Πώς όμως μπορούμε να συγκρίνουμε καλύτερα τις τιμές σε όλη την Ευρώπη; Και ποιες είναι οι πιο ακριβές και οι φθηνότερες χώρες σε όλη την ήπειρο;

Οι δείκτες επιπέδου τιμών είναι ένας καλός τρόπος για να κατανοήσουμε πόσο ακριβά ή φθηνά είναι τα αγαθά και οι υπηρεσίες σε κάθε χώρα. Συγκρίνουν τα εθνικά επίπεδα τιμών με τον μέσο όρο της ΕΕ και υπολογίζονται χρησιμοποιώντας Ισοτιμίες Αγοραστικής Δύναμης (ΙΑΔ). 

Σύμφωνα με την Eurostat, οι ΙΑΔ λειτουργούν σαν ένα τεχνητό κοινό νόμισμα, καθώς δείχνουν πόσα μπορούν να αγοράσουν οι άνθρωποι με το ίδιο χρηματικό ποσό σε όλες τις χώρες. Τα αποτελέσματα βασίζονται σε έρευνες τιμών που καλύπτουν περισσότερα από 2.000 καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες, οι οποίες διεξήχθησαν σε 36 ευρωπαϊκές χώρες. Πώς συγκρίνονται οι τιμές μεταξύ των χωρών

Υπάρχουν διάφοροι δείκτες επιπέδου τιμών που συγκρίνουν το κόστος διαφορετικών αγαθών και υπηρεσιών — όπως τρόφιμα, ποτά, ρούχα, ξενοδοχεία και άλλα. Εκτός από αυτούς τους ατομικούς ή ομαδικούς δείκτες, υπάρχουν δύο κύριοι δείκτες που αναδεικνύουν το «συνολικό» επίπεδο τιμών των καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών.

Ο ένας είναι η πραγματική ατομική κατανάλωση (AIC), η οποία μετρά όλα τα αγαθά και τις υπηρεσίες που καταναλώνονται πραγματικά από τα νοικοκυριά. Περιλαμβάνει καταναλωτικά αγαθά και υπηρεσίες που αγοράζονται απευθείας από τα νοικοκυριά, καθώς και υπηρεσίες που παρέχονται από μη κερδοσκοπικά ιδρύματα. Ο δείκτης περιλαμβάνει επίσης υπηρεσίες που παρέχονται από την κυβέρνηση για ατομική κατανάλωση, όπως υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης. Ένας άλλος δείκτης είναι η τελική καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών (HFCE), η οποία μελετά τη συνολική δαπάνη για ατομικά αγαθά και υπηρεσίες από τα νοικοκυριά. Με άλλα λόγια, η AIC εξετάζει τι χρησιμοποιούν τα νοικοκυριά — συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών για τις οποίες δεν πληρώνουν άμεσα — και η HFCE δείχνει σε τι ξοδεύουν χρήματα.

Η Eurostat σημειώνει ότι η AIC χρησιμοποιείται συχνά σε διεθνείς συγκρίσεις, καθώς καταγράφει περισσότερα από την πιο στενή έννοια της κατανάλωσης των νοικοκυριών. Bάσει των στοιχείων αυτών, από το 2024, από τις 36 χώρες, η Ελβετία είναι η πιο ακριβή, με τιμές στο 184% του μέσου όρου της ΕΕ (84% υψηλότερες από τον μέσο όρο). Η Τουρκία είναι η φθηνότερη, με τιμές στο 47% του μέσου όρου της ΕΕ, που σημαίνει ότι είναι 53% χαμηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτό καθιστά την Ελβετία 3,9 φορές ακριβότερη από την Τουρκία, αποκαλύπτοντας την έντονη αντίθεση στα επίπεδα τιμών σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Στην ΕΕ, το Λουξεμβούργο είναι η ακριβότερη χώρα, με τιμές 51% υψηλότερες από τον μέσο όρο. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία είναι τα φθηνότερα μέλη, στο 57% του μέσου όρου της ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι το Λουξεμβούργο είναι περίπου 2,7 φορές ακριβότερο από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, παρουσιάζοντας ένα σημαντικό αλλά μικρότερο χάσμα σε σύγκριση με τη διαφορά μεταξύ Ελβετίας και Τουρκίας. Δέκα χώρες της ΕΕ έχουν τιμές πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η Δανία (143%) και η Ιρλανδία (141%) ακολουθούν το Λουξεμβούργο ως οι πιο ακριβές. Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, η Γερμανία (109%) και η Γαλλία (108%) είναι ελαφρώς πάνω από τον μέσο όρο, ενώ η Ιταλία (98%) και η Ισπανία (91%) είναι κάτω από τον μέσο όρο.

Γεωγραφικά πρότυπα

Οι χώρες της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης τείνουν να έχουν υψηλά επίπεδα τιμών. Η Ελβετία, η Ισλανδία, το Λουξεμβούργο, η Δανία, η Ιρλανδία, η Νορβηγία και η Φινλανδία εμφανίζουν όλες σημαντικά υψηλότερες από τον μέσο όρο τιμές. Αυτές είναι γενικά χώρες υψηλού εισοδήματος με ισχυρά νομίσματα και υψηλότερο κόστος διαβίωσης. Οι πέντε σκανδιναβικές χώρες – Δανία, Φινλανδία, Σουηδία, Νορβηγία και Ισλανδία – κατατάσσονται επίσης σταθερά κοντά στην κορυφή. Αντίθετα, οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης έχουν γενικά χαμηλότερα επίπεδα τιμών. Η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Ουγγαρία, η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής – Λετονία, Λιθουανία και Εσθονία – είναι όλες κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Αυτές οι περιοχές συνήθως καταγράφουν χαμηλότερο κόστος εργασίας. Τα επίπεδα τιμών είναι επίσης χαμηλότερα στις υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ χώρες. Σε αυτές περιλαμβάνονται η Τουρκία, η Βόρεια Μακεδονία, η Αλβανία, η Σερβία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη.Γιατί οι χώρες της ΕΖΕΣ είναι τόσο ακριβές;

Δύο χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) — η Ελβετία και η Ισλανδία — κατατάσσονται στην πρώτη και δεύτερη θέση το 2024, με τη Νορβηγία στην έκτη θέση.

Σε μια ανάλυση του 2018 με βάση τα στοιχεία του 2017, ο Λαρς Σβένεμπιε της Στατιστικής Υπηρεσίας της ΕΖΕΣ εξήγησε ότι η υψηλή παραγωγικότητα του εργατικού δυναμικού και οι αντίστοιχα υψηλοί μισθοί ήταν βασικοί παράγοντες για τα υψηλά επίπεδα τιμών στις χώρες της ΕΖΕΣ.

Παράγοντες που συμβάλλουν στις διαφορές τιμών

Ο Φίλιππο Παλότι, υποψήφιος διδάκτορας Οικονομικών στο University College London, δήλωσε ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη, οι πιο ακριβές χώρες για να ζήσει κανείς τείνουν να είναι και οι πιο παραγωγικές.

«Η αύξηση της παραγωγικότητας σε εμπορεύσιμους τομείς (όπως η μεταποίηση και η τεχνολογία) οδηγεί σε αύξηση των μισθών σε ολόκληρη την οικονομία, ακόμη και σε μη εμπορεύσιμους τομείς όπου η αύξηση της παραγωγικότητας είναι πιο αργή», τόνισε.

Συγκρίνοντας τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα άκρα της ΕΕ, επεσήμανε ότι το ωρομίσθιο αντανακλά τα επίπεδα των τιμών — περίπου 55 ευρώ στο Λουξεμβούργο, 50 ευρώ στη Δανία και μόλις 11 ευρώ στη Βουλγαρία. 

Τα εισοδήματα δεν περιλαμβάνονται στις συγκρίσεις τιμών

Τα ατομικά εισοδήματα ή αυτά των νοικοκυριών δεν περιλαμβάνονται στις συγκρίσεις του επιπέδου των τιμών. «Αυτά τα στοιχεία είναι καθαρές συγκρίσεις τιμών αγαθών και υπηρεσιών. Δεν λαμβάνουν υπόψη το επίπεδο των μισθών, των αποδοχών ή άλλων μέτρων του προσωπικού εισοδήματος», δήλωσε ο Σβένεμπιε στο Euronews Business.

Αυτό σημαίνει ότι κάποιος που ζει σε μια χώρα με υψηλό επίπεδο τιμών μπορεί να εξακολουθεί να αγοράζει περισσότερα αγαθά και υπηρεσίες από κάποιον που ζει σε μια χώρα με χαμηλότερο επίπεδο τιμών, ανάλογα με το εισόδημά του.

Τα επίπεδα τιμών διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών. Για παράδειγμα, το επίπεδο τιμών για το αλκοόλ και τον καπνό στην ΕΕ ήταν σχεδόν τριπλάσιο στην Ιρλανδία (205 %), την πιο ακριβή χώρα, σε σύγκριση με τη Βουλγαρία (69 %).

1. Βέλγιο

Παρά την παγκόσμιας φήμης μπύρα του, τις εντυπωσιακές πόλεις όπως η Μπριζ και η Γάνδη, καθώς και την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά του, το Βέλγιο κατέχει την πρώτη θέση στη λίστα των μη φιλικών χωρών του Wolters World. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στις Βρυξέλλες, κάνοντας λόγο για την ψυχρή συμπεριφορά των ντόπιων γενικότερα. Επιπλέον, περιέγραψε περιστατικά ρατσιστικής στάσης απέναντι σε φοιτητές με τους οποίους ταξίδευε.

2. Κίνα

Αν και οι αλληλεπιδράσεις σε μικρές ομάδες ήταν κατά κύριο λόγο θετικές, ο Wolters World περιέγραψε χαοτικές και μη φιλικές εμπειρίες σε μεγαλύτερα πλήθη. Επισήμανε επιθετική συμπεριφορά σε δημόσιους χώρους, όπως σπρωξίματα για να προηγηθούν στις ουρές και καυγάδες μεταξύ ανθρώπων για αντικείμενα στα καταστήματα.

Η Δανία προστέθηκε στη λίστα λόγω αυτού που ο Wolters World περιέγραψε ως «ψυχρή αδιαφορία». Οι ντόπιοι, εξήγησε, δεν θεωρούν τους τουρίστες μέρος της καθημερινότητάς τους και γι’ αυτό δεν ενδιαφέρονται να ασχοληθούν μαζί τους. Ανέφερε μάλιστα την άποψη ενός Δανού, ο οποίος φάνηκε να συμφωνεί με την εκτίμησή του, λέγοντας: «Δεν είναι ότι δεν σας συμπαθώ. Απλώς δεν με ενδιαφέρει».

4. Αργεντινή

Ο YouTuber κατονόμασε συγκεκριμένα το Μπουένος Άιρες, όπου διαπίστωσε έναν αέρα ανωτερότητας μεταξύ των ντόπιων σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα. Παρατήρησε ένα κοινωνικό χάσμα μεταξύ των κατοίκων της πρωτεύουσας και εκείνων από τις επαρχίες, που οδηγεί σε μια όχι και τόσο θερμή υποδοχή για τους ξένους.

5. Λουξεμβούργο

Με υψηλούς μισθούς, άνετο τρόπο ζωής και μικρή εξάρτηση από τον τουρισμό, οι ντόπιοι έδειχναν να μην ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με τους επισκέπτες. Περιέγραψε μια ατμόσφαιρα όπου οι εργαζόμενοι στις υπηρεσίες και οι κάτοικοι εξέπεμπαν μια στάση του τύπου «θα έπρεπε να είστε ευγνώμονες που βρίσκεστε εδώ». Ενώ η χώρα είναι πλούσια και καλά οργανωμένη, η φιλοξενία είχε πολλά περιθώρια εξέλιξης.

Άλλες σκανδιναβικές χώρες βρίσκονται επίσης για άλλη μια φορά στην κορυφή της κατάταξης ευτυχίας στην ετήσια έκθεση που δημοσιεύεται από το Κέντρο Ερευνών Ευημερίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Εκτός από τη Φινλανδία, η Δανία, η Ισλανδία και η Σουηδία παραμένουν στην πρώτη τετράδα και μάλιστα με την ίδια σειρά.

Οι κατατάξεις των χωρών βασίστηκαν στις απαντήσεις που έδωσαν οι άνθρωποι όταν τους ζητήθηκε να αξιολογήσουν τη ζωή τους. Η μελέτη έγινε σε συνεργασία με την εταιρεία αναλύσεων Gallup και το Δίκτυο Λύσεων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ.

Οι ερευνητές λένε ότι πέρα από την υγεία και τον πλούτο, ορισμένοι παράγοντες που επηρεάζουν την ευτυχία ακούγονται απατηλά απλοί: το να μοιράζεσαι γεύματα με άλλους, το να έχεις κάποιον να υπολογίζεις για κοινωνική υποστήριξη και το μέγεθος του νοικοκυριού. Στο Μεξικό και την Ευρώπη, για παράδειγμα, το μέγεθος ενός νοικοκυριού τεσσάρων έως πέντε ατόμων προβλέπει τα υψηλότερα επίπεδα ευτυχίας, σύμφωνα με τη μελέτη.

Η πίστη στην καλοσύνη των άλλων είναι επίσης πολύ πιο στενά συνδεδεμένη με την ευτυχία απ’ ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως, σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα.

Ως παράδειγμα, η έκθεση υποδεικνύει ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι οι άλλοι είναι πρόθυμοι να επιστρέψουν το χαμένο πορτοφόλι τους αποτελεί ισχυρό προγνωστικό παράγοντα της συνολικής ευτυχίας ενός πληθυσμού, σύμφωνα με το Associated Press.

Συνολικά, οι ερευνητές δήλωσαν ότι τα παγκόσμια στοιχεία σχετικά με την αντιλαμβανόμενη και την πραγματική επιστροφή των χαμένων πορτοφολιών δείχνουν ότι οι άνθρωποι είναι πολύ απαισιόδοξοι για την καλοσύνη των κοινοτήτων τους σε σύγκριση με την πραγματικότητα – τα πραγματικά ποσοστά επιστροφής πορτοφολιών είναι περίπου διπλάσια από αυτά που αναμένουν οι άνθρωποι.
Οι ΗΠΑ πέφτουν στη χαμηλότερη θέση που είχαν ποτέ.

Όσον αφορά τη μείωση της ευτυχίας – ή την αύξηση της δυστυχίας – οι Ηνωμένες Πολιτείες έπεσαν στη χαμηλότερη θέση όλων των εποχών, στην 24η, έχοντας προηγουμένως κορυφώσει την 11η θέση το 2012. Η έκθεση αναφέρει ότι ο αριθμός των ανθρώπων που δειπνούν μόνοι τους στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αυξηθεί κατά 53% τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, στη θέση 23, αναφέρει τη χαμηλότερη μέση αξιολόγηση της ζωής του από την έκθεση του 2017.

Η Σιέρα Λεόνε στη δυτική Αφρική είναι η δεύτερη πιο δυστυχισμένη, ακολουθούμενη από τον Λίβανο, που κατατάσσεται στην 3η από το τέλος.
Σχεδόν το ένα πέμπτο των νέων ενηλίκων παγκοσμίως δεν έχει κοινωνική υποστήριξη
Σε μια ανησυχητική εξέλιξη, η μελέτη ανέφερε ότι το 19% των νέων ενηλίκων σε όλο τον κόσμο ανέφεραν το 2023 ότι δεν έχουν κανέναν στον οποίο θα μπορούσαν να βασιστούν για κοινωνική υποστήριξη. Πρόκειται για αύξηση 39% σε σύγκριση με το 2006.

Στη συνέχεια, οι ειδικοί στα οικονομικά, την ψυχολογία, την κοινωνιολογία και όχι μόνο, προσπαθούν να εξηγήσουν τις διαφορές μεταξύ των χωρών και με την πάροδο του χρόνου χρησιμοποιώντας παράγοντες όπως το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, το προσδόκιμο υγιούς ζωής, το να έχεις κάποιον να υπολογίζεις, την αίσθηση ελευθερίας, τη γενναιοδωρία και την αντίληψη της διαφθοράς.

Το εισόδημα σε δολάρια ανά άτομο ή σε ευρώ, για τους πίνακες της eurostat,  είναι η πιο συνηθισμένη μέτρηση για την ταξινόμηση των χωρών σε πλούσιες και φτωχές, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη τις διεθνείς διαφορές στις τιμές.

Ούτε λαμβάνει υπόψη του πόσες ώρες πρέπει να εργαστούν οι άνθρωποι για να κερδίσουν το μισθό τους. Για να δώσει μια πληρέστερη εικόνα, ο Economist δημιούργησε έναν παγκόσμιο κατάλογο πλουσίων χρησιμοποιώντας τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία με βάση τρία μεγέθη : εισόδημα σε δολάρια ( ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα) ανά άτομο, προσαρμοσμένο εισόδημα για τις τοπικές τιμές (γνωστό ως ισοτιμία αγοραστικής δύναμης ή PPP) και εισόδημα ανά ώρα εργασίας.

Τα ευρήματα δείχνουν πόσο ευμετάβλητα μπορεί να είναι τα οικονομικά. Για παράδειγμα οι Ηνωμένες Πολιτείες. Το ΑΕΠ της είναι μακράν το μεγαλύτερο σε τιμές αγοράς. Αλλά το εισόδημά της ανά άτομο είναι μόνο το έβδομο υψηλότερο στον κόσμο και το όγδοο όταν προσαρμόζεται στις τοπικές τιμές.

Όταν συνυπολογίζονται οι μεγάλες εργάσιμες ημέρες και οι περιορισμένες διακοπές, πέφτει στην 11η θέση. Η Κίνα -η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου σε ονομαστικούς όρους- κατατάσσεται στην 65η θέση με βάση το ΑΕΠ ανά άτομο και στην 96η θέση με βάση τις ώρες εργασίας.

Η Νότια Κορέα κατατάσσεται στην 31η θέση στην πρώτη μέτρηση και στην 30ή στη δεύτερη, αλλά στην 47η με βάση την τρίτη.

Η Σιγκαπούρη και οι ΗΠΑ συμπληρώνουν τις τρεις πρώτες θέσεις στη λίστα όπου κυριαρχούν τα ευρωπαϊκά κράτη, με επτά στις δέκα χώρες να είναι από την Ευρώπη, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Ανταγωνιστικότητας Ταλέντου για το 2023 που δημοσιεύτηκε από το επιχειρηματικό σχολείο Insead, που εδρεύει στο Φοντενεμπλό της Γαλλίας.

Πρωταθλήτρια η Ελβετία

Η Ελβετία κατέλαβε την πρώτη θέση στις κατηγορίες ικανοποίησης και διατήρησης ταλέντων λόγω των υψηλών επιπέδων κοινωνικής προστασίας και του φυσικού της περιβάλλοντος. Η ποιότητα ζωής και η βιωσιμότητα θα αποτελέσουν «κρίσιμο πλεονέκτημα για όσους στοχεύουν να γίνουν hub ταλέντων» κατά την επόμενη δεκαετία, σύμφωνα με την έκθεση.

Το «εργατικό δυναμικό υψηλής μόρφωσης και η καινοτόμος οικονομία» της Σιγκαπούρης την οδήγησαν συνολικά στις καλύτερες δεξιότητες γνώσης σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ οι ΗΠΑ κατέλαβαν την πρώτη θέση σε αυξανόμενα ταλέντα χάρη στα «πανεπιστήμια και τις σχολές επιχειρήσεων παγκόσμιας κλάσης».

Στις πρώτες θέσεις βρίσκεται η Ελβετία και η Κίνα

Μεταξύ άλλων χωρών, το Ηνωμένο Βασίλειο κατέλαβε τη 10η θέση όσον αφορά τη δύναμη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και είχε κυρίαρχες επιδόσεις στις γενικές δεξιότητες γνώσεων και στην ανάπτυξη ταλέντων παρά τους χαμηλούς βαθμούς στις επαγγελματικές και τεχνικές δεξιότητες.

Στην κορυφή των BRICS η Κίνα

Η Κίνα κατέλαβε την πρώτη θέση μεταξύ των αποκαλούμενων χωρών της ομάδας BRICS που αποτελείται από την Κίνα, τη Βραζιλία, την Ινδία, τη Ρωσία και τη Νότια Αφρική. Η θέση της ως «παγκόσμιος ηγέτης στην αντιστοίχιση των δεξιοτήτων των ανθρώπων με τις ανάγκες της οικονομίας» εδραιώθηκε από την «αχίλλειο πτέρνα» της στην προσέλκυση ταλέντων, η οποία συνέβαλε στην 40η βαθμολογία της συνολικά.

Η Ινδία, το πολυπληθέστερο κράτος στον κόσμο, κατατάχθηκε στην 103η θέση, υποχωρώντας τα τελευταία τρία χρόνια από το 2020 και βρίσκεται στο τελευταία θέση της BRICS. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, της έκθεσης, η πτώση του επιχειρηματικού κλίματος εμπόδισε την ικανότητά της Ινδίας να προσελκύει ταλέντα στο εσωτερικό και από το εξωτερικό.

Θα ενταθεί το κυνήγι ταλέντων

Ο ανταγωνισμός για τα ταλέντα μεταξύ των κρατών μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονος τα επόμενα 10 χρόνια, σύμφωνα με την έκθεση, η οποία επικαλείται την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο εμπόριο, τις επενδύσεις και τη γεωπολιτική. Η έκθεση έδωσε έμφαση στην ικανότητα των χωρών, των πόλεων και των οργανισμών να καινοτομούν και να προβάλλουν ήπια δύναμη.

Αυτό μπορεί να δημιουργήσει περαιτέρω ανισότητα ταλέντων μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, καθώς «ο συσχετισμός πλούτου/ταλέντου παραμένει ισχυρός», σύμφωνα με το Insead.

Η έκθεση διαπίστωσε επίσης ότι η Covid-19 ενίσχυσε την ανισότητα των φύλων, καθώς η ισοτιμία στις θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης μειώθηκε τα τελευταία τρία χρόνια από την κορύφωση του 2019.

Όσον αφορά στην τεχνητή νοημοσύνη, αναδεικνύεται ως παράγοντας που μπορεί να επιδεινώσει αυτήν την τάση, καθώς «το ανειδίκευτο ή χαμηλής εξειδίκευσης εργατικό δυναμικό θα υποστεί μεγάλη πρόσθετη πίεση, ενώ οι νέες κατηγορίες εργαζομένων, ορισμένες με υψηλότερες δεξιότητες, θα πιεστούν από τον ισχυρότερο ανταγωνισμό των αλγόριθμων και του εξελιγμένου εξοπλισμού».

Για την κατάταξη των 87 χωρών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, το U.S. News and World Report, η WPP και η Σχολή Wharton του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια πραγματοποίησαν έρευνα σε περισσότερους από 17.000 ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με το CNBC.

Οι καλύτερες χώρες για την ποιότητα ζωής βαθμολογήθηκαν με βάση τις ακόλουθες μετρήσεις:

• Προσιτότητα
• Καλή αγορά εργασίας
• Οικονομική σταθερότητα
• Φιλική προς την οικογένεια
• Ισότητα εισοδήματος
• Πολιτική σταθερότητα
• Ασφάλεια
• Καλά ανεπτυγμένο σύστημα δημόσιας υγείας
• Καλά ανεπτυγμένο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα

Νο. 1 χώρα για την ποιότητα ζωής: Σουηδία

Η Σουηδία είναι η καλύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά την οικονομική προσιτότητα, την ασφάλεια και πολλά άλλα.

Σύμφωνα με το Numbeo, το κόστος ζωής στη Σουηδία είναι, κατά μέσο όρο, 20,9% χαμηλότερο από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ το κόστος ενοικίασης είναι 57,5% χαμηλότερο.

Η Σουηδία είναι γνωστή για τη δωρεάν υγειονομική περίθαλψη και την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, σύμφωνα με το U.S. News and World Report.

Οι κάτοικοι της Σουηδίας διαθέτουν ένα από τα μεγαλύτερα προσδόκιμα ζωής, με μέσο όρο ηλικίας τα 82,8 έτη, σύμφωνα με το CIA World Factbook.

Η χώρα έχει μια εξαιρετική πολιτική γονικής άδειας: Οι γονείς δικαιούνται 480 ημέρες άδειας μετ’ αποδοχών όταν γεννιέται ή υιοθετείται ένα παιδί. Σε περίπτωση που οι γονείς είναι δύο, ο καθένας δικαιούται 240 από αυτές τις ημέρες.

Οι 10 καλύτερες χώρες στον κόσμο όσον αφορά την ποιότητα ζωής:

1. Σουηδία
2. Νορβηγία
3. Καναδάς
4. Δανία
5. Φινλανδία
6. Ελβετία
7. Ολλανδία
8. Αυστραλία
9. Γερμανία
10. Νέα Ζηλανδία

Η Νορβηγία κατατάσσεται ως η δεύτερη καλύτερη χώρα στον κόσμο όσον αφορά την ποιότητα ζωής.

Η χώρα είναι πρωτοπόρος στην ισότητα των φύλων, σύμφωνα με το CIA World Factbook.

Η γονική άδεια της χώρας επιτρέπει στους γονείς να μοιράζονται τη φροντίδα του παιδιού τους στο σπίτι για έως και 49 εβδομάδες με πλήρη μισθό (ή 59 εβδομάδες με το 80% του μισθού τους).

Η Νορβηγία προσφέρει επίσης ένα μηνιαίο επίδομα στις οικογένειες από ένα μήνα μετά τη γέννηση του παιδιού μέχρι τη συμπλήρωση των 18 ετών για την κάλυψη μέρους του κόστους της ανατροφής των παιδιών.

Το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση στη Νορβηγία είναι 82,75 έτη και από το 2013 κατατάσσεται στις 10 πρώτες θέσεις των πιο ευτυχισμένων χωρών του κόσμου στην Παγκόσμια Έκθεση Ευτυχίας.

Ο Καναδάς συμπληρώνει την πρώτη τριάδα. Η χώρα είναι γνωστή για την προσιτή τιμή της, την πρόσβαση στην εκπαίδευση και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

Έχει προσδόκιμο ζωής 83,99 έτη, 3,24 έτη υψηλότερο από τον νότιο γείτονά του, τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Καναδάς υπερέχει του μέσου όρου όσον αφορά το εισόδημα, τις θέσεις εργασίας, την εκπαίδευση, την υγεία, την ποιότητα του περιβάλλοντος, τις κοινωνικές διασυνδέσεις και την ικανοποίηση από τη ζωή, σύμφωνα με τον Δείκτη Καλύτερης Ζωής του ΟΟΣΑ.

Η χώρα έχει καθολική υγειονομική κάλυψη. Προσφέρει στους πολίτες ένα σύστημα υγείας που χρηματοδοτείται κυρίως από τα φορολογικά έσοδα και είναι δωρεάν στο σημείο παροχής.

Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, δεν υπάρχει συμμετοχή στο κόστος για ενδονοσοκομειακή ή εξωνοσοκομειακή περίθαλψη και οι τιμές των συνταγογραφούμενων φαρμάκων ποικίλλουν αλλά εξακολουθούν να είναι φθηνές.

Η Internations, η ομάδα της κοινότητας των εκπατρισμένων με 4,5 εκατομμύρια μέλη σε 420 πόλεις σε όλο τον κόσμο, κατέταξε τις τοποθεσίες με βάση αυτό που αποκαλεί Expat Essentials Index, το οποίο λαμβάνει υπόψη τις εκτιμήσεις των νεοφερμένων για την ψηφιακή ζωή (όπως η πρόσβαση σε διοικητικές υπηρεσίες στο διαδίκτυο), τη στέγαση (προσιτή τιμή και ευκολία εύρεσης στέγης για τους εκπατρισμένους ειδικότερα), τα διοικητικά θέματα (όπως η ευκολία ανοίγματος ενός τοπικού τραπεζικού λογαριασμού ή η απόκτηση βίζας) και τη γλώσσα (όπως η δυνατότητα μετακίνησης χωρίς να χρειάζεται να μάθει κανείς μια νέα γλώσσα ή η ευκολία εκμάθησης της τοπικής γλώσσας).

Το Μπαχρέιν κατέλαβε την 1η θέση μεταξύ 52 τοποθεσιών, σύμφωνα με το Internations. Οι νεοεισερχόμενοι λένε ότι είναι εύκολο να βγάλουν βίζα, να βρουν στέγη, να έχουν πρόσβαση σε κυβερνητικές υπηρεσίες μέσω διαδικτύου και να κυκλοφορούν χωρίς να μιλούν την τοπική γλώσσα.

Τα 10 κορυφαία μέρη όπου οι εκπατρισμένοι λένε ότι είναι εύκολο να εγκατασταθούν είναι:

1. Μπαχρέιν

2. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα

3. Σιγκαπούρη

4. Εσθονία

5. Ομάν

6. Ινδονησία

7. Σαουδική Αραβία

8. Κατάρ

9. Κένυα

10. Καναδάς

Συνολικά, η Internations αναφέρει ότι οι τρεις κορυφαίοι προορισμοί της – Μπαχρέιν, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Σιγκαπούρη – προσφέρουν εύκολη επικοινωνία χωρίς μεγάλα γλωσσικά εμπόδια και θέτουν επίσης ελάχιστα γραφειοκρατικά ζητήματα.

Εκπρόσωπος της Internations λέει στο CNBC Make It ότι και οι τρεις τοποθεσίες είναι γνωστές ως δημοφιλείς προορισμοί για ομογενείς και, εξαιτίας αυτού, μπορεί να έχουν προσαρμοστεί ώστε να διευκολύνουν τις νέες αφίξεις από το εξωτερικό. Σημειώνουν επίσης ότι η αγγλική γλώσσα είναι ευρέως διαδεδομένη σε αυτά τα μέρη, γεγονός που μπορεί να διευκολύνει τους ξένους να αντιμετωπίσουν τις γραφειοκρατικές και διοικητικές εκκρεμότητες κατά τη μετακίνησή τους.

Οι περισσότεροι εκπατρισμένοι που μετακομίζουν στο Μπαχρέιν, τα ΗΑΕ και τη Σιγκαπούρη προέρχονται από την Ινδία, αναφέρει η Internations, και μετακομίζουν για λόγους που σχετίζονται με την εργασία τους (για να βρουν δουλειά μόνοι τους, για μια αποστολή στο εξωτερικό, επειδή είναι διεθνής πρόσληψη ή επειδή ξεκινούν τη δική τους επιχείρηση). Αυτοί οι εκπατρισμένοι είναι πιο πιθανό να εργάζονται στον χρηματοπιστωτικό ή τραπεζικό τομέα, σύμφωνα με τη Internations, και οι χώρες αυτές δεν είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα για συνταξιούχους.

Η Βόρεια Αμερική και ο Καναδάς, συμπληρώνουν την πρώτη 10άδα. Οι νέοι κάτοικοι εκεί λένε ότι είναι εύκολο να συναλλάσσονται με τις τοπικές αρχές, να ανοίγουν έναν νέο τραπεζικό λογαριασμό και να έχουν πρόσβαση σε μια ισχυρή ψηφιακή υποδομή. Οι εκπατρισμένοι λένε, ωστόσο, ότι είναι σχετικά δύσκολο να βρουν προσιτή κατοικία.

Εν τω μεταξύ, στις τρεις τελευταίες χώρες όπου οι εκπατρισμένοι δυσκολεύονται να εγκατασταθούν περιλαμβάνουν τη Γερμανία, την Ιαπωνία και την Κίνα λόγω των δύσκολων γλωσσικών εμποδίων και της δύσκολης ψηφιακής υποδομής, αναφέρει η Internations.

Ο ιστότοπος therichest συγκέντρωσε σε μία λίστα μερικές από τις καλύτερες πόλεις και χώρες για να ζήσετε με… προσιτή πολυτέλεια, είτε θέλετε να μετακομίσετε μόνιμα είτε να αποδράσετε για ένα μικρό χρονικό διάστημα:

Αντίς Αμπέμπα, Αιθιοπία

Η Αντίς Αμπέμπα, στην Αιθιοπία, είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πόλεις για όσους αναζητούν έναν πολυτελή και προσιτό τρόπο ζωής, καθώς ένα λίτρο βενζίνης κοστίζει λίγο λιγότερο από ένα δολάριο. Με τα χρόνια, η φήμη της πόλης ως σημαντικού παραγωγού καφέ, πλαστικού, υφασμάτων και τροφίμων και ως κέντρο του αιθιοπικού πολιτισμού και του εμπορίου έχει αυξηθεί.

Βιετνάμ

Το Βιετνάμ, κάποτε ήταν ένα από τα φτωχότερα κράτη του κόσμου, αλλά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες έχει γνωρίσει σημαντική ανάπτυξη. Στις πιο ακριβές πόλεις του Βιετνάμ, όπως το Χο Τσι Μινχ και το Ανόι, ένας μηνιαίος προϋπολογισμός 1.500 δολαρίων επαρκεί για να ζήσουν με οικονομική άνεση δύο άτομα . Το μέσο μηνιαίο κόστος για ένα άτομο, εξαιρουμένου του ενοικίου, είναι 439 δολάρια.

Batu Ferringhi, Μαλαισία

Στο Batu Ferringhi της Μαλαισίας, μπορείτε να νοικιάσετε ένα πολυτελές παραθαλάσσιο σπίτι με τρία υπνοδωμάτια και θέα στο θάλασσα για μόλις 403 $ τον μήνα. Η χώρα ενδείκνυται για όσους αγαπούν τις αμμώδεις παραλίες. Εάν ένας ταξιδιώτης τραυματιζόταν και χρειαζόταν νοσηλεία κατά την επίσκεψή του στη χώρα θα πλήρωνε μόνο 43 $. Με τη μετεγκατάσταση στη Μαλαισία, μπορείτε να βρίσκεστε στην παραλία χωρίς να φύγετε ποτέ από τον κήπο του σπιτιού σας.

Αν και η Νικαράγουα είναι η δεύτερη πιο φτωχή χώρα στον κόσμο, η πρωτεύουσα της Μανάγκουα φιλοξενεί μεγάλες επιχειρήσεις όπως η Walmart. Είναι ένα οικονομικό κέντρο και πολλοί άνθρωποι Αμερικανοί αμέσως μετά συνταξιοδότησή τους και εγκαθίστανται μόνιμα εκεί.

Το μέσο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων είναι $800 και το μέσο κόστος διαβίωσης για ένα άτομο είναι περίπου $540. Στη Μανάγκουα, ένα λίτρο φυσικού αερίου κοστίζει μόνο 1,23 δολάρια και το κόστος διαβίωσης είναι 58% χαμηλότερο από ό,τι στη Νέα Υόρκη. Λάβετε υπόψη ότι η Μανάγκουα έχει υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας και κάντε έρευνα πριν μετακομίσετε εκεί, σύμφωνα πάντα με τον ιστότοπο therichest.

Μεξικό

Το Μεξικό έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές στους Αμερικανούς συνταξιούχους που αναζητούν οικονομικά προσιτή, πολυτελή ζωή και υγειονομική περίθαλψη υψηλής ποιότητας. Μερικοί συνταξιούχοι μπορούν να ζήσουν στο Κανκούν με 1.500 – 3.000 $ το μήνα. Το μηνιαίο κόστος ζωής για ένα άτομο θα ήταν περίπου 494 $. Το κράτος προσπαθεί να βελτιώσει περαιτέρω το σύστημα υγειονομικής περίθαλψής του και εφαρμόζει προγράμματα για να βοηθήσει τους ηλικιωμένους.

Ο Παναμάς, προσφέρει διεθνή πολυτέλεια χωρίς να είναι πολύ μακριά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα παραθαλάσσιο διαμέρισμα στην Πόλη του Παναμά κοστίζει περίπου 1.500 $ το μήνα, ενώ το ενοίκιο, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, το φαγητό και η ψυχαγωγία κοστίζουν περίπου 2.600 $ το μήνα. Έξω από τις τουριστικές ακτές της Πόλης του Παναμά, η τιμή διαβίωσης είναι σημαντικά χαμηλότερη. Ο Παναμάς έχει ένα από τα ισχυρότερα προγράμματα για συνταξιούχους στον κόσμο.

Λα Παζ ,Βολιβία

Σε σύγκριση με τη Νέα Υόρκη, το ενοίκιο στη Λα Παζ της Βολιβίας είναι κατά μέσο όρο 89,5% φθηνότερο. Ένα λίτρο βενζίνης κοστίζει 38 σεντς, ωστόσο ένα πολυτελές διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων μπορεί να αγοραστεί με 650 δολάρια. Η Λα Παζ είναι η εμπορική και οικονομική πρωτεύουσα της Βολιβίας και έχει αρχίσει να προσελκύει ταξιδιώτες από όλον τον κόσμο. Το μέσο μηνιαίο κόστος ζωής σε μια μεγάλη πόλη, χωρίς να υπολογίζεται το ενοίκιο, είναι 509 $.

Λισαβόνα, Πορτογαλία

Η πρωτεύουσα της Πορτογαλίας είναι μια όμορφη παραθαλάσσια πόλη όπου μπορεί κανείς να ζήσει με έναν περιορισμένο προϋπολογισμό, καθιστώντας την έναν δημοφιλή προορισμό στην Ευρώπη. Η Πορτογαλία έχει καταστήσει εξαιρετικά εύκολο για τους αλλοδαπούς να γίνουν Ευρωπαίοι πολίτες. έχει ένα από τα χαμηλότερα κόστη πολυτελούς διαβίωσης στη Γηραιά Ήπειρο. Το μηνιαίο κόστος διαβίωσης για ένα άτομο είναι περίπου $623 και μια ποιοτική κατοικία στην πόλη μπορεί να βρεθεί για περίπου $550 το μήνα.

Σύμφωνα με τους Financial Times, η Γαλλία, η Ισπανία το Βέλγιο και η Φινλανδία είναι μεταξύ των κρατών τα οποία έχουν αναθέσει σε επιτροπές ειδικών την εξέταση σταδιακής άρσης των απαγορεύσεων κυκλοφορίας για κάποιες επιχειρήσεις και σχολεία – φροντίζοντας παράλληλα να αποτρέψουν ένα δεύτερο κύμα μολύνσεων που θα επιβάρυνε τα συστήματα υγείας.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ το Σάββατο παρέτεινε την απαγόρευση στην κυκλοφορία για άλλες δύο εβδομάδες, ως τις 26 Απριλίου, ωστόσο προειδοποίσηε ότι η απαγόρευση για όλες τις μη στρατηγικής σημασίας δραστηριότητες θα αρθεί μετά το Πάσχα (Η Μεγάλη Εβδομάδα των καθολικών ξεκινά αύριο).

«Μια εξειδικευμένη ομάδα επιδημιολόγων δουλεύει εδώ και δύο εβδομάδες για την επανεκκίνηση οικονομίας και κοινωνίας», είπε.

Ιταλία

Στην Ιταλία, ο επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας Αντζελο Μπορέλι είπε πως η δεύτερη φάση του lockdown της χώρας θα μπορούσε να ξεκινήσει τον ερχόμενο μήνα. «Δε θέλω να δώσω ημερομηνία αλλά μπορεί ως τις 16 Μαϊου να έχουμε θετικά στοιχεία που να μας δείχνουν ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε κάποιες δραστηριότητες και να πάμε στη Φάση 2».

Γαλλία

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Εντουάρ Φιλίπ είπε ότι η διαδικασία του «απο-περιορισμού» δεν έχει προηγούμενο και θα έχει τρομακτική πολυπλοκότητα, «Δε θα πάμε πάντως σε μια κατάσταση που θα ήταν όλα επιτρεπτά, για όλους, παντού».

Δανία

Ήταν μια από τις πρώτες χώρες που επέβαλλε μέτρα και έκλεισε σύνορα. Η πρωθυπουργός Μέτε Φρέντερικσεν είπε «αν εμείς οι Δανοί για τις ερχόμενες δυο εβδομάδες, μετά το Πάσχα, συνεχίσουμε να είμαστε αλληλεγγυοι, σε απόσταση, και οι αριθμοί παραμείνουν σταθεροί και λογική, τότε η κυβέρνηση θα ξεκινήσει ένα σταδιακό, ήπιο άνοιγμα της κοινωνίας μας και πάλι».

Προσεκτική επικοινωνία

Φυσικά ενόψει Πάσχα καμιά κυβέρνηση δε θέλει να χαλαρώσει το μήνυμα των αυστηρών μέτρων σε μια κρίσιμη φάση για την εξάπλωση της επιδημίας στην Ευρώπη. Στη Γερμανία έχουν ήδη αρχίσει οι προετοιμασίες αλλά οι δημόσιες δηλώσεις είναι πολύ προσεκτικές.

Κοινή συνιστώσα σε χώρες όπως η Δανία και το Βέλγιο που εξετάζουν το άνοιγμα των σχολείων μετά το Πάσχα, είναι να έχουν νέα διάταξη καθισμάτων στις τάξεις ή και μικρότερα τμήματα (που σημαίνει παράταση χρόνου σπουδών).

Οι ειδικοί συμφωνούν πως η όποια φάση χαλάρωσης θα πρέπει να συνδυαστεί με επιθετική εξέταση του πληθυσμού.

Σύμφωνα με έρευνα, πρόκειται για την ακριβή χώρα για να ζει κανείς. Βάσει της έρευνας που δημοσίευσε το Ceoworld Magazine και όπως αναφέρει το Lonely Planet, εννέα από τις 20 πρώτες χώρες σε ό,τι αφορά το κόστος ζωής, είναι ευρωπαϊκές.

Στην κορυφή της κατάταξης βρέθηκε η Ελβετία, ενώ ακολουθούν η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Ιαπωνία, η Δανία, οι Μπαχάμες, το Λουξεμβούργο, το Ισραήλ, η Σιγκαπούρη και η Νότια Κορέα.

Η Ελλάδα βρέθηκε στην 38η θέση της κατάταξης, ανάμεσα στη Τζαμάικα και τη Ζιμπάμπουε.

Πέντε χώρες μεταξύ των πρώτων 20 ήταν ασιατικές, ενώ μία ήταν από τη Λατινική Αμερική, μία από την Αφρική, δύο από την Καραϊβική και δύο από την Ωκεανία.

Όσον αφορά στις φθηνότερες χώρες για να ζει κανείς είναι το Πακιστάν, ακολουθούμενο από το Αφγανιστάν, την Ινδία, τη Συρία και το Ουζμπεκιστάν.

Το περιοδικό Ceoworld συνέλεξε στοιχεία από διάφορες μελέτες, δείκτες τιμών καταναλωτή, στοιχεία κόστους ζωής και διεθνή μέσα ενημέρωσης. Το φάσμα των εξόδων διαβίωσης επικεντρωνόταν σε μεταφορές, λογαριασμούς, διαμονή και ρουχισμό.