Η Ρωσία λοιπόν διαθέτει 1.330.000 ενεργό στρατιωτικό προσωπικό. Αλλά μόνο 4.292 αεροπλάνα σε σύγκριση μετά 20.633 του ΝΑΤΟ και 598 πλοία συγκριτικά με τα 2151 του ΝΑΤΟ. Με τα άρματα εδάφους της όμως να είναι σε αριθμούς πιο ανταγωνιστικά αναλογικά σε σύγκριση με τα πιο πάνω. Ενώ το 2025 (κατά το Statista Data) το ΝΑΤΟ διέθετε 3.439.000 πρόσωπα σαν ενεργό στρατιωτικό προσωπικό εκ των οποίων 1.300.000 εν ενεργεία Αμερικανούς στρατιώτες. Ενδεικτικά η Ουκρανία διαθέτει 900.000 ενεργούς στρατιώτες πλην εφέδρων.

Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός*

Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ότι η Ρωσική στρατιωτική επάρκεια τρώθηκε σοβαρά από την διάλυση της ομάδος Wagner, αλλά κυρίως από τις απώλειες του πολέμου. Μάλιστα σύμφωνα με την υπηρεσία πληροφοριών του Ηνωμένου Βασιλείου, μπορεί να πάρει και 10 χρόνια για να ανακτήσει την προπολεμική ισχύ της, επίσης ότι οι καθημερινές απώλειες έχουν μετατρέψει τις Ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις σε ένα επίπεδο «κατώτερης ποιότητας» αν και «μεγάλης ποσότητας». Οι απώλειες της από τον πόλεμο της Ουκρανίας υπολογίζονται (σύμφωνα με το Κίεβο) σε έμψυχο υλικό σε 1.000.000 με νεκρούς τους 250.000, και αντίστοιχα σε 426.000 Ουκρανούς με νεκρούς τους 46.000 και δεκάδες χιλιάδες αγνοούμενους.

Σύμφωνα με τον S. Tisdall αναλυτή εξωτερικών υποθέσεων του Guardian μια σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ θα απέβαινε σε "πολιτική και στρατιωτική αυτοκτονία" του Πούτιν.

Σε αυτά αν προσθέσει κανείς τους σύγχρονους συμβατικούς πυραύλους μεγάλης εμβέλειας, αεροπλάνα 4ης και 5ης γενιάς (F35, Rafale και Eurofighters) και άλλα ανώτερης τεχνολογίας όπλα που διαθέτει το ΝΑΤΟ, μια σύγκρουση ΝΑΤΟ- Ρωσίας με συμβατικά όπλα, δεν θα είχε μακρά διάρκεια και η έκβαση θα ήταν σε βάρος της Ρωσίας.

Χωρίς όμως τις ΗΠΑ οι ισορροπίες αυτές ανατρέπονται ιδιαίτερα όσον αφορά την δυνητική χρησιμοποίηση πυρηνικών όπλων.

Τα πυρηνικά και ο κ. Πούτιν

Το δόγμα της αποκλιμάκωσης δια της κλιμάκωσης: Λίγοι φαίνεται να γνωρίζουν στην Ελλάδα ότι ο Πούτιν ήταν επικεφαλής των δημιουργών του δόγματος που αναπτύχθηκε στην Ρωσία (1999-2000) περί «αποκλιμάκωσης μιας πολεμικής σύρραξης δια της κλιμάκωσης με χρήση πυρηνικών όπλων». (De-escalation doctrine, of escalating to de-escalate). Αρχικά σαν Γ.Γραμματέας του Ρωσικού συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που εν συνεχεία υπέγραψε και σαν επίσημο έγγραφο ως πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο λόγος που «εφευρέθηκε» αυτό το δόγμα, ήταν τα πολύ εξελιγμένα (συγκριτικά με τα ρωσικά) συμβατικά στρατιωτικά μέσα του ΝΑΤΟ. Πράγμα που ισχύει σε μικρότερο βαθμό τώρα.

Στον μακρύ του λόγο ο Πούτιν με την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία (24/2/2/22), αφού περιέγραψε την Ουκρανία σαν χώρα που οι ΗΠΑ μετατρέπουν σε εχθρική αντι-ρωσική χώρα προκειμένου να περικυκλώσουν τη Ρωσία, κατέληξε, ότι «για τη χώρα του αυτό είναι θέμα ζωής και θανάτου, χωρίς υπερβολή, και ότι δεν είναι μόνο απειλή για τα συμφέροντα της, αλλά αποτελεί απειλή για την ίδια την ύπαρξη της σαν χώρας και κυριαρχίας της», δικαιολογώντας έτσι την απειλή του περί χρήσης πυρηνικών όπλων σε αυτό τον πόλεμο. Απειλή που είχε χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν με την εισβολή του στην Γεωργία (2008) και κατά την προσάρτηση της Κριμαίας (2014).

Τώρα μάλιστα μετά την προ ημερών επιχείρηση «Ιστός της αράχνης» με την οποία η Ουκρανία κατέστρεψε σε βάθος μέχρι και χιλιάδων χιλιομέτρων μέσα στην Ρωσία από τα μεταξύ τους σύνορα 40 αεροπλάνα σε 4 αεροδρόμια, θεωρητικά συμπληρώνεται η προϋπόθεση που έχει θέσει για την χρήση πυρηνικών όπλων ο Πούτιν. Θα τολμήσει αυτός να το κάνει; Ελπίζω η προχθεσινή συζήτηση που είχε με τον Τραμπ να τον αποτρέψει.

Η εμπειρία του καλοκαιριού 2022, κατά το δημοσίευμα της 9/3/24 από το CNN

Αξίζει να αναφερθεί κανείς στα περισσότερα ανησυχητικά στοιχεία που δόθηκαν την 9/3/24 στην δημοσιότητα από το CNN για την αποφευχθείσα χρήση τακτικού πυρηνικού από τον Πούτιν το καλοκαίρι/φθινόπωρο 2022,

Όπως αναφέρει στο δημοσίευμα ο ίδιος ο συγγραφέας Jim Sciutto σε συζητήσεις που είχε με Αμερικανούς κυβερνητικούς αξιωματούχους τότε:

Ήταν η περίοδος της αντεπίθεσης των Ουκρανικών δυνάμεων για την ανακατάληψη της Χερσώνας, όταν δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες είχαν καταστεί ευάλωτοι.

Υπήρχαν επίσης αξιόπιστες πληροφορίες των υπηρεσιών της κατασκοπίας ότι είχαν υποκλέψει συνομιλίες μεταξύ Ρώσων αξιωματούχων (τουλάχιστον σε κατώτερο επίπεδο) σχετικά με ένα τέτοιο πυρηνικό Ρωσικό χτύπημα.

Σε αντίθεση με τα στρατηγικά πυρηνικά όπλα τα τακτικά είναι μικρά σε όγκο και ισχύ ικανά να χρησιμοποιηθούν με αφανή τρόπο μέσω συμβατικών οπλικών συστημάτων που ήδη θα βρίσκονταν στο πεδίο των συγκρούσεων στην Ουκρανία. Όπως με απλούς πυραύλους, με αεροπλάνα ή σαν βλήματα πυροβόλου. Έτσι η προετοιμασία ενός τέτοιου κτυπήματος θα ήταν πολύ δύσκολα ανιχνεύσιμη.

Σύμφωνα πάντα με αυτό το δημοσίευμα ο υπουργός εξωτερικών Βlinken επικοινώνησε απευθείας με τον Ρώσο ομόλογο του Λαβρόφ μεταφέροντας τις ανησυχίες του, ενώ ζητήθηκε και η παρέμβαση της Κίνας και Ινδίας.

ΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΠΛΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ:

Να σημειωθεί ότι παράλληλα οι Ρώσοι εκτός από τις κυβερνοεπιθέσεις που χρησιμοποιούν στους πολέμους τους, θεωρούν (κατά τον γενικό αρχηγό στρατού Valery Gerasimov) ότι το κέντρο βάρους στην μοντέρνα πολεμική τεχνική δεν είναι η αντιμετώπιση του εχθρικού στρατού αλλά της θέλησης του λαού να πολεμήσει. Θεωρεί αυτός ότι η στρατιωτική και η μη στρατιωτική πίεση μπορεί να είναι επαρκής για την χειραγώγηση της θέλησης αυτής του λαού, χωρίς να χρειάζεται η χρήση πυρηνικών όπλων. Εξ’ ού θεωρώ και τα αυξημένα το τελευταίο διάστημα πλήγματα κατά αμάχων στις μεγάλες Ουκρανικές πόλεις παρά την συζήτηση για εκεχειρία με την μεσολάβηση Τραμπ.

Η προπαγάνδα και η εργαλειοποίηση της θρησκείας

Η στενότερη σχέση Πούτιν και του Ρώσου πατριάρχη Κυρίλλου (φημολογούμενου και αυτού ως πρώην πράκτορα της KGB) ξεκινάει από το 2012, όταν εν μέσω κάποιων λαϊκών αντιδράσεων ο Πούτιν επανεξελέγη για τρίτη θητεία. Ήταν τότε που άρχισε να εργαλειοποιεί την θρησκεία για πολιτικό του όφελος. Ο Κύριλλος είχε τότε χαρακτηρίσει την ηγεσία του Πούτιν σαν «ένα θαύμα του θεού». Ενώ ο Πούτιν προσπαθούσε να προβάλει την Ρωσία σαν υπερασπιστή των συντηρητικών χριστιανικών αξιών σε αντίθεση με την έκλυση ηθών εκ μέρους της Δύσης.

Ο Κύριλλος εξυμνώντας τις στρατιωτικές υπηρεσίες του Πούτιν σαν «την ενεργή εκδήλωση Ευαγγελικής αγάπης στο πλησίον», ευλόγησε την εισβολή και προέτρεψε τους Ρώσους κληρικούς να πράξουν το ίδιο. (Λες και μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά …).

Η προπαγάνδα του διαδικτύου, οι Έλληνες vloggers και ο Ελέω Θεού Τσάρος:

Άλλο φυσικό επακόλουθο της εργαλειοποίησης της θρησκείας εκ μέρους του Πούτιν ήταν η μέσω του διαδικτύου προπαγάνδα, ακόμα και με το επικάλυμμα της θρησκείας, για την προάσπιση των απόψεων και εν γένει θέσεων του, εσωτερικών και διεθνών.

Σε αυτά τα πλαίσια επιστρατεύτηκαν σε όλο τον κόσμο αλλά ακόμα και πολλοί Έλληνες μεταξύ αυτών και μοναχοί του Αγίου Όρους. Αυτοί διαστρεβλώνοντας ή βάζοντας λόγια στο στόμα προφητών (Κοσμά Αιτωλού, Αγ.Παΐσιου, του Στάρετς και άπειρων άλλων ονοματιζόμενων Ρώσων «προφητών/Αγίων» που παρελαύνουν εν είδη αφηγηματικού παραληρήματος, εξυμνούν τον Πούτιν και δικαιολογούν τις στρατιωτικές ενέργειες του. Στο YouTube μόνο, δραστηριοποιούνται πολλά τέτοιου είδους vlogs (δηλαδή video-blogs). Από αυτά ξεχωρίζουν το Greek Orthodox vlogger εμφανίζοντας εκεί προφητεία για ένα «Τσάρο, δηλαδή έναν ηγέτη, εκλεγμένο από τον Κύριο, με ζέουσα πίστη, μεγάλο μυαλό και σιδερένια θέληση, πριν την έλευση του Αντίχριστου». Το Vima Orthodoxias που αναφέρει σαν προφητεία του Στάρετς «ότι ένας Ρασπούτιν θα καταστρέψει την Ρωσία και ένας Πούτιν θα την σώσει!» Επίσης άλλο με το όνομα ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ. Σε αυτά μπορεί κανείς να βρει και την δημοφιλή «προφητεία» κατά την οποία θα επέμβει από τον βορρά το «ξανθό γένος» (των Ρώσων) να συντρίψει και να αφανίσει την Τουρκία αποδίδοντας στους Έλληνες την Κωνσταντινούπολη!!

Τέλος το Romanos channel αναφέρει την προφητεία του Ουκρανού Αγίου Στάρετς κατά την οποία οι ξένοι θα κάνουν τα Ρωσικά στρατεύματα να κατέβουν μέχρι το Κίεβο όπου οι Ουκρανοί θα τα υποδεχθούν σαν σωτήρες τους!!!

Το επιχειρηματικό deal που ονειρεύεται ο Τραμπ με τον Πούτιν:

Ο Τραμπ προσβλέπει σε επιχειρηματική συμφωνία με τον Πούτιν (μεταξύ άλλων) για εκμετάλλευση του βορείου πόλου, όπου έχουν λιώσει οι πάγοι και είναι δυνατή η εξόρυξη ενεργειακών ορυκτών ανυπολόγιστης αξίας, συμφωνώντας απόλυτα μαζί του περί ανυπαρξίας της κλιματικής αλλαγής. Επιθυμία του Τραμπ που εργαλειοποιεί ο Πούτιν για να τον μανυπουλάρει στο θέμα του Ουκρανικού κατά τις επιθυμίες του.

Επίσης ο Πούτιν με την ολοκληρωτική κατάληψη της Ουκρανίας, μπορεί να προσφέρει στον Τραμπ πολύ περισσότερα από τις σπάνιες γαίες και ορυκτά της απ’ ότι θα έκανε ο Ζελένσκι. Ποιος έχει ανάγκη πια την Γροιλανδία;

Ο Πούτιν πρέπει να του άνοιξε τα μάτια για τις σπάνιες γαίες και τα ορυκτά της Ουκρανίας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μετά την εκεχειρία και την εξόντωση του Ζελένσκι, με τον ίδιο τρόπο που έγινε πρόσφατα στην Γεωργία, δηλαδή με εκλογές-νοθεία και εγκατάσταση Ρωσόφιλης κυβέρνησης που είναι αντίθετη με την ένταξη της χώρας αυτής στην Ε.Ε. σε αντίθεση με την πραγματική θέληση του λαού της.

Ακόμα και μετά από νοθευμένο δημοψήφισμα συνένωσης με την Ρωσία- όπως έγινε με τις κατακτημένες περιοχές της Ουκρανίας ή και με νέα «ειδική στρατιωτική επιχείρηση».

Η απαξίωση Ζελένσκι προάγγελος της εξόντωσης του

Η αιχμή του δόρατος της Ουκρανικής αντίστασης και η προσωποποίηση της ψυχής της, καθώς και εμπνευστής της δεν είναι άλλος από τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο της Βολοντιμίρ Ζελένσκι.

Πως λοιπόν κάμπτεις την αντίσταση των Ουκρανών; Μα φυσικά πρώτα από όλα εξοντώνοντας με φυσικό τρόπο τον ηγέτη τους, αφού όμως τον απαξιώσεις ακόμα και στα μάτια του λαού του, ώστε να μειώσεις τις αντιδράσεις. Έτσι εξηγήθηκε από πολλούς ότι ο δημόσιος διάλογος στην συνάντηση στον Λευκό Οίκο ήταν προσχεδιασμένος με αυτό τον σκοπό.

Ειπώθηκε λοιπόν από τον Τραμπ (προφανώς καθοδηγούμενο από τους μέτρ της ρωσικής προπαγάνδας) ότι ο Ζελένσκι είναι ένας μέτριος κωμικός, διεφθαρμένος γιατί δήθεν καταχράστηκε τα μισά δισεκατομμύρια της Αμερικανικής βοήθειας για τον πόλεμο. Ένας δικτάτορας που εν μέσω πολέμου εισβολέων και όταν ο κόσμος δυσκολευόταν να ξεμυτήσει από τα σπίτια του, εδώ και 6 μήνες τώρα που έληξε η θητεία του δεν είχε κάνει εκλογές! Όταν αδικαιολόγητα κατά τον Τραμπ είχε κηρυχθεί η χώρα σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης, αναστέλλοντας όπως ήταν φυσικό τις δημοκρατικές διαδικασίες εκλογών! (Σημειωτέον ότι ο Ζελένσκι εξελέγη το 2019 με ποσοστό 75%).

Ο πόλεμος λέει ο Τραμπ ότι δεν έπρεπε να έχει γίνει και ότι φταίει η Ευρώπη γιατί εισέβαλε ο Πούτιν στην Ουκρανία λόγω της επέκτασης του ΝΑΤΟ (με συναπόφαση θυμίζουμε και των ΗΠΑ) και φταίει επίσης ο Ζελένσκι που δεν παραδόθηκε αφού ο πόλεμος ήταν από την αρχή χαμένος!

Μια από τις τελευταίες δηλώσεις Τραμπ για τον Ζελένσκι είναι ότι θα ήταν καλύτερα γι’ αυτόν να κατέφευγε εξόριστος στο Παρίσι! Υπονοώντας ότι από το να τον σκοτώσουν καλύτερα να γλιτώσει παραιτούμενος και πηγαίνοντας εκεί. Γιατί αυτός θα είναι ο επόμενος στόχος από τον Πούτιν, δηλαδή η φυσική εξόντωση του προέδρου Ζελένσκι με κάποιο τρόπο όπως έγινε και με τον Πριγκόζιν της Βάγκνερ που παραδόθηκε και μετά από καιρό έπεσε το αεροπλάνο του, αλλά και με άλλους πολλούς αντιπάλους του κόκκινου τσάρου.(Όπως τους, Νεμτσώφ, Λιτβινένκο, Ναβάλνι).

Να θυμίσουμε εδώ ότι το 2004-2005 είχε ηγηθεί της «Πορτοκαλί επανάστασης» στην Ουκρανία ο μετέπειτα εκλεγείς πρόεδρος Βίκτωρ Γιουσένκο -λόγω διαπιστωμένης νοθείας στις εκλογές του 2004- κατά τις οποίες ο Γιουσένκο (-γνωστός για τις αντιρωσικές απόψεις του-) είχε προεκλογικά μυστηριωδώς δηλητηριαστεί με διοξίνη, αλλά επέζησε.

Δεν μπορεί λοιπόν ένας κωμικός, διεφθαρμένος, δικτάτορας, να μπαίνει εμπόδιο στο deal του Τραμπ με τον Πούτιν για την (ανυπολόγιστης αξίας) εκμετάλλευση μεταξύ άλλων του βορείου πόλου.

Προάγγελοι κακών:

Σύμφωνα με δημοσίευμα του WEEK της 12/1/24, οι Ρώσοι έχουν διακινήσει στρατεύματα βορειοδυτικά στα σύνορά τους με την Φιλανδία Λετονία και Εσθονία σχηματίζοντας μια νέα στρατιωτική ζώνη γνωστή ως Leningrad Military District (LMD) που κατά την έκθεση του Think Tank ISW (Institute for the study of war) Δεκ.23 εκδηλώνει την πρόθεση Πούτιν "για ένα δυνητικά ευρείας έκτασης συμβατικό πόλεμο". Πρόσφατα δημοσιεύματα κάνουν λόγο για εαρινή Ρωσική επίθεση πιθανότατα για να καταλάβουν τις βόρειες περιοχές Σούμι και Χάρκοβο.

Τoν Δεκέμβριο 23 ο πρόεδρος Biden προειδοποίησε το Κογκρέσο σχετικά με την υπό έγκριση βοήθεια προς την Ουκρανία ότι «αν ο Πούτιν νικήσει στην Ουκρανία δεν θα σταματήσει εκεί και ότι αυτό θα καταλήξει στο να σταλούν Αμερικανικά στρατεύματα να πολεμήσουν την Ρωσία».

Το ίδιο είπε και πρόσφατα ο Μακρόν στην σύνοδο του Τριγώνου της Βαϊμάρης (Γαλλίας, Γερμανίας, Πολωνίας): «Αν ο Πούτιν είπε νικήσει στην Ουκρανία θα απειληθούν Μολδαβία, Ρουμανία, Πολωνία».

Τέλος ο καγκελάριος Μερτς δήλωσε ότι θα έπρεπε η Ευρώπη να προετοιμαστεί για ένα πόλεμο με την Ρωσία μέσα στα προσεχή 4 χρόνια.

(Περισσότερα για όλα τα πιο πάνω μπορείτε να δείτε στο βιβλίο μου «ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» εκδόσεων Παπαζήση Οκτώβριος 2023, και στα 2 άρθρα μου ΠΟΛΕΜΟΣ ΝΑΤΟ-ΡΩΣΙΑΣ; ΤΑ ΠΙΘΑΝΑ ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ του Μαρτίου 24).

* Ο Λάμπρος Ροϊλός είναι συντ. δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, συγγραφέας, ερευνητής

Στο προηγούμενο Α΄ μέρος του άρθρου αναφερθήκαμε στις συγκρούσεις που μαίνονται ακόμα μεταξύ των μισθοφόρων του SNA της Τουρκίας κατά των μαχητών της SDF με επικεφαλής του Κούρδους της YPG στην Β.Α. Συρία την στιγμή που η Τουρκία συσσωρεύει Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις, εν δυνάμει έτοιμες να εισβάλουν σε αυτή την κατεχόμενη από Κούρδους πετρελαιοπαραγωγό περιοχή.

Του Λάμπρου Ροϊλού

Εκ των πιο πάνω και μόνο αποδεικνύεται ότι κουμάντο στην Συρία δεν κάνει ο AlGolani αλλά ο" έξυπνος σκληρός τύπος " που εξεθείασε ο Τραμπ στην πρόσφατη συνέντευξή του που ηγείται της «Turkey» (Αγγλιστί γαλοπούλας) αγνοώντας βέβαια ότι έχει μετονομαστεί εξ αυτού του λόγου σε Turkije (Τουρκίγιε).

Είπαμε ότι η θέση της σημερινής κυβέρνησης των ΗΠΑ αλλά και πολλών σημαντικών Ρεπουμπλικανών γερουσιαστών είναι ότι θεωρούν συμμάχους τους Κούρδους και ασπίδα στην αναβίωση του ισλαμικού κράτους (το οποίο νίκησαν και εν συνεχεία περιόρισαν τα 40-50.000 μέλη του σε στρατόπεδο της περιοχής). Απειλούν μάλιστα με κυρώσεις την Τουρκία αν τους πολεμήσει διατηρώντας τους 900 Αμερικανούς στρατιώτες (προσωρινά με μετακινούμενους 2000) στην περιοχή.

Σε λίγες μέρες που θα αναλάβει ο Τραμπ τι θα κάνει για αυτά; Στο διάστημα αυτό τι θα κάνει ο Σουλτάνος εκεί; Η θέση του Ισραήλ ποια θα είναι;

Για να δοθούν απαντήσεις θα πρέπει να ανατρέξουμε στους στόχους την φιλοσοφία και τρόπο σκέψης του Σουλτάνου και του Τραμπ, καθώς και στις ενέργειες στην περιοχή που προηγήθηκαν στο διάστημα που είχαν και οι δύο αυτοί την εξουσία.

ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ.

Ο Ερντογάν ελέχθη ότι: 1) Επιδιώκει την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με κατοχή ξένων εδαφών εξ'ου και το προσωνύμιο που δίνουμε του Σουλτάνου. 2) Την αναστήλωση της οικονομίας του με τα πετρέλαια της Συρίας και την ανοικοδόμηση της χώρας αυτής από Τουρκικές εταιρείες. 3) Επιπλέον θέλει να απαλλαγεί από ένα τουλάχιστον μέρος από τα 3,5 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες που βρίσκονται στην Τουρκία. 4) Να συμφωνήσει με τον AlGolani σύμφωνο χωρισμού ΑΟΖ στα πρότυπα του Τουρκολιβυκού συμφώνου αγνοώντας τελείως την Κύπρο.
Μετά την 1η δήλωση Τραμπ περί αποχώρησης των Αμερικανών στρατιωτών από την Συρία τον Δεκέμβριο 2018 και την τότε απειλούμενη εισβολή Ερντογάν , σε σχετικό του άρθρο ο έμπειρος δημοσιογράφος των Financial Times David Gardner (23-1-19) γράφει χαρακτηριστικά:

«..υπάρχει μια πλευρά της πολιτικής της Τουρκίας για τη Συρία που εκφράζεται μέσω του εθνικιστικού κύματος που ακολούθησε το αποτυχημένο πραξικόπημα, η οποία νοσταλγεί την παλιά αίγλη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κυριαρχούσε κάποτε στη Μέση Ανατολή.

Μετά την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», ο κ. Ερντογάν άρχισε να αναβιώνει -μέχρι και με χάρτες- παλιές εδαφικές διεκδικήσεις από το Χαλέπι της Συρίας ως τη Μοσούλη στο Ιράκ. Τούτο θα μπορούσε να απορριφθεί ως απλή ρητορική, αλλά η Τουρκία αρχίζει να ριζώνει στους θύλακές της στη βορειοδυτική Συρία: τουρκόφωνα σχολεία, νοσοκομεία, διοικητές από τη νότια τουρκική πόλη Γκαζιαντέπ, ακόμα και πανεπιστήμια.«Σχεδιάζουν να μείνουν στη Συρία όπως έμειναν και στη Βόρεια Κύπρο» υποστηρίζει ανεξάρτητος πολιτικός αναλυτής από την Κωνσταντινούπολη..»

Πέραν των πιο πάνω ενδείξεων, υπάρχουν οι χάρτες που έδειξε και ανέπτυξε κατά την ομιλία του τον Σεπτέμβριο 2019 στην συνεδρίαση του ΟΗΕ. Έδειξε εκεί τον χάρτη με την ζώνη των 30 χιλιομέτρων, καθ' όλο το μήκος των συνόρων με τη Συρία. Είπε ακόμα ότι μπορεί να προελάσει και πιο κάτω σε μια κάθετη λωρίδα/διάδρομο, μέχρι την Ράκκα και την περιοχή Deir al Zor -που είναι τα όρια που ελέγχει αυτή την ώρα ο αποτελούμενος κυρίως από Κούρδους μαχητές (YPG) στρατός SDF- σε βάθος άνω των 300 χλμ από τα τουρκικά σύνορα.

Το δικαιολόγησε ότι έτσι θα μπορούσε να εγκαταστήσει περισσότερα εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες από αυτούς που διαμένουν στη χώρα του.

Οραματιζόταν τότε γι’ αυτόν το σκοπό χρηματοδότηση 27 δις ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις τουρκικές κατασκευαστικές εταιρείες. Με αρχικούς υπολογισμούς κατασκευής 140 χωριών των 5.000 κατοίκων και 10 πόλεων των 30.000. Απειλώντας ότι διαφορετικά θα ανοίξει τα σύνορα στους πρόσφυγες αυτούς προς την Ε.Ε..

Ο κρυφός πόθος του Σουλτάνου:

Προφασιζόμενος μάλιστα ότι έχει τον σκοπό (με εντολή και των ΗΠΑ) να καθαρίσει τα υπολείμματα του Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στην περιοχή Deir-al-Zor, που με την Τουρκική εισβολή είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα απελευθερωθούν από την φύλαξη των Κούρδων, θα μπορούσε να προχωρήσει και να την καταλάβει.
«Όπου σηκώνεται τουρκική σημαία» είπε «δεν υποστέλλεται». (Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την τελευταία εισβολή του στη Συρία ισχυρίστηκε ότι το θέμα είναι το ίδιο σοβαρό με την κατάληψη του βορείου τμήματος της Κύπρου το 1974.)
Μόλις προ ημερών δήλωσε αγαλλίαση για τον κυματισμό της Τουρκικής σημαίας δίπλα σε αυτήν του καθεστώτος AlGolani σε Δαμασκό, Χαλέπι, Χομς και Χάμα. Ενώ σε σχετική ομιλία του οι παρευρισκόμενοι του φώναζαν να πάρει και την Ιερουσαλήμ, για να τους απαντήσει αυτός: «Χρειάζεται να κάνετε υπομονή», υπονοώντας ότι και αυτό θα γίνει κάποια στιγμή!!!

Οι Χάρτες του Ερντογάν:

Αυτές οι πιο πάνω περιοχές σε Συρία και Ιράκ βρίσκονταν εντός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που κατελύθη το 1918. Γι' αυτό αμφισβητεί και την συνθήκη της Λωζάνης. Γι' αυτό παρουσίασε στην πιο πάνω συνέλευση του ΟΗΕ το 2019 και έναν άλλο χάρτη που εμφανίζει την αρχική επικράτεια της Παλαιστίνης πριν τη σύσταση του Ισραήλ το 1948, και στην ίδια απεικόνιση φαίνονται σταδιακά τα εδάφη με παράλληλους χάρτες που απέκτησε το Ισραήλ από την αρχική Παλαιστίνη, μέχρι τη σημερινή κατάσταση.

Προφανώς θέλοντας να δικαιολογήσει/νομιμοποιήσει τους μελλοντικούς δικούς του επεκτατικούς σκοπούς. Αν το έκανε το Ισραήλ, γιατί να μην το κάνει και αυτός; Να μην ξεχνάμε βέβαια και τον χάρτη του της «Γαλάζιας πατρίδας», καθώς και τις πρόσφατες δηλώσεις του ότι η Τουρκία δεν είναι τα σημερινά της σύνορα αλλά και άλλες περιοχές «της καρδιάς του» και που ιστορικά της ανήκουν.

Ο ΤΡΑΜΠ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ.

Ο Τραμπ σκέπτεται πρωταρχικά σαν επιχειρηματίας και μετά σαν πλανητάρχης. Πρώτα η business και μετά ή γεωστρατηγική.

Ενώ βρισκόταν ο Τραμπ στην εξουσία την 12/12/2018 ο Ερντογάν εκδηλώνει εκ νέου την παλιά πρόθεση του να εισβάλει στο Μαμπίζ της Συρίας, για να εκδιώξει από εκεί τους Κούρδους μαχητές του YPG, που χαρακτηρίζει τρομοκράτες.

Την 19/12/2018 δημοσιεύεται ότι ο Τραμπ μετά από τηλεφωνική συνομιλία με τον Ερντογάν ανακοινώνει (παρά τις αντίθετες γνώμες του πενταγώνου) την άμεση απόσυρση των Αμερικανικών δυνάμεων από τη Συρία «γιατί το Ισλαμικό κράτος (ISIS) νικήθηκε».

Εν συνεχεία στον απόηχο των συνεχιζόμενων αντιδράσεων και δέκα ημέρες μετά την αρχική δήλωση, ο Τραμπ δηλώνει ότι δεν φεύγει άμεσα από τη Συρία, αλλά σε εύθετο χρόνο, και με την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν από την Τουρκία δύο όροι: (α) Η καταπολέμηση και εξαφάνιση των υπολειμμάτων του ISIS και (β) η υπόσχεση του Ερντογάν ότι δεν θα πλήξει τους Κούρδους του YPG !!!

Μετά τις βαρβαρότητες που είχαν γίνει στην κατάληψη του Αφρίν από τους Τούρκους, (όπου ο Κούρδος εκπρόσωπος τύπου N.Mahmoud μίλησε για εθνοκάθαρση), ήδη τότε οι Κούρδοι συνδιαλέγονταν με τον Άσαντ για την προστασία τους και την αντικατάσταση δυνάμεων τους από τον Συριακό στρατό στο Μαμπίζ. Οπότε θεωρώ ότι οι Κούρδοι γνωρίζοντας την εξάρτηση του AlGolani από την Τουρκία (και την προηγούμενη αυτή εμπειρία που έχουν) δεν πρόκειται να καταθέσουν αμαχητί τα όπλα όπως ζητά αυτός.

Ο Τραμπ ως dealer:

Όταν ο απόστρατος στρατηγός Marc Hertling ( που πολέμησε το ISIS στο Ιράκ), έμαθε για την αρχική ανακοίνωση του Τραμπ τον Δεκέμβριο 2018 περί απόσυρσης των Αμερικανικών δυνάμεων, δήλωσε ότι θεωρεί ότι αυτή υπήρξε προϊόν συναλλαγής με Τούρκους και Ρώσους.

Στα πιο πάνω συνηγορούν η εν γένει νοοτροπία και ψυχοσύνθεση του Τραμπ να βλέπει τις διεθνείς σχέσεις σαν επωφελείς οικονομικά συμφωνίες, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τις γεωπολιτικές προεκτάσεις και συνέπειες των λόγων και ενεργειών του.

Ο Τραμπ συμπεριφέρεται και αποφασίζει σαν dealer/παίκτης σε χαρτοπαίγνιο. Δεν φαίνεται να έχει μία εκ των προτέρων αποφασισμένη και ιεραρχημένη στρατηγική ενεργειών. Ανάλογα με το μοίρασμα της τράπουλας και ποια τραπουλοχάρτα εμφανίζονται, αποφασίζει την επόμενη κίνηση του και την διαφοροποιεί ανάλογα με την εξέλιξη της παρτίδας. Οι υπουργοί και σύμβουλοι που στην πρώτη θητεία του τον συγκρατούσαν έχουν αντικατασταθεί από άπειρους που είναι πειθήνια όργανα του προέδρου.

Άλλωστε ο Τραμπ είχε δηλώσει τότε,-για να δικαιολογήσει την απόφαση του περί απόσυρης- ότι «η Συρία απέχει 7.000 μίλια από τις ΗΠΑ».

Αν και όφειλε να σκεφτεί ότι το Αφγανιστάν και η Αλκάϊντα απείχαν ακόμα περισσότερο την 11-9-2001…(Οι πιο πάνω ιστορικές αναφορές βασίζονται στις σελίδες 210-244 του βιβλίου μου «ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ» των εκδόσεων Παπαζήση.)

Μετά όμως από το πρόσφατο περιστατικό ομαδικής δολοφονίας από οπαδό του ISIS στην Ν.Ορλεάνη και όσα γράφονται πιο κάτω, θα πρέπει να καλοσκεφτεί αν θα αλλάξει την πολιτική Beiden στην Συρία.

ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΗΝ ΕΞΙΣΩΣΗ

Θεωρώ σημαντική την πιθανότητα ο Νετανιάχου να συμμαζέψει τον Τραμπ γιατί δεν θα θέλει να συνορεύει το Ισραήλ με ισλαμικό κράτος σε μέρος της Συρίας που θα συμβεί αν απελευθερωθούν από τους Τούρκους με νίκη επί των Κούρδων τα 40-50.000 μέλη του ISIS που έχουν κοινή προέλευση από την Αλκάιντα με την κυβερνώσα HTS του AlGolani.

Μάλιστα η πρόσφατη απελευθέρωση στην Tουρκία ισλαμιστών/Τζιχαντιστών καταδικασμένων σε ισόβια προϊδεάζει την πρόθεση απελευθέρωσης των φυλακισμένων στη Συρία μελών του ISIS. Πιο συγκεκριμένα:

Σύμφωνα με δημοσίευση της 24/12/24 και τίτλο «Η απελευθέρωση των μελών του ISIS επιταχύνεται στην Τουρκία μετά την αλλαγή καθεστώτος στη Συρία» του Nordic Research Monitoring Network (Nordic Monitor). Ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση των ριζοσπαστικών και βίαιων εξτρεμιστικών τάσεων στην Ευρώπη και πέρα από αυτήν, με έμφαση στην Τουρκία.

(Αναφέρω συνοπτικά/αποσπασματικά μέρος της δημοσιεύσεως αυτής)

«Συνολικά 19 κατηγορούμενοι σε μια δίκη υψηλού προφίλ που αφορούσε υπόθεση χρηματοδότησης του ISIS, κατηγορήθηκαν ότι λειτουργούσαν ένα δίκτυο που διοχέτευε μεγάλα χρηματικά ποσά από τη Ράκα της Συρίας, στην Τουρκία και στη συνέχεια πίσω στη Συρία σε εδάφη που ελέγχονται από το ISIS. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, το του Ιουνίου 2023, οι ύποπτοι χρησιμοποίησαν έξι εταιρείες-βιτρίνα στους τομείς του τουρισμού και του κοσμήματος για να διευκολύνουν τις παράνομες μεταφορές χρημάτων (και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος) μεταξύ 2017 και 2023, βασιζόμενες σε μεγάλο βαθμό στο σύστημα hawala, μια άτυπη και άναρχη μέθοδο μεταφοράς χρημάτων. Παρά τους σοβαρούς αυτούς ισχυρισμούς, 18 από τους 19 κατηγορούμενους αφέθηκαν ελεύθεροι την περασμένη εβδομάδα λόγω ανεπαρκών αποδεικτικών στοιχείων.»

«Ο άλλος 19ος κρατούμενος, ο Machnouk, αντιμετωπίζει κατηγορίες για συμμετοχή σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση και παράβαση του νόμου για την πρόληψη της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Κατηγορείται επίσης για επίβλεψη αυτών των οικονομικών λειτουργιών και τη διαχείριση πολλών επιχειρήσεων που χρησίμευαν ως μέτωπα για οικονομικές δραστηριότητες προς όφελος του ISIS ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, διατηρούσε στενούς δεσμούς με βασικά στελέχη του ISIS.

Επιπλέον δικαστικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι οι επιχειρήσεις του Machnouk του χρησιμοποιήθηκαν ως γραφεία εκστρατείας του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά τις εκλογές του 2023.

«Αυτή η εξέλιξη ακολουθεί παρόμοια απόφαση την περασμένη εβδομάδα σε μια άλλη υπόθεση όπου αφέθηκαν επίσης ελεύθεροι οι κατηγορούμενοι που συνδέονται με τη θανατηφόρα επίθεση στο αεροδρόμιο Ατατούρκ. Στις 12 Δεκεμβρίου, έξι από τα επτά άτομα που είχαν καταδικαστεί για τη συμμετοχή τους στη βομβιστική επίθεση στο αεροδρόμιο Ατατούρκ της Κωνσταντινούπολης στις 28 Ιουνίου 2016 αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από απόφαση του Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Τουρκίας. Ο βομβαρδισμός, που πραγματοποιήθηκε από τρεις μαχητές του ISIS, είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 45 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 236.

Αρχικά, το 13ο Κακουργιοδικείο της Κωνσταντινούπολης τους είχε καταδικάσει σε πολλές φορές ισόβια κάθειρξη, με τις κατηγορίες για «παραβίαση του συντάγματος» και «φόνο από πρόθεση» το 2018».

«Στις 19 Δεκεμβρίου, ο βουλευτής του φιλοκουρδικού Κόμματος Ισότητας και Δημοκρατίας των Λαών Gülistan Kılıç Koçyiğit συνέδεσε την δικαστική απόφαση με την επίσκεψη του αρχηγού των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών Ibrahim Kalın στη Δαμασκό, όπου φέρεται ότι το θέμα αυτών των απελευθερώσεων συζητήθηκε κατά τη συνάντησή του με τον Ahmad al-Sharaa, της HTS στις 12 Δεκεμβρίου», καταλήγει το πιο πάνω δημοσίευμα του RMN.

Ο Τραμπ θα κάνει ότι του λέει ο Νετανιάχου όπως έδειξε το παρελθόν (κυρίως λόγω του ισραηλινού λόμπι στις ΗΠΑ).
Το Ισραήλ βέβαια έδωσε το κακό παράδειγμα για κατακερματισμό της Συρίας με κατάληψη του όρους Ερμόν και της αποστρατικοποιημένης ζώνης εντός της Συρίας, δηλώνοντας ότι είναι «προσωρινή». Όσο προσωρινή βέβαια αποδείχθηκε και η προσάρτηση των Υψιπέδων του Γκολάν.

Υπάρχει τελικώς και το θέμα του τρόπου χρηματοδότησης της defacto κυβέρνησης όπως και ο τρόπος που θα μπορέσει αυτή να ελέγξει άλλες παραστρατιωτικές οργανώσεις, ακόμα και οπαδών του καθεστώτος Άσαντ. Αλλά αυτά θα αποτελέσουν το αντικείμενο ξεχωριστού άρθρου.

* Ο Λάμπρος Ροϊλός είναι συντ. δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, συγγραφέας, ερευνητής.

Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός

Οι εικόνες του στολισμένου δέντρου; της φάτνης και όλου του σπιτιού μας; Οι φωτισμένοι με γιρλάντες δρόμοι και μαγαζιά; Η μουσική των χριστουγεννιάτικων τραγουδιών; Η γενική καλύτερη διάθεση των ανθρώπων στις συνειδήσεις των οποίων ξυπνούν οι παιδικές αλλά και μετέπειτα  μνήμες τους από όλα τα Χριστούγεννα της ζωής τους; Αυτές τις οποίες μεταδίδουν στα παιδιά και στα εγγόνια τους;

Όλα αυτά γίνονται με την συνειδητή αλλά συχνότερα υποσυνείδητη γνώση των ανθρώπων ότι εορτάζουν ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο, μοναδικό γεγονός. Την γέννηση ενός μεγάλου ηγέτη, που αυτοί που πιστεύουν, τον αποκαλούν Θεάνθρωπο και Μεσσία. Σε κάθε περίπτωση την γέννηση, που οι πάντες θα αναγνωρίσουν ότι απετέλεσε το χρονικό σημείο που ιστορικά άλλαξε τη μορφή και το μέλλον του κόσμου.

Η επίδραση των Χριστουγέννων και του Χριστιανισμού στον κόσμο. Ας αναλογιστούμε ότι καμία άλλη ανθρώπινη προσωπικότητα μέχρι σήμερα, δεν επηρέασε όσο Αυτός την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Εδώ και περισσότερα από 2000 χρόνια τα ημερολόγια των πιστών όλων των θρησκειών και δογμάτων, ακόμα και των άθεων, μετρούν την πάροδο των ετών από τον χρόνο της γέννησης του. Με τον ίδιο άλλωστε τρόπο μετρούν και τα χρόνια πριν από αυτήν, σαν π.χ. (προ Χριστού).

Οι επίσημα και στα χαρτιά έστω, καταγεγραμμένοι χριστιανοί σήμερα στον πλανήτη αριθμούν περί τα 2,4 δις. Δηλαδή το 35% των 6,8 δις του πληθυσμού της γης. Αν περίπου τα 25 χρόνια θεωρούνται επίσημα τα χρόνια μιας γενιάς, τότε στις 83 γεννεές που έχουν μεσολαβήσει μέχρι σήμερα από τη γέννηση του, ας φανταστεί κανείς πόσα δισεκατομμύρια ψυχών χριστιανών έχουν περάσει και θα περάσουν από τη γη. Το πρώτο έτος μ.Χ. ο πληθυσμός της γης εκτιμάται σε 170 έως 400 εκατομμύρια. Το 1900 σε περίπου 1,6 δις. Το 2050 εκτιμάται ότι θα είναι 9,3 δις.

Ας αναλογιστούμε ότι με την εξαίρεση της Ασίας και μέρους της Αφρικής και Αυστραλίας οι ηγέτες, ιδίως των ισχυρότερων κρατών του κόσμου ήσαν και είναι (τουλάχιστον στα χαρτιά) χριστιανοί.

Ας σκεφτούμε ότι η διδασκαλία αυτού του «ηγέτη» βασιζόταν αποκλειστικά στην αγάπη αλλήλων, (ακόμα και των εχθρών), στην βοήθεια προς τον πλησίον, στην προστασία των αδυνάτων, στην ισότητα των ανθρώπων και στην ειρήνη. Στην μετάνοια και την συγχώρεση.

Αυτός άνοιξε και διεύρυνε το μυαλό και την ψυχή των ανθρώπων ώστε να οραματίζονται την μετά θάνατον ζωή. Έδωσε με το παράδειγμα της Ανάστασης του την απόδειξη σε αυτούς που την πίστεψαν, αλλά και την υποψία ή κρυφή ελπίδα στους άθεους γι' αυτό. Το ενδεχόμενο μιας αλήθειας που όμως προτιμούν να μην σκέπτονται αυτοί που δεν πιστεύουν. Ίσως και από φόβο ή δειλία μήπως απογοητευτούν. Περισσότερο γιατί δεν θέλουν να σκέπτονται τον θάνατο που θεωρούν το τέλος της ύπαρξης τους.

Την διδασκαλία και φιλοσοφία Του αυτή, οι (χρεοκοπημένοι πια) κομμουνιστές, αλλά και οι απανταχού πάσης αποχρώσεως αριστεροί, ενώ σαν περιεχόμενο, την είχαν και την έχουν λάβαρο και όραμα, τον ίδιο τον κατέστησαν εχθρό τους. Τον πολέμησαν δεν τον πίστεψαν, και ας είπε αυτός ότι στην βασιλεία των ουρανών οι έσχατοι έσονται πρώτοι.

Κοιτάξτε παντού αυτές τις μέρες σε όλο τον πλανήτη, την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, της κάθε ηπείρου, της κάθε φυλής, του κάθε γένους, Ευρωπαίους, Αμερικάνους, Ασιάτες, Αφρικάνους. Όλοι γιορτάζουν, στολίζουν, περιμένουν τον (χριστιανό) άγιο Βασίλη και την αλλαγή του χρόνου και προβληματιστείτε.Η ανθρώπινη αλαζονεία και  άγνοια.

Την αλλαγή που μετράει κάθε χρόνο την ίδια πάντα μέρα, για όλους, ένα επιπλέον χρόνο από τη γέννηση του Χριστού. Και για μια έστω φορά στη ζωή σας, όσοι εξ υμών δηλώνετε άθεοι, σκεφθείτε μήπως σημαίνουν κάτι όλα αυτά;!

Ας αφήσετε για λίγο την ανθρώπινη αλαζόνα φύση μας και το πιστεύω σας ότι αφού δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά, ούτε η ιδιότητα του Θεανθρώπου ούτε η ανάσταση του, τότε πρόκειται για απάτη.

Οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι οι επιστημονικές τους γνώσεις για την φύση των πάντων και την δημιουργία του σύμπαντος είναι κόκκος άμμου μπροστά στην απόλυτη γνώση. Γνωρίζουν την αρχαία σοφή ρήση (που φαίνεται όμως ότι εσφαλμένα αποδίδεται στον Σωκράτη) «εν οίδα ότι ουδέν οίδα».

Νομίζουν οι άνθρωποι ότι γνωρίζουν τα πάντα για τη μητρότητα και τα περισσότερα για την ανατομία και λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Δεν μπορούν όμως να εξηγήσουν ούτε το μητρικό ένστικτο (που φτάνει μέχρι και την αυτοθυσία) ούτε το ένστικτο των πιστών για την ύπαρξη του Θεού. Δεν μπορούν καν να κατανοήσουν την αίσθηση των πιστών της επικοινωνίας που μπορεί να έχουν αναπτύξει με το θείο.

Βεβαίως δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς (πλην κληρικών κυρίως) ότι και οι άλλες θρησκείες και δόγματα στοχεύουν στην ίδια πηγή, τον Θεό.
Παρόλη την άγνοιά τους όμως, οι μη πιστεύοντες, ζητούν να τους δοθούν από τους πιστούς, επιστημονικές αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού και την δημιουργία από Αυτόν του κόσμου.

Η απάντηση του Νεύτονα στην αθεΐα. Αντί για άλλη απάντηση σε αυτό παραθέτω την ιστορία που διηγήθηκε ο μεγάλος φυσικός Ισαάκ  Νεύτων:

Ο Νεύτων λοιπόν, είχε κατασκευάσει ένα περίπλοκο ομοίωμα του ηλιακού συστήματος, με γρανάζια, πλανήτες σε μινιατούρα, που να περιστρέφονται γύρω από έναν ήλιο, επίσης, σε μικρογραφία, παριστάνοντας έτσι τις πραγματικές τροχιές τους. Μια μέρα ένας άθεος φίλος του πήγε στο εργαστήριο του και έμεινε κατάπληκτος από τον μεγαλοφυή εκείνο μηχανισμό. «Ποιος έκανε αυτό το απίθανο μοντέλο;» ρώτησε. «Κανένας» απάντησε ο Νεύτων, «έγινε κατά τύχη!». «Έλα μη κοροϊδεύεις τώρα», είπε ο άλλος.

«Ποιος κατασκεύασε αυτό το μηχανισμό;». «Αν είσαι βέβαιος ότι κάποιος κατασκεύασε αυτό το μοντέλο», είπε τότε ο Νεύτων, «γιατί όταν παρατηρείς το σύμπαν, το οποίο είναι δημιουργημένο με πολύ ανώτερη ακρίβεια και σε απείρως μεγαλύτερη κλίμακα, από αυτή που είναι κατασκευασμένο τούτο εδώ το ομοίωμα, λες ότι έγινε απλώς κατά τύχη; Το κάνεις μόνο και μόνο επειδή δεν θέλεις να παραδεχθείς ότι υπάρχει ένα τόσο μεγάλο πρόσωπο που να μπορεί να κάνει ένα τέτοιο πράγμα. Αλλά το πρόσωπο αυτό υπάρχει, και είναι ο Θεός …».

Επίλογος

Ας αφουγκραστούμε λοιπόν, πέραν από τα φαινόμενα, τι μας λέει το πνεύμα των Χριστουγέννων. Ίσως ακούσουμε και δούμε κάτι που δεν είχαμε σκεφτεί ή νοιώσει μέχρι τώρα. Ποιος ξέρει;

«Ο έχων ούς ακουσάτω τι το πνεύμα λέγει ταις εκκλησίαις» (3.22 Αποκάλυψις Ιωάννου).

Γράφει ο Λάμπρος Ροϊλός

Αναλυτές έγραψαν γι’ αυτό: «Η φανταστική εξιστόρηση του Κάρολ λειτουργεί, εν μέρει, με στόχο την κριτική της Βικτωριανής κοινωνίας, σε μια καρναβαλική αντανάκλαση της, με τις άκαμπτες κοινωνικές συμβατικότητες της, των Αγγλοσαξονικών νοοτροπιών, όπου ο φόβος είναι συχνά η κινητήρια δύναμη για τις αποφάσεις πολλών συμμετεχόντων. Προσλαμβάνοντας έτσι στον μύθο και ένα πολιτικό χαρακτήρα. Στην πλοκή αναδεικνύεται ότι η σωστή λογική/κρίση της Αλίκης και η αίσθηση της δικαιοσύνης που έχει, είναι απαραίτητα για την επιτυχία της».

Μάλιστα υποστηρίζεται ότι μέρος του κειμένου μπορεί να εκτιμηθεί και κατανοηθεί περισσότερο από ενήλικους αναγνώστες.

Το Wonder προέρχεται από την παλιά αγγλική λέξη wundor, που σημαίνει «θαυμάσιο πράγμα, αντικείμενο έκπληξης».

Μια χώρα θαυμάτων

Αλήθεια σε ποια άλλη χώρα ο καταδικασμένος, (ακριβέστερα ο κριθείς ένοχος σε πρώτο βαθμό-σε αναμονή της ποινής του-) για σωρεία κακουργημάτων, θα μπορούσε να κατεβαίνει σαν υποψήφιος πρόεδρος σε εκλογές όπου να θεωρείται μάλιστα το φαβορί να τις κερδίσει; Σε ποια άλλη χώρα τέτοιος πρώην πρόεδρος και νυν υποψήφιος θα μπορούσε να λέει στον πρόεδρο μιας παραδοσιακά εχθρικής χώρας (που θεωρείται η τωρινή μεγαλύτερη στρατιωτική απειλή για την πατρίδα του)  να κάνει ότι θέλει με τους συμμάχους του, αν αυτοί δεν πληρώνουν κάποια οικονομικά στάνταρ συμμετοχής στην συμμαχία;

Σε ποια άλλη χώρα του Δυτικού κόσμου έγχρωμη γυναίκα, κόρη μεταναστών θα μπορούσε να διεκδικεί την θέση  του προέδρου της χώρας και μάλιστα του πλανητάρχη; Ενώ ήδη αυτή υπήρξε η πρώτη γυναίκα Γενική Εισαγγελέας της Καλιφόρνιας (2011-2017) και η πρώτη γυναίκα  (και μάλιστα έγχρωμη)αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, τα οποία αποτελούν από μόνα τους ένα θαύμα.

Σε ποια άλλη χώρα με ενεργές φυλετικές διακρίσεις 60 χρόνια πριν, θα μπορούσε να εκλεγεί πρόεδρος για δύο συνεχόμενες θητείες άνδρας που ανήκει στη μαύρη φυλή; (Βέβαια ακολούθησε πολλά χρόνια μετά και πολύ πρόσφατα στην Μ.Βρετανία ο Ινδικής καταγωγής - μη εκλεγμένος όμως- Risi Sunak).

Σε ποια άλλη Δυτική δημοκρατική χώρα που υπερηφανεύεται για τους δημοκρατικούς κανόνες και διαδικασίες, υποψήφιος πρόεδρος (και πρώην πρόεδρος της) θα δήλωνε ότι θα γίνει για μία μέρα (την πρώτη σαν πρόεδρος) δικτάτορας, και σε πρόσφατη δήλωση του ότι αν εκλεγεί δεν θα χρειαστούν οι πολίτες να ξαναψηφίσουν, και δεν θα είχαν ξεσηκωθεί ακόμα και οι πέτρες να τον πετροβολήσουν;

Αυτόν, που πέραν των προσωπικών ύβρεων, κατηγορεί πολιτικά την Κάμαλα για την αποτυχία της αποστολής της να αναχαιτίσει επί της θητείας της ως αντιπροέδρου την μετανάστευση, ενώ η χώρα του είναι μια χώρα αποκλειστικά μεταναστών στα 248 χρόνια ύπαρξης της.

Δεν του είπε κανείς από τους συμβούλους της εκλογικής του εκστρατείας ότι καλό είναι να μην στοχεύσει την κοινωνία των μεταναστών; Και στον (επιλεγμένο για αντιπρόεδρο του) Βανς να μην μιλάει για άτεκνες κυρίες με γάτες; Γιατί τέτοια δεν στοχεύουν μόνο την Χάρις αλλά το πλήθος τέτοιων κυριών καθώς και το πλήθος των Αμερικανών που προέρχονται από γενιά μεταναστών.

Συνεχίζοντας το τροπάρι του ο Τραμπ κατά των μεταναστών, προέβη στον αστήρικτο ισχυρισμό ότι η μετανάστευση ευθύνεται για δήθεν δραματική αύξηση της εγκληματικότητας. Υποσχόμενος ότι θα προχωρήσει αν εκλεγεί «στις μεγαλύτερες απελάσεις στην ιστορία», ρίχνοντας έτσι κι’ άλλο νερό στον μύλο της Χάρις.
Τέτοια θαύματα λοιπόν γίνονται στην χώρα των θαυμάτων που ονομάζεται ΗΠΑ ή απλώς Αμερική, μιας χώρας μεταναστών.

Χώρα μεταναστών

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν επίσημα εκτιμώμενο μόνιμο πληθυσμό 334.914.895 την 1η Ιουλίου 2023, σύμφωνα με το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ και είναι η τρίτη πιο πυκνοκατοικημένη χώρα στον κόσμο και η πιο πυκνοκατοικημένη στην Αμερικανική ήπειρο και το δυτικό ημισφαίριο.
Το 2007 ο πληθυσμός τους ήταν 281.400.000, δηλαδή σε 17 χρόνια η αύξηση του ήταν 53.514.000 και τον χρόνο 3.147.882.
(Υπάρχουν βέβαια κάποιες διακυμάνσεις στις μετρήσεις ανάλογα με την πηγή και ποια εδάφη συμπεριλαμβάνει αυτή, επίσης σύμφωνα με τι δηλώνει ο καθένας σχετικά με την καταγωγή του).

Σύμφωνα με την διαδικτυακή ιστοσελίδα STATISTA το 2022 οι λευκοί στην Αμερική ήταν 251.6 εκατομμύρια (εξ’ αυτών πάνω από 63,4 εκ. είναι οι Ισπανόφωνοι/Λατίνοι και κάποια εκ. είναι άλλων, Ευρωπαϊκών κυρίως, εθνοτήτων). Τέτοιοι είναι ενδεικτικά, κατά δήλωσιν τους, σε εκατομμύρια: Οι Γερμανικής καταγωγής 41,1, Αγγλικής 31,4, Ιρλανδικής 30,7, Αμερικανικής 17,8, Ιταλικής 16, Ελληνικής 3. Επίσης με σημαντικούς αριθμούς είναι αυτοί με Γαλλική, Ουκρανική, Πολωνική, Τσέχικη, Σλοβάκικη, Σουηδική, Λιθουανική, Φιλανδική, Δανική, Σερβική κ.α. καταγωγή.

Οι Αφροαμερικάνοι 45,4 εκ., οι Ασιάτες 20,95 εκ., οι Ινδιάνοι/γηγενείς 4,58 εκ., οι μιγάδες 2 φυλών 10,07 εκ. , οι Χαβανέζοι 0.88 εκ.

Επίσης από τα οικεία στοιχεία φαίνεται ότι το διάστημα από το 1820 έως 1979 (με πληθυσμό το έτος αυτό 225 εκ.) έγιναν δεκτοί στις Η.Π.Α. 79 εκατ. μετανάστες, και οι οποίοι έκτοτε και μέχρι σήμερα επληθύνθηκαν.

Οι πιο πάνω σε πολύ μεγάλο ποσοστό αποτελούνται από μετανάστες των δύο τελευταίων αιώνων πολλών εθνοτήτων που απέκτησαν Αμερικανική υπηκοότητα, αλλά κράτησαν τα εθνικά χαρακτηριστικά του τόπου καταγωγής των, όπως γλώσσα, θρησκεία, εθνική συνείδηση, παραδόσεις κ.λπ.

Έτσι σύμφωνα και με στοιχεία που αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου εσωτερικών των Η.Π.Α. (U.S. Department of State) υπάρχει άρθρο που υποστηρίζει και έχει σαν τίτλο ότι «η Αμερικανική ταυτότητα χαρακτηρίζεται από κοινά ιδεώδη και ιδανικά και όχι εθνικότητα».

Σύμφωνα με γενικότερα εθνολογικά στοιχεία που υπάρχουν στο διαδίκτυο για τις Η.Π.Α. (www.ethnologue.com. 2008), η λίστα των γλωσσών στις Η.Π.Α. αριθμεί 238 γλώσσες εκ των οποίων ενεργές είναι 162 και 76 έχουν εκλείψει. (Ακόμη και η Κίνα έχει μόνο 60 περίπου διαλέκτους της κινεζικής όμως γλώσσας).

Η Βίβλος έχει μεταφραστεί και κυκλοφορήσει σε τουλάχιστον 93 γλώσσες και διαλέκτους, άρα αυτές τουλάχιστον είναι οι γλώσσες που είναι ενεργείς σε αυτή τη χώρα.

Στις εν ενεργεία εθνότητες και γλώσσες να προσθέσουμε με στοιχεία του 2008(τους μη Χριστιανούς) 3.000.000 Άραβες, 1.645.000 Κινέζους, 1.405.000 Φιλιππινέζους κλπ..

Οι μετανάστες  που γεννήθηκαν στο εξωτερικό προκάλεσαν την συνέχιση της ταχείας αύξησής του πληθυσμού των ΗΠΑ, με τον πληθυσμό που γεννήθηκε στο εξωτερικό να διπλασιαστεί από σχεδόν 20 εκατομμύρια το 1990 σε πάνω από 45 εκατομμύρια το 2015, ενώ το 2019 ήταν 50.661.000.

Η αύξηση του πληθυσμού είναι ταχύτερη συνολικά μεταξύ των μειονοτήτων και σύμφωνα με την εκτίμηση του Γραφείου Απογραφής (U.S. Census Bureau)  για το 2020, το 50% των παιδιών κάτω των 18 ετών στις ΗΠΑ είναι μέλη εθνοτικών μειονοτήτων (με μεγάλο μέρος τους το 2024- μετά 4 χρόνια- να έχει το δικαίωμα του εκλέγειν).

Από αυτό και μόνο το στοιχείο θα μπορούσε να εξηγηθεί η δημοσκόπηση που δείχνει σε αυτές τις νέες ηλικίες το ποσοστό υπέρ της Χάρις να είναι 60%.
Τα πιο πάνω στοιχεία σύνθεσης του πληθυσμού των Η.Π.Α, ασφαλώς ευνοούν την δημοτικότητα της Χάρις έναντι του Τραμπ.

Για τις εκλογές του Νοεμβρίου στις Η.Π.Α, έχουμε εμφανισιακά, από τη μία ένα κακομούτσουνο, με ξυνισμένο ύφος γέρο (77χρονο) μόνιμα καταγγελτικό, χυδαίο υβριστή με υποστήριξη του μεγιστάνα Έλον Μάσκ (που χρηματοδοτεί και θέλει συνδιοίκηση με τον Τραμπ) και από την άλλη μια ώριμη, όμορφη, καλοδιατηρημένη (ούτε 60 ετών) γυναίκα που συνεχώς χαμογελάει αποπνέοντας αισιοδοξία, με την έκφραση και τις δηλώσεις της. Μια γυναίκα με τις νομικές σπουδές, την πείρα και την αποφασιστικότητα πρώην εισαγγελέα έναντι ενός καταδικασμένου για κακουργήματα αντιπάλου.

Όπως προελέχθη για την Αλίκη, έτσι και για την Κάμαλα η σωστή λογική/κρίση της και η αίσθηση της δικαιοσύνης -που κατέχει-είναι στοιχεία για την επιτυχία της. Ενώ όπως ειπώθηκε και για την ανάλυση του παραμυθιού, ο φόβος μην ξαναανέβει ο Τραμπ στην εξουσία είναι η κινητήριος δύναμη για τις αποφάσεις των συμμετεχόντων εκλογέων.

Όσον αφορά την Ελλάδα, πέραν των λοιπών διεθνών παραμέτρων/ επιπτώσεων που θα είχε μια επανεκλογή Τραμπ, τι θα προτιμούσαμε; Την διάδοχο του Μπαϊντενόπουλου (όπως αυτοαποκαλέστηκε αυτός) που θα συνέχιζε την πολιτική του προκατόχου της στην Ανατολική Μεσόγειο, ή τον Τραμπ που έχει φιλαράκι του τον Ερντογάν;

Σαν Ευρωπαίοι τι θα προτιμούσαμε; Στήριξη του Πούτιν από τον Τραμπ και την αδιαφορία του τελευταίου για το ΝΑΤΟ; Ή την συνέχιση του αγώνα για επικράτηση του διεθνούς δικαίου, την διασφάλιση του status quo των συνόρων, με τη συνέχιση της υποστήριξης της Ουκρανίας και την φραγή στις εν γένει επεκτατικές διαθέσεις του Πούτιν; Προσθέτω, και αυτών του Ερντογάν;

Ο Τραμπ θαυμάζει και θέλει να έχει φιλικές σχέσεις με δικτάτορες ή αυταρχικούς ηγέτες, οιονεί δικτάτορες όπως ο Πούτιν, ο Ερντογάν, ο Όρμπαν, και πολύ θα ήθελε να μπορέσει να τους μιμηθεί.

Ακόμη και με τον Βορειοκορεάτη δικτάτορα Κιμ Γιόγκ Ουν όταν συναντιόταν στο Ανόι τον Φεβρουάριο 2019 ισχυρίστηκε ότι έχει μαζί του «καλή χημεία». (Όλοι οι αυταρχικοί ηγέτες/ δικτάτορες φαίνεται να του ασκούν κάποια περίεργη γοητεία. Ίσως γιατί σε αυτούς σαν σε καθρέφτη να βλέπει τον εαυτό του όπως θα ήθελε, αλλά δεν μπορεί να είναι).

Ας συνδυάσετε αυτά με τις πιο πάνω ακραίες σχετικές δηλώσεις του και βγάλετε τα συμπεράσματα σας, σαν Έλληνες και Ευρωπαίοι. Γι’ αυτό «Κάμαλα κάνε ένα ακόμα  θαύμα στην Χώρα των θαυμάτων!»

Εισαγωγικά, είναι χρήσιμο να συνοψίσουμε ορισμένα ιστορικά δεδομένα των τελευταίων 40 ετών, που οδήγησαν στην γέννηση και την πρόσφατη επικράτηση του κινήματος των Ταλιμπάν.

Το 1979 ο σοβιετικός στρατός εισέβαλε στο Αφγανιστάν για να υπερασπιστεί το τότε κομμουνιστικό κυβερνητικό καθεστώς. Οι σοβιετικοί επί 10 χρόνια πολεμούσαν τους στασιαστές Αφγανούς Μουζαχεντίν («είναι αυτοί που μετέρχονται την Τζιχάντ») που υποστηρίζονταν από τις ΗΠΑ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο μπιν Λάντεν.

Με την αποχώρηση των σοβιετικών, ιδρύεται το κίνημα των Ταλιμπάν το 1990. Το 1992 οι Μουζαχεντίν καταλαμβάνουν την Καμπούλ και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολουθεί οι Ταλιμπάν υπερισχύουν το 1996, και μέχρι το 2001 είναι κυρίαρχοι/ κυβερνήτες της χώρας. Το γεγονός της άρνησης τους να παραδώσουν τον μπιν Λάντεν και την αλ Κάιντα μετά το κτύπημα στους δίδυμους πύργους, προκαλεί την εισβολή των ΗΠΑ και των Νατοϊκών δυνάμεων που νικούν τους Ταλιμπάν (με την βοήθεια της Αφγανικής «Βόρειας συμμαχίας») και τους εκδιώκουν. Προσωρινά όμως, γιατί αυτοί σε βάθος εικοσαετίας ανασυντάσσονται με ορμητήριο το Πακιστάν και εξαπολύουν ανταρτοπόλεμο στον οποίον ως γνωστόν υπερισχύουν, με την άνευ όρων παράδοση και διάλυση των κυβερνητικών στρατευμάτων και τη γνωστή πρόσφατη άτακτη αποχώρηση ΗΠΑ και ΝΑΤΟ την 31/8/2021.

Η κυβέρνηση Τραμπ μετά από εικοσαετή παραμονή των ΗΠΑ στη χώρα είχε συμφωνήσει με τους Ταλιμπάν την αποχώρηση των Αμερικανών στρατιωτών για τον Μάιο (που αργότερα ανεβλήθη για τις 31/8/2021) έναντι της δέσμευσης των Ταλιμπάν ότι δεν θα επιτρέψουν στο έδαφός τους τρομοκρατικές οργανώσεις τύπου αλ Κάιντα.

Μπορούσε όμως αυτό να υλοποιηθεί στην πράξη;

Ο ρόλος του δικτύου Haqqani:

Τα ιστορικά και πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι οι Ταλιμπάν έχουν ενσωματώσει αξιωματούχους και δυνάμεις του δικτύου Haqqani(network) το οποίο έχει ιστορικά και στο πρόσφατο παρελθόν αλλά και παρόν συνδέσμους με το ISIS-K (Ισλαμικό κράτος του Κορασάν- παρακλάδι του Ισλαμικού κράτους Ιράκ και Συρίας) με περιοχή δράσης στο Αφγανιστάν και περιοχές του Πακιστάν. Αλλά είναι και σύμμαχος με την αλ Κάιντα, και σύμφωνα με τον ΟΗΕ αποτελεί «τον πρωταρχικό σύνδεσμο» μεταξύ των Ταλιμπάν και της αλ Κάιντα. Το δίκτυο Haqqani κατηγορείται για μερικές από τις πιο φονικές επιθέσεις του 20τους πολέμου στο Αφγανιστάν, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου και τραυματισμού εκατοντάδων αμερικανικών στρατιωτών και ότι το δίκτυο συνδέεται με τις υπηρεσίες κατασκοπίας του Πακιστάν (I.S.I. ofPakistan) οι οποίες βοήθησαν το δίκτυο αυτό, την αλ Κάιντα, τον μπιν Λάντεν και τους Ταλιμπάν να επιβιώσουν στο έδαφος του Πακιστάν και να επανέλθουν αντιμαχόμενοι τα Αμερικανικά και τα Νατοϊκά στρατεύματα στο Αφγανιστάν.

Επικεφαλής του δικτύου Haqqani είναι σήμερα ο Sirajuddin Haqqani γιος του ιδρυτή του δικτύου Jalaluddin Haqqani που είχε διατελέσει μαχητής και υπουργός των Μουζαχεντίν (1992), αλλά μετέπειτα έγινε σύμμαχος και υπουργός των Ταλιμπάν (1996). Στην νέα κυβέρνηση του Ισλαμικού Εμιράτου 2021ο ο Sirajuddin Haqqani διορίστηκε υπουργός εσωτερικών. Σε αυτό το δίκτυο και στον θείο του αρχηγού τουKhalilAlR. Haqqani (-τον επικυρηγμένο από τις ΗΠΑ για 5.000.000 δολλάρια-), ανατέθηκε τον Αύγουστο 2021 η ασφάλεια της Καμπούλ! Αποτέλεσμα, το κτύπημα με βομβιστές αυτοκτονίας του ISIS-K στο αεροδρόμιο της στις 26/8/21 με 72 νεκρούς, μεταξύ των οποίων 13 Αμερικανοί πεζοναύτες και 150 τραυματίες. Γεγονός που έκανε τον βετεράνο Άγγλο διπλωμάτη I.Robertsνα πει ότι «βάλανε την αλεπού να φυλάει το κοτέτσι!».

Να σημειωθεί ότι οι Ταλιμπάν προέρχονται από την φυλή Παστούν που αποτελεί την πλειονότητα του λαού του Αφγανιστάν αλλά και σημαντικού τμήματος του Πακιστανικού λαού.

Επίσημα η Πακιστανική κυβέρνηση αρνείται κάθε ανάμειξη και οι ΗΠΑ δεν τολμούν να τα βάλουν με μια πυρηνική δύναμη.

Τις μέρες αυτές του Σεπτεμβρίου 2021 διεξάγεται μεγάλη μάχη στο Παντσίρ μεταξύ των Ταλιμπάν και των δυνάμεων υπό τον Α. Μασούντ, τελευταίο προπύργιο οπαδών του κοσμικού Αφγανιστάν που ήταν στην εξουσία τα τελευταία χρόνια. Διαπιστωμένος σύμμαχος των Ταλιμπάν στον αγώνα αυτόν είναι η αλ Κάιντα!!

Συμπερασματικά λοιπόν υπάρχουν σαφείς διασυνδέσεις/συμμαχίες μεταξύ Ταλιμπάν, αλ Κάιντα και ISIS-K μέσω του δικτύου Haqqani.

Αυτά είναι δυνατόν να μην τα ήξερε η κυβέρνηση Τραμπ; από τις μυστικές της υπηρεσίες; Φαίνεται όμως ότι για το θεαθήναι (κοινή γνώμη/ προσχήματα) συμφώνησαν με τους Ταλιμπάν σαν αντάλλαγμα της αποχώρησης την εγγύηση ότι δεν θα επιτρέψουν στο μέλλον τρομοκράτες στο έδαφός τους τύπου αλ Κάιντα! (Επιπλέον βέβαια της υπόσχεσης να μην χτυπήσουν Αμερικανικές δυνάμεις μέχρι την αποχώρησή τους.) Προφανώς γνωρίζοντας οι Αμερικανοί ότι οι Ταλιμπάν δεν θα τηρήσουν ή ότι δεν θα μπορούν να τηρήσουν τη δέσμευσή τους αυτή.

Οι εκπρόσωποι όμως του ISIS-K δημόσια δηλώνουν ότι θεωρούν τους Ταλιμπάν προδότες του Ισλάμ γιατί δεν εφαρμόζουν όπως πρέπει τον αυστηρό νόμο της Σαρία, θέλοντας να επιδείξουν οι Ταλιμπάν προς την Δύση ένα πιο μοντέρνο/ προοδευτικό πρόσωπο από την αρχική διακυβέρνηση τους των ετών 1996-2001, ιδίως όσον αφορά τη μεταχείριση των γυναικών. Διαδηλώνουν μάλιστα ότι για αυτόν το λόγο ο φόνος Ταλιμπάν από τους μαχητές του ISIS-K είναι μια θεμιτή, αν όχι επιβεβλημένη ενέργεια. Πώς όμως εξηγούνται οι πιο πάνω αντιφάσεις;

Ο Sajjam Gohel ο διευθυντής διεθνούς ασφάλειας του ιδρύματος Asia-Pacific Foundation δίνει την εξήγηση του:

«Ο άγριος ρεαλισμός της τρομοκρατίας και της πολιτικής στο Αφγανιστάνδεν είναι μια κατάσταση μαύρου/άσπρου. Ορκισμένοι εχθροί, μπορούν να μάχονται αλλήλους τη μια μέρα και να συνεργάζονται για το κοινό όφελος τους την άλλη μέρα. Αυτές οι ομάδες (το δίκτυο Haqqani, η αλ Κάιντα, το ISIS-K και οι Ταλιμπάν) εμπλέκονται και διασυνδέονται μεταξύ τους. Οι φυλετικοί και συγγενικοί τους δεσμοί εξασφαλίζουν ότι οι ιδεολογικές διαφορές τους δεν προκαλούν μόνιμες συγκρούσεις».

Η μελέτη κοινών σημείων και διαφορών του Ισλαμικου Εμιρατου και του Ισλαμικού κράτους (isis) του Ιράκ-Συρίας που «άνθισε» τα έτη 2014-2016, ίσως επιτρέψουν κάποια συμπεράσματα για την πιθανή εξέλιξη του Εμιράτου:

Αυτά που συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία του Χαλιφάτου του ISIS ήταν αφενός το κενό/έλλειμμα εξουσίας στο Ιράκ μετά την εισβολή των ΗΠΑ και την κατάλυση του Σουνιτικού καθεστώτος του Σαντάμ (ιδίως μετά την αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων), και αφετέρου το παρόμοιο κενό/έλλειμμα εξουσίας στην Συρία με την έκρηξη εμφυλίου των επαναστατημένων Συριακών στρατιωτικών οργανώσεων (με υποστήριξη των ΗΠΑ) κατά του υποστηριζόμενου από την Ρωσία, το Ιράν και την Χεζμπολάχ καθεστώτος του Μπασάρ Άσαντ.

Παρόμοιο κενό δημιουργείται και στη σημερινή κατάσταση του Αφγανιστάν.

Η ύπαρξη κυβέρνησης και ενός διοικητικού ελέγχου μέσω αυτής του συνόλου ενός κράτους (Αφγανιστάν) το οποίο προϋποθέτει και νόμιμες ως επί το πλείστον

οικονομικές/ εμπορικές συναλλαγές με ξένα κράτη. (Aνεξάρτητα βεβαίως από την παράλληλη παραγωγή και παράνομη διακίνηση του οπίου που ανέρχεται στο , 70% της παγκόσμιας).Η αναμενόμενη ύπαρξη σωμάτων ασφαλείας και λοιπών διοικητικών/ λειτουργικών δομών στο νέο Εμιράτο. Όλα αυτά που συνιστούν μια κυβερνητική δομή (αν εξελιχθεί βέβαια σε τέτοια ) έρχεται σε αντίθεση με το κράτος του ISIS, το οποίο λειτουργούσε μόνον ως στρατός κατοχής σε μεγάλα τμήματα του Ιράκ και Συρίας και όχι ως κρατικού τύπου κυβέρνηση μιας συνολικής επικράτειας.

Ο σκοπός του ISIS και τον παρακλαδιών του όπως και του ISIS-K διέφερε και διαφέρει από αυτό των Ταλιμπάν. Στόχευε σε πλήγματα και στο εξωτερικό, καθώς και σε μεγαλύτερη εγκληματική αντιμετώπιση του κατεχόμενου λαού και τόπου κατοχής συγκριτικά με αυτήν των Ταλιμπάν.

Έτσι, έστω και αν φαίνεται οξύμωρο αν το κράτος των Ταλιμπάν μπορέσει να καθιερωθεί σαν διακυβέρνηση, θα μπορούσε να αποτρέψει την εις το μέλλον δημιουργία ενός ISIS στο Αφγανιστάν στις διαστάσεις και σημασία που εξέλαβε στο Ιράκ και στη Συρία. Στα πλαίσια βέβαια του αξιώματος: «Το μη χείρον βέλτιστον».

Λόγω όμως των πιο πάνω διασυνδέσεων του και συμμαχιών με την αλ Κάιντα και το ISIS-K ούτε θα θέλει, ούτε θα μπορέσει να αποτρέψει την ύπαρξη θυλάκων επιρροής/ κατοχής των τρομοκρατικών αυτών οργανώσεων.

Εναλλακτικά μπορεί να ξεσπάσει εμφύλιος όπως την περίοδο 1990-96, όταν την κυβέρνηση των Μουζαχεντίν διαδέχθηκαν οι Ταλιμπάν.

Η κατάσταση και οι εξελίξεις διαχρονικά στη Μ.Ανατολή ήταν πάντα ρευστές, εκείνο όμως που φαίνεται βέβαιο είναι ότι οι ΗΠΑ δεν θα ξανατολμήσουν μια -μετά από πόλεμο- κατοχή της χώρας αυτής ή άλλης στην περιοχή. Χειρουργικά, εξοντωτικά χτυπήματα ναι, όχι όμως κάτι περισσότερο.(Δύσκολα μάλιστα χωρίς πρεσβεία ή άλλο επιτόπιο τρόπο ενημέρωσης.)

Ήδη στο Αφγανιστάν η Κίνα ανοίγει την αγκαλιά της για το αξίας ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων υπέδαφος της για στοιχεία όπως το λίθιο κ.λπ. πολύτιμα ορυκτά, που θα πάνε παρέα με το άνοιγμα «του δρόμου του μεταξιού». Οι Κινέζοι επενδυτές (παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην Κίνα οι μουσουλμάνοι Ουιγουΐροι) θα είναι σαφώς πιο αποδεκτοί συγκριτικά με τους μισητούς Δυτικούς κατακτητές (αλλά και τους Ρώσους/Σοβιετικούς πρώην αντιπάλους) από τους Αφγανούς κυβερνώντες.

Όλα αυτά την στιγμή που Ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις ανά τον κόσμο (βλ. Λιβύη, Μοζαμβίκη, Κογκό κλπ) με την πρόσφατη νίκη των Ταλιμπάν θα πάρουν τα πάνω τους.

Δυτικοί, γρηγορείτε και προφυλαχθείτε!

Μην ξεχνάτε ότι το ISIS το 2014 προσήλκυσε τουλάχιστον 30.000 μαχητές από 80 διαφορετικές χώρες στον στρατό του,καθώς και αναρίθμητους «μοναχικούς λύκους».

Για τους βομβιστές αυτοκτονίας, η ζωή στη γη είναι μια εφήμερη, σύντομη δοκιμασία, που εύκολα θυσιάζεται για την ηδονή που προκαλεί η σκέψη της σφαγής των απίστων και των παρθένων που τους περιμένουν ανάμεσα σε βουνά από πιλάφια, στον φανταστικό παράδεισο που τους έχουν τάξει οι δάσκαλοί τους Ιμάμηδες και Μουφτήδες.

*Λάμπρος Ροϊλός, συντ. δικηγόρος παρ’Αρείω Πάγω, συγγραφέας, ερευνητής

Του Λάμπρου Γ. Ροϊλού(*)

Τα οποία αναφέρωμε πιο κάτω με τους χρησιμοποιούμενους τίτλους της μελέτης, με αντίστοιχη σύνοψη του περιεχομένου της προσθέτοντας σχόλια και συμπληρώσεις από άλλες πηγές εντασσόμενα στο θέμα εκάστου εξ’αυτών:

Αναγκαιότητα και αναλογικότητα: «Εάν η προάσπιση ενός στόχου δημόσιας υγείας, μπορεί να επιτευχθεί με λιγότερο εξαναγκαστικά ή παρεμβατικά μέτρα στις ατομικές ελευθερίες τότε επιτυγχάνεται καλύτερα η ποσόστωση ρίσκου και ωφέλειας.»

Αυτή η διαπίστωση της μελέτης συνάδει με το άρθρο 25 παράγραφος 1 του Ελληνικού Συντάγματος περί της αρχής της αναλογικότητας. Εφόσον λοιπόν υπάρχει η δυνατότητα: (1) χρησιμοποίησης των σελφτέστ, (2) η υποχρέωση των μέτρων της τριλογίας ( μάσκες, αποστάσεις και πλύσιμο/ απολύμανση) (3) που θα πρέπει να τηρούν και οι εμβολιασμένοι, -γιατί και αυτοί μεταδίδουν-(έστω με λιγότερο ιικό φορτίο οι ασυμπτωματικοί). Μπορεί με αυτά, να επιτευχθεί ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα αποφυγής της μετάδοσης της νόσου, που παράλληλα και με τους ήδη εμβολιασμένους, μπορούν να εξισορροπήσουν τον μη εμβολιασμό των λοιπών.

Λόγω λοιπόν αυτών των ηπιότερων μέτρων, φρονούμε ότι ο εξαναγκασμός σε εμβολιασμό κρίνεται αντισυνταγματικός.

Επαρκείς αποδείξεις για ασφάλεια των εμβολίων και της αποτελεσματικότητάς τους: «Οι κυβερνώντες πρέπει να εκτιμήσουν ειδικότερα αν εμβόλια αδειοδοτημένα για επείγοντες λόγους ή/και υπό προϋποθέσεις, αν ανταποκρίνονται σε ένα επίπεδο τέτοιας ασφάλειας, επαρκές για να τα χορηγήσουν υποχρεωτικά.» (Αφήνει να εννοηθεί εδώ ότι αυτού του είδους είναι τα σημερινά εμβόλια για Covid 19)!!

«Επιπρόσθετα μια εξαναγκαστική έκθεση του πληθυσμού σε ένα εν δυνάμει βλαβερό προϊόν (εμβόλιο), παραβιάζει την ηθική υποχρέωση των κυβερνώντων να προστατεύουν το κοινό από μη αναγκαία βλάβη, η οποία βλάβη να μπορεί να αντισταθμίζει την πιθανή βλάβη χωρίς το προϊόν αυτό.»

Πιο πάνω λοιπόν, η έκθεση αυτή του Π.Ο.Υ. χαρακτηρίζει τα εμβόλια για Covid19 «αδειοδοτημένα για επείγοντες λόγους ή/και υπό προϋποθέσεις».

Γιατί;

Διότι αν χρησιμοποιείτο ο τρόπος παρασκευής ενός κλασικού τύπου εμβολίου, όπως αυτό της γρίπης (με ολόκληρο αποδυναμωμένο ιό) θα ήθελε 3-5 χρόνια να παρασκευαστεί και να δοκιμαστεί. Η τεχνολογία των mRNA που χρησιμοποιείται στα νέα εμβόλια είναι γνωστή εδώ και μια δεκαετία, αλλά χρησιμοποιήθηκε μόνο για την καταπολέμηση καρκινικών κυττάρων.

Ποτέ μέχρι τώρα δεν είχε εγκριθεί για χρήση σε εμβόλια.(Προφανώς αυτό συνέβαινε γιατί υπήρχε κάποιος σοβαρός λόγος γι’αυτό, κάποιο ρίσκο. Διαφορετικά η ταχύτητα και ευκολία μαζικής τους παραγωγής δεν θα συγκρινόταν με τα κλασσικού τύπου εμβόλια.)

Για την παρασκευή τους χρησιμοποιείται είτε νανοτεχνολογία, είτε τεχνητή βιολογία, είτε και τα δύο (όπως το εμβόλιο της Moderna). Τα Astra Zeneca και J&Johnson χρησιμοποιούν μεταλλαγμένο εντεροϊό με τεχνητή βιολογία που παράγει πρωτεΐνη του ιού SARS-CoV-2.

Τόσο όμως η χρήση νανοτεχνολογίας (με τα σωματίδια να μπορούν να εισχωρήσουν σε όλο το σώμα) όσο και της τεχνητής βιολογίας που παράγει μεταλλαγμένη ζωϊκή ύλη, μπορούν να έχουν άγνωστες μακροχρόνιες επιπτώσεις στον οργανισμό, αφού η επίδρασή τους δεν έχει ερευνηθεί σε βάθος χρόνου. (Βλ. την μελέτη της Υπηρεσίας Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS) με τίτλο «10 τεχνολογίες για την καταπολέμηση του Κορωνοϊού», («Μια εις βάθος ανάλυση») στην Αγγλική γλώσσα με συγγραφέα τον κ. Μιχάλη Κρητικό (Απρίλιος 2020).

Επάρκεια στην προμήθεια των εμβολίων: «Αν δεν υπάρχει τέτοια (λαμβανομένων υπ' όψιν και των μεταλλάξεων που σε ένα βαθμό μπορεί να ακυρώνουν τα υπάρχοντα εμβόλια) τότε δεν νοείται να εξεταστεί η υποχρεωτικότητα».

Εμπιστοσύνη του κοινού: « Οι κυβερνώντες πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψιν την επήρεια της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, που μπορεί να έχει στην εμπιστοσύνη του κοινού ως προς αυτούς και προς την επιστημονική κοινότητα. Η υποχρεωτικότητα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τόσο την διάθεση του κοινού να εμβολιαστεί, όσο και να συμμορφωθεί στα λοιπά επιβαλλόμενα μέτρα προστασίας».

Ηθικές διαδικασίες κατά την λήψη των αποφάσεων: «Μέτρα πρέπει να λαμβάνονται καλή τη πίστη με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς διακρίσεις και την θέση σε υποδεέστερη μοίρα των μη εμβολιασμένων».

Για τους υγειονομικούς: «Ο υποχρεωτικός εμβολιασμός συζητείται πιο συχνά στα πλαίσια του υγειονομικού προσωπικού, λόγω της άμεσης επαφής τους με το κοινό και ασθενείς. Απορρέει αφενός λόγω της υποχρέωσης τους να προστατεύσουν τους ασθενείς τους, αφετέρου λόγω της ανάγκης να προστατευτεί το σύστημα υγείας από το ενδεχόμενο της ανικανότητας των λόγω ασθενείας των να εργαστούν.

Για να αποφασιστεί η υποχρεωτικότητα εμβολιασμού σε αυτό τον κλάδο θα πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν οι ιδιαίτερες συνθήκες του συστήματος υγείας της κάθε χώρας. Εάν τεθούν σε αναστολή εργασίας οι αρνούμενοι τον εμβολιασμό, ή αν θα αποτελέσει προϋπόθεση αυτός για να προσληφθούν νέοι εργαζόμενοι στο σύστημα υγείας, τότε μπορεί να αποδυναμωθεί το σύστημα υγείας».

Σε αυτό φρονούμε θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπ' όψιν το κατά πόσον ακόμα οι εμβολιασμένοι υγειονομικοί δεν μεταδίδουν ακόμα και αυτοί όντες θετικοί στον ιό.

Εν τούτοις στη γνώμη του σχετικά με τον εμβολιασμό κατά της νόσου Covid-19 και την ενδεχόμενη υποχρεωτικότητά του το Εργαστήριο Μελέτης Ιατρικού Δικαίου και Βιοηθικής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κρίνει ότι «κατά τον παρόντα χρόνο και όσο διαρκεί η πανδημία του Covid-19, το Υπουργείο Υγείας μπορεί να ορίσει ως υποχρεωτικό τον εμβολιασμό όλων των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού, καθώς και όλων όσοι στελεχώνουν δομές υγείας (δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) ή δομές περίθαλψης ευπαθών ομάδων (ηλικιωμένων, ατόμων με χρόνιες παθήσεις ή ατόμων με ειδικές ανάγκες), ορίζοντας ταυτόχρονα ως άμεση συνέπεια της άρνησης εμβολιασμού τους την απομάκρυνσή τους από τον χώρο της εργασίας τους χωρίς καμία οικονομική απαίτηση».

Για τα σχολεία: Η πιο πάνω γνώμη/μελέτη του εργαστηρίου του ΑΠΘ αναφέρει ότι: «ο νηπιακός εμβολιασμός, ως προϋπόθεση για την εγγραφή των παιδιών στο σχολείο, έχει απασχολήσει επανειλημμένα την Πολιτεία, το αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας, την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής (2015) και πρόσφατα το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣΤΕ). Με την απόφαση του 2387/2020 το τελευταίο αυτό, κάνει δεκτό ότι η αξίωση του μη εμβολιασμού (για τα νήπια) με τα κλασσικά εμβόλια, αντίκειται στην αρχή της ισότητας…». Χωρίς όμως να φαίνεται αν η μελέτη αυτή παίρνει συγκεκριμένη θέση για τα σημερινά εμβόλια, όπως το κάνει με τους υγειονομικούς.

Η μελέτη όμως του Π.Ο.Υ. επί του θέματος των σχολείων αναφέρει: «Με το δεδομένο ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των εμβολίων αυτών στα παιδιά, η υποχρεωτικότητα δεν μπορεί να έχει ηθική βάση….».

«Επιπροσθέτως, η υποχρεωτικότητα σε εμβολιασμό εμβολίων ρουτίνας (π.χ. πολιομυελίτιδας, ιλαράς κ.λπ.) είναι τελείως διαφορετικό πράγμα από εμβόλια αδειοδοτημένα για επείγουσα χρήση, συμπεριλαμβανομένης της σχετικά περιορισμένης και της εν εξελίξει εμπειρίας και αποδείξεων όπως τα εμβόλια για Covid 19. Αυτά σε συνδυασμό με την αμφιβολία της επίτευξης ανοσίας της αγέλης και των μεταλλάξεων του ιού.»

Για το κοινό γενικώς: Η μελέτη του Π.Ο.Υ. αναφέρει: «Παρομοίως, η υποχρεωτικότητα για το ευρύ κοινό, που σπανίζει διεθνώς, εξαρτάται από τα πιο πάνω. Επάρκεια των εμβολίων. Μεγαλύτερη εμπειρία και αποδείξεις ασφάλειας. Εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας και στάθμιση της εμπιστοσύνης του κοινού προς τους κυβερνώντες και της επιστήμης ή του κλονισμού της προς αυτούς».

Σύμφωνα με την γνώμη/μελέτη του εργαστηρίου του ΑΠΘ: «Για τις υπόλοιπες πληθυσμιακές ομάδες, για τις οποίες ο εμβολιασμός δεν θα έχει οριστεί ως υποχρεωτικός, η άρνηση εμβολιασμού δεν μπορεί να αποτελεί κώλυμα πρόσληψης ή διορισμού, ούτε αποτελεί νόμιμη βάση για την με οποιονδήποτε τρόπο απομάκρυνση του εργαζομένου από την εργασία του (θέση σε αργία χωρίς αμοιβή) ή πολύ περισσότερο για την απόλυσή του.»

Συμπεράσματα της μελέτης του Π.Ο.Υ.:

«Κυβερνώντες, επιστήμονες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης, οφείλουν με επιχειρήματα και κίνητρα να πείσουν το κοινό να εμβολιαστεί προτού να εξεταστεί η υποχρεωτικότητα. Τα επιχειρήματα να είναι οι αποδείξεις της ασφάλειας και των πλεονεκτημάτων του εμβολιασμού και η σοβαρή λήψη υπόψη των ηθικών θεμάτων.»

Η πρόεδρος του Γερμανικού Συμβουλίου Ηθικής Alena Buyx σε πρόσφατη συνέντευξή της δήλωσε ότι δεν πρέπει να αρθούν οι περιορισμοί για τους εμβολιασμένους γιατί μένει ακόμα να εκτιμηθεί η μεταδοτικότητα από αυτούς.

Το συμβούλιο έκανε περαιτέρω διάκριση μεταξύ μέτρων (με κριτήριο τον εμβολιασμό) που επιβάλλει το κράτος και εκείνων που μπορούν να επιβάλουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις (π.χ. θεάτρων, γηπέδων, εστίασης κ.λπ.).

Αλλά θεωρεί ότι το να επιβάλλουν αυτές υποχρεωτικό εμβολιασμό στους υπαλλήλους τους θα ήταν παράνομο. Ο Γερμανός υπουργός εσωτερικών Horst Seehofer δήλωσε ότι η διάκριση μεταξύ εμβολιασμένων και μη (με ένα πιστοποιητικό στο εσωτερικό μιας χώρας) θα ισοδυναμούσε με υποχρεωτικό εμβολιασμό που δεν ισχύει τώρα. Διαφορετική θέση έλαβε ο Γερμανός υπουργός εξωτερικών Heiko Mas.

Ιδιοφυής η υιοθέτηση του σελφτέστ από την Ελληνική κυβέρνηση, καθώς προστατεύει από τη μετάδοση και έτσι αποφεύγεται με αυτό τον τρόπο ο εξαναγκασμός σε εμβολιασμό.

Φρονούμε ότι προστατεύει καλύτερα και από τους εμβολιασμένους, οι οποίοι και αυτοί μπορούν να μεταδώσουν (έστω λιγότερο εάν είναι ασυμπτωματικοί) ή/και να νοσήσουν ακόμη. Μάλιστα, θεωρούν τον εαυτό τους ασφαλή και επιδίδονται σε ρίσκα έναντι εαυτών και έναντι άλλων που δεν θα επιχειρούσαν αν δεν ήταν εμβολιασμένοι.

Το φιλότιμο που θα επιδείξουν οι κυβερνώντες στις αποφάσεις τους για υποχρεωτικό εμβολιασμό, θα είναι η μεγαλύτερη ασπίδα τόσο των ατομικών δικαιωμάτων, όσον και της εμπιστοσύνης των πολιτών προς αυτούς και την επιστήμη. Καρπός της εμπιστοσύνης αυτής θα είναι η διάθεση συμμόρφωσης στα εν γένει τωρινά ή μελλοντικά μέτρα.

*Ο Λάμπρος Γ. Ροϊλός είναι συντ δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω-συγγραφέας-ερευνητής

Παρά τις προσπάθειες ψηφιοποίησης (κάποιες από τις οποίες δυστυχώς, προσέθεσαν προσκόμματα και καθυστερήσεις), οι πολίτες αντιμετωπίζουν απαράδεκτες καταστάσεις. Μια από αυτές είναι και η πιο κάτω προσωπική μου εμπειρία.

Δώστε προσοχή! Γιατί μπορεί να συμβεί στον καθένα σας Σαν συγκληρονόμος/ συνιδιοκτήτης με άλλους 4 ενός ακινήτου, αφού περάσαμε επί μήνες τα μύρια όσια, για να συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα δικαιολογητικά, στο τελευταίο στάδιο κολλήσαμε στην αδυναμία έκδοσης της δικής μου φορολογικής ενημερότητας.

Παρόλο ότι τόσο εγώ, όσο και η σύζυγός μου εμφανίζουμε στον λογαριασμό μας του TAXIS μηδέν χρέος.

Δεν θα σας κουράσω με τα αλλεπάλληλα ατελέσφορα τηλεφωνήματα επί δύο ημέρες στην ΔΟΥ Κηφισιάς, στην οποία με παρέπεμψε η ΑΑΔΕ, (όπου κανένας δεν σήκωνε το τηλέφωνο) αλλά με την τελική διαπίστωση από το τμήμα της εφορίας αυτής ότι το ΑΦΜ μου «έχει δεσμευθεί» από τον δήμο Αθηναίων για κάποιο πρόστιμο . Κανένα άλλο συγκεκριμένο στοιχείο επ’ αυτού δεν υπήρχε στην ΔΟΥ.

Από τον δήμο μου είπαν ότι οφείλεται σε δύο κλήσεις παρκαρίσματος και κάποιο ΤΑΠ από απλήρωτη ΔΕΗ τα οποία αγνοούσα πλήρως. Ούτε καν έχω ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας, όπου παρεμπιπτόντως έχω να κατέβω με αυτοκίνητο τουλάχιστον δύο χρόνια.

Συνολικά και τα τρία ποσού 300 €. Ζήτησα να μου πουν ένα κωδικό να κάνω ηλεκτρονικά την πληρωμή, ώστε να αρθεί η δέσμευση. Έστω και χωρίς να ελέγξω την βασιμότητα των χρεώσεων αυτών, αφού καιγόμουν για το συμβόλαιο. Αμ δε… Όχι.

Έπρεπε να καλέσω τα δύο αρμόδια τμήματα στο δήμο και αφού γίνει η πληρωμή σε καθένα από αυτά , να ζητήσω από άλλη υπηρεσία την αποδέσμευση του ΑΦΜ μου με έγγραφο της που θα διαβιβάσω εγώ στην εφορία Κηφισιάς.

Το αν θα χαθεί ο αγοραστής του ακινήτου μου και δεν θα μπορέσω να κάνω συμβόλαιο τους είναι αδιάφορο .

Τα πιο πάνω, ασφαλώς έχουν καθιερωθεί βάσει νομοθετικών διατάξεων οι οποίες , πέραν του ότι καταχρηστικώς προβλέπουν την απαγόρευση έκδοσης φορολογικής ενημερότητας , η οποία αφορά την οφειλή φόρων προς το δημόσιο και όχι πρόστιμα ή δημοτικά Τέλη ,είναι και αντισυνταγματικές.

Η αντισυνταγματικότητα συνίσταται στην παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, κατά το άρθρο 25 εδάφιο 1 του Συντάγματος. Στα πλαίσια του ότι, η ζημία στον πολίτη με το μέτρο που επιβάλλεται δεν πρέπει να είναι ασύμμετρα ανάλογη με το όφελος του δημοσίου.

Ιδιαίτερα, αφού υπάρχουν άλλα (ηπιότερα) αναγκαστικά μέσα είσπραξης, όπως κατάσχεση τραπεζικού λογαριασμού, μη έκδοση πιστοποιητικού ΤΑΠ από τον δήμο κ.οκ..

Θα εμποδιστεί ο πολίτης να προβεί σε σύμβαση 200.000 €; Γιατί οφείλει 300 €; Τα οποία δεν φαίνονται πουθενά και τα οποία αγνοεί πλήρως; Θα πρέπει να εκβιαστεί ασύμμετρα στην πληρωμή αυτή; Και με τρόπο τέτοιο που η καθυστέρηση να του προξενήσει ανυπολόγιστη ζημιά; Δεν θα έπρεπε να φαίνεται στο λογαριασμό του στο TAXIS αυτή η εκκρεμότητα; Έστω και σαν μήνυμα ειδοποίησης;

Σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε, τουλάχιστον, να έχει ειδοποιηθεί εγγράφως ότι έχει δεσμευτεί το ΑΦΜ του αναφέροντας και το συγκεκριμένο χρέος που δεν εμφανίζεται στο TAXIS ( είτε μέσω ταχυδρομείου ή είτε μέσω του email του).

Ώστε να του δοθεί ο χρόνος να ελέγξει το βάσιμο της χρέωσης και ώστε να έχει φροντίσει - ενόψει της σοβαρής δικαιοπραξίας/πώλησης ακινήτου του να έχει μεριμνήσει για αυτό. Επίσης θα έπρεπε η αρμόδια εφορία να έχει τα απαραίτητα στοιχεία , ώστε με ένα κωδικό να μπορεί να γίνει η πληρωμή προς τον δήμο .

Στην περίπτωση μου όλα αυτά τα χρόνια είμαστε απολύτως συνεπείς τόσο στα ποσά, όσο και στον χρόνο πληρωμής των φόρων μας. Μάταια έχουμε ακούσει από την παρούσα κυβέρνηση ότι θα επιβραβευθούμε γι' αυτό. Αυτή είναι η επιβράβευση που μας επιφυλάσσει η πιο πάνω μεθόδευση;

Με τέτοιες απαράδεκτες συμπεριφορές, περιμένει το κράτος συνέπεια; και το κυριότερο εμπιστοσύνη από πλευράς των πολιτών;
Μάλλον οδηγίες μας δίνει και κίνητρα να μην το εμπιστευόμαστε.

*Ο Λάμπρος Γ. Ροϊλός είναι συντ δικηγόρος παρ’ ΑρείωΠάγω-συγγραφέας-ερευνητής

Του Λάμπρου Γ. Ροϊλού*

(Α) Επιστημονικά δεν έχει αποδειχθεί ότι οι εμβολιασμένοι αν είναι φορείς του ιού δεν τον μεταδίδουν, μάλλον το αντίθετο φαίνεται να ισχύει.

Προστατεύονται βέβαια οι ίδιοι, ώστε αν προσβληθούν:1. Ή να είναι ασυμπτωματικοί. (Το οποίο μπορεί να συνέβαινε ακόμα και αν δεν είχαν εμβολιαστεί). 2. Ή να εκδηλώσουν ηπιότερα συμπτώματα λόγω του εμβολιασμού τους, και σε κάθε περίπτωση 3. να αποφύγουν την νοσηλεία σε νοσοκομείο ή την ΜΕΘ ή τον θάνατο.

Το πιστοποιητικό εμβολιασμού «βεβαιώνει ότι εμβολιάστηκες ορισμένη ημέρα, όχι ότι δεν θα νοσήσεις ή ότι δεν θα μεταδώσεις την ασθένεια», έτσι έκρινε μελέτη στα πλαίσια του Pandemic Technology Project (με υποστήριξη του ιδρύματος Rockfeller) δημοσιευμένη στο ΜΙΤ technology review. Περαιτέρω συνιστά αυτή (α) τα τεστ σαν το μόνο αξιόπιστο μέσο για να ελέγξει κανείς την μεταδοτικότητα και (β) την τήρηση των γνωστών κανόνων αποτροπής, (μάσκες, αποστάσεις κλπ).

Η ίδια μελέτη αναφέρει ότι δοκιμές που έγιναν για το εμβόλιο της Οξφόρδης από τους παραγωγούς του υπέδειξαν ότι ενδεχομένως να μειώνει την μεταδοτικότητα , ενώ οι δοκιμές της Pfizer και Moderna δεν έγιναν ως προς αυτό σε ασυμπτωματικούς εμβολιασμένους.

Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν (έχοντας προφανώς ενημερωθεί από τους επιστήμονες του) κατά την τηλεδιάσκεψη κορυφής της Ε.Ε. της 25/2/2021, έδειξε αρνητικός για το πιστοποιητικό, εφόσον παραμένουν άγνωστα, όπως δήλωσε, τόσο η μεταδοτικότητα του ιού από τους εμβολιασμένους, όσο και η διάρκεια της ανοσίας τους. Προσθέτοντας μάλιστα ότι υπάρχουν σχετικά με το πιστοποιητικό και νομικά καθώς και ηθικά θέματα να επιλυθούν.

Ο λοιμοξιολόγος του Λευκού Οίκου Dr Fauci , προέβλεψε «το πιθανότερο είναι οι Αμερικανοί να χρειαστεί να φοράνε μάσκα και όλο το 2022», ενώ επεσήμανε ότι το ίδιο πρέπει να συνεχίσουν να κάνουν και οι εμβολιασμένοι.

Ο ασχολούμενος με τα εμβόλια τα τελευταία είκοσι χρόνια ιδρυτής της Microsoft, Bill Gates, και ευρισκόμενος πίσω από κάθε σύγχρονη προσπάθεια εμβολίων Covid19, μέσω των συνασπισμών/ οργανισμών Gavi, Cepi και δεύτερος μεγαλύτερος χρηματοδότης του ΠΟΥ, μετά τον πρόσφατο εμβολιασμό του σε συνέντευξη, δήλωσε χαρακτηριστικά ότι θα συνεχίσει να φοράει μάσκα, «για το καλό παράδειγμα». Αφού «αν εμβολιαστείς, εξακολουθείς να μπορείς να μεταδώσεις» είπε.

Το ίδιο τονίζει και το διεθνές Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (Center for Disease Control).

(Β) Ο χρόνος που καλύπτει το εμβόλιο με αντισώματα τον εμβολιασμένο είναι αμφίβολος.

Εκτιμάται ότι είναι 6-8 μήνες. Αυτό το συμπέρασμα κυρίως βγαίνει από τις μελέτες που βασίζονται στην διαπίστωση ότι οι νοσήσαντες, έξι μήνες μετά, διατηρούσαν αντισώματα σε ποσοστό 90% και οκτώ μήνες μετά 80%. Αν και οι προ μηνών εκτιμήσεις ήταν ότι τα αντισώματα διατηρούνται μόνο τρεις μήνες μετά, και είχαμε πολλές περιπτώσεις ατόμων που νόσησαν για δεύτερη φορά. Με τις μεταλλάξεις, η κάλυψη από τα εμβόλια θα είναι αποδεδειγμένα ακόμη μικρότερη.

Τα πιο πάνω συμπεράσματα μάλιστα από νοσήσαντες αφορούν, ως εικός, περιπτώσεις που ο ιός ακέραιος μπήκε στο ανθρώπινο σώμα, όπως συνέβαινε και στον μέχρι τώρα τρόπο παρασκευής των εμβολίων κατά π.χ. της εποχιακή γρίπης, που παρασκευάζονται/ περιέχουν έναν ολόκληρο, μισοσκοτωμένο, φυσικό ιό, όχι ψήγματα του ιού όπως τα νέα mRNA εμβόλια. Αυτά εισάγουν τμήμα του mRNA του ιού μέσω νανοτεχνολογίας ή τεχνητής βιολογίας, ικανό να προκαλέσει την παραγωγή αντισωμάτων άμυνας κατά του ιού σε περίπτωση μελλοντικής προσβολής.

Όμως και οι δύο αυτές μέθοδοι έχει επισημανθεί από ειδικούς επιστήμονες/, ερευνητές ότι εγκυμονούν κινδύνους, αφού δεν έχουν επαρκώς δοκιμαστεί πώς θα εξελιχθούν μακροχρόνια μέσα στο ανθρώπινο σώμα ή/ και ακόμα πως θα επιδράσουν στο περιβάλλον ή /και ακόμα στις μεταλλάξεις του ιού ( βλ. μελέτη της Υπηρεσίας Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS) με τίτλο «10 τεχνολογίες για την καταπολέμηση του Κορωνοϊού», -«Μια εις βάθος ανάλυση»- στην Αγγλική γλώσσα M. Κρητικού (Απρίλιος 2020),).
Επομένως δεν μεσολάβησε ικανός χρόνος για να ελεγχθεί ο χρόνος κάλυψης (σε πραγματικές συνθήκες) των εμβολιασμένων με mRNA εμβόλια.

(Βα) Πότε θα έχουμε την «Ανοσία της αγέλης»;

Για την Ελλάδα οι εκτιμήσεις βάσει της μελέτης του ΑΠΘ (Core-Δ. Σαρηγιάννη) είναι ότι μέχρι το Νοέμβριο του 2021 θα έχει εμβολιαστεί το 60-70% (1.000.000 τον μήνα). Το ποσοστό αυτό εξασφαλίζει την ανοσία της αγέλης.

Με βάση όμως τα πιο πάνω πως θα υπάρξει τέτοια ανοσία τον Νοέμβριο, όταν γι’ αυτούς που είχαν εμβολιαστεί τον Φεβρουάριο/Μάρτιο το εξάμηνο-οκτάμηνο κάλυψης των, θα έχει πια παρέλθη τότε; Αυτοί θα πρέπει στο ενδιάμεσο διάστημα να ξαναεμβολιαστούν.

Επ’αυτού να παρατηρήσουμε ότι (όπως φαίνεται διαχρονικά, από τις εν γένει μελέτες περί εμβολίων) όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία των εμβολιασμένων, τόσο μικρότερη η κάλυψη που τους παρέχει το εμβόλιο και τόσο μεγαλύτερη είναι η αναγκαία ποσότητα για να έχει επιτυχία. Σαν επακόλουθο όμως, όσο συχνότερος ο εμβολιασμός, ή όσο μεγαλύτερη η ποσότητα του εμβολίου που χορηγείται, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες σοβαρότερων παρενεργειών.

Αν μάλιστα σύμφωνα με την πιο πάνω μελέτη του ΑΠΘ μέχρι το τέλος Μαΐου 2021 θα έχει εμβολιαστεί μόνο ποσοστό 30% του πληθυσμού, ποια θα είναι η ασφάλεια για τους γηγενείς σε σχέση με τους φέροντες «διαβατήριο εμβολιασμού» εισερχόμενους τουρίστες στις αρχές Ιουνίου, όσον αφορά τον κίνδυνο μετάδοσης από τους τελευταίους;

(Γ) Δεν θα αρκεί το απλό διαβατήριο/πιστοποιητικό:

Με βάση λοιπόν τα πιο πάνω δεδομένα: (α) Της μεταδοτικότητας του ιού ακόμη και από τους εμβολιασμένους στην κοινότητα. (β) Του σχετικά σύντομου ή άγνωστου χρόνου καλύψεως των εμβολιασμένων.

(γ) Της εκτιμήσεως της μελέτης του ΑΠΘ για το ποσοστό κάλυψης του Ελληνικού πληθυσμού αρχές Ιουνίου 2021. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα ως προς τους εισερχόμενος τουρίστες τους μήνες του καλοκαιριού να βασιστεί μόνο στο «διαβατήριο εμβολιασμού» που θα φέρουν αυτοί.

Το διαβατήριο- πιστοποιητικό θα πρέπει αφενός να προσδιορίζει τον χρόνο λήξης του (τον χρονο δηλαδή που καλύπτεται ο εμβολιασμένος), αφετέρου απαραίτητα να συνοδεύεται και από ένα πρόσφατο αρνητικό τεστ.

Διαφορετικά ο κίνδυνος για τον ιθαγενή πληθυσμό θα είναι μεγάλος. Μεγαλύτερος και από τον μη εμβολιασμένο εισερχόμενο. 1ον : Διότι δεν θα υπάρχει η βεβαιότητα του προ της αφίξεως αρνητικού τεστ. 2ον : Διότι ο εμβολιασμένος τουρίστας θα παίρνει ρίσκα στις επαφές του, με την ασφάλεια που θεωρεί ότι του παρέχει το εμβόλιο, καθιστάμενος έτσι περισσότερο επικίνδυνος για τον γηγενή πληθυσμό.

Σχετικά με τη συμφωνία της Ελλάδος και Ισραήλ (από το οποίο εκτιμάται ότι έχουμε περί τους 700.000 εν δυνάμει επισκέπτες) να έρχονται αυτοί με τη χρησιμοποίηση ενός «πράσινου διαβατηρίου» («χωρίς οιονδήποτε περιορισμό» κατά δήλωση του πρωθυπουργού μας), γεννάται το ερώτημα, πόσο ακίνδυνες για τους Έλληνες θα είναι αυτές οι επισκέψεις;

Όταν όλοι είδαμε τις πολυπληθείς συναθροίσεις των υπερορθοδόξων Εβραίων σε κηδείες και διαδηλώσεις, χωρίς να λαμβάνεται απολύτως κανένα μέτρο; Ούτε μάσκα, ούτε αποστάσεις.

Η Ελλάδα συνεπώς θα αναγκαστεί να υποχρεώσει τους τουρίστες εκτός του διαβατηρίου και στην υποβολή ενός προηγούμενου αρνητικού τεστ.

Ο πρωθυπουργός λοιπόν θα πρέπει από τώρα να προϊδεάσει για κάτι τέτοιο την κοινή γνώμη, γιατί θα βρεθεί τότε στη δύσκολη θέση να εξηγήσει γιατί επέμενε πρώτος αυτός στη χορήγηση διαβατηρίου που θα είχε την έννοια ότι ο φέρων μπαίνει άφοβα στην Ελλάδα χωρίς καμία άλλη προϋπόθεση.

Τέλος με ποιο τρόπο θα απαντηθεί το ερώτημα: Τι θα γίνει με αυτούς που δεν ενδείκνυται να κάνουν το εμβόλιο; όπως οι έγκυες γυναίκες, οι ανοσοκατεσταλμένοι, οι αλλεργικοί, οι νεότεροι που δεν θα έχουν εμβολιαστεί ακόμα;

Οι τεχνολογικές και άλλες δυσκολίες εφαρμογής του ψηφιακού διαβατηρίου/ πιστοποιητικού ή «Digital green pass» όπως αποκαλείται πρόσφατα:

Αυτές έγκεινται στον τεχνολογικό και νομικό τρόπο που θα βρεθεί για τον συντονισμό και την ενοποίηση των βεβαιώσεων εμβολιασμού των εθνικών συστημάτων υγείας. Λόγω διαφορετικών γλωσσών, διαφορετικής ψηφιακής εφαρμογής που ακολουθείται από το κάθε Ευρωπαϊκό κράτος, καθώς και των ηθικών και νομικών διαφορών, μεταξύ των κρατών αυτών.

Έτσι ώστε εκτιμάται ότι θα χρειαστούν ενδεχομένως 3-4 μήνες για την υιοθέτηση μιας κοινής ψηφιακής εφαρμογής, ώστε να αποφευχθούν εφαρμογές που ετοιμάζουν οι Google,Oracle κλπ (VCI project). Δεδομένου ότι αυτές δεν φημίζονται για την προστασία προσωπικών δεδομένων και μάλιστα υγειονομικού χαρακτήρα.

(Γα) Η λύση: Η πρόεδρος της Κομισιόν κα Ούρσουλα Φον Ντερ Λάϊεν (προκειμένου να συγκεράσει τις αντίθετες απόψεις στην Ε.Ε. ) φαίνεται να προκρίνει τις θέσεις του Αυστριακού καγκελάριου κ.Κούρτς, τις οποίες και θα ανακοινώσει επίσημα στις 17/3/2021. Σύμφωνα με αυτές, το πιο πάνω πιστοποιητικό θα μπορεί να περιλαμβάνει εκτός από τα στοιχεία εμβολιασμού, και το τυχόν αρνητικό τεστ στο οποίο υποβλήθηκε ο φέρων, καθώς και πότε τυχόν νόσησε από Covid19 (ώστε να φαίνεται ότι διατηρεί ακόμα αντισώματα).

Να σημειωθεί ότι μετά από θετική διάγνωση ο παθών δεν πρέπει να εμβολιαστεί για έξι μήνες.

Κάποιες επιπλέον συμπερασματικές σκέψεις:

Απαραίτητες οι επιστημονικές μελέτες, αλλά δεν μπορούν να καταργήσουν την κοινή λογική:

Φρονούμε ότι, εφόσον (με επιστημονικά δεδομένα) το εμβόλιο δεν μπορεί να εμποδίσει τον εμβολιασμένο να νοσήσει, (δηλαδή να κολλήσει, προσλαμβάνοντας τον ιό) έστω και ασυμπτωματικά, για τον ίδιο λόγο, μπορεί και να τον μεταδώσει. Είναι άλλη ιστορία ότι προστατεύεται ο ίδιος καλύτερα κατά τα πιο πάνω αναφερθέντα. Αντίθετα, με την ασφάλεια που θα αισθάνεται, γίνεται πιο επικίνδυνος για τους άλλους, ιδίως τους μη εμβολιασμένους.

Άλλωστε με την παρατήρηση των δεκάδων χιλιάδων εμβολιασθέντων στο τελικό στάδιο 3 της δοκιμής των εμβολίων (σε χώρες υψηλής μετάδοσης όπως η Βραζιλία, Αγγλία κ.λπ.) ήδη για κάποιους μήνες θα μπορούσαν να έχουν βγει συμπεράσματα περί της μετά το εμβόλιο μεταδοτικότητας. Τέτοια όμως συμπεράσματα περί μη μεταδοτικότητας δεν έχουν ακόμα δημοσιοποιηθεί.

Η μη επαρκής ενημέρωση του κοινού περί των εμβολίων και των τυχόν συνεπειών των, δεν μπορεί να αναιρέσει πραγματικότητες όπως οι προηγούμενες επισημάνσεις.

Ο αγώνας κατά της πανδημίας, εύστοχα παρομοιάστηκε με πόλεμο. Ας μην επιβεβαιωθεί όμως και το αξίωμα ότι μεταξύ των πρώτων θυμάτων ενός πολέμου, είναι και η αλήθεια.

* Ο Λάμπρος Γ. Ροϊλός είναι συντ δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω-συγγραφέας-ερευνητής

Του Λάμπρου Γ.Ροϊλού*

Σχετικό είναι και το απόφθεγμα του Ρομπερτ Λούις Στήβενσον (διάσημου εξερευνητή): « Η πολιτική είναι το μοναδικό επάγγελμα για το οποίο δεν χρειάζεται εκπαίδευση».

Ένας μικροβιολόγος ανάμεσα στους νομικούς. Με αφορμή τον ανασχηματισμό ( Ιανουαρίου 2021) διερωτώμαι σαν απλός πολίτης, αλλά και σαν δικηγόρος, πώς είναι δυνατόν με τα προβλήματα που παρουσιάζει η δικαιοσύνη στη λειτουργία της, να εξακολουθούμε να έχουμε σαν υπουργό δικαιοσύνης έναν μικροβιολόγο-βιοπαθολόγο!!(Βιογραφικό του κ.Κ. Τσιάρα : https://www.kostastsiaras.gr/).

Πράγματι, μετά από σχετική μου έρευνα διαπιστώθηκε ότι από τις 19 χώρες της Ευρωζώνης είμαστε η μόνη χώρα που δεν έχει στο Υπουργείο Δικαιοσύνης υπουργό νομικό. Πιο συγκεκριμένα, παρατίθενται εδώ τα ονόματα των νυν υπουργών δικαιοσύνης των λοιπών 18 κρατών, και το επάγγελμα τους: Γαλλίας:Eric Dupond Moretti, ποινικός Δικηγόρος. Ιταλίας: Alfonso Bonafede,Νομικός, Ισπανίας:Juan Carlos Campo Moreno, Δικαστής. Γερμανίας: κα Christine Lambrecht, Νομικός/Δικαστής. Ολλανδίας: Ferd Grapperhaus Νομικός σε γνωστά δικηγορικά γραφεία. Βελγίου: Vincent Van Quickeborne, Νομικός. Αυστρίας: κα Alma Zadic, Δικηγόρος πολυεθνικού γραφείου για δικαιώματα του ανθρώπου, Φιλανδίας: κα Anna-Maja Henriksson, μάστερ Νομικής με άσκηση σε Δικαστήρια. Ιρλανδίας: κα Hellen Mc Entee, Νομικός. Κύπρου: κα Έμιλυ Γιολίτη, Δικηγόρος. Σλοβενίας: κα Lilijana Kozlovic, καθηγήτρια Νομικής Πανεπιστημίου Λιουμπλιάνας και νομική σύμβουλος Υπουργείου Εσωτερικών. Εσθονίας: Raivo Aeg, διευθυντής εσωτερικής ασφάλειας. Λετονίας: Janis Bordans, δικηγόρος σε εμπορικό δίκαιο. Λιθουανίας: κα Evelina Dobrovolska, δικηγόρος. Σλοβακίας: κα Maria Kolikova, Δικηγόρος με δικό της γραφείο. Λουξεμβούργου: Tanson Sam, Νομικός με σπουδές στο Παρίσι. Μάλτας: Dr Edward Zammit Lewis, Δικηγόρος σε θέματα αστικού, εμπορικού και διοικητικού δικαίου.
Παράλληλα Υπ. Δικαιοσύνης του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ο Rt Hon Robert Buckland QC Δικηγόρος, και των ΗΠΑ ο Jeffrey A. Rosen (24/12/20) μέλος μεγάλου Δικηγορικού γραφείου. Επιπροσθέτως εξετάζοντας και τους Έλληνες Υπουργούς Δικαιοσύνης της τελευταίας δεκαετίας βλέπουμε το ίδιο. Όλοι είναι ως προς τις σπουδές και το επάγγελμα νομικοί και είναι οι εξής: Μιχάλης Καλογήρου (2018-19 Δικηγόρος).Σταύρος Κοντονής (2016-18 Δικηγόρος). Νίκος Παρασκευόπουλος (20115-16 Καθηγητής Ποινικού Δικαίου) Δημήτρης Παπαγγελόπουλος (Αυγ.-Σεπτ.2015, Δικαστικός). Χαράλαμπος Αθανασίου (2013-15 Αρεοπαγίτης). Άρης Ρουπακιώτης (2012-13 Δικηγόρος-εργατολόγος). Χρήστος Γεραρής (2012-13 Σύμβουλος Επικρατείας). Μιλτιάδης Παπαϊωάννου (2011-12 Δικηγόρος). Χάρης Καστανίδης (2009-11 Δικηγόρος).

Στην πιο πάνω επισήμανση θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος: « Έχει αγροτική κατάρτιση ο κ.Βορίδης; Που ήταν μέχρι χθες Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης; Ο Υπουργός Τουρισμού έχει κάνει τουριστικές σπουδές; Ο πρώην και νυν Υπουργός Ναυτιλίας έχει σχέση με τη θάλασσα;

Η λογική απάντηση ενός νομικού, είναι ότι: Αν δεν έχεις εκ των έσω ιδία γνώση των αναγκών τις λειτουργίας των δικαστηρίων και των νομοθετικών αναγκών όσον αφορά τα νομοθετήματα βάσει των οποίων απονέμεται η δικαιοσύνη, δηλαδή κυρίως: Του Ποινικού Κώδικα, Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, Αστικού Κώδικα, ΠολιτικήςΔικονομίας κ.λπ.- (κατά τεκμήριο πάντα)- περισσότερες είναι οι πιθανότητες είτε να αποτύχεις ή να μην κάνεις αυτό που θα μπορούσε ένας δικηγόρος ή δικαστικός, με πολιτική πείρα.

Για τα υπουργεία που αναφέρονται πιο πάνω, πλην ίσως του Υγείας, έχουν αυτά να κάνουν κυρίως με διοικητικές δομές εξουσίας και όχι με τα πιο πάνω που ισχύουν για τον Υπουργό Δικαιοσύνης.

Επί της ουσίας:

Σε άρθρο του της 26/12/2020 ο Υπουργός Δικαιοσύνης εκθέτει εντυπωσιακά τα αναφερόμενα για την ψηφιοποίηση της δικαιοσύνης και για την επιτάχυνση της απονομής της, χωρίς όμως να έχουν φανεί τα αποτελέσματα της τελευταίας..

Να επισημάνω ότι μετά 18 μήνες θητείας αναφέρεται στο άρθρο ότι «σχεδιάζεται και υλοποιείται σταδιακά η ψηφιακή αναβάθμιση των ολοκληρωμένων συστημάτων παρακολούθησης των δικαστικών υποθέσεων».
Επ’ αυτού η ψηφιακή ενημέρωση έκδοσης αποφάσεων που επικαλείται, (από την ημέρα έκδοσης τους) μέχρι να πραγματοποιηθεί (για το διάστημα έως το καλοκαίρι του 2020) έκανε περί τους 4 μήνες, ενώ έκτοτε έχει βελτιωθεί η κατάσταση. Απλά πιστοποιητικά εκδιδόμενα από το δικαστήριο όπως π.χ. το μη δημοσιεύσεως διαθήκης, που παλιά εκδιδόταν σε μια μέρα, τώρα ηλεκτρονικά μπορεί να κάνει και 2 μήνες να εκδοθεί.

Για την πρόσφατη θεσμοθέτηση του θεσμού της διαμεσολάβησης στις εμπορικές και αστικές υποθέσεις (που επικαλείται το άρθρο του) η λειτουργία της εξαρτάται πάντα από την από κοινού βούληση των μερών να συμβιβαστούν εξωδίκως. Η υπαγωγή όμως της υποθέσεως των διαδίκων στα δικαστήρια τεκμαίρει αδυναμία σε αυτό. Αντιθέτως, η υποχρεωτική προηγούμενη (προ της συζητήσεως στο δικαστήριο) προσπάθεια διαμεσολάβησης μπορεί να προσθέσει μεγαλύτερη καθυστέρηση και κόστος στην δικαστική εκδίκαση των υποθέσεων. Μόνο αν είναι πάντα προαιρετική, πιστεύω ότι μπορεί να συνεισφέρει. Ενώ πάντα υπήρχε και υπάρχει η δυνατότητα της υπαγωγής των μερών σε διαιτησία.

Στο θέμα του επηρεασμού της απονομής της δικαιοσύνης από την πολιτική και άλλη μορφή εξουσίας, δεν μας λέει στο άρθρο του κάποιο μέτρο που να έχει λάβει ή που θα λάβει, όταν έχουμε ζήσει το αποκορύφωμα τέτοιας παράνομης επέμβασης στην υπόθεση της σκευωρίας στο θέμα της Novartis.

Αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο κίνδυνος τέτοιων (μεμονωμένων έστω) παρεμβάσεων πάντοτε υποβόσκει, από πρόσωπα εξουσίας. Ενώ θα πρέπει να ληφθούν οργανωτικά μέτρα ώστε να μην υπάρξει τέτοια σκευωρία όπως στην περίπτωση της Novartis ξανά.

Υπάρχει επίσης άμεση ανάγκη αναθεώρησης διατάξεων των ποινικών κωδίκων, λόγω των μεταρρυθμίσεων που ψηφίστηκαν βιαστικά το καλοκαίρι του 2019 προ των εκλογών από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Καμία αναφορά δεν γίνεται στο πρόσφατο άρθρο του Υπουργού γι' αυτό το θέμα. Η ανάγκη διαπιστώθηκε και από μη νομικούς στην δίκη της Χρυσής Αυγής για την ευνοϊκή μεταχείριση που επεφύλαξε στους κατηγορούμενους.

Σε άρθρο μου με τίτλο «Προστατευόμενοι κατηγορούμενοι σε απροστάτευτη δικαιοσύνη» του Οκτωβρίου 2020 επεσήμανα με συγκεκριμένο παράδειγμα (βασισμένο σε πραγματικά δεδομένα) την ανάγκη αυτή. Σε αυτό εξέθετα ότι σε μήνυση υποθέσεως παραβίασης πνευματικής ιδιοκτησίας σε βαθμό κακουργήματος, την οποία παρέπεμπε ο εισαγγελέας (μετά τριετή προδικασία και κύρια ανάκριση) να δικαστεί στο Τριμελές Εφετείο κακουργημάτων, το Συμβούλιο των Πλημμελειοδικών (απ’όπου έπρεπε προηγουμένως να περάσει) αποφάσιζε (ανεπηρέαστα;) με βούλευμα του να μη γίνει κατηγορία. Λόγω κατάργησης (το καλοκαίρι 2019) της διατάξεως της Ποινικής Δικονομίας των άρθρων 477,480, το θύμα/ μηνυτής δεν είχε πλέον το δικαίωμα άσκησης έφεσης κατά του βουλεύματος αυτού, ενώ θα το είχε ο θύτης/κατηγορούμενος.

Το άρθρο μου αυτό απευθύνθηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα το πολιτικό γραφείο του Υπουργού για επικοινωνία, (politikografeio@kostastsiaras.gr) αλλά τεχνικά δεν περνούσε. Αντ’αυτού μου ζητούσε η ιστοσελίδα του γραφείου το email μου για να επικοινωνήσει. Ενώ το έδωσα και έγραφα ότι ήθελα να διαβιβάσω το σχετικό άρθρο μου που αφορούσε την ανάγκη αλλαγής ποινικών διατάξεων, δεν έλαβαν καμία απάντηση από το πολιτικό γραφείο του Υπουργού στο email μου.

Περαιτέρω η θέσπιση Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων σε πρώτο βαθμό που εξαγγέλλει ο Υπουργός στο άρθρο του, μειώνει σαφώς τις πιθανότητες ορθότητας και του ανεπηρέαστου των αποφάσεων σε σοβαρό θέμα όπως τα κακουργήματα.

Συμπέρασμα.

Μπορεί ο αξιότιμος Υπουργός κ.Τσιάρας να είναι ένας άριστος χαρακτήρας, ικανότατος, απόλυτα συνεννοήσιμος και έμπειρος πολιτικός.
Από το βιογραφικό του φαίνεται να έχει αποκτήσει πολιτική εμπειρία ως υπεύθυνος τομεάρχης της ΝΔ σε θέματα υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς και προστασίας του πολίτη κλπ. Διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών για 11 μήνες (2012 -2013) και πρόεδρος της επιτροπής εθνικής αμύνης και εξωτερικών υποθέσεων της βουλής .

Όμως υποθέτω ότι πολιτικά, το μεγαλύτερο προσόν του είναι ότι εκλέγεται συνεχώς από το 2004 (2007, 2009, 2012, 2015) βουλευτής Καρδίτσας .
Κατά τον τελευταίο ανασχηματισμό είδαμε γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδος στις ειδήσεις γνωστού τηλεοπτικού καναλιού, με σήμανση της αντίστοιχης περιοχής που εκλέγεται, ο κάθε νεοδιοριζόμενος σε υπουργική θέση. Λογικά λοιπόν ο υπουργός κ. Τσιάρας καλύπτει όλη τη μεγάλη περιοχή της Καρδίτσας, άρα θεωρείται υπερπολύτιμος.

Γιατί όχι όμως να μην κατευθυνθεί σε ένα τομέα που να ταιριάζει περισσότερο στο αντικείμενο της επαγγελματικής του ενασχόλησης και σπουδών; ή σε κάποιο άλλο υπουργείο που να μη χρειάζεται νομική κατάρτιση/εμπειρία;

Πόσο τυχαίο είναι ότι στα άλλα 18 κράτη της Ευρωζώνης, επίσης του Ηνωμένων βασιλείου, και των ΗΠΑ οι Υπουργοί Δικαιοσύνης, είναι νομικοί- δικηγόροι- πρώην δικαστές; Το ίδιο και οι τελευταίοι Έλληνες Υπουργοί της τελευταίας δεκαετίας;

(Δεν θα έχει ποικιλοτρόπως σχολιαστεί από τους Ευρωπαίους ομολόγους του, η επαγγελματική ιδιότητα του δικού μας Υπουργού; Π.χ. στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών υποθέσεων των Υπουργών Δικαιοσύνης που συνέρχεται κατά διαστήματα. )
Επίλογος.

Κανένας δεν μπορεί να υποδείξει στον Πρωθυπουργό ποιους Υπουργούς και σε ποιες θέσεις θα επιλέξει. Απλώς εδώ γίνεται μια προσπάθεια καταγραφής κάποιων πραγματικών δεδομένων.

Δυστυχώς οι πολιτικές σκοπιμότητες είναι φαίνεται UBER ALLES ακόμα και με την παρούσα κυβέρνηση, που έχει κατά τα άλλα επιδείξει μοναδική ικανότητα εν μέσω των πιο αντίξοων συνθηκών που αντιμετώπισε ο τόπος από την μεταπολίτευση και μετά.

Κάποια «φάλτσα» όμως πρέπει να επισημαίνονται γιατί θαμπώνουν μια λαμπερή εικόνα και η επισήμανση αυτών μπορεί να βοηθήσει σε προβληματισμό των κυβερνώντων για το καλό του τόπου.

Ο Ναπολέοντας είχε πει: «Τρία πράγματα δεν κάνεις στην πολιτική: δεν υποχωρείς, δεν ανακαλείς και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου»

Ας δείξουν οι κυβερνώντες (ανεξάρτητα και από το παρόν θέμα) ότι ο σύγχρονος πολιτικός δείχνει ευελιξία, εξυπνάδα και εντιμότητα, όταν στην ανάγκη αναδιπλώνεται, υποχωρώντας, ανακαλώντας και παραδεχόμενος κάποιο λάθος.

*Ο Λάμπρος Γ. Ροϊλός είναι συντ δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, συγγραφέας και ερευνητής