Από την άλλη ένας πρώην Πρωθυπουργός, αφού απέτυχε να ανασυγκροτήσει το κόμμα του, όταν είχε ευκαιρίες, το οδήγησε σε αλλεπάλληλες ήττες, τελικά το εγκατέλειψε περιφρονητικά και τώρα επιχειρεί να κάνει σόλο καριέρα… σε βάρος του.

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Να το ξαναπάμε με ονόματα και διευθύνσεις, προκειμένου να αναδειχθεί, γιατί στην -«μη κομμουνιστική» που θα έλεγε και ο Κοτζιάς- Αριστερά, διαπράττεται ένα πολιτικό έγκλημα, που θα τη στιγματίζει εφεξής ανεξίτηλα.

Με πρόεδρο τον Αλέξη Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε για μια πενταετία – για γνωστούς λόγους. Με προβληματικές φιγούρες στις κυβερνήσεις του και τραγικά λάθη από την ηγεσία του. Αλλά χωρίς στίγματα ηθικής τάξης.

Η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ και τα λάθη

Στη συνέχεια, επίσης για γνωστούς λόγους, η εκλογική επιρροή του έπεσε ακριβώς στο  μισό της κορύφωσης που τον οδήγησε στην κυβέρνηση. Δεν ήταν και άσχημα. Το 18% είναι ποσοστό που ένα ιστορικό κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, με τρεις διαφορετικούς επικεφαλής,  αδυνατεί να προσεγγίσει.

Λογικά θα έπρεπε να εξελιχθεί σε σοκ που τον ανάγκαζε τον πρόεδρο του Αλέξη Τσίπρα –που προσωποποίησε την  άνοδο στην κυβέρνηση- να κάνει αυτό που δεν έκανε το 2919- όταν ηττήθηκε μεν, αλλά με 32%.

Θα χρειαζόταν σχέδιο, δουλειά και εσωτερικές συγκρούσεις -για να αλλάξει και να απαλλαγεί από τα «βαρίδια»- αλλά θα τα κατάφερνε.

Το κόμμα, ακόμη και με αυτό το ποσοστό μετείχε στο διπολικό χαρακτήρα του πολιτικού συστήματος. Και μπορούσε να μετεξελιχθεί και να επανέλθει – δεδομένου ότι είχε «προίκα» από την πρώτη κυβερνητική θητεία του.

Εκτός από «χαρισματικό» επικεφαλής, έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια, έλυσε το Μακεδονικό, άφησε πίσω του διαχειρίσιμη οικονομία -με ισχυρά ταμειακά αποθέματα- και επιπλέον οι Συριζαίοι δεν έκλεβαν.

Αλλά εκείνη τη δύσκολη και κρίσιμη στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε θύμα του αρχηγού του – που είχε διαμορφώσει περίεργη και πάντως εγωιστική αντίληψη για τον εαυτό του.

Ο Αλέξης Τσίπρας, αντί να σηκώσει τα μανίκια, και να αναλάβει τις ευθύνες του -με αποφάσεις και πρωτοβουλίες- παραιτήθηκε. Κατά γενική εκτίμηση για να μην απολογηθεί -όπως ήταν η πρώτη και αναγκαία πράξη της ανασυγκρότησης.

Έφυγε τυπικά στο προσκήνιο από την ηγεσία, αλλά έμεινε στο παρασκήνιο, ως μαριονετίστας και τα υπόλοιπα είναι γνωστά:

Ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε στην ηγεσία Κασσελάκη -τον οποίο θεωρούσε του χεριού του- και σε μια ακόμη διάσπαση. Τελικά οι δικοί του τον έδιωξαν με νεοσταλινικές μεθόδους: τον αποκαθήλωσε μικρότερο όργανο από εκείνο που τον ανέδειξε και προέκυψε μία ακόμη διάσπαση.

Πολιτικές επιλογές, αποτυχίες και αποστασιοποίηση

Με ευθύνη του Τσίπρα, επί της ουσίας -αφού είχε πάντα βαρύνοντα λόγο- ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε το ατού της Μείζονος αντιπολίτευσης.

Όπως το 2019, μετά από ακατανόητες επιλογές του στις εκλογές της Αυτοδιοίκησης και της Ευρωεκλογές,  προκήρυξε πρόωρες εκλογές και έχασε το δικαίωμα να διορίσει τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, τον Επίτροπο στη Κομισιόν και την ηγεσία των Δικαστηρίων.

Ή όπως το 2023, στις εκλογές με την απλή αναλογική, οδήγησε στις κάλπες τον ΣΥΡΙΖΑ με τη χειρότερη δυνατή κυβερνώσα ομάδα- που είχε ήδη ηττηθεί το 2019. Κράτησε στο προσκήνιο  πρόσωπα που αποδοκίμαζε η κοινωνία αλλά και …ο ΣΥΡΙΖΑ και τους διευκόλυνε να μείνουν στη Βουλή. Οι εξηγήσεις που έσωσε αργότερα  ως … συγγραφέας δεν είναι πειστικές.

Θα περίμενε κανείς ότι τα παθήματα θα γινόταν μαθήματα και έστω την τελευταία στιγμή, ο Τσίπρας θα αναλάμβανε να «διασώσει οτιδήποτε αν σώζεται», όπως ήταν εφικτό. Αλλά το απέφυγε – φοβικά.

Προτίμησε τον πολιτικό τουρισμό και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού, την κοινοβουλευτική αδράνεια 28 μηνών -χωρίς να επιδιώξει ούτε μια αντιπαράθεση στη Βουλή με τον Μητσοτάκη- έδωσε  γη και ύδωρ στο κατεστημένο, όπως με τις αδιανόητες δηλώσεις του για το σκάνδαλο Novartis – και τελικά… εγκατέλειψε τον ΣΥΡΙΖΑ, απαξιωτικά και ως υπαίτιο της δικής του απαξίωσης.

Το νέο εγχείρημα και το ζήτημα της διάλυσης

Συνέχισε τον εξευτελισμό του κόμματός του με ένα βιβλίο, στο οποίο μεταξύ των άλλων -πέρα από το επιχείρημα «κοιτάξτε από ποιους σας γλύτωσα» που πρόσφερε στον Μητσοτάκη- αποκάλυψε ό,τι αντιμετώπιζε την ηγεσία του κόμματος ως  ΙΧ υπόθεση: την πρόσφερε – και έφαγε πόρτα- στον  υπαρχηγό της φράξιας,  στην οποία έριχνε την ευθύνη για την ήττα του. Πρωτοφανή πράγματα.

Μετά από περιηγήσεις ανά την επικράτεια, για να πλασάρει το, μετά ΣΥΡΙΖΑ, «νέο» κόμμα του -που μένει ακόμη στα σκαριά-, ο Πρώην Πρωθυπουργός κάνει στροφή 360 μοιρών και επιστρέφει εκεί από οπού ξεκίνησε: το βασικό πολιτικό προσωπικό στο κόμμα του θα προέρχεται από τον ΣΎΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά που προέκυψε  ως διάσπαση του και έχει… ξαναδιασπαστεί.

Πρόκειται για ομολογία ήττας -αν ληφθούν υπόψη οι αρχικές φιλοδοξίες του – στην οποία προτίθενται και οι δημοσκοπικές εκτιμήσεις για την χαμηλές πτήσεις του.

Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο – με ηθικά προβλήματα:  βρίσκεται σε εξέλιξη σχέδιο  διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από τις επόμενες εκλογές, για λογαριασμό του.

Δεν πρόκειται για  προσχώρηση ορισμένων στελεχών -και πάντως όχι βουλευτών, όπως έλεγε αρχικά. Αλλά  για πλήρη ρευστοποίηση του  πρώην κόμματός του. Ωστα εμφανίσει στελέχη του, ως  κορμό στο κόμμα που  σχεδιάζει.

Για να καλύψει την ένδεια  νέων προσώπων με  ικανότητα να σταθούν στο δημόσιο χώρο ως πολιτικά στελέχη, θα  ιδιοποιηθεί τον… ΣΥΡΙΖΑ, που αποκήρυσσε. Ακόμη και τον… αρχηγό του – που, μετά το πατάρι και τη δημόσια υποτίμηση ως μη λύση, δείχνει πρόθυμος να  κάνει τον  εξευτελισμό του τέλειο.

Ευθύνες, ηθικά ζητήματα και συμπεράσματα

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη: στον πρώην Πρωθυπουργό αποδίδεται ότι  υποβλέπει τα περιουσιακά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ,  που δεν είναι ευκαταφρόνητα: ένα επταώροφο κτίριο στην πλατεία Κουμουνδούρου, ο  τίτλο μιας ιστορικής εφημερίδας, η άδεια ενός ραδιοφωνικού σταθμού, η  ετήσια κρατική επιχορήγηση κατά έτος, τα ταμειακά διαθέσιμα, ίσως και κάτι ακόμη

Ακόμη και αν  επ’ αυτού υπάρξει «απόφασή του ΣΥΡΙΖΑ». Καθώς ομοφωνία αποκλείεται,  δικαιούται  ο  νυν πρόεδρος και η συγκυριακή πλειοψηφία οσίων είναι ήδη στην έξοδο, να   ερμηνεύσουν κατά βούληση το σχετικό άρθρο του Καταστατικού για τη «διάλυση του κόμματος»  και να   καταφύγουν σε άλλο κόμμα μαζί με τα  περιουσιακά στοιχεία του;

Ιδιοκτήτες είναι;  Δεν δικαιούνται μερίδιο και όσοι δεν θα τους ακολουθήσουν,  αλλά θα μείνουν  στο κόμμα τους;

Ακόμη και αν ο πρόεδρος και άλλοι στον ΣΎΡΙΖΑ, είναι διατεθειμένοι να το κάνουν , ο Τσίπρας  ως «δημοκρατικός ηγέτης» θα  ρισκάρει να κατηγορηθεί για πλιάτσικο;  Πώς θα θέσει στην υπηρεσία του την «Αυγή» και το «Κόκκινο» που άφησε σε μαύρο χάλι; Ποιο ηθικό υπόδειγμα θα ενσαρκώσει, αν προσποριστεί το κόμμα του, την περιουσία άλλου κόμματος;

Η ευθύνη βαρύνει πρωτίστως τον Σωκράτη Φάμελλο, τον οποίο τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ  ψήφισαν για να είναι πρόεδρός του και   για τα υπόλοιπα να αποφασίσει το εκλογικό σώμα. Ούτε να το βγάλει στο σφυρί-όπως είχε αποδοθεί  ως πρόθεση στον Κασσελάκη- ούτε να το τάξει προίκα στον «νυμφίο που έρχεται εν τω μέσω της νυκτός».

Αν θέλει ο Φάμελλος να πάει σε άλλο κόμμα δεν πρέπει να παραιτηθεί από την ηγεσία του ΣΎΡΙΖΑ; Ως πρόεδρος και πολιτικός αρχηγός θα πάει-μεταφέροντας και την περιουσία που δεν του ανήκει;

Γούστο τους και καπέλο τους, να είναι υπό μετακόμιση. Ο καθένας αποφασίζει για την πολιτική του υπόληψή ελεύθερα. Εδώ όμως δεν πρόκειται για τον καθένα,  αλλά για κόμμα, με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση  υποδομή, χιλιάδες μέλη εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους. Και  κυρίως Ιστορία, όπως τόνισε ο Τρύφωνας Αλεξιάδης πρόσφατα.

Στις τελευταίες αναμετρήσεις στην κάλπη, ο  ΣΎΡΙΖΑ εκτός από  το 18 % που πήρε με τον Τσίπρα, πήρε και στις Ευρωεκλογές με τον Κασσελάκη  15%. Πόσα κόμματα είχαν αυτές τις επιδόσεις;

Επειδή η πολιτική και  πάντως οι εκλογές δεν γίνονται  γκάλοπ, αλλά με ψήφους, πόση ακριβώς είναι η απήχηση του κόμματος στο εκλογικό σώμα- μετά από όσα μεσολάβησαν- και αν  πρέπει να διαλυθεί, αρμόδιοι να αποφανθούν είναι οι πολίτες. Καμία πλειοψηφία, κανενός κομματικού  σώματος.

Συμπέρασμα: ο ΣΎΡΙΖΑ δεν πρέπει να πεθάνει. Ο σημερινός πρόεδρός του, και η ηγεσία του, οφείλουν να τον οδηγήσουν στις κάλπες- και την επομένη ας πάρουν τα πράγματα το δρόμο που θα πρόκυπτε από τη λαϊκή ετυμηγορία.

Αν δεν μπορούν, ή δεν θέλουν ας παραιτηθούν για να αναλάβουν άλλοι.   Ο Σωκράτης Φάμελλος  και όσοι ετοιμάζονται για το κόμμα Τσίπρα, διαπράττουν ηθικό ατόπημα – ίσως και  νομικό- αν νομίζουν ότι μπορούν να πάρουν και  το κόμμα μαζί τους.

Η ιστορία  θα τους επιφυλάξει τους χειρότερους χαρακτηρισμούς – ιδιαίτερα στις σελίδες της που θα αφορούν την Αριστερά. Και  το πιθανότερο είναι ότι  στο  κόμμα που θα καταλήξουν οι πολίτες θα τους πληρώσουν με το κατάλληλο νόμισμα.

Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο ο  ελληνικός λαός  τίμησε δυο φορές με την Πρωθυπουργία, είτε βρίσκεται πίσω από αυτές τις διεργασίες είναι όχι, θα διαπράξει εκτός από ιστορικοί «ατιμία και  πολιτικό  λάθος.  Αυτοπυροβολείται…

Δεν θα  ωφεληθεί αν, εκτός από τα κομμάτια  και θρύψαλα όσων  θα τον ακολουθήσουν, τους επιτρέψει να κηρύξουν σε  διάλυση, για χάρη του,  τον πολιτικό φορέα που τον ανέδειξε και τους ανέδειξε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ιστορικό κόμμα, πέρα από οποιαδήποτε αξιολόγηση της πορείας του. Προϋπήρχε του Τσίπρα και αν θα υπάρχει και μετά από αυτόν, θα το κρίνουν οι ψηφοφόρου.   Δεν νοείται να  πέσει θύμα ίντριγκας και  διεργασιών που θα παραπέμπουν  στην Αποστασία του Μητσοτάκη με… αριστερό πρόσημο.

Οι «πονηροί» του περιβάλλοντος Τσίπρα

Αν ο πρώην Πρωθυπουργός, θέλει να τιμήσει τη διαδρομή  του  -είτε ως το σημείο που είχε τη συγκατάθεση της Δημοκρατικής Παράταξής, είτε, πριν και μετά- οφείλει το αυτονόητο:

– Να αφήσει  κόμμα με το οποίο έγινε Πρωθυπουργός στην ησυχία του και να μετρήσει τις   δυνάμεις του, έτσι όπως έχει αποφασίσει. Και πάντως όχι με  πάντως όχι με υφαρπαγές αμοραλιστών.

Η εντύπωση που του καλλιεργούν ορισμένοι  ότι ως «λαϊκός ηγέτης»  δεν υπόκειται σε  περιορισμούς και οι ότι επιλογές του αυτοδικαιώνονται επειδή τις κάνει αυτός,  είναι καταστροφική. Με ξένα κόλλυβα,  δεν αγιάζεις.  Οι κοπτάτσιες δεν είναι  της μόδας πλέον..

Η ποινή που θα του επιφυλάξει το εκλογικό  σώμα,  αν αποδεχθεί πράξη  διάλυσης του ΣΎΡΙΖΑ πριν τις εκλογές, θα είναι βαριά και ασήκωτη. Όση στήριξη και αν θεωρεί ότι του εξασφαλίζουν  μιντιακά και οικονομικά κέντρα, που  από εχθροί  έγιναν υποστηρικτές….

ΥΓ: Ορισμένοι πονηροί του περιβάλλοντος Τσίπρα δείχνουν ως προηγούμενο  την  απορρόφηση της Ένωσης Κέντρου, από το ΠΑΣΟΚ. Είναι μάλλον ανιστόρητοι.

Το ΠΑΣΟΚ ενσωμάτωσε στα ψηφοδέλτια του παράγοντες,  μετά το 1977, όταν είχε αποφανθεί το εκλογικό σώμα. Και πάντως δεν μεθόδευσε τη διάλυση κανενός κόμματος.  Η Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου μετείχε στις εκλογές του 1981 με τον Ζίγδη.

Στοχευμένη και παρασκηνιακή διάλυση κόμματος, συνέβη πολύ αργότερα, με τη διάλυση του Ποταμιού από το Κυριάκο Μητσοτάκη- στα σχέδια του οποίου περιλαμβάνεται και η διάλυση του ΠΑΣΟΚ- και ήδη προχώρησαν  εν μέρει.

Σε τελευταία ανάλυση, ότι και αν έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου,  το έκανε για να ενισχύσει την ιστορική προοπτική της Αλλαγής εν όψει του  1981. Όχι για  να επιβιώσει προσωπικά ο ίδιος,  στην επόμενη Βουλή.

Επιπλέον ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Καλό είναι  σταματήσουν οι κουτοπόνηρες  συγκρίσεις, που άρχισαν  να επανεμφανίζονται…

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε οκτώ τραπεζικούς λογαριασμούς με συνολικά 85.522 ευρώ με την πλειονότητά τους να αφορούν εισοδήματα προηγούμενων ετών.

Ο Σωκράτης Φάμελλος έχει μερίδιο από επτά ακίνητα: δύο διαμερίσματα σε Φολέγανδρο και Θέρμη Θεσσαλονίκης, δύο μονοκατοικίες σε Πύργο Ηλείας και Φολέγανδρο και τρία αγροτεμάχια στον Πύργο της Ηλείας, καθώς και πλήρη κατοχή ενός διαμερίσματος στη Γερμανία.

Επίσης, δηλώνει ένα επιβατικό ΙΧ 1.398 κ.ε. προς εκποίηση αλλά και μια ατομική επιχείρηση την οποία ξεκίνησε το 1991.

Στο πεδίο «δανειακές υποχρεώσεις και οφειλές», ο Σωκράτης Φάμελλος δηλώνει οφειλή 7.500 ευρώ σε πιστωτική κάρτα, δάνειο 62.000 ευρώ στο όνομα Εμμανουήλ Φάμελλος και ένα στεγαστικό δάνειο 93.000 ευρώ για αναβάθμιση ακινήτου.

Δείτε το πόθεν έσχες του 2023:

Το πόθεν έσχες του 2024

Έναν χρόνο μετά - στο οικονομικό έτος 2023 (πόθεν έσχες 2024) τα έσοδα του Σωκράτη Φάμελλου είναι μειωμένα στα 70.570,69 ευρώ και οι καταθέσεις του - επίσης μειωμένες - στα 57.841 ευρώ.

Στα ακίνητα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχει κάποια μεταβολή σε σχέση με το οικονομικό έτος 2022, ενώ δηλώνει ότι απέκτησε ένα ΙΧ 1.560 κ.ε. του 2016 προς 8.000 ευρώ.

Για τα δάνεια και τις οφειλές, ο Σωκράτης Φάμελλος φαίνεται να συνεχίζει να εξυπηρετεί τα δύο δάνεια που είχε δηλώσει και την προηγούμενη χρονιά.

Δείτε το πόθεν έσχες του 2024:

Ο κ. Φάμελλος ετοιμάζεται να πάει στην Κουμουνδούρου για να απευθύνει τη νικητήρια ομιλία του.

Πάντως χαμόγελα έχει προκαλέσει στην Κουμουνδούρου η συμμετοχή στις εσωκομματικές εκλογές. Αν και επισήμως δεν είχε λεχθεί, ο πήχης ήταν στους 43.000, που είχαν ψηφίσει για την εκλογή συνέδρων. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα, όπως υποστηρίζουν, δείχνουν ανθεκτικότητα του κόμματος και αποτυχία όσων, όπως λένε, είχαν σχέδιο ρευστοποίησης.

Ο Σωκράτης Φάμελλος, σύμφωνα με το βιογραφικό που έχει αναρτήσει στην ιστοσελίδα του, γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε και ζει στη Θεσσαλονίκη από το 1970.

Υπήρξε παντρεμένος με την αρχιτέκτονα Πόπη Καραγιαννίδου, που απεβίωσε το 2018 και έχει ένα γιο τον Πέτρο, Μηχανολόγο Μηχανικό ΑΠΘ που κάνει μεταπτυχιακές σπουδές αεροδιαστημικής με υποτροφία στο Georgia Tech, Atlanta, USA.

Επάγγελμα – Σπουδές

Ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι Διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός, με Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (πτυχίο) και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (MSc).

Κοινοβουλευτική Δραστηριότητα (2015 – σήμερα)

Τον Οκτώβριο 2015 ορίστηκε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ.

Τον Απρίλιο 2016 ορίστηκε Πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για τη διερεύνηση της νομιμότητας της δανειοδότησης των πολιτικών κομμάτων, καθώς και των ιδιοκτητριών εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από τα τραπεζικά ιδρύματα της χώρας.

Δασική πολιτική και πρόληψη πυρκαγιών
Προστατευόμενες περιοχές και φορείς Natura 2000
Πολιτική για το κλίμα, την ενέργεια και την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή
Διαχείριση Υδατικών πόρων, Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνου Πλημμύρας, Εθνικό Σχέδιο Λυμάτων
Διαχείριση και υποδομές Στερεών Αποβλήτων, Ανακύκλωση, χωριστή συλλογή βιοαποβλήτων, Εθνική Στρατηγική για την Κυκλική οικονομία

Τον Ιούλιο 2023 εξελέγη ομόφωνα Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μέχρι τις 27.8.2024 (οπότε και ο Στέφανος Κασσελάκης αποφάσισε την αντικατάστασή του από τον Νίκο Παππά).

Υπήρξε μέλος της Διαρκούς Μόνιμης Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης, και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος και της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων της Βουλής των Ελλήνων.

Διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης την περίοδο 2019-2022 με δραστηριότητα στα θεματικά πεδία της βιώσιμης ανάπτυξης, κλιματικής αλλαγής, κοινωνικών υποθέσεων, μετανάστευσης και προσφύγων.

Πολιτική/Αυτοδιοικητική Δραστηριότητα

Υποψήφιος Δήμαρχος Θέρμης 2014. Επικεφαλής της παράταξης ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ.

Δημοτικός Σύμβουλος Θέρμης από το 2006 έως το 2015. Διετέλεσε Αντιδήμαρχος, Πρόεδρος Επιτροπής Διαβούλευσης, Πρόεδρος Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτισμού, Περιβάλλοντος και Αθλητισμού Θέρμης.

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και του ΔΣ της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, 2014-2015.

Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Υποδομών της ΚΕΔΕ, 2010 – 2015.

Διετέλεσε Μέλος Δ.Σ. και Ε.Ε. του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Κεντρικής Μακεδονίας, 2011-2014.

Ιδρυτικό μέλος του Συνασπισμού της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ.

Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ από το 2016.

Μέλος της Γραμματείας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Β’ Θεσσαλονίκης 2012-2015.

Κοινωνική Δραστηριότητα

Μέλος του SOSTE TO NERO.

Μέλος του Συλλόγου Φίλων και Αλληλέγγυων της Ελεύθερης Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ3.

Μέλος του Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θέρμης.

Μέλος της Διαδημοτικής Επιτροπής για τη Χωματερή των Ταγαράδων.

Συνδικαλιστική Δραστηριότητα
Εκλεγμένος στην Πανελλαδική Αντιπροσωπεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ) από το 2003 έως το 2015.

Εκλεγμένος στη Διοίκηση του Τεχνικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ/ΤΚΜ) από το 1997 έως το 2015. Διετέλεσε: Πρόεδρος Αντιπροσωπείας ΤΕΕ/ΤΚΜ, μέλος Διοικούσας Επιτροπής και Πρόεδρος Επιτροπής Περιβάλλοντος, μέλος των Διοικήσεων του Πανελληνίου Συλλόγου Μηχανικών.

Επιστημονική Δραστηριότητα

Μηχανική και έργα Περιβάλλοντος, Διαχείριση Υδατικών Πόρων, Ανακύκλωση, Διαχείριση Υγρών και Στερεών Αποβλήτων, Περιφερειακή Ανάπτυξη, Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Ήταν Διευθυντής Ανάπτυξης της Αναπτυξιακής Εταιρείας ΟΤΑ Ανατολικής Θεσσαλονίκης, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΕ (2001-2013) και υπεύθυνος έργων περιβάλλοντος (1995-2001). Είχε αναλάβει τη διαχείριση διακρατικών καινοτόμων ευρωπαϊκών έργων και πρωτοβουλιών, καθώς και δράσεων Ανακύκλωσης με πολλές συμμετοχές σε διεθνή συνέδρια.

Συμμετείχε και διοίκησε έργα σε ευρωπαϊκό και τοπικό επίπεδο για 20 χρόνια, σε ποικιλία πεδίων και αντικειμένων, που περιλάμβαναν από έργα τοπικής ανάπτυξης και κοινωνικής επιχειρηματικότητας σε μειονεκτικές και ορεινές περιοχές έως διαμόρφωση ευρωπαϊκών οδηγιών και σχεδιασμό οικονομικών εργαλείων της ΕΕ στην περιβαλλοντική καινοτομία.