Του Αλέξανδρου Φυντανίδη

Οι επιπτώσεις αφορούν την αναστολή δραστηριοτήτων ή και την υπό συνθήκες έναρξή τους. Στο περιβάλλον αυτό, ο αθλητισμός δείχνει να αναζητά το ρόλο του, από την απόλυτη παύση ή και αποχή μέχρι και την πλήρη εξέλιξή του.

Ένας Νοέμβριος διαφορετικός από όλους τους άλλους μιας μας γύρισε μερικούς μήνες πίσω λόγω της επιβολής γενικού lockdown στη χώρα… Η κοινωνία μας βιώνει πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω της πανδημίας που έχει ξεσπάσει και για τον λόγο αυτό θα χρειαστεί να μείνουμε σπίτι ακόμη πολλές εβδομάδες για να ξεπεράσουμε αυτή την τεράστια απειλή που μέχρι στιγμής έχει αφήσει αρκετά θύματα πίσω τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Μέσα σε αυτόν τον άνισο πόλεμο που έχει ξεσπάσει μας έχει δοθεί και η δυνατότητα για εξωτερική σωματική άσκηση 1 ώρα την ημέρα, το περιβόητο sms μετακίνησης νο6!

Η περιβόητη μετακίνηση 6 έγινε τρόπος ζωής για όλους μας. Ένα μήνυμα “ελευθερίας” για πολλούς το οποίο όμως πολλοί το χρησιμοποίησαν με λάθος τρόπο.

Βλέπουμε και στα 2 lockdown ιδιαίτερα οι νέοι μην έχοντας καταλάβει την κρισιμότητα της κατάστασης να εκμεταλλεύονται το περιβόητο sms όχι για την σωματική τους άθληση αλλά για την ώρα του καφέ της ημέρας και της μαζικής συνάθροισης με τους φίλους τους.

Ασφαλώς και όσα αναφέρω είναι πράγματα αναμφίβολα αναγκαία για όλους αλλά όχι εν καιρώ πολέμου με την πανδημία.

Πρέπει όλοι να καταλάβουμε πως όσο πιο γρήγορα πειθαρχήσουμε στα μέτρα κατά του κορωνοϊού όλοι μας, τόσο γρηγορότερα ο εφιάλτης θα τελειώσει και θα μπορέσουμε όλοι να επανέλθουμε στην προ πανδημίας καθημερινότητα. Όταν οι νεκροί και οι διασωληνωμένοι αυξάνονται ραγδαία σε καθημερινό επίπεδο το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να βάλουμε και εμείς το λιθαράκι μας στην καταπολέμηση της πανδημίας είναι να τηρούμε ευλαβικά τα μέτρα.

Είμαστε υποχρεωμένοι ιδιαίτερα οι νέοι να καταλάβουμε πως η σωστή χρήση του συγκεκριμένου sms είναι ένα ιδιαίτερα κομβικό κομμάτι για την καταπολέμηση της πανδημίας και τη καλύτερη προσαρμογή μας στο lockdown.

Σε αυτήν την καινούργια πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί είναι σημαντικό να δημιουργήσουμε νέες ρουτίνες για την σωματική και ψυχική μας υγεία μιας και η περίοδος που διανύουμε φαίνεται να μην έχει ημερομηνία σύντομης λήξης , η λύση δεν είναι σίγουρα η αποφυγή του αθλητισμού! Είναι τεράστια ευκαιρία να εντάξουμε την σωματική άσκηση στην καθημερινότητά μας ώστε να μας κρατήσει σε ισορροπία!

Καθημερινές ασκήσεις στο σπίτι βοηθάνε στην καρδιακή και αναπνευστική λειτουργία του οργανισμού, λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά τα 20 λεπτά ο οργανισμός παράγει διάφορες ορμόνες που επιδρούν στην ψυχική μας διάθεση και μας κάνουν να νιώθουμε ευχάριστα ελέγχοντας το στρες, το άγχος ακόμα και τον θυμό που μπορεί κάποιες φορές να νιώθουμε #μένοντας στο σπίτι #.Η άσκηση αυξάνει την παραγωγή του εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα (BDNF), ενός νευροδιαβιβαστή που μπορεί να διεγείρει την παραγωγή νέων εγκεφαλικών κυττάρων.

Τόσο η καρδιοαναπνευστική άσκηση όσο και η άσκηση ενδυνάμωσης μπορούν να βοηθήσουν στην ανύψωση των επιπέδων του BDNF, πράγμα που σημαίνει ότι αυτές οι μορφές άσκησης όχι μόνο βοηθούν τους μύες μας να γίνουν πιο δυνατοί, αλλά ενισχύουν επίσης και την εγκεφαλική μας δύναμη. Και σίγουρα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η καθημερινή άσκηση βοηθάει στην διάσπαση του σωματικού λίπους ( μένοντας πολλές ώρες σπίτι πολλές φορές τρώμε ανεξέλεγκτα).
Είναι στιγμές που η προσωπική υπευθυνότητα του καθένα θα λειτουργήσει ως ένα προσωπικό εμβόλιο στη μεγάλη μάχη που δίνουμε όλοι για να βγούμε νικητές απέναντι στον αόρατο εχθρό.

Όσο περισσότερο δυνατοί μείνουμε ψυχικά τόσο το δυνατόν γρηγορότερα θα επανέλθει η καθημερινότητα μας...

Με διάθεση και δημιουργικότητα βάζουμε λοιπόν την καθημερινή άσκηση στην ρουτίνα μας σύμφωνα πάντα με τις συμβουλές των ειδικών και χωρίς να χρησιμοποιούμε την όποια ελευθερία μας δίνει το sms της σωματικής άσκησης για οτιδήποτε άλλο θα λειτουργούσε αρνητικά στην καταπολέμηση του ιού και ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΙΟ χωρίς φόβο αλλά με αίσθημα ευθύνης για τους δικούς μας ανθρώπους αλλά και για τον ίδιο μας τον εαυτό.....

Η αυτοπροστασία μας είναι προστασία όλων, η προσωπική ευθύνη και υπευθυνότητα θα κρίνει το πόσο γρήγορα θα βγούμε νικητές από όλο αυτό. .Ήρθε η ώρα οι νέοι να τραβήξουν το κουπί για να βγει ο τόπος από τα κακά της πανδημίας και να οδηγηθεί σε νέα μονοπάτια ανάπτυξης και ευημερίας..

* Τομεάρχης Αθλητισμού ΟΝΝΕΔ.

Με την πάροδο των χρόνων όμως όλο αυτό το ιδεώδες άρχισε να αλλοιώνεται όταν ο αθλητισμός έχασε το πραγματικό του νόημα παρασυρμένος από τον αθέμιτο ανταγωνισμό κυρίως μεταξύ των αθλητικών παραγόντων, τις μυθικές αμοιβές και έφερε ως απότοκα τα φαινόμενα του ντόπινγκ και κυρίως της βίας που παραγκώνισαν το ευ αγωνίζεσθαι.

Του Αλέξανδρου Φυντανίδη*

Πρωταθλητής στον τομέα της βίας δεν θα μπορούσε να είναι άλλο πέρα από το πιο εμπορικό αθλητικό προϊόν της εποχής μας, το ποδόσφαιρο.

Ο υπέρμετρος φανατισμός, ο αθέμιτος ανταγωνισμός, η προπαγάνδα και η δίχως τέλος υποτίμηση της ανθρώπινης προσωπικότητας και σωματικής ακεραιότητας είναι μερικοί από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την έξαρση της βίας εν έτει 2020, με πρωταγωνιστές τις λέσχες φιλάθλων των εκάστοτε ομάδων.

Λέσχες που το μόνο που παράγουν είναι ακραίες αντιπαλότητες μεταξύ των οπαδών με κύριο γνώμονα τον φανατισμό, τον δογματισμό και την επικράτηση του δυνατότερου πρακτικές οι οποίες στρεβλώνουν την έννοια του κάθε αθλήματος.

Τα παραπάνω αίτια έχουν αποτέλεσμα την οπισθοδρόμηση του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού γενικότερα καθώς και την ολοένα και μεγαλύτερη απομάκρυνση των υγιώς σκεπτόμενων φιλάθλων.

Για να αντιστραφεί η επικρατούσα κατάσταση θα πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές, στην αθλητική νομοθεσία αλλά και στην νοοτροπία μας- αλλαγές οι οποίες πρέπει να ξεκινήσουν από την παιδική ηλικία και από τον τρόπο που διδάσκεται ο αθλητισμός στα παιδιά.

Οι νέοι πρέπει να γνωρίσουν την πραγματική σημασία του να αγωνίζονται, τα οφέλη του αθλητισμού στην ψυχολογία εκτός από τη σωματική τους και πως ο αθλητισμός δεν έχει χρώματα θρησκευτικά, αθλητικά, κοινωνικά.

Τα ιδεώδη του αθλητισμού, όπως η συμμετοχή, ο αυτοσεβασμός αλλά και ο σεβασμός του αντιπάλου, η σωματική και ψυχική καταπόνηση, πολλές φορές με στόχο την ατομική αλλά και ομαδική βελτιστοποίηση του συνόλου, η ευχαρίστηση της διάκρισης αλλά και η αποδοχή της ήττας, είναι παιδεία.

Στη καμπάνια της ΟΝΝΕΔ για «το σχολείο που θες», ο επαναπροσδιορισμός της σημασίας και του τρόπου διδασκαλίας της φυσικής αγωγής δεν θα μπορούσε παρά να είναι στις βασικές μας προτεραιότητες έτσι ώστε να θέσουμε τις βάσεις δημιουργίας μιας υγειούς αθλητικής παιδείας στους μαθητές όλων των βαθμίδων.

Σε μια τόσο δύσκολη και ανταγωνιστική καθημερινότητα που ζούμε ο αθλητισμός πρέπει να μας θυμίζει ότι είναι δείγμα της παιδείας και του πολιτισμού μας, πρέπει και μπορούμε όλοι να προσπαθήσουμε να γυρίσουμε σελίδα , πρέπει να καταλάβουμε πως ενωμένοι οι Έλληνες έχουν πετύχει πράγματα που κανένας άλλος λαός δεν κατάφερε.

«Μπορούμε εύκολα να συγχωρήσουμε ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι, η αληθινή τραγωδία της ζωής όμως είναι όταν οι ενήλικοι φοβούνται το φως».

Στο τέλος η αλήθεια και το φως πάντα λάμπουν, όλοι μαζί μπορούμε να οδηγήσουμε τον αθλητισμό σε νέα μονοπάτια.

*Τομεάρχης Αθλητισμού ΟΝΝΕΔ