Αναφέρομαι στην αντίδραση της εφημερίδας «Αυγή», αλλά και σε άλλα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ για την ένταξη του ΑΠΕ και της ΕΡΤ στην αρμοδιότητα του πρωθυπουργικού γραφείου. Η υποκρισία περισσεύει. Για δύο λόγους.

Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη

Πρώτον, γιατί με ελάχιστα φωτεινά διαλείμματα, σαν εκείνα της περιόδου 2000-2008, τα δύο αυτά κρατικά Μέσα λειτουργούσαν υπό την εποπτεία του πρωθυπουργικού γραφείου.Περισσότερο σαν φερέφωνα της κυβέρνησης παρά σαν ανεξάρτητα ειδησεογραφικά Μέσα. Με αποκορύφωμα την 5ετία 2015- 2019, που και τα δύο Μέσα υπέστησαν την πιο φασιστική ποδηγέτηση από τον Νίκο Παππά, alter ego του τέως πρωθυπουργού.

Οι πολίτες δεν ξέρουν ότι την περίοδο 2000-2008 οι διευθυντές των δύο Μέσων έκλειναν το τηλέφωνο σε υπουργούς που έπαιρναν για να διαμαρτυρηθούν ή για να ζητήσουν μια υπέρβαση! Και οι πολίτες δεν ξέρουν ότι την περίοδο Νίκου Παππά οι γκαουλάιτερ της κυβέρνησης ΥΠΑΓΟΡΕΥΑΝ τις ειδήσεις όπως τις ήθελαν να μεταδοθούν στους δημοσιογράφους! Ακριβώς όπως ΜΟΝΟ ΕΠΙ ΧΟΥΝΤΑΣ γινόταν.

Ακόμα και την εποχή του Βαγγέλη Μπίστικα επί κυβέρνησης Κ Καραμανλή και επί Άγγελου Στάγγου και Γιώργου Ρωμαίου μετά το 1998 οι διευθυντές ήταν διευθυντές και όχι τσουτσέκια της κυβέρνησης όπως επί της τελευταίας πρώτης φοράς φασιστεράς. Κι αυτό μπορεί να το βεβαιώσει καθένας από τους εκατοντάδες ευσυνείδητους δημοσιογράφους που εργάστηκαν στο ΑΠΕ και στην ΕΡΤ. Επειδή εδώ ήμασταν και ξέρουμε.

Αλλά, και οι δημοσιογράφοι έχουν τεράστια ευθύνη για όλη αυτή την κατάντια. Και των περιόδων του παρελθόντος, που η καθημερινή παρέμβαση ήταν κανόνας, αν και σε πιο ήπιους τόνους από το φασιστικό παρακράτος Παππά. Έχουν ευθύνη και συλλογικά σαν όργανα του ΑΠΕ και της ΕΡΤ και συνδικαλιστικά σαν μέλη των Ενώσεων Συντακτών.

Γιατί η δημοσιογραφία είναι ΜΙΑ. Δεν είναι κρατική και ιδιωτική. Ούτε κομματική και ακομμάτιστη. Είναι πληροφόρηση και ανάλυση στην υπηρεσία του πολίτη. Και το κριτήριο είναι ΕΝΑ: Η ανεξάρτητη από παρωπίδες απόδοση των γεγονότων. Μ αυτό το κριτήριο η λειτουργία της δημοσιογραφίας δεν μπορεί να υπάγεται σε κυβερνητικά όργανα. Δεν μπορεί να παρακολουθείται και να υπαγορεύεται από κυβερνητικά όργανα. Ούτε να κρίνεται από κρατικά και κυβερνητικά όργανα.

Τα υπουργεία Τύπου είναι προσβολή για τη δημοσιογραφία και τη δημοκρατία. Είναι προσβολή για τους ίδιους τους πολίτες και τον σεβασμό στην κρίση τους. Και στην ελευθερία να πιστεύει καθένας ό,τι θέλει. Και να απολαμβάνει μιας πολυφωνικής διάστασης των πραγμάτων στα πλαίσια της μίας και μοναδικής πραγματικής δημοσιογραφίας. Της Αδέσμευτης.

Επειδή τα δημόσια Μέσα είναι ευαίσθητες πηγές πληροφόρησης, που κάθε ηθελημένηή αθέλητη παρασπονδία μπορεί να έχει επιπτώσεις στην εξωτερική πολιτική, στην άμυνα και στην οικονομία, οι κυβερνήσεις παγκοσμίως ελέγχουν τους επικεφαλής τους. Αλλά, άλλο πράγμα είναι να ελέγχει κανείς τους υπεύθυνους για το αν κάνουν σωστά την ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ δημοσιογραφική τους δουλειά και άλλο να είναι οι επικεφαλής εγκάθετοι και δικτάτορες επί των δημοσιογράφων και των ειδήσεων.

Οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα δεν έχουν υπερασπιστεί ποτέ σθεναρά το δικαίωμά τους να εργάζονται χωρίς πάτρωνα πάνω από το κεφάλι τους. Ούτε έχουν ξεσηκωθεί για την επιβολή που υποστήκαν τις περιόδους Κουτσόγιωργα και Παππά, τις πιο σκοτεινές στην ιστορία της φασιστικής διακυβέρνησης των κρατικών Μέσων.

Ακόμα πιο θλιβερό, τα κατ όνομα αριστερά Μέσα δεν ενοχλήθηκαν ποτέ και δεν αντέδρασαν ποτέ στο όνομα της ελευθερίας και της δημοσιογραφίας, που είναι προπύργιο Δημοκρατίας, στην ύπαρξη υπουργείων Τύπου και στην ποδηγέτηση των ειδήσεων στα κρατικά Μέσα από κυβερνητικούς εγκάθετους. Μιλιά. Τσιμουδιά.

Κυρίως στην ακραία περίοδο Παππά. Δεν ήξεραν ότι οι ειδήσεις υπαγορεύονται τηλεφωνικά στους δημοσιογράφους; Ή δεν πείραζε επειδή ήταν οι «δικοί τους» γκαουλάιτερ που υπαγόρευαν;

Οι δημοσιογράφοι, έστω και σήμερα, έχουν την ευκαιρία να ζητήσουν από τη σημερινή κυβέρνηση να μετατρέψει τα κρατικά Μέσα σε Δημόσια από κυβερνητικά. Οι κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή το έκαναν σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχει και καλύτερα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να μοιάζει με χώρα υπό τριτοκοσμικό καθεστώς στο θέμα αυτό. Ούτε οι δημοσιογράφοι να είναι διαρκώς οσφυοκάμπτες.

Υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ δημόσιων Μέσων και κυβερνητικών Μέσων. Τα δημόσια Μέσα ανήκουν σε όλο το λαό. Η ανεξάρτητη επαγγελματική πολυφωνία τους εξασφαλίζει την αντιπροσώπευση όλων των απόψεων και των οπτικών γωνιών. Τα κυβερνητικά Μέσα ανήκουν μόνο στο κόμμα που κυβερνάει.

Και μοιάζουν με τα κομματικά Μέσα, που ανήκουν μόνο στους οπαδούς τους. Όπου δεν υπάρχουν ειδήσεις. Υπάρχουν οι οπαδικές παρωπίδες μιάς φανατικής οπτικής. Ό πως στη Βόρεια Κορέα. Ή στήν «Αυγή» της τελευταίας 5ετίας για παράδειγμα.

ΠΗΓΗ: www.liberal.gr

Του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη

Όλη η εκστρατεία συκοφάντησης των καταλήψεων που γίνονται με στόχο τη συμφωνία των Πρεσπών, και που έχει πάρει διατάσεις υστερίας στην κυβέρνηση και σε μερίδα καθηγητών και υπερασπιστών της συριζέϊκης και σημιτικής παιδείας της κ. Ρεπούση, έχει στηριχτεί πάνω στην κατηγορία ότι πίσω από τις κινητοποιήσεις αυτές είναι η Χρυσή Αυγή. Και πως η ακροδεξιά έχει μπει στα σχολεία και καθοδηγεί τη νεολαία στον εθνικισμό και στην αντιδημοκρατία.

Κατ' αρχήν ένα (1) ή δύο (2) πανό από δεκάδες σχολεία που είναι υπό κατάληψη δε σημαίνει παρά μόνο ότι στο συγκεκριμένο σχολείο υπάρχουν στην κατάληψη δυνάμεις που εχθρεύονται ΑΥΤΗ τη Δημοκρατία. Ενδεχομένως και σε άλλα σχολεία. Και το ερώτημα είναι απλό: Πρέπει να υπάρχει η Χρυσή Αυγή και οι εθνικιστές για να πιστεύουν οι μαθητές ότι η Δημοκρατία εχθρεύεται την πατρίδα και ότι το πολίτευμα αυτό είναι σάπιο;

Ποιος έσπερνε και σπέρνει στους δρόμους, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια από το 2011 μέχρι και το 2014 το σύνθημα «η χούντα δεν τέλειωσε το ‘73» ενάντια σε δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις; Και πόσοι από τους καθηγητές που σήμερα ολοφύρονται με τις μαθητικές κινητοποιήσεις αντέδρασαν σ αυτή τη διασπορά μιας τόσο καταφανούς αντιδημοκρατικής νοοτροπίας; Τι άλλο έλεγε αυτό το σύνθημα από το ότι έχουμε χούντα και όχι Δημοκρατία; Αλλά, τότε βόλευε τις ιδεολογικές και κομματικές μας παρωπίδες, ενώ τώρα διακυβεύεται η αγαπημένη συμφωνία των Πρεσπών και η μονοκρατορία μιας μονόφθαλμης στενοκέφαλης αριστεράς στα σχολεία.

Ποιος έσπερνε και σπέρνει το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή», χωρίς να αντιδράσει ποτέ όλη η ευαισθητούλα και δήθεν δημοκρατική παράταξη που κυβερνάει σήμερα τον τόπο, αλλά ούτε και οι καθηγητές, που σήμερα τους έπιασε ο πόνος για την εισβολή ακροδεξιών στα σχολεία. Αρκετοί από τους οποίους ξεστόμιζαν αυτά τα συνθήματα, ενώ άλλοι χαμογελούσαν αυτάρεσκα;

Ποιος χαϊδεύει όλο το μπάχαλο και το δήθεν αναρχοαυτόνομο μπουλούκι, που συνθηματολογεί ενάντια στη Δημοκρατία, καταγγέλλοντάς την σαν φασιστική, με συνθήματα στους δρόμους, στα σχολεία, σε καταλήψεις, με ντου στα πανεπιστήμια και με καταδίκη του κοινοβουλευτισμού; Ποιος αποδέχεται όλη αυτή την επίθεση στη Δημοκρατία, που είναι διαρκής και διογκούμενη, με επιχειρήματα δικαιωματισμού και … δημοκρατικότητας; Ποιος έχει ενοχληθεί από όσους σήμερα εξανίστανται για την εισβολή αυτής της νοοτροπίας μέσα στα σχολεία;

Υποκριτές και φανατισμένοι. Αυτοί είναι όσοι τους έπιασε ο πόνος τώρα για την ακροδεξιά στα σχολεία. Μια ακροδεξιά που είναι εδώ από τον εξευτελισμό των Δημοκρατικών διαδικασιών μέσα στη Βουλή, όπου μια καλπονοθευτική μειοψηφία κυβερνάει σχεδόν μονίμως περίπου δικτατορικά, με ισχνές πλειοψηφίες πάνω σε μείζονα πολιτικά, οικονομικά και εθνικά θέματα. Κι αυτό δεν το λέω εγώ. Οι ίδιοι το λένε, καταγγέλλοντας ως καλπονοθευτικούς τους εκλογικούς νόμους!

Μια ακροδεξιά που την έχει γεννήσει η γενικευμένη ανασφάλεια των ανθρωπάκων στις γειτονιές και στα χωριά από την απουσία κάθε φυσικής προστασίας απέναντι σε κάθε έγκλημα, μικρό και μεγάλο, που γίνεται πια σχεδόν ανενόχλητο, χωρίς αστυνομία και με μια σερνάμενη δικαιοσύνη

Μια ακροδεξιά, που είναι εδώ από την αποδόμηση και τη διαστροφή της ελληνικής ιστορίας από μια εκπαιδευτική μειοψηφία, όχι απλώς κολλημένη σε αντιδιαλεκτικά και μονόφθαλμα προστάγματα, αλλά φανερά εχθρική στην ύπαρξη, στην ιδέα Ελλάδα. Επειδή οι μετεμφυλιακές κυβερνήσεις και η χούντα έσπειραν έναν υπερεθνικισμό και ένα άγριο ανθρωποκυνηγητό σε κάθε αριστερό και σε κάθε αντιεθνικιστή. Αλλά, αντί να διορθώσουμε τη μια παρεκτροπή, από το ένα άκρο πήγαμε στο άλλο! Με αποτέλεσμα να σπέρνουμε Παιδεία ανάμεσα στα άκρα. Μαύρο- άσπρο!

Όλη αυτή την ανιδημοκρατία δεν την έχει γεννήσει καμιά ακροδεξιά. Την έχουν γεννήσει αδιάφορες για τη Δημοκρατία και φανατισμένες κομματικές φατρίες που κυβέρνησαν, με αποκορύφωμα τη σημερινή. Που πολλοί παράγοντές της δεν κρύβουν την έχθρα τους γι αυτή τη Δημοκρατία, και την προτίμησή τους σε μοντέλα δικτατορίας! Στα ίσια!

Όλοι αυτοί που υστεριάζονται σήμερα με τις καταλήψεις ενάντια στην προδοτική συμφωνία των Πρεσπών δεν έχουν απαντήσει σε ένα ερώτημα: Οι μαθητές έχουν δικαίωμα να διαδηλώνουν ενάντια στη συμφωνία; Γιατί, άκουσα χτες με ενδιαφέρον δυο καθηγήτριες στην ΕΡΤ3 να υποστηρίζουν ότι οι μαθητές δεν έχουν ικανή πληροφόρηση για το μακεδονικό ζήτημα για να έχουν άποψη!! Αλλά, έχουν ικανή πληροφόρηση για την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη συνταγματική λειτουργία της Δημοκρατίας, τον μαρξισμό- λενινισμό, τον Β’ Παγκόσμιο, κι ένα σωρό άλλα θέματα, για τα οποία τους σπρώχνουν αυτοί οι ίδιο να διαδηλώνουν!

Παρεμπιπτόντως, η ΕΡΤ3 ήταν το μόνο κανάλι που δεν απήργησε χτες στην 24ωρη των ΜΜΕ. Οι απεργοσπάστες έδωσαν ωραίο παράδειγμα δημοκρατικότητας στους μαθητές!

Στο ζουμί: Οι μαθητές κάνουν καταλήψεις πάντα αναμασώντας αυτά που έχουν ακούσει και διαβάσει από το καθηγητικό και γονεϊκό περιβάλλον. Και από αυτό δεν εξαιρείται καμιά κατάληψη. Πρέπει να φας πολλά καντάρια γνώσης για να αποκτήσεις δική σου άποψη. Και πολλοί ενήλικες μένουν κολλημένοι στα αφηγήματα των γονιών τους.

Η νεολαία είναι επαναστατημένη από τη φύση της. Και καλά κάνει. Δουλειά των γονιών, των καθηγητών και των κυβερνήσεων είναι η επαναστατικότητα των νέων να είναι όσο πιο Μορφωμένη γίνεται. Και όσο πιο άδολη γίνεται. Όσο πιο ακαπέλωτη γίνεται. Δεν έχει σημασία τι θα λέει. Αρκεί να το λέει με γνήσια ευαισθησία και γνήσια αγάπη ή εχθρότητα για το Άδικο.

Οι γονείς των σημερινών μαθητών αναπαράγουν στα σπίτια αυτά που πιστεύουν. Αυτά ακούνε και τα παιδιά τους. Πάνω από το 70% των Ελλήνων πολιτών θεωρεί τη συμφωνία των Πρεσπών επιζήμια για τη χώρα και βλαπτική για τη Μακεδονία. Είναι η εποχή των καταλήψεων! Καθιερωμένη μάλιστα! Είναι φυσικό να μπαίνει στο τραπέζι το μακεδονικό που αγγίζει την περιοχή. Όπως είναι φυσικό, ανάμεσα σε όλες τις απόψεις να είναι μέσα και χρυσαυγίτικες.

Αυτό που δεν είναι φυσικό είναι να ενοχοποιεί κανείς τους μαθητές και να τους χαρακτηρίζει ακροδεξιούς, εθνικιστές και χρυσαυγίτες. Με δεδομένο ότι ένας έφηβος είναι από τη φύση του αντιδραστικός σε κάθε επίθεση, αυτή η νοοτροπία θα στείλει από αντίδραση μαθητές στην αγκαλιά της ακροδεξιάς.

Και τώρα τι κάνουμε; Οι τρόποι λύσης του προβλήματος της γενικευμένης αντιδημοκρατίας, γιατί υπάρχει τέτοια και όχι μόνο στις καταλήψεις, είναι τρεις:

1. Στα σχολεία μπορούν να παρέμβουν μόνο οι καθηγητές. Μόνο αυτοί μπορούν και είναι υποχρέωσή τους να κουβεντιάσουν με τους μαθητές όχι για το πώς πρέπει να εγκαταλείψουν τα αιτήματά τους για τις Πρέσπες (όπως κατά βάθος θέλουν πολλοί καθηγητές!), αλλά για το πώς υπερασπιζόμενος το δίκιο της πατρίδας σου δεν θα στραφείς ενάντια στην πατρίδα των άλλων. Να τους διδάξουν τη διαφορά πατριωτισμού και εθνικισμού δηλαδή. Αν την ξέρουν κι οι ίδιοι!

2. Στο υπουργείο να μπει φρένο στην αποδόμηση της ελληνικής ιστορίας και της πάμπλουτης ελληνικής Γραμματείας, που ταλαιπωρείται από πάντα, και να αρχίσει να διδάσκεται σε όλη της την έκταση, με επιμονή στον τομέα του πολιτισμού, της πολιτικής, των αιτίων, των γεγονότων. Όχι των απόψεων του κάθε κολλημένου.

3. Στα κόμματα και τους άλλους πολιτικούς σχηματισμούς να γίνει συνείδηση ότι η Δημοκρατία στην καθημερινή πράξη δεν επιτρέπεται να καταπατιέται για να εξυπηρετούνται στενές κομματικές σκοπιμότητες και εξωθεσμικά πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Ούτε μπορεί η φρασεολογία και η παρουσία των πολιτικών έξω και κυρίως μέσα στη Βουλή, να είναι παρουσία και φρασεολογία νταβατζήδων της οδού Ζήνωνος και ναυτικών στη Σαγκάη.

Οι καθηγητές και οι πολιτικοί θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν ότι ΑΥΤΟΙ, και κανένας άλλος, είναι υπεύθυνοι για την πίστη και την εικόνα που έχουν οι πολίτες για τη Δημοκρατία. Αυτοί είναι τα παραδείγματα. Και από αυτούς γεννιέται ή πεθαίνει η ακροδεξιά και ο φασισμός. Αυτοί, τελικά, είναι που προωθούν ή απειλούν τη Δημοκρατία.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Παρ όλα αυτά, τα υπολείμματα των πάλαι ποτέ μεγάλων σοσιαλιστικών κομμάτων έχουν πληγεί από των κώφωση και την τύφλωση που έχει πλήξει όλη την ευρωπαϊκή κομματική αριστερά. Την οποία φτύνουν οι πολίτες και εκείνη νομίζει ότι βρέχει.

Του Γ. Παπαδόπουλου-Τετράδη

Τρανό παράδειγμα, η επιμονή τους να προσκαλούν ως ομοϊδεάτη τους επίσημα τον κ Τσίπρα, και να υφίστανται τα ξεδιάντροπα ψέματα που τους πουλάει μπροστά στα μούτρα τους για τις κυβερνητικές του επιλογές και τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις, λες και δε ζουν σ αυτή την ήπειρο και λες και δεν ξέρουν από πρώτο χέρι όλες του τις απάτες και τα ψέματα που ξεφουρνίζει ασταμάτητα εδώ και χρόνια στο λαό του, αλλά και σ αυτούς.

Φαίνεται ότι η εξαπάτηση έχει διαπεράσει τον άλλοτε δακτυλοδεικτούμενο διαχωρισμό Ευρώπης και Βαλκανίων και έχει ομογενοποιήσει τους κομματικούς μηχανισμούς. Κουρελιάζοντας και τις ιδεολογίες που αυτοί οι μηχανισμοί πρέσβευαν κάποτε.

Η άλλοτε σοσιαλδημοκρατία, που έχτισε το κοινωνικό κράτος, συναγελάζεται με τον τύπο, που έχει κουρελιάσει στην πράξη και στην θεωρία την έννοια του σοσιαλισμού.

Εφαρμόζοντας την πολιτική Κουίσλινγκ ως καρπαζοεισπράκτορας της ευρωπαϊκής γερμανοκίνητης χριστιανοδημοκρατίας. Της οποίας πρόθυμοι εταίροι στην πολιτική λιτότητας και ξενηλασίας είναι οι Γερμανοί σοσιαλιστές!

Αυτοί οι δήθεν πιο πολιτισμένοι από τους Έλληνες πολιτικούς συναδέρφους τους δεν ξέρουν ότι ο ψεύτης λαϊκιστής, που τον άκουγαν και τον χειροκροτούσαν εχτές και προχτές, είναι εκείνος που παρά λίγο να βάλει φωτιά στο ευρώ με το σχέδιο εξόδου της Ελλάδας που εκπόνησε με τον Βαρουφάκη.

Και που δεν το πραγματοποίησε χάρη στην παρέμβαση του δεξιού παρασκηνιακού γεννήτορα και υποστηρικτή του και του δεξιού δοτού προέδρου της δημοκρατίας, που του ψιθύρισαν στο αυτί ότι θα τον λιντσάρει ο λαός στους δρόμους μόλις βάλει δελτίο στα καύσιμα και στα συσσίτια! Παρά τα κλάματα της πρωθυπουργικής συμβίας του.

Όλοι αυτοί οι καραγκιόζηδες της σύγχρονης ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, που δεν διαφέρουν σε πολιτικαντισμό από τους Έλληνες συναδέρφους τους της νεοελληνικής σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής (κατ όνομα) αριστεράς, προσεταιρίζονται τον πρωθυπουργό των Ελλήνων όχι από καμιά ιδεολογική συγγένεια. Αλλά επειδή οι ομάδες τους στο ιερομαντείο των Βρυξελών έχουν ανάγκη από μέλη για να επηρεάζουν αποφάσεις και να έχουν ισχύ. Και το ΠΑΣΟΚ έχει στερέψει!

Όλοι αυτοί οι δήθεν ιδεολόγοι δε δίνουν δεκάρα αν η πορεία του κ Τσίπρα έχει σχέση με την αριστερά και το σοσιαλισμό όση σχέση έχει η καλλιέργεια της πατάτας με την αεροπορία. Επιρροές ψάχνουν στο μεγάλο παιχνίδι της εξουσίας.

Και ο Τσίπρας, χάρη στους ψηφοφόρους του πιο έξυπνου λαού του κόσμου έχει μέχρι στιγμής κόσμο. Ίσως και μέλλον. Γιατί, ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου έχει μια έφεση στους απατεώνες και τους λαοπλάνους. Για ιδεολογία δε δίνει δεκάρα. Όπως και οι Ευρωπαίοι νεοαριστεροί κάθε απόχρωσης. Όλα για τις καρέκλες.

Και η απόδειξη ότι ούτε οι Ευρωπαίοι ούτε ο εξυπνότερος λαός του κόσμου- που ως τέτοιος ανακάλυψε και τη Δημοκρατία- δίνουν δεκάρα για σοσιαλισμό, αριστερά και φούμαρα είναι ότι ξέρουν πολύ καλά τα βήματα του κ Τσίπρα και των συντρόφων του. Και δεν ενοχλούνται καθόλου. Όλα για την καρέκλα.

Δεν απασχολεί τους ευρωπαίους σοσιαλιστές που ο κ Τσίπρας τα βρήκε πρώτα με τον ακροδεξιό Καμμένο για να κυβερνήσει. Ούτε ότι στη συνέχεια τα βρήκε με τον Σόϊμπλε και τη μαντάμ Μέρκελ για να κυβερνήσει. Ούτε ότι μετά τα βρήκε με τους εθνικιστές της Αλβανίας, των Σκοπίων, της Τουρκίας για να κυβερνήσει. Ούτε ότι στη συνέχεια τα βρήκε με τον Τράμπ και τους Αμερικάνους για να κυβερνήσει. Ούτε ότι τα έχει βρει με όλο το λούμπεν αληταριό της χώρας του για να το χρησιμοποιεί σαν τάγματα εφόδου.

Φυσικά, δεν απασχολεί τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές ότι ο αγαπημένος τους συνδαιτυμόνας είναι ταυτόχρονα και το αγαπημένο παιδί των Ελλήνων κεφαλαιούχων, στους οποίους έχει χαρίσει το ελληνικό εργασιακό δυναμικό να το κάνουν ό,τι θέλουν. Τέτοιον αριστερό και σοσιαλιστή πού θα τον ξαναβρούν αυτοί οι σοσιαλιστές!

Αλλά, ιδίως οι Γερμανοί και οι Γάλλοι πολιτικάντηδες δεν βρήκαν ποτέ μέχρι σήμερα, και το λένε ορθάνοιχτα, άλλον τέτοιον αριστερό, που να έχει πλουτίσει τις χώρες τους με την ελληνική περιουσία που τους έχει ενεχειριάσει και με την προθυμία να υπογράφει ό,τι του υπαγορεύουν. Τέτοιον επαναστάτη πού θα τον ξαναβρούν.

Όλοι αυτοί είναι οι ίδιοι, που συνέτρωγαν με ασημένια σερβίτσια με τους πούρους σοσιαλιστές Παπαντωνίου και Τσοχατζόπουλο, όταν τα κόμματά τους πρωταγωνιστούσαν- όπως και το αδελφό ελληνικό- στην κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και όταν όλοι οι σύντροφοι αδερφωμένοι αύξαναν τις τραπεζικές τους καταθέσεις.

Μόνο που εκεί δεν βγάζει κόρακας κοράκου μάτι. Φυλάγονται με ομερτά για να μην τους πάρει ο λαός με τις ντομάτες.

Ενώ εδώ ούτε φυλάγονται ούτε τους παίρνει ο λαός με τις ντομάτες. Ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου έχει βρει πιο μαγκιόρικο τρόπο να σιτίζεται. Ψηφίζει τον ακόμα πιο απατεώνα με την ελπίδα ότι θα του διορίσει το γιό και την κόρη στο δημόσιο για να τρώνε χωρίς να πολυδουλεύουν.

Και να πληρώνονται από τα κορόιδα τους Έλληνες φορολογούμενους και τα κορόϊδα τους ξένους δανειστές. Κι αν φαλίρει το κράτος και δεν έχει να πληρώσει τον ξέρει το δρόμο ο πιο έξυπνος λαός και ο απατεώνας ηγέτης του: Δανεικά και νέα μνημόνια.

Άλλωστε, το λένε και το δείχνουν και οι ευρωπαίοι σοσιαλιστές σαν τον ομοϊδεάτη τους Γιάννο: «Όλοι για το σοσιαλισμό παλεύουμε σύντροφοι». Ας είναι καλά ο εξυπνότερος λαός του κόσμου, να δουλεύει μια ζωή για να ξεχρεώνει όσους όλοι μαζί τα φάγανε.

Αντί να κλαίει και να χτυπιέται η Φώφη, που δεν την παίζουν οι ευρωσοσιαλιστές και καλούν τον Τσίπρα, θα’ πρεπε να χορεύει από τη χαρά της.

Μπροστά σε τέτοιους αμοραλιστές απατεώνες ο λαοπλάνος Αντρέας φαντάζει γίγαντας σοβαρότητας. Για την αριστερά και το σοσιαλισμό ας μη μιλάμε καλύτερα. Να ζήσουμε να τα θυμόμαστε.

ΠΗΓΗ: LIBERAL.GR

Οι Έλληνες έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε τσογλάνια και σε πολίτες. Ανάμεσα σε δημοκράτες και σε φασίστες. Ανάμεσα σε απατεώνες και σε πολιτικούς.

Του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη

Η κρίση που μαστίζει την ελληνική κοινωνία δεν είναι οικονομική.Είναι ηθική. Δεν τη γέννησε η ανερμάτιστη σπατάλη και η κακοδιαχείριση του μόχθου των πολιτών επί τουλάχιστον 20 χρόνια.

Τη γέννησε η αλητεία των πολιτικών. Η ανηθικότητά τους στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας και η αδιαφορία τους για τον τόπο.

Τη γέννησε η καλλιέργεια των πιο χυδαίων νοοτροπιών στο λαό. Από πολιτικούς που μοίραζαν λεφτά που δεν υπήρχαν και από πολιτικούς που καλλιεργούσαν δικαιώματα που δεν άντεχαν στο χρόνο.

Από πολιτικούς που αποθράσυναν τον τραμπουκισμό και την παρανομία σε κάθε έκφραση της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, καλλιεργώντας την ψευδεπίγραφη μαγκιά σε κάθε λαμογιά και σε κάθε αρπαχτή του δημόσιου πλούτου.

Την αλητεία και την τσογλαναρία που κυριαρχεί σήμερα στην πολιτική ζωή τη γέννησε η αμορφωσιά που έσπειρε ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα σε έναν λαό, προκειμένου να χαϊδέψει συνδικαλιστές και μωροφιλόδοξους καθηγητάδες, παρέα με αγράμματους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν μη και κοπιάσουν οι κανακαραίοι τους. Χώρια από τη μωροφιλοδοξία εξουσίας αυτών των αγράμματων επί της παιδείας.

Δεν υπάρχει τομέας της δημόσιας κοινωνικής και πολιτικής ζωής που να μην εκβαρβαρίστηκε από το 1985 μέχρι σήμερα. Κανένας. Και δεν υπάρχει πτυχή της ελληνικής ιστορίας που να μη διαστρεβλώθηκε για να υπηρετήσει τον έναν ή τον άλλον φανατικό ή ψυχρό αμοραλιστή, που ήθελε και θέλει να δημιουργήσει στρατό οπαδών.

Όσο πιο αμόρφωτος γίνεται ο λαός τόσο πιο πρόθυμος είναι να αναπαραγάγει τραμπουκισμούς, αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, αγριότητες και τσογλαναρία. Τόσο πιο ανιδεολογικός γίνεται και τόσο πιο λίγο ενδιαφέρεται για την πολιτική διαμάχη και για τον πολιτικό πόλεμο.

Ρίχνεται σ έναν πόλεμο συμμοριών, όπου από τη μια είναι «οι δικοί μας» και από την άλλη «οι άλλοι». Αλλά, οι δικοί μας και οι άλλοι δεν έχουν ιδεολογικό πρόσημο! Τα κριτήρια είναι χαμερπή. Χυδαία.

Τα κριτήρια είναι τα ρουσφέτια και οι διορισμοί. Τα επιδόματα και οι χάρες. Η λιγότερη δουλειά και η ευκολία σε κάθε έκφραση της ζωής.

Ο πλάγιος δρόμος και οι υπόγειες διαδρομές για ένα ξεροκόμματο (οι πιο ανίδεοι) ή για μια καλή (ή και περισσότερες) αρπαχτή, για μια πάγια φοροδιαφυγή, για μια «μαύρη» μπίζνα, για ένα νόμο- σκλαβοπάζαρο (για φιλόδοξους επιχειρηματίες). Για χαρισμένα χρέη κακοπληρωτών.

Όλη η παραπάνω αλητεία είναι η μισή ελληνική κοινωνική και οικονομική ζωή της Ελλάδας. Στην οποία μετέχουν άλλοι συνειδητά και πρωτοπόρα, σαν τους συνδικαλιστές (που είναι οι ίδιοι εδώ και 20 χρόνια!) και τους πολιτικούς καθοδηγητές, τους κουτοπόνηρους και απατεώνες από τους πολίτες, αλλά και ένας σκασμός ελεύθεροι επαγγελματίες και «επιχειρηματίες», μαζί με ένα μέρος τους μεγάλου κεφαλαίου.

Και άλλοι (οι λιγότερο προνομιούχοι) μετέχουν ετσιθελικά, από αυτοσυντήρηση και ανάγκη επιβίωσης, εξαγριωνόμενοι σε ένα βάρβαρο και άγριο κράτος γιατί αλλιώς θα χαθούν κι αυτοί και τα παιδιά τους.

Όλος αυτός ο βόθρος, που λέγεται ελληνική πολιτική ζωή, έρχεται με διάφορα ιδεολογικά φωτοστέφανα να εξαγιάσει τη βρωμιά που συνοδεύει η μοναδική του επιθυμία: Να κυβερνήσει. Αυτό και μόνο. Και προκειμένου να κυβερνήσει μοιράζει ρόλους στον εαυτό του και στο λαό για να κρύψει τη μπόχα. Δεξιά, αριστερά, αντιδεξιά, κεντροαριστερά και φούμαρα.

Στην ελληνική ιστορία δεν υπήρξε ποτέ καθαρή δεξιά κυβέρνηση, με την ιδεολογική οικονομική έννοια του όρου. Δεν υπήρξε ποτέ σοσιαλιστική με τα ίδια κριτήρια. Και, φυσικά, δεν υπήρξε ποτέ αριστερή, με οποιαδήποτε κριτήρια. Η οικονομική πολιτική που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ήταν πάντα μπάσταρδη. Γιατί;

Δεν υπάρχει δεξιά διακυβέρνηση με κρατικοδίαιτη δομή! Ούτε υπάρχει σοσιαλιστική με ευεργετούμενο το μεγάλο κεφάλαιο και τη διαπλοκή στο ζενίθ. Φυσικά, δεν υπάρχει αριστερή κυβέρνηση με νεοφιλελεύθερη και ταυτόχρονα κρατικοδίαιτη πολιτική, που αμομυζά το λαό!

Σ' αυτό το ανιδεολογικά μπερδεμένο τοπίο, έχει προστεθεί από το 2010 και μετά η κατάρρευση ακόμα και των εικονικών ιδεολογικών διαφορών! Το πολιτικό ερώτημα ήταν και είναι πλέον «ζω- δε ζω». Αλλά, για τα καταρρέοντα κόμματα και για τα νεοεμφανιζόμενα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ο πολιτικός αγώνας είναι «ταυτόσημος» με του λαού: Είναι αγώνας επιβίωσής τους. Με τη διαφορά ότι ο λαός παλεύει για τη δίκαιη επιβίωσή του. Ενώ τα κόμματα παλεύουν για την επιβίωσή τους στην πλάτη του λαού. Κυρίως αυτά, σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που μόλις γεννήθηκαν.

Σ αυτές τις συνθήκες, το τοπίο είναι ζοφερό. Και, με τις ιδεολογίες καταπατημένες από τα κόμματα εξουσίας στη συνείδηση της συντριπτικής πλειονότητας του λαού, το διακύβευμα πλέον είναι τσογλαναρία ή πολιτισμός; Αλητεία ή πολίτες; Εξαπάτηση ή καθαρότητα; Λαμόγια ή παραγωγοί; Κουτοπονηριά ή ευθύτητα; Φασισμός ή δημοκρατία;

Επειδή, τα πρώτα από τα διπλά ερωτήματα είναι πια η κυρίαρχη ζωή και τα δεύτερα το ζητούμενο. Το αυτονόητο. Τα πρώτα μας πάνε στην αλληλοσφαγή και στον τοίχο, ενώ τα δεύτερα σε δημοκρατική συμβίωση.

Αυτά είναι τα ερωτήματα όχι μόνο των εκλογών που έρχονται. Αλλά της κάθε μέρας. Τσογλάνια και αλήτες και απατεώνες και φασίστες και λαμόγια υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο. Σ αυτή την κυβέρνηση, πολύ περισσότερο.

Εναπόκειται, λοιπόν στον καθένα να αποφασίσει τι σόι ανθρώπους θα προτιμήσει για εκπροσώπους και κυβερνήτες. Από κάθε χώρο. Επειδή, όσοι λιγότεροι αλήτες και τσογλάνια εκλέγονται στη Βουλή των αντιπροσώπων, τόσο περισσότερο προς τη δημοκρατία, τον πολιτισμό και την ευημερία πηγαίνουμε.

Ο λαός έχει δικαίωμα να αυταπατάται, όπως και οι κυβερνήτες του. Αν του γίνει συνήθεια χάνει το δικαίωμα να παραπονιέται μετά για τα δεινά του. Γίνεται άξιος της μοίρας του. Γιατί δεν υπάρχει πληροφορία στην οποία δεν έχει πλέον πρόσβαση.

Η αμορφωσιά που τον έχουν βυθίσει οι κυβερνήσεις του είναι άλλοθι μέχρι ένα σημείο: Εκεί που θέλει να είναι και να αντιμετωπίζεται σαν υπεύθυνος και κυρίαρχος. Κι εκεί, δεν χωράνε τσογλάνια.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη

Οι μπουρδολογίες του κ. Μοσκοβισί για την ελληνική οικονομία έχουν μια απάντηση: Η χώρα επιστρέφει στην κανονικότητα με capital controls; Και με το χρηματιστήριο να μη θέλει κανείς να αγοράσει; Στείλτε τον από κει πού’ ρθε, Τσίπρες έχουμε.

Ο ευρωπαίος επίτροπος για την Οικονομία ήρθε στην Ελλάδα για να διαφημίσει την κυβέρνηση στους Έλληνες. Ξεκάθαρο. Είναι ένας ακόμα χειροκροτητής του τρίτου αχρείαστου μνημόνιου και των μέτρων 60ετίας που επιβλήθηκαν στη χώρα.

Αποκαλύφθηκε επίσης ότι είναι ένας ακόμα διαπλεκόμενος με την κυβέρνηση προωθητής της στις επικείμενες εκλογές. Όπως και όλο το ευρωπαϊκό κονγκλάβιο, που ψηφίζει σύριζα μονοκούκι, για να έχει στη χώρα τον απόλυτο yes man. Το απόλυτο δουλικό.

Η τοποθέτηση του Μοσκοβισί για τις περικοπές στις συντάξεις ήταν σαφής: Θα κοπούν, εκτός αν δεν κοπούν! Κι αν δεν κοπούν δεν θα κοπούν υπό προϋποθέσεις. Την εξής μία: Να είναι ο κ. Τσίπρας στην εξουσία. Τέτοια αλητεία στην επέμβαση των ξένων στα εσωτερικά της χώρας δεν τη ζήσαμε ούτε επί Σόϊμπλε!

Ο κ. Μοσκοβισί, ήρθε στη χώρα και πήγε στη Βουλή νομίζοντας ότι όλοι οι Έλληνες είναι συριζαίοι. Μ αυτό το θράσος μίλησε στους 300 στο κοινοβούλιο. Επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ανοησίες και τα ίδια ψέματα που ξεφουρνίζει η ελληνική κυβέρνηση για καθαρή έξοδο τον Αύγουστο και για τερματισμό των μνημονίων!

Έφτασε στο σημείο ο επίτροπος να ξεφουρνίσει ότι τελειώνει και η επιτήρηση! Και ότι αυτοί που θα έρχονται 4 φορές το χρόνο για να ελέγχουν τη χώρα απλώς θα πίνουν καφέ.

Είναι φανερό ότι ο Γάλλος κοινοτικός επίτροπος κάνει πολλή και στενή παρέα με τον Αλέξη και τους συνοδοιπόρους του. Και νομίζει ότι όλοι οι Έλληνες είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο απατεώνες σαν τις ελληνικές παρέες του. Το ομολόγησε εμμέσως, άλλωστε, και ο ίδιος χτες, μετά την ομοβροντία των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τις συριζαίϊκες αρλούμπες που είπε στη Βουλή για τα μνημόνια και την οικονομία. Δεν είχε συνειδητοποιήσει ποιο ήταν το status, είπε!

Και πώς να το συνειδητοποιήσει; Όταν κι αυτός και όλα τα άλλα αρπακτικά λαμόγια της Ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας είναι κολλημένα επάνω στην ελληνική κυβέρνηση που τους κάνει όλα τα χατήρια και κρέμονται από το στόμα της. Μπας και τη χάσουν από πελάτη. Ήδη έχουν πάρει απ αυτήν όλο τον ελληνικό πλούτο για 100 χρόνια και όλες τις μεγάλες δημόσιες επιχειρήσεις επ’ αόριστον.

Έχουν πάρει όλους τους αντεργατικούς νόμους που ζητούσαν και το δικαίωμα να αποφασίζουν για την ελληνική οικονομία για τα επόμενα 48 χρόνια.

Ο κ. Μοσκοβισί είχε το θράσος να πει στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα έχει από τον Αύγουστο την ίδια ανεξάρτητη πολιτική που έχουν και οι άλλες χώρες της Ευρώπης, αλλά λίγες ώρες μετά θριαμβολογούσε ότι ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ κ. Τσακαλώτο θα συντάξει τον προϋπολογισμό του 2019 τον Νοέμβριο!

Είχε μάλιστα το θράσος ο συριζαίος επίτροπος να δίνει συμβουλές στους Έλληνες βουλευτές χτες, στο κοινοβούλιο, να είναι σώφρονες και επιφυλακτικοί με στόχο τη λιτότητα! Και να εφαρμόσουν όλες τις μεταρρυθμίσεις που ψήφισε ΑΥΤΗ η κυβέρνηση για όλα τα επόμενα χρόνια.

Το μόνο που δεν μας είπε ο επίτροπος είναι ότι δεν χρειάζεται να ψηφίσουμε άλλη κυβέρνηση αφού δεν υπάρχει άλλη πολιτική από αυτή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και της Κομισιόν!

«Τώρα η Ελλάδα είναι μια κανονική χώρα» είχε το θράσος να πει ο εφάμιλλος ψεύτης με τον Έλληνα πρωθυπουργό, επαναλαμβάνοντας τα ίδια ψέματα με τον προστατευόμενό του ότι δεν υπάρχει άλλο μνημόνιο και άλλη επιτήρηση! Αυτά που έχει υπογράψει σαν δεσμεύσεις η κυβέρνηση με τους δανειστές για τα επόμενα 60 χρόνια είναι για πλάκα. Και τα κλιμάκια που θα ελέγχουν κάθε τρεις μήνες την εφαρμογή των μέτρων θα εδρεύουν στη Μύκονο για fancying.

Το κωμικό είναι ότι τα ψέματα του κ. Μοσκοβισί και τους ύμνους του για τη λιτότητα και τα μνημόνια χειροκροτούσαν οι άλλοτε διαπρύσιοι εχθροί τους και σήμερα ένθερμοι οπαδοί τους βουλευτές του συριζα. Και τα κατακεραύνωσαν οι βουλευτές όλων των άλλων κομμάτων στη Βουλή χωρίς εξαίρεση!

Έμοιαζε μάλιστα ο Πιερ Μοσκοβισί να μην ξέρει πού βρίσκεται την ώρα που άκουγε τα σκολιανά του από τους αρχηγούς των κομμάτων για τις προκλητικές φιλοσυριζαίικες τοποθετήσεις του μέσα στο κοινοβούλιο. Οι ψεύτες με τους οποίους συναλλάσσεται, προφανώς δεν του είχαν πει ότι στη χώρα ούτε ο συριζα ούτε τα μνημόνιά του είναι ευπρόσδεκτα.

Η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο κυνική. Και ο Μοσκοβισί είναι ένας απατεώνας σαν τον Τσίπρα και τον Καμμένο. Ξεφουρνίζοντας ψέματα εκεί που νομίζει ότι τον παίρνει, είτε εδώ είτε αλλού. Υμνώντας έναν άσχετο με την εφαρμοσμένη Οικονομία Τσακαλώτο μόνο και μόνο γιατί είναι ο μεγαλύτερος yes man των δανειστών.

Ήταν τόσο εξόφθαλμη η επίσκεψη του επιτρόπου μόνο και μόνο για να διαφημίσει στους Έλληνες ψηφοφόρους την κυβέρνηση, που σε κάθε δύσκολη ερώτηση για την παροχολογία της κυβέρνησης τα έστριβε, θεωρώντας ότι «όλα πρέπει να συζητιώνται στον καιρό τους»! Μπα! Όλα; Και με οποιαδήποτε κυβέρνηση; Δεν απάντησε!

Δεν έχει περάσει από την Ελλάδα πιο ξενόδουλη και υποτακτική κυβέρνηση από τη σημερινή. Ακόμα και οι κατοχικές έλεγαν τα όχι τους στους Γερμανούς. Ακόμα και ο Μεταξάς είπε όχι στον ομοϊδεάτη του Μουσολίνι. Ακόμα και ο Παπαδόπουλος είπε όχι στους Αμερικάνους για τη Σούδα στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο. Ακόμα και ο Καραμανλής είπε όχι στο ΝΑΤΟ. Ακόμα και ο άλλος Καραμανλής είπε όχι στην ΕΕ και στις ΗΠΑ για το σχέδιο Αναν και για τη Μακεδονία.

Αλλά, κανείς δεν ήταν τόσο απόλυτα διπρόσωπος υπηρέτης ξένων συμφερόντων σε βάρος της χώρας και των πολιτών της όσο οι συριζανελ. Όπως είπε και ο εκπρόσωπος της κ. Μέρκελ, «ο Τσίπρας δεν κοροϊδεύει ποτέ την καγκελάριο. Είναι πάντα ειλικρινής μαζί της». Και μετά έρχεται στην Ελλάδα και πουλάει αλογόμυγες στους ιθαγενείς. Και φέρνει και κολαούζους από την Ευρώπη για να τον στηρίζουν.

Αντ’ από δω κύριε Μοσκοβισί. Τσίπρες και Καμμένους έχουμε. Δε μας χρειάζονται εισαγόμενοι. Ο ελληνικός λαός δεν είναι τόσο ηλίθιος όσο αυτοί με τους οποίους συναλλάσσεσαι. Αντ’ από δω.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη

Τον Ιανουάριο του 2015 πάνω από 2,5 εκατομμύρια ψηφοφόρων τον ψήφισαν για πρωθυπουργό. Όχι επειδή ήταν νέος και ωραίος, αλλά επειδή υποσχόταν να ορθώσει ανάστημα στους δανειστές που ταπείνωναν τη χώρα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Οι πιο αφελείς και καλοπροαίρετοι τον ψήφισαν γιατί πίστευαν στις εξαγγελίες του της Θεσσαλονίκης το 2014 για ένα οικονομικό πρόγραμμα χωρίς λιτότητα, με ανάπτυξη. Οι ακόμα πιο λίγοι, ονειροπόλοι της αριστεράς τον ψήφισαν για να δουν την αριστερά να κυβερνάει αντί να είναι μονίμως στην εξορία ή την αυτοεξορία και τη μουρμούρα. Οι πιο κουτοπόνηροι τον ψήφισαν για να μην πληρώνουν τα νόμιμα.

Δεν θα κρίνω τις απόψεις και τις προθέσεις όλων αυτών των πολιτών. Δικαίωμά τους και είναι δικιολογημένοι. Αν τα πίστευαν από αμορφωσιά και κουτοπονηριά πολλοί, ας όψονται όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις που τους διαμόρφωσαν έτσι. Γιατί αυτές έχουν καταντήσει το λαό σ αυτό που είναι σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς έβαλε την ταφόπλακα στο πτώμα.

Τον Ιανουάριο του 2015 αυτά τα εκατομμύρια του 36% των ψηφοφόρων, πίστευαν ότι ένας γενναίος νέος πολιτικός θα έσκιζε τα μνημόνια και θα έτριβε στα μούτρα των Γερμανών και του ΔΝΤ τα δεινά του.

Ενάμισι χρόνο αργότερα αυτός ο λαός μάθαινε από το στόμα του ίδιου του πρωθυπουργού μέσα στη Βουλή, ότι εκείνος αυταπατήθηκε και ότι τίποτε από όσα υποσχόταν τότε, πριν το 2015, δεν ήταν πρακτικά εφικτό. Αυτά που κάθε εχέφρων ήξερε, ήταν άγνωστα και στον τότε υποψήφιο πρωθυπουργό, αλλά και στον λαό που τον ψήφισε.

Το καλοκαίρι του 2015 ο πρωθυπουργός, αφού υπέγραψε τη συνέχιση των μνημονίων κρυφά από το λαό, τον κάλεσε στη συνέχεια να εγκρίνει ή να αρνηθεί αυτά τα νέα μνημόνια! Για να ξεγελάσει το λαό ότι τάχα αγωνίζεται, ευχόμενος να χάσει το δημοψήφισμα, όπως ομολογούν οι τότε στενοί του συνεργάτες!

Την επόμενη μέρα διαπίστωσε ότι το 62% του λαού ήταν πιο γενναίο απ αυτόν και αποφασισμένο να θυσιαστεί πραγματικά προκειμένου να πει ένα «όχι». Και τα «όχι» δεν είναι αποτέλεσμα λογικής. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι συνήθως είναι αποτέλεσμα παραλογισμού. Για την υπεράσπιση συναισθημάτων. Που είναι η ύπαρξή μας.

Και την μεθεπόμενη, αυτός ο μικροσκοπικός σε ψυχικό ανάστημα άνθρωπος ξεπούλησε το 62% του αυτοθυσιαζόμενου λαού, μετατρέποντας στην πράξη το «όχι» σε «ναι». Ψηφίζοντας όλα όσα είχε ήδη υπογράψει πριν το δημοψήφισμα, σε ένα τρίτο, χειρότερο, επαχθέστερο, ντροπιαστικότερο μνημόνιο για το λαό.

Προχτές είπε με την ίδια ξεδιαντροπιά που τον χαρακτηρίζει, σε συνέντευξή του στους Γερμανούς ( στους οποίους στηρίζει το πολιτικό του μέλλον) ότι δεν θα έκανε δημοψήφισμα το 2015 αν είχε μπροστά του όλα τα δεδομένα που έχει σήμερα!

Μ αυτή του τη δήλωση ομολογεί δύο πράγματα. Πρώτον ότι πετάει στα σκουπίδια το 62% του λαού που ψήφισε «όχι» και δεύτερον ότι δεν ξέρει πως το βασικό προσόν ενός πολιτικού είναι να βλέπει τα δεδομένα του μέλλοντος πρίν το μέλλον γίνει παρόν. Ομολογώντας έτσι την πολιτική του ανεπάρκεια.

Στην ίδια συνέντευξη προχτές, δεν δίστασε να κάνει κωλοτούμπα και στο θέμα του χρέους, το οποίο είχε κάνει σημαία του από το 2010. Εμφανίστηκε πρόθυμος να υπερασπιστεί ως ελληνική κυβέρνηση τον τότε προϊστάμενο της ΕΛΣΤΑΤ κ Γεωργίου, τον οποίο ο ίδιος, το κόμμα του και ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης κατηγορούσαν ως εγκάθετο των δανειστών, που επιβλήθηκε εδώ για να διογκώσει το ελληνικό έλλειμμα και να οδηγήσει την τρόικα σε κατοχή.

Να σημειώσουμε εδώ, ότι ο κ Γεωργίου είναι ήδη κατηγορούμενος από το ανώτατο δικαστήριο, τον Άρειο Πάγο, που έχει απορρίψει τις αποφάσεις του εφετείου, που τον έχουν απαλλάξει. Γιατί ο Άρειος Πάγος θεωρεί ότι ο πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ είχε διογκώσει παράτυπά το χρέος της χώρας. Και αν δεν μπορεί κανείς να δικιολογήσει την προχτεσινή κίνηση του κ Τσίπρα, δεν έχει παρά να θυμηθεί ότι η απαλλαγή του κ Γεωργίου από κάθε κατηγορία είναι υποχρέωση που έχει υπογράψει η κυβέρνηση με το τρίτο μνημόνιο! Με την υπογραφή του ίδιου του πρωθυπουργού!

Σ αυτή τη συνέντευξη στους Γερμανούς ο κ Τσίπρας ξεκαθαρίζει για κάθε αφελή ότι θα εφαρμόσει όλες τις περικοπές που προβλέπονται στο τρίτο και τέταρτο μνημόνιο που πρόσφατα υπέγραψε, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων.

Φυσικά, παρά τις ανέξοδες κορώνες του εδώ και χρόνια για υπερήφανη εξωτερική πολιτική και αδιαπραγμάτευτη στάση στης χώρας, σε μια προσπάθεια να μιμηθεί τον Ανδρέα, υπέγραψε ερήμην του λαού και όλης της αντιπολίτευσης την αναγνώριση μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας στα Σκόπια. Για τα μάτια της Γερμανίας και των ΗΠΑ, των οποίων έχει γίνει η ορντινάντσα της περιοχής.

Όπως καταλαβαίνει και ο πιο αφελής, ο άνθρωπος δεν έχει ούτε ιδεολογία, ούτε εκτόπισμα. Είναι ένας υπερφιλόδοξος που θέλει να κυβερνάει και να πολιτεύεται, ξεπουλώντας άλλοτε το λαό και άλλοτε την ιστορία της χώρας. Ανάλογα με τα προσωπικά συμφέροντα της πολιτικής του επιβίωσης.

Και επειδή είναι πολιτικό ζώο με ένστικτο αυτοσυντήρησης βλέπει ότι ο μόνος τρόπος να διασωθεί μετά από τόσες φορές που πούλησε το λαό και τους ψηφοφόρους του, είναι να επιβληθεί στη χώρα του με τη βοήθεια των ξένων. Και οι ξένοι σήμερα και αύριο δεν είναι οι Άγγλοι και μόνο οι Αμερικάνοι όπως παλιά. Είναι κατ αρχήν οι Γερμανοί.

Σ αυτούς και για να τον στηρίξουν δεν δίστασε να αδειάσει το 62% των Ελλήνων του «όχι», τους πολίτες που τους είχε παραμυθιάσει με το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, τους πολίτες που παραμύθιασε με το φουσκωμένο έλλειμμα του Γεωργίου, τους πολίτες που νόμιζαν ότι υπερασπίζεται το ειρηνικό μέλλον της χώρας και τα δικαιώματά της επί της ιστορίας της. Χτεσινής και μελλοντικής. Τους πολίτες που πίστευαν στο τέλος της λιτότητας και των μνημονίων, που θα συνεχιστούν για δεκαετίες.

Ο κ. Τσίπρας με τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του περιφρονεί τους Έλληνες ψηφοφόρους και τους θεωρεί αναλώσιμους. Εκλέγεται και στηρίζεται από τη Γερμανία, τις ΗΠΑ και τα πολιτικά κέντρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δουλεύει για τα συμφέροντά τους. Μεθαύριο θα ζητήσει συγνώμη και για τη Μακεδονία. Αν αποκτήσει το πάνω χέρι η Ρωσία.

Ο άνθρωπος δεν έχει πιστεύω, δεν έχει πατρίδα, δεν έχει ηθική. Έχει μόνο εαυτό. Και, το κυριότερο, δεν ξέρει ότι η μοίρα όλων των υπηρετών είναι να αδειάζονται από τα αφεντικά τους όταν πια έχουν κάνει τη δουλειά και δεν τους έχουν ανάγκη. Θα το μάθει. Αλλά θα έχει βλάψει τη χώρα ανεπανόρθωτα.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Του Γιώργου Παπαδόπουλου – Τετράδη

Και δεν αφορά σ αυτήν την κυβέρνηση απαραίτητα! Μπορεί να πέσει στην επόμενη! Πρόκειται για κέντημα ραδιουργίας περισσότερο παρά συμφωνίας.

Συγκεκριμένα:

1. Ο κ Τσίπρας συμφώνησε σε παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας από την Ελλάδα ερήμην της ελληνικής Βουλής. Η συμφωνία του με τον Ζαεφ προβλέπει ότι το θέμα θα έρθει στην ελληνική Βουλή για έγκριση όταν και όποτε περάσει από τη Σκοπιανή Βουλή, από το σκοπιανό δημοψήφισμα, από την αναθεώρηση του σκοπιανού Συντάγματος. Δηλαδή, πιθανώς μετά και από τις ελληνικές εκλογές του 2019!

Για όποιον δεν κατάλαβε, μ αυτόν τον κουτοπόνηρο τρόπο ο κ Τσίπρας έβγαλε από πάνω του την υποχρέωση, αλλά και τον κίνδυνο να υποστεί την ψηφοφορία της Βουλής για το θέμα. Την έστειλε στην επόμενη Βουλή. Ταυτόχρονα απάλλαξε από τη δύσκολη θέση και τον εταίρο του Πάνο Καμμένο. Ο οποίος, ξέροντας τη συμφωνία μπορεί να πουλάει ανέξοδα πατριωτισμό!

Είναι πλέον ή βέβαιο ότι η σκοπιανή πλευρά θα καθυστερεί όσο μπορεί από τη στιγμή που θα έχει εξασφαλίσει το κατ αρχήν πράσινο φως της Αθήνας για την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, αλλά και την ταυτότητα και τη γλώσσα από την ελληνική κυβέρνηση για τη διεθνή κοινότητα.

2. Η συμφωνία του Τσίπρα δεν είναι erga omnes! Το σλαβικό όνομα Severna Macedonia (Βόρεια Μακεδονία) θα ισχύει έναντι της Ελλάδας! Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο θα είναι μεταφρασμένο στα αγγλικά ως North Macedonia (βορεινή)! Όχι Northern (βόρεια) όπως είναι η Ιρλανδία. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλο κράτος Μακεδονία, θα λέγονται απλώς Μακεδονία! Όπως και σήμερα. Κέρδος, μηδέν.

3. Αλλά, και η ελληνική μακεδονική ταυτότητα με την μακεδονική ελληνική εθνικότητα έχουν παραδοθεί κανονικά στους σλαβομακεδόνες. Αντί για σλαβομακεδόνες και αλβανοί θα είναι Μακεδόνες! Και σε μια υποπαράγραφο ψιλών γραμμάτων, που δεν θα διαβάσει ποτέ κανείς, σημειώνεται ότι δεν έχουν σχέση με τους Μακεδόνες της αρχαίας Ελλάδας.

Στα διαβατήριά τους και στις ταυτότητές τους θα ονομάζονται Μακεδόνες/υπήκοοι της Βόρειας Μακεδονίας. Δηλαδή Μακεδόνες! Υπάρχουν και άλλοι Μακεδόνες ως έθνος κράτους; Όχι.

Στη συμφωνία, όμως, προβλέπεται αυτή η διπλή ταυτότητα των σκοπιανών! Αναγνωρίζονται από την Ελλάδα και από όλο τον ντουνιά ως Μακεδόνες ΚΑΙ ως υπήκοοι της Βόρειας Μακεδονίας! Διαλέγετε και παίρνετε.

4. Η ίδια διπλή ταυτότητα συμφωνήθηκε και για τη γλώσσα. Η κυβέρνηση των Αθηνών αναγνώρισε ύπαρξη μακεδονικής γλώσσας. Με μια υποπαράγραφο που λέει ότι δεν έχει σχέση με την …ελληνιστική (!!) της εποχής του Μεγαλέξανδρου, αλλά είναι σλαβική διάλεκτος! Οι αμόρφωτοι του υπουργείου και των επιτροπών (προφανώς απόγονοι των ανταρτών του ΣΝΟΦ στον εμφύλιο) δεν ξέρουν ότι οι Μακεδόνες μιλούσαν ελληνικά δωρικά ως ελληνικό φύλλο από πάντα!

Η υποπαράγραφος δεν προσθέτει τίποτε στα ήδη συμφωνημένα από το 1977. Όταν στον ΟΗΕ γινόταν σαφώς ο προσδιορισμός της γλώσσας ως σλαβικού- βουλγαρικού ιδιώματος!

5. Το επίσης σημαντικό κομμάτι με τα εμπορικά σήματα (μακεδονικός χαλβάς, μακεδονικά κουλούρια κλπ) δεν διευκρινίζεται! Επιτροπές ακαθόριστης υπόστασης θα αναλάβουν τις διαπραγματεύσεις για το θέμα! Δηλαδή η Μακεδονία, που έχει πολλαπλάσια παραγωγή και προϊόντα, θα διαπραγματευτεί επί ίσοις όροις με τα Σκόπια, με ορατό κίνδυνο να χάσει τα σήματά της και τις ονομασίες προέλευσης, έναντι υποδεέστερου παραγωγού! Μιλάμε για αλμπανισμό του αισχίστου είδους.

6. Η συμφωνία προβλέπει ότι με την έγκριση της συμφωνίας από τη σκοπιανή Βουλή η ελληνική κυβέρνηση θα δώσει το πράσινο φως ώστε τα Σκόπια να αποκτήσουν το δικαίωμα να ενταχθούν στην ΕΕ και, κυρίως, στο ΝΑΤΟ! Χωρίς προηγουμένως η ελληνική Βουλή να έχει αποφασίσει!

Η κυβέρνηση διατυπώνει την τεράστια μπαρούφα ότι αν δεν εκπληρώσει πλήρως τα συμφωνηθέντα η ΠΓΔΜ θα αναιρεθεί η ένταξή της στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ! Δηλαδή, θα πάει η ελληνική κυβέρνηση, που γυαλίζει τα παπούτσια της Μέρκελ και του Τραμπ, να αξιώσει από τη Μέρκελ και τον Τραμπ να βγάλουν από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ τα Σκόπια, γιατί δεν τηρούν τη συμφωνία! Είτε αυτοί που τα συμφώνησαν είναι ηλίθιοι είτε περνάνε εμάς για ηλίθιους. Ή και τα δύο.

7. Με την αναγνώριση Βόρειας Μακεδονίας, η μία και μοναδική ελληνική Ιστορική Μακεδονία γίνεται αυτομάτως Νότια Μακεδονία. Συνειρμικά και συνεπακόλουθα για όλους τους πολίτες και όλες τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο. Επειδή οι απάτριδες και ανιστόρητοι σημερινοί κυβερνήτες διαπραγματεύονται το όνομα, την ιστορία, τη γλώσσα και τα όρια της ιστορικής Μακεδονίας με όρους Οθωμανικής Μακεδονίας!

Και επειδή ο πλανήτης κινείται γύρω από το internet και τις μηχανές αναζήτησης δεν έχει παρά να γκουγκλάρει κανείς τη λέξη Μακεδονία για να διαπιστώσει με τα ματάκια του την παντελή απουσία της Ελλάδας από τον πόλεμο προπαγάνδας που κάνουν οι σκοπιανοί εδώ και δεκαετίες. Και πώς η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει την ιστορία της και την πολιτιστική της κληρονομιά σε άσχετους και σε σφετεριστές.

Τι προβλέπει η συμφωνία για αυτά; Τίποτε! Σιγά μην ενδιαφέρονται οι Αθηναίοι κυβερνήτες, φανεροί υποστηρικτές των σλαβομακεδόνων εδώ και χρόνια, και δηλωμένοι φανατικοί εχθροί της ελληνικής ιστορίας, για την Ελλάδα και την ιστορία της. Όλα καρέκλα.

8. Τα παραμύθια που αράδιασε ο Τσίπρας εχτες για την ανάγκη συμφωνίας είναι για μωρά παιδιά. Ούτε τα Σκόπια απειλούντο με αποσταθεροποίηση, ούτε αποδυναμώνονταν οι… προοδευτικές δυνάμεις της γείτονος «που θέλουν λύση», ούτε φρενάρονταν οι εθνικιστικές δυνάμεις εκεί. Όλες εθνικιστικές δυνάμεις είναι. Και μάλιστα ultra φανατικές σε βάρος της Ελλάδας. Έτσι έχουν μεγαλώσει εδώ και 80 χρόνια. Για κορόιδα στην Αθήνα ψάχνουν. Και τα βρήκαν.

Και το μόνο σοβαρό επιχείρημα που είπε ο κ Τσίπρας ήταν ανατριχιαστικό! Πρώτον γιατί δεν είναι δικό του, είναι καθ υπαγόρευση του ΝΑΤΟ, και δεύτερον γιατί υπονομεύει τις σχέσεις της Ελλάδας με τη Ρωσία! Είπε ο αυλόδουλος αυτός πρωθυπουργός ότι η συνέχιση της διένεξης «θα ενίσχυε το ρόλο τρίτων δυνάμεων στα βόρεια σύνορά μας»! Υπονοώντας σαφώς τη Ρωσία. Μάλιστα κύριε Παπάγο!

9. Η τελευταία μικρότητα και ανθελληνική αθλιότητα ήταν που πρώτα ειδοποίησε τις ΗΠΑ και το Βερολίνο για την επίτευξη συμφωνίας και μετά πήγε να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας! Από τον οποίο πήρε τα εύσημα για το ανοσιούργημα. Να υποθέσουμε ότι ο Βούδας της Ραφήνας είναι ικανοποιημένος και με τη συμφωνία και με την πρόταση του Πάκη Παυλόπουλου για μια τόσο σοβαρή θέση. Η σιωπή του είναι πιο καταστροφική από τις άλλες επιλογές του.

10. Όπως είπαμε και στην αρχή, το κόλπο Τσίπρα είναι να έρθει στη Βουλή το θέμα, του Αγίου Ποτέ. Δηλαδή, όταν δεν θα είναι κυβέρνηση ή δεν θα είναι συγκυβέρνηση με τον Π. Καμμένο. Αλλά, με πρόθυμους ηλίθιους σαν το Ποτάμι ή άλλα αντίστοιχα ορφανά του σημιτικού εκσυγχρονισμού. Εκεί ποντάρει.

Εν κατακλείδι, η συμφωνία είναι άθλια, στο πόδι, περιφρονεί την ελληνική Μακεδονία, τη βούληση του ελληνικού λαού, την ελληνική Βουλή και δικαιώνει τον αλυτρωτισμό των σλαβομακεδόνων, που παλεύουν γι αυτόν εδώ και 75 χρόνια.

Όταν θα έρθει η πρώτη διεθνής δικαστική διεκδίκηση α λα Τσαμουριά θα τα ξαναπούμε. Κι όταν σας ρωτήσουν αν είσαστε από τη Νότια Μακεδονία θα τα ξαναπούμε. Αν σας ρωτήσουν και δεν θεωρήσουν ότι είσαστε σκοπιανοί. Γιατί Μακεδονία είναι μία: Τα Σκόπια. Με υπογραφή Τσίπρα και προσεχώς Παυλόπουλου. Και οι δύο της έγκρισης του Κ Καραμανλή. Ο οποίος δεν βγάζει άχνα.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Του Γιώργου Παπαδόπουλου-Τετράδη

Η ζωή της πρωθυπουργικής συντρόφου θα έπρεπε να απασχολεί μόνο την ίδια και τον κύκλο της. Κανέναν άλλο. Γιατί είναι δικαίωμά της η προσωπική και η επαγγελματική της ζωή. Μέχρι του σημείου που αυτή η ζωή δεν είναι προνομιακή σε σχέση με των υπόλοιπων πολιτών, που κινούνται στην ίδια σφαίρα. Κυρίως επαγγελματικά.

Ευνοήθηκε η σύντροφος του πρωθυπουργού σε σχέση με άλλους ισάξιους επαγγελματίες συμπολίτες της; Φαίνεται ότι η απάντηση είναι καταφατική. Και δεν θα είχε αξία να ασχοληθεί κανείς με την περίπτωση του πρόσφατου διορισμού της αν δεν ήταν έτσι.

Πώς ωφελήθηκε όμως; Από την αρχή:

Η οργανική θέση της στο εθνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι δασκάλα Πληροφορικής σε δημοτικό σχολείο. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Πολύ δυνατή σχολή για δυνατούς φοιτητές. Η ίδια έκανε ένα επίσης δυνατό διδακτορικό στο αντικέιμενό της και έχει ικανό αριθμό δημοσιεύσεων.

Όλα αυτά τα προσόντα είναι πολύ περισσότερα από όσα χρειάζεται κάποιος για να είναι απλός δάσκαλος σε δημοτικό σχολείο όπως η κ Μπαζιάνα. Η οποία έκανε τα χαρτιά της για να διοριστεί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή καθηγήτρια γυμνασίου ή λυκείου. Και εδώ αρχίζει η δυσλειτουργία. Όχι της κ Μπαζιάνα. Της Ελλάδας.

Οι μνημονιακές περικοπές στους διορισμούς οδήγησαν την Δρα να αιτηθεί μετάταξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή στο δημοτικό. Τον φεβρουάριο του 2014, που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντιπολίτευση, ξαφνικά, η κ Μπαζιάνα αποσπάστηκε ως ερευνήτρια στο Μετσόβειο Πολυτεχνείο με ερευνητικό και όχι διδακτικό δικαίωμα. Τα προσόντα τα είχε. Αλλά, δεν ήταν η μόνη. Και για να πάρει τη θέση έπρεπε η ίδια η σχολή να ζητήσει την ερευνήτρια και να εγκρίνει τη μετάταξη το Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Των δημοτικών σχολείων δηλαδή. Φυσικά έγιναν και τα δύο.

Στο Πολυτεχνείο δεν μπορούσε να διδάξει η κ Μπαζιάνα. Μπορούσε να διδάξει, όμως, προσωρινά και αραιά αν μια σχολή Πανεπιστημίου την προσλάμβανε ως έκτακτο προσωπικό. Όλως τυχαίως είχε ψηφιστεί το προεδρικό διάταγμα 407 που επέτρεπε αυτές τις προσλήψεις. Έτσι, το πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας κάλεσε την επιστήμονα να διδάσκει μια φορά την εβδομάδα στην Κοζάνη. Χωρίς να παύει να ανήκει στο διοικητικό προσωπικό της βάσης της.

Τον Απρίλιο του 2016 το υπουργείο Παιδείας με υπουργό τον κ Φίλη φέρνει και ψηφίζεται ένας νόμος, που έδινε τη δυνατότητα σε καθηγητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δάσκαλους πρωτοβάθμιας με αυξημένα προσόντα να μεταταγούν σε θέσεις Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού σε Πανεπιστήμια. Πρόκειται εκτός των άλλων για εκπαιδευτικούς στα πανεπιστήμια που έχουν διδακτορικό, αλλά δεν είναι μόνιμοι εκεί. Περιμένουν τη μονιμοποίηση.

Φυσικά έγινε σάλος. Και ο υπουργός κατηγορήθηκε ότι έφερε φωτογραφικό νόμο για τη σύντροφο του πρωθυπουργού. Η οποία είχε μεν όλα τα προσόντα, αλλά τα είχαν ταυτόχρονα και άλλοι περίπου 80 συνάδερφοί της.

Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον της ιστορίας, που αποκορυφώθηκε πριν από 15 μέρες με το διορισμό της κ Μπαζιάνα στο διδακτικό προσωπικό του Μετσόβειου.

Για να μεταταγεί κάποιος από την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση (από δάσκαλος) σε Πανεπιστήμιο, σύμφωνα με τον νόμο Φίλη, θα πρέπει α) να υπάρχουν επαρκή μαθήματα στο Πανεπιστήμιο και β) να έχει ο ενδιαφερόμενος αρκετή προϋπηρεσία διδασκαλίας σε Πανεπιστήμιο.

Τίποτε από τα δύο δεν ίσχυε για το Μετσόβειο και για την κ Μπαζιάνα. Επιπλέον, πολλοί καθηγητές που διδάσκουν εδώ και χρόνια ως ωρομίσθιοι προηγούνται της κας Μπαζιάνα. Αδιέξοδο; Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

Άγνωστο ποιος οδήγησε την επιστήμονα σε έναν παράδρομο, που δύσκολα έως αδύνατο να το είχε σκεφτεί οποιοσδήποτε άλλος υποψήφιος, αλλά και η ίδια: Τον Ιούνιο του 2017 η σύντροφος του πρωθυπουργού μετατάσσεται και μονιμοποιείται ως Διοικητική (!) Υπάλληλος, και όχι ως καθηγήτρια στο Πολυτεχνείο! Ως υπάλληλος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Με ωράριο 08.00- 16.00 Πράγμα εύκαιρο, πρόσφορο και δυνατό. Αλλά, αντίθετο έως και κατώτερο από τις ικανότητες και τις επιθυμίες και τα προσόντα της κ Μπαζιάνα. Έκπληξη; Καθόλου.

Μ’ αυτό το bypass η κ Μπαζιάνα μπορούσε πια να κάνει χρήση του νόμου που θα τη μεταθέσει μετά από σύντομο χρόνο σε θέση διδακτικού προσωπικού, όπως προβλέπει ο νόμος με το ΦΕΚ που δημοσιεύτηκε πριν από 15 μέρες:

«Ένταξη μονίμου υπαλλήλου, σε θέση της κατηγορίας Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού και σε μόνιμη θέση της Α βαθμίδας ΠΕ Κατηγορίας του Τομέα Επικοινωνιών, Ηλεκτρονικής και Συστημάτων Πληροφορικής, της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του ΕΜ Πολυτεχνείου. Η ως άνω οργανική θέση ένταξης συνιστάται με μετατροπή της οργανικής θέσης που κατέχει».

Υπάρχουν δύο αξιοκρατίες. Η μία είναι των προσόντων του ατόμου. Η άλλη είναι των κανόνων των ίσων ευκαιριών για τους πολίτες. Για την οποία σκίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ πιθανό ότι η κ. Μπαζιάνα πληροί τις προϋποθέσεις της πρώτης αξιοκρατίας. Μοιάζει να έχει τα προσόντα. Αν και γι΄ αυτό αρμόδιοι να μιλήσουν είναι οι συνάδερφοί της που έχουν μείνει έξω από όλη αυτή τη διαδικασία.

Στους κανόνες των ίσων ευκαιριών της δημοκρατίας, όμως, φαίνεται ότι ο διορισμός της έχει σκιές για να το πω κομψά. Μένει στην κοινή λογική, στους πανεπιστημιακούς, στους διοικητικούς και στους ομότιμους και ισότιμους και ισάξιους σε προσόντα συναδέρφους της στα πανεπιστήμια και στα δημοτικά σχολεία και στα γυμνάσια να μας πουν: Πόσοι μπορούσαν ή ήξεραν τους παράδρομους των νόμων και των διαταγμάτων που ευνοούσαν και που ακολούθησε η κ. Μπαζιάνα;

Άσχετα με την επιστημονική της αξία, που δεν έχει λόγο η στήλη να αμφισβητήσει, ούτε μπορεί, μοιάζει σαν να έχει συνωμοτήσει όλο το σύμπαν για να φτάσει εκεί που άλλοι ονειρεύονται και προσπαθούν αλλά δεν μπορούν. Αν είναι σατανική σύμπτωση είναι πολύ σατανική. Αν δεν είναι, επαφίεται στους πολίτες να θυμηθούν το ρωμαϊκό ρητό για τη γυναίκα του Καίσαρα.

ΠΗΓΗ: liberal.gr

Το οποίο ψέμα αναπαρήγαγαν πολλοί βουλευτές, με …ηρωικές κορώνες αφοβίας και ανεξαρτησίας της συνείδησής τους. Πού την είχαν κρυμμένη τόσες δεκαετίες που έγραφαν στα παλιά τους τα παπούτσια τούς αγώνες των Μακεδόνων της διασποράς;

Του Γ. Παπαδόπουλου- Τετράδη

Στην πραγματικότητα, οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις Καναδά, Νότιας Αφρικής, Αυστραλίας και Γιαννιτσών έστειλαν νομιμότατη εξώδικο διαμαρτυρία σε όλους τους βουλευτές, χωρίς εξαίρεση, με δικαστικό κλητήρα, και τους καλούν να μην ψηφίσουν συμφωνία που θα δίνει στη FYROM το όνομα Μακεδονία.

Σε αντίθετη περίπτωση τους προειδοποιούν ότι θα έχουν διαπράξει το αδίκημα της εσχάτης προδοσίας και της άμεσης συνέργειας σε επιβουλή της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, παραθέτοντας και τις σχετικές διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας.

Με βάση αυτές τις διατάξεις οι Μακεδόνες της διασποράς προειδοποιούν ότι θα κινηθούν εναντίον των βουλευτών «που θα παρανομήσουν» και παραθέτουν τις ποινές που επισύρουν οι νόμοι. Ταυτόχρονα ζητάνε δημοψήφισμα.

Ούτε απειλούν με θάνατο ούτε τρομοκρατούν, ούτε κινούνται υπόγεια και παράνομα, όπως διέδωσε ψευδώς ο πρόεδρος της Βουλής και οι συνάδερφοί του τού ΣΥΡΙΖΑ, που ανακάλυψαν εσχάτως τα fake news! Των οποίων είναι προφέσορες.

Ο πρόεδρος της Βουλής μάλιστα, προφανώς σε αποσύνδεση με την πολιτική του κόμματός του και της κυβέρνησης είπε ότι τα κηρύγματα των Παμμακεδονικών Οργανώσεων είναι διχαστικά!

Έχει ξεχάσει το «εμείς ή οι άλλοι», το ότι οι ογκώδεις συγκεντρώσεις για τη Μακεδονία ήταν επίσημα για την κυβέρνηση «αλλοπρόσαλλος όχλος», το ότι τα νομοσχέδιο που ψηφίζονται «έχουν ταξικό πρόσημο».

Έχει ξεχάσει δηλαδή τον εμφύλιο που σπέρνει το κόμμα του κάθε μέρα στο λαό. Και θεωρεί διχαστικό ένα πατριωτικό κείμενο από Έλληνες που δεν ανήκουν σε κόμματα. Και που πολεμούσαν για δίκαια της Ελλάδας όταν οι εδώ βουλευτές και κυβερνήσεις κοιμόντουσαν και τους είχαν γραμμένους στα παλιά τους τα παπούτσια. Κι αυτούς και τη Μακεδονία.

Γιατί, ο πρόεδρος της Βουλής δεν έχει ιδέα για τους αγώνες που δίνουν από τη δεκαετία του ’60 ήδη οι Μακεδόνες μετανάστες στην Αμερική, στη Γερμανία και στην Αυστραλία, κυρίως, απέναντι στους φανατικούς σλαβομακεδόνες, που πλημμύριζαν με ανιστόρητο υλικό τις ξένες βιβλιοθήκες και τα πανεπιστήμια για τη διαστρέβλωση της ιστορίας της Μακεδονίας.

Για την αποκοπή του Αλέξανδρου από την ελληνική του καταγωγή και την ανάδειξή του σαν Μακεδόνα εχθρό και τιμωρό των Ελλήνων. Προπαγάνδα που έχει περάσει σε πολλά ξένα πανεπιστήμια.

Όλα αυτά, που ακούγονται απίστευτα στα αυτιά των ντόπιων Ελλήνων και των βουλευτών τους, που κάθονταν διαρκώς αμέριμνοι στις εύκολες δάφνες μιας ιστορίας για την οποία δεν έχουν παλέψει ποτέ, συνέβαιναν και συμβαίνουν μαχητικά και πολύ σκληρά εκεί που ζούν οι Έλληνες μετανάστες.

Οι οποίοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα χωρίς ποτέ καμιά βοήθεια από το ελληνικό κράτος. Απέναντι σε μια σλαβομακεδονική προπαγάνδα τεράστια, και χρηματοδοτούμενη πλουσιοπάροχα από ζάπλουτα ιδρύματα αμερικανικά, βαλκανικά και αυστραλέζικα. Γιατί αυτοί οι σλαβομακεδόνες τρέχανε και παλεύανε όταν το ελληνικό κράτος ασχολιόταν με τρίχες.

Αυτούς τους Έλληνες, που με τις δωρεές τους έχουν χτιστεί τα μισά δημόσια νοσοκομεία της χώρας! Έδρες στα ελληνικά πανεπιστήμια και δεκάδες βιβλιοθήκες και ερευνητικά κέντρα. Αυτούς κατηγόρησε ο απών από όλα αυτά πρόεδρος της Βουλής και οι σύντροφοί του στο κόμμα και την κυβέρνηση.

Αυτούς τους Έλληνες είχε το θράσος να κατηγορήσει χτες ο πρόεδρος της Βουλής ότι απειλούν τους Έλληνες βουλευτές με θάνατο! Ξεχνώντας τις αγχόνες με τα ομοιώματα συνδικαλιστικών, πολιτικών και εργοδοτικών οργανώσεων στην πλατεία Συντάγματος που χειροκροτούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, κι αυτός ο ίδιος πριν από το 2015! Τέτοια λατρεία στη Βουλή και στην ενότητα!

Αλλά, οι βουλευτές έχουνε καλομάθει να νομοθετούν και να ψηφίζουν ό,τι θέλουν ή ό,τι τους παραγγέλνει το συμφέρον του κόμματος, χωρίς να έχουν καμιά επίπτωση! Μισθοδοτούνται και ταξιδεύουν τζάμπα την τετραετία τους. Ανώδυνα. Και δεν έχουν μάθει να ελέγχονται όταν ψηφίζουν ενάντια στο λαό.

Γιατί οι Μακεδόνες της διασποράς λαός είναι. Και λαός είναι το 75% των ντόπιων που δεν θέλει όνομα Μακεδονίας για τα Σκόπια. Και που όλοι ζητάνε ό,τι πιο δημοκρατικό και αρεστό στην κυβέρνηση: Δημοψήφισμα.

Ξέχασα. Τα δημοκρατικά δημοψηφίσματα είναι αυτά που μας βολεύουν. Κι αν δεν μας βολεύουν τα αποτελέσματα, τα γράφουμε και στα παλιά μας τα παπούτσια.

Ο υπογράφων δε συμφωνεί με την απολυτότητα των απαιτήσεων που ορθώνουν οι Ομογενείς. Το όνομα Σλαβομακεδονία και Σλαβομακεδόνες είναι η πιο έντιμη λύση. Λέει τα πάντα, εξασφαλίζοντας και τα ελληνικά σύνορα και την ελληνική ιστορία.

Αλλά, ο υπογράφων, παιδί Έλληνα ομογενή, δεν θα επιτρέπει σε κανέναν Έλληνα καρεκλοκένταυρο να βρίζει και να παραποιεί εκείνους που ιδρώνουν την πατρίδα απείρως περισσότερο από τους εγωπαθείς κηφήνες τους ελληνικού πολιτικού συστήματος.

«Κάποιοι έχουν ξεφύγει», είπε γι αυτούς τους Έλληνες ο πρόεδρος της Βουλής. Πραγματικά. Κάποιοι έχουν ξεφύγει. Αλλά δεν ξέρουμε, για πόσο ακόμα θα ξεφεύγουν από τη νέμεση.

ΠΗΓΗ: LIBERAL.GR

Tου Γ.Παπαδόπουλου- Τετράδη
Πηγή: Liberal.gr

Το υπόγειο κομματικό μαγειρείο του ΣΥΡΙΖΑ δεν λειτουργεί μόνο εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων. Λειτουργεί και εναντίον καθενός από μέσα από το κόμμα που παύει να είναι αρεστός. Κυρίως γιατί δεν συμμορφώνεται προς τις υποδείξεις. Όσοι έχουν περάσει από την αριστερά, και όχι μόνο της ελληνική, ξέρουν πολύ καλά πώς λειτουργεί αυτό το υπόγειο. Μέσα σε λάσπες και σε βρωμόνερα. Χωρίς καμιά ηθική και κανένα δισταγμό.

Η υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σαν υπόθεση Novartis, είναι πολύ απλή. Και δεν έχει σχέση με την ελβετική εταιρία και τα φάρμακα. Έχει σχέση με τα σύμβολα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη σημαδέψει πριν έρθει στην εξουσία συγκεκριμένα σύμβολα. Το συγκρότημα Λαμπράκη, το MEGA, οι Σαμαροβενιζέλοι ως γερμανοτσολιάδες, η SIEMENS, «το Μητσοτακέικο», «οι Λάτσηδες», τα μνημόνια, «το πάρκο του Ελληνικού», «οι εθνικοί εργολάβοι», «οι μπάτσοι με τα ΜΑΤ», το Μέγαρο. Προσοχή. Όλα αυτά δεν είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ σκάνδαλα και παρεκτροπές ή παρανομίες και επιβλαβείς μηχανισμοί. Είναι σύμβολα για πολιτική εκμετάλλευση!

Η SIEMENS, το Ελληνικό, τα μνημόνια, οι Λάτσηδες, οι εργολάβοι, τα ΜΑΤ, κι ένα σωρό άλλα τέτοιοι στόχοι- σύμβολα έγιναν τελικά σύμμαχοι και εργαλεία της κυβερνητικής πολιτικής. Το Μέγαρο μετατράπηκε, από άντρο της μεγαλοαστικής τάξης και των σιχαμερών μορφωμένων, σε τόπο συνάθροισης των συριζαίων! Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις φίλα το. Αλάνθαστη συνταγή. Που ακολουθεί πιστά γλείφοντας εκεί που πριν έφτυνε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα υπόλοιπα, που αποτελούσαν κι αυτά αιτήματα μεγάλης μερίδας του λαού και της άδολης και μη κομματικής αριστεράς, δεν αγγίζονται θεσμικά, δικαστικά και ερευνητικά ώστε να μην επαναληφθούν σαν στρεβλώσεις ενός ασύδοτου κράτους. Αντ’ αυτού οδηγούνται στο Κολοσσαίο για να ξεδιψάσει το αμόρφωτο πόπολο που ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ! Το αμόρφωτο πασοκικό, νεοδημοκρατικό και απολιτικό πόπολο, που νομίζει ότι βρήκε το μήνα που θρέφει τους έντεκα. Με τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη και το λιγότερο δυνατό κόπο. Και που μισεί την κατσίκα του γείτονα.

Οι πολιτικοί που κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι τα πήραν από τη Novartis, αδίκως ασχολούνται με τις κατηγορίες για σχέσεις τους με την εταιρία. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφέρεται ούτε και οι δικαστικοί που είναι μπλεγμένοι στην υπόθεση, όπως μοιάζει να φαίνεται. Οι κατηγορίες είναι άλλες από αυτές που εμφανίζονται και είναι πολύ απλές. Αφορούν σε σύμβολα και όχι σε πράξεις. Αφορούν σε λαό στο Κολοσσαίο και όχι σε λαό σε Εκκλησία του Δήμου. Αφορούν σε όχλο και όχι σε πολίτες.

Και για να το ξεκαθαρίσουμε ακόμα μία φορά. Οι πολιτικοί πριν από το 2015 είναι αναμφισβήτητα εγκληματίες. Άλλοι γιατί πλούτισαν τις ξένες εταιρίες με λεφτά του ελληνικού λαού και άλλοι γιατί δεν έκατσαν στο σκαμνί εκείνους τους συναδέρφους τους που συνέδραμαν σ αυτή τη ληστεία. Αυτή όμως είναι μια πολιτική και ποινική δίκη, που χρειάζεται σοβαρούς μάρτυρες, σοβαρή έρευνα και σοβαρούς δικαστικούς λειτουργούς με σοβαρούς πολιτικούς προϊστάμενους. Καμιά σχέση με το σήμερα και με το χτες. Αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν.

Σήμερα, όμως, δεν κατηγορείται ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος επειδή τα πήραν. Κατηγορούνται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τους θεωρεί σαν πρόσωπα- σύμβολα που στη συνείδηση μεγάλου κομματιού του λαού ευθύνονται για την ανέχειά του. Είναι η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων. Των προσκυνημένων. Που η τρόικα της τράβηξε το χαλί γιατί δεν ήταν τόσο προσκυνημένοι όσο ο Τσίπρας!

Δεν κατηγορείται ο Πικραμμένος γιατί τα πήρε. Κατηγορείται γιατί συμβολίζει το Συμβούλιο της Επικρατείας που έκρινε νόμιμα τα μνημόνια.

Δεν κατηγορείται ο Στουρνάρας γιατί τα πήρε η γυναίκα του. Κατηγορείται γιατί συμβολίζει τον υπερεθνικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, «που φτωχοποιεί τους Έλληνες». Κατηγορείται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται σαν τρελός την καρέκλα του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για να κάνει τα οικονομικά του παιχνιδάκια.

Δεν κατηγορείται ο Λοβέρδος και ο Γεωργιάδης γιατί τα πήραν. Αλλά, γιατί σαν ηχηροί πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ μέσα κι έξω από τη Βουλή πρέπει να αδρανοποιηθούν, να λασπωθούν, να αποδυναμωθούν.

Δεν κατηγορούνται οι υπουργοί και υφυπουργοί Υγείας των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ- ΝΔ, από το 2009 ως το 2014 Σαλμάς, Κουτρουμάνης, Λυκουρέντζος επειδή τα πήραν. Αλλά, επειδή πρέπει να λερωθεί το διάστημα διακυβέρνησης από το 2009 μέχρι το 2015. Χωρίς όμως να λερωθεί και το όνομα του Γιωργάκη Παπανδρέου, που είναι χρήσιμος διαλυτικός κριός του ΠΑΣΟΚ. Όπως και μία υπουργός Υγείας εκείνης της περιόδου, που έχει αναπτύξει σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και έμεινε στο απυρόβλητο. Ώστε να ευοδωθεί μια μελλοντική μετάλλαξη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε ΣΥΡΙΖΟΠΑΣΟΚ. Εξ ου και ο Γιωργάκης έχει βουβαθεί ακούγοντας να κατηγορούνται υπουργοί του και η πρωθυπουργική του περίοδος!

Άφησα τελευταίο τον Αβραμόπουλο. Είναι πέρα από σαφές ότι θα φώναζαν και οι πέτρες αν έμενε απ έξω η πιο αμαρτωλή περίοδος για τα φάρμακα στην Ελλάδα. Αυτή από το 2004 μέχρι το 2009, που η δαπάνη ξεπέρασε το 100%! Αλλά, και η περίοδος που έγινε βούκινο με τα εκατομμύρια εμβόλια για τη γρίπη των πτηνών. Το πιο σημαντικό: Δεδομένης της στενής σχέσης Καραμανλικών- ΣΥΡΙΖΑ θα έπεφτε κράξιμο αν εκείνη η περίοδος έμενε στο απυρόβλητο. Ο Αβραμόπουλος έπρεπε να μπει έστω και για ξεκάρφωμα.

Φυσικά, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής ούτε που αγγίχτηκε! Το υπόγειο μαγειρείο έχει και όρια.

Άλλωστε, την ποιότητα και δημοκρατικότητα του υπογείου την εγγυάται η Τασία Χριστοδουλοπούλου. Πού, με τον άπταιστο ΣΥΡΙΖΕΪΚΟ πολιτικό πολιτισμό επιπέδου Πολάκη έστειλε από μικροφώνου στο διάολο βουλευτή της ΝΔ, προεδρεύοντας κι όλας, και χωρίς να έχει προκληθεί! Αρνούμενη με τη ΣΥΡΙΖΕΪΚΗ γενναιότητα των θρασύδειλων αυτό που ακούσαμε όλοι με τα αυτιά μας!

Αυτές είναι οι πραγματικές κατηγορίες εναντίον των συγκεκριμένων προσώπων. Και η υπόθεση Novartis χρησιμοποιήθηκε απλώς ως εργαλείο, ως όχημα για να πάρουν σάρκα και οστά. Ώστε να ταϊστεί ο όχλος στο Κολοσσαίο. Όποιος ξέρει από αριστερό κομματικό υπόγειο όλα αυτά τα έχει δει, αν δεν τα έχει ζήσει στο πετσί του.

Όλα τα άλλα είναι για να κοροϊδευόμαστε.

Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης