Οι άλλοι δύο βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που είχαν διατυπώσει ενστάσεις, οι κ.κ. Χαρ. Αθανασίου και Μανούσος Βολουδάκης, τελικώς υπερψήφισαν.

Στην ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων 7 (για το εξίσου) και 13 (το 1/3) ψήφισαν συνολικά 176 βουλευτές εκ των οποίων θετικά τοποθετήθηκαν οι 156 της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Όπως είχαν προαναγγείλει από νωρίς το μεσημέρι, ο ΣΥΡΙΖΑ- που ζήτησε την ονομαστική- απείχε αντιδρώντας στα περιοριστικά μέτρα παρουσίας των βουλευτών που βρίσκονται σε ισχύ, αλλά και το ΚΙΝΑΛ ως αντίδραση στην απόφαση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Από τη διαδικασία πάντως αποχώρησε τελικώς και το ΚΚΕ με τον Θ. Παφίλη να δηλώνει: «το ΚΚΕ δεν μπορεί να συμμετέχει σε μια διαδικασία τραγέλαφο την οποία χρησιμοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψει την στρατηγική σύμπλευση που έχει με τη ΝΔ».

Πάντως, το μέγαρο Μαξίμου επέλεξε εγκαίρως να μη ρίξει λάδι στη φωτιά των εσωκομματικών διαφωνιών για τη συνεπιμέλεια και επέβαλε κομματική πειθαρχία κατά την ψηφοφορία.

Στον απόηχο των ισχυρών διαφοροποιήσεων από τη Μαριέττα Γιαννάκου και την Όλγα Κεφαλογιάννη που άσκησαν δριμεία κριτική και ουσιαστικά προανήγγειλαν την μη ψήφισή του από την πλευρά τους,

Η κυβερνητική εκπρόσωπος Αριστοτελία Πελώνη επέλεξε να κρατήσει χαμηλούς τόνους για τις διαφοροποιήσεις Γιαννάκου και Κεφαλογιάννη σχολίασε: «Η διαφορετική άποψη είναι σεβαστή σε ένα νομοσχέδιο υψηλής κοινωνικής ευαισθησίας».

Ο κ. Τσιάρας απέκλεισε ωστόσο, το ενδεχόμενο περαιτέρω αλλαγών και απαντώντας στην εκ των έσω κριτική ανέφερε πως αντιλαμβάνεται μεν τη διαφορετική άποψη, αλλά ο διάλογος εξαντλήθηκε. «Αντιλαμβάνομαι την διαφορετική άποψη, αλλά με δεδομένο ότι ήδη εξαντλήσαμε διάλογο και έγιναν προσπάθειες πρέπει να καταλήξουμε σε ένα πλαίσιο που να προστατεύει τα παιδιά», είπε, στρέφοντας παράλληλα τα βέλη του κατά του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κ. Γιαννάκου επέμεινε στις θέσεις της, αφήνοντας αιχμές για συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τον καταιγισμό διαφημίσεων υπέρ του νομοσχεδίου. Ειδικότερα, έκανε λόγο «για τρομερές διαφημίσεις, κάτι που σημαίνει πολύ χρήμα».

Με το εν λόγω σχέδιο νόμου θεσπίζεται νέο νομοθετικό πλαίσιο που θα διέπει τις σχέσεις γονέων – τέκνων, μετά τη διακοπή της συμβίωσης των συζύγων, το διαζύγιο ή την ακύρωση του γάμου.

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, όπως διαμορφώθηκε μετά από διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς, συνιστά μια παιδοκεντρική μεταρρύθμιση, η οποία διατηρεί και ενισχύει το αληθές και πραγματικό συμφέρον του παιδιού ως το βασικό κριτήριο για τη ρύθμιση των σχέσεων των τέκνων με τους γονείς τους.

Για την εξυπηρέτηση του πραγματικού και αληθούς συμφέροντος του παιδιού, με το Σχέδιο Νόμου καθιερώνονται καινοτομίες που διευκολύνουν τη συνεννόηση των γονέων μετά τη διάσπαση του έγγαμου βίου και καθιερώνονται αντικειμενικά κριτήρια με τα οποία θα υποβοηθείται η ασφαλής δικανική κρίση για τις υποθέσεις που άγονται στα δικαστήρια.

Ειδικότερα, το νομοσχέδιο εδράζεται στην αρχή της μη διάκρισης μεταξύ των γονέων, καθώς καθιερώνεται η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας και από τους δύο γονείς μετά το διαζύγιο, όπως εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Παράλληλα, προάγονται οι εναλλακτικές μέθοδοι επίλυσης των οικογενειακών διαφορών, όπως η διαμεσολάβηση.

Με τις νέες διατάξεις θεσπίζεται το μαχητό τεκμήριο του 1/3 για την επικοινωνία του παιδιού με τον γονέα, με τον οποίο δεν διαμένει.

Επίσης, καθιερώνονται αντικειμενικά κριτήρια κακής άσκησης της γονικής μέριμνας, τα οποία λαμβάνονται υποχρεωτικά υπόψη από το δικαστήριο στη ρύθμιση των ζητημάτων γονικής μέριμνας και επιμέλειας των τέκνων, όπως η μη καταβολή της διατροφής, ο μη σεβασμός στις δικαστικές αποφάσεις και στις συμφωνίες των διαζευγμένων γονέων και η διάρρηξη των σχέσεων του παιδιού με τον άλλον γονέα.

Θεσπίζονται, επαρκείς δικονομικές εγγυήσεις για την προστασία των γυναικών και των παιδιών από κακοποιητικές συμπεριφορές, σύμφωνα με τις διεθνείς Συμβάσεις και ιδίως με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, υπό τις οποίες ερμηνεύονται οι διατάξεις του Νομοσχεδίου.

Ακόμα, με το Σχέδιο Νόμου, προβλέπεται η κατάρτιση ειδικών προγραμμάτων της Εθνικής Σχολής Δικαστών για την επιμόρφωση των δικαστικών λειτουργών, που θα δικάζουν τις οικογενειακές διαφορές, από εξειδικευμένους Ψυχολόγους, Κοινωνιολόγους και Κοινωνικούς Λειτουργούς, Καθηγητές ΑΕΙ και Δικαστικούς Λειτουργούς.