Στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, αμέσως μετά την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου, η μεσαία τάξη λύγισε από το εκρηκτικό κοκτέιλ φόρων και εισφορών.

Τα μεσαία νοικοκυριά είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται, εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες αναγκάστηκαν να κλείσουν τα βιβλία τους για να γλιτώσουν από τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές, επιχειρήσεις κατέβασαν ρολά και οι ιδιοκτήτες ακινήτων πληρώνουν ακόμη τον ΕΝΦΙΑ που υποτίθεται θα καταργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρει το in.gr.

Από το 2015 τα χτυπήματα που δέχθηκαν φορολογούμενοι και επιχειρήσεις ήταν απανωτά. Σχεδόν τίποτα δεν έμεινε αφορολόγητο. Φόροι στο εισόδημα, φόροι στην κατανάλωση, φόροι στις καταθέσεις, φόροι στα ακίνητα, φόροι στα καύσιμα, φόροι στον καφέ, φόροι στο Ιντερνετ, φόροι στα κινητά και στα σταθερά τηλέφωνα, φόροι στη διαμονή στα ξενοδοχεία.

Άλλωστε τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) για την υπερφορολόγηση στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι αποτελεί σημαντικό πρόβλημα για την κοινωνία και την οικονομία.

Η Ελλάδα αποτελεί σπάνια περίπτωση χώρας που φορολογεί επιθετικά τόσο την εργασία όσο και το «κεραμίδι» επισημαίνει ο ΣΕΒ, προσθέτοντας ότι η πολιτική αυτή από τη μια πλευρά στερεί δυνατότητες απασχόλησης, και από την άλλη απαιτεί υψηλότατα καθαρά εισοδήματα για την καταβολή εξαιρετικά επαχθών φόρων, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την κατοχή ακινήτων.

Το φορολογικό πλαίσιο στην Ελλάδα παραμένει ασταθές, αβέβαιο και μη ανταγωνιστικό για τις επιχειρήσεις σημειώνει ο Σύνδεσμος, αναφέροντας ότι λιγότερες από 500 επιχειρήσεις με κέρδη άνω των 3 εκατ. ευρώ πληρώνουν πάνω από το 50% του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων. Με αυτόν τον τρόπο, όπως υποστηρίζουν οι αναλυτές, αναδεικνύεται το μέγεθος της απώλειας εσόδων που έχει το κράτος από τη στρατηγική του να υπερφορολογεί τους εργαζομένους, τις επιχειρήσεις και τους μετόχους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία :

• Για καθαρές ετήσιες αποδοχές 20.000 ευρώ το κράτος «αφαιρεί» από τους μισθωτούς, μέσω φόρων και εισφορών, κατά μέσο όρο το 44% από το ποσό που πληρώνει ο εργοδότης. Μόνο 6 ευρωπαϊκές χώρες αφαιρούν περισσότερο. Για να είναι ανταγωνιστικό το ποσοστό επιβάρυνσης με φόρους και εισφορές επί του κόστους του εργοδότη θα έπρεπε να είναι γύρω στο 35%.
• Για καθαρές αποδοχές 40.000 ευρώ τον χρόνο «αφαιρείται» μέσω φόρων και εισφορών το 60% του ποσού που πληρώνει ο εργοδότης. Καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν αφαιρεί περισσότερο. Ενα ανταγωνιστικό ποσοστό επιβάρυνσης θα ήταν γύρω στο 40%.
• Το 2009 τα φυσικά πρόσωπα με ετήσιο εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ ανέρχονταν σε 527.000, το 2014 ήταν 275.000, παρά τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και το 2017 ο αριθμός τους μειώθηκε σε 239.000. H υπερφορολόγηση οδήγησε και στη μείωση των αγοραπωλησιών ακινήτων.

Αυξάνοντας υπέρμετρα τους φόρους, το κράτος οδηγεί στην εξάλειψη αυτής της εισοδηματικής ομάδας που αποτελεί κάτω από το 3% των φορολογούμενων αλλά συνεισφέρει το 42% των συνολικών εσόδων του κράτους από το φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και την ειδική εισφορά. Έτσι το κράτος μακροπρόθεσμα κινδυνεύει να χάσει αυτά τα έσοδα ή να αναγκαστεί να τα αναπληρώσει από τις χαμηλότερες εισοδηματικές ομάδες στις οποίες πλέον εγκλωβίζεται ο πληθυσμός.

Σύμφωνα με την επεξεργασία των στοιχείων των περυσινών φορολογικών δηλώσεων το 59% των πολιτών ζει με εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ ετησίως!

Προφανώς η ληστρική υπερφορολόγηση έχει αναγκάσει πολλούς να δουλεύουν με "μαύρα" και να φοροδιαφεύγουν για να επιβιώσουν.

Ωστόσο, αυτοί που "έταζαν λαγούς με πετραχήλια" οδηγούν ολοένα και περισσότερους πολίτεςστο περιθώριο, οι οποίοι προσπαθούν να επιβιώσουν με τα επιδόματα φτώχειας που μοιράζει η Κυβέρνηση.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι μισθωτοί και συνταξιούχοι εμφανίζονται λιγότερο φτωχοί σε σχέση με τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αγρότες και τους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Όλα τα παραπάνω είναι έργα Τσίπρα, ο οποίος διέλυσε τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου και φτωχοποίησε τους περισσότερους μισθωτούς και συνταξιούχους.

Δημοσιεύτηκε στο «Καρφί» του Σαββατοκύριακου 

Οι φορολογούμενοι βλέπουν τον μισθό τους να μειώνεται εξαιτίας της φορολογικής «σφήνας», δηλαδή του εισοδήματος που απομένει (μαζί με τα επιδόματα) μετά την αφαίρεση φόρων και εισφορών.

Σύμφωνα με μελέτη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) η συνολική επιβάρυνση για έναν άγαμο εργαζόμενο ανήλθε το 2018 στο 40,9% (αύξηση 0,15%σε σχέση με το 2017), όταν ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 36,1%, με τη χώρα μας να καταλαμβάνει τη 13η θέση μεταξύ των 36 χωρών που εξετάζονται στη μελέτη.

Μάλιστα, η αύξηση αυτή προήλθε από τους φόρους, αναφέρει η «Καθημερινή».

Από την επεξεργασία των στοιχείων του ΟΟΣΑ, ένας άγαμος το 2000 έπρεπε να δώσει το 38,8% των ακαθάριστων αποδοχών του σε φόρους και εισφορές, το 2011 εκτινάχθηκε στο 43%, το 2015 υποχώρησε στο 39,1% και έκτοτε ανεβαίνει, για να φτάσει πέρυσι στο 40,9%.

Στις χώρες του ΟΟΣΑ, η μέση φορολογική «σφήνα» μειώθηκε κατά 0,16 ποσοστιαίες μονάδες από 36,22% σε 36,06% για έναν άγαμο, μεταξύ 2017 και 2018. Περιορίστηκε κατά περισσότερο από μία εκατοστιαία μονάδα στο Βέλγιο (1,1%), στην Εσθονία (2,5 εκατοστιαίες μονάδες),στην Ουγγαρία (1,1 εκατοστιαία μονάδα) και στις Ηνωμένες Πολιτείες (2,2 εκατοστιαίες μονάδες).

Στο Βέλγιο και στην Ουγγαρία, οι μειώσεις της φορολογικής επιβάρυνσης οφείλονταν κυρίως σε χαμηλότερες εργοδοτικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, για τις οποίες το συνολικό ποσοστό εισφορών μειώθηκε από 32,19% σε 27,14% στο Βέλγιο και από 22,0% σε 19,5% στην Ουγγαρία. Την ίδια πολιτική ακολουθεί και η Εσθονία με χαμηλότερους φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Και στις οικογένειες με παιδιά τα πράγματα δεν είναι καλύτερα.

Η χώρα μας, παρά τη μείωση σε σύγκριση με το 2017, καταλαμβάνει την τρίτη θέση με τα μεγαλύτερα βάρη. Η πολιτική των επιδομάτων το προηγούμενο έτος περιόρισε τη συνολική φορολογική επιβάρυνση για οικογένειες με δύο παιδιά και όπως τονίζεται χαρακτηριστικά στη μελέτη τα επιδόματα είναι ικανά να «λειάνουν» τις συνολικές επιβαρύνσεις.

Τι δείχνει η έκθεση

1. Ο συνδυασμός φόρων και εισφορών αφαιρεί από τον μισθό ενός άγαμου εργαζομένου 40,9%. Σε σύγκριση με το 2017 καταγράφεται αύξηση 0,15% λόγω φόρου εισοδήματος. Ο εργαζόμενος χάνει το 26,1% των ακαθάριστων αποδοχών του και τα υπόλοιπα τα πληρώνει ο εργοδότης.

2. Στις οικογένειες με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά οι συνολικές επιβαρύνσεις περιορίζονται σε σχέση με τους άγαμους και διαμορφώνονται στο 37,9%. Ωστόσο, οι οικογένειες στην Ελλάδα σηκώνουν τα μεγαλύτερα βάρη μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ με εξαίρεση την αντίστοιχη γαλλική και την ιταλική οικογένεια. Σημειώνεται ότι αν και οι επιβαρύνσεις μειώθηκαν κατά 1,08% σε σχέση με το 2017, παραμένουν σε πολύ υψηλά επίπεδα. Επιπροσθέτως, η μείωση αυτή οφείλεται αποκλειστικά στο επίδομα τέκνων και όχι στη μείωση της φορολογίας, κάτι που δημιουργεί μία στρεβλή πραγματικότητα για τη φορολογία στην Ελλάδα.

3. Για τετραμελή οικογένεια, όπου εργάζονται και οι δύο γονείς, η φορολογική «σφήνα» διαμορφώνεται στο 38,4%.

Πάντως, παρά το γεγονός της μεγάλης ανόδου του ελληνικού τουρισμού αλλά και του υψηλού αριθμού των ξενοδοχειακών μονάδων που προσφέρονται προς πώληση (ιδιαίτερα σε Κυκλάδες και Κρήτη), οι αγοραπωλησίες που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια στον κλάδο των νησιωτικών ξενοδοχειακών μονάδων 4 και 3 αστέρων, είναι σχετικά λίγες και χαμηλού τιμήματος- κατά μέσο όρο από 1 εκατ. ευρώ έως 10 εκατ. ευρώ, καθώς οι υποψήφιοι αγοραστές είναι επιφυλακτικοί ως προς τις αποδόσεις που μπορεί να καταγράψουν λόγω υπερ-φορολόγησης.

Τα στοιχεία προέρχονται από το τελευταίο Παρατηρητήριο Αξιών για ξενοδοχεία σε τουριστικά νησιά της γνωστής εταιρείας συμβούλων κι εκτιμήσεων ακινήτων GEOAXIS προκειμένου να υπάρξει ένα γενικότερο συμπέρασμα του εύρους όπου κινούνται οι τρέχουσες αξίες μονάδας (ευρώ/ δωμάτιο) για την πλειονότητα της ελληνικής ξενοδοχειακής υποδομής (ξενοδοχεία 4* και 3*) σε έξι ιδιαίτερα γνωστούς νησιωτικούς τουριστικούς προορισμούς όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη, τα Χανιά, η Πάρος, η Κέρκυρα και η Ρόδος.

Η έρευνα αγοράς πραγματοποιήθηκε με πρωτογενή συλλογή στοιχείων μέσω αγγελιών που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες, περιοδικά και στο διαδίκτυο στο διάστημα του A’ Εξαμήνου 2018, ενώ με στόχο να προσεγγιστεί όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστα και με μεγαλύτερη ασφάλεια το πιθανό επίπεδο δικαιοπραξίας (πώλησης) σε σχέση με την αρχική ζήτηση που καταγράφηκε, εφαρμόστηκε μειωτικός συντελεστής διαπραγμάτευσης 15% σε όλες τις ζητούμενες τιμές.

«Σε ένα περιβάλλον όπου η μικτή κερδοφορία προ φόρων και αποσβέσεων (EBITDA) για ένα τυπικό εποχιακό 4* ξενοδοχείο βρίσκεται περίπου στο 20% του τζίρου, η φορολογία εισοδήματος 29% κρίνεται ως απαράδεκτα υψηλή για την επιβίωση μονάδων που θα πρέπει να εξυπηρετήσουν ταυτόχρονα και το κόστος του δανεισμού τους, το φόρο μερίσματος, τον πιθανό φόρο/τέλος διανυκτέρευσης αλλά και την δημιουργία αποθεματικού για συντηρήσεις», αναφέρεται στη μελέτη.

«Επιπρόσθετα, σημαντική τροχοπέδη για την επενδυτική αγορά αποτελεί ο πολυκερματισμός του προϊόντος, η πολυοικογενειακή βάση στην ιδιοκτησία, η μονομερής εξάρτηση των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων από τους μεγάλους διεθνείς τουριστικούς οργανισμούς και ο τεράστιος όγκος αυθαιρεσιών που καταγράφουν σχεδόν όλα τα ξενοδοχεία στην Ελλάδα. Τον γενικότερο σκεπτικισμό των επενδυτών επιτείνει το οικονομικό κλίμα σε Ελλάδα και Ευρώπη, η ακύρωση ή αδράνεια στην επανεκκίνηση σημαντικών έργων υποδομών (π.χ. Υδατοδρόμια) και έργων real estate (π.χ. Ελληνικό), η ουσιαστική αδυναμία χρηματοδότησης μικρότερων έργων και το ασταθές φοροδοτικό σύστημα. Η συγκυριακή μεγάλη απορρόφηση τουριστών από όλες τις γειτονικές χώρες της Ανατολικής Μεσογείου που είχε δημιουργήσει ένα θετικό momentum στο επενδυτικό προϊόν που λέγεται ξενοδοχείο στην Ελλάδα τα έτη 2016-2018, αρχίζει να μετριάζεται καθώς η Τουρκία (κυρίως λόγω πτώσης της Λίρας) και οι Αίγυπτος/Μαρόκο/ Τυνησία (λόγω ομαλοποίησης της κατάστασης) φαίνεται να ξαναμπήκαν δυναμικά στο παιγνίδι το 2018. Διευκόλυνση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, περιορισμός του αθέμιτου ανταγωνισμού από τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες, μείωση φορολογίας και γενικότερη αναβάθμιση των υποδομών είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε σημαντικό αριθμό δικαιοπραξιών το επόμενο διάστημα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Οι τιμές

Όσον αφορά στις ξενοδοχειακές μονάδες δυναμικότητας 4*, η Σαντορίνη καταγράφει την υψηλότερη αξία μονάδας με 302.494 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 296.590 ευρώ/ δωμάτιο που κατέγραφε το 2017. Ακολουθεί η Μύκονος με 273.073 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 270.289 ευρώ/ δωμάτιο του 2017, η Κέρκυρα με 202.316 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 202.189 ευρώ/δωμάτιο του 2017, η Πάρος με 161.802 ευρώ/δωμάτιο έναντι 160.396 ευρώ/ δωμάτιο του 2017, τα Χανιά με 135.364 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 133.653 ευρώ/δωμάτιο του 2017 και τέλος η Ρόδος με 129.020 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 127.144 ευρώ/δωμάτιο του 2017.

Σημειώνεται εδώ ότι τα ακίνητα που εξετάστηκαν αποτελούν τυπικές κατασκευές που δεν ωφελούνται από ιδιαίτερα και εξεζητημένα χαρακτηριστικά κατασκευής και τοποθεσίας. Ως εκ τούτου, η έρευνα δεν αναφέρεται σε ξενοδοχεία μοναδικής αρχιτεκτονικής, ιδιαίτερης θέσης ή ιστορίας, τα οποία ως επί τω πλείστων ανήκουν και σε ανώτερη βαθμίδα (5*). Οι ζητούμενες τιμές αφορούν σε μικρές και πολύ μικρές μονάδες, περισσότερο οικογενειακές και όχι επώνυμες, με μέσο όρο δωματίων συνήθως αρκετά κάτω των 150. Είναι κατανοητό ότι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, με αριθμό δωματίων άνω των 400, καταγράφουν αρκετά χαμηλότερες αξίες μονάδας (ευρώ /δωμάτιο).

Όσον αφορά στις ξενοδοχειακές μονάδες δυναμικότητας 3* η σειρά είναι ίδια, με τη Σαντορίνη να καταγράφει την υψηλότερη αξία μονάδας με 138.589 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 136.441 ευρώ/ δωμάτιο που κατέγραφε το 2017. Ακολουθεί η Μύκονος με 133.239 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 132.228 ευρώ/ δωμάτιο του 2017, η Κέρκυρα με 69.326 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 68.987 ευρώ/δωμάτιο του 2017, η Πάρος με 68.965 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 68.014 ευρώ/δωμάτιο του 2017, τα Χανιά με 68.659 ευρώ/ δωμάτιο έναντι 68.080 ευρώ/ δωμάτιο του 2017, και τέλος η Ρόδος με 65.231 ευρώ/δωμάτιο έναντι 64.845 ευρώ/δωμάτιο του 2017.

Ο λόγος είναι ότι οι συγκεκριμένες διατάξεις θα τους υποχρεώσουν να εμφανίσουν πολύ υψηλά τεκμαρτά φορολογητέα εισοδήματα, μεγαλύτερα από τα πραγματικά αποκτηθέντα, και θα τους προκαλέσουν υπέρογκες φορολογικές επιβαρύνσεις.

Όπως δημοσιεύει ο Ελεύθερος Τύπος, λόγω της σημαντικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων, την οποία έχει προκαλέσει η πολυετής οικονομική κρίση, πολλά φυσικά πρόσωπα θα φορολογηθούν και το 2019 όχι με βάση τα πολύ χαμηλά εισοδήματα που απέκτησαν το 2018 αλλά με βάση τα εξωπραγματικά ποσά τεκμαρτών εισοδημάτων που θα τους προσδιορίσει η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) με βάση το σύστημα των τεκμηρίων ή αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης και των τεκμηρίων απόκτησης περιουσιακών στοιχείων που προβλέπει ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (ΚΦΕ).

Σε πολλές περιπτώσεις, οι διαφορές μεταξύ των πολύ χαμηλών πραγματικών εισοδημάτων και των πολύ υψηλών τεκμαρτών που θα προκύπτουν με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων θα είναι αδύνατο πλέον να καλυφθούν με περισσεύματα εισοδημάτων ή εσόδων από παρελθόντα έτη, καθώς τα ποσά αυτά έχουν χρησιμοποιηθεί σχεδόν στο σύνολό τους για την κάλυψη τεκμηρίων στα προηγούμενα χρόνια.

Σύμφωνα, ειδικότερα, με τα όσα ορίζουν οι διατάξεις των άρθρων 30-34 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, κατά την εκκαθάριση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων που θα υποβληθούν την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2019, για να δηλωθούν τα εισοδήματα του 2018, θα ισχύσουν οι ακόλουθοι κανόνες:

Α) Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων θα προσδιορίσει το συνολικό ύψος του τεκμαρτού φορολογητέου εισοδήματος κάθε φορολογούμενου με βάση το σύστημα των αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης και των δαπανών απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, αθροίζοντας τα ακόλουθα ποσά:

1. Την ελάχιστη τεκμαρτή δαπάνη διαβίωσης, η οποία ανέρχεται σε 3.000 ευρώ για κάθε άγαμο, διαζευγμένο ή χήρο φορολογούμενο και σε 5.000 ευρώ για τους έγγαμους συζύγους που υποβάλλουν κοινή δήλωση. Η ελάχιστη τεκμαρτή δαπάνη διαβίωσης υπολογίζεται μόνο εφόσον ο φορολογούμενος ή ένας εκ των δύο συζύγων δηλώνει έστω κι ένα ευρώ πραγματικό εισόδημα ή εφόσον βαρύνεται με οποιοδήποτε άλλο τεκμήριο διαβίωσης λόγω χρήσης κατοικίας, αυτοκινήτου, σκάφους κ.λπ.

2. Τα τεκμήρια διαβίωσης ή αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης. Τα τεκμήρια διαβίωσης, τα οποία ονομάζονται πλέον αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης, είναι ποσά τα οποία, σύμφωνα με τη λογική του υπουργείου Οικονομικών, αντιπροσωπεύουν τις ελάχιστες ετήσιες δαπάνες χρήσης και συντήρησης περιουσιακών στοιχείων, όπως κατοικίες, αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής, αεροσκάφη και πισίνες, αλλά και ποσά που, σύμφωνα με το υπουργείο, αντιπροσωπεύουν τα ελάχιστα ετήσια έξοδα του φορολογούμενου για την ατομική του συντήρηση. Στις αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης υπάγονται και οι πραγματικά καταβληθείσες δαπάνες για την πληρωμή διδάκτρων σε ιδιωτικά σχολεία, καθώς και τα έξοδα για την καταβολή αποδοχών σε υπηρετικό προσωπικό.

Για τον προσδιορισμό του συνόλου των τεκμηρίων διαβίωσης ή των αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης κάθε φορολογούμενου λαμβάνονται, ειδικότερα, υπόψη:

α) Οι ιδιοκατοικούμενες ή μισθωμένες ή δωρεάν παραχωρηθείσες κύριες και δευτερεύουσες κατοικίες. Το τεκμήριο διαβίωσης ή η αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης για κύρια κατοικία υπολογίζεται κλιμακωτά με βάση την επιφάνειά της, ως ακολούθως:

• Μέχρι και 80 τ.μ. κύριοι χώροι, 40 ευρώ ανά τ.μ.
• Από 81 τ.μ. μέχρι και 120 τ.μ. κύριοι χώροι, 65 ευρώ ανά τ.μ.
• Από 121 τ.μ. μέχρι και 200 τ.μ. κύριοι χώροι, 110 ευρώ ανά τ.μ.
• Από 201 τ.μ. μέχρι και 300 τ.μ. κύριοι χώροι, 200 ευρώ ανά τ.μ.
• Από 301 τ.μ. και άνω κύριοι χώροι, 400 ευρώ ανά τ.μ.

Για τους βοηθητικούς χώρους της κύριας κατοικίας, ισχύει αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης 40 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιφάνειας του ακινήτου. Ολα τα παραπάνω ποσά προσαυξάνονται κατά 40% για κατοικίες που βρίσκονται σε περιοχές με αντικειμενικές τιμές από 2.800 έως 4.999 ευρώ το τ.μ. και κατά 70% για κατοικίες που βρίσκονται σε περιοχές με αντικειμενικές τιμές από 5.000 ευρώ ανά τ.μ. και άνω. Για τις μονοκατοικίες, τα παραπάνω ποσά λαμβάνονται υπόψη αυξημένα κατά 20%. Επίσης για τις δευτερεύουσες κατοικίες τα παραπάνω ποσά αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης λαμβάνονται υπόψη μειωμένα κατά 50%.

β) Τα επιβατικά αυτοκίνητα Ι.Χ. Το τεκμήριο διαβίωσης ορίζεται ως εξής:

• Για αυτοκίνητα μέχρι και 1.200 κ.ε., σε 4.000 ευρώ.
• Για αυτοκίνητα μεγαλύτερα των 1.200 κ.ε. και μέχρι 2.000 κ.ε., προστίθενται 600 ευρώ ανά 100 κυβικά εκατοστά.
• Για αυτοκίνητα άνω των 2.000 κ.ε. και μέχρι 3.000 κ.ε., προστίθενται 900 ευρώ ανά 100 κυβικά εκατοστά.
• Για αυτοκίνητα άνω των 3.000 κ.ε., προστίθενται 1.200 ευρώ ανά 100 κυβικά εκατοστά.

Τα παραπάνω ισχύουν και για αυτοκίνητα μικτής χρήσης, καθώς και για αυτοκίνητα τύπου jeep.

Τα παραπάνω ποσά μειώνονται ανάλογα με την παλαιότητα του αυτοκινήτου, η οποία υπολογίζεται από το έτος πρώτης κυκλοφορίας του στην Ελλάδα, κατά ποσοστό 30% για χρονικό διάστημα κυκλοφορίας πάνω από 5 και μέχρι 10 έτη και κατά ποσοστό 50% για χρονικό διάστημα πάνω από 10 έτη.

Το τεκμήριο διαβίωσης δεν εφαρμόζεται για επιβατικά ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα που διαθέτουν πιστοποιητικό αυθεντικότητας, καθώς και για επιβατικά αυτοκίνητα ειδικά διασκευασμένα για κινητικά αναπήρους, με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%.

γ) Τα δίδακτρα που καταβλήθηκαν ετησίως σε ιδιωτικά σχολεία στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης.

δ) Τα ποσά μισθοδοσίας που καταβάλλονται σε οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτοκινήτων, δασκάλους και λοιπό προσωπικό.

ε) Τα σκάφη αναψυχής. Τα τεκμήρια διαβίωσης ή οι αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης κλιμακώνονται ως εξής:

• Για μηχανοκίνητα σκάφη ανοιχτού τύπου χωρίς χώρο ενδιαίτησης (ταχύπλοα και μη) ολικού μήκους μέχρι 5 μέτρα, η αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης ανέρχεται στο ποσό των 4.000 ευρώ. Για όσα έχουν μήκος πάνω από 5 μέτρα, το ποσό αυτό αυξάνεται κατά 2.000 ευρώ το μέτρο.

• Για ιστιοφόρα ή μηχανοκίνητα ή μικτά σκάφη με χώρους ενδιαίτησης, ολικού μήκους μέχρι και 7 μέτρα, η αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης ορίζεται στο ποσό των 12.000 ευρώ. Για τα ίδια σκάφη με μήκος πάνω από 7 και μέχρι 10 μέτρα προστίθενται 3.000 ευρώ για κάθε ένα επιπλέον μέτρο μήκους. Για σκάφη άνω των 10 μέτρων και μέχρι 12 μέτρα, προστίθενται 7.500 ευρώ ανά επιπλέον μέτρο μήκους. Για σκάφη άνω των 12 μέτρων και μέχρι 15 μέτρα, προστίθενται 15.000 ευρώ για κάθε ένα επιπλέον μέτρο μήκους. Για σκάφη άνω των 15 μέτρων και μέχρι 18 μέτρα, προστίθενται 22.500 ευρώ, για κάθε ένα επιπλέον μέτρο μήκους. Για σκάφη άνω των 18 και μέχρι 22 μέτρα, προστίθενται 30.000 ευρώ για κάθε ένα επιπλέον μέτρο μήκους. Τέλος, για σκάφη πάνω από 22 μέτρα, προστίθενται 50.000 ευρώ για κάθε επιπλέον μέτρο μήκους.

Τα ποσά της περίπτωσης αυτής μειώνονται 50% για τα πλοία αναψυχής που έχουν κατασκευαστεί ή κατασκευάζονται στην Ελλάδα εξ ολοκλήρου από ξύλο, τύπων «τρεχαντήρι», «βαρκαλάς», «πέραμα», «τσερνίκι» και «λίμπερτι», που προέρχονται από την ελληνική ναυτική παράδοση.

Η αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης κάθε σκάφους μειώνεται ανάλογα με την παλαιότητά του κατά ποσοστό 15% αν έχει παρέλθει χρονικό διάστημα πάνω από 5 και μέχρι δέκα 10 έτη από τη χρονιά που νηολογήθηκε για πρώτη φορά και κατά 30% αν έχει περάσει χρονικό διάστημα πάνω από 10 έτη.

Τα παραπάνω ποσά του πίνακα μειώνονται κατά 50% για τα ιστιοφόρα σκάφη.

Για σκάφη με μόνιμο ναυτολογημένο πλήρωμα για ολόκληρο ή μέρος του έτους, στην παραπάνω δαπάνη προστίθεται και η αμοιβή του πληρώματος, ενώ τα σκάφη επαγγελματικής χρήσης δεν λαμβάνονται υπόψη για την επαγγελματική δαπάνη.

στ) Τα ανεμόπτερα, τα αεροσκάφη και τα ελικόπτερα.

ζ) Οι πισίνες. Για τις εξωτερικές δεξαμενές κολύμβησης, το τεκμήριο ορίζεται, κλιμακωτά, σε 160 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο μέχρι και τα 60 τετραγωνικά μέτρα και σε 320 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, για επιφάνεια άνω των 60 τετραγωνικών μέτρων.

Τα ανωτέρω ισχύουν και όταν η δεξαμενή είναι συναρμολογούμενη.

Προκειμένου για εσωτερική δεξαμενή κολύμβησης, τα παραπάνω ποσά αυτής της περίπτωσης διπλασιάζονται.
Προκειμένου για κοινόχρηστες πισίνες που βρίσκονται σε συγκροτήματα πολυκατοικιών, η ετήσια αντικειμενική δαπάνη διαβίωσης επιμερίζεται στους ιδιοκτήτες των ακινήτων με βάση τα χιλιοστά κάθε διαμερίσματος στο οικόπεδο.

3. Τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Ως τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων θεωρούνται οι δαπάνες του φορολογούμενου για:

• την αποπεράτωση οικοδομών,
• την απόκτηση (αγορά κ.λπ.) ακινήτων, μετοχών, αμοιβαίων κεφαλαίων, ομολόγων, εντόκων γραμματίων του Δημοσίου, αυτοκινήτων, δικύκλων, τρικύκλων, σκαφών ή πλοίων αναψυχής,
• την αγορά κινητών αντικειμένων καθαρής αξίας άνω των 8.130 ευρώ ή 10.000 ευρώ μαζί με τον ΦΠΑ (έργων τέχνης, κοσμημάτων, επίπλων κ.λπ.),
• την αγορά ή τη σύσταση επιχειρήσεων,
• τη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο εταιριών
• τη χορήγηση δανείων,
• δωρεές χρηματικών ποσών.

Β) Εάν το συνολικό δηλωθέν εισόδημα του φορολογούμενου είναι μικρότερο από το συνολικό τεκμαρτό εισόδημα, το οποίο θα έχει προσδιοριστεί από το άθροισμα των τεκμηρίων διαβίωσης και απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, τότε η πρόσθετη διαφορά φορολογητέου εισοδήματος που θα προκύπτει θα φορολογείται:

● Ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα, εφόσον τουλάχιστον το 50,01% του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματος προέρχεται από επιχειρηματική δραστηριότητα, ακίνητη περιουσία ή και κινητές αξίες. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, η πρόσθετη διαφορά εισοδήματος θα φορολογείται με συντελεστές 22% μέχρι τις 20.000 ευρώ, 29% από τις 20.001 έως τις 30.000 ευρώ, 37% από τις 30.001 έως τις 40.000 ευρώ και 45% πάνω από τις 40.000 ευρώ. Επιπλέον, θα επιβάλλεται και προκαταβολή φόρου έναντι του επόμενου έτους, η οποία θα υπολογίζεται με συντελεστή 100% επί του κύριου φόρου εισοδήματος.

• Ως εισόδημα από γεωργική δραστηριότητα, εφόσον τουλάχιστον το 50,01% του συνολικού δηλωθέντος εισοδήματος προέρχεται από γεωργική δραστηριότητα. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, η πρόσθετη διαφορά εισοδήματος θα φορολογείται με συντελεστές 22% μέχρι τις 20.000 ευρώ, 29% από τις 20.001 έως τις 30.000 ευρώ, 37% από τις 30.001 έως τις 40.000 ευρώ και 45% πάνω από τις 40.000 ευρώ. Επιπλέον, θα επιβάλλεται και προκαταβολή φόρου έναντι του επόμενου έτους, η οποία θα υπολογίζεται με συντελεστή 100% επί του κύριου φόρου εισοδήματος.

• Ως εισόδημα από μισθωτή εργασία, με αφορολόγητο όριο από 8.636 έως 9.545 ευρώ, εφόσον ο φορολογούμενος:
α) Εχει αποκτήσει εισόδημα που προέρχεται είτε αποκλειστικά ή κατά ποσοστό άνω του 50% από μισθούς ή συντάξεις ή δεν έχει εισόδημα από καμία κατηγορία ή είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο ανέργων του ΟΑΕΔ.

β) Εχει αποκτήσει εισόδημα μόνο από κεφάλαιο (από τόκους, ακίνητα κ.λπ.) ή και από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου και το τεκμαρτό του εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 9.500 ευρώ.

γ) Εχει αποκτήσει εισόδημα έως 6.000 ευρώ από περιστασιακή απασχόληση και το συνολικό τεκμαρτό του εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 9.500 ευρώ.

Γ) Πολλοί φορολογούμενοι που πιάνονται στα δίχτυα των τεκμηρίων κάθε χρόνο, κατά τα τελευταία 5 – 6 συνεχόμενα έτη, λόγω της μόνιμης απώλειας εισοδήματος που τους έχει προκαλέσει η παρατεταμένη οικονομική κρίση (και είχε ως συνέπεια το δηλωθέν εισόδημά τους κάθε χρόνο να είναι πολύ πιο χαμηλό από αυτό που προσδιορίζουν τα τεκμήρια), δεν θα μπορούν πλέον να καλύψουν με ποσά από ανάλωση κεφαλαίων προηγούμενων ετών την πολύ μεγάλη πρόσθετη διαφορά φορολογητέου εισοδήματος που θα προκύψει, λόγω των τεκμηρίων, και το 2019. Κι αυτό διότι τα ποσά αυτά θα έχουν πλέον εξαντληθεί από τα προηγούμενα έτη, που χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη των τεκμηρίων στις αντίστοιχες φορολογικές δηλώσεις.

Δηλαδή 3 στα 10 ευρώ έμειναν απλήρωτα και 300 εκατομμύρια προστέθηκαν αυτομάτως στα ληξιπρόθεσμα χρέη.

Η αδυναμία πληρωμής των άμεσων φόρων που αναλογούν στα εισοδήματα των πολιτών έχει οδηγήσει στο φαινόμενο ότι τα 7 στα 10 ευρώ που εισπράττει το κράτος, προέρχονται από τους έμμεσους φόρους. Τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΑΑΔΕ επιβεβαιώνουν τη χθεσινή έκθεση του ΟΟΣΑ, που αναδεικνύει «πρωταθλήτρια κόσμου» την Ελλάδα (από το 2016 ήδη) για τις αυξήσεις των εμμέσων φόρων που πληρώνουν εξ ανάγκης και αδιακρίτως όλοι, ακόμα και για τα ελάχιστα ή ζωτικής σημασίας αγαθά που μπορούν να αποκτήσουν.

50% μεγαλύτερη «ανηφόρα»

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών από την άλλη, δείχνουν ότι βρισκόμαστε ακόμη μόλις στην αρχή. Στο α΄εξάμηνο και πριν καν αρχίσουν οι πληρωμές των φόρων τον Ιούλιο, το ελληνικό δημόσιο είχε εισπράξει 19,1 δισ. ευρώ από φόρους και μόνον –χωρίς τις ασφαλιστικές κρατήσεις. Σε αυτά περιλαμβάνονται και 3,1 δισ. ευρώ που εισπράχθηκαν ως τον Ιούνιο από ρυθμίσεις, δόσεις ή κατασχέσεις για απλήρωτα χρέη στην εφορία.

Από τον Ιούλιο όμως ήρθαν να προστεθούν και οι βεβαιώσεις για τους «τρέχοντες» φόρους (εισοδήματος, ΕΝΦΙΑ κλπ). Και σύμφωνα με την Έκθεση της ΑΑΔΕ, στο β΄εξάμηνο του 2018 πρέπει να εισπραχθούν και άλλα 28,6 δισ. ευρώ επιπλέον (+48% σε σχέση με το α΄εξάμηνο) για να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος για εισπράξεις 48 δισ. ευρώ από φόρους.

Συγκεκριμένα, στο β΄εξάμηνο θα πρέπει να εισπραχθούν συνολικά:

Στο α΄εξάμηνο εισπράχθηκαν άμεσοι φόροι 6,5 δισ. και στο β΄εξάμηνο πρέπει να εισπραχθούν άλλα 15 δισ. ευρώ.
Στο α΄εξάμηνο εισπράχθηκαν φόροι εισοδήματος 4 δισ. και στο β΄εξάμηνο πρέπει να εισπραχθούν άλλα 9,3 δισ. ευρώ.
Στο α΄εξάμηνο εισπράχθηκαν φόροι ακινήτων 0,7 δισ. και στο β΄εξάμηνο πρέπει να εισπραχθούν άλλα 2,8 δισ. ευρώ.
Στο α΄εξάμηνο εισπράχθηκαν έμμεσοι φόροι 12,8 δισ. και στο β΄εξάμηνο πρέπει να εισπραχθούν άλλα 14,3 δισ. ευρώ.

Παρόλα αυτά, οι εισπράξεις φόρων του 2018 αναμένεται να είναι 300 εκατ. ευρώ χαμηλότερες από εκείνες του 2017.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΑΑΔΕ για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, μόλις τέλειωσαν οι παρατάσεις για την υποβολή δηλώσεων και βγήκαν τα εκκαθαριστικά, προστέθηκαν στις «μαύρες λίστες» των οφειλετών

Σύμφωνα με την έρευνα της "ΕΥ", The outlook for global tax policy in 2018, που περιλαμβάνει εκτιμήσεις και προβλέψεις από 41 χώρες σε όλον τον κόσμο, πολλές χώρες εξακολουθούν να επιδιώκουν την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, διατηρώντας ή μειώνοντας τους φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων, αναφέρει το protothema.

Για παράδειγμα η μείωση των συντελεστών στις ΗΠΑ πάνω από 30%, η οποία οδήγησε σε έναν μέσο συντελεστή της τάξης του 26%, αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση που κατέγραψε η έκθεση μεταξύ των χωρών που αναλύθηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο συντελεστής στις ΗΠΑ είναι σήμερα χαμηλότερος από τον τρέχοντα μέσο όρο.

Πολλές χώρες εξακολουθούν να επιδιώκουν την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας και την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων, διατηρώντας ή μειώνοντας τους φορολογικούς συντελεστές των επιχειρήσεων. Η μείωση των συντελεστών στις ΗΠΑ πάνω από 30%, η οποία οδήγησε σε έναν μέσο, συνδυαστικό ομοσπονδιακό/πολιτειακό συντελεστή της τάξης του 26%, αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση που κατέγραψε η έκθεση μεταξύ των χωρών που αναλύθηκαν. Ως αποτέλεσμα, ο συντελεστής στις ΗΠΑ είναι σήμερα χαμηλότερος από τον τρέχοντα μέσο όρο του ΟΟΣΑ και των χωρών G7. Σημαντικές μειώσεις φορολογικών συντελεστών πραγματοποίησαν, επίσης, η Αργεντινή (από 35% σε 30%), η Κολομβία (από 40% σε 37%) και το Λουξεμβούργο (από 27% σε 26%).

Σύμφωνα με την έκθεση, ενδέχεται να φτάνουμε σε ένα σημείο καμπής ως προς την τάση αυτή, καθώς σε 11 χώρες (27% του δείγματος) προβλέπεται για το 2018 χαμηλότερος συνολικός φόρος εισοδήματος για τις επιχειρήσεις, έναντι 20% το 2017, ενώ μόλις σε επτά χώρες (17%) προβλέπεται υψηλότερη συνολική φορολογική επιβάρυνση για το 2018, έναντι 22% το 2017.

Η φετινή έκθεση της ΕΥ διαπιστώνει, επίσης, ότι η προσπάθεια των κυβερνήσεων να παραμείνουν ανταγωνιστικές περιλαμβάνει και άλλα επιχειρηματικά κίνητρα, όπως αυτά που αφορούν στην έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α), καθώς 14 από τις 41 χώρες (34%) προβλέπουν μεγαλύτερη ενίσχυση για τις επιχειρήσεις σε αυτόν τον τομέα το 2018. Έξι περιοχές (Γερμανία, Δανία, Ιταλία, Κίνα, Σιγκαπούρη, και Χονγκ Κονγκ) ενισχύουν τα επιχειρηματικά κίνητρα, μεταξύ των οποίων και για την Ε&Α, το 2018.

Σταθεροί οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα το 2018
Για την Ελλάδα, η έκθεση αναφέρει ότι, μετά τις αλλαγές των τελευταίων ετών, δεν προβλέπεται μεταβολή των βασικών φορολογικών συντελεστών (εταιρική φορολογία, φορολογία εισοδήματος και ΦΠΑ) το 2018. Ωστόσο, η έκθεση διαπιστώνει ότι ενδέχεται να υπάρξει αύξηση της φορολογικής επιβάρυνσης σε τομείς όπως η φορολόγηση των κεφαλαιουχικών κερδών, η παρακράτηση φόρων και η φορολόγηση των ψηφιακών δραστηριοτήτων.

Η έκθεση προβλέπει, επίσης, την εντατικοποίηση των φορολογικών ελέγχων στο πλαίσιο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, ενώ αναφέρεται και στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που περιορίζει τη δυνατότητα της Πολιτείας για έλεγχο σε φορολογικά έτη, πέραν της πενταετίας. Τέλος, ειδική αναφορά γίνεται και στις προσπάθειες φορολόγησης των δραστηριοτήτων της οικονομίας διαμοιρασμού, ιδιαίτερα στον τουριστικό τομέα.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας, ο κ. Στέφανος Μήτσιος, Επικεφαλής του Φορολογικού Τμήματος της ΕΥ Ελλάδος, αναφέρει: "Σε μια περίοδο κατά την οποία εντείνεται ο διεθνής φορολογικός ανταγωνισμός, καθώς μια σειρά από χώρες μειώνουν τους συντελεστές τους, με στόχο να γίνουν ελκυστικότερες από φορολογική σκοπιά, η χώρα μας διατηρεί ιδιαίτερα υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, χωρίς, ωστόσο, να εισπράττει τα αντίστοιχα έσοδα. Είναι ανάγκη να επανεξετάσουμε την πολιτική αυτή, η οποία περιορίζει την ανάπτυξη, αποθαρρύνει τις επενδύσεις και οδηγεί, τελικά, στη γιγάντωση της παραοικονομίας".

Η ευρεία φορολογική μεταρρύθμιση στις ΗΠΑ ενδέχεται να δώσει ώθηση στις μεταρρυθμίσεις παγκοσμίως
Σύμφωνα με την έκθεση, η φορολογική μεταρρύθμιση στις ΗΠΑ, σε συνδυασμό με άλλες παράλληλες εξελίξεις, όπως η εφαρμογή των συστάσεων του ΟΟΣΑ σχετικά με τη Διάβρωση της Φορολογικής Βάσης και τη Μεταφορά των Κερδών (BEPS), οι νέες οδηγίες της ΕΕ για την αντιμετώπιση της φοροαποφυγής, και τα μέτρα διαφάνειας και δημοσιοποίησης των φορολογικών οφειλών, θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη φορολόγηση των πολυεθνικών επιχειρήσεων το 2018, ανεξάρτητα από το εάν δραστηριοποιούνται ή όχι στις ΗΠΑ.

Η έκθεση αναδεικνύει, επίσης, το εύρος των αλλαγών αναφορικά με την ψηφιακή φορολογία, ενώ περιλαμβάνει τις αλλαγές στην άμεση φορολογία (Ελλάδα, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο), τις αλλαγές στους έμμεσους φόρους (Αργεντινή, Σιγκαπούρη και Τουρκία), τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας της μόνιμης εγκατάστασης (στην Ιταλία και την Ινδία), καθώς και μέτρα κατά της φοροαποφυγής, που εστιάζουν σε εταιρείες που ενδέχεται να είναι έντασης δεδομένων (Νέα Ζηλανδία). Είναι χαρακτηριστικό ότι 15 από τις 41 περιοχές (37%) ήδη προβλέπουν υψηλότερες φορολογικές επιβαρύνσεις για το 2018, ως αποτέλεσμα των αλλαγών που επικεντρώνονται στην ψηφιοποίηση της φορολογίας

Η ισχύουσα φορολογική νομοθεσία, όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις των «μνημονιακών» νόμων 3986/2011, 4172/2013, 4334/2015, 4336/2015 και 4387/2016 έχει καταστεί πλέον άκρως επαχθής για κάθε ατομική άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας καθώς κρύβει έως και 6 παγίδες υπερφορολόγησης που προκαλούν υπέρμετρα υψηλές φορολογικές επιβαρύνσεις, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, ακόμη και σε περιπτώσεις που η δραστηριότητα αυτή δεν επιφέρει κέρδη, αλλά ζημίες στο φορολογούμενο.

Συγκεκριμένα:

1) Κάθε φορολογούμενος που ασκεί ατομικά επιχειρηματική δραστηριότητα παραγωγής ή πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών ή ελευθέριο επάγγελμα οφείλει να καταβάλει φόρο εισοδήματος, με βάση το μεγαλύτερο ποσό μεταξύ:

* Του πραγματικού καθαρού εισοδήματός του, δηλαδή του καθαρού κέρδους, το οποίο προκύπτει μετά την αφαίρεση των δαπανών της επιχείρησής του από τις εισπράξεις που έχει πραγματοποιήσει από την πώληση των προϊόντων του ή την παροχή των υπηρεσιών του.

* Του τεκμαρτού εισοδήματός του, το οποίο προσδιορίζεται με βάση το άθροισμα των αντικειμενικών δαπανών διαβίωσης ή «τεκμηρίων διαβίωσης» (για τις κατοικίες, τα Ι.Χ. αυτοκίνητα, τις πισίνες, τα σκάφη αναψυχής και ορισμένα άλλα περιουσιακά στοιχεία που κατέχει) και των δαπανών που τυχόν πραγματοποίησε για την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων (για την αγορά ακινήτων, Ι.Χ. αυτοκινήτων, σκαφών αναψυχής, αντικειμένων αξίας άνω των 10.000 ευρώ κ.λπ.), την αποπληρωμή δανείων (στεγαστικών, καταναλωτικών ή προσωπικών) και πιστωτικών καρτών, την αγορά τίτλων του Δημοσίου, μετοχών κ.λπ., τη χορήγηση δωρεών προς τα παιδιά του ή τους συγγενείς του.

Ουσιαστικά, σε κάθε περίπτωση, εφόσον το πραγματικό εισόδημα είναι χαμηλότερο αυτού που προκύπτει με βάση τα τεκμήρια, ο φόρος υπολογίζεται όχι επί του πραγματικού αλλά επί του υψηλότερου τεκμαρτού ποσού εισοδήματος.

Ακόμη δε και σε περίπτωση που από την ατομική άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας προκύπτει ζημία αντί για καθαρό κέρδος (γεγονός σύνηθες λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης που έχουν προκαλέσει τα προηγούμενα καταστροφικά δημοσιονομικά μέτρα που επιβλήθηκαν στους Ελληνες πολίτες με τα Μνημόνια), η ατομική επιχείρηση φορολογείται βάσει τεκμηρίων για μη πραγματικό, τεκμαρτό εισόδημα. Φορολογείται δηλαδή σαν να είχε καθαρά κέρδη, καθώς η ζημία δεν λαμβάνεται υπόψη.

2) Επί του μεγαλύτερου ποσού μεταξύ πραγματικού και τεκμαρτού εισοδήματοςεπιβάλλεται φόρος εισοδήματος με συντελεστή 22% από το πρώτο ευρώ. Σε περιορισμένο πλέον αριθμό περιπτώσεων κατά τις οποίες το ύψος του φορολογητέου – πραγματικού ή τεκμαρτού- εισοδήματος είναι μεγαλύτερο των 20.000 ευρώ, τα πέραν των 20.000 ευρώ ποσά του εισοδήματος αυτού φορολογούνται με συντελεστές κλιμακούμενους από 29%-45%.

3) Επί του φόρου εισοδήματος -που υπολογίζεται με συντελεστές κλιμακούμενους από 22% – 45% σύμφωνα με την προαναφερθείσα κλίμακα– επιβάλλεται προκαταβολή φόρου εισοδήματος έναντι του επόμενου έτους, με συντελεστή 100%. Ουσιαστικά, ο κύριος φόρος εισοδήματος που υπολογίζεται με συντελεστές 22%-45% προσαυξάνεται περαιτέρω κατά 100%, δηλαδή διπλασιάζεται!

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι από το άθροισμα κύριου φόρου εισοδήματος και προκαταβολής φόρου αφαιρείται (εκπίπτει) το ποσό της προκαταβολής φόρου που υπολογίστηκε και πέρυσι με συντελεστή 100% επί του κύριου φόρου της περυσινής φορολογικής δήλωσης, εφόσον το ποσό της προκαταβολής αυτής εξοφλήθηκε από το φορολογούμενο εντός του 2017.

Ωστόσο, η έκπτωση της περυσινής προκαταβολής φόρου δεν αναμένεται να περιορίσει σε χαμηλό επίπεδο τη φορολογική επιβάρυνση, επειδή, όπως προαναφέρθηκε, ακόμη κι αν το πραγματικό εισόδημα της ατομικής επιχείρησης κατά το έτος 2017 ήταν πολύ χαμηλό ή προέκυψε ζημία το 2017, ο φόρος εισοδήματος και η επ’ αυτού προκαταβολή φόρου θα υπολογιστούν και φέτος επί εξωπραγματικού φορολογητέου εισοδήματος, το οποίο θα προσδιοριστεί με βάση τα τεκμήρια διαβίωσης που βαρύνουν το φορολογούμενο ως φυσικό πρόσωπο. Στην ουσία δηλαδή ακόμη και ζημιογόνα να ήταν η επιχείρηση το 2017, η εφορία θα θεωρήσει ότι κατά τη διάρκεια του έτους αυτού η επιχείρηση είχε καθαρό κέρδος.

4) Κάθε φορολογούμενος που ασκεί ατομικώς επιχείρηση ή ελευθέριο επάγγελμα, ανεξαρτήτως του εάν θα δηλώσει καθαρά κέρδη ή ζημιές πρέπει επιπλέον να καταβάλει και φέτος τέλος επιτηδεύματος 650 ευρώ.

5) Αν το συνολικό φορολογητέο -πραγματικό ή τεκμαρτό- εισόδημα της ατομικής επιχείρησης υπερβαίνει τις 12.000 ευρώ, τότε ο φορολογούμενος οφείλει να καταβάλει και ειδική εισφορά αλληλεγγύης, η οποία υπολογίζεται με συντελεστές κλιμακούμενους από 2,2% έως 10%.

6) Αν ο φορολογούμενος διαθέτει Ι.Χ. αυτοκίνητο άνω των 1.928 κυβικών εκατοστών, παλαιότητας έως 10 ετών, ή βάρκα μήκους άνω των 5 μέτρων, τότε πρέπει να πληρώσει και φόρο πολυτελούς διαβίωσης, ο οποίος υπολογίζεται με συντελεστές:

α) 5% επί του αντίστοιχου ποσού του τεκμηρίου διαβίωσης για Ι.Χ. αυτοκίνητα με κινητήρες από 1.929 – 2.500 κ.εκ.

β) 13% επί του αντίστοιχου ποσού του τεκμηρίου διαβίωσης για Ι.Χ. αυτοκίνητα άνω των 2.500 κ.εκ. και για σκάφη θαλάσσης μήκους άνω των 5 μέτρων.

Τα πρώτα (προσωρινά) στοιχεία που ανακοίνωσε όμως το υπουργείο Οικονομικών δείχνουν «τρύπα» στις εισπράξεις φόρων, καθώς έπεσαν κάτω από τον στόχο για τον μήνα Μάρτιο. Την ίδια ώρα, τα στοιχεία της ΑΑΔΕ αποκαλύπτουν και «έκρηξη» των ληξιπρόθεσμων χρεών στην εφορία, ενώ από τον Μάιο θα αρχίσουν να «φουσκώνουν» οι κρατικές δαπάνες, καθώς θα πρέπει να εκδίδονται περισσότερες συντάξεις και εφάπαξ, αλλά και να επιστραφούν αναδρομικές παράνομες κρατήσεις που γίνονται επί δύο και πλέον χρόνια σε μισθούς και συντάξεις.

Αντιδράσεις

Με φόντο τα στοιχεία αυτά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος μιλούσε χθες για διάψευση όσων προέβλεπαν την επιβολή του «κόφτη». Άφησε και ανοικτό όμως, οι διαβουλεύσεις για ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης, ρύθμιση του χρέους και την μεταπρογραμματική εποπτεία να μετατεθούν για Ιούλιο, λέγοντας πως στο Eurogroup της 21 Ιουνίου αναμένεται "να καταλήξουμε σε μια καταρχήν συμφωνία με τους δανειστές".

Από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας αντίθετα, ο τομεάρχης Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας τόνισε πως «καθαρά έσοδα χαμηλότερα από τους στόχους, εσωτερική στάση πληρωμών σε κρίσιμους τομείς όπως οι επιχορηγήσεις Νοσοκομείων, δαπάνες για δημόσιες επενδύσεις στο χαμηλότερο επίπεδο της δεκαετίας: αυτά είναι τα πιο πρόσφατα “επιτεύγματα” της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ».

«Λογαριασμός» με δύο όψεις

Τα στοιχεία τριμήνου (Ιανουάριος-Μάρτιος 2018) για την εκτέλεση του Προϋπολογισμού δείχνουν ότι επιτεύχθηκε «θηριώδες» πρωτογενές πλεόνασμα 2,320 δισ. ευρώ, ενώ στόχος ήταν να επιτύχει πλεόνασμα 1,096 δισ. ευρώ. Ωστόσο το υπερπλεόνασμα βαίνει μειούμενο, αφού ως τον Φεβρουάριο έφτανε στα 1,209 δισ. ευρώ.

Σταδιακά αποκαλύπτονται όμως, το ένα μετά το άλλο, και τα «τρυκ» με τα οποία η κυβέρνηση εμφανίζει πλεονάσματα –προσωρινά τουλάχιστον αφού σύντομα θα μετατραπούν σε δαπάνες ή και ελλείμματα. Συγκεκριμένα:

- σχεδόν το μισό από το υπερπλεόνασμα του τριμήνου (524,5 εκατ. ευρώ από τα 1,224 δισ. ευρώ) προήλθε από «πάγωμα» προγραμματισμένων κρατικών δαπανών στους ευαίσθητους τομείς της Υγεία, της Πρόνοιας και της Ανάπτυξης. Μειωμένες έναντι του στόχου κατά 150 εκατ. ευρώ ήταν οι δαπάνες για επιχορηγήσεις νοσοκομείων και ΥΠΕ-ΠΕΔΥ. Τουλάχιστον 42,5 εκατ. ευρώ αφαιρέθηκαν από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (για ΚΕΑ και επιδόματα πολυτέκνων δόθηκαν 310 αντί 352,5 εκατομμύρια ευρώ που είχαν προγραμματιστεί). Μείωση κατά 332 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου εμφανίζουν και οι δαπάνες στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

- επιπλέον 1/3 από το «υπερπλεόνασμα» (465 εκατ. ευρώ) ήταν «ένεση» εσόδων με κοινοτικά κονδύλια από την ΕΕ, που καταβλήθηκαν στη χώρα μας νωρίτερα από το αναμενόμενο. Στην πραγματικότητα εισέρρευσαν διπλάσια κονδύλια από όσα σχεδιαζόταν για το α΄τρίμηνο (965 εκατ. ευρώ αντί 500).

- υπερ-μειωμένες ήταν και οι κρατικές επιχορηγήσεις προς τα ασφαλιστικά Ταμεία (το ακριβές ύψος τους θα αποτυπωθεί σε περίπου δέκα μέρες όταν ανακοινωθούν αναλυτικά τα οριστικά στοιχεία του τριμήνου) καθώς ο ΕΦΚΑ συνεχίζει τις παράνομες κρατήσεις σε μισθούς και συντάξεις που, όμως, από τον Μάιο και ως τον Οκτώβριο θα πρέπει σταδιακά να αρχίσει τις επιστρέφει και έτσι οι κρατικές δαπάνες θα «φουσκώσουν». Επιπλέον, στο πλεόνασμα δεν καταγράφονται δαπάνες για καθυστερούμενες συντάξεις που έχουν συσσωρευτεί καθώς, και όσες ακόμα από αυτές δίδονται (250 εκατ. ως τώρα φέτος) χρηματοδοτούνται από ειδική πίστωση (το νέο δάνειο του 2015) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου. Έτσι οι δαπάνες αυτές καταγράφονται «κάτω από τη γραμμή» του προϋπολογισμού σαν «δημοσιονομικά ουδέτερα σε όρους Γενικής Κυβέρνησης».

- οι συνολικές εισπράξεις (πριν τις επιστροφές φόρων) τον μήνα Μάρτιο πήραν τον κατήφορο: Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο εισπράττονταν 4,5 δισ. ευρώ μηνιαίως. Τον Μάρτιο όμως ήταν μόλις 3 δισ. ευρώ. Εν μέρει αυτό συμβαίνει γιατί τέλειωσαν και οι δόσεις του ΕΝΦΙΑ του 2017, τις οποίες το υπουργείο Οικονομικών συμψήφιζε αυτομάτως με επιστροφές φόρων εισοδήματος, εμφανίζοντάς τες σαν να πληρώνονταν κανονικά. Επιπλέον, στο α΄δίμηνο επέστρεψαν στο δημόσιο μαζικά ως φόροι κατανάλωσης και μέγα μέρος των εκτάκτων επιδομάτων που μοίρασε τον Δεκέμβριο η κυβέρνηση (όπως είχε επισημάνει άλλωστε πως θα συνέβαινε και στην περίφημη επιστολή του προς τους θεσμούς ο υπουργός Οικονομικών κύριος Τσακαλώτος).

- επιπλέον, τα στοιχεία εισπράξεων της ΑΑΔΕ για τον μήνα Φεβρουάριο δείχνουν την δημιουργία ληξιπρόθεσμων χρεών – ρεκόρ προς την εφορία, της τάξεως των 2 δισ. ευρώ σε έναν μόλις μήνα! Ένα δισ. το άφησαν απλήρωτο 1,9 εκατομμύρια οφειλέτες και το άλλο 1 δισ. μόλις 26 οφειλέτες. Μέχρι τώρα τα νέα ληξιπρόθεσμα αυξάνονταν κατά περίπου 600-700 εκατ. ευρώ. Ο τριπλασιασμός τους, όπως διαφαίνεται, οφείλεται κατά το ήμισυ σε απλήρωτα χρέη μετά από μεγάλους καταλογισμούς προστίμων σε επιχειρήσεις ή ένταξη φορολογουμένων μεγάλου πλούτου στην εθελοντική αποκάλυψη εισοδημάτων, αλλά επίσης και σε εκατοντάδες χιλιάδες μικροοφειλέτες που δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τους φόρους τους.

Όπως αναφέρει εκτενές δημοσίευμα της «Καθημερινής της Κυριακής», οι ΜμΕ αγωνίζονται να επιβιώσουν υπό εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, την ίδια ώρα που η Ελλάδα μοιάζει να αδυνατεί να χρησιμοποιήσει με ορθό τρόπο τους κοινοτικούς φόρους που αφορούν τον συγκεκριμένο κλάδο.

Βάσει του άρθρου της «Κ», από το 2012 έως και τον φετινό Ιούλιο από το ΓΕΜΗ έχουν διαγραφεί περισσότερες από 196.118 επιχειρήσεις, ενώ η θετική εικόνα που παρουσιάζει το ισοζύγιο «εγγραφών-διαγραφών» είναι πλασματική, καθώς οι νέες επιχειρήσεις που έχουν δημιουργηθεί είναι οι περίφημες Ιδιωτικές Κεφαλαιαουχικές Εταιρείες (ΙΚΕ).

Πρόκειται ουσιαστικά για επιχειρήσεις τις οποίες δημιούργησαν οι ελεύθεροι επαγγελματίες που «έκλεισαν» τα βιβλία τους λόγω της υπερφορολόγησης και προτίμησαν να δραστηριοποιηθούν -για όσο αντέξουν- με αυτόν τον τρόπο προκειμένου να περιορίσουν, έστω και κατά μικρό ποσοστό, το υψηλό φορολογικό κόστος.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι ΙΚΕ είναι επιχειρήσεις… ενός εργαζόμενου, ήτοι του ιδιοκτήτη και ως εκ τούτου η δημιουργία τους δεν προσφέρει στήριξη στην αγορά εργασίας.

Ταυτόχρονα οι νέες επιχειρήσεις που δημιουργούνται -όπως τονίζεται σε έρευνα του Endeavor Greece – εστιάζουν τη δραστηριότητά τους σε κλάδους όπως αυτός εστίασης και διασκέδασης, στοχεύοντας, δηλαδή, μόνο στην εγχώρια αγορά.

Την ίδια ώρα, η Κορίνα Κρέτσου, Επίτροπος αρμόδια για την Περιφερειακή Πολιτική έχει αποκαλύψει ότι από τα 2,7 δισ. ευρώ που είναι «αφιερωμένα» στις δημόσιες δαπάνες για στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η Ελλάδα έχει απορροφήσει, για το διάστημα 2014-2020, μόλις το 5,9%.