Η κόντρα άρχισε στα τέλη Ιουλίου, όταν αποκαλύφθηκε το σχέδιο του Ινφαντίνο για τη δημιουργία της FIFA Forward Enterprise (FFE), μιας νέας εταιρικής οντότητας στην οποία θα μεταφέρονταν εμπορικά και τηλεοπτικά δικαιώματα που συνδέονται με το Παγκόσμιο Κύπελλο ανδρών και γυναικών και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.

Η FIFA σχεδίαζε να αντλήσει έως 4,2 δισ. δολάρια από εξωτερικούς επενδυτές, οι οποίοι θα αποκτούσαν περίπου το ένα πέμπτο της νέας εταιρείας, με την αποτίμησή της να διαμορφώνεται περίπου στα 20 δισ. δολάρια. Θα ήταν η πρώτη φορά που η FIFA θα άνοιγε με αυτόν τον τρόπο τα εμπορικά της περιουσιακά στοιχεία σε ιδιωτικά κεφάλαια.

Μετά το σάλο που ξέσπασε διεθνώς, η UEFA αντέδρασε άμεσα υποστηρίζοντας ότι το σχέδιο είχε καταρτιστεί χωρίς επαρκή διαβούλευση με τα θεσμικά όργανα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Η αντίδραση πήρε γρήγορα διαστάσεις ανοιχτής εξέγερσης. Στις 30 Ιουλίου, οι 55 ομοσπονδίες-μέλη της UEFA συμφώνησαν ομόφωνα σε έκτακτη συνεδρίαση ότι δεν θα συμμετείχαν σε διοργανώσεις της FIFA, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου, εάν το σχέδιο δεν αποσυρόταν, σύμφωνα με τη δικαστική κατάθεση της UEFA. Στη συνέχεια, αντίστοιχη στάση υιοθέτησαν η Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου και η CONCACAF.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Ινφαντίνο εγκατέλειψε το σχέδιο του, όμως η απόσυρσή του δεν έκλεισε την υπόθεση. Η UEFA συνέχισε να ζητεί απαντήσεις για τον τρόπο με τον οποίο καταρτίστηκε η συμφωνία, την αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων αλλά και πληροφορίες για τα πρόσωπα που συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις και στο όλο σχέδιο.

Σύμφωνα με τη σημερινή δικαστική προσφυγή, η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία ισχυρίζεται ότι ο Ινφαντίνο και ένας μικρός κύκλος συμβούλων και επενδυτών επεξεργάζονταν την πρόταση για περισσότερο από έναν χρόνο, χωρίς να έχουν προηγουμένως ενημερωθεί το Συμβούλιο της FIFA, οι περιφερειακές συνομοσπονδίες ή οι 211 εθνικές ομοσπονδίες.

Για το σκοπό αυτό και για να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες η UEFA κατέθεσε αίτημα σε ομοσπονδιακό δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, επιδιώκοντας να αποκτήσει πρόσβαση σε έγγραφα και μαρτυρίες από οντότητες της FIFA στη Φλόριντα.

Παράλληλα, προσέφυγε στη Νέα Υόρκη, ζητώντας στοιχεία από την Thrive Capital και τον ιδρυτή της, Τζόσουα Κούσνερ, για τον ρόλο τους στην ανάπτυξη της στρατηγικής.

Ο Κούσνερ είναι ένας από τους γνωστότερους Αμερικανούς επενδυτές τεχνολογίας και ιδρυτής της Thrive Capital. Είναι επίσης ο νεότερος αδελφός του Τζάρεντ Κούσνερ, συζύγου της Ιβάνκα Τραμπ και γαμπρού του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τζάρεντ Κούσνερ υπήρξε στενός σύμβουλος του Τραμπ κατά την πρώτη προεδρική θητεία του.

Στο επίμαχο σχέδιο της FIFA, επενδυτικό όχημα που ελέγχεται από τον Κούσνερ και συνδέεται με την Thrive Capital είχε οριστεί να ηγηθεί της ομάδας των επενδυτών. Σύμφωνα με την UEFA, οι επενδυτές θα κατέβαλλαν 4,2 δισ. δολάρια για συμμετοχή στη FIFA Forward Enterprise, αποκτώντας μόνιμο οικονομικό συμφέρον στον εμπορικό βραχίονα της FIFA.

Η UEFA αναφέρει στην προσφυγή στις ΗΠΑ ότι ο Ινφαντίνο είχε υποστηρίξει πως το σχέδιο θα «απελευθέρωνε τις εμπορικές δυνατότητες και ευκαιρίες που διαθέτει η FIFA».

Ωστόσο, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία, στην πραγματικότητα επρόκειτο για ένα όχημα μέσω του οποίου ο Ινφαντίνο και ένας μικρός κύκλος προσώπων θα μπορούσαν να αποκτήσουν μόνιμη συμμετοχή στα πολυτιμότερα περιουσιακά στοιχεία της FIFA και να επωφεληθούν οικονομικά από αυτά, εις βάρος της FIFA, των μελών της και άλλων φορέων της ποδοσφαιρικής οικογένειας.

Η υπόθεση έχει αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα λόγω των οικονομικών μεγεθών. Η FIFA αναμένεται να διαθέτει περίπου 5 δισ. δολάρια σε ταμειακά αποθέματα, ενώ τα έσοδά της για τον εμπορικό κύκλο 2023-2026 εκτιμάται ότι θα φθάσουν στο επίπεδο-ρεκόρ των 15 δισ. δολαρίων. Για την UEFA, τα μεγέθη αυτά ενισχύουν τα ερωτήματα σχετικά με την ανάγκη προσέλκυσης εξωτερικών κεφαλαίων και κυρίως με την αποτίμηση των 20 δισ. δολαρίων.

Εφόσον η UEFA καταθέσει τελικά την ποινική καταγγελία στην Ελβετία, θα εναπόκειται στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές να αποφασίσουν εάν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την έναρξη επίσημης ποινικής έρευνας τόσο σε βάρος του Ινφαντίνο όσο ενδεχομένως και άλλων αξιωματούχων ή συμβούλων της FIFA.

Ο Μαραντόνα είχε χρησιμοποιήσει το χέρι του για να στείλει την μπάλα πάνω από τον τερματοφύλακα Πίτερ Σίλτον, ανοίγοντας το σκορ στη νίκη της Αργεντινής με 2-1 επί της Αγγλίας στα προημιτελικά του Μουντιάλ.

Μετά τον αγώνα, ο Αργεντινός θρύλος είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους ότι το γκολ σημειώθηκε «λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα και λίγο με το χέρι του Θεού», μια φράση που έμεινε στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Στον ίδιο αγώνα, ο Μαραντόνα πέτυχε λίγα λεπτά αργότερα εκείνο που έμεινε γνωστό ως «γκολ του αιώνα», περνώντας πέντε παίκτες της Αγγλίας προτού νικήσει ξανά τον Σίλτον.

Πολύ χαμηλότερα από τις αρχικές εκτιμήσεις

Η ιστορική μπάλα πωλήθηκε το Σάββατο από τον οίκο Heritage Auctions στις ΗΠΑ για 3,3 εκατ. δολάρια (2,5 εκατ. λίρες), αν και οι αρχικές εκτιμήσεις ήθελαν την τιμή της να πλησιάζει τα 10 εκατ. δολάρια (7,3 εκατ. λίρες).

Μιλώντας στο Reuters πριν από τη δημοπρασία, ο Μάικ Προβενζάλε, ειδικός στις δημοπρασίες του Heritage, χαρακτήρισε την μπάλα «ένα πραγματικά μοναδικό αντικείμενο».

«Είναι αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά αντικείμενα που υπάρχουν», ανέφερε.

Πώς διατηρήθηκε η ιστορική μπάλα

Ο Τυνήσιος Αλί Μπιν Νάσερ, ο οποίος ήταν ο διαιτητής του ιστορικού αγώνα το 1986, πήρε την μπάλα Adidas Azteca μετά τη λήξη της αναμέτρησης και τη διατήρησε στην κατοχή του για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.

Το 2023, υπέγραψε επιστολή με την οποία επιβεβαίωνε ότι επρόκειτο για τη μοναδική μπάλα που χρησιμοποιήθηκε στον συγκεκριμένο αγώνα, κάτι που επιβεβαιώθηκε και από περαιτέρω ανεξάρτητους ελέγχους γνησιότητας.

Ο Μπιν Νάσερ είχε πουλήσει την μπάλα το 2022 έναντι 2,37 εκατ. δολαρίων (1,74 εκατ. λιρών). Ο νέος ιδιοκτήτης την έβγαλε ξανά σε δημοπρασία το 2023, ωστόσο τότε δεν βρέθηκε αγοραστής, καθώς οι προσφορές δεν έφτασαν την ελάχιστη τιμή που είχε οριστεί.

Το συλλεκτικό ενδιαφέρον γύρω από εκείνο το ιστορικό παιχνίδι παραμένει τεράστιο. Η φανέλα που φορούσε ο Μαραντόνα στον ίδιο αγώνα πωλήθηκε σε δημοπρασία το 2022 έναντι 7,1 εκατ. λιρών.

Ο μεγαλομέτοχος του συλλόγου του Άνφιλντ, η Fenway Sports Group (FSG), ετοιμάζεται να προχωρήσει σε επίσημες ανακοινώσεις ακόμη και εντός της εβδομάδας (ή το αργότερο την επόμενη).

Η επικείμενη συμφωνία αποτιμά την ιστορική αγγλική ομάδα στα 4,4 δισεκατομμύρια λίρες (6 δισ. δολάρια), καθιστώντας το deal ένα από τα ακριβότερα στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.

Της κοινοπραξίας ηγείται ο 46χρονος Βρετανο-Ινδός επιχειρηματίας Αμίτ Μπάτια (γαμπρός του μεγιστάνα του χάλυβα Λάκσμι Μίταλ και πρώην μέτοχος της QPR), μέσω της επενδυτικής του εταιρείας AyBe Capital.

Από τη μεριά του ο Τζεφ Μπέζος, με περιουσία που ξεπερνά τα 280 δισ. δολάρια, πραγματοποιεί την πρώτη του μεγάλη είσοδο στον χώρο του ποδοσφαίρου, υπογραμμίζοντας την τάση των δισεκατομμυριούχων να αντιμετωπίζουν τα αθλητικά κλαμπ ως αυτόνομη κατηγορία επενδυτικών παγίων (asset class).

Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχει επίσης ο 44χρονος συνιδρυτής του Facebook, Εντουάρντο Σαβερίν (με περιουσία άνω των 32 δισ. δολαρίων), ο οποίος είχε συμμετάσχει και στο παρελθόν σε προσπάθεια εξαγοράς της Τσέλσι το 2022.

Η FSG απέκτησε τη Λίβερπουλ το 2010 έναντι μόλις 300 εκατομμυρίων λιρών, σε μια περίοδο που ο σύλλογος αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Η νέα αποτίμηση των £4,4 δισ. επιβεβαιώνει την τεράστια οικονομική επιτυχία της 16ετούς παρουσίας του αμερικανικού ομίλου στο Λίβερπουλ.

Η τελευταία φορά που άλλαξε χέρια ποσοστό των «Κόκκινων» ήταν το 2023, όταν η Dynasty Equity απέκτησε μειοψηφικό πακέτο, αποτιμώντας τότε το κλαμπ στα £3,3 δισ. ($4,5 δισ.).

Παρόλο που η FSG κάνει λόγο για «στρατηγική μειοψηφική επένδυση», η είσοδος μιας τόσο ισχυρής ομάδας επενδυτών ενισχύει τις εκτιμήσεις ότι η κοινοπραξία ενδέχεται μελλοντικά να επιδιώξει τον πλήρη έλεγχο της Λίβερπουλ. Εκπρόσωποι της FSG και της κοινοπραξίας Μπάτια απέφυγαν να σχολιάσουν περαιτέρω το ακριβές χρονοδιάγραμμα της συμφωνίας.

Σύμφωνα με πρόσωπα που γνωρίζουν τις σχετικές διεργασίες, αρκετοί μέτοχοι της αμερικανικής οικογένειας εξετάζουν το ενδεχόμενο να αποεπενδύσουν είτε από μέρος είτε από το σύνολο της συμμετοχής τους στον σύλλογο. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν αρχικά γύρω από την πιθανότητα μεμονωμένων πωλήσεων από ορισμένα μέλη της οικογένειας, τα οποία πλέον επιχειρούν να πείσουν και τους υπόλοιπους να ακολουθήσουν την ίδια κατεύθυνση.

Το δίλημμα: ανακατασκευή του Όλντ Τράφορντ ή παραμονή

Οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται σε μια περίοδο κατά την οποία οι ιδιοκτήτες της Manchester United καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό πολυδισεκατομμυρίων λιρών κόστος για την αναβάθμιση ή ανακατασκευή του ιστορικού γηπέδου Όλντ Τράφορντ.

Την ίδια στιγμή, η επιστροφή της ομάδας στο ιδιαίτερα προσοδοφόρο UEFA Champions League δημιουργεί νέες προοπτικές εσόδων και αυξάνει τα κίνητρα για τη διατήρηση της επένδυσης.

Προς το παρόν, η οικογένεια δεν έχει καταλήξει σε οριστική απόφαση αποχώρησης. Πηγές αναφέρουν ότι οι απόψεις παραμένουν διχασμένες, καθώς ορισμένα μέλη εξακολουθούν να αντιτίθενται σε μια πώληση, γεγονός που θα μπορούσε να δυσκολέψει οποιαδήποτε συμφωνία.

Πιθανοί αγοραστές από Μέση Ανατολή και ΗΠΑ

Σε περίπτωση που προχωρήσει διαδικασία πώλησης, εκτιμάται ότι θα προσελκύσει έντονο ενδιαφέρον τόσο από επενδυτές της Μέσης Ανατολής όσο και από εύπορους επιχειρηματίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ωστόσο, το τίμημα αναμένεται να είναι ιδιαίτερα υψηλό. Η μετοχή της Manchester United διαπραγματεύεται κοντά στα 21 δολάρια στη Νέα Υόρκη, αποτιμώντας τον σύλλογο σε περίπου 3,6 δισ. δολάρια. Παρ’ όλα αυτά, μια πιθανή εξαγορά θα απαιτούσε σημαντικά υψηλότερο ποσό λόγω των δικαιωμάτων ψήφου που συνοδεύουν τις μετοχές της οικογένειας Γκλέιζερ.

Οι αδελφοί Άβραμ και Τζόελ Γκλέιζερ παραμένουν εκτελεστικοί συμπρόεδροι του συλλόγου, ενώ οι Κέβιν, Μπράιαν, Ντάρσι Γκλέιζερ Κάσεβιτς και Έντουαρντ Γκλέιζερ συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο.

Η συμφωνία με τον Τζιμ Ράτκλιφ και το «όχι» στους Καταριανούς

Οι νέες συζητήσεις έρχονται λίγο περισσότερο από δύο χρόνια μετά την πώληση ποσοστού περίπου 29% της Manchester United στον Βρετανό δισεκατομμυριούχο Τζιμ Ράτκλιφ, ιδρυτή της Ineos.

Η συμφωνία έδωσε στον Ράτκλιφ τον έλεγχο του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου, ωστόσο δεν έλυσε τις διαφωνίες στο εσωτερικό της οικογένειας. Τότε, τα μέλη των Γκλέιζερ είχαν διχαστεί ανάμεσα στην πλήρη πώληση και στη διατήρηση της παρουσίας τους στον σύλλογο.

Τελικά επέλεξαν τη συμφωνία με τον Ράτκλιφ αντί μιας πλήρους εξαγοράς από ομάδα επενδυτών του Κατάρ, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες ξεπερνούσε τα 5 δισ. στερλίνες.

Δύο δεκαετίες αντιπαράθεσης με τους φιλάθλους

Ενδεχόμενη αποχώρηση της οικογένειας θα έβαζε τέλος σε μία από τις μακροβιότερες αλλά και πιο αμφιλεγόμενες ιδιοκτησίες στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Ο εκλιπών Μάλκολμ Γκλέιζερ απέκτησε τη Manchester United το 2005 μέσω εξαγοράς που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό με δανεισμό, μεταφέροντας σημαντικό χρέος στον σύλλογο. Παρά τις επιτυχίες που ακολούθησαν υπό τον θρυλικό προπονητή Άλεξ Φέργκιουσον, η δυσαρέσκεια των φιλάθλων δεν έπαψε ποτέ να υφίσταται.

Μετά την αποχώρηση του Φέργκιουσον το 2013, η ομάδα πέρασε μια μακρά περίοδο αγωνιστικής αστάθειας, αλλάζοντας διαδοχικά προπονητές και επενδύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια σε μεταγραφές χωρίς τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Το 2025 η Manchester United έμεινε εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από μία δεκαετία, ενισχύοντας τη δυσαρέσκεια μερίδας των οπαδών που ζητούσαν ριζικές αλλαγές στο ιδιοκτησιακό καθεστώς.

Η αξία ενός παγκόσμιου ποδοσφαιρικού brand

Παρά τις δυσκολίες των τελευταίων ετών, η Manchester United παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα αθλητικά brands παγκοσμίως. Ο σύλλογος έχει κατακτήσει 13 τίτλους της Premier League και έχει φιλοξενήσει μερικούς από τους μεγαλύτερους αστέρες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως οι Κριστιάνο Ρονάλντο, Πολ Πογκμπά και Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η κυριαρχία στο αγγλικό ποδόσφαιρο έχει μετατοπιστεί προς τη συμπολίτισσα Manchester City, η οποία μετά την εξαγορά της από επενδυτές του Άμπου Ντάμπι το 2008 έχει εξελιχθεί σε μία από τις ισχυρότερες δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Η εταιρεία ερευνών αύξησε την αποτίμηση της ομάδας του βόρειου Λονδίνου κατά 23% σε σχέση με πέρυσι, στα 4,9 δισ. ευρώ (5,7 δισ. δολάρια), ανεβάζοντάς την δύο θέσεις στην πέμπτη θέση της λίστας, πίσω μόνο από τους δύο συλλόγους του Μάντσεστερ στην Αγγλία.

Οι αποτιμήσεις βασίζονται στα οικονομικά στοιχεία της σεζόν 2024-25 και επομένως δεν περιλαμβάνουν την αναμενόμενη αύξηση εσόδων από την κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος της Αρσεναλ έπειτα από 22 χρόνια την περασμένη εβδομάδα. Ο σύλλογος αγωνίζεται επίσης στον τελικό του UEFA Champions League το Σάββατο, γεγονός που δίνει επιπλέον ώθηση για περαιτέρω άνοδο στην κατάταξη.

Η Αρσεναλ βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία αποτιμάται στα 5,1 δισ. ευρώ, πλησιάζοντας το οικονομικό επίπεδο που παραδοσιακά κατείχαν οι δύο ομάδες του Μάντσεστερ. Η Manchester United, που για χρόνια θεωρούνταν ο πλουσιότερος αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, βρέθηκε εκτός της πρώτης τριάδας για πρώτη φορά από τότε που η Football Benchmark ξεκίνησε να καταρτίζει τη σχετική λίστα το 2016.

Η Ρεάλ Μαδρίτης παραμένει ο πιο πολύτιμος ποδοσφαιρικός σύλλογος της Ευρώπης, με την επιχειρηματική της αξία να αυξάνεται πάνω από 20%, στα 7,7 δισ. ευρώ. Η ισπανική ομάδα διατηρεί σημαντική απόσταση από την Μπαρτσελόνα, η οποία αποτιμάται στα 5,9 δισ. ευρώ, γεγονός που αναδεικνύει το διευρυνόμενο οικονομικό χάσμα μεταξύ των δύο αντιπάλων της La Liga.

Η κατάταξη περιλαμβάνει εννέα συλλόγους της Premier League ανάμεσα στους 32 κορυφαίους της Ευρώπης, περισσότερους από κάθε άλλο πρωτάθλημα. Ακολουθεί η Ιταλία με επτά συλλόγους. Νέες παρουσίες στη λίστα αποτελούν οι Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, Γαλατασαράι, Φέγενορντ και ΛΟΣΚ Λιλ.

Σύμφωνα με τη Football Benchmark, η αύξηση της αποτίμησης της Αρσεναλ στηρίχθηκε σε ευρεία ενίσχυση των εσόδων, κυρίως από εμπορικές δραστηριότητες και άλλες πηγές εισοδήματος. Παράλληλα, η αξία του ρόστερ αυξήθηκε κατά 246 εκατ. ευρώ.

Την τελευταία δεκαετία, η επιχειρηματική αξία της Αρσεναλ έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 200%, ξεπερνώντας την ανάπτυξη της Ρεάλ  και άλλων συλλόγων που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας.

Ωστόσο, η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της Αρσεναλ παραμένει χαμηλότερη από εκείνη της Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία έχει σημειώσει άνοδο άνω του 400%, με στήριξη από τις Qatar Sports Investments και Arctos Partners. Η ΠΣΖ είναι η αντίπαλος της Αρσεναλ στον τελικό του Champions League.

Η Παρί Σεν Ζερμέν βρίσκεται στην όγδοη θέση της κατάταξης της Football Benchmark, παρά το γεγονός ότι αγωνίζεται σε γήπεδο χωρητικότητας μόλις 48.000 θέσεων. Για να αντισταθμίσει αυτό το μειονέκτημα, ο σύλλογος καταγράφει ένα από τα υψηλότερα μέσα έσοδα ανά θέση, στα 147 ευρώ, έναντι 101 ευρώ της Αρσεναλ.

Η Football Benchmark ανέφερε ότι η επιχειρηματική αξία της Αρσεναλ έχει σχεδόν τριπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία, χάρη στη σημαντική αύξηση εσόδων και τη διατήρηση ελέγχου στο κόστος λειτουργίας. Ο σύλλογος ανήκει στον Αμερικανό δισεκατομμυριούχοΣταν Κρένκε, στο χαρτοφυλάκιο του οποίου περιλαμβάνονται επίσης οι Los Angeles Rams του NFL.

«Τα τελευταία χρόνια, η Αρσεναλ έχει καταγράψει τεράστια ανάπτυξη τόσο στα έσοδα όσο και στην αξία του ρόστερ της», δήλωσε ο Andrea Sartori, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Football Benchmark.

Λιγότερο θετικές είναι οι προοπτικές για τη Τσέλσι, τη λονδρέζικη αντίπαλο της Αρσεναλ. Η επιχειρηματική αξία του συλλόγου ανέρχεται περίπου στα 3 δισ. ευρώ, ωστόσο η ανάπτυξή του σε σύγκριση με τους ανταγωνιστές του περιορίζεται από τη χαμηλότερη κερδοφορία.

«Οι προοπτικές της Τσέλσι δεν είναι ιδιαίτερα καλές», ανέφερε ο Σαρτόρι. «Είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς βελτίωση στην επιχειρηματική αποτίμηση της Τσέλσι βραχυπρόθεσμα».

Η Βενετία FC ανακοίνωσε την ολοκλήρωση μιας σημαντικής χρηματοδότησης ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, υπό την ηγεσία του Τιμ Λάιγουεκ και της κόρης του Φραντσέσκα Μπόντι. Η γνωριμία των νέων επενδυτών με τον σύλλογο έγινε μέσω του ίδιου του Drake, ο οποίος διατηρεί μακροχρόνια συνεργασία μαζί τους από την κοινή τους πορεία στην MLSE, την εταιρεία που ελέγχει τις κορυφαίες αθλητικές ομάδες του Τορόντο.

Η συμφωνία αυτή φέρνει δομικές αλλαγές στη διοικητική πυραμίδα του συλλόγου, με τον Λάιγουεκ να αναλαμβάνει καθήκοντα συνπροέδρου στη μητρική εταιρεία και την Μπόντι να διαδέχεται τον Ντάνκαν Νιντεράουερ στη θέση της προέδρου της Venezia FC.

Ο Νιντεράουερ, πρώην διευθύνων σύμβουλος του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, θα παραμείνει στον σύλλογο ως μέτοχος μειοψηφίας, έχοντας ήδη θέσει τις βάσεις για τη διεθνή αναγνώριση της ομάδας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μπόντι επεκτείνει το αθλητικό της αποτύπωμα στην Ευρώπη, έχοντας πρόσφατα επενδύσει και στην πορτογαλική Μπενφίκα.

Η Venezia FC, που εδρεύει στο γραφικό νησί Sant’Elena στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, αποτελεί πλέον μέρος ενός διαρκώς αυξανόμενου καταλόγου ιταλικών ομάδων που προσελκύουν αμερικανικά κεφάλαια. Ακολουθεί το παράδειγμα της Αταλάντα, που ελέγχεται από τον Στίβεν Παλιούκα της Bain Capital, και της Ίντερ, η οποία πέρασε στα χέρια της Oaktree Capital Management το 2024. Ο Drake, ο οποίος συμμετέχει επίσης ως επενδυτής στη Μίλαν από το 2022, ενισχύει την παρουσία του στο ιταλικό ποδόσφαιρο, ποντάροντας στη δυναμική του συλλόγου της Βενετίας.

Αν και το τελευταίο μεγάλο τρόπαιο της ομάδας χρονολογείται από το 1941, η στρατηγική μάρκετινγκ των τελευταίων ετών την έχει καθιερώσει παγκοσμίως ως τον «πιο μοντέρνο σύλλογο του ποδοσφαίρου». Με το νέο γήπεδο να βρίσκεται ήδη υπό κατασκευή κοντά στο αεροδρόμιο της πόλης και τη νέα οικονομική ώθηση των 100 εκατομμυρίων ευρώ, η Venezia FC δεν στοχεύει πλέον μόνο στην επιβίωση στην κορυφαία κατηγορία, αλλά στη δημιουργία ενός παγκόσμιου αθλητικού και πολιτιστικού brand.

Σήμερα, όμως, αυτή η συλλογική ιστορία δοκιμάζεται. Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, αντί να φέρει τον κόσμο πιο κοντά στο γήπεδο, μοιάζει να υψώνει οικονομικά τείχη. Οι τιμές των εισιτηρίων που ανακοίνωσε η FIFA προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, με πολλούς φιλάθλους να τις χαρακτηρίζουν απλησίαστες και αποκομμένες από την πραγματικότητα όσων στήριξαν διαχρονικά το άθλημα.

Ενδεικτικό είναι το κόστος του τελικού στο Νιου Τζέρσεϊ, που εμφανίζεται περίπου επταπλάσιο σε σχέση με τον τελικό του Κατάρ το 2022. Το φθηνότερο εισιτήριο ξεπερνά πλέον τις 3.100 λίρες, όταν τέσσερα χρόνια νωρίτερα κόστιζε περίπου 450. Ακόμη και στους αγώνες της πρώτης φάσης, οι τιμές αγγίζουν επίπεδα δυσανάλογα με τα εισοδήματα πολλών χωρών. Για παράδειγμα, για φιλάθλους από την Αϊτή, όπου ο μέσος μηνιαίος μισθός κινείται γύρω στις 110 λίρες, ένα εισιτήριο των 135 λιρών ισοδυναμεί με ολόκληρο μισθό.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις εντοπίζονται στις φθηνότερες κατηγορίες. Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τα εισιτήρια της χαμηλότερης κατηγορίας, που ιστορικά κόστιζαν κατά μέσο όρο περίπου 150 λίρες, φτάνουν πλέον έως και τις 1.500. Δεν είναι τυχαίο ότι οργανωμένοι σύνδεσμοι φιλάθλων μιλούν για κοινωνικό αποκλεισμό, ενώ ακόμη και προπονητές εθνικών ομάδων προτρέπουν τον κόσμο να μην επιβαρύνει τον εαυτό του με χρέη για χάρη της διοργάνωσης.

Σαν να μην έφταναν οι τιμές των εισιτηρίων, το Μουντιάλ του 2026 θα διεξαχθεί ταυτόχρονα σε Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδά και Μεξικό, αυξάνοντας κατακόρυφα τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής. Η FIFA, απαντώντας στις αντιδράσεις, ανακοίνωσε έναν περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων χαμηλής τιμής, που όμως αντιστοιχούν σε ελάχιστο ποσοστό του συνόλου. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας υπερασπίστηκε τη στρατηγική αυτή, επικαλούμενος τη χωρίς προηγούμενο ζήτηση και τον τεράστιο αριθμό αιτημάτων αγοράς.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό: μπορεί το ποδόσφαιρο να διατηρήσει τον χαρακτήρα του ως άθλημα των πολλών όταν οι κερκίδες γίνονται προνόμιο των λίγων; Το Μουντιάλ του 2026 δείχνει ότι ο «βασιλιάς των σπορ» εξακολουθεί να κυβερνά, αλλά η σχέση του με τον λαό του περνά ίσως τη σοβαρότερη δοκιμασία της ιστορίας του.

Σύμφωνα με την επιστολή που εστάλη στην Exor NV και περιήλθε σε γνώση του Bloomberg πρόσφερε μετρητά 2,66 ευρώ ανά μετοχή για το 65,4% που κατέχει η Exor, αποτιμώντας την αξία της Γιουβέντους περίπου στα 1,1 δισ. ευρώ (1,3 δισ. δολάρια) και ενσωματώνοντας ένα premium περίπου 21% σε σχέση με την τιμή κλεισίματος της μετοχής στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου την Παρασκευή.

Η Tether, γνωστή κυρίως για το stablecoin USDT, ανέφερε ότι προτίθεται να εισφέρει επιπλέον 1 δισ. ευρώ για τη στήριξη της ανάπτυξης του συλλόγου, ενώ δεσμεύτηκε να εξαγοράσει και τους υπόλοιπους μετόχους σε τιμή «τουλάχιστον ίση» με εκείνη της προσφοράς της, σύμφωνα με την επιστολή.

Η Exor, το επενδυτικό όχημα της οικογένειας Ανιέλι, απέρριψε άμεσα την πρόταση, διαμηνύοντας ότι δεν προτίθεται να πουλήσει το ποσοστό της στην Tether ή σε οποιονδήποτε άλλο. Το διοικητικό συμβούλιο «απορρίπτει ομόφωνα» την πρόταση της Tether, ανέφερε σε ανακοίνωσή του το Σάββατο.
«Η Γιουβέντους αποτελεί μέρος της οικογένειάς μου εδώ και 102 χρόνια», δήλωσε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα ο διευθύνων σύμβουλος της Exor, Τζον Έλκαν. «Κατά τη διάρκεια ενός αιώνα, τέσσερις γενιές την ανέπτυξαν, τη δυνάμωσαν, τη φρόντισαν σε δύσκολες στιγμές και τη γιόρτασαν σε ευτυχισμένες».
«Η Γιουβέντους -η ιστορία μας, οι αξίες μας- δεν πωλείται», πρόσθεσε ο Έλκαν, εγγονός και διάδοχος του βιομήχανου Τζιάνι Ανιέλι.

Η Tether δεν απάντησε στο αίτημα του Bloomberg για σχολιασμό.

Η πρόταση έρχεται σε μια ευαίσθητη περίοδο για την οικογένεια Ανιέλι, η οποία αναδιαμορφώνει το επενδυτικό της χαρτοφυλάκιο και εξετάζει αποεπενδύσεις, μεταξύ των οποίων και η πιθανή πώληση του μιντιακού ομίλου Gedi Gruppo Editoriale SpA. Η οικογένεια ελέγχει τη Γιουβέντους για περισσότερο από έναν αιώνα.

Την ίδια ώρα, η Γιουβέντους αντιμετωπίζει δυσκολίες και εντός γηπέδου, ενώ το κόστος για να παραμείνει ανταγωνιστική στο κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου αυξάνεται διαρκώς. Ο σύλλογος του Τορίνο, που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην έβδομη θέση της Serie A, κινδυνεύει να μείνει εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων, γεγονός που θα της στερήσει σημαντικά έσοδα από τηλεοπτικά δικαιώματα και εμπορικές συμφωνίες.
Το 2021 η ομάδα τερμάτισε τέταρτη στο ιταλικό πρωτάθλημα βάζοντας τέλος σε ένα σερί εννέα συνεχόμενων τίτλων πρωταθλήματος, χωρίς να καταφέρει έκτοτε να ξανακερδίσει το πρωτάθλημα. Παράλληλα, έχει βρεθεί αντιμέτωπη και με εξωαγωνιστικά προβλήματα. Το 2023, η ιταλική ποδοσφαιρική ομοσπονδία αφαίρεσε 10 βαθμούς από τη Γιουβέντους, έπειτα από έρευνα για τον τρόπο αποτίμησης των μεταγραφών παικτών. Η μετοχή της έχει υποχωρήσει κατά 27% από την αρχή του έτους.

Η Tether, η οποία έχει εξελιχθεί στον δεύτερο μεγαλύτερο μέτοχο του συλλόγου με ποσοστό 11,5% που συγκέντρωσε από τον Φεβρουάριο, πιέζει πλέον για την πλήρη εξαγορά.
Για τον ιταλικής καταγωγής διευθύνοντα σύμβουλο της Tether, Πάολο Αρντοΐνο, η κίνηση έχει και προσωπική διάσταση.
«Για μένα, η Γιουβέντους ήταν πάντα κομμάτι της ζωής μου», δήλωσε. «Μεγάλωσα με αυτή την ομάδα».

Ωστόσο, οι σχέσεις μεταξύ των μετόχων είναι τεταμένες. Η επικοινωνία υπήρξε «πολύ, πολύ περιορισμένη», όπως ανέφερε ο ίδιος σε συνέντευξή του τον Ιούνιο.

Η αντίθεση ανάμεσα στις δύο πλευρές είναι έντονη. Μέσω της Exor -μίας από τις μεγαλύτερες εταιρείες συμμετοχών στην Ευρώπη, με καθαρή αξία ενεργητικού 36,4 δισ. ευρώ– οι Ανιέλι ελέγχουν εμβληματικά assets, όπως η Ferrari, η Stellantis και ο οίκος πολυτελείας Christian Louboutin.
Η Γιουβέντους, αν και παγκόσμιο σύμβολο, αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος της συνολικής αξίας της Exor.

Η Tether, αντίθετα, ενσαρκώνει το «new money». Ιδρύθηκε το 2014 και για χρόνια λειτουργούσε χωρίς δημόσια γραφεία, πριν εγκαθιδρύσει επίσημη έδρα στο Ελ Σαλβαδόρ τον Ιανουάριο. Δεν διαθέτει ανεξάρτητο διοικητικό συμβούλιο και αποκαλύπτει ελάχιστα στοιχεία για τη δομή της.
Ωστόσο, έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις της βιομηχανίας των κρυπτονομισμάτων.

Το USDT είναι το πιο διαδεδομένο stablecoin παγκοσμίως, υποστηριζόμενο από χαρτοφυλάκιο περιουσιακών στοιχείων ύψους 181 δισ. δολαρίων, εκ των οποίων τα 135 δισ. είναι αμερικανικά κρατικά ομόλογα, σύμφωνα με έκθεση πιστοποίησης που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα της εταιρείας. Τα κέρδη ξεπέρασαν τα 10 δισ. δολάρια στο πρώτο εννεάμηνο του 2025.
Η εταιρεία επιταχύνει τις επενδύσεις της σε τομείς από την τεχνητή νοημοσύνη έως τη γεωργία, επιδιώκοντας να διαφοροποιηθεί πέρα από τα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία.

Πρόκειται για την πρώτη μεγάλη εξαγορά του νέου επενδυτικού ταμείου αθλητικών δραστηριοτήτων της Apollo, ύψους 5 δισ. δολαρίων. Οι οικονομικοί όροι της συμφωνίας δεν έγιναν γνωστοί, ωστόσο πηγές με άμεση γνώση της διαδικασίας αναφέρουν στο Bloomberg ότι ο σύλλογος αποτιμήθηκε στα 2,2 δισ. ευρώ.

Η Ατλέτικο Μαδρίτης ανήκε κυρίως στην εταιρική δομή Atlético Holdco, στην οποία συμμετέχουν ο πρόεδρος Ενρίκε Θερέθο, ο διευθύνων σύμβουλος Μιγκέλ Άνχελ Χιλ Μαρίν και το επενδυτικό fund Ares Management, ενώ μερίδιο διατηρεί και η Quantum Pacific.

Μετά τη συμφωνία, Χιλ Μαρίν και Θερέθο παραμένουν στα ηγετικά πόστα ως CEO και πρόεδρος αντίστοιχα, διατηρώντας και τα ποσοστά τους. Η Ares συνεχίζει επίσης ως μειοψηφικός επενδυτής.

Η γρήγορη ανάπτυξη της αγοράς «sports finance» έχει οδηγήσει πολλά private equity funds να διευρύνουν την παρουσία τους στον χώρο, είτε μέσω εξαγορών ομάδων είτε μέσω εξειδικευμένης χρηματοδότησης. Τα τελευταία χρόνια, funds όπως η Clearlake Capital, η Oaktree Capital Management και η RedBird Capital Partners έχουν αποκτήσει τον έλεγχο σε μεγάλα clubs όπως η Chelsea, η Inter και η AC Milan. Αντίστοιχα, η CVC, η Sixth Street και η Arctos Partners έχουν ενισχύσει τις επενδύσεις τους σε πρωταθλήματα και εμπορικά δικαιώματα.

Η Apollo είχε ήδη παρουσία στον ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό χώρο, παρέχοντας χρηματοδότηση σε συλλόγους όπως η Σπόρτινγκ Λισαβόνας και η Νότινγχαμ Φόρεστ, ενώ έχει διερευνήσει συνεργασία με τη λίγκα του Μεξικού για την εμπορική αξιοποίηση τηλεοπτικών δικαιωμάτων.

Κεντρικό στοιχείο της νέας συμφωνίας αποτελεί το φιλόδοξο project “Ciudad del Deporte”, μια νέα περιοχή αθλητικών εγκαταστάσεων και ψυχαγωγίας δίπλα στο γήπεδο Cívitas Metropolitano. Το έργο αυτό θεωρείται στρατηγικής σημασίας για την αύξηση των εσόδων και της εμπορικής αξίας του συλλόγου.

Η ολοκλήρωση της συναλλαγής αναμένεται εντός του πρώτου τριμήνου του 2026, υπό την προϋπόθεση των απαιτούμενων εγκρίσεων.

Κατά τη χρήση 2024-25, που έκλεισε στις 30 Ιουνίου 2025, η Ίντερ σημείωσε κύκλο εργασιών 567 εκατ. ευρώ, «το μεγαλύτερο που έχει επιτευχθεί ποτέ στη Serie A», σύμφωνα με τον σύλλογο. Τα καθαρά κέρδη ανήλθαν σε 35,4 εκατ. ευρώ, δηλαδή αύξηση 70 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, όταν είχε καταγράψει ζημιές ύψους 35,7 εκατ. ευρώ το 2023-24.

«Τα αποτελέσματα αυτά οφείλονται στην αύξηση των εσόδων από τις εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, καθώς και στη συμμετοχή στην πρώτη έκδοση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων», εξήγησε η Ίντερ, η οποία άλλαξε ιδιοκτήτη τον Μάιο 2024, με την ανάληψη ελέγχου από το αμερικανικό fund Oaktree.

Τη σεζόν 2024-25, η Ίντερ τερμάτισε στη δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, έναν βαθμό πίσω από τη Νάπολι που στέφθηκε πρωταθλήτρια στην 38η και τελευταία αγωνιστική. Στη συνέχεια, έφτασε στον τελικό του Champions League, όπου ηττήθηκε με 5-0 από την Παρί Σεν Ζερμέν.

Αμέσως μετά, και προς γενική έκπληξη, ο προπονητής Σιμόνε Ιντσάγκι αποχώρησε από τον πάγκο για να συνεχίσει την καριέρα του στη Σαοτδική Αραβία και αντικαταστάθηκε από τον Κρίστιαν Κιβού. Η Ίντερ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πέμπτη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, τρεις βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο και μεγάλο αντίπαλο, Μίλαν.

Οι δύο ομάδες του Μιλάνου έχουν σχέδιο για την κατασκευή νέου γηπέδου Σαν Σίρο, που εξαρτάται από την πώληση του τωρινού γηπέδου και των γύρω εκτάσεων από τον δήμο Μιλάνου. Το δημοτικό συμβούλιο αναμένεται να αποφασίσει για την πώληση αυτή τη Δευτέρα.

Η Ίντερ ολοκλήρωσε την ανακοίνωσή της τονίζοντας ότι οι ιδιοκτήτες της «...έχουν εγκρίνει επενδύσεις στις υποδομές του συλλόγου, συμπεριλαμβανομένου ενός έργου περίπου 100 εκατ. ευρώ για τα προπονητικά κέντρα».