Στην πολιτεία Άσαμ, όπου παράγεται το μεγαλύτερο μέρος του τσαγιού της χώρας, οι βροχοπτώσεις ήταν 38% χαμηλότερες από τον μέσο όρο, περιορίζοντας αισθητά την περίοδο συγκομιδής.

Η παραγωγή μειώθηκε κατά 7,8% πέρυσι, γεγονός που οδήγησε σε άνοδο τιμών σχεδόν 20%. Την ίδια στιγμή, η αυξανόμενη εγχώρια κατανάλωση μειώνει ακόμη περισσότερο τις διαθέσιμες ποσότητες για εξαγωγές.

Πιέσεις στον κλάδο

Σύμφωνα με το Reuters, η κατάσταση αυτή επιβαρύνει έναν τομέα που ήδη αντιμετωπίζει χαμηλά περιθώρια κέρδους και υψηλά χρέη, περιορίζοντας τις δυνατότητες για επενδύσεις σε νέες φυτείες και ανθεκτικές ποικιλίες.

Καθώς άλλοι μεγάλοι παραγωγοί όπως η Κένυα και η Σρι Λάνκα παρουσιάζουν στασιμότητα, η μείωση των ινδικών εξαγωγών – που αντιστοιχούσαν στο 12% του παγκόσμιου εμπορίου – αναμένεται να ωθήσει διεθνείς τιμές προς τα πάνω, ενισχύοντας τις ανησυχίες για την παγκόσμια αγορά τσαγιού.

Σύμφωνα με το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας, οι τιμές για τον καφέ αυξήθηκαν κατά 14,5% σε ετήσια βάση τον Ιούλιο, ενώ το μέσο λιανικό κόστος για ένα κιλό αλεσμένου καφέ ανήλθε στα 8,41 δολάρια. Παρ’ όλα αυτά, οι συνολικές τιμές των τροφίμων δεν μεταβλήθηκαν από τον Ιούνιο στον Ιούλιο, παραμένοντας όμως 2,9% πάνω σε σύγκριση με πέρυσι, αναφέρει το CNBC.

Η Jessica Simons, ιδιοκτήτρια του Bethany’s Coffee Shop στο Λίνκολν της Νεμπράσκα, δήλωσε στο CNBC πως οι τιμές των προϊόντων της καταστήματος έχουν αυξηθεί κατά 18–25% από τον Ιανουάριο. Εξήγησε ότι «αναγκάστηκαν να προσθέσουν επιπλέον 3% χρέωση στον καφέ» περιμένοντας να τυπώσουν ανανεωμένα μενού με τις νέες τιμές. Ωστόσο, σημείωσε πως οι αυξήσεις τρέχουν τόσο γρήγορα που δεν μπορούν να τυπώνουν νέα μενού σε κάθε αλλαγή.

Η Simons πρόσθεσε πως εκτός από τον καφέ, βλέπουν αυξημένα κόστη και στα αβοκάντο και στις ντομάτες. «Διατηρούμε εστιατόριο με 24 εργαζόμενους», εξήγησε, «και τώρα δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να αυξήσουμε τις τιμές. Τα περιθώρια είναι περιορισμένα. Οι μικρές επιχειρήσεις βολοδέρνουν υπό το βάρος των αυξανόμενων δασμών».

Το Tax Foundation εκτιμά πως σχεδόν το 74% (περίπου 163 δισ. δολάρια) των εισαγωγών τροφίμων στις ΗΠΑ υπόκεινται πλέον σε δασμούς. Ο Josh Teitelbaum, ανώτερος σύμβουλος της Akin, επισημαίνει ότι οι εταιρείες εισαγωγών φυσικών πόρων (υπήρχε στην αγορά όπως καφές ή νερό καρύδας) δεν μπορούν να στραφούν στην εγχώρια παραγωγή προκειμένου να αποφύγουν τους δασμούς. Η δυνατότητά τους να προμηθεύονται από άλλες χώρες είναι περιορισμένη, και αισθάνονται «κολλημένοι» με υψηλότερους δασμούς, ανεξαρτήτως της προέλευσης. Η κυβέρνηση προσπαθεί να ανταποκριθεί στην πρόκληση με πολιτικές, αλλά ακόμη βρίσκεται σε φάση εξέλιξης.

Η Anjali Bhargava της Anjali’s Cup, που παράγει αυθεντικά μπαχαρικά και τσάι εμπνευσμένα από την Αγιουρβέδα, τόνισε ότι όλες οι πηγές καφεΐνης τους προέρχονται από το εξωτερικό: τα μπαχαρικά από Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, Αφρική, Νότια Αμερική, το τσάι και πιπέρι από την Ινδία, σαφράν από το Αφγανιστάν, και συσκευασίες από κασσίτερο που κατασκευάζεται στην Κίνα. Προειδοποίησε ότι οι καταναλωτές μπορεί να στραφούν σε χαμηλότερης ποιότητας προϊόντα μεγάλων εταιρειών και ότι οι μικρές, αυθεντικές μάρκες κινδυνεύουν απο εξαφάνιση.

Ανέφερε επίσης τον δασμό 50% στο τσάι από την Ινδία, επισημαίνοντας ότι αμφισβητεί την ποιότητα ζωής και θα πλήξει μικρές επιχειρήσεις, υπαλλήλους και καταναλωτές. Οι αυξήσεις θα οδηγήσουν σε ανατιμήσεις στις τιμές, τις οποίες οι πελάτες ήδη απέρριψαν, λόγω της δύναμης των μεγάλων ανταγωνιστών.

Η Bhargava θεωρεί ότι ο εμπορικός πόλεμος πλήττει όλους: «Τα καφέ ήδη παλεύουν για την επιβίωση τους και πρέπει να διαφυλάξουν τα περιθώρια κέρδους τους για να παραμείνουν ανοιχτά. Όταν τα αυθεντικά προϊόντα γίνονται μη προσβάσιμα, η αλυσίδα εφοδιασμού κλονίζεται. Οι δασμοί θα εξαλείψουν τις αυθεντικές, ποικίλες επιχειρήσεις που κάνουν τις αγορές ζωντανές».