Ειδικότερα εξήγησε ότι, ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε για την παραπλάνηση των τραπεζικών στελεχών ήταν η –υποτιθέμενη- αξιόπιστη πληροφόρηση μέσω προσομοίωσης που καταδείκνυε μια ελάχιστη αύξηση της αξίας του ελβετικού φράγκου έναντι του ευρώ και προέκυπτε μέσω συναλλαγματικών προβλέψεων για τις οποίες χρησιμοποιούνται αποδεδειγμένα περίπλοκοι μαθηματικοί αλγόριθμοι. Αυτούς τους υπολογισμούς δεν θα μπορούσαν να ξεδιαλύνουν τα τραπεζικά στελέχη που έπρεπε να πειστούν, από τη στιγμή που ήταν σκοπίμως κρυμμένοι πίσω από περίπλοκους μαθηματικούς υπολογισμούς.
Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι τα υψηλόβαθμα διοικητικά στελέχη σκόπιμα παραπλάνησαν και άσκησαν πίεση αρχικά στα χαμηλόβαθμα διοικητικά στελέχη τράπεζας για την προώθηση των δανείων, και έπειτα, μέσω αυτών, στους δανειολήπτες.
Οι αναφορές αυτές περιλαμβάνονται εκτενώς σε νομικό υπόμνημα που συνέταξε ο τέως Σλοβένος Πρόεδρος του Ευρωπαικού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Bostjan M. Zupancic από κοινού με τον Ciril Ribicic μέλος της Επιτροπής της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, αναφορικά με τις παραβιάσεις των συνταγματικών και συμβατικών δικαιωμάτων των Σλοβένων δανειοληπτών ενυπόθηκων δανείων σε ελβετικά φράγκα.
Η ποινική δίκη ξεκίνησε στις 12 Νοεμβρίου 2019 και στο πλαίσιο της δίκης εξετάστηκαν θύματα των δανείων του ελβετικού φράγκου, που περιέγραφαν με λεπτοιμέρεια τις συνθήκες σύναψης των δανείων και την οικονομική καταστροφή που έχουν υποστεί. Εξετάστηκε επίσης η υπάλληλος που βοήθησε τους δανειολήπτες. Η κατάθεσή της προκάλεσε το ενδιαφέρον των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και αποσπάσματα της φιλοξενούνταν στον γαλλικό τύπο.

Aπό όσα αναφέρονται στα δημοσιεύματα του γαλλικού Τύπου η ίδια στην αρχή εφέρετο να μην είχε αντιληφθεί με ακρίβεια τι γινόταν μ΄αυτά τα δάνεια. Στην πορεία, ανησυχώντας για τον κίνδυνο που συνδεόταν με τη συναλλαγματική ισοτιμία, ζήτησε να συμβουλευτεί το ειδικό πρόγραμμα προσομοιώσεων μέσω του οποίου διαφαίνεται εάν το κεφάλαιο που πρέπει να επιστραφεί από τον δανειολήπτη μπορεί να "αυξηθεί σημαντικά" . Όταν επισήμανε τον τεράστιο κίνδυνο για τους πελάτες, αλλά και για την εικόνα της BNP, η ιεραρχία της καταλόγισε ότι δεν ήταν αρκετά έξυπνη για να καταλάβει το προϊόν και της έδωσε  δύο εβδομάδες για να αλλάξει την “ειδοποίηση κινδύνου” που είχε θέσει. Την πίεσαν, λέγοντάς της, ότι εάν δεν προχωρήσει το δάνειο, απειλείται η θυγατρική και οι 200 ​​υπάλληλοί της καθώς και ότι εάν εξηγούσαν πώς θα λειτουργούσε το δάνειο, δεν θα μπορούσαν να το πουλήσουν. Επίσης απόκαλυψε ότι η "αλυσίδα παραπληροφόρησης" πήγαινε από την BNP Personal Finance σε μεσάζοντες και από μεσάζοντες σε δανειολήπτες. Το 2010, όταν εκατοντάδες πελάτες άρχισαν να ανησυχούν για το ευρώ που υποχώρησε εναντίον του ελβετικού φράγκου και το κεφάλαιο που οφειλόταν στην τράπεζα άρχισε να αυξάνεται αντί να μειώνεται, η ίδια κλήθηκε από την ιεραρχία της τράπεζας, αυτή τη φορά για να διαχειριστεί την κρίση. Της ανέθεσαν με άλλους συναδέλφους της  τον διαχωρισμό των πελατών σε δύο κατηγορίες. Από τη μία πλευρά, σε εκείνους που υπήρχε κίνδυνος σοβαρά να βλάψουν την τράπεζα σε περίπτωση προσφυγής στην δικαιοσύνη, τους οποίους είχαν εντολή να τους πείσουν να συμβιβαστούν και σε εκείνους που ήταν λιγότερο επικίνδυνοι , τους οποίους είχαν εντολή να αποφεύγουν. Η ίδια είχε καταφέρει να πείσει μόνο 10 δανειολήπτες, ενώ περιέγραψε συμβάντα με δανειολήπτες οι οποίοι λόγω της τοξικότητας του δανείου είχαν καταστραφεί. Η ποινική διαδικασία ολοκληρώθηκε την 29 Νοεμβρίου 2019, ενώ το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή του στις 26 Φεβρουαρίου 2020.
Το δικαστήριο τελικά έκρινε ότι η θυγατρική της BNP Paribas τέλεσε παραπλανητική εμπορική πρακτική και την καταδίκασε στο υψηλότερο πρόστιμο που έχει επιβληθεί για τον λόγο αυτό στη Γαλλία, ύψους 187.500 ευρώ, ενώ για την απατηλή απόκρυψη των σοβαρών κινδύνων των δανείων σε ελβετικό φράγκο  από τους δανειολήπτες την καταδίκασε στην καταβολή αποζημίωσης της ηθικής και περιουσιακής βλάβης τους. Σύμφωνα δε, με τον νομικό παραστάτη 1.300 δανειοληπτών, η τράπεζα θα πρέπει να αποζημιώσει τους δανειολήπτες με χρηματικά ποσά που κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 20.000 ευρώ για την ηθική βλάβη εκάστου εξ αυτών και μεταξύ 40.000 και 60.000 ευρώ για την οικονομική ζημία εκάστου εξ αυτών, ορίζοντας δικαστική δαπάνη ύψους έως 3.500 ευρώ ανά δανειολήπτη, και διατάσσοντας την άμεση εκτέλεση της απόφασης, εναντίον της οποίας μπορεί να ασκηθεί έφεση.
Η ανακοίνωση της εν λόγω απόφασης στο κατάμεστο από δανειολήπτες ακροατήριο έγινε δεκτή με χειροκροτήματα και δακρυσμένα μάτια, μια ιδιαίτερα συγκινησιακή ατμόσφαιρα που δημιούργησε η δικαίωση τους μετά από έναν μακροχρόνιο δικαστικό αγώνα που κράτησε περί τα 10 έτη. Μάλιστα η βαρύτητά της προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στην Γαλλία, με τον δικηγόρο των δανειοληπτών να προβαίνει σε μία λακωνική αλλά εξαιρετικά ουσιαστική δήλωση: “Η σοβαρότητα της απόφασης είναι ανάλογη με την σοβαρότητα της υπόθεσης”.

Χιλιάδες «θύματα» και στην Ελλάδα 
Επισημαίνεται ότι ανάλογες υποθέσεις αφορούν χιλιάδες δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο και στην Ελλάδα, οι οποίοι εδώ και χρόνια έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη επικαλούμενοι τις ίδιες ακριβώς τακτικές πτροώθησης και σύναψης των δανειακών συμβάσεων με τους ομοιοπαθείς Γάλλους δανειολήπτες ως προς την απόκρυψη των σοβαρών κινδύνων των δανείων από την ενδεχόμενη αλλαγή της ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και ελβετικού φράγκου.
Όπως επισημαίνει η δικηγόρος Αριάδνη Νούκα «οι προσομειώσεις των κινδύνων εκ μέρους των τραπεζών με τους πολύπλοκους αριθμητικούς αλγόριθμους δεν λάμβαναν χώρα μόνο στη Γαλλία. Θα αρκούσε ίσως και στην Ελλάδα έστω και ένα ανωτερο τραπεζικό στέλεχος να βρει το σθένος να αποκαλύψει, αν πίσω από τις κλειστές πόρτες των γραφείων των υψηλών ορόφων των τραπεζών διαδραματίζονταν ανάλογες πρακτικές με αυτές στη Γαλλία, και να καταθέσει ενώπιον των αρχών, όπως η γαλλίδα συνάδελφος τους, για αριστοτεχνικές μεθόδους παραπλάνησης των κατώτερων στελεχών, προκειμένου να πειστούν στην προώθηση του προϊόντος, πίεση προς αυτή την κατεύθυνση με την ταυτόχρονη ηθελημένη απόκρυψη από τους δανειολήπτες γνωστών σε αυτούς τοξικούς κινδύνους, οι οποίοι και πραγματοποιήθηκαν και άλλα επιμέρους στοιχεία για το καταστροφικό αυτό δανειακό προϊόν».

Τα κόκκινα ελβετικά δάνεια αντιπροσωπεύουν σήμερα το 35% των δανείων που χορηγήθηκαν σε ξένο νόμισμα, δηλαδή είναι περί τα 2 δισ. ευρώ στο σύνολο των 7 δισ. ευρώ, αναφέρει το in.gr.

Τα δάνεια αυτά έχουν σχέση οφειλής προς αξία ακινήτου στο 170% και το «κούρεμα» θα υπολογιστεί με βάση loan to value στο 120%.

Οι προτάσεις

Στους δανειολήπτες του ελβετικού φράγκου οι τράπεζες προτείνουν:

• την επιλογή του split balance, με την οποία το δάνειο «σπάει» σε δύο κομμάτια, εκ των οποίων το ένα πληρώνεται με την τρέχουσα δόση που του αντιστοιχεί και το υπόλοιπο θα αποπληρωθεί κάποια χρόνια μετά, και
• την επιλογή frozen, η οποία συνδυάζει «πάγωμα» του δανείου για κάποια περίοδο με «κούρεμα» κάποιου ποσού.

Η μερική άφεση χρέους, που πλέον θα γίνει μαζικά με βάση τη σχέση υπολειπόμενης οφειλής και αξίας ακινήτου, θα γίνεται εφόσον ο οφειλέτης παραμένει ενήμερος στην εξυπηρέτηση του ρυθμισμένου δανείου.

Μεγάλος αριθμός δανειοληπτών με στεγαστικά δάνεια σε ελβετικό νόμισμα έχει καταφύγει στον νόμο Κατσέλη. Οι ρυθμίσεις που έχουν γίνει ωστόσο μέχρι σήμερα από τα ειρηνοδικεία δεν έχουν αμφισβητήσει τη βάση υπολογισμού του υπολοίπου της οφειλής που είναι η τρέχουσα ισοτιμία ευρώ και ελβετικού φράγκου.

Να σημειωθεί ότι πριν λίγες ημέρες, με μεγάλη πλειοψηφία, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου προχώρησε στην απόρριψη του αιτήματος αναίρεσης δανειολήπτριας σε ελβετικό φράγκο, η οποία ζητούσε να κριθεί ως καταχρηστικός ο όρος που προέβλεπε την αποπληρωμή των δανείων βάσει της τρέχουσας συναλλαγματικής ισοτιμίας με το ευρώ.

Στη διάρκεια των τελευταίων ετών, μεγάλη μερίδα των δανειοληπτών αυτών δεν προχώρησαν σε καμία ρύθμιση του δανείου τους, ευελπιστώντας ότι θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν δια της νομικής οδού αποπληρωμή του δανείου με την ισοτιμία ελβετικού φράγκου/ευρώ κατά τη σύναψη της δανειακής σύμβασης.

Στο διάστημα αυτό, όμως, επιβαρύνθηκαν περαιτέρω τόσο από την πορεία της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ελβετικού φράγκου, όσο και από την πτώση των εμπορικών αξιών των ακινήτων.

Ειδικότερα, σήμερα ήταν να συζητηθεί στον Άρειο Πάγο η αγωγή 4.500 δανειοληπτών για τις δανειακές συμβάσεις που έχουν υπογράψει σε ελβετικό φράγκο, αναφέρει το in.gr.

Όμως, η Eurobank ζήτησε την αναβολή εκδίκασης της υπόθεσης, καθώς αναμένεται η έκδοση απόφασης από την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για το ίδιο θέμα, μετά από ατομική αναίρεση που έχει ασκηθεί κατά εφετειακής απόφασης.

Τελικά, το Α1 Τμήμα του Αρείου Πάγου αποφάσισε την αναβολή της συζήτησης της υπόθεσης και όρισε νέα δικάσιμο μετά από ένα χρόνο, δηλαδή, την 2α Δεκεμβρίου 2019.

Η υπόθεση απασχόλησε το ανώτατο πολιτικό δικαστήριο μετά από απόφαση του Εφετείου Αθηνών το οποίο εξαφάνισε την πρωτοβάθμια κρίση της Δικαιοσύνης με την οποία δικαιώθηκαν οι δανειολήπτες.

Πρόκειται για δάνεια συνολικής ονομαστικής αξίας 9-10 δισ. ευρώ, ενώ οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις θα καθορίσουν τον τρόπο διευθέτησής τους. Από τη νομική έκβαση της υπόθεσης οι πιθανότητες συγκλίνουν ότι οι δανειολήπτες θα πάρουν μια μεγάλη ανάσα ανοίγοντας ένα νέο κύκλο σημαντικών προβλέψεων για το τραπεζικό σύστημα.

Για το ζήτημα των δανείων σε ελβετικό φράγκο με πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κρίθηκε ότι είναι αρμοδιότητα των εθνικών δικαστηρίων να αποφασίζουν κατά περίπτωση αν οι δανειακές συμβάσεις περιλάμβαναν καταχρηστικούς όρους. Μέχρι τώρα έχουν εκδοθεί από τα ελληνικά δικαστήρια πολλές αποφάσεις για τη συγκεκριμένη κατηγορία δανείων είτε προς τη μία είτε προς την άλλη κατεύθυνση. Ωστόσο η πλάστιγγα των δικαστικών αγώνων φαίνεται τελευταία να γέρνει προς την πλευρά των δανειοληπτών.

Το ζήτημα των δανείων σε ελβετικό φράγκο απασχόλησε για πρώτη φορά πρόσφατα την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έπειτα από αίτηση δανειολήπτριας για αναίρεση απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης που ήταν σε βάρος της. Εχοντας πάρει το 2007 δάνειο ύψους 243.225 ελβετικών φράγκων (150.000 ευρώ), η δανειολήπτρια βρέθηκε το 2015 μετά τις αλλαγές στην ισοτιμία ευρώ και φράγκου να οφείλει στην τράπεζα 239.041 ευρώ. Η δανειολήπτρια ζήτησε από τον Αρειο Πάγο να κρίνει καταρχάς άκυρο ως καταχρηστικό τον όρο της δανειακής σύμβασης σε ξένο νόμισμα (ελβετικό φράγκο) με ρήτρα αποπληρωμής είτε στο ξένο νόμισμα είτε σε ευρώ, με βάση την ισοτιμία αυτού προς το ξένο νόμισμα κατά τον χρόνο πληρωμής. Επίσης, ζητεί να αναγνωριστεί ως μόνη ισχύουσα ρήτρα μετατροπής σε ευρώ του οφειλομένου στο ξένο νόμισμα ποσού η συναλλαγματική ισοτιμία των δύο νομισμάτων που ίσχυε κατά τον χρόνο εκταμιεύσεως του ποσού που χορηγήθηκε από την τράπεζα.

Στην εισήγησή του, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, ο αντεισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ιωάννης Αγγελής ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης της δανειο-λήπτριας με ένα σκεπτικό που αν γίνει δεκτό από την πλειοψηφία των ανωτάτων δικαστών, θα ανοίξει τον δρόμο για δικαίωση χιλιάδων δανειοληπτών σε ελβετικών φράγκο.

Αναπτύσσοντας το σκεπτικό της εισήγησής του προς την Ολομέλεια, ο κ. Αγγελής επικαλέστηκε την πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, οι τράπεζες πρέπει να παρέχουν στους δανειολήπτες επαρκή ενημέρωση ώστε να μπορούν να παίρνουν ορθές αποφάσεις, ιδίως όταν πρόκειται για δάνεια σε συνάλλαγμα, όπου ελλοχεύει ο κίνδυνος σοβαρής υποτίμησης του εγχώριου έναντι του ξένου νομίσματος. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια απόφαση, η τράπεζα πρέπει να εκθέτει στους δανειολήπτες τις δυνητικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών και τους κινδύνους που ενέχει η σύναψη δανείου σε ξένο νόμισμα. Και αυτό προκειμένου εκείνοι να έχουν πράγματι την ευκαιρία να λάβουν γνώση όλων των ρητρών της σύμβασης.

Παράλληλα στις 3 Δεκεμβρίου 2018 έχει οριστεί επίσης στον Αρειο Πάγο η συζήτηση αίτησης αναίρεσης που υπέβαλαν καταναλωτικές οργανώσεις για την απόφαση 911/2018 του Εφετείου Αθηνών, η οποία είχε ανατρέψει την προηγούμενη, θετική για τους δανειολήπτες απόφαση επί συλλογικής αγωγής. Αν ο Αρειος Πάγος αποδεχθεί την αίτηση αναίρεσης των δανειοληπτών θα αμφισβητηθεί η νομιμότητα των γενικών όρων των συμβάσεων δανείων σε ελβετικό φράγκο. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι ότι από δικαστικής απόψεως όλα θα έχουν κριθεί νωρίτερα, καθώς θα έχει προηγηθεί η έκδοση της απόφαση της Ολομέλειας, όπου έγινε η θετική εισήγηση του κ. Αγγελή.

Το μεγαλύτερο μέρος των δανείων σε ελβετικό φράγκο έχει δοθεί από τη Eurobank, ακολουθεί η Πειραιώς, έπεται η Εθνική και μετά η Αlpha. Οι τράπεζες από το σύνολο των 9-10 δισ. ευρώ δανείων σε ελβετικό έχουν ήδη πάρει προβλέψεις της τάξης του 30%-35%, οι οποίες μειώνουν ανάλογα την αρχική έκθεση. Υπολογίζεται σήμερα ότι η καθαρή έκθεση του τραπεζικού συστήματος είναι της τάξης των 6,5-7 δισ. ευρώ. Οι εκτιμήσεις είναι ότι στην περίπτωση της Eurobank τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο είναι περίπου 3,5 δισ., της Πειραιώς άνω των 2 δισ., της Εθνικής περίπου 750 εκατ. και της Alpha περίπου 250 εκατ. Απόφαση του Αρείου Πάγου που θα ορίζει αποπληρωμή σε ισοτιμίες κατά τον χρόνο χορήγησης των δανείων θα υποχρεώσει τις τράπεζες να αυξήσουν τις προβλέψεις τους προκειμένου να εναρμονιστούν με το περιεχόμενο της απόφασης. Αν υποθέσουμε ότι η συνολική έκθεση του τραπεζικού συστήματος είναι σήμερα της τάξης των 6 δισ. και οι τράπεζες υποχρεωθούν σε προβλέψεις πχ 40%, τότε θα χρειαστεί να ληφθούν νέες προβλέψεις 2,4 δισ. ευρώ που θα κατανεμηθούν ανάλογα με την έκθεση που έχει κάθε τράπεζα. Οι πληροφορίες είναι ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου θα εκδοθεί αρχές του 2019, οπότε οι όποιες επιπτώσεις υπάρξουν θα αποτυπωθούν λογιστικά στην επόμενη χρήση.

Πηγή: newmoney