Ειδικότερα, απαντώντας στην ερώτηση αν ισχύει η αναφορά του κ. Καμμένου πως είχε δεσμευτεί να υπογραφεί η συμφωνία για το ονοματολογικό πριν από τις εκλογές ο κ. Κοτζιάς υποστήριξε ότι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ «τα ήξερε όλα».

«Είχε ψηφίσει τις προγραμματικές της κυβέρνησης Τσίπρα, που ήδη τον Ιανουάριο του 2015 έθεταν ως στόχο την υλοποίηση μιας πολιτικής σύνθετης ονομασίας», επισήμανε και υπενθύμισε ότι «το ίδιο είχε κάνει και ως υφυπουργός των κυβερνήσεων Καραμανλή»

Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Κοτζιά ο κ. Καμμμένος «είχε συμφωνήσει εξαρχής να ξεκινήσει η διαπραγμάτευση με στόχο να κλείσει το θέμα». «Γνώρισε, δε, ότι αυτή η συμφωνία είχε χρονοδιαγράμματα», συμπλήρωσε.

Σε ό,τι αφορά το ακανθώδες ζήτημα του Μακεδονικού-Σκοπιανού ο κ. Κοτζιάς είπε ότι «το να προωθείς λύσεις σε προβλήματα δεν είναι ευχάριστο σε όλους. Κάποιοι είναι πιστοί της ακινησίας. Άλλοι ζουν από τα προβλήματα και όχι από τις λύσεις».

Ερωτηθείς σχετικά και για τις καταγγελίες του Πάνου Καμμένου για το διαγωνισμό με τις βίζες, ο κ. Κοτζιάς σημείωσε ότι ήταν ο ίδιος που ανακάλυψε «δεκάδες σκάνδαλα και για βίζες» και πως αυτός ήταν που έστειλε όλες τις υποθέσεις στα δικαστήρια και υπάρχουν σήμερα σημαντικές αποφάσεις τους, ακόμα και φυλάκιση (πρώην πια) υπαλλήλων του υπουργείου. «Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και θα αποδειχθούν πανηγυρικά ως ψεύδη στα δικαστήρια», υποστήριξε.

Σημειώνεται πως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών βρίσκεται με τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ στα δικαστήρια.

Μάλιστα, ο χρόνος μετράει ήδη αντίστροφα αφού στις 9 Ιανουαρίου, στη Βουλή της ΠΓΔΜ,ξεκινούν οι διαδικασίες για τις συνταγματικές αλλαγές στη γείτονα χώρα και άρα θα ενεργοποιηθούν όλοι οι σχεδιασμοί.

Η πρόσφατη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου, Δημήτρη Τζανακόπουλου, ότι ακόμη και αν αποχωρήσουν ο Πάνος Καμμένος και οι υπουργοί του, όπως εξαγγέλουν καιρό τώρα με μεγαλοστομίες και λεονταρισμούς, η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει ως... κυβέρνηση μειοψηφίας με ψήφο ανοχής κατά το πρότυπο άλλων ευρωπαϊκών χωρών, προσθέτει μια νέα διάσταση στο ρευστό πολιτικό σκηνικό.

Κατ' αρχάς θα είναι πρώτη φορά στα ελληνικά μεταπολιτευτικά χρονικά που μια κυβέρνηση μειοψηφίας θα επιχειρήσει να εξαντλήσει τον πολιτικό και εκλογικό της χρόνο, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν τέτοιου είδους κυβερνήσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Οπως έχουν διαμηνύσει πολλάκις οι ΑΝΕΛ, μέσω του Πάνου Καμμένου, θα αποχωρήσουν από την κυβέρνηση μόλις η συμφωνία των Πρεσπών έλθει στη Βουλή, αν και ορισμένοι εξ αυτών φέρονται μη διατεθειμένοι να παραδώσουν τα χαρτοφυλάκιά τους...

Κοινό μυστικό είναι πως πέραν των προθύμων ανελιτών που θα ψηφίσουν τη συμφωνία, υπάρχουν και αυτοί που θα έβλεπαν με καλό μάτι τη σύμπλευσή τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, ανοιχτά. Βεβαίως, το μείζον θέμα εδώ θα είναι το κατά πόσο θα έχει η κυβέρνηση τη νομιμοποίηση να εξαντλήσει τον βίο της όταν θα έχει φύγει ο εταίρος της.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που παρατηρούν πως μια τέτοια εξέλιξη θα σηματοδοτήσει ευρύτερες δυσλειτουργίες και στο κράτος και στη διοίκηση αλλά και στην ίδια τη δρομολόγηση νομοσχεδίων.

Επίσης εξαιρετικά σημαντικό θέμα είναι το αν η κυβέρνηση μειοψηφίας θα έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής ή θα καταπέσει από τη μομφή της αντιπολίτευσης. Με το δεύτερο ως δεδομένο οι κάλπες είναι προ των πυλών και έτσι εξηγούν πολλοί την πρόσφατη παροχολογία αλλά και το σκληρό ροκ σκανδαλολογίας όπου επιδίδεται εσχάτως η κυβέρνηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, στο Μέγαρο Μαξίμου σχεδιάζουν ήδη τα ενδεχόμενα μιας νέας πλειοψηφίας που θα προκύψει από ανεξάρτητους βουλευτές όλου του τόξου, κοινώς αντάρτες, που θα πάνε κόντρα στη γραμμή του κόμματός τους και θα δώσουν χείρα βοηθείας στον Αλέξη Τσίπρα.

Βεβαίως, η παραπάνω συζήτηση αφορά πέραν της υπερψήφισης της συμφωνίας και της «πλάτης» που θα βάλουν για να λάβει η κυβέρνηση ψήφο εμπιστοσύνης, αν χρειαστεί.

Το σενάριο του ανασχηματισμού επίσης εντάσσεται ως πράξη στα παραπάνω, με την προϋπόθεση όμως να έχει υπερψηφιστεί η συμφωνία και να έχει εξασφαλίσει η κυβέρνηση τον εναπομείναντα πολιτικό της χρόνο.

Σε αυτή την περίπτωση, ήδη διαρρέει η σχετική ονοματολογία εφεδρειών που θα αντικαταστήσουν τους υπουργούς των ΑΝΕΛ (όσους τέλος πάντων αποχωρήσουν από την κυβέρνηση) και που σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή θα αλιευθούν από τη δεξαμενή της Κεντροαριστεράς.

Παράγοντες της αντιπολίτευσης βέβαια βλέπουν ως τουλάχιστον «παράδοξο» μια κυβέρνηση που έχει πάει χέρι χέρι με τον δεξιό Καμμένο για παραπάνω από τριάμισι χρόνια να επιχειρήσει να «ξεπλυθεί» με την κεντροαριστερή γειτονία ολίγων μηνών.

Μια ακόμη υπενθύμιση της «οπερέτας» που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Νίκολα Ντιμιτρόφ, παραδέχθηκε τη διπλή ανάγνωση των εννοιών που εμπεριέχονται στη Συμφωνία των Πρεσπών για το Σκοπιανό, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο France 24.

Ο Νίκολα Ντιμιτρόφ δήλωσε ότι οι δύο εμπλεκόμενες πλευρές αντιλαμβάνονται διαφορετικά τον όρο «Μακεδονία», προσθέτοντας ότι ο γεωγραφικός προσδιορισμός δεν κάνει τον λαό του «λιγότερο Μακεδόνες».

«Η αποδοχή του γεωγραφικού προσδιορισμού δεν μας κάνει λιγότερο Μακεδόνες. Ένας από τους πυλώνες της συμφωνίας είναι το άρθρο στο οποίο οι δύο χώρες αναγνωρίζουν ότι κατανοούν διαφορετικά τον όρο Μακεδονία», τόνισε χαρακτηριστικά.

Οι αντιδράσεις τόσο στην Ελλάδα, όσο και στα Σκόπια δεν δείχνουν να προβληματίζουν τον Σκοπιανό υπουργό Εξωτερικών, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Τα κόμματα της αντιπολίτευσης λένε ότι θα μπορούσαν να πετύχουν μια καλύτερη συμφωνία. Όμως, το “καλύτερο” από την ελληνική σκοπιά και από τη “μακεδονική” σκοπιά σημαίνει δύο διαφορετικά πράγματα, κάτι που πιθανότατα σημαίνει ότι δεν θα υπήρχε συμφωνία».

«Πιστεύουμε ότι θα αποδείξουμε πως συμβαίνουν θαύματα, ακόμη και στα Βαλκάνια. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την ιστορία και τη γεωγραφία, αλλά μπορούμε να διαμορφώσουμε το μέλλον μας», είπε ακόμα ο Σκοπιανός υπουργός Εξωτερικών.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας κατηγορεί τη Δύση για παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις των Σκοπίων και για επιβολή λύσης έξωθεν.

Η Ρωσία υποστηρίζει ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν ανταποκρίνεται στα κριτήρια που καθορίζουν τη ρωσική θέση και ότι «μια μακροπρόθεσμη λύση μπορεί να προκύψει μόνο από συμφωνία των δύο μερών, χωρίς εξωτερική παρεμβολή, μόνο εντός του πλαισίου του νόμου και με ευρεία λαϊκή υποστήριξη».

Ακόμα, υιοθετώντας την επιχειρηματολογία του VMRO-DPMNE και του Προέδρου, Γκιόργκι Ιβανόφ, επισημαίνει ακόμη ότι η Συμφωνία των Πρεσπών «είναι ασύμβατη με το διεθνές δίκαιο και το Σύνταγμα της "Μακεδονίας", όπως επανειλημμένα τονίστηκε από τον "Μακεδόνα" Πρόεδρο Γκιόργκι Ιβανοφ, και από του βήματος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών».

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η Ρωσία δηλώνει ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις και προειδοποιεί ότι η λύση του ονοματολογικού θα κριθεί τελικά από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, βάσει της παραγράφου 3 του Ψηφίσματος 845 του ΣΑ, σύμφωνα με το οποίο διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις όλα αυτά τα χρόνια υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Μια ευθεία απειλή δηλαδή ότι θα θέσει βέτο στην Συμφωνία, η οποία θεωρεί ότι δεν συμβαδίζει με το Διεθνές Δίκαιο και το Σύνταγμα της «Μακεδονίας» και δεν είναι αποτέλεσμα της συμφωνίας των δυο πλευρών.

Βεβαίως η Συμφωνία των Πρεσπών έχει συνταχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε πρακτικά να αποφευχθεί απευθείας εμπλοκή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Όμως στο άρθρο 20 παρ5 και παρ6 υπάρχουν αναφορές πρώτον ότι «η διαφορά και τα εναπομείναντα θέματα που αναφέρονται στις αποφάσεις 817(1993) και 845(1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας θα θεωρούνται ότι έχουν επιλυθεί από την θέση σε ισχύ της παρούσας Συμφωνίας» και ότι το «συντομότερο δυνατόν από την θέση σε ισχύ της παρούσης Συμφωνίας, τα Μέρη θα ενημερώσουν τον Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την θέση σε ισχύ της παρούσης Συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της ημερομηνίας θέσης σε ισχύ, για την εφαρμογή της στα Ηνωμένα Έθνη». Η Ρωσία ως μόνιμο μέλος του ΣΑ του ΟΗΕ έχει δυνατότητες πάντως να μπλοκάρει τη Συμφωνία  καταρχήν σε ό,τι αφορά την αλλαγή της ονομασίας της χώρας στον ΟΗΕ και την αντικατάσταση του FYROM από το North Macedonia (εφόσον ολοκληρωθεί η Συμφωνία).

Η ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών το βράδυ της Δευτέρας, που περιέγραψε τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος και το ποσοστό αποχής, τόνισε ότι «δεν μπορεί να θεωρηθεί έγκυρο» και αφήνει αιχμές για την προσπάθεια επιβολής της συμφωνίας των Πρεσπών.

«Οι "Μακεδόνες" ψηφοφόροι επέλεξαν να μποϊκοτάρουν τις λύσεις που επιβάλλονται στα Σκόπια και την Αθήνα έξωθεν - με πολιτικούς ηγέτες του ΝΑΤΟ και κρατών-μελών της Eυρωπαϊκής Ένωσης να συμμετέχουν αυτοπροσώπως σε αυτήν τη μεγάλης κλίμακας καμπάνια προπαγάνδας, παρεμβαίνοντας ανεμπόδιστα στις εσωτερικές υποθέσεις αυτού του κράτους των Βαλκανίων».

Ακόμα, η Ρωσία επισημαίνει ότι ενώ τα 2/3 του πληθυσμού τη χώρας δεν ψήφισε υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, οι ηγέτες του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης έσπευσαν να χαιρετίσουν το αποτέλεσμα καθώς είναι «εμφανής η επιθυμία να επιταχυνθεί η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, παρά την θέληση του λαού της Μακεδονίας».

Προτού γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, αυτό που είναι το πλέον αξιοσημείωτο είναι η χαμηλή συμμετοχήτου εκλογικού σώματος, που δεν αναμένεται να ξεπεράσει το 35%, αναφέρει το newmoney.

Δύο ώρες πριν κλείσουν οι κάλπες, το ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η Εθνική Εκλογική Επιτροπή της FYROM, ανήλθε μόλις στο 28,83.

Σε χαμηλά επίπεδα κινείται μέχρι στιγμής η συμμετοχή στο δημοψήφισμα της ΠΓΔΜ που θα κρίνει το μέλλον της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η Εθνική Εκλογική Επιτροπή της ΠΓΔΜ, τις δύο πρώτες ώρες της ψηφοφορίας, το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 2,45%.

Οι κάλπες για το δημοψήφισμα άνοιξαν στις 7:00 τοπική ώρα (8:00 ώρα Ελλάδας) και θα κλείσουν στις 19:00 τοπική ώρα (20:00 ώρα Ελλάδας), αναφέρει το newmoney.

Το ερώτημα, στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι πολίτες της ΠΓΔΜ είναι: «Συμφωνείτε με την ένταξη της ''Δημοκρατίας της Μακεδονίας'' στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ της ''Μακεδονίας'' και της Ελλάδας;».

Οι δημοσκοπήσεις προαναγγέλλουν την επικράτηση του «ναι». Υπενθυμίζεται ότι για την εγκυρότητα του αποτελέσματος απαιτείται η συμμετοχή τουλάχιστον του 50% του εκλογικού σώματος, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θεωρείται άκυρο.

Tην Πέμπτη ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ απηύθυνε κάλεσμα στους πολίτες της χώρας του να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα για το ονοματολογικό, τονίζοντας ότι οι ίδιοι κρατούν το κλειδί για να γίνει η γειτονική χώρα μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. «Αυτοί που ψηφίζουν είναι εκείνοι που θα αποφασίσουν. Εάν η συντριπτική πλειοψηφία ψηφίζει "ναι", θα ανοίξει ο δρόμος για το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.», σημείωσε.

Από την πλευρά του, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Γκιόργκι Ιβάνοφ, κάλεσε τους συμπολίτες του να μην ψηφίσουν στο δημοψήφισμα, κάνοντας λόγο για «ιστορική αυτοκτονία». «Ως πολίτης, έχω λάβει την απόφασή μου: στις 30 Σεπτεμβρίου, δεν θα πάω να ψηφίσω. Και είμαι πεπεισμένος πως εσείς, οι συμπολίτες μας, θα πάρετε επίσης αυτή τη συνετή απόφαση», πρόσθεσε απευθυνόμενος στους πολίτες της ΠΓΔΜ.

Ιδιαίτερα στενά παρακολουθεί την κατάσταση και ο δυτικός παράγοντας με τον Επίτροπο Διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γιοχάνες Χαν να περιγράφει την υποστήριξη ή μη της συμφωνίας ως «την επιλογή μεταξύ του ευρωπαϊκού μέλλοντος της χώρας ή την επιλογή μιας πορείας που οδηγεί σε απομόνωση…».

Όλο αυτό το διάστημα υπάρχουν έντονες παρασκηνιακές επαφές μεταξύ Βρυξελλών, Ουάσινγκτον και FYROM. Δεν είναι, άλλωστε, μυστικό ότι ο δυτικός παράγοντας ελπίζει, έστω και την τελευταία στιγμή, να εξασφαλίσει την σαρωτική νίκη του «ναι» στο δημοψήφισμα. Για αυτό ακριβώς τον λόγο πιέζουν το αντιπολιτευόμενο στον Ζόραν Ζάεφ κόμμα του VMRO. Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί είναι ότι ακόμα και τα ευρωπαϊκά αδελφά του κόμματά έχουν στρατευτεί με τον σκοπιανό πρωθυπουργό και την συμφωνία των Πρεσπών.

Το δεξιό εθνικιστικό κόμμα στροβιλίζεται στην απομόνωση, χωρίς να έχει ακόμα ξεκαθαρίσει την στάση του. Ούτε στην τελευταία συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής του ελήφθη οριστική απόφαση σε σχέση με την στάση που θα τηρήσει στο δημοψήφισμα. Τα ηγετικά του στελέχη προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, υπό το πρόσχημα ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η θερινή εκστρατεία του κόμματος, που περιλαμβάνει συζητήσεις και διαβουλεύσεις με τους πολίτες και την κομματική βάση σε διάφορα επίπεδα. Αυτό εξηγείται και από το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες απόψεις. Απ’ ότι φαίνεται, όμως, προκρίνεται το ενδεχόμενο να απευθύνει το κόμμα έκκληση στους υποστηρικτές του να συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα και να ψηφίσουν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Το κλίμα πόλωσης και δυσαρέσκειας για την επερχόμενη συμφωνία είναι έκδηλο και στην κοινωνία. Η κίνηση του αμερικανικού στρατού να αποκαλέσει τους Σκοπιανούς «Βορειομακεδόνες» προκάλεσε τόσο έντονες αντιδράσεις και αποδοκιμασία από ένα μεγάλο μέρος των πολιτών που δεν υιοθετούν την ονομασία αυτή που με ανακοίνωση αναγκάσθηκε να απολογηθεί για τον «λανθασμένο όρο». «Κατεβάσαμε το βίντεο από τα κοινωνικά δίκτυα. Εκτιμούμε την εταιρική σχέση με τον Στρατό της «Μακεδονίας» και λυπούμαστε για το λάθος», έγραψε.

Η επικύρωση της συμφωνίας, όμως, εξαρτάται και από άλλες παρασκηνιακές διεργασίες. Δυτικοί παράγοντες επιβεβαιώνουν ανεπίσημα ότι πλησιάζει μία «διόρθωση συνόρων» που θα αναπτυχθεί το φθινόπωρο στα Δυτικά Βαλκάνια, με επίκεντρο το Κόσοβο. Τα Σκόπια και ο Ζάεφ φαίνεται ότι επενδύουν στην συμφωνία και στην είσοδό τους στο ΝΑΤΟ, ώστε να διασώσουν την οντότητά τους και να μην διασπαστούν.

Σύμφωνα και με την εκτίμηση του καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο πανεπιστήμιο John Hopkins Έντουαρντ Τζόζεφ «αν η συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της “Μακεδονίας” για την ονομασία τεθεί σε εφαρμογή, η διάσπαση της “Μακεδονίας” βγαίνει από το τραπέζι και η χώρα οδεύει προς είσοδο στο ΝΑΤΟ, το οποίο εγγυάται ότι η χώρα δεν θα διασπασθεί, ασχέτως του πόσο ανήσυχοι θα γίνουν οι Αλβανοί. Βεβαίως, ισχύει και το αντίθετο. Αν ναυαγήσει η συμφωνία για την ονομασία και κερδίσει έδαφος το κίνημα για τη διάσπαση του Κοσόβου, θα υπάρξουν φωνές για την απόσχιση περιοχών της “Μακεδονίας” όπου πλειοψηφούν οι Αλβανοί». Αναμένεται δηλαδή η έναρξη των συνομιλιών - υπό την αιγίδα της ΕΕ - ανάμεσα σε Σερβία και Κόσσοβο, καθώς ο δυτικός παράγοντας φαίθνεται να προωθεί το σχεδίων «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» στα Βαλκάνια, που περιλαμβάνει και το ενδεχόμενο για τον «ανασχεδιασμό συνόρων». Αυτό που δρομολογείται είναι η ανταλλαγή εδαφών μεταξύ Κοσσυφοπεδίου και Σερβίας, με τη λογικά ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ωφελήσει τόσο τις συγκεκριμένες χώρες όσο και την Ευρωπαική Ένωση.

Το βασικό επιχείρημα όλου αυτού του εγχειρήματος είναι ότι η ένταση μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου «τροφοδοτεί την αστάθεια στη νοτιοανατολική πλευρά της Ευρωπαϊκής Ενωσης και με τον τρόπο αυτόν τα πράγματα θα καταλαγιάσουν. Όπως και να έχει τα Σκόπια βιάζονται να μπουν στο ΝΑΤΟ, έτσι ώστε να προστατέψουν την οντότητά τους.

Πηγή: protothema.gr

Μάλιστα, επισήμανε ότι στο χθεσινό διάγγελμά του αναφέρθηκε «στη διαδικασία των γειτόνων μας να αλλάξουν το όνομα και το ανέφερα ως Βόρεια Μακεδονία, Severna Makedonija στη δική τους γλώσσα», διευκρινίζοντας ότι το Severna Makedonija θα είναι το συνταγματικό όνομα των Σκοπίων και εμείς θα μπορούμε – αν θέλουμε – να αποκαλούμε το γειτονικό κράτος με αυτή την ονομασία ή «Βόρεια Μακεδονία».

Στο σημείο αυτό ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε πως αν καταλήγαμε σε μια συμφωνία με αμετάφραστη ονομασία, που όλες οι χώρες θα έλεγαν «Severna Makedonija», εξαιτίας του δύσχρηστου χαρακτήρα της ονομασίας, αργά ή γρήγορα κανείς δεν θα χρησιμοποιούσε ολόκληρο το όνομα, αλλά σκέτο «Maκedonija», ενώ τώρα θα χρησιμοποιείται το «Βόρεια Μακεδονία» στη γλώσσα κάθε χώρας.

Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι το Μαξίμου είχε αναγάγει σε μείζονος σημασία νίκη για την Ελλάδα την ύπαρξη της συγκεκριμένης ονομασίας.

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός δήλωσε πως αισθάνεται «ευτυχής και τυχερός διότι είχα τη συγκυρία να είμαι πρωθυπουργός σε μια στιγμή που στην γειτονική χώρα υπήρξε μια σημαντική πολιτική αλλαγή που έδωσε τη δυνατότητα σ’ εμένα και τον πρωθυπουργό Ζάεφ να κάνουμε μια ουσιαστική και επίπονη προσπάθεια προκειμένου να λύσουμε ένα θέμα δεκαετιών».

Σημείωσε ακόμα ότι «προσπαθήσαμε να λύσουμε το ζήτημα με σεβασμό στις αξίες, τις βασικές γραμμές και την αξιοπρέπεια ο ένας του άλλου», τονίζοντας ότι «δεν θέλαμε να ταπεινώσουμε την πΓΔΜ, δεν θέλαμε μια «συνθήκη των Βερσαλλιών»».

Το κρίσιμο από εδώ και πέρα είναι αν η άλλη πλευρά θα πετύχει όσα προβλέπονται, είπε και τόνισε πως είναι μια συμφωνία που μπορεί να είναι βιώσιμη. «Δημιουργούμε ένα μομέντουμ να νικήσουμε τους εμπόρους πατριωτισμού και στις δύο πλευρές», σημείωσε.

Με αυτή τη συμφωνία αίρουμε οποιαδήποτε προσπάθεια οικειοποίησης της ιστορίας μας, υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε ότι «επιδιώξαμε λύση με αμοιβαίο σεβασμό, πετύχαμε συμφωνία που αποκηρύσσει τον αλυτρωτισμό, με βάση την εθνική μας θέση. Πετύχαμε συμφωνία με σύνθετη ονομασία, erga omnes, που κατοχυρώνει την ιστορία και την πολιτισμική μας κληρονομιά», είπε.

Ερωτηθείς σχετικά με το τι θα γίνει εάν η συμφωνία περάσει από τη γείτονα αλλά όχι από την ελληνική βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι οι ΥΠΕΞ θα υπογράψουν μια συμφωνία που θα τεθεί σε ισχύ μονάχα όταν κυρωθεί και από τις δύο πλευρές. Επισήμανε το χρονοδιάγραμμα των βημάτων που απαιτούνται από την γείτονα χώρα έως ότου έρθει η ώρα για κύρωση της από την ελληνική πλευρά και να τεθεί σε ισχύ. Μόνο όταν τεθεί σε ισχύ θα υπάρχουν οι υποχρεώσεις και από τη δική μας πλευρά σε διεθνές επίπεδο, επισήμανε.

Επίσης, ο πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι αν μια από τις προϋποθέσεις που προβλέπει η Συμφωνία δεν περάσει , δυστυχώς η Συμφωνία θα ακυρωθεί.

«Εγώ όμως πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε» είπε και εκτίμησε ότι αν η άλλη πλευρά κάνει το μεγάλο βήμα, τότε στην ελληνική Βουλή θα επικυρωθεί από μια μεγάλη προοδευτική πατριωτική δημοκρατική πλειοψηφία.

Στο υπόμνημα εκθέτουν, γιατί η λέξη Μακεδονία στο όνομα του γειτονικού μας κράτους μπορεί να έχει οδυνηρές συνέπειες για την περιοχή μας, άλλα και για τη συνοχή αυτής της ίδιας της Ευρώπης. Το Υπόμνημα κοινοποιήθηκε στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κον Ταγιάνι, στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κον Ντόναλντ Τουσκ, στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κον Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ και στους Προέδρους των Επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ                                                

16 Μαϊου 2018

TΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΤΟΥ ΒΑΣΗ

μία διαρκής πυριτιδαποθήκη

Εξοχώτατον Γενικό Γραμματέα Ηνωμένων Εθνών Κύριο António Guterres

Έδρα των Ηνωμένων Εθνών

405 East 42nd Street,

Nέα Υόρκη, NY, 10017, ΗΠΑ

Εξοχώτατε Κύριε Γενικέ Γραμματέα,

Το παρόν υπόμνημα που ακολουθεί αφορά το φλέγον ζήτημα του Μακεδονικού, για το οποίο γίνονται, υπό την αιγίδα σας, διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδος και του κράτους των Σκοπίων. Δε θα αναφερθούμε στο γνωστό ιστορικό σχετικά με τους λόγους, πολιτικούς κυρίως, για τους οποίους η Νότια επαρχία της Γιουγκοσλαβίας μετονομάσθηκε το 1944, από τον Στρατάρχη Τίτο, σε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας και το 1991 σε Δημοκρατία της Μακεδονίας. Τότε δηλαδή που το κράτος αυτό κήρυξε την ανεξαρτησία του από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας.

Έγκυροι αναλυτές, ιστορικοί και αρχαιολόγοι από όλον τον κόσμο, αλλά και πολιτικοί, Κυβερνήσεις και Διεθνείς Οργανισμοί προέβλεψαν ότι η δημιουργία μιας κρατικής οντότητας με την ονομασία «Μακεδονία», στα βόρεια σύνορα της Ελληνικής Μακεδονίας, θα έμελλε να είναι μια διαρκής απειλή αποσταθεροποίησης, κυριολεκτικά μια πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί ανά πάσα στιγμή στην περιοχή των Βαλκανίων. Ήδη, πολύ γρήγορα, το Δεκέμβριο του 1991, το θέμα της ονομασίας συζητήθηκε από τους Υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ καθώς και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αποφασίσθηκε τότε να αναγνωρισθεί η Δημοκρατία αυτή, υπό ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία. Για τον λόγο αυτό, έθεσαν τρεις όρους που τα Σκόπια θα έπρεπε, με συνταγματικές και πολιτικές εγγυήσεις, να υποσχεθούν ότι: α) δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις, β) δεν ασκούν εχθρική προπαγάνδα, γ) δεν χρησιμοποιούν ονομασία που υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις.

Παρά τους όρους της ΕΕ, τον Δεκέμβριο του 1991, το κράτος αυτό συνέχισε να καλλιεργεί στο λαό του την πεποίθηση ότι η Μακεδονία, η Ελληνική Μακεδονία, με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, είναι δική τους, τους ανήκει και ότι η Ελλάδα απλώς την έχει κλέψει και ως εκ τούτου πρέπει να ενταχθεί στο δικό τους κράτος!

Η Διεθνής Κοινότητα αρνήθηκε να εντάξει τη Δημοκρατία αυτή στους κόλπους της, με τη συνταγματική της ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως ήταν το αίτημά της, από τις 3/12/91, προς τους ηγέτες όλων των κρατών του κόσμου. Μόλις τον Απρίλιο του 1993, με το ψήφισμα 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας, εντάχθηκε στον ΟΗΕ με την προσωρινή ονομασία πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (πΓΔΜ/FYROM) και μάλιστα προσωρινά, χωρίς το δικαίωμα ανάρτησης συμβόλου κυριαρχίας (σημαίας), έως ότου υπάρξει αμοιβαίως αποδεκτή συμφωνία με την Ελλάδα για το ζήτημα της ονομασίας. Ακολούθως, στις 16/12/1993, τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία και Δανία, ανεγνώρισαν διπλωματικά τα Σκόπια με το όνομα «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» (FYROM).

Έκτοτε και μέχρι σήμερα, με το προσωρινό αυτό όνομα, FYROM, αναγνωρίζεται από τους Διεθνείς Οργανισμούς, όπως και από την ΕΕ, η οποία όμως αναμένει την Ελλάδα να συμφωνήσει με τη Δημοκρατία αυτή το οριστικό όνομα, με το οποίο θα μπορεί να ενταχθεί στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

ΈΘΝΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ

Στην Αρχαιότητα και ουδέποτε μετά υπήρξε πολιτισμός όπως ο Ελληνικός. Υπενθυμίζουμε ότι ο προ-σωκρατικός τρόπος σκέψης είναι η απαρχή του Δυτικού ορθολογισμού και η ύπαρξη του Λόγου. Την ορθολογική σκέψη και τον Λόγο διέδωσαν στον Περσικό και τον ευρύτερο Ασιατικό κόσμο ο Μέγας Αλέξανδρος και οι Μακεδόνες. Ως εκ τούτου οι Μακεδόνες είναι οι φορείς αυτού του τρόπου σκέψης στον νέο κόσμο. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι Σλάβοι έποικοι, χίλια (1000) χρόνια μετά, δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την πνευματική και πολιτιστική παράδοση του Ελληνισμού.

Δεν θα επιχειρήσουμε ιστορική ανάλυση, αλλά θα παραπέμψουμε στην εμπεριστατωμένη σχετική επιστολή, που, στις 18 Μαϊου και 22 Ιουνίου 2009, τριακόσιοι τριάντα δύο (332) διαπρεπείς ιστορικοί και αρχαιολόγοι από την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, υπέγραψαν και απέστειλαν στον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Ομπάμα και την οποία επισυνάπτουμε…… obama-letter.html .

2008 ΕΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Σκοπίμως, παραλείπουμε τα μέχρι το έτος αυτό διαμειφθέντα μεταξύ Ελλάδος – FYROM, διότι ουδεμίαν πρόοδο επέφεραν για την επιθυμητή κατάληξη ενώ απέδειξαν ότι η διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας και οι ανησυχίες που εκφράστηκαν το 1991/92 αποτελούν πράγματι μία διαρκή απειλή αποσταθεροποιήσεως στην περιοχή. Μία ένδειξη των κινδύνων αυτών είναι η ένταση που δημιουργήθηκε, τον Φεβρουάριο του 1994, όταν η Ελληνική Κυβέρνηση θεώρησε αναγκαίο να αντιδράσει με την επιβολή εμπάργκο.

Το έτος 2008 έγινε μια σημαντική προσέγγιση προς επίλυση του προβλήματος στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Η Ελληνική πλευρά έδειξε διάθεση προσέγγισης για μία σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό. Αυτό όμως δεν κατετέθη επισήμως, καθότι η FYROM δεν το απεδέχθη, εμμένουσα, όπως πάντα μέχρι τότε, στο απόλυτο «Δημοκρατία της Μακεδονίας», παρά την εν τω μεταξύ υπογραφείσα, τον Σεπτέμβριο του 1995, Ενδιάμεση Συμφωνία μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδος και FYROM.

Η τελευταία προέβλεπε την υποχρέωση των δύο χωρών να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις με στόχο την εξεύρεση βιώσιμης λύσης στο επίμαχο ζήτημα του ονόματος. Αντ’ αυτού, η FYROM, με έντονες διπλωματικές πρωτοβουλίες, επέμεινε και πέτυχε τη διεθνή αναγνώριση ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» από 140 χώρες περίπου, όπως ήταν, από τις 3/12/1991, το αρχικό αίτημα των Σκοπίων προς τους ηγέτες όλων των κρατών του κόσμου.

2017 ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΤΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Πολιτική συγκυρία και μεταφορά του πεδίου ανησυχιών μετά την «Αραβική άνοιξη» στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων, επέβαλαν στην ηγεσία της FYROM την ανάγκη να αναζητεί πλέον επιτακτικά επίλυση της ονομασίας και αντικατάσταση της προσωρινής ονομασίας με μία οριστική, την οποία θα συμφωνήσει με την Ελλάδα, αφού αυτό είναι η προϋπόθεση για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Για πρώτη φορά, η ηγεσία της FYROM φάνηκε ότι θα μπορούσε να αποδεχθεί σύνθετη ονομασία, ενώ η Ελληνική Κυβέρνηση πρότεινε κατευθείαν σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για γενική χρήση εντός κι εκτός της χώρας, (erga omnes), με ταυτόχρονη αλλαγή των σχετικών άρθρων του Συντάγματος, ως προς τη νέα ονομασία και την απάλειψη όσων αποβλέπουν σε αλυτρωτισμό.

ΣΥΝΘΕΤΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Πολλαπλές, τακτικά επαναλαμβανόμενες, πολύωρες διαπραγματεύσεις των δύο πλευρών επέφεραν αποδοχή σύνθετης ονομασίας και από πλευράς FYROM. Δεν επέφεραν, όμως, αποδοχή για αλλαγή ταυτοχρόνως του συντάγματος ώστε να περιλαμβάνει τη νέα ονομασία και να απαλείφει τα άρθρα που αποβλέπουν σε αλυτρωτισμό.

Θεωρούμε ότι η Ελληνική πλευρά έχει κάθε δικαίωμα και δικαιολογία να εμμένει πάντα σε αυτές τις απαιτήσεις και τούτο διότι, κατά την τελευταία δεκαετία, η κυβέρνηση της FYROM έκανε το παν για να προωθήσει τον αλυτρωτισμό στο λαό της, γεμίζοντας την πόλη των Σκοπίων με αγάλματα που αναφέρονται στον Μέγα Αλέξανδρο και σε κάθε τι Μακεδονικό της Αρχαίας Ελλάδος. Όλα αυτά για να εμπνεύσει στο Σλαβόφωνο λαό της ότι δεν είναι Σλάβοι αλλά Μακεδόνες, απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου, με χάρτες, σχολικά βιβλία και εγχειρίδια που «διεκτραγωδούν» το πόσο υποφέρουν οι αλύτρωτοι «Μακεδόνες» που ζουν στο Νότο, μέχρι τη Θεσσαλονίκη και τον Όλυμπο.

Η μέχρι τώρα επικρατούσα πρόταση προς συζήτηση και συμφωνία, που αποδέχεται η Ελληνική κυβέρνηση, είναι το «GORNAMAKEDONIJA», σε μία λέξη αμετάφραστη, τόσο για το εσωτερικό όσο και για το εξωτερικό και τις διεθνείς σχέσεις. Επιπλέον, όπως προελέχθη, η Ελλάδα επιμένει στην αντικατάσταση της συνταγματικής ονομασίας και στην απάλειψη όλων των άρθρων που αποβλέπουν σε αλυτρωτισμό, με ταυτόχρονες ενέργειες για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων και άλλων σχετικών εγχειριδίων. Η πλευρά της FYROM φέρεται να συμφωνεί σε σύνθετη ονομασία αλλά σε δύο λέξεις «GORNA MAKEDONIJA» για το εξωτερικό και τις διεθνείς σχέσεις ενώ δεν αποδέχεται τις συνταγματικές αλλαγές.

Επιτρέψτε μας μία παρένθεση στο σημείο αυτό. Η δεύτερη μεγάλη εθνότητα των κατοίκων, η Αλβανική, συγκυβερνώσα όλα τα τελευταία χρόνια, είτε με το ένα είτε με το άλλο Σλαβικό πολιτικό κόμμα, έχει τόσο πολύ αυξήσει την επιρροή της, ώστε να έχει επιβάλει την Αλβανική ως δεύτερη επίσημη γλώσσα του κράτους, και όχι μόνο.
Ο προσφάτως εκλεγείς Πρόεδρος της Βουλής είναι Αλβανός. Με κανένα τρόπο, ο Αλβανός κάτοικος δεν είναι δυνατό να δεχθεί να ονομάζεται “GORNO MAKEDONSKΙ“, θεωρώντας ότι το GORNO του αφαιρεί την Αλβανική εθνότητα και τον κατατάσσει στη Σλαβική. Ως εκ τούτου, επιμένει σε δύο χωριστές λέξεις και, για δική του χρήση, στο Αλβανικό συνθετικό “EPERME” και στην τελική ονομασία “MAQEDONIA E EPERME”.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ;

Εάν υποθέσουμε ότι, για τη συγκυριακή σκοπιμότητα του σήμερον, η Ελληνική Κυβέρνηση συμφωνήσει σε μία ως άνω σύνθετη ονομασία και αποδεχθεί την παραπομπή της αλλαγής του συντάγματος στο προσεχές μέλλον… Εάν υποθέσουμε επίσης ότι, για παρόμοια συγκυριακή σκοπιμότητα του σήμερον και για τη διαφύλαξη της συμμαχικής Σλαβο-Αλβανικής διακυβέρνησης του κράτους, η κυβέρνηση της FYROM αποδεχθεί ό,τι και η Ελληνική…Μπορεί κανείς να εκτιμήσει ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λύση και σταθερότητα; Δεν είναι καθόλου βέβαιο, γιατί οι δύο λαοί εκφράζονται στο εσωτερικό τους εντελώς διαφορετικά, όπως φαίνεται παρακάτω.   

ΟΙ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΙ

Καθόσον αφορά την Αλβανική μειονότητα, η ανοχή στη Σλαβική λέξη “GORNO” δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτή για πολύ. Και εάν η Ελλάδα και η διεθνής Κοινότητα επέμεναν σε αμετάφραστη ονομασία, το κράτος αυτό θα είχε δύο ονομασίες “GORNA MAKEDONIJA“ και “MAQEDONIA E EPERME”. Ποιος μπορεί να προβλέψει πόσο σημαντικές και εκτεταμένες θα είναι οι διενέξεις μεταξύ των δύο κοινοτήτων, Σλάβων και Αλβανών, ορμωμένων από τις δύο ονομασίες του κράτους; Μπορεί κανείς να αποκλείσει τη Βουλγαρική ή ακόμη και τη Σερβική επιρροή για τη Σλαβική κοινότητα και Αλβανική επιρροή για την Αλβανική κοινότητα αντιστοίχως, με ή χωρίς εδαφικές βλέψεις; Τι θα συμβεί τότε στη χερσόνησο των Βαλκανίων; Δεν θα επαληθευθούν οι επιφυλάξεις του 1991/92, που ειπώθηκαν εν είδει προφητείας για μια διαρκή απειλή αποσταθεροποιήσεως στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων; Αντ’ αυτών, μπορεί κανείς να αποκλείσει μονομερή αποβολή του πρώτου συνθετικού και από τις δύο κοινότητες με μεταξύ τους συμφωνία; Και τότε για ποια σύνθετη ονομασία θα ομιλούμε; Και για ποιο αποκλεισμό του αλυτρωτισμού;

Κανείς δεν μπορεί καταρχήν να διανοηθεί, κανείς ότι το μικρό κράτος “GORNA MAKEDONIJA”, ως Macedonia πια, μπορεί να απειλήσει την Ελλάδα, διεκδικώντας την Ελληνική επαρχία Μακεδονία, με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Όχι βέβαια. Εάν όμως κάποια ισχυρή οντότητα της ευρύτερης Βαλκανικής συμμαχήσει με τη “GORNA MAKEDONIJA” – Macedonia και ερωτευθεί την ελκυστική Θεσσαλονίκη και την προς το Αιγαίο έξοδο…; Η απάντηση για όσους γνωρίζουν ιστορία είναι πόλεμος.

ΠΛΗΘΥΣΜΙΑΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Από τα 10.000.000 κατοίκων της Ελλάδας, το 72% περίπου, απορρίπτουν την παραχώρηση του ονόματος της Αρχαίας Ελληνικής Μακεδονίας, έστω και με επιθετικό προσδιορισμό, στο κράτος που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδος με πρωτεύουσα τα Σκόπια. Η ονομασία του κράτους αυτού στα χείλη όλων των Ελλήνων και όχι απλώς του 72% είναι Σκόπια και των κατοίκων Σκοπιανοί. Έχουν παντελώς επικρατήσει οι δύο αυτές αλληλοεξαρτώμενες ονομασίες. Τα ‘Σκόπια’ και ‘Σκοπιανοί’, όχι μόνο στο λαό μεταξύ τους, αλλά και στον Τύπο, στην τηλεόραση, στα ραδιόφωνα, σε ομιλίες, στη Βουλή. Πέρα από το γεγονός των ονομασιών αυτών, πέρα από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, τα πολυπληθή, εντελώς αυθόρμητα συλλαλητήρια στη Θεσσαλονίκη στις 21 Ιανουαρίου 2018 και στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2018, ακόμα και με ουσιαστική κυβερνητική αποτρεπτική παρέμβαση για το συλλαλητήριο των Αθηνών, επιβεβαίωσαν την επικρατούσα θέση και τις δημοσκοπήσεις.

Τα 2.000.000 κατοίκων της FYROM αποτελούνται κυρίως από δύο εθνότητες, τη Σλαβική (55%) και την Αλβανική (35%), καθώς και από διάσπαρτες εθνότητες (10%). Όλοι οι κάτοικοι αυτού του νεοσύστατου κράτους είναι 2.000.000. Άρα, οι μισοί περίπου είναι Αλβανοί και άλλες εθνότητες και μόνο οι άλλοι μισοί, δηλαδή περίπου 1.000.000 είναι Σλάβοι, που έχουν γαλουχηθεί με την ιδέα ότι είναι Μακεδόνες, με προγόνους τους τον Μέγα Αλέξανδρο και τον πατέρα του Φίλιππο. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το κύριο ενδιαφέρον του 50% του Σλαβικού πληθυσμού του 1.000.000 πολιτών εστιάζεται στην ασφάλεια και στην ευημερία που προσδοκούν να τους προσφέρουν το ΝΑΤΟ και η ΕΕ και πολύ λιγότερο στο όνομα Μακεδονία και στον Μέγα Αλέξανδρο. Συνεπώς, ομιλούμε για έναν αριθμό μόλις 500.000 Σλάβων περίπου, οι οποίοι επιμένουν με φανατισμό να θεωρούν τους εαυτούς τους απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο αριθμός αυτός είναι, προφανώς, αληθής, εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας το μικρό σχετικά πλήθος, που έλαβε μέρος σε διαδηλώσεις εναντίον της Ελλάδος, με σημαίες και χάρτες που επεκτείνουν το κράτος τους, ώστε να περιλαμβάνει και όλη την περιοχή νοτίως των συνόρων τους μέχρι τη Θεσσαλονίκη και τον Όλυμπο.

Εξοχώτατε Κύριε Γενικέ Γραμματέα,

Για αυτούς τους 500.000 σλαβικής καταγωγής πολίτες του κράτους των Σκοπίων βρίσκεται σε αναστάτωση εδώ και 25 χρόνια η Διεθνής Πολιτική σκηνή, όλοι οι Διεθνείς Οργανισμοί, όπου γράφονται και σβήνονται ονόματα, λαμβάνουν χώρα συνέδρια και διασκέψεις για το παρόν και το μέλλον της Βαλκανικής, λόγω της εμμονής των κυβερνώντων τη χώρα αυτή σε μία ψευδεπίγραφη, ανιστόρητη ονομασία; Δυστυχώς, είναι σαφής ο απώτερος σκοπός της χρήσης του ονόματος Μακεδονία. Είναι η χρησιμοποίησή του ως οχήματος αλυτρωτισμού. Αυτός είναι ο λόγος και για τον οποίον αποδέχονται σύνθετη ονομασία αλλά αρνούνται την απάλειψη των αλυτρωτικών άρθρων στο σύνταγμά τους.

Αλλά και η διεθνής επιστημονική κοινότητα, οι ιστορικοί και οι αρχαιολόγοι που στα 2.500 τελευταία χρόνια γνώριζαν και γνωρίζουν και διδάσκουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας, του Φιλίππου, του Αλεξάνδρου και του μεγάλου δασκάλου του φιλοσόφου Αριστοτέλη, θα πρέπει να σκίσουν τα βιβλία τους και να αποποιηθούν την ιστορική αλήθεια;

Ως προελέχθη, ένα ιστορικό Ελληνικό όνομα, ‘Μακεδονία’, αποσταθεροποιεί συνεχώς επί μία 25ετία μία ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, από την Ελλάδα μέχρι το νεοσύστατο κράτος βορείως των συνόρων της, με πρωτεύουσα τα Σκόπια, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, και την Αλβανία, με διαφορετικές σκέψεις από κάθε μία από αυτές τις χώρες. Σαφώς, η κατάσταση αυτή προοιωνίζει άδηλο μέλλον, που μπορεί να φτάσει μέχρι και σε συρράξεις. Μήπως ήρθε η ώρα να ενεργοποιηθεί, κατά τρόπο ορθό και αποφασιστικό, η Διεθνής Κοινότητα, συμβάλλοντας, κατά τρόπο ουσιαστικό, στην αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας, που μόνο αυτή εγγυάται την ηρεμία στην περιοχή;

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι και οι σημερινοί ηγήτορες στη χώρα αυτή γνωρίζουν ιστορία, γνωρίζουν ότι το εν λόγω τμήμα του λαού τους είναι Σλάβοι. Γνωρίζουν ότι δεν έχουν καμία σχέση και καμία κοινή καταβολή με τον Αριστοτέλη, το Φίλιππο και τον Αλέξανδρο, όπως με κάθε ειλικρίνεια και ευθαρσώς το δήλωσε ο πρώτος Πρόεδρος του νεοσύστατου τότε κράτους Κύρο Γκλιγκόροφ. Μήπως θα πρέπει η Διεθνής Κοινότητα, με τη δική Σας πρωτοβουλία, να πείσει την ηγεσία της χώρας αυτής να πει την αλήθεια στο λαό της;

Πολιτικές σκοπιμότητες κάποιας εποχής επέβαλαν τη διαστρέβλωση, έστω διαφοροποίηση της ιστορικής αλήθειας, με όχημα το κλεπτεπίγραφο όνομα «Μακεδονία» για αλυτρωτισμό και επεκτατικές βλέψεις προς τη Θεσσαλονίκη και έξοδο προς το Αιγαίο. Οι σημερινοί ηγέτες είναι, εκ των πραγμάτων, συνεχιστές και όχι δημιουργοί αυτής της καταστάσεως.

Με δική Σας ιστορική πρωτοβουλία, Εξοχώτατε Κύριε Γενικέ Γραμματέα, οι Διεθνείς Οργανισμοί, η ΕΕ, ιδιαιτέρως και οι ηγεσίες των κρατών μελών της, οι ηγεσίες των κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, θα πρέπει να κινητοποιηθούν και να ασχοληθούν ενεργά με αυτό το επίμαχο και χρονίζον πρόβλημα, ασκώντας την επιρροή τους για μία ουσιαστική επίλυσή του, που θα εγγυάται την ειρήνη και την ηρεμία στη Βαλκανική Χερσόνησο.

ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ

Μέχρι τη στιγμή που γράφεται το κείμενο αυτό, η FYROM έχει αποδεχθεί να αλλάξει την ονομασία της, τουλάχιστον ως προς τις διεθνείς σχέσεις και συναλλαγές. Ως εκ τούτου και οι 140 χώρες που την ανεγνώρισαν ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», θα υποχρεωθούν να αλλάξουν την ονομασία στις σχέσεις τους και να δεχθούν νέα, συμφωνημένη ονομασία.

Για τους κινδύνους που αναφέρθηκαν παραπάνω, θεωρούμε ότι το όνομα που τελικώς θα επιλεγεί δεν πρέπει να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία. Θα πρέπει να είναι εντελώς ουδέτερο και να μην παραχαράσσει την Ιστορία, γεγονός που εκ των πραγμάτων θα εμπεριέχει τα προβλήματα και τους  κινδύνους που αναφέρθηκαν. Ονομασία όπως Δημοκρατία των Σκοπίων, Δημοκρατία της Vardarska, Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής θα ήταν ονομασία σε αυτό το πνεύμα.

Μια ουδέτερη ονομασία αποτρέπει εσωτερικές διενέξεις μεταξύ των δύο εθνοτήτων, της Σλαβικής και της Αλβανικής, και προάγει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή, ακόμη  και εντός των κόλπων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ στο μέλλον.

Την πραγματικότητα της ύπαρξης των κινδύνων αυτών, προφανώς, τη γνώριζαν και τη γνωρίζουν οι ηγέτες της Δημοκρατίας αυτής. Θα πρέπει να πεισθούν ότι μόνος εγγυητής της μελλοντικής εσωτερικής γαλήνης του κράτους και της ειρήνης της περιοχής είναι η ιστορική Αλήθεια. Θα πρέπει να αποδεχθούν ενώπιον του όποιου αριθμού φανατικών «Μακεδόνων», ότι η Σλαβική αυτή εθνότητα δεν έχει καμία σχέση με το Μέγα Αλέξανδρο και τον Αριστοτέλη και ότι πρέπει, με την ορθή επιλογή, αλλαγή και συγγραφή  σχολικών βιβλίων και εγχειριδίων, η νέα γενιά να γνωρίσει και να είναι περήφανη για την πραγματική της εθνική καταγωγή.

Σλαβική και Αλβανική κοινότητα θα πρέπει να ζουν και να συνεργάζονται ειρηνικά για το μέλλον και την ευημερία της Δημοκρατίας τους. Η Ελλάδα και οι Έλληνες, που έμπρακτα, ιδίως μετά το 1995, στηρίζουν οικονομικά, με σημαντικές επιχειρηματικές επενδύσεις, τον, κατά τα άλλα, φίλο γειτονικό τους λαό, θα καταστούν, τότε, όχι μόνο ο στενότερος σύμμαχος, αλλά και η Βαλκανική εγγυήτρια δύναμη για την ασφάλεια και την περαιτέρω ανάπτυξη της Δημοκρατίας αυτής.

Μετ’ εξαιρέτου τιμής,

Αντώνιος Κουνάδης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών

Απόστολος Παπασλιώτης, ε.τ. Πρέσβυς

Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος, ε.τ. Πρέσβυς

Περικλής Νεάρχου, ε.τ. Πρέσβυς

Κωνσταντίνος Βάσσης, ε.τ. Πρέσβυς

Αριστέα Τόλια, Ομότιμη Καθηγήτρια

Παναγιώτης Καραφωτιάς,  τ. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου του ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων

Δημήτριος Γράψας, ε.τ. αρχηγός ΓΕΕΘΑ

Εμμανουήλ Μικρογιαννάκης, Ομότιμος Καθηγητής

Νικόλαος Παπαποστόλου, τ. υποψήφιος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης

Αθανάσιος Παπανδρόπουλος, επίτιμος Διεθνής Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων

COPY TO:

• President of the European Commission
• President of the European Parliament
• President of the European Council
• President of the Secretary General of the Council of Europe
• Secretary General of the Security Council
• Secretary General of NATO

Σύμφωνα με πληροφορίες από αλβανικά και Σκοπιανά μέσα το νέο 6ο όνομα είναι το «Ρεπούμπλικα Ιλιντένσκα Ματσεντόνγια» (Republika Ilindenska Makedonija – Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν)

Τι σημαίνει όμως το Ίλιντεν;

Η Εξέγερση του Ίλιντεν (σ.σ Εξέγερση του Προφήτη Ηλία-Μεταμορφώσεως) ήταν επανάσταση σλαβοφώνων της Μακεδονίας που οργανώθηκε και υλοποιήθηκε στο Μακεδονικό έδαφος από την αυτονομιστική οργάνωση Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επαναστατική Οργάνωση τον Ιούλιο (σύμφωνα με το Ιουλιανό Ημερολόγιο) / Αύγουστο (σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο) του 1903 ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Σήμερα αυτή η επανάσταση γιορτάζεται στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ως εθνική επέτειος και για πολλούς στη χώρα θεωρείται η αρχή της Σλαβομακεδονικης εθνογένεσης, ενώ την υιοθετεί και η Βουλγαρία.

Ονομάστηκε έτσι από την ημέρα που ξεκίνησε, την ημέρα του Προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου (Ιουλιανό Ημερολόγιο) / 2 Αυγούστου 1903 (γρηγοριανό ημερολόγιο), στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου και συγκεκριμένα στους καζάδες Αχρίδας, Πρέσπας, Κιτσόβου, Μοναστηρίου, Φλώρινας, Καστοριάς και Καϊλαρίων, όπου σημειώθηκε και η πιο έντονη και εντυπωσιακή σε αποτελέσματα δράση, στα βόρεια διαμερίσματα του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης, που γειτόνευαν με τη βουλγαρική ηγεμονία και σε ορισμένες περιοχές του Βιλαετίου της Αδριανούπολης, κυρίως στην περιοχή των Σαράντα Εκκλησιών.

Προετοιμασία της εξέγερσης

Το 1897 δημιουργήθηκε η Σλαβόφωνη Εσωτερική Μακεδονο-Αδριανουπολιτική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΑΕΟ) ώστε να οργανώσει και να προκαλέσει μια εξέγερση, με την υπόσχεση αυτοδιάθεσης και αυτονομίας στον τοπικό πληθυσμό. Αρχική επιδίωξη της ήταν έπειτα από την αυτονόμηση της Μακεδονίας και της Θράκης, να ενταχθούν οι δυο περιοχές στο Βουλγαρικό Βασίλειο, όπως έγινε στην περίπτωση της Ανατολικής Ρωμηλίας όταν- με την Συνθήκη του Βερολίνου (1878)- η περιοχή αυτονομήθηκε και αργότερα, με πραξικόπημα ενάντια στην οθωμανική αρχή, προσαρτήθηκε στην Βουλγαρία. Ωστόσο πριν την εξέγερση του Ίλιντεν η οργάνωση είχε ανοιχθεί σε μεγαλύτερο μέρος του Μακεδόνικου πληθυσμού και η ιδέα της ένωσης με τη Βουλγαρία είχε εγκαταλειφθεί.

Η οργάνωση, που άλλαζε διάφορα ονόματα πριν και μετά την εξέγερση, ξεκίνησε κυρίως ως Βουλγαρομακεδόνικη υποστηρίζοντας την ιδέα της αυτόνομης Μακεδονίας αλλά και των περιοχών της Αδριανούπολης με την Θράκη που ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία και την προστασία της Βουλγαρικής εθνικής ταυτότητας. Η οργάνωση είχε ως σύνθημα το «Η Μακεδονία για τους Μακεδόνες».

Σύντομα στην οργάνωση αυτή δημιουργήθηκαν δύο ρεύματα. Το ένα, οι Αυτονομιστές, υποστήριζε την αυτονόμηση της Μακεδονίας ως υπόσχεση για την διαφύλαξη της υπόσχεσης της αυτονομίας και αυτοδιάθεσης της περιοχής, ενώ η άλλη ομάδα, που δημιουργήθηκε από μέλη του Ανώτατου Μακεδονικου Κομιτάτου, μιας οργάνωσης που ιδρύθηκε το 1894 στην Σόφια, υποστήριζε την άμεση προσχώρηση στην Βουλγαρία. Τα μέλη της ομάδας αυτής ονομάστηκαν Ενωτικοί ή Βερχοβιστές, σε αντίθεση με τους Αυτονομιστές, επειδή πίστευαν στον υπέρτατο στόχο, την άμεση προσάρτηση της Μακεδονίας στην Βουλγαρία.

Έτσι η οργάνωση ΕΜΑΕΟ που δημιούργησε το Ίλιντεν φαίνεται πως είχε ως τελικό στόχο την απελευθέρωση των υπόδουλων Χριστιανών από τον Σουλτάνο και τους Οθωμανούς-τη στιγμή που οι ντόπιοι έβλεπαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία να καταρρέει και να δημιουργούνται τα πρώτα βαλκανικά κράτη (με εξαίρεση την Ελλάδα που είχε ήδη δημιουργήσει το πρώτο εθνικό κράτος το 1830)-και μία αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία πιθανότατα μέσα σε μία ομόσπονδη ένωση Βαλκανικών κρατών.

Η στάση της Ελλάδας

Η στάση του τότε Ελληνικού κράτους, αν και δεν έχει ξεκαθαριστεί απόλυτα ιστορικά, επάνω στην Σλάβομακεδόνικη επανάσταση του Ίλιντεν δεν φαίνεται να ήταν θετική γιατί προφανώς μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία θα ήταν κόντρα στις εδαφικές βλέψεις της χώρας στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Πεζά, τον τότε πρόξενο της Ελλάδας στο τότε Οθωμανικό Μοναστήρι (Μπίτολα), και τα όσα γράφει σε έκθεση προς τον πρόεδρο της ελληνικής κυβέρνησης το 1902, η επερχόμενη εξέγερση (Ίλιντεν) έχει ως στόχο μια αυτόνομη ή ανεξάρτητη Μακεδονία, προτίθενται να την ακολουθήσουν και πατριαρχικοί και εξαρχικοί πληθυσμοί και περιγράφονται οι άθλιες συνθήκες ζωής πολλών Μακεδόνων (κυρίως αγροτών).

Ο ίδιος ο Πεζάς αναφέρει πως ο ίδιος και το Ελληνικό κράτος επιδιώκει μια συνεργασία με τις Οθωμανικές αρχές και δίνει μάλιστα σε αυτές όλες τις πληροφορίες που έχει μαζέψει σχετικά με τις κινήσεις των αυτονομιστών, καθώς επιθυμεί τη συντριβή του κινήματος. Αναφέρει ακόμα πως η Ελλάδα ενδιαφέρεται για την ηρεμία και την ευημερία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, καθώς φοβάται πως η αναταραχή θα μπορούσε να επεκταθεί και μέσα στην Ελλάδα. Τις παραμονές της επανάστασης ο νέος πρόξενος της Ελλάδας στο Μοναστήρι Κ.Κυπραίος αναφέρει πως υπάρχει συνεργασία του με την Οθωμανική αυτοκρατορία σε επίπεδο πληροφοριών για την επερχόμενη επανάσταση και πως ξοδεύονται χρήματα για προπαγάνδα που θα απέτρεπε τον πατριαρχικό πληθυσμό να μπει στην επανάσταση.

Τέλος ο τότε μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης χαρακτηρίζει με ύβρεις τους επαναστάτες, ενώ φαίνεται πως ο συνεργάτης του και συνεργάτης των Οθωμανών Βαγγέλης Στρεμπενιώτης με τους άντρες του είχε συμμετοχή σε μία εκστρατεία κατά των επαναστατών στις 4 Αυγούστου.

«Το όνομα αυτό, Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν παραπέμπει ευθέως στην Εξέγερση του Ίλιντεν που έλαβε χώρα στις 20 Ιουλίου το 1903 και επρόκειτο για μια επανάσταση των Σλαβόφωνων της περιοχής εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και γιορτάζεται στα Σκόπια ως Εθνική επέτειος» όπως είπε στον ΣΚΑΙ ο πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Μαλιάς.

«Παραπέμπει επίσης στην αντίστοιχη ημερομηνία του 1944 στη συνάντηση του Ασνόμ όπου άρχισε να οικοδομείται η σύγχρονη Εθνική ταυτότητα των Σκοπιανών» τόνισε επίσης ο κ. Μαλιάς.

Σύμφωνα με τον κ. Μαλιά το Ίλιντεν βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην εθνική συνείδηση των Σκοπιανών παρότι την εξέγερση την διεκδικεί και η Βουλγαρία.

Πηγή: skai.gr