Συγκεκριμένα, εκτιμούν πως η δημοσιονομική σύσφιξη που έχει προγραμματιστεί για το 2026 πιθανότατα θα είναι μικρότερη από τα 44 δισ. ευρώ (51,6 δισ. δολάρια ΗΠΑ) που είχε αρχικά προτείνει ο απερχόμενος πρωθυπουργός Φρανσουά Μπαϊρού.

Τα αυξημένα επίπεδα ελλείμματος και χρέους της Γαλλίας έχουν επισημανθεί από τους οίκους αξιολόγησης εδώ και καιρό, με τον κίνδυνο υποβάθμισης του κρατικού αξιόχρεου να έχει τουλάχιστον εν μέρει τιμολογηθεί στα spread των ομολόγων, αναφέρει η έκθεση του ελβετικού τραπεζικού ιδρύματος.

Οι διαρθρωτικοί παράγοντες, από τις υψηλές κοινωνικές δαπάνες και τις γενναιόδωρες συντάξεις, έως τις υψηλές δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη, έχουν κατανοηθεί από καιρό από τους επενδυτές.

Οι περίοδοι πολιτικής αναταραχής στη Γαλλία ιστορικά έχουν προκαλέσει μόνο προσωρινές κινήσεις στην αγορά, και «αναμένουμε το ίδιο και αυτή τη φορά, ειδικά στο βασικό μας σενάριο», όπου σχηματίζεται νέος πρωθυπουργός και κυβέρνηση και υποχωρεί ο κίνδυνος πρόωρων εκλογών, σύμφωνα με την UBS.

Όπως εξηγούν οι αναλυτές, το προσχέδιο του προϋπολογισμού του Ιουλίου θα ήταν συμβατό με τη μείωση του ελλείμματος στο 4,6% του ΑΕΠ το 2026, με μακροπρόθεσμο στόχο 2,8% έως το 2029.

Αντ' αυτού, εκτιμούν πως το έλλειμμα θα μειωθεί πιο μετριοπαθώς στο 5% το επόμενο έτος και ότι η ΕΕ είναι πιθανό να αποδεχθεί μια πιο σταδιακή πορεία δημοσιονομικής σύσφιξης μετά από αυτό.

Την ίδια ώρα, το δημόσιο χρέος της Γαλλίας παραμένει προσιτό.

Αξίζει να σημειωθεί πως σε καθαρή βάση, η Γαλλία δαπάνησε μόνο το 3,6% των ετήσιων εσόδων για την εξυπηρέτηση του χρέους πέρυσι.

Η μέση διάρκεια των ομολόγων της είναι 8,1 έτη και το μέσο κουπόνι 1,85%, πράγμα που σημαίνει ότι οι χαμηλές αποδόσεις του παρελθόντος έχουν κλειδωθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αυτό αυξάνεται αργά, με μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα να χρηματοδοτούνται με τις τρέχουσες μέσες αποδόσεις της αγοράς 3,1% και ομόλογα που λήγουν και πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν συχνά να έχουν κουπόνια κάτω του 1%.

«Αναμένουμε ότι το καθαρό κόστος του χρέους θα αυξηθεί στο 4% των εσόδων φέτος και θα φτάσει το 5% έως το 2027, ένα επίπεδο περίπου στο ίδιο επίπεδο με την Ισπανία», επισημαίνουν οι αναλυτές.

Μετά από χρόνια δαπανών χωρίς όρια, αφού η Γηραιά Ήπειρος αντιμετώπιζε την πανδημία και την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας, το 2024 υποτίθεται πως θα σηματοδοτούσε ένα έτος για την αποκατάσταση των δημοσιονομικών.

Πάραυτα, ενώ οι περισσότερες χώρες θα σημειώσουν πρόοδο στον περιορισμό των ελλειμμάτων με τη σταδιακή κατάργηση των μέτρων στήριξης για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, οι πιέσεις τόσο από τις νέες όσο και από τις υφιστάμενες δεσμεύσεις, καθώς και ο αντίκτυπος της αύξησης των επιτοκίων, πρόκειται τώρα να διατηρήσουν το δημόσιο χρέος σε υψηλά επίπεδα ή ακόμη και να το αυξήσουν σε μεγάλο μέρος της περιοχής.

Αυτό θα παγιδεύσει ορισμένες κυβερνήσεις μεταξύ των ψηφοφόρων τους και των επενδυτών. Το σκηνικό μιας πολιτικά ευαίσθητης χρονιάς, με τη διεξαγωγή των Ευρωεκλογών και πιθανότατα αλλαγή κυβέρνησης στο Ηνωμένο Βασίλειο, επιτείνει την πρόκληση.

Η Ιταλία, για παράδειγμα, έχει παραμείνει προσκολλημένη στις φοροαπαλλαγές της πανδημίας οι οποίες έχουν επιβαρύνει τον ισολογισμό της εδώ και χρόνια. Οι πολιτικές διαμάχες του κυβερνητικού συνασπισμού της Τζόρτζια Μελόνι είχαν επίσης ως αποτέλεσμα τη χαλάρωση της δημοσιονομικής της στάσης το 2023.

Στη Γαλλία, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν απέφυγε την επιβολή νέας νομοθεσίας για βαθύτερες περικοπές δαπανών που ζητούν ορισμένοι νομοθέτες της αντιπολίτευσης. Η υποβολή αναθεωρημένου νομοσχεδίου για τον προϋπολογισμό στο κοινοβούλιο θα προκαλούσε πιθανότατα ψήφο δυσπιστίας που θα μπορούσε να ρίξει την κυβέρνησή του.

Το μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο πρόβλημα, όμως, είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη όρεξη για εξορθολογισμό των προϋπολογισμών, ούτε κάποια συναίνεση επί του θέματος.

Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Ευρωβαρόμετρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η πρώτη προτεραιότητα των ψηφοφόρων είναι η καταπολέμηση της φτώχειας και ακολουθεί η στήριξη της οικονομίας και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Μακροπρόθεσμα, όμως, οι πολλαπλές πιέσεις θα συνεχίσουν να συμπιέζουν τα δημοσιονομικά και να ασκούν πολιτικές πιέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα θεσμικά όργανα.

Μία από αυτές είναι η ανάγκη να διατεθούν πόροι για την άμυνα σε μια εποχή όπου η δέσμευση των ΗΠΑ να υπερασπιστούν την Ευρώπη φαίνεται να αμφιταλαντεύεται. Η χρηματοδότηση της ενεργειακής μετάβασης είναι μια άλλη άμεση ανάγκη, ενώ η γήρανση του πληθυσμού θα αυξήσει επίσης τους λογαριασμούς συντάξεων και υγείας.

Σημάδια έντασης εμφανίζονται ήδη, με τον Μακρόν την περασμένη εβδομάδα να ζητά αλλαγή στους κανόνες της Ε.Ε., οι οποίοι περιλαμβάνουν την επανέναρξη μιας ακανθώδους συζήτησης σχετικά με την εντολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η πρωτοφανής σύσφιξη της οποίας έχει αυξήσει σημαντικά το κόστος χρηματοδότησης της Γαλλίας.

Οι εντάσεις θα επηρεάσουν και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία είναι υπεύθυνη για την προώθηση των προσπαθειών της αποκατάστασης των δημοσιονομικών των ευρωπαϊκών χωρών.

Οι αξιωματούχοι της Κομισιόν πρόκειται να δημοσιεύσουν τις προβλέψεις τους για την ανάπτυξη και το χρέος της περιοχής σε δύο εβδομάδες, ενώ θα ακολουθήσει μια συζήτηση σχετικά με το πόσο αυστηρά θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την απόκλιση από τον κανόνα τους, βάσει του οποίου τα ελλείμματα πρέπει να περιοριστούν στο 3%.

Ενώ το βάρος πέφτει στις Βρυξέλλες οι οποίες καλούνται να τιμωρήσουν τις δημοσιονομικές ατασθαλίες, η λιτότητα θα μπορούσε να φρενάρει την πολύτιμη περιορισμένη ανάπτυξη που μπορεί να καταγράψει η Ευρώπη. Οι οικονομολόγοι της Allianz αναμένουν ήδη ότι η δημοσιονομική εξυγίανση θα μειώσει κατά μισή ποσοστιαία μονάδα την ευρωπαϊκή οικονομική ανάπτυξη τόσο το 2024 όσο και το 2025.

Η ανακάλυψη ενός αξιόπιστου εμβολίου για τον Κορωνοϊό και η σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα ενδέχεται να πυροδοτήσει πολιτικές εξελίξεις στο πρώτο τρίμηνο του 2021.

Η σταδιακή ολοκλήρωση ενός πολύμηνου κύκλου αβεβαιότητας που στοίχισε στην οικονομία, σε ανθρώπινες ζωές και έφερε τα πάνω κάτω στην καθημερινότητα των πολιτών έρχεται να βάλει σε δεύτερες σκέψεις τον Πρωθυπουργό... για να σηματοδοτήσει ένα νέο ξεκίνημα της χώρας με νωπή λαϊκή εντολή.

Αν και η ελληνική οικονομία έχει επιδείξει αξιοθαύμαστα ποσοστά ανθεκτικότητας όπως επιβεβαιώθηκε και από την πρόσφατη αξιολόγηση του οίκου Moodys, εντούτοις η ανάγκη για ένα νέο σχέδιο ανάπτυξης και εξωστρέφειας πάνω στα νέα οικονομικά δεδομένα είναι επιτακτική και ως εκ τούτου η νομιμοποίηση του από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα δώσει ακόμη μεγαλύτερη δύναμη στον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει όσα έχει υποσχεθεί δημοσίως και να βγάλει την Ελλάδα εκ νέου στο ξέφωτο με προοπτική και μακροχρόνια στόχευση.

Στις δημόσιες παρεμβάσεις του, ο Πρωθυπουργός απέρριπτε μέχρι πρόσφατα τα σενάρια για στήσιμο της κάλπης. Ωστόσο, ο στρατηγικός σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ραγδαίες εξελίξεις στο μέτωπο της πανδημίας και το ενδεχόμενο για έναν εκλογικό αιφνιδιασμό είναι ανοιχτό.

Στην αντίπερα όχθη, ο Αλέξης Τσίπρας έχει ανεβάσει κατακόρυφα τους τόνους της πολιτικής αντιπαράθεσης, επενδύει στην καταστροφολογία, στην αγωνιώδη προσπάθεια του να πλήξει την Κυβέρνηση και να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους του, διότι αντιλαμβάνεται ότι μία νέα συντριβή σε εθνικές κάλπες θα σημάνει οριστικά και αμετάκλητα το πολιτικό του τέλος.