Σύμφωνα με τη νέα έκθεση προόδου της Γενικής Γραμματείας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, μέσα στον Σεπτέμβριο ολοκληρώθηκαν 2.237 νέες επιτυχείς ρυθμίσεις, οι οποίες αφορούσαν αρχικές οφειλές ύψους 640,77 εκατ. ευρώ. Από αυτές, οι 496 προέκυψαν βάσει των διευρυμένων κριτηρίων επιλεξιμότητας του Ν. 5193/2025.

Συνολικά, ο αριθμός των επιτυχών ρυθμίσεων ανέρχεται πλέον σε 70.244, με το ύψος των αρχικών οφειλών που έχουν ενταχθεί σε αυτές να φθάνει τα 21,21 δισ. ευρώ. Η μέση οφειλή ανά ρύθμιση διαμορφώνεται περίπου στις 301.840 ευρώ.

Η εικόνα του Σεπτεμβρίου δείχνει σαφή ανάκαμψη μετά τη θερινή κάμψη. Τον Αύγουστο είχαν ολοκληρωθεί 1.362 επιτυχείς ρυθμίσεις, έναντι 2.163 τον Ιούλιο, ενώ τον Σεπτέμβριο ο αριθμός αυξήθηκε στις 2.237.

Οφειλές 59,5 δισ. ευρώ στον μηχανισμό

Η συνολική «δεξαμενή» των οφειλών που έχουν περάσει από τον εξωδικαστικό είναι πολύ μεγαλύτερη. Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου είχαν καταγραφεί 154.650 αιτήσεις, που αντιστοιχούν σε οφειλές περίπου 59,5 δισ. ευρώ.

Μόνο τον Σεπτέμβριο ξεκίνησαν 7.493 νέες αιτήσεις, ενώ οι οριστικές υποβολές έφθασαν τις 2.986. Περίπου 113.640 αιτήματα, ή το 73,5% του συνόλου, εμφανίζονται ήδη ως ολοκληρωμένα.

Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά επαγγελματίες. Το 59,3% του συνολικού χρέους στον μηχανισμό, δηλαδή περίπου 35,28 δισ. ευρώ, αντιστοιχεί σε φυσικά πρόσωπα – επιτηδευματίες. Ακολουθούν τα νομικά πρόσωπα με 13,29 δισ. ευρώ και οι ιδιώτες μη επιτηδευματίες με 10,91 δισ. ευρώ. Περίπου το 74% των συνολικών οφειλών κατευθύνεται προς χρηματοδοτικούς φορείς.

Ιδιαίτερο βάρος έχουν οι πολύ μεγάλες οφειλές. Χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ αθροίζουν περίπου 35 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν στο 58,8% του συνόλου που βρίσκεται στον εξωδικαστικό. Την ίδια στιγμή, μόλις το 9,1% των οφειλών χαρακτηρίζεται ενήμερο. Σε επίπεδο αριθμού αιτήσεων, η μεγαλύτερη κατηγορία, περίπου 38%, αφορά χρέη από 50.000 έως 200.000 ευρώ.

 «Κούρεμα» έως και πάνω από 30%

Οι ρυθμίσεις συνοδεύονται σε αρκετές περιπτώσεις από σημαντικές διαγραφές οφειλών. Το μέσο «κούρεμα» προς το Δημόσιο διαμορφώνεται στο 13,45%, ενώ για τις οφειλές προς χρηματοδοτικούς φορείς φθάνει περίπου στο 29%.

Σχεδόν οι μισές ρυθμισμένες οφειλές προς τράπεζες και servicers ,το 48,3%, έλαβαν διαγραφή μεγαλύτερη του 30%. Το συνολικό ποσό των διαγραφών που έχουν πραγματοποιηθεί μέσω του μηχανισμού ανέρχεται σε 6,93 δισ. ευρώ.

Το μέσο ποσοστό διαγραφής διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με την κατηγορία του χρέους: στα στεγαστικά βρίσκεται στο 13%, στα επιχειρηματικά στο 29,45%, στα καταναλωτικά στο 32,57%, ενώ στα λοιπά προϊόντα φθάνει στο 38,09%.

Μεγάλη είναι και η διάρκεια των ρυθμίσεων. Για τις οφειλές προς το Δημόσιο η μέση περίοδος αποπληρωμής φθάνει τα 16 χρόνια και προς χρηματοδοτικούς φορείς τα 15 χρόνια. Ειδικά για τα στεγαστικά δάνεια, η μέση διάρκεια ανεβαίνει στα 25 χρόνια, στα επιχειρηματικά στα 19 και στα καταναλωτικά στα 14 χρόνια.

Στο 76,7% η εγκρισιμότητα

Η μέση εγκρισιμότητα για τους δέκα πιστωτές με τον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων διαμορφώθηκε τον Σεπτέμβριο στο 76,7%. Τα υψηλότερα ποσοστά έγκρισης, σύμφωνα με την έκθεση, εμφανίζουν οι Intrum, Veraltis και Qquant.

Παράλληλα, όμως, παραμένει σημαντικό και το ποσοστό των προτάσεων που τελικά απορρίπτονται από τους ίδιους τους οφειλέτες. Στις πολυμερείς διαδικασίες το ποσοστό απόρριψης έφθασε τον Σεπτέμβριο στο 22,3% και στις διμερείς στο 24%.

Στις πολυμερείς ρυθμίσεις, για περίπου δύο στις τρεις απορρίψεις δεν δηλώνεται συγκεκριμένη αιτιολογία, ενώ περίπου το 20% αποδίδεται σε αδυναμία εξυπηρέτησης της προτεινόμενης ρύθμισης.

Από την πλευρά των πιστωτών, ο βασικότερος λόγος απόρριψης συνδέεται επίσης με τη δυνατότητα αποπληρωμής: περίπου το 30% των οφειλών που απορρίφθηκαν κρίθηκε ότι δεν μπορούσε να εξυπηρετηθεί με βάση την οικονομική δυνατότητα των εμπλεκομένων.

8.172 ρυθμίσεις για ευάλωτους

Σημαντική είναι και η συμμετοχή των ευάλωτων οφειλετών. Συνολικά έχουν κατατεθεί 13.204 αιτήσεις, από τις οποίες οι 11.106 έχουν ολοκληρωθεί. Οι επιτυχείς ρυθμίσεις φθάνουν τις 8.172, με 569 από αυτές να αφορούν άτομα με αναπηρία.

Παράλληλα, 1.143 αιτήσεις έχουν χρησιμοποιήσει το μέτρο της προκαταβολής για την αναστολή πλειστηριασμού. Από τις 1.043 που ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους, οι 651 είχαν θετική έκβαση, ποσοστό περίπου 62,4%.

Σε γεωγραφικό επίπεδο, σχεδόν το μισό χρέος συγκεντρώνεται σε Αττική και Κεντρική Μακεδονία. Οι δύο περιφέρειες αντιπροσωπεύουν μαζί το 45,5% των συνολικών οφειλών, περίπου 27 δισ. ευρώ. Η Αττική βρίσκεται πρώτη με 18,79 δισ. ευρώ και μερίδιο 31,6%, ενώ ακολουθεί η Κεντρική Μακεδονία με 8,24 δισ. ευρώ και 13,85%.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην τριμηνιαία έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή (ΓΠΚΒ) και βασίζονται στα δεδομένα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), μέσα σε έναν χρόνο δημιουργήθηκαν νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 9,86 δισ. ευρώ.

Το συνολικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο στο τέλος Ιουλίου του 2026 διαμορφώθηκε στα 109,77 δισ. ευρώ, παρά το γεγονός ότι στο ίδιο διάστημα πραγματοποιήθηκαν εισπράξεις και διαγραφές χρεών συνολικού ύψους 14,52 δισ. ευρώ.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η μεγάλη διαγραφή που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν χαρακτηρίστηκαν ανεπίδεκτες είσπραξης οφειλές 5,51 δισ. ευρώ, οι οποίες αφορούσαν πρόστιμα του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων ενός και μόνο οφειλέτη.

Μετά τη συγκεκριμένη διαγραφή, το σύνολο των χρεών που έχουν χαρακτηριστεί ανεπίδεκτα είσπραξης ανήλθε στα 30,50 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 27,78% του συνολικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου.

Αυτό σημαίνει ότι από τα συνολικά 109,77 δισ. ευρώ, το θεωρητικά εισπράξιμο χρέος περιορίζεται περίπου στα 80 δισ. ευρώ και συγκεκριμένα στα 79,27 δισ. ευρώ. Ακόμη και από αυτό το ποσό, όμως, μόλις ένα πολύ μικρό τμήμα έχει ενταχθεί σε κάποια ρύθμιση.

Συγκεκριμένα, σε ρύθμιση βρίσκεται μόλις το 6,70% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, δηλαδή μόλις 5,31 δισ. ευρώ.

Πώς διαμορφώθηκε το «βουνό» των 109,77 δισ. ευρώ

Σύμφωνα με την ανάλυση του ΓΠΚΒ, το τελικό υπόλοιπο των 109,77 δισ. ευρώ προκύπτει από τις νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 9,86 δισ. ευρώ, στις οποίες προστίθενται ληξιπρόθεσμες οφειλές κατά την 1η Αυγούστου 2026, οι οποίες βεβαιώθηκαν μεταγενέστερα και ανέρχονται σε 2,60 δισ. ευρώ, ενώ αφαιρούνται εισπράξεις και διαγραφές συνολικού ύψους 14,52 δισ. ευρώ.

Παρά τη μεγάλη παραγωγή νέων χρεών, σε απόλυτους αριθμούς το συνολικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο στο τέλος του περασμένου Ιουλίου εμφανίζεται μειωμένο κατά 2,06 δισ. ευρώ σε σχέση με τον Ιούλιο του 2025, εξέλιξη που συνδέεται και με τις μεγάλες διαγραφές ανεπίδεκτων είσπραξης οφειλών.

Η εικόνα, επομένως, είναι πιο σύνθετη από αυτή που δείχνει η απλή σύγκριση του συνολικού υπολοίπου: την ώρα που το συνολικό ποσό υποχωρεί λόγω εισπράξεων και διαγραφών, δημιουργούνται 9,86 δισ. ευρώ νέων ληξιπρόθεσμων χρεών.

Τα 52,69 δισ. ευρώ είναι φορολογικά χρέη

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ποιοτική διάρθρωση του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου. Σύμφωνα με το ΓΠΚΒ, το 66,46%, δηλαδή 52,69 δισ. ευρώ, προέρχεται από φορολογικές οφειλές.

Το υπόλοιπο αφορά άλλες κατηγορίες χρεών, οι οποίες μάλιστα εμφανίζουν χαμηλό ποσοστό είσπραξης.

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται τα φορολογικά και μη φορολογικά πρόστιμα, τα οποία φτάνουν τα 17,31 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν στο 21,84% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου.

Παράλληλα, οι μη φορολογικές οφειλές, στις οποίες περιλαμβάνονται δάνεια, δικαστικά έξοδα, καταλογισμοί και άλλες υποχρεώσεις, ανέρχονται στα 9,27 δισ. ευρώ, αποτελώντας το 11,70% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου.

Από μόλις 26,12 δισ. ευρώ έρχεται σχεδόν το σύνολο των εισπράξεων

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η ανάλυση της εισπραξιμότητας των φορολογικών χρεών.

Από τα 52,69 δισ. ευρώ φορολογικών οφειλών, ποσό 8,12 δισ. ευρώ προέρχεται από αφερέγγυους οφειλέτες, ενώ άλλα 18,45 δισ. ευρώ αφορούν οφειλές των οποίων οι δόσεις έχουν λήξει πριν από περισσότερο από μία δεκαετία.

Έτσι, απομένουν ουσιαστικά 26,12 δισ. ευρώ οφειλών, από τα οποία προέρχεται το εντυπωσιακό 91,99% των συνολικών εισπράξεων.

Με άλλα λόγια, σχεδόν ολόκληρη η πραγματική εισπρακτική απόδοση της φορολογικής διοίκησης προέρχεται από μόλις το 32,95% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου.

Το στοιχείο καταδεικνύει τη μεγάλη συγκέντρωση των εισπράξιμων οφειλών σε ένα σχετικά περιορισμένο τμήμα του συνολικού χρέους, καθώς μεγάλο μέρος του υπολοίπου αφορά παλαιές ή εξαιρετικά δύσκολα εισπράξιμες απαιτήσεις.

Στον ΦΠΑ τα περισσότερα φορολογικά χρέη

Η περαιτέρω ανάλυση των 52,69 δισ. ευρώ φορολογικών οφειλών δείχνει ότι σχεδόν τα μισά προέρχονται από τον ΦΠΑ.

Συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές από ΦΠΑ φτάνουν τα 24,86 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 47,18% των συνολικών φορολογικών οφειλών που περιλαμβάνονται στο πραγματικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο.

Ακολουθεί ο φόρος εισοδήματος με ποσοστό 42,22%, ενώ αισθητά χαμηλότερη είναι η συμμετοχή των φόρων περιουσίας. Οι συγκεκριμένες οφειλές ανέρχονται σε 2,76 δισ. ευρώ και αντιστοιχούν στο 5,23% του συνόλου.

Σχεδόν 4 εκατομμύρια φορολογούμενοι χρωστούν στην Εφορία

Τεράστιος παραμένει και ο αριθμός των οφειλετών. Στο τέλος Ιουλίου του 2026, συνολικά 3.985.112 φυσικά και νομικά πρόσωπα είχαν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς τη φορολογική διοίκηση.

Ο αριθμός εμφανίζεται μειωμένος κατά 16.682 οφειλέτες σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2025.

Η μείωση προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από τις χαμηλότερες κατηγορίες χρέους, έως 3.000 ευρώ, όπου ο αριθμός των οφειλετών περιορίστηκε κατά 68.120 πρόσωπα.

Η εικόνα αλλάζει, ωστόσο, όταν η σύγκριση γίνεται με τον αμέσως προηγούμενο μήνα.

Σε σχέση με την 1η Ιουλίου 2026, καταγράφηκε σημαντική αύξηση κατά 129.337 οφειλέτες, κυρίως εξαιτίας της αύξησης του αριθμού όσων εμφανίζουν οφειλές στις κατηγορίες του φόρου εισοδήματος και του ΦΠΑ.

Σύμφωνα με την έκθεση, η αύξηση αυτή οφείλεται στη λήξη της πρώτης δόσης του ΦΕΦΠ.

Το 0,26% των οφειλετών χρωστά το 74,36% των συνολικών χρεών

Εξαιρετικά άνιση είναι η κατανομή του ληξιπρόθεσμου χρέους.

Σχεδόν το σύνολο των οφειλών, και συγκεκριμένα το 96,43%, προέρχεται από οφειλέτες με χρέη άνω των 10.000 ευρώ.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωση στην κορυφή της πυραμίδας. Στην κατηγορία χρέους άνω του 1 εκατ. ευρώ συγκεντρώνεται το 74,36% του συνολικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, παρότι σε αυτή την κατηγορία ανήκει μόλις το 0,26% των οφειλετών.

Στον αντίποδα, το 89,77% των οφειλετών χρωστά έως 10.000 ευρώ. Όλοι αυτοί μαζί αντιπροσωπεύουν μόλις το 3,57% των συνολικών ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Πρόκειται για μία εξαιρετικά έντονη συγκέντρωση του χρέους: η συντριπτική πλειονότητα όσων εμφανίζονται ως οφειλέτες της Εφορίας έχει σχετικά μικρές οφειλές, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού ποσού βρίσκεται συγκεντρωμένο σε έναν πολύ περιορισμένο αριθμό μεγάλων οφειλετών.

Από τις επιχειρήσεις τα μεγαλύτερα «φέσια»

Η ανάλυση ανά κατηγορία οφειλέτη δείχνει ότι το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού χρέους προέρχεται από νομικά πρόσωπα και επιχειρήσεις.

Οι οφειλές των φυσικών προσώπων αντιστοιχούν στο 39,76% του συνολικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου και φτάνουν τα 43,65 δισ. ευρώ.

Αντίθετα, τα νομικά πρόσωπα χρωστούν συνολικά 66,12 δισ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 60,24% του συνόλου.

Η κατανομή διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με το ύψος του χρέους.

Στις χαμηλές κατηγορίες οφειλών, σχεδόν ολόκληρο το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο προέρχεται από φυσικά πρόσωπα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 97,88% των οφειλών κάτω των 50 ευρώ και το 88,15% των οφειλών κάτω των 10.000 ευρώ αφορά φυσικά πρόσωπα.

Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στον αριθμό των οφειλετών. Τα φυσικά πρόσωπα που χρωστούν λιγότερα από 50 ευρώ αντιπροσωπεύουν το 88,70% των οφειλετών της συγκεκριμένης κατηγορίας.

Στην ευρύτερη κατηγορία των οφειλών κάτω των 10.000 ευρώ, τα φυσικά πρόσωπα έφτασαν στο τέλος Ιουλίου του 2026 τα 3.229.092, αποτελώντας το 90,27% του συνολικού αριθμού των οφειλετών στο συγκεκριμένο εύρος χρέους.

Τα νομικά πρόσωπα κυριαρχούν στα χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ

Όσο αυξάνεται το ύψος των οφειλών, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η συμμετοχή των νομικών προσώπων.

Στην κατηγορία ληξιπρόθεσμων οφειλών άνω του 1 εκατ. ευρώ, τα νομικά πρόσωπα αντιπροσωπεύουν το 68,28% των χρεών, με το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπό τους να φτάνει στο τέλος Ιουλίου του 2026 τα 55,73 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, 6.554 νομικά πρόσωπα εμφανίζονται να χρωστούν περισσότερα από 1 εκατ. ευρώ το καθένα. Αντιπροσωπεύουν το 62,71% του συνολικού αριθμού των οφειλετών που βρίσκονται στη συγκεκριμένη κατηγορία.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν έτσι μία διπλή πραγματικότητα: οι μικρές οφειλές αφορούν κυρίως εκατομμύρια φυσικά πρόσωπα, αλλά ο μεγάλος όγκος του συνολικού ληξιπρόθεσμου χρέους συγκεντρώνεται στις επιχειρήσεις και γενικότερα στα νομικά πρόσωπα με πολύ υψηλές οφειλές.

Μόλις 5,31 δισ. ευρώ έχουν μπει σε ρύθμιση

Ιδιαίτερα χαμηλή παραμένει την ίδια στιγμή η συμμετοχή των οφειλών σε ενεργές ρυθμίσεις.

Μόλις το 6,70% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου βρίσκεται σε ρύθμιση, ποσοστό που μεταφράζεται σε μόλις 5,31 δισ. ευρώ.

Το υψηλότερο ποσοστό των συνολικών ρυθμισμένων οφειλών, 18,44%, εντοπίζεται στο εύρος χρεών από 10.001 έως 100.000 ευρώ. Μέσα στην ίδια κατηγορία, το ποσοστό ανεβαίνει στο 19,82% για χρέη από 20.001 έως 50.000 ευρώ.

Ωστόσο, η συμπεριφορά διαφοροποιείται σημαντικά μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων.

Στα φυσικά πρόσωπα, το υψηλότερο ποσοστό ρυθμισμένων οφειλών καταγράφεται στο εύρος από 500 έως 10.000 ευρώ, όπου φτάνει το 16,63%. Ειδικότερα, για ποσά από 2.000 έως 3.000 ευρώ, το ποσοστό των οφειλών που έχει ρυθμιστεί ανεβαίνει στο 19,48%.

Στα νομικά πρόσωπα η μεγαλύτερη κινητικότητα στις ρυθμίσεις εμφανίζεται σε υψηλότερα επίπεδα χρέους. Οι επιχειρήσεις και τα υπόλοιπα νομικά πρόσωπα ρυθμίζουν σε ποσοστό 25,70% τις οφειλές που βρίσκονται στο εύρος από 10.001 έως 100.000 ευρώ, ενώ ειδικά στην κατηγορία από 10.001 έως 20.000 ευρώ το ποσοστό φτάνει το 27,15%.

Αντίθετα, χαμηλά ποσοστά ρύθμισης καταγράφονται στα δύο άκρα της κλίμακας: τόσο στα πολύ μικρά χρέη, και ιδιαίτερα σε εκείνα κάτω των 500 ευρώ, όσο και στις πολύ μεγάλες οφειλές.

Για τα φυσικά πρόσωπα η συμμετοχή στις ρυθμίσεις υποχωρεί αισθητά για χρέη άνω των 50.000 ευρώ, ενώ για τα νομικά πρόσωπα χαμηλά ποσοστά καταγράφονται στις οφειλές άνω των 300.000 ευρώ.

Η συνολική εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία της ΑΑΔΕ και του Γραφείου Προϋπολογισμού είναι αυτή ενός τεράστιου αποθέματος ληξιπρόθεσμου χρέους, μεγάλο μέρος του οποίου είναι εξαιρετικά δύσκολο ή ακόμη και αδύνατο να εισπραχθεί. Από τα 109,77 δισ. ευρώ του συνολικού υπολοίπου, 30,50 δισ. ευρώ έχουν ήδη χαρακτηριστεί ανεπίδεκτα είσπραξης, ενώ από τα 79,27 δισ. ευρώ του πραγματικού χρέους μόλις 5,31 δισ. ευρώ βρίσκονται σε ρύθμιση.

Την ίδια στιγμή, σχεδόν 4 εκατομμύρια φορολογούμενοι και επιχειρήσεις εξακολουθούν να βρίσκονται στα βιβλία της Εφορίας ως οφειλέτες, ενώ η δημιουργία 9,86 δισ. ευρώ νέων ληξιπρόθεσμων χρεών μέσα σε έναν χρόνο δείχνει ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο παλαιό απόθεμα οφειλών αλλά συνεχίζει να ανατροφοδοτείται με νέα χρέη.

Με τα νοσοκομεία να παραμένουν ο μεγαλύτερος οφειλέτης, το οικονομικό επιτελείο προωθεί τη«Συνέπεια», προκειμένου έως το τέλος του έτους να αποκτήσει για πρώτη φορά αναλυτική εικόνα για τους φορείς που εμφανίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα στις πληρωμές.

Η νέα ηλεκτρονική πλατφόρμα θα παρέχει αναλυτική ενημέρωση για τα τιμολόγια που έχουν εξοφληθεί, αλλά και για εκείνα που παραμένουν για καιρό στα «συρτάρια».

Το νέο «εργαλείο» θα συγκεντρώνει, θα καταγράφει και θα εμφανίζει δημόσια σε πραγματικό χρόνο την πορεία των πληρωμών των κρατικών φορέων προς την αγορά. Κάθε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να βλέπει: ποια τιμολόγια του Δημοσίου έχουν εξοφληθεί, ποια παραμένουν ανεξόφλητα ή σε εκκρεμότητα και ποιος φορέας χρωστάει και ποιο ποσό.

Στη φόρα

Η βασική φιλοσοφία της πλατφόρμας είναι η δημόσια «έκθεση» των φορέων εκείνων που καθυστερούν τις πληρωμές τους.

Μέχρι σήμερα, τα χρέη των φορέων κρύβονταν πίσω από γενικά και αόριστα στατιστικά στοιχεία. Πλέον, η πλατφόρμα θα βγάζει στη… φόρα την ταυτότητα του ασυνεπούς φορέα και η διοίκηση του κάθε φορέα θα εκτίθεται άμεσα τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην κοινή γνώμη για τη διαχειριστική της ανικανότητα, με ότι αυτό συνεπάγεται για τις διοικήσεις, καθώς οι οργανισμοί του Δημοσίου που καθυστερούν συστηματικά τις πληρωμές θα μπαίνουν σε «μαύρη λίστα».

Στελέχη του ΥΠΕΘΟΟ, σημειώνουν ότι η ανάγκη για τη συγκεκριμένη πλατφόρμα είναι τεράστια, καθώς πρόκειται για τιμολόγια αξίας δισ. ευρώ.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι έως τα τέλη Αυγούστου 2026 είχαν ήδη καταγραφεί 265.000 τιμολόγια του Δημοσίου, συνολικής αξίας 22,6 δισ. ευρώ, από τις αρχές του έτους, με την έναρξη της υποχρεωτικής εφαρμογής.

Οφειλές δισ. ευρώ

Στο τέλος Ιουλίου 2026, το κράτος χρωστούσε πάνω από 3,2 δισ. ευρώ σε επιχειρήσεις, προμηθευτές, φορολογούμενους και συνταξιούχους, παρά την μείωση κατά 118 εκατ. ευρώ που σημειώθηκε από μήνα σε μήνα.

Όπως προκύπτει από τα νεότερα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, οι οφειλές υποχώρησαν στα 2,646 δισ. ευρώ από 2,764 δισ. ευρώ τον Ιούνιο.

Όμως, στον λογαριασμό, θα πρέπει να προστεθούν και οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων, ύψους 629 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα το συνολικό ποσό που εξακολουθεί να οφείλει το Δημόσιο να διαμορφώνεται στα 3,275 δισ. ευρώ.

Αναλυτικότερα, ο «χάρτης» των χρεών του Δημοσίου προς τους ιδιώτες, στο τέλος Ιουλίου, διαμορφώθηκε ως εξής:

• Τα δημόσια νοσοκομεία οφείλουν 1,235 δισ. ευρώ σε προμηθευτές, ποσό μικρότερο κατά 70 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον Ιούνιο του 2026, όταν οι οφειλές είχαν ανέλθει σε 1,305 δισ. ευρώ. Η εξέλιξη αυτή δείχνει ότι η αποκλιμάκωση των τελευταίων μηνών συνεχίζεται, ωστόσο το ύψος των οφειλών παραμένει ιδιαίτερα υψηλό και εξακολουθεί να δημιουργεί σημαντική πίεση στις επιχειρήσεις που συνεργάζονται με το δημόσιο σύστημα υγείας.
• Οι οφειλές των ασφαλιστικών ταμείων ανήλθαν σε 681 εκατ. ευρώ, μειωμένες κατά 34 εκατ. ευρώ σε σχέση με τα 715 εκατ. ευρώ του Ιουνίου με σημαντικό μέρος των εκκρεμοτήτων να συνδέεται με την απονομή συντάξεων. Αν και ο e-ΕΦΚΑ έχει επιταχύνει σημαντικά τη διαδικασία και ο μέσος χρόνος απονομής κύριας και επικουρικής σύνταξης έχει περιοριστεί περίπου στις 40 ημέρες, εξακολουθούν να υπάρχουν περιπτώσεις που απαιτούν περισσότερο χρόνο, ιδιαίτερα όταν ο ασφαλισμένος έχει διαδοχικό ή παράλληλο χρόνο ασφάλισης ή συμμετοχή σε περισσότερα επικουρικά Ταμεία.
• Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης διαμορφώθηκαν τον Ιούλιο στα 326 εκατ. ευρώ, από 333 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο. Η μείωση είναι περιορισμένη, ωστόσο δείχνει ότι συνεχίζεται η προσπάθεια εξόφλησης παλαιών υποχρεώσεων από δήμους και περιφέρειες.
• Τα χρέη των Νομικών Προσώπων διαμορφώθηκαν στα 237 εκατ. ευρώ, από 243 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο.

Επιστροφές φόρων

Οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων μειώθηκαν κατά 159 εκατ. ευρώ Ιούλιο και ανήλθαν σε 629 εκατ. ευρώ από 788 εκατ. ευρώ τον Ιούνιο. Από το συνολικό ποσό των εκκρεμών επιστροφών φόρων:

• 181 εκατ. ευρώ αφορούν άμεσους φόρους, 320 εκατ. ευρώ έμμεσους φόρους, 121 εκατ. ευρώ μη φορολογικά έσοδα και 6 εκατ. ευρώ λοιπούς φόρους.
• 254 εκατ. ευρώ αφορούν επιστροφές που καθυστερούν πάνω από 90 ημέρες. Από το ποσό αυτό, 161 εκατ. ευρώ δεν έχουν επιστραφεί στους δικαιούχους λόγω έλλειψης δικαιολογητικών ή αδυναμίας επικοινωνίας με τους φορολογούμενους. Έτσι, η ΑΑΔΕ αναζητά χιλιάδες πολίτες προκειμένου να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες και να τους καταβληθούν τα ποσά που δικαιούνται.
• 375 εκατ. ευρώ εκκρεμούν για διάστημα μικρότερο των 90 ημερών.

Τα στοιχεία της τελευταίας τριμηνιαίας έκθεσης του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) αποτυπώνουν την ένταση του προβλήματος. Στο τέλος Ιουνίου 2026, το συνολικό χρέος είχε ανέλθει στα 52,425 δισ. ευρώ, από 51,786 δισ. ευρώ στο τέλος του πρώτου τριμήνου. Μέσα σε μόλις τρεις μήνες, δηλαδή, προστέθηκαν περίπου 639 εκατ. ευρώ στο συνολικό «βουνό» των ασφαλιστικών οφειλών.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική αν εξεταστεί η πορεία από το τέλος του 2025. Στις 31 Δεκεμβρίου οι οφειλές προς το ΚΕΑΟ βρίσκονταν στα 51,3 δισ. ευρώ, αυξήθηκαν στα 51,78 δισ. ευρώ στο τέλος Μαρτίου και έφθασαν στα 52,4 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου.

Καθοριστικό παράγοντα για τη δυσκολία εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων αποτελεί και η σωρευτική αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, η οποία την περίοδο 2023-2026 φθάνει το 18,2%. Για σημαντικό αριθμό μη μισθωτών, η επιβάρυνση αυτή προστίθεται στο αυξημένο λειτουργικό κόστος και στις υπόλοιπες φορολογικές υποχρεώσεις, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα εμπρόθεσμης καταβολής των εισφορών.

Τα 22,2 δισ. ευρώ είναι προσαυξήσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνθεση του χρέους. Από τα συνολικά 52,4 δισ. ευρώ, περίπου 30,3 δισ. ευρώ αποτελούν την κύρια οφειλή, ενώ τα υπόλοιπα 22,2 δισ. ευρώ προέρχονται από πρόσθετα τέλη και προσαυξήσεις.

Με άλλα λόγια, περισσότερο από το 42% του συνολικού χρέους δεν αφορά τις αρχικές ασφαλιστικές εισφορές, αλλά επιβαρύνσεις που έχουν συσσωρευτεί πάνω στις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Το στοιχείο αυτό δείχνει πόσο δύσκολο γίνεται για έναν οφειλέτη που έχει ήδη βρεθεί εκτός ρύθμισης να επιστρέψει σε κανονική εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών του.

140.714 νέοι οφειλέτες σε ένα τρίμηνο

Εντυπωσιακό είναι και το πλήθος των νέων οφειλετών που πέρασαν στα μητρώα του ΚΕΑΟ μέσα στο δεύτερο τρίμηνο του 2026.

Συνολικά εντάχθηκαν 140.714 νέοι οφειλέτες. Από αυτούς, 37.188 προέρχονται από τον e-ΕΦΚΑ Μισθωτών/πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και 20.219 από τον e-ΕΦΚΑ Μη Μισθωτών. Παράλληλα, εντάχθηκαν 97 οφειλέτες από τον πρώην ΟΑΕΕ, 126 από το πρώην ΕΤΑΑ, 460 από το πρώην ΕΤΕΑΕΠ και ένας από το πρώην ΕΤΑΠ-ΜΜΕ.

Ακόμη 82.623 οφειλέτες προήλθαν από φορείς εκτός e-ΕΦΚΑ, με τη συντριπτική πλειονότητα, 82.537, να αφορά το ΤΕΚΑ.

Οι περισσότεροι χρωστούν έως 15.000 ευρώ

Η ακτινογραφία των οφειλών δείχνει ότι το πρόβλημα αφορά σε πολύ μεγάλο βαθμό μικρούς οφειλέτες. Συνολικά 1.476.505 οφειλέτες, δηλαδή το 69,73%, έχουν χρέος έως 15.000 ευρώ ο καθένας.

Εάν το όριο ανέβει στις 30.000 ευρώ, τότε στην κατηγορία αυτή βρίσκεται το 84,47% των οφειλετών, ή συνολικά 1.788.473 πρόσωπα.

Πρόκειται για ένα κρίσιμο στοιχείο, καθώς δείχνει ότι πίσω από το τεράστιο συνολικό ποσό των 52,4 δισ. ευρώ βρίσκεται ένας πολύ μεγάλος αριθμός ασφαλισμένων με σχετικά μικρότερες ατομικές οφειλές, οι οποίες όμως μπορεί να αποδειχθούν δυσβάσταχτες για τα εισοδήματά τους.

Στην κατηγορία χρέους από 15.000 έως 30.000 ευρώ βρίσκονται 311.968 οφειλέτες, ενώ 97.102 οφειλέτες έχουν χρέη από 50.000 έως 100.000 ευρώ. Η τελευταία κατηγορία συγκεντρώνει το 13,08% του συνολικού υπολοίπου.

Οι 3.029 μεγαλοοφειλέτες

Στον αντίποδα, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του συνολικού χρέους βρίσκεται συγκεντρωμένο σε ελάχιστους οφειλέτες.

Μόλις 3.029 μεγαλοοφειλέτες, με χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ ο καθένας, συγκεντρώνουν το 24,68% των συνολικών οφειλών. Πρόκειται για περίπου το ένα τέταρτο ολόκληρου του χρέους προς το ΚΕΑΟ, συγκεντρωμένο σε λίγες χιλιάδες περιπτώσεις.

Η διπλή αυτή εικόνα είναι χαρακτηριστική: από τη μία πλευρά βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες μικροί οφειλέτες που δυσκολεύονται να καλύψουν ασφαλιστικές υποχρεώσεις μερικών χιλιάδων ευρώ και από την άλλη ένας πολύ μικρός αριθμός μεγαλοοφειλετών που συγκεντρώνει δυσανάλογα μεγάλο μέρος του συνολικού χρέους.

Ρυθμίσεις 9,65 δισ. ευρώ

Οι ρυθμίσεις εξακολουθούν να αποτελούν βασικό εργαλείο για τη διαχείριση των ληξιπρόθεσμων ασφαλιστικών οφειλών. Στο τέλος Ιουνίου, οι ενεργές και ολοκληρωμένες ρυθμίσεις στο ΚΕΑΟ είχαν φθάσει τις 1.154.712, καλύπτοντας χρέη συνολικού ύψους περίπου 9,65 δισ. ευρώ.

Την ίδια ώρα, οι εισπράξεις του ΚΕΑΟ κατά το δεύτερο τρίμηνο, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του 2026, διαμορφώθηκαν στα 450,34 εκατ. ευρώ.

Από την έναρξη λειτουργίας του Κέντρου έχουν εισπραχθεί συνολικά 15,97 δισ. ευρώ.

Παρά τις εισπράξεις και τις ρυθμίσεις, όμως, το συνολικό απόθεμα χρέους εξακολουθεί να κινείται ανοδικά. Και αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μήνυμα των στοιχείων: την ώρα που το ΚΕΑΟ εισπράττει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, νέες οφειλές και προσαυξήσεις συνεχίζουν να τροφοδοτούν το χρέος με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα, διατηρώντας την πίεση σε εκατοντάδες χιλιάδες επαγγελματίες και ασφαλισμένους.

Πρόκειται για την Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Πληρωμών (Ε.Ψ.Π.Π.), μια κεντρική ηλεκτρονική πλατφόρμα μέσω της οποίας κάθε πολίτης θα έχει τη δυνατότητα να βλέπει συγκεντρωμένες, από ένα μόνο σημείο, σχεδόν όλες τις βεβαιωμένες οφειλές χωρίς να χρειάζεται να μεταβαίνει σε διαφορετικές ηλεκτρονικές υπηρεσίες.

Η νέα πλατφόρμα έχει ως βασική επιδίωξη να εξαλείψει τον σημερινό κατακερματισμό των πληροφοριών, καθώς σήμερα οι οικονομικές υποχρεώσεις των πολιτών είναι διασκορπισμένες σε διαφορετικά πληροφοριακά συστήματα και δημόσιες υπηρεσίες. Παράλληλα, επιδιώκεται η σημαντική απλοποίηση των συναλλαγών με το Δημόσιο, η μείωση της γραφειοκρατίας, η ταχύτερη διεκπεραίωση των διαδικασιών και η αποτελεσματικότερη είσπραξη των δημόσιων εσόδων μέσα από ένα ενιαίο και εύχρηστο ψηφιακό περιβάλλον.

Ποιες οφειλές θα εμφανίζονται

Στην Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Πληρωμών θα καταχωρίζονται όλες οι βεβαιωμένες οικονομικές υποχρεώσεις των φυσικών προσώπων. Μεταξύ αυτών θα περιλαμβάνονται δημοτικά τέλη, οφειλές προς δήμους και περιφέρειες, τέλη ύδρευσης και αποχέτευσης, ασφαλιστικές εισφορές, καθώς και πρόστιμα που επιβάλλονται για παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας ή προκύπτουν από ηλεκτρονικούς και διασταυρωτικούς ελέγχους οχημάτων.

Επιπλέον, στην ίδια πλατφόρμα θα εμφανίζονται και οι επιστροφές ποσών που έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως, καθώς και κάθε άλλη βεβαιωμένη απαίτηση δημοσίου δικαίου, ώστε ο πολίτης να διαθέτει πλήρη και επικαιροποιημένη εικόνα για το σύνολο των οικονομικών του εκκρεμοτήτων απέναντι στο Δημόσιο.

Τι θα μπορεί να κάνει ο πολίτης

Η νέα Ενιαία Ψηφιακή Πύλη δεν θα λειτουργεί αποκλειστικά ως εργαλείο ενημέρωσης. Για κάθε οφειλή θα παρουσιάζονται αναλυτικά το ύψος του ποσού, η αιτία από την οποία προέκυψε, καθώς και οι διαθέσιμες δυνατότητες εξόφλησης ή ένταξης σε πρόγραμμα ρύθμισης, διευκολύνοντας έτσι τον προγραμματισμό των πληρωμών από τους πολίτες.

Ταυτόχρονα, οι πράξεις βεβαίωσης των οφειλών θα αποστέλλονται ηλεκτρονικά, ενώ στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει ήδη μοναδικός κωδικός πληρωμής θα δημιουργείται αυτόματα κωδικός RF, προκειμένου η εξόφληση να μπορεί να πραγματοποιείται εύκολα μέσω των τραπεζών ή του συστήματος ΔΙΑΣ, χωρίς πρόσθετες διαδικασίες.

Μετά την ολοκλήρωση της πληρωμής θα εκδίδεται αυτόματα ψηφιακή βεβαίωση εξόφλησης, η οποία θα αποστέλλεται ηλεκτρονικά στον πολίτη, ενώ παράλληλα θα ενημερώνεται άμεσα και ο αρμόδιος δημόσιος φορέας, περιορίζοντας τις καθυστερήσεις και την ανάγκη για πρόσθετες ενέργειες.

Τι προβλέπεται για ΑΑΔΕ και e-ΕΦΚΑ

Οι οικονομικές υποχρεώσεις προς την ΑΑΔΕ και τον e-ΕΦΚΑ θα εμφανίζονται επίσης στην πλατφόρμα, ώστε κάθε πολίτης να έχει συνολική και ενιαία εικόνα όλων των χρεών του προς το Δημόσιο και τους βασικούς φορείς του.

Ωστόσο, η εξόφληση των συγκεκριμένων οφειλών δεν θα πραγματοποιείται μέσα από τη νέα εφαρμογή. Οι πληρωμές θα συνεχίσουν να διεκπεραιώνονται μέσω των υφιστάμενων ηλεκτρονικών υπηρεσιών της ΑΑΔΕ και του e-ΕΦΚΑ, όπως συμβαίνει και σήμερα, καθώς η νέα πλατφόρμα θα λειτουργεί κυρίως ως σημείο συγκεντρωτικής ενημέρωσης για τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις.

Πρόσβαση με κωδικούς Taxisnet

Η πρόσβαση στην Ενιαία Ψηφιακή Πύλη Πληρωμών θα πραγματοποιείται με τη χρήση των προσωπικών κωδικών Taxisnet, ενώ τα πληροφοριακά συστήματα των δημόσιων υπηρεσιών θα διασυνδέονται μεταξύ τους, ώστε κάθε αλλαγή ή νέα βεβαίωση να ενημερώνεται αυτόματα και σε πραγματικό χρόνο.

Παράλληλα, η νέα ψηφιακή υποδομή θα επικοινωνεί με τα πληροφοριακά συστήματα της ΑΑΔΕ, του e-ΕΦΚΑ, των δήμων, των περιφερειών, του Εθνικού Μητρώου Παροχών και Ενισχύσεων, καθώς και με τα τραπεζικά συστήματα πληρωμών, διασφαλίζοντας την άμεση ανταλλαγή δεδομένων.

Μέσα από αυτή την ενοποιημένη ψηφιακή υποδομή, η κυβέρνηση επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ενιαίο περιβάλλον εξυπηρέτησης, στο οποίο οι πολίτες θα ενημερώνονται εύκολα και γρήγορα για σχεδόν όλες τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς το Δημόσιο, χωρίς να χρειάζεται να αναζητούν στοιχεία σε διαφορετικές υπηρεσίες, εφαρμογές ή ηλεκτρονικές πλατφόρμες, εξοικονομώντας χρόνο και περιορίζοντας σημαντικά τη γραφειοκρατία.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσιοποίησε η Eurostat,και επικαλείται το Euronews, το χρέος των νοικοκυριών διαμορφώθηκε το 2025 στο 49,4% του ΑΕΠ για την ΕΕ και στο 50,7% για την ευρωζώνη.

Αμφότεροι οι δείκτες καταγράφουν σταθερή ετήσια υποχώρηση από το 2020, όταν ξεπερνούσαν το 60%. Ο συγκεκριμένος δείκτης δεν αποτυπώνει το μεμονωμένο χρέος κάθε νοικοκυριού, αλλά παρέχει τη συνολική εικόνα για το επίπεδο μόχλευσης των ιδιωτών σε σχέση με το εθνικό εισόδημα. Η συσχέτιση του εν λόγω δανεισμού με το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) επιτρέπει την ασφαλή σύγκριση μεταξύ κρατών διαφορετικού οικονομικού μεγέθους, συνδέοντας άμεσα το ιδιωτικό χρέος με τη συνολική παραγωγικότητα της κάθε οικονομίας.

Το υψηλό ιδιωτικό χρέος δεν συνιστά απαραίτητα πρόβλημα. Χώρες με ώριμες στεγαστικές αγορές, υψηλά ποσοστά δανειοδοτούμενης ιδιοκατοίκησης ή εξελιγμένα χρηματοπιστωτικά συστήματα εμφανίζουν παραδοσιακά αυξημένους δείκτες. Εντούτοις, η υπερβολική μόχλευση ενδέχεται να βαθύνει τις οικονομικές υφέσεις.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ορίζει το 55% του ΑΕΠ ως το όριο πέρα από το οποίο ο δανεισμός των νοικοκυριών μετατρέπεται σε μακροοικονομικό κίνδυνο. Ιστορικά, το ιδιωτικό και όχι το δημόσιο χρέος είναι αυτό που πυροδοτεί τις πιστωτικές κρίσεις, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οποία ξεκίνησε από τους ισολογισμούς των νοικοκυριών.

Το ευρωπαϊκό παράδοξο εστιάζεται στη γεωγραφική ανατροπή των δεικτών, καθώς επτά κράτη-μέλη της ΕΕ ξεπερνούν το όριο ασφαλείας του 55% του ΑΕΠ, με το σύνολό τους να εντοπίζεται στη βόρεια και δυτική Ευρώπη. Αντιθέτως, ο ευρωπαϊκός Νότος, παρά το ιστορικό επιβαρυμένο δημόσιο χρέος, καταγράφει ιδιαίτερα συγκρατημένο ιδιωτικό δανεισμό.

Τα ιταλικά νοικοκυριά οφείλουν μόλις το 35,9% του ΑΕΠ, έναντι 38,0% στην Ελλάδα και 42,9% στην Ισπανία, επιδόσεις που υποχωρούν αισθητά κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ενώ οι νότιες κυβερνήσεις συγκαταλέγονται στις πλέον υπερχρεωμένες της ηπείρου, οι ιδιώτες αποδεικνύονται σαφώς πιο συντηρητικοί δανειολήπτες συγκριτικά με τους βορειοευρωπαίους.

Οι 10 πιο επιβαρυμένες χώρες της ΕΕ:

10. Γερμανία (49,0%): Η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης προσεγγίζει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο λόγω του εξαιρετικά χαμηλού ποσοστού ιδιοκατοίκησης, το οποίο το 2022 περιορίστηκε στο 46,7%. Η εκτεταμένη αγορά ενοικίων, το ελεγχόμενο κόστος στέγασης και η απουσία φοροαπαλλαγών για τόκους στεγαστικών δανείων περιόρισαν ιστορικά την ανάγκη λήψης μεγάλων τραπεζικών χορηγήσεων.

9. Πορτογαλία (53,9%): Το ιδιωτικό χρέος άγγιξε τα 171 δισεκατομμύρια ευρώ στα τέλη του 2025, καταγράφοντας ετήσια αύξηση 8,6% λόγω της στεγαστικής πίστης, σε μια περίοδο ραγδαίας ανόδου των τιμών στα ακίνητα. Η έκθεση των νοικοκυριών κρίνεται υψηλή, καθώς άνω του 90% των στεγαστικών δανείων συνδέεται με κυμαινόμενα ή μικτά επιτόκια βασισμένα στο Euribor, καθιστώντας τους δανειολήπτες ευάλωτους στις μεταβολές των επιτοκίων της ΕΚΤ.

8. Κύπρος (54,2%): Σύμφωνα με την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, ο σχετικός δείκτης παρουσιάζει κάμψη περίπου 62% από τον Δεκέμβριο του 2016. Εντούτοις, το 34% του συνολικού χρέους αφορά παλαιά μη εξυπηρετούμενα δάνεια που βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια εταιρειών εξαγοράς πιστώσεων και τελούν υπό σταδιακή αποπληρωμή.

7. Βέλγιο (56,4%): Το 43,1% των νοικοκυριών διαθέτει ιδιόκτητη κατοικία με στεγαστικό δάνειο —επίδοση αισθητά υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 24,3%— με τη συντριπτική πλειονότητα να αφορά σταθερά επιτόκια. Η Εθνική Τράπεζα του Βελγίου κατέγραψε ισχυρή άνοδο στη στεγαστική πίστη το 2025, με τις νέες χορηγήσεις να εκτινάσσονται στα 40,7 δισεκατομμύρια ευρώ από 31,7 δισεκατομμύρια το προηγούμενο έτος.

6. Γαλλία (59,5%): Η εγχώρια αγορά κυριαρχείται από σταθερά επιτόκια, με τον δανεισμό κυμαινόμενου τύπου να αποτελεί εξαίρεση. Οι χορηγήσεις υπόκεινται σε αυστηρά κριτήρια, καθώς η μηνιαία δόση γενικά δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το ένα τρίτο του καθαρού εισοδήματος των δανειοληπτών, βάσει ανώτατου ορίου που επικαιροποιεί μηνιαίως η Τράπεζα της Γαλλίας.

5. Λουξεμβούργο (60,5%): Η επιβάρυνση εμφανίζει έντονη συγκέντρωση, καθώς τα στεγαστικά δάνεια αποτελούν το 90% του ιδιωτικού χρέους. Εντούτοις, σχεδόν τα μισά νοικοκυριά δεν βαρύνονται με οφειλές, ενώ ο μέσος καθαρός πλούτος άγγιζε τις 676.000 ευρώ.

4. Φινλανδία (62,9%): Το χρέος προέρχεται σχεδόν αποκλειστικά από τον στεγαστικό τομέα. Τα ατομικά στεγαστικά δάνεια αντιπροσωπεύουν το 63% των οφειλών. Ωστόσο, αν προστεθούν και τα κοινόχρηστα δάνεια για την κατασκευή ή τη συντήρηση των πολυκατοικιών —τα οποία επιβαρύνουν αυτόματα κάθε νέο αγοραστή διαμερίσματος— το συνολικό μερίδιο εκτινάσσεται στο 75%. Η Τράπεζα της Φινλανδίας αυστηροποιεί το ρυθμιστικό πλαίσιο για αυτού του είδους τον δανεισμό με στόχο τη συγκράτηση των ανοιγμάτων.

3. Σουηδία (82,3%): Αποτελεί μία από τις πλέον εξαρτημένες αγορές από τη στεγαστική πίστη στην Ευρώπη. Η κυριαρχία των κυμαινόμενων επιτοκίων αφήνει τους ιδιώτες πλήρως εκτεθειμένους στις μεταβολές του κόστους δανεισμού, ευπάθεια που αναδείχθηκε έντονα κατά τον πρόσφατο κύκλο σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.

2. Δανία (84,1%): Η Εθνική Τράπεζα της Δανίας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετωπίζουν το υψηλό ακαθάριστο χρέος ως σήμα κινδύνου, επισημαίνοντας πάντως ότι αυτό εξισορροπείται από ισχυρές συνταξιοδοτικές αποταμιεύσεις και πάγια περιουσιακά στοιχεία. Ωστόσο, οι οφειλές ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος προσέγγισαν το 177%, καταγράφοντας μία από τις υψηλότερες επιδόσεις στην ΕΕ.

1. Ολλανδία (93,5%): Στην κορυφή της λίστας βρίσκονται τα πιο χρεωμένα νοικοκυριά της ηπείρου. Η De Nederlandsche Bank αποδίδει την πρωτιά στα ισχυρά κυβερνητικά κίνητρα για τη λήψη στεγαστικών δανείων, όπως οι φοροαπαλλαγές και τα χαλαρά κριτήρια που επιτρέπουν χρηματοδότηση έως και στο 100% της αξίας του ακινήτου. Το άνοιγμα αυτό εξισορροπείται από μεγάλα συνταξιοδοτικά κεφάλαια και υψηλά επίπεδα ιδιωτικού πλούτου.

Εξωδικαστικός και για χρέη από 5.000 ευρώ: Πώς θα λειτουργήσει

Ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός Ρύθμισης Οφειλών μέχρι πρόσφατα αντιμετωπιζόταν ως ένα εργαλείο που αφορούσε σχεδόν αποκλειστικά μεγάλες επιχειρήσεις ή ιδιώτες με υψηλές οφειλές. Ο λόγος ήταν το αυστηρό ελάχιστο όριο χρέους που μπορούσε να ενταχθεί στη ρύθμιση, το οποίο είχε οριστεί στα 10.000 ευρώ. Ως εκ τούτου έμεναν ακάλυπτοι χιλιάδες οφειλέτες με μικρότερα χρέη, εκθέτοντάς τους καθημερινά στον κίνδυνο ξαφνικών κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών ή αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και πλειστηριασμούς.

Με την εφαρμογή του νέου Νόμου 5313/2026 το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών προχώρησε σε μια δομική αλλαγή, μειώνοντας το ελάχιστο απαιτούμενο ποσό οφειλής για την υπαγωγή στον μηχανισμό ακριβώς στο μισό: στα 5.000 ευρώ. Η μείωση του ορίου απεγκλωβίζει μια τεράστια μάζα μικροοφειλετών. Πρακτικά, δηλαδή, αν ένας πολίτης έχει ένα συνολικό χρέος 6.000 ή 7.500 ευρώ (το οποίο μπορεί να είναι διεσπαρμένο στην ΑΑΔΕ, στον e-ΕΦΚΑ (ΚΕΑΟ) ή σε κάποιο καταναλωτικό δάνειο) αποκτά από την επόμενη Δευτέρα το νομικό δικαίωμα να εισέλθει στην πλατφόρμα.

Ποιοι ωφελούνται

«Με πάνω από 64.000 ρυθμίσεις οφειλών περί τα 20 δισ. ευρώ, ο Εξωδικαστικός έχει ήδη κερδίσει το στοίχημα της εμπιστοσύνης των πολιτών ως ένα αντικειμενικό και αξιόπιστο εργαλείο για τη ρύθμιση των οφειλών» αναφέρει σε δήλωσή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η γενική γραμματέας Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους.

«Με τη διερεύνηση των ορίων ένταξης από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ, δίνουμε πλέον τη δυνατότητα και σε μικροοφειλέτες να τακτοποιήσουν τις εκκρεμείς υποχρεώσεις τους και να διαφυλάξουν τα περιουσιακά τους στοιχεία από αναγκαστικά μέτρα. Με τη διεύρυνση των ορίων δίνεται η δυνατότητα σε περίπου ένα εκατομμύριο δυνητικούς οφειλέτες του δημοσίου να ενταχθούν στον εξωδικαστικό και να λάβουν μια συνολική λύση. Και αποδεικνύει έμπρακτα ότι η κυβέρνηση κατέγραψε και υλοποίησε ένα πάγιο αίτημα της αγοράς και των νοικοκυριών» τονίζει η Θεώνη Αλαμπάση.

Τα πλεονεκτήματα της ένταξης για μικρά χρέη

Η υπαγωγή στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, ακόμη και για το κατώτατο όριο των 5.000 ευρώ, συνοδεύεται από τα ίδια ισχυρά πλεονεκτήματα που ίσχυαν μέχρι τώρα για τους μεγαλύτερους οφειλέτες:

• αναστολή κατασχέσεων: με την οριστική υποβολή της αίτησης στην πλατφόρμα, «παγώνει» αυτόματα κάθε ενέργεια αναγκαστικής είσπραξης ή δέσμευσης από την ΑΑΔΕ ή τους ιδιώτες πιστωτές.
• μεγάλος ορίζοντας αποπληρωμής: το χρέος μπορεί να σπάσει σε έως και 240 δόσεις (20 έτη) για οφειλές προς το Δημόσιο και έως 420 δόσεις (35 έτη) προς τις τράπεζες και τα funds.
• δυνατότητα διαγραφής («κούρεμα») οφειλών: εφόσον το επιτρέπουν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια του οφειλέτη, ο αλγόριθμος μπορεί να προτείνει «κούρεμα» επί των προσαυξήσεων ή και του βασικού κεφαλαίου.

Οι κανόνες και τι να προσέξετε

Παρά τις σημαντικές διευκολύνσεις, η διαδικασία διέπεται από σαφείς κανόνες που απαιτούν προσοχή προκειμένου η αίτηση ρύθμισης να στεφθεί με επιτυχία:

Πρώτον, η ελάχιστη μηνιαία δόση στην πλατφόρμα ορίζεται πλέον στα 50 ευρώ, καθιστώντας τη ρύθμιση προσιτή για κάθε οικογενειακό προϋπολογισμό.

Δεύτερον, το εργαλείο αυτό αφορά αποκλειστικά το σύνολο των χρεών που ξεπερνά τα 5.000 ευρώ. Οφειλές έστω και ένα ευρώ κάτω από αυτό το όριο (π.χ. 4.999 ευρώ) παραμένουν εκτός πλατφόρμας και πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω της Πάγιας Ρύθμισης ή της έκτακτης ρύθμισης.

Σε κάθε περίπτωση, ο οφειλέτης δεν παίρνει όσες δόσεις διαλέξει, αλλά αποδέχεται ή απορρίπτει τη λύση την οποία του προτείνει η πλατφόρμα, με βάση το οικονομικό προφίλ του. Ωστόσο αυτό συνεπάγεται και ότι ο οφειλέτης θα πρέπει πριν ξεκινήσει τη διαδικασία, να συναινέσει να διασταυρωθούν τα στοιχεία εισοδήματος και περιουσίας του, προκειμένου ο αλγόριθμος της πλατφόρμας να υπολογίσει πόσα μπορεί -και πρέπει- να δίνει κάθε μήνα ώστε να αποπληρώσει την οφειλή του.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο αριθμός των οφειλετών αυξήθηκε κατά 9.460 πρόσωπα σε σύγκριση με τον Απρίλιο του 2025, με τη μεγαλύτερη μεταβολή να καταγράφεται στις πολύ μικρές οφειλές έως 50 ευρώ, όπου προστέθηκαν 76.938 νέοι οφειλέτες. Ωστόσο, σε μηνιαία βάση σημειώθηκε σημαντική αποκλιμάκωση, καθώς τον Απρίλιο ο αριθμός των οφειλετών μειώθηκε κατά 545.788 πρόσωπα σε σχέση με τον Μάρτιο, εξέλιξη που αποδίδεται κυρίως στην εξομάλυνση της εικόνας μετά την πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ. Η μηνιαία αυτή μείωση ήταν μάλιστα αισθητά μεγαλύτερη από την αντίστοιχη που είχε καταγραφεί την προηγούμενη χρονιά.

Από το συνολικό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών, 35,53 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου το 31%, έχουν ήδη χαρακτηριστεί ως ανεπίδεκτα είσπραξης. Το ποσό αυτό αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω και να προσεγγίσει τα 42 δισ. ευρώ, καθώς η ΑΑΔΕ έχει ήδη αποφανθεί ότι επιπλέον 7 δισ. ευρώ θα πρέπει να μεταφερθούν στην ίδια κατηγορία, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο το πραγματικά εισπράξιμο χαρτοφυλάκιο οφειλών.

Το πραγματικό ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο, δηλαδή το θεωρητικά εισπράξιμο ποσό, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ως προς τη σύνθεσή του. Σύμφωνα με την ανάλυση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους, το 66,26%, ή περίπου 52,37 δισ. ευρώ, αφορά καθαρά φορολογικές οφειλές. Τα πρόστιμα, φορολογικά και μη, αντιστοιχούν σε 17,45 δισ. ευρώ, καλύπτοντας το 22,09% του πραγματικού υπολοίπου, ενώ οι λοιπές μη φορολογικές υποχρεώσεις, όπως δάνεια, δικαστικά έξοδα και καταλογισμοί, διαμορφώνονται στα 9,20 δισ. ευρώ, ποσοστό 11,65%.

Η έκθεση αναδεικνύει παράλληλα ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο για την αποτελεσματικότητα των εισπράξεων. Από τις συνολικές φορολογικές οφειλές, 8,15 δισ. ευρώ αφορούν αφερέγγυους οφειλέτες, ενώ άλλα 17,28 δισ. ευρώ προέρχονται από ιδιαίτερα παλαιές οφειλές, με λήξη άνω της δεκαετίας. Έτσι, απομένουν μόλις 26,95 δισ. ευρώ, από τα οποία προέρχεται το εντυπωσιακό 92,4% των συνολικών εισπράξεων, γεγονός που σημαίνει ότι σχεδόν το σύνολο των φορολογικών εσόδων εισπράττεται από περίπου το ένα τρίτο του πραγματικού ληξιπρόθεσμου χαρτοφυλακίου.

Η διάρθρωση των φορολογικών οφειλών δείχνει ότι ο ΦΠΑ εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή ληξιπρόθεσμων χρεών, καθώς οι σχετικές οφειλές φθάνουν τα 24,74 δισ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 47,23% των φορολογικών υποχρεώσεων. Ακολουθούν οι οφειλές από φόρο εισοδήματος, με ποσοστό 42,17%, ενώ οι φόροι στην περιουσία αντιστοιχούν μόλις στο 5,33%, με συνολικές οφειλές 2,79 δισ. ευρώ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή των οφειλών ανά ύψος χρέους. Η συντριπτική πλειονότητα των ληξιπρόθεσμων ποσών συγκεντρώνεται σε σχετικά μικρό αριθμό μεγάλων οφειλετών. Συγκεκριμένα, το 96,57% του συνολικού χρέους προέρχεται από οφειλές άνω των 10.000 ευρώ, ενώ μόνο η κατηγορία με χρέη άνω του 1 εκατ. ευρώ συγκεντρώνει το 75,53% του συνολικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, παρότι αφορά μόλις το 0,24% των οφειλετών.

Αντίθετα, περίπου το 90,4% των οφειλετών έχει οφειλές έως 10.000 ευρώ, όμως οι συγκεκριμένες υποχρεώσεις αντιστοιχούν μόλις στο 3,43% του συνολικού χρέους, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα των ληξιπρόθεσμων οφειλών παραμένει έντονα συγκεντρωμένο στους μεγάλους οφειλέτες.

Η εικόνα διαφοροποιείται σημαντικά μεταξύ φυσικών και νομικών προσώπων. Τα φυσικά πρόσωπα εμφανίζουν συνολικές οφειλές 43,53 δισ. ευρώ, ποσοστό 38% του συνόλου, ενώ τα νομικά πρόσωπα συγκεντρώνουν 71,04 δισ. ευρώ, δηλαδή το 62% του συνολικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου.

Στις μικρές κατηγορίες οφειλών κυριαρχούν τα φυσικά πρόσωπα. Ειδικότερα, το 98,67% των οφειλών κάτω των 50 ευρώ και το 88,31% των οφειλών έως 10.000 ευρώ προέρχεται από ιδιώτες. Αντίστοιχα, 3.502.552 φυσικά πρόσωπα εμφανίζονται να έχουν οφειλές κάτω των 10.000 ευρώ, αποτελώντας το 91,12% των οφειλετών αυτής της κατηγορίας.

Στις πολύ υψηλές οφειλές, αντίθετα, κυριαρχούν τα νομικά πρόσωπα. Στην κατηγορία άνω του 1 εκατ. ευρώ, οι επιχειρήσεις συμμετέχουν με ποσοστό 70,19% του συνολικού χρέους, το οποίο ανέρχεται σε 60,73 δισ. ευρώ, ενώ οι εταιρείες που εμφανίζουν τόσο υψηλές οφειλές ανέρχονται σε περίπου 6.500, αντιπροσωπεύοντας σχεδόν τα δύο τρίτα των οφειλετών αυτής της κατηγορίας.

Παρά το υψηλό ύψος των ληξιπρόθεσμων οφειλών, ιδιαίτερα περιορισμένη παραμένει η συμμετοχή των φορολογουμένων σε προγράμματα ρύθμισης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, μόλις το 6,83% του πραγματικού ληξιπρόθεσμου υπολοίπου, δηλαδή περίπου 5,39 δισ. ευρώ, βρίσκεται σήμερα σε ενεργή ρύθμιση.

Το μεγαλύτερο ποσοστό ρυθμισμένων οφειλών καταγράφεται στα χρέη μεταξύ 10.001 και 100.000 ευρώ, όπου φθάνει το 18,65%, ενώ για ποσά μεταξύ 20.001 και 50.000 ευρώ αγγίζει το 19,82%. Στα φυσικά πρόσωπα η μεγαλύτερη συμμετοχή σε ρυθμίσεις παρατηρείται στις οφειλές από 500 έως 10.000 ευρώ, ενώ στα νομικά πρόσωπα το υψηλότερο ποσοστό αφορά οφειλές από 10.001 έως 100.000 ευρώ. Αντίθετα, εξαιρετικά χαμηλά παραμένουν τα ποσοστά ρύθμισης τόσο στις πολύ μικρές οφειλές όσο και στις πολύ μεγάλες.

Την ίδια στιγμή, το Γραφείο Προϋπολογισμού καταγράφει και την εικόνα των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του ίδιου του Δημοσίου προς τους ιδιώτες. Τον Απρίλιο του 2026 οι συνολικές οφειλές του Δημοσίου παρουσίασαν ετήσια μείωση κατά 255 εκατ. ευρώ. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις περιορίστηκαν στα 2,920 δισ. ευρώ, ενώ οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων διαμορφώθηκαν στα 737 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο, σε σύγκριση με το τέλος του 2025, η εικόνα είναι λιγότερο θετική, καθώς οι συνολικές υποχρεώσεις του Δημοσίου αυξήθηκαν κατά 358 εκατ. ευρώ, γεγονός που δείχνει ότι, παρά τη βελτίωση σε ετήσια βάση, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές εκκρεμότητες στις πληρωμές προς ιδιώτες και στις επιστροφές φόρων.

Η εξέλιξη αυτή εντάσσεται στη συνεχιζόμενη προσπάθεια της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων να διαχωρίσει τις οφειλές που μπορούν να ανακτηθούν από εκείνες που, παρά τις επίμονες προσπάθειες των ελεγκτικών και εισπρακτικών μηχανισμών, θεωρούνται ουσιαστικά ανεφάρμοστες ως προς την είσπραξή τους.

Σήμερα, τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο ανέρχονται σε 114,516 δισ. ευρώ. Από αυτά, 35,264 δισ. ευρώ έχουν ήδη χαρακτηριστεί ανεπίδεκτα είσπραξης. Με την προσθήκη ακόμη 6 δισ. ευρώ, το σχετικό ποσό θα φθάσει στα 41,264 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου στο 36% του συνολικού χρέους.

Ποιες οφειλές μπαίνουν στο «ψυγείο»

Οι περισσότερες από τις συγκεκριμένες οφειλές προέρχονται από υποθέσεις πολλών ετών, οι οποίες συνδέονται με πτωχευμένες επιχειρήσεις, εταιρείες που έχουν διακόψει οριστικά τη δραστηριότητά τους ή φυσικά πρόσωπα που έχουν αποβιώσει χωρίς να υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία προς αξιοποίηση.

Παρά τις ενέργειες των φορολογικών και τελωνειακών υπηρεσιών, δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός περιουσίας ή εισοδημάτων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έστω και μερική είσπραξη των οφειλών. Για τον λόγο αυτό παραμένουν επί δεκαετίες καταγεγραμμένες στα μητρώα της φορολογικής διοίκησης χωρίς ουσιαστική προοπτική ανάκτησης.

Η διαδικασία χαρακτηρισμού

Ο χαρακτηρισμός μιας οφειλής ως ανεπίδεκτης είσπραξης δεν γίνεται αυτόματα αλλά απαιτεί συγκεκριμένες εγκρίσεις, ανάλογα με το ύψος του χρέους.

Για βασικές ληξιπρόθεσμες οφειλές έως 300.000 ευρώ, η απόφαση λαμβάνεται από τον προϊστάμενο της αρμόδιας ΔΟΥ ή του Τελωνείου. Για ποσά από 300.000 ευρώ έως 3 εκατ. ευρώ απαιτείται απόφαση του Διοικητή της ΑΑΔΕ, ύστερα από εισήγηση των αρμόδιων υπηρεσιών είσπραξης. Για χρέη άνω των 3 εκατ. ευρώ, τον τελικό λόγο έχει επίσης ο Διοικητής της Αρχής, μετά από εισήγηση της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης.

Βασική προϋπόθεση αποτελεί η ολοκλήρωση όλων των ερευνών για τον εντοπισμό περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη και των συνυπόχρεων προσώπων, η διαπίστωση αντικειμενικής αδυναμίας είσπραξης και η εξάντληση των προβλεπόμενων νομικών διαδικασιών.

Τα νέα κριτήρια

Με τις αλλαγές που θεσπίστηκαν το περασμένο καλοκαίρι στον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, διευρύνθηκε το πλαίσιο χαρακτηρισμού οφειλών ως ανεπίδεκτων είσπραξης.

Πλέον, ακόμη και όταν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία στο όνομα του οφειλέτη ή συνυπόχρεων προσώπων, οι οφειλές μπορούν να ενταχθούν στο ειδικό καθεστώς εφόσον η αξία της ακίνητης περιουσίας δεν ξεπερνά το 5% της συνολικής βασικής οφειλής και σε κάθε περίπτωση τις 100.000 ευρώ.

Αντίστοιχα, για κινητή περιουσία, το ανώτατο όριο έχει οριστεί στις 30.000 ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι η αξία της κρίνεται δυσανάλογα μικρή σε σχέση με το ύψος του χρέους.

Οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν στη φορολογική διοίκηση να αντιμετωπίζει με πιο ρεαλιστικό τρόπο περιπτώσεις όπου η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης θα είχε υψηλό κόστος και ελάχιστο εισπρακτικό αποτέλεσμα.

Τι σημαίνει για τους οφειλέτες

Η καταχώριση μιας οφειλής στα ειδικά βιβλία ανεπίδεκτων είσπραξης δεν ισοδυναμεί με διαγραφή του χρέους. Αντιθέτως, το Δημόσιο εξακολουθεί να διατηρεί πλήρως τις αξιώσεις του.

Οι οφειλές παραμένουν σε ειδικό καθεστώς για διάστημα δέκα ετών από το τέλος του έτους καταχώρισης, ενώ ταυτόχρονα αναστέλλεται η παραγραφή τους.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι οφειλέτες δεν μπορούν να λάβουν φορολογική ενημερότητα, παρά μόνο βεβαίωση οφειλής, ενώ δεν εκδίδονται και τα απαιτούμενα πιστοποιητικά για μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων, εκτός από ειδικές περιπτώσεις όπου το τίμημα κατευθύνεται στην εξόφληση των χρεών.

Παράλληλα, δεσμεύονται τραπεζικοί λογαριασμοί, επενδυτικά προϊόντα και θυρίδες, ενώ το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε κατασχέσεις, συμψηφισμούς ή άλλα μέτρα είσπραξης εφόσον στο μέλλον εντοπιστούν νέα περιουσιακά στοιχεία ή εισοδήματα.

Με άλλα λόγια, τα χρέη δεν σβήνουν από τα βιβλία του κράτους. Απλώς μεταφέρονται σε ένα ειδικό καθεστώς παρακολούθησης, μέχρι να διαπιστωθεί αν προκύψει κάποια δυνατότητα ανάκτησης μέρους ή του συνόλου των οφειλών.