Σύμφωνα με τα υπολογιστικά μοντέλα των επιστημόνων, δεν αποκλείεται μέχρι το 2100 να σημειωθεί ισχυρή σεισμική δόνηση μεγέθους 8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ κατά μήκος της ζώνης υποβύθισης της Cascadia (από την Ουάσιγκτον έως τη βόρεια Καλιφόρνια), προκαλώντας βύθιση των παράκτιων περιοχών από 0,5 έως 2 μέτρα, άνοδο της στάθμης των υδάτων και  τσουνάμι 30 μέτρων.

Αναλυτικότερα, εκτιμούν ότι τα επόμενα 50 χρόνια υπάρχει 15% πιθανότητα να χτυπήσει την περιοχή ο ισχυρός σεισμός, ο οποίος θα οδηγήσει σε μέγα-τσουνάμι απειλώντας μεγάλες εκτάσεις των ΗΠΑ και δη της Βόρειας Καλιφόρνια, του βόρειου Όρεγκον και της νότιας Ουάσιγκτον, ενώ θα μπορούσαν να κινδυνεύσουν η Αλάσκα και η Χαβάη.

Αν γίνει πραγματικότητα αυτό το σενάριο, τότε η ακτή υπολογίζεται μέσα σε λίγα λεπτά να μειωθεί κατά περίπου δύο μέτρα επιδρώντας αρνητικά τις τοπικές κοινότητες, βυθίζοντας κτίρια και απειλώντας τη ζωή των κατοίκων.

Σύμφωνα, δε, με τα υπολογιστικά μοντέλα τους αν ένα τέτοιο φαινόμενο συνέβαινε σήμερα, τότε θα επηρέαζε 14.350 κατοίκους, 22.500 κτίρια και πάνω από 1.200 χλμ. του οδικού δικτύου. Επιπλέον, εξαιτίας των πλημμυρών εκτιμάται ότι θα επηρεαστούν ηλεκτρικοί υποσταθμοί, εγκαταστάσεις αποβλήτων, μονάδες εκτροφής ζώων προκαλώντας ρύπανση.

«Η μοντελοποίηση του σεισμού και η γεωχωρική ανάλυση δείχνουν ότι η καθίζηση από έναν μεγάλο σεισμό στην Cascadia σήμερα θα μπορούσε να διπλασιάσει την έκθεση των κατοίκων, των κατασκευών και των δρόμων στις πλημμύρες. Μέχρι το 2100, η ​​καθίζηση από το σεισμό που ενισχύεται από την προβλεπόμενη άνοδο της στάθμης της θάλασσας εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, θα μπορούσε να υπερτριπλασιάσει την έκθεση των κατοίκων, των κατασκευών και των δρόμων στις πλημμύρες. Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις από σεισμούς και κλίμα στον σχεδιασμό της ανθεκτικότητας των παράκτιων περιοχών στη ζώνη υποβύθισης της Cascadia και παγκοσμίως», αναφέρει η έκθεση.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, η ζώνη υποβύθισης της Cascadia είναι ένα γεωλογικό ρήγμα που εκτείνεται από τη βόρεια Καλιφόρνια, μέσω του Όρεγκον και της Ουάσιγκτον, μέχρι τη νότια Βρετανική Κολομβία, όπου παρατηρείται κίνηση τεκτονικών πλακών. Η περιοχή μπορεί να δώσει σεισμούς 9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ ή ακόμα μεγαλύτερους, επισημαίνουν οι επιστήμονες.

Εάν ο σεισμός σημειωνόταν το 2100, τότε η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να είναι αυξημένη κατά ένα μέτρο, εξαιτίας της προβλεπόμενης παγκόσμιας ανόδου που προκαλείται από την κλιματική αλλαγή, με αποτέλεσμα να εντείνεται ακόμα περισσότερο η έκθεση σε πλημμύρες.

Προσθέτει, μάλιστα, ότι οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις θα μπορούσαν να καταστήσουν πολλές παράκτιες κοινότητες ακατοίκητες.

Την ίδια στιγμή, είναι πιθανό να επηρεαστεί η υγεία των εδαφών, τα οποία δε θα μπορούν να αξιοποιηθούν για τη βόσκηση ζώων, ενώ το οικοσύστημα των ακτών που λειτουργούν προστατευτικά, θα διαβρωθεί σημαντικά και ενδέχεται να μην ανακάμψει.

Είκοσι χρόνια μετά το τσουνάμι στον Ινδικό Ωκεανό που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 220.000 ανθρώπους, η UNESCO διαθέτει περίπου 10 κέντρα συναγερμού σε όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του CENALT στα περίχωρα του Παρισιού. “Ακόμη και το ιδανικό σύστημα προειδοποίησης θα είναι άχρηστο, εάν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι να κάνουν”, εξηγεί ο Μπερνάρντο Αλιάγκα, επικεφαλής του προγράμματος της UNESCO για την αντιμετώπιση τσουνάμι.

Η πλειονότητα των τσουνάμι που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα επηρέασαν κατοίκους παράκτιων περιοχών στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Ως εκ τούτου, οι κάτοικοι αυτών των περιοχών είναι εξοικειωμένοι με την απειλή τσουνάμι.

Το πρωτόκολλο ασφαλείας που έχει σχεδιάσει η δημοτική αρχή στις Κάννες προβλέπει τη μετάδοση μηνυμάτων – στη γαλλική και στην αγγλική γλώσσα – μέσω 383 μεγαφώνων, αμέσως αφότου σημάνει συναγερμό το CENALT (CENtre d’Alerte aux Tsunamis), εξηγεί ο Γιανίκ Φεράντ, επικεφαλής των δημοτικών υπηρεσιών για τη διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Καταβάλλονται προσπάθειες για την ευαισθητοποίηση μαθητών και ηλικιωμένων, τοποθετήθηκε ειδική σήμανση που υποδεικνύει το πλησιέστερο καταφύγιο (π.χ. μια πλατεία σε ύψωμα ή μακριά από την ακτή).

Χάρη σε αυτές τις προσπάθειες, οι Κάννες αναγνωρίστηκαν τον Ιανουάριο από την UNESCO ως η πρώτη γαλλική πόλη που κρίνεται “έτοιμη για (σ.σ. να αντιμετωπίσει ενδεχόμενο) τσουνάμι” (“Tsunami Ready”). Η Μασσαλία και η Νίκαια θέλουν να βαδίσουν στα χνάρια των Καννών.