Η άνοδος ήταν ελαφρώς ισχυρότερη στα νεότερα ακίνητα, καθώς οι τιμές των διαμερισμάτων ηλικίας έως πέντε ετών ενισχύθηκαν κατά 6,0%, έναντι αύξησης 5,5% στα παλαιότερα ακίνητα. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά τη συνεχιζόμενη προτίμηση των αγοραστών σε ενεργειακά αποδοτικά και σύγχρονα ακίνητα, τα οποία παραμένουν περιορισμένα σε προσφορά.

Σε γεωγραφικό επίπεδο, η εικόνα παρουσιάζει διαφοροποιήσεις. Η Θεσσαλονίκη κατέγραψε τη δεύτερη υψηλότερη άνοδο μεταξύ των μεγάλων αστικών κέντρων, με τις τιμές να αυξάνονται κατά 6,4%, ενώ στην Αθήνα η άνοδος διαμορφώθηκε στο 5,2%, δείχνοντας ότι η αγορά της πρωτεύουσας εξακολουθεί να αναπτύσσεται αλλά με πιο ώριμους ρυθμούς.

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι υψηλότερες αυξήσεις καταγράφηκαν στις λοιπές περιοχές της χώρας, όπου οι τιμές των διαμερισμάτων ενισχύθηκαν κατά 6,9%, στοιχείο που υποδηλώνει διεύρυνση του επενδυτικού ενδιαφέροντος πέρα από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Στις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας η άνοδος διαμορφώθηκε στο 5,4%.

Τα στοιχεία της ΤτΕ δείχνουν ότι η αγορά ακινήτων εξακολουθεί να κινείται ανοδικά, ωστόσο η περίοδος των διψήφιων ετήσιων αυξήσεων φαίνεται να έχει παρέλθει. Η σταδιακή επιβράδυνση των ρυθμών ανόδου θεωρείται από την αγορά ένδειξη μεγαλύτερης ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης, χωρίς ωστόσο να διαφαίνονται προς το παρόν συνθήκες διόρθωσης στις τιμές των κατοικιών.

Με βάση τα διαθέσιμα προσωρινά στοιχεία, εκτιμάται ότι το α΄ τρίμηνο του 2026 οι τιμές των διαμερισμάτων (σε ονομαστικούς όρους) ήταν κατά μέσο όρο αυξημένες κατά 5,7% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025. Για το 2025, οι τιμές των διαμερισμάτων αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 8,1% (αναθεωρημένα στοιχεία), έναντι αύξησης 9,1% το 2024.

Πιο αναλυτικά, η αύξηση των τιμών το α΄ τρίμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025 ήταν 6,0% για τα νέα διαμερίσματα, δηλ. ηλικίας έως 5 ετών, και 5,5% για τα παλαιά, δηλ. ηλικίας άνω των 5 ετών. Με βάση τα αναθεωρημένα στοιχεία, για το 2025 ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης των τιμών για τα νέα διαμερίσματα ήταν 7,7%, έναντι αύξησης 10,2% το 2024, ενώ ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης για τα παλαιά διαμερίσματα διαμορφώθηκε στο 8,4% το 2025, έναντι αντίστοιχης αύξησης 8,4% το 2024.

Από την ανάλυση των στοιχείων κατά γεωγραφική περιοχή προκύπτει ότι η αύξηση των τιμών των διαμερισμάτων το α΄ τρίμηνο του 2026, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, ήταν 5,2% στην Αθήνα, 6,4% στη Θεσσαλονίκη, 5,4% στις άλλες μεγάλες πόλεις και 6,9% στις λοιπές περιοχές της χώρας. Για το σύνολο του 2025, η αύξηση των τιμών στις ίδιες περιοχές σε σχέση με το 2024 ήταν 6,5%, 9,7%, 10,2% και 9,1% αντίστοιχα (αναθεωρημένα στοιχεία). Τέλος, για το σύνολο των αστικών περιοχών της χώρας, το α΄ τρίμηνο του 2026 οι τιμές των διαμερισμάτων ήταν κατά μέσο όρο αυξημένες κατά 5,6% σε σύγκριση με το α΄ τρίμηνο του 2025, ενώ για το 2025 η μέση ετήσια αύξηση διαμορφώθηκε στο 7,8% (αναθεωρημένα στοιχεία).

Ξεχώρισε ως ερωτήματα την μακροπρόθεσμη αύξηση των τιμών, αλλά και τη μείωση της οικονομικής αποτελεσματικότητας που σχετίζεται με την οικονομική δυσπροσιτότητα της κατοικίας, εξετάζοντας και ως παράδειγμα την Ελλάδα.

Oλόκληρη η ομιλία του Γιάννη Στουρνάρα

Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή συμμετέχω στην παρούσα συζήτηση στο πλαίσιο του Dubrovnik Economic Conference.

Η οικονομική προσιτότητα της στέγασης έχει αναδειχθεί σε μία από τις καθοριστικές οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις της εποχής μας. Τόσο στις προηγμένες όσο και στις αναδυόμενες οικονομίες, το κόστος της στέγασης αυξάνεται ταχύτερα από τα εισοδήματα, ασκώντας αυξανόμενες πιέσεις στα νοικοκυριά και απειλώντας τόσο την κοινωνική συνοχή όσο και την οικονομική αποτελεσματικότητα.

Στην καρδιά του ζητήματος βρίσκονται δύο θεμελιώδη ερωτήματα. Πρώτον, τι καθορίζει το «κατάλληλο» επίπεδο των τιμών των κατοικιών και των ενοικίων, και πόσο επαρκής είναι στην παρούσα φάση η προσφορά κατοικιών; Δεύτερον, ποιες είναι οι γενικότερες επιπτώσεις της οικονομικής δυσπροσιτότητας της στέγασης στην ευρύτερη οικονομία, ιδίως στα αστικά κέντρα, που λειτουργούν ως πόλοι οικονομικής δραστηριότητας, καινοτομίας και προσέλκυσης ταλέντων; Πώς επηρεάζει αυτό το ζήτημα τις αγορές εργασίας, την παραγωγικότητα και τη μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη;

Ας αρχίσουμε με το πρώτο ερώτημα. Η μακροπρόθεσμη αύξηση των τιμών των κατοικιών δεν είναι κάτι ανεξήγητο. Εξηγείται σε μεγάλο βαθμό από τα θεμελιώδη μεγέθη της προσφοράς και της ζήτησης. Τα αυξανόμενα εισοδήματα των νοικοκυριών και ο συσσωρευμένος πλούτος έχουν ενισχύσει την αγοραστική δύναμη. Οι δημογραφικές αλλαγές — όπως η μείωση του μεγέθους των νοικοκυριών και η αστικοποίηση — έχουν εντείνει τη ζήτηση στις πόλεις. Παράλληλα, η προσφορά συχνά δυσκολεύεται να συμβαδίσει με τη ζήτηση λόγω παραγόντων όπως το κόστος κατασκευής, η έλλειψη δομήσιμων ακινήτων, οι κανονισμοί χρήσεων γης και άλλοι περιορισμοί της δόμησης.

Η νομισματική πολιτική έχει διαδραματίσει επίσης σημαντικό ρόλο. Η παρατεταμένη περίοδος χαμηλών επιτοκίων αύξησε την ελκυστικότητα των ακινήτων ως επένδυση. Αν και τα χαμηλά επιτόκια δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, μπορούν επίσης να συμβάλουν σε αύξηση των επενδύσεων στην αγορά κατοικιών, μειώνοντας ταυτόχρονα τα κίνητρα αποταμίευσης σε ένα περιβάλλον χαμηλών αποδόσεων.

Μάλιστα, σε πολλές χώρες της Ευρώπης μεγάλο ποσοστό των αγοραπωλησιών ακινήτων δεν χρηματοδοτείται με στεγαστικά δάνεια. Αυτό σημαίνει ότι η ζήτηση κατοικιών ολοένα και περισσότερο τροφοδοτείται από τον συσσωρευμένο πλούτο και επενδυτικά κίνητρα, με αποτέλεσμα τα νοικοκυριά με υψηλότερα εισοδήματα να πλειοδοτούν έναντι των υπολοίπων, αποκλείοντας τα λιγότερο εύπορα νοικοκυριά από τις αγορές κατοικιών.

Ερχόμαστε τώρα στο δεύτερο ερώτημα, αυτό που αφορά τη μείωση της οικονομικής αποτελεσματικότητας που σχετίζεται με την οικονομική δυσπροσιτότητα της κατοικίας. Όταν οι εργαζόμενοι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος διαβίωσης κοντά στα κέντρα οικονομικής δραστηριότητας, η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού μειώνεται, οι κενές θέσεις εργασίας δεν καλύπτονται και η αύξηση της παραγωγικότητας περιορίζεται. Η οικονομική προσιτότητα της κατοικίας, επομένως, δεν αποτελεί μόνο κοινωνικό ζήτημα, αλλά και μακροοικονομικό.

Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να εξετάσουμε εν συντομία την περίπτωση της Ελλάδος, η οποία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών των εξελίξεων.

Τα τελευταία χρόνια η ελληνική αγορά κατοικιών παρουσιάζει ανισορροπία προσφοράς και ζήτησης, ιδίως σε μητροπολιτικές περιοχές όπως η Αθήνα. Οι τιμές και τα ενοίκια έχουν αυξηθεί σημαντικά, αν και ο ρυθμός ανόδου τους έχει πρόσφατα κάπως μετριαστεί. Παράλληλα, η οικονομική προσιτότητα της κατοικίας έχει επιδεινωθεί, με αποτέλεσμα η επιβάρυνση του κόστους στέγασης για τα ελληνικά νοικοκυριά να είναι από τις υψηλότερες στη ζώνη του ευρώ.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι τα υψηλά – αν και μειούμενα – ποσοστά ιδιοκατοίκησης δεν έχουν μεταφραστεί σε οικονομικά προσιτή στέγαση. Ένας βασικός λόγος είναι ότι τα εισοδήματα παραμένουν σχετικά χαμηλά, ενώ τα έξοδα που σχετίζονται με τη στέγαση — όπως το κόστος ενέργειας, συντήρησης και ανακαίνισης — έχουν αυξηθεί σημαντικά. Επιπλέον, μεγάλο μέρος του αποθέματος κατοικιών είναι γηρασμένο και ενεργειακά μη αποδοτικό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται περαιτέρω το κόστος διαβίωσης.

Στην πλευρά της προσφοράς, τα προβλήματα που κληροδότησε η περασμένη δεκαετία είναι ακόμη ορατά. Η κατασκευαστική δραστηριότητα έχει ανακάμψει μόνο εν μέρει από την έντονη συρρίκνωση που υπέστη την περίοδο της οικονομικής κρίσης, ενώ οι επενδύσεις σε κατοικίες παραμένουν πολύ κάτω από τα προ της κρίσεως επίπεδα και τον μέσο όρο της ζώνης του ευρώ.

Ταυτόχρονα, το αυξημένο κόστος κατασκευής, η πολυπλοκότητα του ρυθμιστικού πλαισίου και οι καθυστερήσεις στην έκδοση οικοδομικών αδειών εξακολουθούν να περιορίζουν την προσφορά.

Η ζήτηση όμως παραμένει ισχυρή. Ενισχύεται όχι μόνο από εγχώριους παράγοντες — όπως η σταδιακή άνοδος του διαθέσιμου εισοδήματος τα τελευταία χρόνια, η βελτίωση των οικονομικών προσδοκιών και τα στοχευμένα μέτρα στήριξης της κατοικίας της κυβέρνησης — αλλά και από τις ξένες επενδύσεις, τις αυξημένες τουριστικές ροές στα αστικά κέντρα και την αντίληψη ότι το ακίνητο είναι ένα σχετικά ασφαλές περιουσιακό στοιχείο. Είναι σημαντικό ότι ένα αξιόλογο ποσοστό των συναλλαγών χρηματοδοτείται μέσω της αποταμίευσης των νοικοκυριών και όχι με τραπεζικό δανεισμό, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι η ζήτηση κατοικιών δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη ευαισθησία στα επιτόκια, καθώς πολλοί αγοραστές χρησιμοποιούν τον συσσωρευμένο πλούτο τους για την απόκτηση ακινήτων αντί να προσφεύγουν σε τραπεζικό δανεισμό.

Οι κυβερνητικές πολιτικές στοχεύουν όλο και περισσότερο στην αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Μέτρα όπως τα προγράμματα επιδότησης στεγαστικών δανείων και ενοικίου, τα προσωρινά φορολογικά κίνητρα για τη μακροχρόνια μίσθωση κενών κατοικιών και τα κίνητρα για την ανακαίνιση ή την αξιοποίησή τους αποτελούν βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Υπάρχουν επίσης πρωτοβουλίες για την ενίσχυση της κοινωνικής στέγασης μέσω της στρατηγικής αξιοποίησης δημόσιων περιουσιακών στοιχείων σε σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, οι πολιτικές αυτές χρειάζονται χρόνο για να αποδώσουν και οι πιέσεις στην προσιτότητα της στέγασης είναι πιθανό να συνεχιστούν βραχυπρόθεσμα.

Στο σημείο αυτό είναι σημαντικό να αναγνωριστεί ότι η οικονομική προσιτότητα της στέγασης δεν αποτελεί μόνο κοινωνική και μακροοικονομική πρόκληση, αλλά επίσης αντικατοπτρίζει βαθύτερα διαρθρωτικά χαρακτηριστικά των ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών αγορών και των επενδυτικών προτύπων των νοικοκυριών.

Στην περίπτωση της Ελλάδος, η στεγαστική επισφάλεια αναδεικνύεται όλο και περισσότερο ως παράγοντας που επηρεάζει τις μακροπρόθεσμες δημογραφικές τάσεις. Η περιορισμένη πρόσβαση σε προσιτή στέγαση καθυστερεί τη δημιουργία νέων νοικοκυριών, ιδίως μεταξύ των νεότερων γενεών. Πολλοί νεαροί ενήλικες τελικά παραμένουν στην κατοικία των γονέων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι θα επιθυμούσαν, ενώ άλλοι αναβάλλουν ή επανεξετάζουν την απόφαση δημιουργίας οικογένειας.

Αυτό έχει ευρύτερες μακροοικονομικές επιπτώσεις. Η συρρίκνωση και η γήρανση του πληθυσμού μειώνουν το μέγεθος του εργατικού δυναμικού, επιβαρύνουν το μακροπρόθεσμο αναπτυξιακό δυναμικό και αυξάνουν την πίεση στα δημόσια οικονομικά. Υπό την έννοια αυτή, η οικονομική προσιτότητα της στέγασης αλληλεπιδρά άμεσα με τη δημογραφική βιωσιμότητα και την οικονομική ανθεκτικότητα.

Επανερχόμαστε τώρα στο γενικότερο ερώτημα τι μπορούν να κάνουν οι κεντρικές τράπεζες σε ένα τέτοιο περιβάλλον.

Παραδοσιακά, η διαχείριση της οικονομικής προσιτότητας της στέγασης δεν αποτελεί άμεση αρμοδιότητα των κεντρικών τραπεζών. Πρωταρχική αποστολή τους είναι η διατήρηση της σταθερότητας των τιμών, συμβάλλοντας παράλληλα στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ωστόσο, καθώς η στέγαση επηρεάζει όλο και περισσότερο την ευρύτερη οικονομία, οι κεντρικές τράπεζες δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να παραμένουν εντελώς αδρανείς.

Μια βασική πρόκληση είναι ότι όταν η ζήτηση κατοικιών προέρχεται από αγοραστές που χρηματοδοτούν την αγορά ακινήτου με ίδια κεφάλαια ή έχουν ως κίνητρο την επένδυση, η συμβατική νομισματική πολιτική καθίσταται λιγότερο αποτελεσματική. Η αύξηση των επιτοκίων μπορεί να επηρεάσει σε περιορισμένο μόνο βαθμό την εν λόγω ζήτηση, ενώ ενδέχεται να προκαλέσει επιβράδυνση στην ευρύτερη οικονομία.

Αυτό εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη μετάδοση της πολιτικής. Εάν οι μεταβολές των επιτοκίων δεν επηρεάζουν σημαντικά τη ζήτηση κατοικιών, ίσως χρειάζεται να εξεταστούν πρόσθετα εργαλεία ή συμπληρωματικές πολιτικές.

Από τη σκοπιά της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, η μακροπροληπτική πολιτική μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Αν και πρωταρχικός σκοπός της είναι ο μετριασμός των συστημικών κινδύνων και η ενίσχυση της ανθεκτικότητας του τραπεζικού τομέα, ο κατάλληλος σχεδιασμός των μακροπροληπτικών μέτρων μπορεί επίσης να στηρίξει την οικονομική προσιτότητα της στέγασης με κοινωνικά ισορροπημένο τρόπο.

Ειδικότερα, τα μακροπροληπτικά μέτρα για τη δανειακή επιβάρυνση που εφαρμόζονται σε επίπεδο δανειολήπτη – όπως η επιβολή ορίων στον δείκτη δανείου προς αξία (LTV) και τον δείκτη εξυπηρέτησης δανείου προς εισόδημα (DSTI) – αποσκοπούν στη διατήρηση συνετών πιστοδοτικών κριτηρίων και στην αποφυγή της υπερβολικής δανειακής επιβάρυνσης των νοικοκυριών.

Ταυτόχρονα, η διαμόρφωση των ορίων μπορεί να ενσωματώνει και ευρύτερες κοινωνικές παραμέτρους. Η πρόβλεψη πιο διευκολυντικών συνθηκών για τους δανειολήπτες που είναι αγοραστές για πρώτη φορά μπορεί να στηρίξει την πρόσβασή τους σε ιδιόκτητη κατοικία, ενώ η επιβολή αυστηρότερων ορίων για τη δεύτερη ή την επενδυτική κατοικία μπορεί να συμβάλει στον περιορισμό της κερδοσκοπικής ζήτησης και της απόκτησης οικιστικών ακινήτων με σκοπό την εκμίσθωση.

Επίσης, υπάρχει περιθώριο για στοχευμένη ευελιξία. Προσεκτικά σχεδιασμένες εξαιρέσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες – όπως προγράμματα κοινωνικής κατοικίας ή εργασίες ενεργειακής αναβάθμισης – μπορούν να συμβάλουν ώστε η μακροπροληπτική πολιτική να συμβαδίζει με ευρύτερους στόχους της δημόσιας πολιτικής χωρίς να υπονομεύεται η χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

Επιπλέον, τα μέτρα σε επίπεδο κεφαλαιακών απαιτήσεων, μεταξύ των οποίων το αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας ή τα τομεακά αποθέματα ασφαλείας συστημικού κινδύνου, δύνανται να περιορίσουν την υπερβολική πιστωτική επέκταση στον τομέα της στεγαστικής πίστης στη φάση του πιστωτικού κύκλου όπου οι αυξήσεις των τιμών των ακινήτων οφείλονται όλο και περισσότερο στη μόχλευση. Μέσω της ενίσχυσης της ανθεκτικότητας του τραπεζικού τομέα και της αποθάρρυνσης της ανάληψης υπέρμετρων κινδύνων, τα εργαλεία αυτά μπορούν να συμβάλουν σε μια πιο βιώσιμη πορεία της αγοράς κατοικίας διαχρονικά.

Πέραν της μακροπροληπτικής πολιτικής, η προώθηση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων είναι υψίστης σημασίας. Μέσω της εμβάθυνσης των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών και της διεύρυνσης των εναλλακτικών επενδυτικών ευκαιριών, θα μπορούσε να περιοριστεί σταδιακά η διαρθρωτική προτίμηση για την ακίνητη περιουσία ως μέσο αποθεματοποίησης πλούτου, αμβλύνοντας έτσι τις επίμονες πιέσεις στις αγορές κατοικίας από την πλευρά της ζήτησης.

Τέλος, η αυξημένη διαφάνεια και οι ισχυρότερες δικλίδες ασφαλείας έναντι της χρήσης αδήλωτων κεφαλαίων στις αγοραπωλησίες ακινήτων μπορούν να συμβάλουν στην υγιέστερη λειτουργία της αγοράς και στον περιορισμό των πιέσεων από την πλευρά της ζήτησης που δεν δικαιολογούνται από τα θεμελιώδη μεγέθη.

Συγχρόνως, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι κεντρικές τράπεζες δεν δύνανται να λύσουν το πρόβλημα αυτό από μόνες τους. Η οικονομική προσιτότητα της στέγασης ουσιαστικά διαμορφώνεται από τις συνθήκες στην πλευρά της προσφοράς, από τη δημοσιονομική πολιτική και από διαρθρωτικούς παράγοντες. Η αύξηση της προσφοράς κατοικιών, η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πολεοδομικών και χωροταξικών διαδικασιών και η καλύτερη αξιοποίηση του υφιστάμενου οικιστικού αποθέματος αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της λύσης του προβλήματος.

Εξάλλου, το στεγαστικό ζήτημα δεν έχει να κάνει αποκλειστικά και μόνον με τιμές, αγορές ή εργαλεία πολιτικής, αλλά κυρίως με το κατά πόσον οι οικονομίες μας παρέχουν στην επόμενη γενιά μια αξιόπιστη προοπτική για το μέλλον. Αν η πρόσβαση σε προσιτή στέγη γίνεται όλο και πιο αβέβαιη, οι συνέπειες εκτείνονται πέρα από την αγορά κατοικιών. Επηρεάζουν την παραγωγικότητα, την κοινωνική συνοχή και τις αναπτυξιακές προοπτικές της οικονομίας.

Ως εκ τούτου, ο ρόλος των υπευθύνων χάραξης πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των κεντρικών τραπεζών, δεν είναι να επιλύσουν το στεγαστικό ζήτημα μεμονωμένα, αλλά να διασφαλίσουν ότι οι πολιτικές τους δεν έχουν ως παρενέργεια την ενίσχυση αυτών των ανισορροπιών και, όπου αυτό είναι εφικτό, να συμβάλουν σε μια πιο ισορροπημένη κατανομή των πόρων.

Εν τέλει, μια βιώσιμη οικονομία εξαρτάται όχι μόνο από τη σταθερότητα των τιμών, αλλά και από το αν εμπνέει σε αυτούς που θα διαμορφώσουν το μέλλον της μια αίσθηση σιγουριάς και ύπαρξης ευκαιριών.

Σας ευχαριστώ.

• Παιδιά, μέσα από διακριτές υποενότητες για μαθητές Δημοτικού και μαθητές Γυμνασίου–Λυκείου
• Γονείς, μια κρίσιμη ομάδα κοινού που υποστηρίζει την οικονομική εκπαίδευση των παιδιών και
• Ενήλικες

Σταδιακά η ιστοσελίδα θα εμπλουτίζεται με περιεχόμενο που απευθύνεται και σε άλλες ομάδες κοινού.

Η αρχιτεκτονική της ιστοσελίδας είναι ευέλικτη και επεκτάσιμη, ώστε να ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες της χρηματοοικονομικής εκπαίδευσης.

Το «weconomy.gr» χαρακτηρίζεται από:

• Απλή και προσιτή γλώσσα, ώστε η πληροφορία να είναι κατανοητή και προσαρμοσμένη στις ομάδες κοινού.
• Μοντέρνο, φιλικό και ελκυστικό περιβάλλον, με εύκολη πλοήγηση και με σχεδιασμό επικεντρωμένο στον χρήστη, με σεβασμό στις αρχές της προσβασιμότητας.
• Διαδραστικό περιεχόμενο που ενθαρρύνει την ενεργή συμμετοχή: κουίζ, σύντομα επεξηγηματικά βίντεο.
• Πλούσιο οπτικό υλικό, που υποστηρίζει αποτελεσματικά τη διαδικασία μάθησης.

Αναφερόμενος στη νέα ιστοσελίδα, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας σημείωσε ότι «η Τράπεζα της Ελλάδος, ανταποκρινόμενη στο ρόλο της για τη διασφάλιση της νομισματικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, παραδίδει φέτος στην κοινωνία το «weconomy.gr», ένα ακόμη νέο ψηφιακό εργαλείο μετά από το Κεντρικό Μητρώο Πιστώσεων. Οι δύο πρωτοβουλίες προσφέρουν χρηματοοικονομική πληροφόρηση, γνώσεις και δεξιότητες με κοινό στόχο την ενδυνάμωση των πολιτών για την ορθολογικότερη λήψη χρηματοοικονομικών αποφάσεων και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην οικονομία εν γένει».

Το όνομα Weconomy

Το όνομα «weconomy» δημιουργήθηκε ώστε να εκφράζει με σύγχρονο και ανθρώπινο τρόπο τη φιλοσοφία της νέας πρωτοβουλίας της Τράπεζα της Ελλάδος για τη χρηματοοικονομική εκπαίδευση: Στο «weconomy.gr» τα οικονομικά γίνονται απλά, κατανοητά και ενδιαφέροντα για όλους.

Εδραζόμενο στο “we” — το «εμείς» — αναδεικνύει τη σημασία της κοινότητας, της οικογένειας και της συλλογικής προσπάθειας για την ενίσχυση της χρηματοοοικονομικής γνώσης και υπευθυνότητας.

Η οπτική ταυτότητα της πλατφόρμας αξιοποιεί τη μορφή του γράμματος “W”, συνδυάζοντάς την με σύγχρονα γραφιστικά στοιχεία που παραπέμπουν στη γνώση, την τεχνολογία και την πληροφόρηση, αποτυπώνοντας τον σύγχρονο, εκπαιδευτικό και ψηφιακό χαρακτήρα της πλατφόρμας. Με φωτεινά και φιλικά χρώματα, το «weconomy» σχεδιάστηκε ώστε να αποπνέει προσβασιμότητα, οικειότητα και θετική εμπειρία μάθησης για όλους, ενώ η ίδια η λέξη «weconomy» είναι εύκολα κατανοητή τόσο από ελληνικό όσο και από διεθνές κοινό.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος το ταξιδιωτικό ισοζύγιο εμφάνισε πλεόνασμα 409,6 εκατ. ευρώ τον Μάρτιο του 2026, ενώ σε επίπεδο πρώτου τριμήνου το πλεόνασμα διαμορφώθηκε στα 928,4 εκατ. ευρώ.

Καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση της εικόνας έπαιξε η εντυπωσιακή αύξηση των ταξιδιωτικών εισπράξεων, οι οποίες ενισχύθηκαν κατά 55,6% τον Μάρτιο σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

Ακόμη πιο ισχυρή ήταν η επίδοση στο σύνολο της περιόδου Ιανουαρίου – Μαρτίου, όπου οι ταξιδιωτικές εισπράξεις σημείωσαν άνοδο 64,3%, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική που εμφανίζει ο ελληνικός τουρισμός ήδη από το ξεκίνημα της χρονιάς.

Την ίδια στιγμή, σημαντική αύξηση καταγράφηκε και στην εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση. Οι αφίξεις ξένων επισκεπτών αυξήθηκαν κατά 38,1% τον Μάρτιο, ενώ στο πρώτο τρίμηνο του 2026 η άνοδος διαμορφώθηκε στο 38,3%.

Ταξιδιωτικό ισοζύγιο

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία, το ταξιδιωτικό ισοζύγιο τον Μάρτιο του 2026 εμφάνισε πλεόνασμα 409,6 εκατ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 172,8 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Ειδικότερα, αύξηση κατά 55,6% κατέγραψαν τον Μάρτιο του 2026 οι ταξιδιωτικές εισπράξεις, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 669,4 εκατ. ευρώ έναντι 430,3 εκατ. ευρώ τον αντίστοιχο μήνα του 2025, ενώ άνοδος κατά 0,9% παρατηρήθηκε και στις ταξιδιωτικές πληρωμές (Μάρτιος 2026: 259,8 εκατ. ευρώ, Μάρτιος 2025: 257,5 εκατ. ευρώ). Η αύξηση των ταξιδιωτικών εισπράξεων οφείλεται τόσο στην άνοδο της εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης κατά 38,1% όσο και στην άνοδο της μέσης δαπάνης ανά ταξίδι κατά 13,8%. Οι καθαρές εισπράξεις από την παροχή ταξιδιωτικών υπηρεσιών αντιστάθμισαν κατά 15,8% το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών και συνέβαλαν κατά 73,8% στο σύνολο των καθαρών εισπράξεων από υπηρεσίες.

Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026, το ταξιδιωτικό ισοζύγιο εμφάνισε πλεόνασμα 928,4 εκατ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 352,6 εκατ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Αύξηση κατά 655,9 εκατ. ευρώ (64,3%) παρουσίασαν οι ταξιδιωτικές εισπράξεις, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 1.676,1 εκατ. ευρώ, ενώ αύξηση κατά 80,1 εκατ. ευρώ (12,0%) παρατηρήθηκε και στις ταξιδιωτικές πληρωμές, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 747,7 εκατ. ευρώ. Η άνοδος των ταξιδιωτικών εισπράξεων οφείλεται τόσο στην αύξηση της εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης κατά 38,3% όσο και στην αύξηση της μέσης δαπάνης ανά ταξίδι κατά 19,9%. Οι καθαρές εισπράξεις από την παροχή ταξιδιωτικών υπηρεσιών αντιστάθμισαν κατά 11,4% το έλλειμμα του ισοζυγίου αγαθών και συνέβαλαν κατά 77,2% στο σύνολο των καθαρών εισπράξεων από υπηρεσίες.

Ταξιδιωτικές εισπράξεις

Τον Μάρτιο του 2026, όπως προαναφέρθηκε, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις αυξήθηκαν κατά 55,6% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Αναλυτικότερα, άνοδο κατά 56,6% κατέγραψαν οι εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 347,8 εκατ. ευρώ, ενώ οι εισπράξεις από κατοίκους των λοιπών χωρών αυξήθηκαν κατά 57,9% (Μάρτιος 2026: 307,9 εκατ. ευρώ, Μάρτιος 2025: 195,0 εκατ. ευρώ). Η άνοδος των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 ήταν αποτέλεσμα της αύξησης τόσο των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ζώνης του ευρώ κατά 59,5% (Μάρτιος 2026: 301,3 εκατ. ευρώ, Μάρτιος 2025: 189,0 εκατ. ευρώ) όσο και των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ κατά 40,1%, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 46,4 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, όσον αφορά τις σημαντικότερες χώρες προέλευσης ταξιδιωτών από τη ζώνη του ευρώ, οι εισπράξεις από τη Γερμανία αυξήθηκαν κατά 16,9% και διαμορφώθηκαν στα 55,9 εκατ. ευρώ, ενώ οι εισπράξεις από τη Γαλλία μειώθηκαν κατά 0,3% και διαμορφώθηκαν στα 15,8 εκατ. ευρώ. Άνοδο κατά 100,4% στα 58,1 εκατ. ευρώ  σημείωσαν οι εισπράξεις από την Ιταλία. Από τις λοιπές χώρες, αύξηση κατά 35,5% παρουσίασαν οι εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 39,9 εκατ. ευρώ, όπως και αυτές από τις ΗΠΑ, που αυξήθηκαν κατά 42,8% και διαμορφώθηκαν στα 80,0 εκατ. ευρώ.

Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις κατέγραψαν άνοδο κατά 64,3% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025 και διαμορφώθηκαν στα 1.676,1 εκατ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στην αύξηση τόσο των εισπράξεων από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 κατά 66,4%, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 825,2 εκατ. ευρώ, όσο και των εισπράξεων από κατοίκους των λοιπών χωρών κατά 65,2%, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 824,2 εκατ. ευρώ. Αναλυτικότερα, οι εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ζώνης του ευρώ διαμορφώθηκαν στα 709,3 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 64,6%, ενώ και οι εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ σημείωσαν άνοδο κατά 78,0% και διαμορφώθηκαν στα 116,0 εκατ. ευρώ.

Ειδικότερα, οι εισπράξεις από τη Γερμανία σημείωσαν άνοδο κατά 6,6% και διαμορφώθηκαν στα 122,5 εκατ. ευρώ, όπως και οι εισπράξεις από τη Γαλλία, που αυξήθηκαν κατά 39,1% και διαμορφώθηκαν στα 45,2 εκατ. ευρώ. Υψηλότερες κατά 66,5% ήταν οι εισπράξεις από την Ιταλία, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 113,8 εκατ. ευρώ. Από τις λοιπές χώρες, σημαντική άνοδο παρουσίασαν οι εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 213,3 εκατ. ευρώ, ενώ και οι εισπράξεις από τις ΗΠΑ αυξήθηκαν κατά 6,0% και διαμορφώθηκαν στα 172,5 εκατ. ευρώ.

Εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση

Η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση τον Μάρτιο του 2026 διαμορφώθηκε σε 1.272,2 χιλ. ταξιδιώτες, αυξημένη κατά 38,1% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Ειδικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση μέσω αεροδρομίων αυξήθηκε κατά 18,5% και αυτή μέσω οδικών συνοριακών σταθμών κατά 85,0% σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2025. Η αύξηση της εισερχόμενης ταξιδιωτικής κίνησης προήλθε από την άνοδο της ταξιδιωτικής κίνησης τόσο από τις χώρες της ΕΕ-27 κατά 55,5% όσο και από τις λοιπές χώρες κατά 22,3%. Αναλυτικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ζώνης του ευρώ διαμορφώθηκε σε 555,2 χιλ. ταξιδιώτες, αυξημένη κατά 56,0%, ενώ υψηλότερη κατά 53,2% ήταν και η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ, η οποία διαμορφώθηκε σε 124,5 χιλ. ταξιδιώτες.

Ειδικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση από τη Γερμανία κατέγραψε άνοδο κατά 47,7% και διαμορφώθηκε σε 123,0 χιλ. ταξιδιώτες, όπως και αυτή από τη Γαλλία, που αυξήθηκε κατά 3,1% σε 22,6 χιλ. ταξιδιώτες. Άνοδο κατά 62,0% παρουσίασε η ταξιδιωτική κίνηση από την Ιταλία, η οποία διαμορφώθηκε σε 75,9 χιλ. ταξιδιώτες. Αναφορικά με τις λοιπές χώρες, η ταξιδιωτική κίνηση από το Ηνωμένο Βασίλειο παρουσίασε άνοδο κατά 36,9% και διαμορφώθηκε σε 85,8 χιλ. ταξιδιώτες, ενώ αυτή από τις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 6,8% σε 74,5 χιλ. ταξιδιώτες.

Την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2026, η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση αυξήθηκε κατά 38,3% και διαμορφώθηκε σε 3.401,7 χιλ. ταξιδιώτες, έναντι 2.459,0 χιλ. ταξιδιωτών την αντίστοιχη περίοδο του 2025. Ειδικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση μέσω αεροδρομίων αυξήθηκε κατά 18,8% και αυτή μέσω οδικών συνοριακών σταθμών κατά 84,3%. Κατά την επισκοπούμενη περίοδο, η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ΕΕ-27 διαμορφώθηκε σε 1.785,9 χιλ. ταξιδιώτες, παρουσιάζοντας άνοδο κατά 51,5% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025, ενώ η ταξιδιωτική κίνηση από τις λοιπές χώρες αυξήθηκε κατά 26,2% και διαμορφώθηκε σε 1.615,8 χιλ. ταξιδιώτες. Η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ζώνης του ευρώ κατέγραψε άνοδο κατά 43,9%, ενώ η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ κατά 94,4%.

Ειδικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση από τη Γερμανία παρουσίασε άνοδο κατά 21,6% και διαμορφώθηκε σε 297,3 χιλ. ταξιδιώτες, όπως και αυτή από τη Γαλλία, που αυξήθηκε κατά 27,6% σε 77,4 χιλ. ταξιδιώτες. Άνοδο κατά 25,0% σημείωσε και η ταξιδιωτική κίνηση από την Ιταλία, η οποία διαμορφώθηκε σε 159,6 χιλ. ταξιδιώτες. Αναφορικά με τις λοιπές χώρες, η ταξιδιωτική κίνηση από το Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκε κατά 49,3% και διαμορφώθηκε σε 250,0 χιλ. ταξιδιώτες, ενώ αυτή από τις ΗΠΑ μειώθηκε κατά 8,6% σε 172,5 χιλ. ταξιδιώτες.

Κατά την περίοδο αυτή, τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 22,451 δισ. ευρώ, από 22,232 δισ. ευρώ πέρυσι.

Όσον αφορά τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, αυτές διαμορφώθηκαν σε 21,6 δισ. ευρώ, από 19,796 δισ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Απριλίου 2025.

Σύμφωνα με την ανάλυση της ΤτΕ, οι παγκόσμιες πληθωριστικές πιέσεις παραμένουν ισχυρές, καθώς οι τιμές των ενεργειακών εμπορευμάτων συνεχίζουν να κινούνται σε υψηλά επίπεδα, επηρεάζοντας πλέον άμεσα τόσο την Ευρωζώνη όσο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έκθεση υπογραμμίζει ότι ο Απρίλιος αποτέλεσε τον δεύτερο συνεχόμενο μήνα κατά τον οποίο οι επιπτώσεις του πολέμου αποτυπώθηκαν ξεκάθαρα στα στοιχεία του πληθωρισμού.

Στην Ευρωζώνη, ο πληθωρισμός βάσει του ΕνΔΤΚ αυξήθηκε στο 3%, ενώ στην Ελλάδα εκτινάχθηκε στο 4,6%, επιβεβαιώνοντας ότι η ελληνική οικονομία συνεχίζει να δέχεται εντονότερες πληθωριστικές πιέσεις σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στις ΗΠΑ ο πληθωρισμός διαμορφώθηκε στο 3,8%, ενισχύοντας τις ανησυχίες των αγορών για παρατεταμένη περίοδο υψηλών επιτοκίων.

Η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι οι αγορές έχουν ήδη αναθεωρήσει σημαντικά τις εκτιμήσεις τους για τη μελλοντική πορεία της νομισματικής πολιτικής. Οι επενδυτές πλέον προεξοφλούν τρεις αυξήσεις επιτοκίων από την ΕΚΤ έως το τέλος του 2026, έναντι δύο που αναμένονταν πριν από έναν μήνα, ενώ στη συνέχεια βλέπουν σταθεροποίηση των επιτοκίων μέχρι τα μέσα του 2027.

Ακόμη πιο αυστηρές εμφανίζονται οι προσδοκίες για τη Fed. Σύμφωνα με την έκθεση, οι αγορές δεν θεωρούν πλέον πιθανή καμία μείωση επιτοκίων στις ΗΠΑ έως το τέλος του 2026, ενώ αρχίζει να ενσωματώνεται και το σενάριο νέας αύξησης επιτοκίων μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2027.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η ΤτΕ και στις εξελίξεις στις αγορές ενέργειας. Παρά τις προσωρινές αποκλιμακώσεις που σημειώθηκαν μετά από προσδοκίες για διπλωματική παρέμβαση στη Μέση Ανατολή, οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου παραμένουν ιδιαίτερα ευμετάβλητες. Η έκθεση σημειώνει ότι το γεωπολιτικό risk premium παραμένει αυξημένο, καθώς οι αγορές συνεχίζουν να φοβούνται πιθανές διαταραχές στην προσφορά ενέργειας.

Παράλληλα, οι αγοραίες προσδοκίες για τον πληθωρισμό συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά. Η ΤτΕ αναφέρει ότι στην Ευρωζώνη οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προσδοκίες παραμένουν ακόμη κοντά στον στόχο της ΕΚΤ, ωστόσο η ανοδική μεταβολή τους αντανακλά την αυξανόμενη ανησυχία των επενδυτών για τη διάρκεια των πληθωριστικών πιέσεων. Στις ΗΠΑ, αντίθετα, οι πληθωριστικές προσδοκίες κινούνται ήδη αισθητά πάνω από το όριο του 2%, ακολουθώντας ανοδική τροχιά από την έναρξη της πολεμικής κρίσης.

Το σημερινό «Inflation Monitor» της Τράπεζας της Ελλάδος αποτυπώνει ουσιαστικά ένα νέο, πιο δύσκολο διεθνές περιβάλλον για οικονομίες και αγορές, με τον συνδυασμό υψηλής ενέργειας, επίμονου πληθωρισμού και υψηλότερων επιτοκίων να αυξάνει την αβεβαιότητα για την πορεία της ανάπτυξης και των χρηματιστηρίων τους επόμενους μήνες.

Αναλυτικά, το 2025 το πλεόνασμα του ταξιδιωτικού ισοζυγίου ανήλθε στα 20.287,8 εκατ. ευρώ, έναντι πλεονάσματος 18.787,0 εκατ. ευρώ το 2024, σημειώνοντας άνοδο κατά 8,0% (Διάγραμμα 1).

Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στη μεγαλύτερη αύξηση των ταξιδιωτικών εισπράξεων (κατά 2.034,5 εκατ. ευρώ ή 9,4%) από αυτή των ταξιδιωτικών πληρωμών (κατά 533,7 εκατ. ευρώ ή 19,0%). Η άνοδος των ταξιδιωτικών εισπράξεων το 2025 έναντι του 2024 ήταν αποτέλεσμα της αύξησης κατά 6,4% της εισερχόμενης κίνησης μη κατοίκων ταξιδιωτών (Πίνακας 1), καθώς και της μέσης δαπάνης ανά διανυκτέρευση κατά 6,9 ευρώ ή 7,7% (2025: 96,6 ευρώ, 2024: 89,7 ευρώ).

Αναλυτικότερα, αύξηση κατά 2,8% παρουσίασε η μέση δαπάνη ανά ταξίδι (2025: 545,5 ευρώ, 2024: 530,6 ευρώ), ενώ η μέση διάρκεια παραμονής υποχώρησε κατά 4,5% και διαμορφώθηκε στις 5,6 διανυκτερεύσεις (2024: 5,9 διανυκτερεύσεις). Ο συνολικός αριθμός διανυκτερεύσεων (Πίνακας 5) το 2025 παρουσίασε αύξηση κατά 1,6% και διαμορφώθηκε στις 244.673,0 χιλ. διανυκτερεύσεις (2024: 240.816,6 χιλ. διανυκτερεύσεις).

Ταξιδιωτικές εισπράξεις

Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις το 2025 διαμορφώθηκαν στα 23.626,8 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 9,4% σε σύγκριση με το 2024. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στην άνοδο κατά 6,0% των εισπράξεων από τους κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 12.689,2 εκατ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 53,7% του συνόλου των εισπράξεων, καθώς και στην αύξηση κατά 15,0% των εισπράξεων από τους κατοίκους των λοιπών χωρών, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 9.918,0 εκατ. ευρώ (Πίνακας 2 και Διάγραμμα 2).

Αναλυτικότερα, οι εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ζώνης του ευρώ διαμορφώθηκαν στα 9.851,6 εκατ. ευρώ το 2025, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 4,0% έναντι του προηγουμένου έτους, ενώ οι εισπράξεις από κατοίκους των χωρών της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ διαμορφώθηκαν στα 2.837,6 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 13,9%.

Όσον αφορά τις σημαντικότερες χώρες προέλευσης ταξιδιωτών, οι εισπράξεις από τη Γερμανία κατέγραψαν άνοδο κατά 2,2% και διαμορφώθηκαν στα 3.784,7 εκατ. ευρώ, όπως και οι εισπράξεις από τη Γαλλία που αυξήθηκαν κατά 5,6% και διαμορφώθηκαν στα 1.330,1 εκατ. ευρώ. Άνοδο κατά 4,9% σημείωσαν οι εισπράξεις από την Ιταλία, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 1.285,7 εκατ. ευρώ. Από τις λοιπές χώρες, ενισχυμένες κατά 18,4% ήταν οι εισπράξεις από το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 3.741,6 εκατ. ευρώ, όπως και οι εισπράξεις από τις ΗΠΑ που αυξήθηκαν κατά 9,7% στα 1.736,7 εκατ. ευρώ. Τέλος, οι εισπράξεις από τη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 51,5% και διαμορφώθηκαν στα 23,8 εκατ. ευρώ.

Ταξιδιωτικές εισπράξεις ανά λόγο ταξιδιού

Αναφορικά με την κατανομή της ταξιδιωτικής δαπάνης μη κατοίκων στην Ελλάδα ανά λόγο ταξιδιού (Πίνακας 3 και Διάγραμμα 3), ο κύριος όγκος των εισπράξεων σχετίζεται με ταξίδια για προσωπικούς λόγους, των οποίων το μερίδιο στο σύνολο των ταξιδιωτικών εισπράξεων διαμορφώθηκε σε 93,3% το 2025, έναντι 93,5% το 2024.

Το σύνολο των εισπράξεων από ταξίδια για προσωπικούς λόγους αυξήθηκε κατά 9,2%. Εντός της κατηγορίας αυτής, το μεγαλύτερο μερίδιο επί του συνόλου των εισπράξεων αφορά ταξίδια αναψυχής (2025: 87,4%, 2024: 87,1%). Οι εισπράξεις από τα ταξίδια αναψυχής αυξήθηκαν κατά 9,8% έναντι του προηγουμένου έτους και διαμορφώθηκαν στα 20.647,0 εκατ. ευρώ. Οι εισπράξεις από ταξίδια για επίσκεψη σε συγγενείς/οικογένεια αυξήθηκαν κατά 7,3%, αλλά το μερίδιό τους επί του συνόλου των ταξιδιωτικών εισπράξεων παρέμεινε σταθερό στο 4,4%, όπως και το 2024. Μείωση κατά 34,9% παρουσίασαν οι εισπράξεις από ταξίδια για λόγους υγείας, οι οποίες διαμορφώθηκαν στα 19,9 εκατ. ευρώ. Τέλος, οι εισπράξεις από ταξίδια για επαγγελματικούς λόγους εμφάνισαν άνοδο κατά 12,9%, με τη συμμετοχή τους επί του συνόλου των ταξιδιωτικών εισπράξεων να διαμορφώνεται σε 6,7% (2024: 6,5%).

Εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση

Όπως προαναφέρθηκε, η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση το 2025 αυξήθηκε κατά 6,4% και διαμορφώθηκε σε 43.311,9  χιλ. ταξιδιώτες, έναντι 40.693,9 χιλ. ταξιδιωτών το 2024. Ειδικότερα, η ταξιδιωτική κίνηση μέσω αεροδρομίων αυξήθηκε κατά 5,6% και αυτή μέσω οδικών συνοριακών σταθμών κατά 6,9%. Στη διαμόρφωση της ταξιδιωτικής κίνησης συνέβαλαν οι χώρες της ΕΕ-27 με ποσοστό συμμετοχής 51,8% και οι λοιπές χώρες με ποσοστό 35,9%. Το 2025, η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ΕΕ-27 αυξήθηκε κατά 2,8% σε σύγκριση με το 2024. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται στην άνοδο κατά 7,1% της ταξιδιωτικής κίνησης από τις χώρες της ζώνης του ευρώ, η οποία διαμορφώθηκε σε 15.523,5 χιλ. ταξιδιώτες, ενώ η ταξιδιωτική κίνηση από τις χώρες της ΕΕ 27 εκτός της ζώνης του ευρώ μειώθηκε κατά 5,7% και διαμορφώθηκε σε 6.891,2 χιλ. ταξιδιώτες. Ειδικότερα, άνοδο κατά 10,2% εμφάνισε η ταξιδιωτική κίνηση από τη Γερμανία, η οποία διαμορφώθηκε σε 5.951,4 χιλ. ταξιδιώτες, όπως και αυτή από την Ιταλία κατά 8,6%, η οποία διαμορφώθηκε σε 2.200,5 χιλ. ταξιδιώτες. Πτώση κατά 0,5% σημειώθηκε στην ταξιδιωτική κίνηση από τη Γαλλία, η οποία διαμορφώθηκε σε 1.983,4 χιλ. ταξιδιώτες.

Τέλος, η ταξιδιωτική κίνηση από τις λοιπές χώρες παρουσίασε αύξηση κατά 10,0% και διαμορφώθηκε σε 15.566,4 χιλ. ταξιδιώτες. Συγκεκριμένα, άνοδο κατά 7,6% παρουσίασε η ταξιδιωτική κίνηση από το Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία διαμορφώθηκε σε 4.893,1 χιλ. ταξιδιώτες, όπως και αυτή από τις ΗΠΑ κατά 0,2%, η οποία διαμορφώθηκε σε 1.550,8 χιλ. ταξιδιώτες. Τέλος η ταξιδιωτική κίνηση από τη Ρωσία αυξήθηκε κατά 33,3% και διαμορφώθηκε σε 21,5 χιλ. ταξιδιώτες (Πίνακας 4 και Διάγραμμα 4).

Διανυκτερεύσεις

Οι διανυκτερεύσεις μη κατοίκων ταξιδιωτών στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στις 244.673,0 χιλ. το 2025, έναντι 240.816,6 χιλ. το 2024, παρουσιάζοντας άνοδο κατά 1,6%. Το γεγονός αυτό οφείλεται κυρίως στην αύξηση  των διανυκτερεύσεων των κατοίκων των λοιπών χωρών κατά 2,0%. Ειδικά όσον αφορά τις διανυκτερεύσεις των κατοίκων των χωρών της ΕΕ-27, οι διανυκτερεύσεις από τις χώρες της ζώνης του ευρώ αυξήθηκαν κατά 1,5%, ενώ αυτές από τις χώρες της ΕΕ-27 εκτός της ζώνης του ευρώ μειώθηκαν κατά 4,1%. Συγκεκριμένα, οι διανυκτερεύσεις από τη Γερμανία παρουσίασαν αύξηση κατά 2,1% σε σχέση με το 2024, ενώ αυτές από τη Γαλλία παρέμειναν σχετικά αμετάβλητες. Αύξηση κατά 5,8% εμφάνισαν και οι διανυκτερεύσεις από την Ιταλία. Από τις λοιπές χώρες, οι διανυκτερεύσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο αυξήθηκαν κατά 6,8%, ενώ αυτές από τις ΗΠΑ μειώθηκαν κατά 2,5%. Τέλος, οι διανυκτερεύσεις από τη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 27,6% (Πίνακας 5 και Διάγραμμα 5).

Κρουαζιέρες

H Τράπεζα της Ελλάδος διεξάγει από το 2012 συμπληρωματική έρευνα στον τομέα της κρουαζιέρας, με σκοπό τον εμπλουτισμό των στατιστικών στοιχείων που αντλούνται από την Έρευνα Συνόρων. Ακολουθώντας την παγιωμένη πλέον μεθοδολογία, για το 2025 συλλέχθηκαν λεπτομερή στοιχεία από 16 ελληνικούς λιμένες, τα οποία κάλυψαν το 85,4% των συνολικών αφίξεων κρουαζιερόπλοιων στη χώρα.

Το 2025, οι συνολικές εισπράξεις από επιβάτες κρουαζιέρας αυξήθηκαν κατά 4,9% σε σύγκριση με το 2024 και ανήλθαν στα 1.166,3 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 146,6 εκατ. ευρώ συμπεριλαμβάνονται στα καταγραφόμενα στοιχεία από την Έρευνα Συνόρων, καθώς αφορούν ταξιδιώτες που αναχώρησαν από την Ελλάδα (last port), ενώ 1.019,7 εκατ. ευρώ αντιπροσωπεύουν πρόσθετα έσοδα που καταγράφονται στη συμπληρωματική έρευνα κρουαζιέρας (Πίνακες 6 και 7).

Στο Διάγραμμα 6 παρουσιάζεται η κατανομή των συνολικών εισπράξεων κρουαζιέρας ανά λιμάνι. Κυριότερο λιμάνι από πλευράς εισπράξεων κρουαζιέρας είναι ο Πειραιάς, με συμμετοχή 49,3% επί του συνόλου. Ακολουθούν το λιμάνι της Κέρκυρας και το λιμάνι του Ηρακλείου με 11,9% και 7,6% των εισπράξεων αντιστοίχως.

Κατά το επισκοπούμενο έτος καταγράφηκαν 5.806 αφίξεις κρουαζιερόπλοιων (2024: 5.308 αφίξεις). Οι συνολικές διανυκτερεύσεις επιβατών εκτός κρουαζιερόπλοιων αυξήθηκαν το 2025 κατά 13,2% σε σύγκριση με το 2024 και διαμορφώθηκαν στις 14.021,5 χιλ. διανυκτερεύσεις, επηρεάζοντας θετικά τη διαμόρφωση των εισπράξεων από την κρουαζιέρα. Οι συνολικοί επιβάτες κρουαζιέρας εκτιμώνται σε 5.612,7 χιλιάδες, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 12,0% (Πίνακας 7Α).

Στο Διάγραμμα 7 παρουσιάζεται η κατανομή των συνολικών αφίξεων κρουαζιερόπλοιων ανά λιμάνι. Κυριότερο λιμάνι από πλευράς αφίξεων κρουαζιερόπλοιων είναι ο Πειραιάς, με συμμετοχή 14,9% επί του συνόλου. Ακολουθούν το λιμάνι της Μυκόνου και το λιμάνι της Σαντορίνης με 13,1% και 12,5% των αφίξεων κρουαζιερόπλοιων αντιστοίχως.

Το 2025, οι συνολικές επισκέψεις επιβατών κρουαζιέρας ανήλθαν σε 8.178,9 χιλ., έναντι 7.826,4 χιλ. επισκέψεων το 2024, σημειώνοντας άνοδο κατά 4,5% (Πίνακας 7Β). Από τη συμπληρωματική έρευνα κρουαζιέρας προέκυψε ότι το 80,8% των επιβατών ήταν διερχόμενοι (transit) επισκέπτες, οι οποίοι πραγματοποίησαν κατά μέσο όρο 1,5 στάσεις σε ελληνικά λιμάνια. Οι επτά σημαντικότεροι λιμένες αφίξεως κρουαζιερόπλοιων καλύπτουν το 90,4% των συνολικών εισπράξεων από κρουαζιέρες και το 81,1% των συνολικών επισκέψεων επιβατών (Διάγραμμα 6 και Διάγραμμα 8).

Ταξιδιωτικό ισοζύγιο ανά περιφέρεια

Όπως προκύπτει από την Έρευνα Συνόρων, οι ταξιδιωτικές εισπράξεις το 2025 διαμορφώθηκαν στα 22.607,1 εκατ. ευρώ. Ο κύριος όγκος των εισπράξεων (Πίνακας 8), σε ποσοστό 89,9% του συνόλου, πραγματοποιήθηκε σε πέντε περιφέρειες, ως εξής: Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (6.624,8 εκατ. ευρώ), Περιφέρεια Αττικής (5.838,2 εκατ. ευρώ), Περιφέρεια Κρήτης (4.342,6 εκατ. ευρώ), Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (1.902,2 εκατ. ευρώ) και Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (1.624,1 εκατ. ευρώ).

Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών (Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Πελοποννήσου, Ηπείρου, Στερεάς Ελλάδας, Θεσσαλίας, Δυτικής Ελλάδας, Βορείου Αιγαίου και Δυτικής Μακεδονίας) οι εισπράξεις διαμορφώθηκαν στα 2.275,1 εκατ. ευρώ.

Το 2025, οι ταξιδιώτες που επισκέφθηκαν την Ελλάδα πραγματοποίησαν συνολικά 41.749,3 χιλ. επισκέψεις στις 13 περιφέρειες της χώρας. Ο αριθμός αυτός είναι μεγαλύτερος από την εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση που εκτιμάται από την Έρευνα Συνόρων (37.981,1 χιλ. ταξιδιώτες), καθώς ένας ταξιδιώτης μπορεί να επισκεφθεί περισσότερες από μία περιφέρειες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του.

Ο μεγαλύτερος όγκος των επισκέψεων, σε ποσοστό 83,0% του συνόλου, πραγματοποιήθηκε σε πέντε περιφέρειες, ως εξής: Περιφέρεια Αττικής (9.705,2 χιλ.), Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (7.622,6 χιλ.), Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (7.186,0 χιλ.), Περιφέρεια Κρήτης (6.350,6 χιλ.) και Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (3.777,2 χιλ.). Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών (Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Ηπείρου, Πελοποννήσου, Θεσσαλίας, Δυτικής Ελλάδας, Στερεάς Ελλάδας, Βορείου Αιγαίου και Δυτικής Μακεδονίας) πραγματοποιήθηκαν 7.107,8 χιλ. επισκέψεις.

Οι διανυκτερεύσεις ταξιδιωτών στην Ελλάδα διαμορφώθηκαν στις 233.145,4 χιλ. την επισκοπούμενη περίοδο. Σύμφωνα με την κατανομή των διανυκτερεύσεων στις 13 περιφέρειες της χώρας, το 87,9% των διανυκτερεύσεων πραγματοποιήθηκε σε πέντε περιφέρειες, ως εξής: Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (53.123,9 χιλ.), Περιφέρεια Αττικής (48.984,1 χιλ.), Περιφέρεια Κρήτης (48.621,9 χιλ.), Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (28.352,9 χιλ.) και Περιφέρεια Ιονίων Νήσων (25.859,2 χιλ.). Στο σύνολο των υπόλοιπων περιφερειών (Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Πελοποννήσου, Θεσσαλίας, Ηπείρου, Δυτικής Ελλάδας, Στερεάς Ελλάδας, Βορείου Αιγαίου, και Δυτικής Μακεδονίας) πραγματοποιήθηκαν 28.203,5 χιλ. διανυκτερεύσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, αποτελεί προτεραιότητα η περαιτέρω θωράκιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και επιβάλλεται εγρήγορση από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, τονίζει η ΤτΕ.

Ειδικότερα, η έκθεση αναφέρει ότι οι προοπτικές του τραπεζικού τομέα παραμένουν θετικές, καθώς τα ισχυρά θεμελιώδη μεγέθη, λειτουργούν ως αντίβαρο στην αυξημένη αβεβαιότητα και τους εξωγενείς κινδύνους.

Το 2025, οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν κέρδη μετά από φόρους και διακοπτόμενες δραστηριότητες ύψους 4,7 δισ. ευρώ, έναντι κερδών 4,2 δισ. ευρώ το 2024. Στην εξέλιξη αυτή συνέβαλαν η αύξηση των εσόδων από μη τοκοφόρες εργασίες και η μείωση των προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο. Αρνητικά συνέβαλαν η μείωση των εσόδων από χρηματοοικονομικές πράξεις και η αύξηση των λειτουργικών δαπανών, κυρίως εξαιτίας της αύξησης των διοικητικών εξόδων.

Η κεφαλαιακή επάρκεια των ελληνικών τραπεζικών ομίλων παρέμεινε σε ικανοποιητικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, ο Δείκτης Κεφαλαίου Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 (Common Equity Tier 1 ratio – CET1 ratio) σε ενοποιημένη βάση μειώθηκε σε 15,3% τον Δεκέμβριο του 2025, από 16% τον Δεκέμβριο του 2024, και ο Συνολικός Δείκτης Κεφαλαίου (Total Capital Ratio – TCR) υποχώρησε οριακά σε 19,7%, από 19,8% τον Δεκέμβριο του 2024.

Η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων βελτιώθηκε. Τον Δεκέμβριο του 2025 ο λόγος των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) προς το σύνολο των δανείων διαμορφώθηκε σε 3,3% (από 3,8% τον Δεκέμβριο του 2024), καθώς η πιστωτική επέκταση συνδυάστηκε με μείωση των ΜΕΔ. Το ποσοστό αυτό είναι το χαμηλότερο από την ένταξη της Ελλάδος στη ζώνη του ευρώ και έχει συγκλίνει σημαντικά με τον μέσο όρο των σημαντικών τραπεζών στην Τραπεζική Ένωση.

Δείτε εδώ την Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της ΤτΕ

Οι κίνδυνοι για την παγκόσμια και την ευρωπαϊκή οικονομία έχουν ενταθεί. Η άνοδος του προστατευτισμού στο διεθνές εμπόριο, η όξυνση των γεωπολιτικών εντάσεων, ιδίως στη Μέση Ανατολή, και οι συνεχιζόμενες διαταραχές των αλυσίδων εφοδιασμού επιβαρύνουν τις προοπτι-κές ανάπτυξης. Η αύξηση της αβεβαιότητας στις διεθνείς αγορές ενέργειας έχει προκαλέσει ά-νοδο των τιμών του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, με αποτέλεσμα να εντείνονται οι πλη-θωριστικές πιέσεις και να αυξάνεται η μεταβλητότητα στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Στο πε-ριβάλλον αυτό, ο κίνδυνος απότομης ανατιμολόγησης των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων διεθνώς παραμένει υψηλός και επιπλέον αναδεικνύεται ο κίνδυνος εμφάνισης στασι-μοπληθωριστικών πιέσεων. Η επίπτωση στα μακροοικονομικά μεγέθη και στη χρηματοοικονο-μική κατάσταση επιχειρήσεων και νοικοκυριών θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από τη διάρκεια και την ένταση της σύρραξης.

Η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με ικανοποιητικό ρυθμό και το 2025, παρά τις προκλήσεις που απορρέουν από το διεθνές περιβάλλον. O ετήσιος ρυθμός αύξησης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος διαμορφώθηκε σε 2,1% (στο ίδιο επίπεδο με το 2024) και υψηλότερα σε σχέση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης (1,4%). Η μεγέθυνση της οικονομικής δραστηριότητας στηρίχθηκε κυρίως στην άνοδο των επενδύσεων (που κατέγραψαν σχεδόν διπλάσιο ρυθμό αύξη-σης σε σχέση με το 2024) και της ιδιωτικής κατανάλωσης, ενώ θετική ήταν και η συμβολή του εξωτερικού τομέα. Η σημαντική ενίσχυση της επενδυτικής δραστηριότητας βελτίωσε τον λόγο επενδύσεων προς ΑΕΠ, υποδηλώνοντας τη σταδιακή εξάλειψη του επενδυτικού κενού της προη-γούμενης περιόδου. Παράλληλα, οι ξένες άμεσες επενδύσεις κατέγραψαν ιστορικώς υψηλό επί-πεδο, αντανακλώντας τη βελτίωση του επενδυτικού κλίματος και της εμπιστοσύνης των διεθνών επενδυτών προς την ελληνική οικονομία. Επιπρόσθετα, η απασχόληση ενισχύθηκε το 2025, με ηπιότερο όμως ρυθμό σε σχέση με το 2024. Ο πληθωρισμός, όπως μετρείται από τον Εναρμονι-σμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕνΔΤΚ), υποχώρησε οριακά στο 2,9% το 2025, έναντι 3,0% το 2024, παραμένοντας σημαντικά υψηλότερος από τον μέσο όρο των χωρών της ζώνης του ευρώ (2,1%).

Το 2025 ο ελληνικός τραπεζικός τομέας ενίσχυσε περαιτέρω τα θεμελιώδη μεγέθη του. Η κερδοφορία και η ποιότητα χαρτοφυλακίου βελτιώθηκαν περαιτέρω, ενώ η κεφαλαιακή επάρκεια των ελληνικών τραπεζικών ομίλων διατηρήθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο. Επιπρόσθετα, η ρευ-στότητα παραμένει σε υψηλό επίπεδο, πάνω από τον μέσο όρο των χωρών της Τραπεζικής Ένω-σης. Οι διαδοχικές αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής αξιολόγησης των τραπεζών κατά τη διάρκεια του 2025 προσέδωσαν νέα δυναμική και προσέλκυσαν επενδυτικό ενδιαφέρον, καθώς όλες οι ελληνικές σημαντικές τράπεζες βρίσκονται εντός της επενδυτικής κατηγορίας.

Το 2025 οι συνθήκες ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ομίλων παρέμειναν ευνοϊκές, με τις εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης να ενισχύονται περαιτέρω. Οι δείκτες ρευστότητας των ελληνικών τραπεζικών ομίλων παραμένουν σε επίπεδο σημαντικά υψηλότερο από τις εποπτικές απαιτήσεις. Ειδικότερα, ο Δείκτης Κάλυψης Ρευστότητας (Liquidity Coverage Ratio – LCR) διαμορφώθηκε σε 200,0% και ο Δείκτης Καθαρής Σταθερής Χρηματοδότησης (Net Stable Funding Ratio – NSFR) σε 136,3% τον Δεκέμβριο του 2025. Η ρευστότητα που διαθέτουν τα ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα και η απρόσκοπτη πρόσβασή τους στη διατραπεζική αγορά και τις αγορές κεφαλαίων έχουν ενισχύσει την ανθεκτικότητά τους σε πιθανές διαταραχές.

Η ποιότητα του δανειακού χαρτοφυλακίου των πιστωτικών ιδρυμάτων βελτιώθηκε. Τον Δεκέμβριο του 2025 το απόθεμα των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ) σε ατομική βάση διαμορφώθηκε σε 5,7 δισεκ. ευρώ, μειωμένο κατά 5,2% σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2024, κυρίως λόγω εισπράξεων, πωλήσεων και διαγραφών δανείων. Ο λόγος των ΜΕΔ προς το σύνολο των δανείων διαμορφώθηκε σε 3,3% τον Δεκέμβριο του 2025 (από 3,8% τον Δεκέμβριο του 2024), καθώς η πιστωτική επέκταση συνδυάστηκε με μείωση των ΜΕΔ. Το ποσοστό αυτό είναι το χαμηλότερο από την ένταξη της Ελλάδος στη ζώνη του ευρώ και έχει συγκλίνει σημαντικά με τον μέσο όρο των σημαντικών τραπεζών στην Τραπεζική Ένωση.

Το 2025 οι ελληνικές τράπεζες σημείωσαν πρόοδο στην ενίσχυση του πλαισίου διαχείρισης λειτουργικού κινδύνου. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός, οι αυξημένες και εξελιγμένες κυβερνο-απειλές, καθώς και η σημαντική εξάρτηση από τρίτους παρόχους Τεχνολογιών Πληροφοριών και Επικοινωνιών καθιστούν αναγκαία τη μετάβαση σ’ ένα σύγχρονο μοντέλο ψηφιακής επιχειρη-σιακής ανθεκτικότητας.

Η κερδοφορία των ελληνικών τραπεζικών ομίλων βελτιώθηκε περαιτέρω. Το 2025 οι ελληνικοί τραπεζικοί όμιλοι κατέγραψαν κέρδη μετά από φόρους και διακοπτόμενες δραστηριότητες ύψους 4,7 δισεκ. ευρώ, έναντι κερδών 4,2 δισεκ. ευρώ το 2024. Αναλυτικότερα, το 2025 τα λει-τουργικά έσοδα των ελληνικών τραπεζικών ομίλων αυξήθηκαν κατά 0,5% σε σχέση με το 2024. Τα καθαρά έσοδα από τόκους μειώθηκαν κατά 3,8% παρά την πιστωτική επέκταση, επηρεαζό-μενα από τη σταδιακή μείωση των βασικών επιτοκίων της ΕΚΤ, η οποία ξεκίνησε στα μέσα του 2024 και συνεχίστηκε έως και το πρώτο εξάμηνο του 2025. Αντίθετα, τα καθαρά έσοδα από προμήθειες ενισχύθηκαν κατά 12,3%. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, τα έσοδα από κύριες τρα-πεζικές εργασίες (δηλαδή τα καθαρά έσοδα από τόκους και προμήθειες) μειώθηκαν κατά 0,7%. Παράλληλα, τα έσοδα από χρηματοοικονομικές πράξεις μειώθηκαν, ενώ τα λοιπά λειτουργικά αποτελέσματα παρουσίασαν ανοδική πορεία. Επιπρόσθετα, τα λειτουργικά έξοδα αυξήθηκαν κατά 7,2%, κυρίως εξαιτίας της αύξησης των διοικητικών εξόδων, ενώ οι προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο μειώθηκαν κατά 26,4%. Οι δείκτες αποδοτικότητας του ενεργητικού (Return on Assets – RoA) και των ιδίων κεφαλαίων (Return on Equity – RoE) των τραπεζικών ομίλων ανήλθαν σε 1,3% και 11,8% αντίστοιχα.

Η κεφαλαιακή επάρκεια των ελληνικών τραπεζικών ομίλων διατηρήθηκε σε ικανοποιητικό επίπεδο το 2025. Ο Δείκτης Κεφαλαίου Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 (Common Equity Tier 1 ratio – CET1 ratio) σε ενοποιημένη βάση μειώθηκε σε 15,3% τον Δεκέμβριο του 2025, από 16% τον Δεκέμβριο του 2024, και ο Συνολικός Δείκτης Κεφαλαίου (Total Capital Ratio – TCR) υποχώρησε οριακά σε 19,7%, από 19,8% τον Δεκέμβριο του 2024. Η διαφοροποίηση στην εξέλιξη των δεικτών αυτών οφείλεται κυρίως στην έκδοση κεφαλαιακών μέσων τα οποία προσμετρούνται μεν στα εποπτικά ίδια κεφάλαια, αλλά δεν αποτελούν μέρος του Κεφαλαίου Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 (CET1). Επίσης, αν και οι οριστικές και εκκαθαρισμένες αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις (Deferred Tax Credits – DTCs) εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν σημαντικό ποσοστό των Κεφαλαίων Κοινών Μετοχών της Κατηγορίας 1 (Δεκέμ-βριος 2025: 40,1%, Δεκέμβριος 2024: 47%), η σταδιακή απόσβεσή τους έχει επιταχυνθεί λόγω της υλοποίησης του εθελοντικού προγράμματος ταχύτερης απομείωσής τους.

Η απόφαση έρχεται ενόψει της λήξης της θητείας του Διοικητή Γιάννη Στουρνάρα στις 26 Ιουνίου 2026 και σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο Καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος: δηλαδή, αφού προηγήθηκε η κυβερνητική πρόταση, σύγκληση του Γενικού Συμβούλιο της Τράπεζας και κατάθεση πρότασης προς το Υπουργικό Συμβούλιο.

Υπενθυμίζεται ότι προ πενθημέρου με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, συναντήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης. Ακολούθως, σε σχετική ανακοίνωση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ανέφερε ότι η «κυβέρνηση, λαμβάνοντας υπόψη την ανεξαρτησία και το Καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος, προτείνει την ανανέωση της θητείας του νυν Διοικητή, Γιάννη Στουρνάρα».

Η τρίτη θητεία

Θα πρόκειται για την τρίτη θητεία του στη Διοίκηση της κεντρικής τράπεζας, την οποία εφόσον την εξαντλήσει, θα τον καταστήσει έναν από τους μακροβιότερους κεντρικούς τραπεζίτες, καθώς θα έχει συμπληρώσει δεκαοκτώ συναπτά έτη. Υπενθυμίζεται ότι η κάθε θητεία έχει εξαετή διάρκεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τυπικά η νέα θητεία του κεντρικού τραπεζίτη ισχύει από το φθινόπωρο και συνεπώς μια άλλη κυβέρνηση θα μπορούσε να αλλάξει την απόφαση. Ωστόσο, στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην είναι Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος ο Γιάννης Στουρνάρας.

Η δήλωση Στουρνάρα

Ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας προέβη στην ακόλουθη δήλωση, σε συνέχεια της ανακοίνωσης του Κυβερνητικού Εκπροσώπου.

«Η πρόταση του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης για τρίτη, συνεχόμενη θητεία μου στη θέση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμή για μένα και έκφραση εμπιστοσύνης στο πρόσωπό μου.

Θέλω να διαβεβαιώσω ότι θα παραμείνω προσηλωμένος στη βασική αποστολή αυτού του σημαντικού θεσμού, που το 2028 συμπληρώνει εκατό χρόνια ζωής, έχοντας διαδραματίσει πρωτεύοντα και δημιουργικό ρόλο στις οικονομικές εξελίξεις, δηλαδή στη διασφάλιση της νομισματικής σταθερότητας και της ευστάθειας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας προς όφελος της χώρας και των Ελλήνων πολιτών».

Αυξημένο ωστόσο ήταν σύμφωνα με τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος, το πρωτογενές πλεόνασμα του Κρατικού Προϋπολογισμού το οποίο διαμορφώθηκε στα 3,5 δισ. ευρώ έναντι 3,3 δισ. ευρώ πέρυσι.

Τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν σε 16,9 δισ. ευρώ, από 16,85 δισ. ευρώ πέρυσι.

Όσον αφορά τις δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού, αυτές διαμορφώθηκαν σε 15,8 δισ. ευρώ από 15.4 δισ. ευρώ την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2025.