Ακόμα πιο λίγοι αυτές τις ημέρες εμβαθύνουν στη διδασκαλία και τα πάθη του Ιησού… Ελάχιστοι τέλος- όπως μου βγήκε φέτος εμένα- προβληματίζονται με αυτό το φαινόμενο που λέγεται «θρησκεία» και πως κατάντησε τελικά το «κήρυγμα αγάπης» που εννοείται ότι δίνουν στον άνθρωπο.

Και δεν είναι μόνο η Ορθοδοξία… Σε όλες τις θρησκείες συμβαίνουν τα ίδια και χειρότερα, θα έλεγα μάλιστα ότι στην Ελλάδα είμαστε κάπως πολύ καλύτερα, γιατί αλλού οι θρησκείες- που αν το ψάξεις όλες ξεκίνησαν διδάσκοντας την γαλήνη και την πνευματική ανάσταση του ανθρώπου, που θα έφερνε και την ειρήνη- έχουν μετατραπεί, με την πορεία, σε εστίες αλληλοσυγκρούσεων και ανελέητων σφαγών!... (Η ορθοδοξία μάλιστα οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι διατηρεί άψογα τις βασικές της αρχές, στέκεται δίπλα στον άνθρωπο και δεν είναι πολεμοχαρής, με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις…).

Ο Αραβικός κόσμος φλέγεται στην κυριολεξία, για λόγους που για εμάς είναι ασήμαντοι, για τους μουσουλμάνους όμως τεράστιοι: Σουνίτες και Σιίτες σφάζονται αιώνες τώρα, χωρίς οι διαφορές τους να είναι καν θρησκευτικές… Πιστεύουν στον ίδιο Θεό-τον Αλλάχ-έχουν τον ίδιο προφήτη-τον Μωάμεθ-ακολουθούν το ίδιο ιερό βιβλίο –το Κοράνι-και τους ίδιους ακριβώς κανόνες. Η διαφορά τους είναι ότι όταν πέθανε ο Μωάμεθ, δεν φρόντισε να αφήσει διάδοχο και η διαδοχή έγινε αιτία διάσπασης και σκληρής σύγκρουσης που κρατάει ακόμα!...

Κατά τους μεν έπρεπε να είναι διάδοχος συγγενής του, κατά τους δε ο δεύτερος μετά προφήτης στην ιεραρχία!... Γι’ αυτό το απλό, που μπορούσε να λυθεί σε μια ώρα χύθηκαν και χύνονται αιώνες τώρα ποταμοί αίματος!...

Ο Βούδας, δεν ίδρυσε θρησκεία. Δεν μίλησε ποτέ για Αγίους και Θεούς. Το μόνο που τον ενδιάφερε ήταν να απαλύνει τον πόνο της ύπαρξης για τους ανθρώπους. Αγωγή δίδαξε, συμπόνια, άσκηση, έλεος, ενδοσκόπηση, όχι πίστη. Θρησκεία έκαναν την διδασκαλία του οι οπαδοί του, διαστρεβλώνοντάς την, παραβλέποντας ακόμα και τις διδαχές του, που δεν επέτρεπαν ούτε την απεικόνιση της μορφής του… Και ενώ ο Βουδισμός ξεκίνησε σαν μια ειρηνική διδασκαλία αγάπης και εσωτερικής γαλήνης του ανθρώπου, μετατράπηκε σε θρησκεία, που τώρα οι οπαδοί της, κυνηγάνε και εξολοθρεύουν στη Μιανμάρ τους συμπατριώτες τους Ροχίνγκα μόνο και μόνο επειδή δεν είναι βουδιστές αλλά μουσουλμάνοι : Δεκάδες χιλιάδες νεκροί, πεντακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες και ο ΟΗΕ να μιλάει για γενοκτονία!... Αυτά, οι ειρηνιστές πιστοί του Βούδα!...

Αλλά μήπως και εμείς δεν αποσχιστήκαμε από τους καθολικούς για την διαφορά : «ομοούσιος» ή «ομοιούσιος» και το filioque;… Καθολικοί δεν έσφαξαν τους διαμαρτυρόμενους τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου; Χριστιανοί όλοι, οπαδοί της Χριστιανικής αγάπης…

Το εξοργιστικό είναι ότι και ο Χριστός και ο Μωάμεθ και ο Βούδας κήρυξαν την αγάπη και τη συμπόνια και οι πιστοί των θρησκειών που ίδρυσαν σφάζονται χιλιάδες χρόνια τώρα, μεταξύ τους !...(για όσους απορούν, και ο Μωάμεθ όταν ξεκίνησε αγάπη, συμπόνια και αξιοπρέπεια δίδασκε…).

Παράξενο πράγμα οι θρησκείες. Ξεκίνησαν για να δώσουν μια εξήγηση για τον θάνατο στον άνθρωπο, που τρέμει τον πόνο και την φθορά και κατάντησαν να σπέρνουν τον πόνο, την φθορά και τον θάνατο: Υπερασπίζονται τους φτωχούς και ντύνονται στα χρυσάφια. Κηρύττουν την αιώνια μελλοντική ζωή και σπέρνουν τον θάνατο, δοξολογούν την αγάπη και σπέρνουν το μίσος…

Αν σκεφτούμε και το τι πράττει το φανατικό Ισλάμ του ISIS σήμερα και τι απειλεί την Ευρώπη, τελειώνουμε με τις θρησκείες. Εκείνοι τουλάχιστον οι αρχαίοι μας πρόγονοι, οι σοφοί αρχαίοι Έλληνες, δεν είχαν ανάγκη θρησκευτικές και ιδεολογικές προφάσεις. Έκαναν πόλεμο για να κατακτήσουν άλλους λαούς, για πλιάτσικο. Πόλεμο για πόλεμο. Δεν προσηλύτιζαν, ούτε πολεμούσαν τους βαρβάρους επειδή πιστεύουν σε άλλο Θεό, απλά ήθελαν να κατακτήσουν. Και ήσαν απόλυτα κυνικοί…

Περίεργες, παράταιρες και παράτονες σκέψεις, μέσα στην εαρινή ατμόσφαιρα των Θείων Παθών. Ανάμεσα όμως στα αρνιά, τα αυγά και τα κουλούρια μπορεί να αξίζει λίγο να αναλογισθούμε τι και γιατί γιορτάζουμε…

* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και Τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου

Είμαι εξτρεμιστικό ακραίο Κέντρο. Που σημαίνει ότι πιστεύω με φανατισμό στον κοινοβουλευτισμό, στην πολυκομματική αντιπροσωπευτική δημοκρατία, σε αυτή που πολλοί αριστεροί και κάμποσοι δεξιοί αποκαλούν απαξιωτικά «αστική».

Αυτή την δημοκρατία που απαντά κυρίως στον δυτικό κόσμο, τον ευρωπαϊκό και τον αμερικανικό (παρά τις ιδιοτροπίες του…) δεν την θεωρώ ιδανικό πολίτευμα, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει ιδανικό πολίτευμα, πιστεύω όμως ότι είναι το λιγότερο κακό πολίτευμα. Ειδικά για τις ατομικές ελευθερίες του πολίτη, η δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία εγγυάται την πρόνοια, την εξέλιξη, την πρόοδο, την τεχνολογική και επιστημονική αναβάθμιση, την ελευθερία του λόγου και της τέχνης.

Το ακραίο και «εξτρεμιστικό» στον τίτλο, έγκειται σε αυτή την παράμετρο: στην ακλόνητη πίστη στον κοινοβουλευτισμό και στους θεσμούς του.

Βεβαίως, ο όρος «ακραίο Κέντρο» επινοήθηκε ως ύβρις από τους αντιπάλους του, υπό την έννοια ότι κάτω από το Κέντρο κρύβεται κάτι φασιστικό, αντιδημοκρατικό. Τι να πω τώρα σε αυτό: Εξαρτάται από τον ορισμό που δίνει κάποιος στην έννοια της δημοκρατίας.

Το σίγουρο είναι ότι το ακραίο Κέντρο λοιδορήθηκε στα χρόνια των αντιμνημονιακών εμμονών. Ήταν ο τρόπος της σύγχρονης ελληνικής ριζοσπαστικής Αριστεράς να συγκυβερνήσει με τη λαϊκίστική Ακροδεξιά: «ξετρυπώνοντας» το ακραίο εντός του Κέντρου. Αυτό λέγεται και ρίχνω στάχτη στα μάτια του κόσμου. Ως ένα βαθμό πέτυχε.

Αλλά δεν είναι μονάχα οι της ριζοσπαστικής Αριστεράς που εχθρεύονται το Κέντρο βαφτίζοντάς το ακραίο. Και οι παραδοσιακοί δεξιοί, οι σύγχρονοι λάτρεις του Τραμπ και του Πούτιν, το βρίσκουν απεχθές και εξόχως «εθνομηδενιστικό».

Το ακραίο Κέντρο βρίσκεται απέναντι στον Πούτιν και στον πουτινισμό. Απέναντι στην πουτινική Ρωσία, γεγονός που τους παραδοσιακούς δεξιούς (αυτούς που μέχρι να καταρρεύσει ο κομμουνισμός αποθέωναν την Αμερική, αλλά μετά θυμήθηκαν ότι η Αμερική είναι φορέας της εβραιομασονικής «Νέας Τάξης Πραγμάτων») ενοχλεί.

Αν κάτι μοιράζονται αυτοί οι δεξιοί με αυτούς τους αριστερούς είναι τη λατρεία του «πατερούλη»; ισχυρό, πατρικό κράτος ή/και ισχυρό πολιτικό αρχηγό στα όρια της προσωπολατρίας.

Επίσης, τη λατρεία της κοινότητας εις βάρος της ατομικής Ελευθερίας.

Προσοχή όμως. Ο αληθινός Κεντρώος, δεν είναι ούτε «κέντρο- δεξιός» ούτε «κέντρο – αριστερός» όπως αρέσκονται πολλοί σήμερα. Δεν εκφράζει μια βαρετή εκδοχή της Δεξιάς και της Αριστεράς, όταν νερώνουν το κρασί τους για να αυξήσουν την κατανάλωση!...

Αντί για ξενέρωτο, το Κέντρο διαπνέεται από ισχυρές προτιμήσεις. Δεν διαπραγματεύεται ζητήματα κοινωνικής ευημερίας, αλληλεγγύης ή θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς αποτελεί τη συνολική ώσμωση φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας (με όποια σειρά θέλετε) και όχι a la carte εκδοχές τους. Πιστεύει στην ενωμένη Ευρώπη και σε ανοιχτούς θεσμούς παντού, από τις ίσες ευκαιρίες στην εργασία, την παιδεία και την πολιτική, μέχρι την ελεύθερη αγορά και την προστασία της ιδιωτικότητας. Συμβολίζει τη μετατροπή της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας από διχαστικό σε συνεργατικό παίγνιο άσκησης εξουσίας. Γνωρίζει πως ο στόχος αυτός προϋποθέτει ένα ώριμο κράτος· όχι εκείνο που αρέσκεται σε πελατειακές χάρες ή εμβαλωματική νομοθέτηση και επιλύει τα σκάνδαλά του με παραγραφές ποινικά κολάσιμων συμπεριφορών. Για κάθε θεσμική αβελτηρία, ο κεντρώος υποφέρει περισσότερο από τους δεξιούς ή αριστερούς φίλους του, οι οποίοι τις καταδικάζουν μόνο όταν το κόμμα τους βρίσκεται στην αντιπολίτευση.

Ελλείψει δεδομένης κομματικής στέγης, ο κεντρώος καλείται σήμερα να καλλιεργήσει και να εμβαθύνει την πολιτική του συνείδηση. Μόνο όταν αφομοιώσει το αδιαπραγμάτευτο μείγμα αξιών και αιτημάτων που αντιπροσωπεύει ο χώρος του, θα διεκδικήσει την πολιτική του υπόσταση από τα εκλογικά σχήματα που ισχυρίζονται ότι τον εκφράζουν.

* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι Επίτιμος εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και τέως Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.

Η Σύμβαση αυτή που στηρίζεται στα συγγράμματα ''Το Δίκαιο των Εθνών'' και το ''ΚοινωνικόΣυμβόλαιο'' των Vattel και Rousseau, αλλά και στον ιδρυτή του ΕρυθρούΣταυρούΕρρίκοΝτυνάν, υποστηρίζει την θεωρίαότι ''ο πόλεμος δεν αποτελείπροσωπικήυπόθεσημεταξύατόμων, αλλάσχέσημεταξύκρατών και από την στιγμή που  ο αντίπαλοςαφοπλιστεί και παραδοθεί, ουδείςπλέονέχει το δικαίωμα να αφαιρέσει την ζωή του, πολλώ μάλλον  αν είναιάμαχος''... Στο Α' άρθροαναφέρεταιότι η Σύμβαση ''πρέπει να γίνεισεβαστή εις πάσανπερίσταση, κεκηρυγμένου ή μη πολέμου ή άλληςτίνοςενόπλουσυρράξεωςδιεθνούς ή μη διεθνούςχαρακτήρα '' καθώς και ''σε περίπτωσημερικής ήολικήςκατοχής του εδάφουςενός των ΥψηλώνΣυμβαλλόμενωνΜερών''[άρθρα 2 και 3].

Επίσης στο άρθρο 3 τονίζεταιότι: ''άτομα μη λαμβάνονταενεργόμέρος εις τας εχθροπραξίας, συμπεριλαμβανομένων και των μελών των ενόπλωνδυνάμεων των καταθεσάντων τα όπλα και των τεθέντων εκτόςμάχης, ένεκατραυμάτων κ.λ.π θα τύχουνανθρωπιστικήςμεταχειρίσεως''. Επίσης, απαγορεύονται οι προσβολέςκατά της ζωής, της σωματικήςακεραιότητας και της ανθρώπινηςαξιοπρέπειας  ''ιδίως ο φόνος σε όλους τους τύπους, ο ακρωτηριασμός η σκληρήμεταχείριση και παντόςείδουςβασανιστήρια'' ενώ ''επιτρέπεται η ελεύθερηδίοδοςκάθεαποστολήςφαρμάκων και υγειονομικούυλικού, εφόσονπροορίζονταιαποκλειστικά δια τον άμαχοπληθυσμό'' [άρθρο 23]. Στα άρθρα 33 και 34 η Σύμβασηπροβλέπει το δικαίωμα των προστατευόμενωνπροσώπων να εγκαταλείψουν, εάν το επιθυμούν, το έδαφος της σύρραξηςενώ ''απαγορεύονται οι συλλογικέςποινές, τα μέτραεκφοβισμού, τρομοκρατίας, λεηλασίας, ομηρίας και  αντεκδίκησης''.

Απαγορεύονται οι ''ατομικές ή ομαδικέςμεταφορές  ως και η εξορίαπροστατευόμενωνπροσώπωνέξω του κατεχόμενουεδάφους ή προς το έδαφοςάλλουκράτους''. Αντίθετα ''προβλέπεται η στέγαση των προστατευόμενωνπροσώπων σε κτίρια ή καταυλισμούς τα οποίαπαρέχουνεγγυήσειςυγιεινής και καθαριότητας''.Στο τέλος [αρθρα 146 και 147] προβλέπεται η επιβολήποινών εις βάρος των παραβατών της Σύμβασης της Γενεύης, απόΔιεθνέςΔικαστήριο που θα παρέχει ''δικαστικάςεγγυήσειςαναγνωρισμένεςυπό των πολιτισμένωνεθνών''!...

Σε αυτά τα τελευταία δυο άρθραστηρίχθηκαν τα δικαστήρια που δίκασαν τα εγκλήματα του πολέμου στην Σερβία και καταδίκασαν τουςπρωταγωνιστές και ελπίζεταιότι θα επαναληφθούν για τις ακρότητες του πολέμου του Πούτιν… Διαφορετικά, το ανθρωπιστικόδίκαιο της Σύμβασης που πρέπει να διέπει τα πολιτισμένακράτη του σύγχρονουκόσμου θα είναιένακενόσχήμαλόγου...

* Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι Επίτιμος εκτελεστικός Πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και τ. Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου.

Γράφει ο Φάνης Ζουρόπουλος

Πρώτο επιχείρημα ότι η Δύση προκάλεσε την Ρωσία να επέμβει στρατιωτικά στην Ουκρανία. Άρα δεν ευθύνεται. Οι Δυτικοί θέλουν νέες αγορές, ενώ οι πολεμικές βιομηχανίες επιδιώκουν νέα κέρδη... Τελείως ανόητο.

Τι θα κερδίσει η Δύση να εμπλακεί σε διένεξη με την Ρωσία, ένα σημαντικό της εμπορικό εταίρο, από την οποία εξαρτάται και ενεργειακά, αλλά την θεωρούσε και σύμμαχο απέναντι στον ανταγωνισμό με την Κίνα;... Δεν προκύπτει από πουθενά.

Το δεύτερο είναι ότι το ΝΑΤΟ επιθυμεί επέκταση και επιδιώκει να περικυκλώσει την Ρωσία. Δεν θα μπορέσει ακόμα και αν το επιθυμούσε, γιατί στο καταστατικό του προβλέπεται ότι για προσθήκη νέου μέλους απαιτείται ομοφωνία 30 μελών που δεν την έχει με τίποτα... Άρα παραμύθι και εδώ.

Και πάμε στο τρίτο και σοβαρότερο επιχείρημά που είναι ότι η Ελλάδα έπρεπε να τηρήσει ουδέτερη στάση, λόγω Τουρκίας και θερινού τουρισμού. Μα η Ρωσία έχει στενότατες σχέσεις με την Τουρκία, ενώ δεν παίρνει θέση υπέρ της Ελλάδος για το Κυπριακό. Και βέβαια ξεχνάνε την απέλαση Ρώσων διπλωμάτων το 2018, για ύποπτες κινήσεις στην Βόρεια Ελλάδα.

Ο δε Ρωσικός τουρισμός έχει μειωθεί αισθητά μετά μια έξαρση, λόγω φθήνιας, από 2013 μέχρι 2019.....Επιχειρήματα αστήριχτα που παραπέμπουν μάλλον σε αντιδυτικισμό και όχι φιλορωσισμό... Από εκεί προκύπτουν τα τρία επιχειρήματα υπέρ της ''κατανόησης'' της Ρωσικής εισβολής από το 30% περίπου των Ελλήνων. Αντιδυτικισμός που σημαίνει, την μόνιμη πληγή της ελληνικής νοοτροπίας που έχει ρίζες στο 1821. Που δεν ξεριζώνονται ούτε με πόλεμο...

*Ο Φάνης Ζουρόπουλος είναι τ. πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ. και τ. εκτελεστικός πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων (Ε.Ε.Δ.)