Η άμεση επίδραση στην οικονομία από ένα μόνο σκληρό καλοκαίρι με καύσωνα, ξηρασία και πλημμύρες ανήλθε στο 0,26% της οικονομικής παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2024. Οι μεγαλύτερες ζημιές σημειώθηκαν σε Κύπρο, Ελλάδα, Μάλτα και Βουλγαρία, όπου οι βραχυπρόθεσμες απώλειες ξεπέρασαν το 1% της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας (ΑΠΑ, δείκτης παρόμοιος με το ΑΕΠ). Ακολουθούν χώρες της Μεσογείου όπως οι Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία, αναφέρει ο Guardian.

«Συντηρητικές» εκτιμήσεις

Την έρευνα πραγματοποίησαν οικονομολόγοι του Πανεπιστημίου Μανχάιμ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίοι χαρακτηρίζουν τα αποτελέσματα «συντηρητικά», καθώς δεν περιλαμβάνουν τις πρωτοφανείς πυρκαγιές που σάρωσαν τη νότια Ευρώπη τον Αύγουστο ούτε τον συνδυασμό των επιπτώσεων ακραίων φαινομένων που πλήττουν ταυτόχρονα μια περιοχή.

«Το πραγματικό κόστος των ακραίων καιρικών φαινομένων εμφανίζεται σταδιακά, γιατί αγγίζει ζωές και μέσα διαβίωσης μέσω πολλών καναλιών, πέρα από το άμεσο πλήγμα», σχολίασε η οικονομολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μάνχαϊμ και κύριος συγγραφέας της μελέτης, Σεχρίς Ουσμάν.

Άμεσες και έμμεσες ζημιές

Οι επιστήμονες προσπαθούν να υπολογίσουν πόσο η υπερθέρμανση του πλανήτη επιδείνωσε τα φετινά ακραία φαινόμενα. Έρευνες δείχνουν ότι η κλιματική κατάρρευση έκανε 40 φορές πιο πιθανές τις συνθήκες πυρκαγιάς στην Ισπανία και την Πορτογαλία, και 10 φορές πιο πιθανές στην Ελλάδα και την Τουρκία. Μόνο ο «αθόρυβα καταστροφικός» καύσωνας του Ιουνίου εκτιμάται ότι τριπλασίασε τους θανάτους σε 12 μεγάλες πόλεις λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που παγιδεύει θερμότητα.

Ενώ οι περισσότερες έρευνες για το οικονομικό κόστος της κλιματικής κατάρρευσης εξετάζουν τις άμεσες επιπτώσεις, όπως η καταστροφή περιουσιακών στοιχείων ή οι ασφαλισμένες ζημίες, οι συγγραφείς της νέας μελέτης χρησιμοποίησαν ιστορικές σχέσεις μεταξύ βίαιων καιρικών φαινομένων και οικονομικής παραγωγής για να υπολογίσουν τις δευτερογενείς επιπτώσεις, όπως οι περιορισμένες ώρες εργασίας στα εργοτάξια κατά τη διάρκεια καυσώνων ή η διαταραχή των χρόνων μετακίνησης μετά από πλημμύρες που προκάλεσαν ζημιές στους σιδηροδρόμους.

Ο Γκερτ Μπάιενς, οικονομολόγος στην Εθνική Τράπεζα του Βελγίου, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη, δήλωσε ότι η διακοπή της εφοδιαστικής αλυσίδας ήταν ένα από τα πιο σημαντικά «κρυφά κόστη» που συνήθως δεν υπολογίζονται. Έφερε ως παράδειγμα τις πλημμύρες του 2021 στη χώρα του, όπου επιχειρήσεις μακριά από τις ζώνες καταστροφής είδαν τις πωλήσεις τους να καταρρέουν, επειδή είχαν προμηθευτές στις πληγείσες περιοχές.

Τέτοιες «κρυφές απώλειες» μπορούν να αυξήσουν το συνολικό κόστος έως και 30%, σημείωσε.

«Φυσικά, τέτοιες εκτιμήσεις συνοδεύονται από αβεβαιότητα, καθώς βασίζονται σε ιστορικούς μέσους όρους και δεν μπορούν ακόμη να αποτυπώσουν πλήρως τα σύνθετα γεγονότα», πρόσθεσε. «Αλλά το μεγάλο μήνυμα είναι σαφές: οι ακραίες καιρικές συνθήκες αφήνουν ήδη ένα σημαντικό οικονομικό αποτύπωμα και οι έμμεσες επιπτώσεις μπορεί να είναι εξίσου καταστροφικές με την άμεση καταστροφή», κατέληξε.

Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών αναφέρουν αύξηση στην προσέλευση ασθενών κατά 20% και οι δομές οργανώνονται για να αντιμετωπίσουν περαιτέρω άνοδο τις ερχόμενες ημέρες, με τους μετεωρολόγους να μην προβλέπουν σύντομα ανάπαυλα.

Μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων ANSA ο Αλεσάντρο Ρικάρντι, πρόεδρος της Ιταλικής Εταιρείας Επειγόντων Περιστατικών εξήγησε ότι παρατηρείται υψηλό ποσοστό παθήσεων σε ασθενείς με χρόνια νοσήματα και σε ηλικιωμένους, επειδή οι υψηλές θερμοκρασίες μπορούν να επιδεινώσουν υπάρχουσες παθήσεις. Την ίδια στιγμή, καταγράφονται περιστατικά ηλίασης, θερμοπληξίας και λιποθυμικά επεισόδια, αλλά όπως είπε, όχι σε μεγάλο βαθμό.

Ανάμεσα στις ιταλικές πόλεις που πλήττονται από τον καύσωνα είναι κι η Απουλία στα νότια της χώρας όπου αναμένονται θερμοκρασίες ανάμεσα στους 38 και 40 βαθμούς Κελσίου.

Στο Λέτσε, την πρωτεύουσα της περιφέρειας, λειτουργεί ο μεγαλύτερος υπολογιστής στην Ιταλία και ένας από τους σημαντικότερους στην Ευρώπη, ο οποίος επεξεργάζεται τα κλιματικά δεδομένα στο Ίδρυμα CMCC, το Ευρωμεσογειακό Κέντρο για την Κλιματική Αλλαγή.

Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera, χάρη σε δύο συστήματα τελευταίας τεχνολογίας, οι επιστήμονες του κέντρου παρατηρούν τις μεταβολές στο κλίμα σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο, μελετούν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και σχεδιάζουν υπολογιστικά μοντέλα για την ανάπτυξη μελλοντικών σεναρίων, καθώς και δράσεις για τον περιορισμό των φαινομένων.

Ανάμεσα σε όσα μελετούν, συγκαταλέγεται και η άνοδος της στάθμης των υδάτων, με τον Ίβαν Φεντερίκο, διευθυντής ερευνών του «Global Coastal Ocean» του κέντρου, να εξηγεί ότι το 60% της ακτογραμμής της Απουλίας παρουσιάζει υποχώρηση λόγω διάβρωσης.

Ο ειδικός προειδοποιεί ότι στο μέλλον η άνοδος της στάθμης των θαλασσών θα είναι σημαντική και αναφέρει χαρακτηριστικά πως στη Μεσόγειο μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση «κατά 30 έως 80 εκατοστά. Αυτό σημαίνει περαιτέρω υποχώρηση της ακτογραμμής».

Ένα ακόμα στοιχείο που οι ειδικοί αναλύουν είναι τα ακραία καιρικά φαινόμενα, με τον Φεντερίκο να αναλύει τις επιπτώσεις από την αύξηση της θερμοκρασίας των θαλασσών, η οποία επιδρά στην αλιευτική δραστηριότητα και στους φυσικούς οικοτόπους, όπως τα δάση της Ποσειδωνίας, τα οποία όχι μόνο θωρακίζουν τις παράκτιες κοινότητες από τα κύματα και τη δύναμη των ρευμάτων, αλλά απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα, όπως τα χερσαία δάση.

«Εργαζόμαστε σε ένα έργο που μελετά τις επιπτώσεις των πλημμυρών στις ακτές της Απουλίας κοντά στη Μανφρεντεντόνια, και εδώ το αντίγραφο μας δείχνει τι θα συμβεί αν επιλέξουμε έναν κυματοθραύστη ή ένα λιβάδι Ποσειδωνίας, μια λύση βασισμένη στη φύση. Τα μοντέλα μας λένε επίσης, σε περίπτωση πλημμύρας ή ανόδου της στάθμης της θάλασσας, πόσο θα επηρεαστεί η τοπική κοινότητα», προσθέτει ο ειδικός.

Από την πλευρά της η Τζουλιάνα Μπαρμπάτο, του CMCC μιλώντας στην ιταλική εφημερίδα προέβλεψε αύξηση της θερμοκρασίας «μεταξύ 1 και 5 βαθμών ως το τέλος του αιώνα. Η διαφορά εξαρτάται από τα σενάρια, δηλαδή από το πώς το περιβάλλον ανταποκρίνεται στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα». Σύμφωνα με το σενάριο των πρωτοβουλιών για τον περιορισμό του αερίου, τότε η αύξηση της θερμοκρασίας θα μετριαστεί. Αντιθέτως, στο σενάριο που δεν περιλαμβάνει σχετικές δράσεις, οι εκπομπές αερίων θα είναι υψηλές. Η Μπαρμπάτο τονίζει ότι «στην ουσία, λοιπόν, όλα εξαρτώνται από το εδώ και τώρα».

Το 2024, η πιο ζεστή χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ, παρατηρήθηκαν ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών, τόσο στον αέρα όσο και στην επιφάνεια των θαλασσών, και αυτή η ζέστη χρησίμευσε ως καύσιμο για να ενισχύσει τους κυκλώνες, τα κύματα καύσωνα και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα σε όλο τον κόσμο.

Σύμφωνα με το δίκτυο επιστημόνων του World Weather Attribution (WWA), σχεδόν όλες οι μεγάλες καταστροφές που εξέτασε τους τελευταίους 12 μήνες επιδεινώθηκαν από τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

«Οι επιπτώσεις της υπερθέρμανσης που προκαλούν τα ορυκτά καύσιμα δεν ήταν ποτέ τόσο ξεκάθαρες και τόσο καταστροφικές όσο το 2024. Ζούμε σε μια νέα, επικίνδυνη εποχή», δήλωσε η κλιματολόγος Φριντερίκε Ότο του WWA.

Ο θανάσιμος κίνδυνος των καυσώνων αποδείχθηκε με περίτρανο τρόπο τον Ιούνιο, όταν περισσότεροι από 1.200 μουσουλμάνοι προσκυνητές έχασαν τη ζωή τους στη Μέκκα της Σαουδικής Αραβίας, όπου η θερμοκρασία έφτασε τους 51,8 ° Κελσίου.

Καμία ήπειρος δεν γλίτωσε από την ακραία ζέστη, τον «σιωπηλό δολοφόνο» όπως τη χαρακτηρίζουν οι επιστήμονες, με θύματα να καταγράφονται στην Ταϊλάνδη, την Ινδία ή τις ΗΠΑ.

Στο Μεξικό ο καύσωνας ήταν τόσο έντονος που πίθηκοι «αλουάτα» έπεφταν νεκροί από τα δέντρα, ενώ στο Πακιστάν εκατομμύρια παιδιά παρέμειναν στα σπίτια τους όταν το θερμόμετρο ξεπέρασε τους 50 ° Κελσίου.

Η υπερθέρμανση δεν είναι συνώνυμο μόνο των καυσώνων: καθώς η θερμοκρασία του νερού των ωκεανών είναι υψηλότερη, εξατμίζεται μεγαλύτερη ποσότητα νερού και η πιο ζεστή ατμόσφαιρα συγκρατεί περισσότερη υγρασία (ως 7% περισσότερη για κάθε έναν βαθμό Κελσίου υψηλότερη θερμοκρασία), δύο παράγοντες που προκαλούν καταρρακτώδεις βροχές.

Τον Απρίλιο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έπεσε σε μία ημέρα ποσότητα βροχής που κανονικά αντιστοιχεί σε δύο χρόνια, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν πολλές περιοχές της χώρας και να παραλύσει το αεροδρόμιο του Ντουμπάι.

Η Κένυα μόλις είχε ξεπεράσει ένα επεισόδιο ακραίας ξηρασίας, όταν σημειώθηκαν στη χώρα οι χειρότερες πλημμύρες εδώ και δεκαετίες.

Στη δυτική και την κεντρική Αφρική τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ανάγκη ανθρωπιστική βοήθεια έπειτα από ιστορικές πλημμύρες, οι οποίες προκάλεσαν τον θάνατο περισσότερων από 1.500 ανθρώπων. Στην Ευρώπη, κυρίως στην Ισπανία, σημειώθηκαν επίσης φονικές πλημμύρες.

Το Αφγανιστάν, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Κίνα, το Νεπάλ, η Ουγκάντα, η Ινδία, η Σομαλία, το Πακιστάν, το Μπουρούντι και οι ΗΠΑ δεν γλίτωσαν από τις πλημμύρες τους τελευταίους 12 μήνες.

Εξάλλου η πιο ζεστή επιφάνεια των ωκεανών αύξησε την ισχύ των τροπικών κυκλώνων, ενισχύοντας τη δύναμη των καταστροφικών ανέμων. Ισχυροί κυκλώνες, όπως ο Μίλτον, ο Μπέριλ και η Ελίν, προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στις ΗΠΑ και την Καραϊβική, την ώρα που το 2024 καταγράφηκαν περισσότεροι κυκλώνες από τον μέσο όρο.

Τον Νοέμβριο οι Φιλιππίνες επλήγησαν από έξι μεγάλες καταιγίδες, δύο μόνο μήνες μετά τις καταστροφές του τυφώνα Γιάγκι που έπληξε τη νοτιοανατολική Ασία.

Ο κυκλώνας Σίντο, ο οποίος προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στη Μαγιότ, θα ήταν λιγότερο ισχυρός χωρίς την κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με το συμπέρασμα προκαταρκτικής έκθεσης.

Λόγω της κλιματικής απορρύθμισης κάποιες περιοχές του κόσμου γίνονται πιο υγρές και άλλες πιο ξηρές.

Η ξηρασία έπληξε σοβαρά πολλές περιοχές της Αμερικής, προκαλώντας τεράστιες δασικές πυρκαγιές στις δυτικές ΗΠΑ, τον Καναδά, ακόμη και σε κάποια κομμάτια του Αμαζονίου, που θεωρείται μία από τις πιο υγρές περιοχές του κόσμου.

Λόγω των μηνών ξηρασίας στις χώρες της νότιας Αφρικής περίπου 26 εκατομμύρια άνθρωποι απειλούνταν από την πείνα τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP).

Τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα κόστισαν τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους το 2024.

Από οικονομική άποψη οι φυσικές καταστροφές προκάλεσαν ζημιές 310 δισεκ. δολαρίων σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με εκτίμηση της Swiss Re.

Από την αρχή του 2024 και ως την 1η Νοεμβρίου οι ΗΠΑ είχαν καταγράψει 24 φυσικές καταστροφές, το κόστος των οποίων ξεπερνά το ένα δισεκ. δολάρια, σύμφωνα με τις αρχές.

Στη Βραζιλία η ξηρασία κόστισε 2,7 δισεκ. στον γεωργικό τομέα από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο.

Αυτό, τουλάχιστον, προκύπτει από πρόσφατη μελέτη με επικεφαλής το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole (WHOI) που δημοσιεύτηκε στο Limnology and Oceanography Letters.
Όπως αναφέρει η έκθεση η κλίμακα και η υψηλή πυκνότητα του οργανισμού, καθώς και η ισχυρή τοξικότητά του μπορεί να θέσει «σε κίνδυνο άνευ προηγουμένου για την υγεία του ανθρώπου και του οικοσυστήματος καθώς και για τις δραστηριότητες αλιείας στην περιοχή του Βερίγγειου πορθμού και πέραν αυτής».

Όπως εξηγούν οι ειδικοί οι τοξίνες που παράγονται από αυτόν τον οργανισμό καθώς πολλαπλασιάζεται ή «ανθίζει» μπορούν να συσσωρευτούν σε είδη που καταναλώνουν φύκια. Κατά συνέπεια οι τοξίνες μπορούν να μεταφερθούν μέσω του τροφικού ιστού προκαλώντας ασθένειες ή ακόμα και το θάνατο θαλάσσιων ζώων, ενώ δυνητικά μπορεί να σημειωθεί ακόμα και θανατηφόρα δηλητηρίαση από PSP στους ανθρώπους που καταναλώνουν μολυσμένα θαλασσινά.

Σχετικά με την παρουσία των τοξικών φυκιών στο Βερίγγειο πορθμό εικάζεται ότι οι ισχυροί άνεμοι ώθησαν το πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά νερό της Βερίγγειας Θάλασσας προς τα θερμότερα νερά της Αλάσκας. Επομένως, η ευνοϊκή θερμοκρασία και τα θρεπτικά στοιχεία επέτρεψαν στα φύκια να επεκταθούν.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις στο ερώτημα πώς οι τοξίνες κινούνται μέσω του τροφικού ιστού, με τις κοινότητες να καλούνται να αντιμετωπίσουν την επέκταση των φυκιών ώστε να διασφαλιστεί η ασφαλής χρήση των κρίσιμων θαλάσσιων πόρων σε μια περιοχή που έχει μικρή εμπειρία με HABs, καθώς η κατανάλωση οστρακοειδών μπορεί να είναι επικίνδυνη.

«Στόχος αυτής της μελέτης είναι να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή σε ορισμένα από τα σοβαρά ζητήματα που αντιμετωπίζει η περιοχή, γνωρίζοντας ότι καθώς το κλίμα αλλάζει και η Αρκτική συνεχίζει να θερμαίνεται, είναι πιο πιθανό να δούμε ανθίσεις όπως αυτή στα πολικά ύδατα. Ελπίζουμε ότι αυτή η έρευνα μπορεί να παρακινήσει πιο εντατικές έρευνες και παρακολούθηση», δήλωσε η επικεφαλής συντάκτρια της έκθεσης, Evie Fachon, βιολόγος και υποψήφια διδάκτωρ στο κοινό πρόγραμμα του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης.

«Όταν σχεδιάσαμε την αποστολή, θέλαμε να καταγράψουμε τη δυναμική μιας πολύ σημαντικής και ελάχιστα κατανοητής διαδικασίας που συνδέεται με το κλίμα και το μεταβαλλόμενο περιβάλλον στην Αλάσκα», δήλωσε στο EurekAlert ένας εκ των συντακτών και επιστήμονας στο Τμήμα Βιολογίας του WHOI, Don Anderson.

Photo: Commons wikimedia/ NASA/GSFC/JPL/MISR-Team/ Satellite image of Bering Strait

Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Trends in Ecology and Evolution και συμπίπτει με την έναρξη της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή του 2023 COP28 στο Ντουμπάι, όπου οι φορείς χάραξης παγκόσμιας πολιτικής αναμένεται να σχεδιάσουν τρόπους αντιμετώπισης των επιπτώσεων της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Σύμφωνα με τους ειδικούς η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων οδηγεί πολλά από τα τροπικά είδη να αναζητούν πιο ψυχρό περιβάλλον με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν τον Ισημερινό και να κατευθύνονται προς τους πόλους.

Αυτή η μαζική μετακίνηση της θαλάσσιας ζωής, η λεγόμενη «τροπικοποίηση», αλλάζει το τοπίο των ωκεανών και προκαλεί «σειρά οικολογικών και εξελικτικών συνεπειών για τα είδη, για ολόκληρα οικοσυστήματα, μεταβάλλει τα παγκόσμια μοντέλα βιοποικιλότητας» και ενδεχομένως την παγκόσμια οικονομία, ανέφερε η Καρολίνα Ζαρζίνσκι, ερευνήτρια του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον στη Μεγάλη Βρετανία.

Οι επιστήμονες εξηγούν πως η κλιματική αλλαγή έχει αλλάξει τους φυσικούς παράγοντες που επηρεάζουν τα είδη, όπως τα ωκεάνια ρεύματα στα σημεία που χωρίζουν τις τροπικές/υποτροπικές και τις εύκρατες περιοχές. Η θερμοκρασία σε αυτά τα ρεύματα θερμού νερού αυξάνεται ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο, ενισχύοντας τη μετακίνηση προς τους πόλους.

«Παρότι η αφθονία, η κατανομή και η παρουσία ειδών σε τροπικές, υποτροπικές και εύκρατες ζώνες έχει καταγραφεί πολλές φορές, υπάρχει θεμελιώδης έλλειψη κατανόησης των μακροπρόθεσμων εξελικτικών συνεπειών όταν νέα είδη ζουν μαζί», δήλωσε η Σουζάν Γουίλιαμς, επιστημονική συνεργάτιδα στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Ηνωμένου Βασιλείου και μία εκ των συντακτών της έκθεσης.

Το φαινόμενο αυτό μπορεί να επηρεάσει έναν μεμονωμένο πληθυσμό, ένα ολόκληρο είδος ή ακόμη και ολόκληρα οικοσυστήματα. Για παράδειγμα, καθώς τα φυτοφάγα ψάρια απομακρύνονται από τον ισημερινό, καταναλώνουν πολλά φύκια που βρίσκουν στη νέα τους «πατρίδα». Αυτό δημιουργεί επιπλέον χώρο για να εγκατασταθούν στην περιοχή κοράλλια, συμβάλλοντας στην εξάπλωση του φαινόμενου. Παράλληλα, καθώς οι τροπικές θαλάσσιες χελώνες και το θαλασσινό μεγαλόσωμο θηλαστικό ντιγκόνγκ κατευθύνονται προς τα νότια κατά μήκος της δυτικής ακτής της Αυστραλίας, απειλούν τα είδη ευάλωτα θαλάσσια λιβάδια αφού αποτελούν πηγή τροφής τους.

Παράλληλα, έχει καταγραφεί ότι είδη ψαριών αλλάζουν τη διατροφική και κοινωνική συμπεριφορά τους για να καταφέρουν να συνυπάρξουν με άλλα είδη. Ανάμεσα σε αυτά οι πομακεντρίδες που σχηματίζουν κοπάδια με τοπικά είδη και όχι με τους όμοιούς τους. Εκτιμάται ότι αυτή η αλλαγή συμπεριφοράς συνδέεται με την προοπτική μεγαλύτερης διάρκειας ζωής.

Η μελέτη του πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον καταδεικνύει ότι είδος αχιβάδας έχει αρχίσει να «λυγίζει» ώστε να αποφύγει αρπακτικά είδη που το απειλούν και έχουν εκτοπιστεί στις θάλασσες της Μπάχα Καλιφόρνια στο Μεξικό.

Όλα αυτά, ενώ η εκτεταμένη μετακίνηση της θαλάσσιας ζωής έχει ήδη αντίκτυπο στην παγκόσμια αλιεία, καθώς σε περιοχές όπως δυτικά του Ειρηνικού Ωκεανού εντοπίζονται αυξημένα ποσοστά παρουσίας τροπικών ειδών.