Συγκεκριμένα, ο αρθρογράφος των Νέων σημειώνει χαρακτηριστικά: “πως δεν μπορεί να τους συγκινεί η “λίστα Πέτσα” και να μη τους συγκινεί η “΄λίστα Παππά”, διότι εδώ προκύπτει ότι μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, ο Παππάς έστηνε τηλεοράσεις και εφημερίδες με μαύρο χρήμα από την Αραπιά, μέσω κυπριακών λογαριασμών, με “μπροστινούς” και παραμάγαζα.

Συμπληρώνει, δε πως: “Δεν θέλω λοιπόν να υποτιμήσω την ευαισθησία των ευαίσθητων, αλλά μπροστά στη “λίστα Παππά”  η “λίστα Πέτσα” μοιάζει με ταμείο φιλοπτώχου.

Διαβάστε όλο το άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη:

Ο Γιάννης Πρετεντέρης, μεταφέροντας την προσωπική του εμπειρία, γράφει ότι «ο ιός σε διαλύει κυριολεκτικά» και ζητά από όλους να ακούν τις συμβουλές των γιατρών.

Το κείμενο του Γιάννη Πρετεντέρη όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα τα «Νέα» με τίτλο «Ιός» έχει ως εξής:

«Θα μου επιτρέψετε σήμερα να μιλήσω προσωπικά. Δεν το συνηθίζω αλλά είμαι βέβαιος πως θα καταλάβετε ότι είναι για καλό σκοπό.

Καταρχήν θα σας πω για τον κορωνοϊό, Για να είμαι ειλικρινής δεν γνωριζόμασταν. Μια ημέρα έπεσα πάνω του, με κοιτούσε περίεργα.

-Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; τον ρώτησα απορημένος

-Μήπως είσαι ο Βαρουφάκης;

-Εγώ; Τι σχέση έχω με τον Βαρουφάκη;

-Διότι μου λένε ότι εδώ τριγυρνάει κάποιος τύπος που ρωτάει "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;" και είναι ο Βαρουφάκης.

Ευτυχώς λύθηκε η παρεξήγηση. Μάλλον πείστηκε ότι δεν είχα καμία σχέση με το ΜεΡΑ του Βαρουφάκη, ούτε με το "Απομεσήμερο" του Καζαντζίδη, ούτε με τα "Δειλινά" της Μοσχολιού.

Ακόμη κι έτσι όμως πέρασα είκοσι έξι ημέρες παρέα με τον κορωνοϊό, δεν το λες και λίγο.

Τις πέρασα σπίτι μου, με ήπια συμπτώματα, χωρίς εξάρσεις, γράφοντας, διαβάζοντας και βλέποντας ό,τι ντοκιμαντέρ έπαιζε η τηλεόραση - δεν θα σας κάνω τώρα το πρόχειρο διαγώνισμα για την Πυθία, από αύριο...

Παρόλα αυτά θα ήθελα ως αδαής ασθενής και όχι ως ειδικός επιστήμονας, να σας εκμυστηρευτώ δύο-τρία πραγματάκια που έζησα και αισθάνθηκα αυτό το διάστημα. Αχρείαστα να είναι

Πρώτον, ακόμη και με ήπια συμπτώματα (όπως στην περίπτωσή μου), ο ιός σε διαλύει κυριολεκτικά. Σε καταβάλλει απίστευτα. Θέλει οικονομία δυνάμεων και προσπάθεια για να το αντιμετωπίσεις, ηρεμία και ξεκούραση.

Δεύτερον, αν κατάλαβα καλά, ο κορωνοϊός δεν έχει κανόνες, ούτε δεδομένα. Κάνουμε λοιπόν υπομονή, ακούμε τους γιατρούς ευλαβικά, πηγαίνουμε μέρα με τη μέρα, προσαρμοζόμαστε σε ό,τι μας ζητούν – και κομμένες οι εξυπνάδες!..

Τρίτον, είναι ίσως η χειρότερη κι η πιο ακαλαίσθητη στιγμή να τσακωνόμαστε για το "δημόσιο" ή το "ιδιωτικό", την κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, το έτσι ή το αλλιώς… Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο γελοίες ακούγονται αυτές οι αντιδικίες από κάποιον που έχει δύσπνοια στο κρεβάτι.

Να γίνουμε λοιπόν πρώτα καλά. Να γίνουμε όλοι καλά και θα τα βρούμε όλα. Στη στιγμή τους, αλλά μόνο τότε.

Τέταρτον, ξέρω κι αντιλαμβάνομαι ότι είναι μια δύσκολη στιγμή για όλους. Τους οικείους και φίλους, το ιατρικό προσωπικό, τους συγγενείς, τους μακρινούς και τους γείτονες, όλους τους κατοίκους της χώρας μας.

Ε, λοιπόν, τώρα θέλει λίγη καλή καρδιά. Ευγένεια. Ανθρώπινη συνύπαρξη. Ενδιαφέρον. Ανοχή. Άντε και καμία τρυφεράδα.

Με άλλα λόγια δεν θα πάθετε τίποτα αν σταματήσετε μερικές εβδομάδες να βρίζεστε στο Τwitter.

Σε ό,τι με αφορά, σας ευχαριστώ όλες και όλους».

Διαβάστε το προσεκτικά

Εκείνος μάς αποκάλυψε ότι το δημοψήφισμα και οι συνταγματικές αλλαγές στη χώρα του θα έχουν ολοκληρωθεί έως τις 15 Ιανουαρίου, ενδεχομένως λίγο πριν από τα Χριστούγεννα.

Τότε θα έλθει η συμφωνία για κύρωση στην ελληνική Βουλή. Και τότε λήγει (σύμφωνα με δηλώσεις του Καμμένου) η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ.

Υπάρχουν εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις; Ούτε μισή! Και ας ονειρεύονται στον ΣΥΡΙΖΑ αποστασίες από την αντιπολίτευση ή ψήφους ανοχής.

>Καθαρά πράγματα, λοιπόν. Αν φύγει ο Καμμένος από την κυβέρνηση, έχουμε εκλογές. Και εφόσον τα Σκόπια εξαντλήσουν το χρονοδιάγραμμα, ο εκλογικός ορίζοντας τοποθετείται κάπου ανάμεσα στα μέσα Ιανουαρίου και στα μέσα Φεβρουαρίου.

Αν φυσικά φύγει ο Καμμένος.

Διότι τελειωμένος για τελειωμένος, φύγει ή μείνει, ο Καμμένος αποτελεί πλέον για το πολιτικό μας σύστημα μια «παράφρονα μεταβλητή». Μπορεί να κάνει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι.

Δείτε τι γράφει για την Φώφη και τους γνωστούς και μη εξαιρετέους «ρεπατζήδες’ του Καμμένου στο ΚΙΝ.ΑΛ με αφορμή το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων

Του Γιάννη Πρετεντέρη

Ανοίκεια από την πλευρά της κυβέρνησης που αποφάσισε να ποδηγετήσει με νταηλίκι μια αντίπαλη παράταξη.

Χυδαία από μια εσωτερική «πέμπτη φάλαγγα» που υποκινείται από την κυβέρνηση και λειτουργεί ως βραχίονας των κυβερνητικών επιδιώξεων στον χώρο της αντιπολίτευσης.

Ο λόγος; Απλός.

Είναι η απελπισμένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να μείνει στο παιχνίδι μετά τις εκλογές.
Ξέρει πλέον ότι θα χάσει. Ξέρει ότι απέτυχε να διασπάσει, να ελέγξει ή να αποδυναμώσει τη ΝΔ. Ξέρει ότι η πολιτική αλλαγή δεν περνάει από το χέρι του και οι ψηφοφόροι μάλλον την έχουν προεξοφλήσει.

Τι του μένει; Μια προσπάθεια ναρκοθέτησης της επόμενης διακυβέρνησης. Ελπίζουν σε μια δεξιά παρένθεση μήπως γλιτώσουν τα μετεκλογικά επαπειλούμενα.

Πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Μόνο αν υπονομευθεί η πολιτική σταθερότητα και η επόμενη Βουλή δεν διαθέτει προεδρική πλειοψηφία ΝΔ-ΚΙΝΑΛ.

Νά το λοιπόν το ΚΙΝΑΛ. Αφού απέτυχαν να αποσταθεροποιήσουν τη ΝΔ, οι κυβερνητικοί εγκέφαλοι θεωρούν ότι αποτελεί τον αδύναμο κρίκο μιας τέτοιας πλειοψηφίας. Εχουν πέσει να το ξεπουπουλιάσουν.

Εως εδώ ας πούμε ότι η υπόθεση έχει κάποια λογική.

Η οποία εξανεμίζεται όταν στη σκηνή ανεβαίνουν οι «φαλαγγίτες». Τι προσδοκούν άραγε και πού αποβλέπουν;

Απλώς στον έπαινο του (κυβερνητικού) Τύπου και των σοφιστών; Η «Αυγή», η ΕΡΤ και το ΑΠΕ-ΜΠΕ μπορεί να έχουν αιφνιδίως μετατραπεί σε διαφημιστές τους αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι τους αρκεί.

Δεν έχω καν πειστεί ότι το κίνητρό τους είναι ενιαίο, ακόμη κι αν δεν είναι ανιδιοτελές.
Ο ένας είναι κοινός τυχοδιώκτης που τον πήραν χαμπάρι στην Κεντροαριστερά. Ο άλλος είναι προ πολλού ΣΥΡΙΖΑ με πολιτικά και τώρα προβάρει τη στολή. Κάποιος ψάχνει τα ξεφτισμένα του γαλόνια και τον δουλεύει ο Τσίπρας. Αλλος ζητάει απλώς σημασία κι άλλος πασχίζει να σώσει τη γυναίκα του από τον Πολάκη. Τρέχα γύρευε.

Αν είχαν ανιδιοτελείς προθέσεις, θα ακολουθούσαν την έντιμη στάση του Κύρκου. Διαφωνεί με το ΚΙΝΑΛ κι ως εκ τούτου δηλώνει ότι δεν μετέχει στο ΚΙΝΑΛ ούτε θα πολιτευθεί με το ΚΙΝΑΛ διότι προτίθεται να αναζητήσει τη «χαμένη Αριστερά».
Με γεια του, με χαρά του. Μακάρι να την βρει.

Αλλά οι υπόλοιποι; Αναζητούν την χαμένη καρέκλα ή απλώς κάποιο μέλλον;
Διότι τα πράγματα στην πολιτική είναι απλά: όποιος θεωρεί καλό πράγμα τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη ΝΔ, δεν έχει παρά να πάει στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη ΝΔ.
Η Κεντροαριστερά θα βολευτεί με τους υπόλοιπους.

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

Το βιογραφικό του λέει ότι υπήρξε για πέντε χρόνια γραμματέας της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και μετά νομικός σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα στην αντιπολίτευση.

Του Γιάννη Κ. Πρετεντέρη

Στο ίδιο κείμενο αναφέρεται ως «δικηγόρος» και «υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου».

Το πρώτο δεν συνοδεύεται από κάποια αναφορά σε συγκεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα – και πού να προλάβει άλλωστε μεταξύ Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρα!

Το δεύτερο μάλλον υπονοεί «αιώνιος υποψήφιος» διότι δεν τον κόβω να επιδίδεται εσχάτως σε ερευνητικό έργο.

Το ίδιο επίσημο βιογραφικό δεν αναφέρει να έχει εκλεγεί ποτέ σε τίποτα, ούτε να έχει γίνει γνωστός για κάτι, ούτε κάπου να διακρίθηκε, έως ότου διορίστηκε προ έτους υπουργός και κυβερνητικός εκπρόσωπος από τον Πρωθυπουργό.

Τα παραπάνω προσόντα μπορεί να δικαιολογούν τον διορισμό του στα μάτια εκείνου που τον διόρισε. Δικαίωμά του. Σίγουρα όμως δεν δικαιολογούν το ύφος, τον φανατισμό, την αγένεια και την αμετροέπεια με την οποία ασκεί τα καθήκοντά του.

Υποθέτω όμως ότι παρά την περιορισμένη εμπειρία του θα μπορεί να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις.

Δικαιούται, ας πούμε, ο γράφων να δηλώσει ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τα πιάνει γιατί είναι γνωστό λαμόγιο;
Κατηγορηματικά όχι.

Αφενός επειδή δεν ξέρω αν τα πιάνει, ούτε αν είναι λαμόγιο. Αφετέρου επειδή αρμόδιος να τον ελέγξει, να τον καταδικάσει ή να τον αθωώσει δεν είναι ένας δημοσιογράφος, ούτε οιοσδήποτε άλλος. Είναι μόνο η Δικαιοσύνη.

Πάμε παρακάτω. Δικαιούται ο γράφων να ασκεί ανακριτικά καθήκοντα ή να εκδίδει δικαστικές ετυμηγορίες για τη Novartis, το «Noor 1», τη Siemens, τον Πολάκη ή έναν σύμβουλο του Τσακαλώτου που καταγγέλθηκε ότι τα έπιανε;
Ούτε κατά διάνοια.

Εστω και με τα φτωχά νομικά του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα έπρεπε να γνωρίζει ότι στις δημοκρατίες δικάζει η Δικαιοσύνη – ούτε η κυβέρνηση, ούτε ο Τύπος…

Αυτά βεβαίως ισχύουν στη δημοσιογραφία που ασκούμε στον (κατά τον Τζανακόπουλο) «σκουπιδότοπο» του «Βήματος» και των «ΝΕΩΝ».
Αντιθέτως, την ίδια μέρα, ο ίδιος άνθρωπος δήλωνε για τον θανόντα Γιώργο Κουρή ότι «έμεινε πιστός στη δημοσιογραφία μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής του». Να τη κι η δημοσιογραφία του εκπροσώπου!

Είναι προφανές λοιπόν πως με τον Τζανακόπουλο δεν έχουμε την ίδια δημοσιογραφία στο μυαλό μας. Μικρό το κακό.
Εμάς είναι η δουλειά μας. Εκείνος, αν δεν απατώμαι, είναι άεργος.

Αν δεν ήταν και ανόητος θα μπορούσε απλώς να αναλογιστεί πόσους Τζανακόπουλους έχει γνωρίσει ο «σκουπιδότοπος» στα σχεδόν εκατό χρόνια της δημοσιογραφικής λειτουργίας του.
Πού βρίσκονται τώρα όλοι αυτοί. Και ποιος τους θυμάται.

ΠΗΓΗ: TA ΝΕΑ

Του Γιάννη Πρετεντέρη

Δύο ενδεχόμενα ισχύουν:
Αν δεν κλείσει εγκαίρως η αξιολόγηση (δηλαδή αν δεν κλείσει ως τον Μάιο), η χώρα περιέρχεται σταδιακά σε κατάσταση χρεοκοπίας. Η κυβέρνηση θα οδηγηθεί - εκούσα άκουσα - σε εκλογές τον Ιούνιο.
Είναι το λιγότερο πιθανό σενάριο.

Κατ' αρχήν (και στην καλύτερη για αυτήν περίπτωση) η κυβέρνηση θα κλείσει την αξιολόγηση με νέες περικοπές συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2019.
Συμπέρασμα; Πάει το 2019 ως εκλογικό έτος. Δεν κόβεις συντάξεις και μετά κατεβαίνεις σε εκλογές.

Μένει το 2018. Θυμίζω ότι το τρίτο Μνημόνιο λήγει στις 31 Ιουλίου 2018 και θα πρέπει να συμφωνηθεί η επόμενη μέρα. Ούτως ή άλλως, κανένας σοβαρός άνθρωπος στον πλανήτη δεν πιστεύει ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές.

Τι μένει; Ανοιχτή χρεοκοπία με έξοδο από το ευρώ ή ένα τέταρτο Μνημόνιο (αν μας το προσφέρουν οι Ευρωπαίοι) ή έστω ένα ενδιάμεσο καθεστώς που θα αποτελεί στην ουσία τέταρτο Μνημόνιο με κάποια λεφτά...
Αλλη προοπτική δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να κατασκευαστεί.
Πιστεύει κανείς ότι η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να διαπραγματευθεί αυτό το πακέτο και μετά να πάει σε εκλογές κομίζοντας είτε χρεοκοπία είτε τέταρτο Μνημόνιο; Ούτε κατά διάνοια!
Συνεπώς πάει και το β' εξάμηνο του 2018 ως εκλογικός χρόνος.

Τι μένει στην κυβέρνηση; Δύο επιλογές:
Είτε να στήσει κάλπες μετά τις γερμανικές εκλογές του Σεπτεμβρίου και τη σχετική ευεξία από μια καλή τουριστική περίοδο. Δηλαδή, Οκτώβριο 2017.

Είτε να προσπαθήσει να τραβήξει ως τις αρχές του 2018 με κίνδυνο να ζητηθούν από τους δανειστές πρόσθετα μέτρα για να κλείσει το 2017 που δεν ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο. Ολα τα δημοσιονομικά δεδομένα έχουν βασιστεί σε μιαν ανάπτυξη 2,7% - τώρα μιλάμε για 1% με το ζόρι.
Περιθώρια διαφυγής υπάρχουν;

Αυτό διερεύνησε ο Κ. Μητσοτάκης στις συναντήσεις που έκανε με τους πολιτικούς αρχηγούς και κατέληξε ότι (πλην ενδεχομένως του Β. Λεβέντη) κανένας άλλος δεν έχει πρόθεση να ξαναπαίξει ένα ριμέικ του 2015. Ούτως ή άλλως, στη ΝΔ αμφισβητούν ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα το επιχειρήσει ξανά.

Συνεπώς οι εκλογές είναι μονόδρομος. Απλώς η κυβέρνηση θα κληθεί να επιλέξει ανάμεσα στον Οκτώβριο και στον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο. Ουσιαστικά δηλαδή ανάμεσα σε μια συντομότερη ή μακρύτερη προεκλογική περίοδο.
Απομένει ένα ουσιαστικό ερώτημα: Για ποιον λόγο οι δανειστές πετσόκοψαν τόσο δραστικά τον πολιτικό χρόνο της κυβέρνησης;

Για δύο λόγους:
Πρώτον, επειδή οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές δυνάμεις εκτιμούν ότι μετά τον τρέχοντα εκλογικό κύκλο η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει να μπει σε φάση ανασύνταξης και σταθεροποίησης. Και στην προσπάθεια αυτή δεν υπολογίζονται παρδαλές περιπτώσεις όπως οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Δεύτερον, επειδή προτιμούν να κάνουν την ουσιαστική διαπραγμάτευση του 2018 για την επόμενη μέρα όχι με μια παραπαίουσα κυβέρνηση αλλά με μια νέα που θα διαθέτει ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο να στηρίξει τις όποιες συμφωνίες.

Εχουν πειστεί ότι ενδεχόμενες εκλογές δεν θα οδηγήσουν σε αβεβαιότητα, αφού θα προκύψει εύκολα σταθερή κυβερνητική λύση.

Κι ως γνωστόν, όποια «δωράκια» έχει η Ευρώπη στην τσέπη της συνηθίζει να τα κρατάει για εκείνους που έρχονται, δεν τα δίνει σε εκείνους που φεύγουν.
Ρωτήστε και τον Σαμαρά.

ΠΗΓΗ: TOVIMA.GR