Το 35,5% εργάζεται πέρα από το προβλεπόμενο ωράριο

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εργασία πέραν του συμβατικού ωραρίου αποτελεί συνηθισμένη εμπειρία για μεγάλο μέρος των εργαζομένων. Η υπερεργασία δεν αφορά μόνο την αύξηση του χρόνου απασχόλησης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτή αναγνωρίζεται ή αποζημιώνεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 35,5% των εργαζομένων δηλώνει ότι εργάζεται περισσότερες ώρες από όσες προβλέπει το ωράριό του.

Μεταξύ όσων εργάζονται πέρα από το κανονικό τους ωράριο, το 54,7% αναφέρει ότι λαμβάνει οικονομική αποζημίωση για την πρόσθετη εργασία. Ωστόσο, το 34,5% δηλώνει ότι δεν αμείβεται καθόλου, ενώ ένα ακόμη 8,9% αποζημιώνεται με άδεια ή ρεπό αντί χρημάτων. Συνολικά, το 43,4% όσων πραγματοποιουν υπερωρίες δεν λαμβάνει άμεση χρηματική ανταμοιβή.

Η συχνότητα υπέρβασης του ωραρίου αυξάνεται όσο μεγαλώνει το μέγεθος της επιχείρησης. Στις πολύ μικρές επιχειρήσεις με έως 9 εργαζομένους, το 32% δηλώνει ότι εργάζεται επιπλέον ώρες τουλάχιστον περιστασιακά, ενώ στις επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζομένους το ποσοστό φτάνει στο 45,4%. Παρ’ όλα αυτά, η πιο έντονη υπερωριακή απασχόληση, δηλαδή άνω των έξι επιπλέον ωρών την εβδομάδα, εντοπίζεται κυρίως στις επιχειρήσεις με 50 έως 249 εργαζομένους (35,6%) και σε εκείνες με 10 έως 49 εργαζομένους (35,5%). Τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι η υπερεργασία αποτελεί διαχρονικό χαρακτηριστικό επιχειρήσεων κάθε μεγέθους.

Διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών

Η έρευνα αναδεικνύει σημαντικές αποκλίσεις ανάμεσα στα δύο φύλα όσον αφορά την αποζημίωση των υπερωριών. Οι άνδρες που εργάζονται επιπλέον ώρες δηλώνουν σε μεγαλύτερο ποσοστό ότι πληρώνονται για αυτές (58,8%), σε σύγκριση με τις γυναίκες (48,9%). Αντίθετα, οι γυναίκες αναφέρουν συχνότερα ότι οι υπερωρίες τους παραμένουν απλήρωτες, σε ποσοστό 41,1%, έναντι 29,9% των ανδρών. Το εύρημα υποδηλώνει μια σαφή έμφυλη ανισότητα ως προς την οικονομική αναγνώριση της πρόσθετης εργασίας.

Παράλληλα, η έλλειψη άμεσης οικονομικής αποζημίωσης για τις υπερωρίες εμφανίζεται σε όλα τα μεγέθη επιχειρήσεων. Το υψηλότερο ποσοστό καταγράφεται στις επιχειρήσεις με 10 έως 49 εργαζομένους (46,5%), ενώ ακολουθούν οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις με πάνω από 250 εργαζομένους (45,3%) και οι πολύ μικρές επιχειρήσεις έως 9 ατόμων (44,5%).

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι όσο συχνότερα εργάζεται κάποιος πέρα από το ωράριό του, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να μην αποζημιώνεται για αυτή την εργασία. Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι που δηλώνουν ότι υπερβαίνουν πολύ συχνά το ωράριό τους (45,6%) αναφέρουν ότι οι επιπλέον ώρες τους δεν πληρώνονται. Το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται στο 38% για όσους υπερεργάζονται συχνά, στο 33,5% για όσους το κάνουν περιστασιακά και στο 31,8% για όσους εργάζονται επιπλέον ώρες σπάνια.

Οι επιπτώσεις στην υγεία

Η έρευνα καταγράφει επίσης την άμεση σχέση ανάμεσα στις συνθήκες εργασίας και την υγεία των εργαζομένων. Η ποιότητα της εργασίας δεν αποτιμάται μόνο μέσα από τον μισθό ή το ωράριο, αλλά και από τις συνέπειες που έχει στην καθημερινότητα και την ευεξία των εργαζομένων.

Η εργασιακή επιβάρυνση εμφανίζεται ως ένα εκτεταμένο φαινόμενο. Ο συχνότερος παράγοντας πίεσης είναι τα αυστηρά χρονικά περιθώρια και ο αυξημένος φόρτος εργασίας, που αναφέρεται από το 60,1% των ερωτηθέντων. Ακολουθεί η πολύωρη παραμονή σε όρθια ή καθιστή στάση με 58,8%, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις με 31,3% και άλλες πηγές εργασιακού στρες με 22,2%.

Στους εργαζομένους που πραγματοποιούν πάνω από 11 επιπλέον ώρες εργασίας την εβδομάδα, τα ποσοστά είναι ακόμη υψηλότερα. Το 86,2% αναφέρει έντονη πίεση χρόνου ή αυξημένο φόρτο εργασίας, το 80,8% πολύωρη παραμονή σε στατική στάση, το 56,3% εργασία κατά τον ελεύθερο χρόνο του και το 49,8% επαναλαμβανόμενες κινήσεις. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η υπερεργασία δεν επιβαρύνει μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά την εργασιακή εμπειρία.

Μεγαλύτερη επιβάρυνση για όσους δεν πληρώνονται υπερωρίες

Η απλήρωτη υπερωριακή εργασία συνδέεται με αυξημένες ψυχοκοινωνικές πιέσεις. Όσοι δεν αμείβονται για τις επιπλέον ώρες τους δηλώνουν σε μεγαλύτερα ποσοστά ότι εργάζονται στον ελεύθερο χρόνο τους (38,4% έναντι 18%), αντιμετωπίζουν πρόσθετες αιτίες εργασιακού άγχους (34,3% έναντι 22,1%), έχουν περιορισμένη επικοινωνία ή συνεργασία στον χώρο εργασίας (25% έναντι 15,5%) και βιώνουν περιστατικά σωματικής ή λεκτικής βίας (17,6% έναντι 9,4%). Η μη αμειβόμενη υπερεργασία, επομένως, συνδέεται με συνολικά δυσμενέστερες εργασιακές συνθήκες.

Το άγχος αποτελεί το συχνότερο πρόβλημα υγείας που αποδίδουν οι εργαζόμενοι στην εργασία τους. Το 42,1% δηλώνει ότι παρουσίασε ή είδε να επιδεινώνεται το άγχος του κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες. Ακολουθούν οι πόνοι σε οστά, αρθρώσεις και μύες (29,4%), οι πονοκέφαλοι ή η κόπωση των ματιών (28,9%) και η γενικευμένη κόπωση (27,3%).

Μεγάλες επιχειρήσεις και αυξημένα προβλήματα υγείας

Οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις με περισσότερους από 250 εργαζομένους εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά προβλημάτων υγείας που συνδέονται με την εργασία. Το άγχος αγγίζει το 46,5%, οι μυοσκελετικοί πόνοι το 35,9%, οι πονοκέφαλοι και η κόπωση των ματιών το 39,1%, ενώ η συνολική κόπωση φτάνει στο 33%. Αντίθετα, χαμηλότερα ποσοστά καταγράφονται στις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Επιπλέον, όσοι σκέφτονται συχνά να αλλάξουν εργασία εμφανίζουν σαφώς μεγαλύτερη επιβάρυνση της υγείας τους. Το 63,3% αυτών αναφέρει άγχος, έναντι 36,2% όσων δεν εξετάζουν ποτέ το ενδεχόμενο αλλαγής εργασίας. Αντίστοιχα, οι πόνοι σε οστά και αρθρώσεις αγγίζουν το 45% έναντι 27%, οι πονοκέφαλοι το 42,8% έναντι 23% και η συνολική κόπωση το 37,4% έναντι 21,6%.

Παρόμοια εικόνα παρουσιάζουν και οι εργαζόμενοι με αυξημένο αριθμό υπερωριών. Όσοι εργάζονται περισσότερες από 11 επιπλέον ώρες εβδομαδιαίως εμφανίζουν σημαντικά υψηλότερα ποσοστά προβλημάτων υγείας. Οι μυοσκελετικοί πόνοι φτάνουν το 48,8%, έναντι 30,7% σε όσους εργάζονται 1 έως 5 επιπλέον ώρες, το άγχος το 57% έναντι 47,7% και η συνολική κόπωση το 45,3% έναντι 29,4%.

Τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι όσο αυξάνεται η υπερωριακή απασχόληση, τόσο επιβαρύνεται η υγεία των εργαζομένων, ιδιαίτερα όταν οι πρόσθετες ώρες παραμένουν απλήρωτες. Στους εργαζόμενους που δεν αμείβονται για τις υπερωρίες τους, το ποσοστό όσων δηλώνουν άγχος ανέρχεται στο 57,1%, έναντι 45,6% όσων αμείβονται. Αντίστοιχα, οι πονοκέφαλοι ή η κόπωση των ματιών καταγράφονται στο 44% έναντι 28%, ενώ η συνολική κόπωση φτάνει στο 40,1% έναντι 27,6%. Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν το σημαντικό ανθρώπινο κόστος της υπερεργασίας και των απλήρωτων υπερωριών.

Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι σε 30 χώρες δηλώνουν ότι έχουν υπερβολικό φόρτο εργασίας, το 34% αισθάνεται ότι η δουλειά του δεν αναγνωρίζεται και το 16% λέει ότι αντιμετωπίζει βία ή λεκτική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε νωρίτερα φέτος από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία.

Επαγγελματική εξουθένωση

Όπως δήλωσε στο Euronews Health η Sonia Nawrocka από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Συνδικάτων (ETUI), «ιδίως μετά την πανδημία, είδαμε μια έκρηξη ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας, ιδίως εκείνων που προκαλούνται από ή συνδέονται με την εργασία, συμπεριλαμβανομένης της επαγγελματικής εξουθένωσης».

Οι εταιρείες στην Ευρώπη δαπάνησαν περίπου 19,6 δισ. δολάρια (16,9 δισ. ευρώ) NB το 2023 για πρωτοβουλίες ευεξίας στον χώρο εργασίας, που κυμαίνονται από προγράμματα ενσυνειδητότητας και διαχείρισης στρες έως ατομική καθοδήγηση ψυχικής υγείας, και σήμερα περίπου το 29% των Ευρωπαίων εργαζομένων έχει πρόσβαση σε αυτά.

Οι ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι

Ωστόσο, η έρευνα δείχνει ότι αυτά τα προγράμματα συχνά δεν αντιμετωπίζουν τα δομικά ζητήματα που είναι γνωστά ως ψυχοκοινωνικοί κίνδυνοι: εργασιακή καταπόνηση, πολλές ώρες εργασίας, εργασιακή ανασφάλεια, έλλειψη αναγνώρισης και εκφοβισμός, για να μην αναφέρουμε τις ευρύτερες οικονομικές και τεχνολογικές αλλαγές που αναδιαμορφώνουν την ίδια την εργασία.

Οι ειδικοί λένε ότι η ευημερία των εργαζομένων πρέπει να είναι ένας μακροπρόθεσμος, ολιστικός στόχος, και όχι ένα αποσπασματικό πρόγραμμα που σχεδιάζεται από το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού (HR) μιας εταιρείας ή υπαγορεύεται από τις προσωπικές απόψεις ενός στελέχους.

«Νομίζω ότι αυτό λείπει πραγματικά από τον χώρο εργασίας αυτή τη στιγμή· όλα είναι υπερβολικά απλοϊκά, υπερβολικά μηχανιστικά και δεν βλέπουμε αποτελέσματα», είπε στο Euronews Health η Jolanta Burke, ερευνήτρια της θετικής ψυχολογίας και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Royal College of Surgeons in Ireland (RCSI).

Πώς διαμορφώνεται η εμπειρία των εργαζομένων

Η Manal Azzi, ανώτερη ειδικός για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) η προσέγγιση μιας εταιρείας σε θέματα προσλήψεων, προαγωγών, αξιολογήσεων απόδοσης, στυλ διοίκησης, επικοινωνίας και πόρων διαμορφώνει την εμπειρία των εργαζομένων και προσφέρει ευκαιρίες για τη δημιουργία πιο υγιών από ψυχικής άποψης χώρων εργασίας.

Σύμφωνα με έκθεση της εταιρείας ψηφιακής υγείας TELUS Health, οι μάνατζερ που ηγούνται ψυχικά υγιών και παραγωγικών ομάδων τείνουν να έχουν πέντε κοινά χαρακτηριστικά: γνήσιο ενδιαφέρον για την ευημερία του προσωπικού, ομαδικό προσανατολισμό που αποφεύγει τον ανθυγιεινό ανταγωνισμό, συμπερίληψη, αποφασιστικότητα και ικανότητα να καλλιεργούν αίσθηση σκοπού πέρα από τις καθημερινές εργασίες.

Κίνητρα για δράση

Ωστόσο, σύμφωνα με την Azzi, πολλοί εργοδότες εξακολουθούν να διστάζουν να αντιμετωπίσουν τους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους στον χώρο εργασίας.

Το δημοσίευμα του Euronews αναφέρει πως το διακύβευμα είναι μεγάλο, καθώς η κατάθλιψη και τα καρδιαγγειακά προβλήματα που προκαλούνται από το εργασιακό στρες κοστίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση πάνω από 100 δισ. ευρώ τον χρόνο, με τους εργοδότες να επωμίζονται πάνω από το 80% αυτού του κόστους, σύμφωνα με μελέτη του ETUI.

«Υπάρχουν μεγάλα κίνητρα για τους εργοδότες να αναλάβουν δράση, γιατί αρχίζει να τους κοστίζει», συμπληρώνει η Manal Azzi.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να υποφέρουν η σωματική και η ψυχική μου υγεία. Συχνά αισθανόμουν καταβεβλημένος, άδειος από ενέργεια και απομονωμένος από τον κόσμο γύρω μου. Όταν υιοθέτησα το σκυλί μου, η ζωή μου άλλαξε. Κατάλαβα αμέσως ότι έπρεπε να εφαρμόσω μια καθημερινή ρουτίνα περιπάτου, τόσο για το καλό του όσο και για το δικό μου. Οι καθημερινές βόλτες με τον σκύλο μου έχουν αναβαθμίσει σημαντικά τη σωματική και ψυχολογική μου υγεία. Η τακτική άσκηση και η κοινωνική επαφή στον εξωτερικό χώρο με έκαναν να νιώθω πιο δυνατός, γεμάτος ενέργεια και με πιο θετική προοπτική. Ο αγαπησιάρικος σκύλος μου που χρειάζεται τις βόλτες του, με έχει ενθαρρύνει να κάνω μια θετική αλλαγή στη ζωή μου.

Η χαρά της απόκτησης ενός σκύλου 

Η υιοθεσία ενός σκύλου, από ένα καταφύγιο φιλοζωικής, είναι μια από τις καλύτερες αποφάσεις που μπορείτε να πάρετε. Ο ενθουσιασμός και η ευθύνη του να φροντίζετε ένα νέο κουτάβι θα σας δώσει άλλο νόημα στην καθημερινότητα σας.  Η επιστροφή στο σπίτι με τα ενθουσιώδη κουνήματα της ουράς του φωτίζει αμέσως τη διάθεσή μας, ανεξάρτητα από το πόσο αγχωτική ήταν η μέρα. Η άνευ όρων αγάπη του σκύλου σας γεμίζει την καρδιά με ευτυχία. 

Μια σειρά επιστημονικών ερευνών αποδεικνύει ότι η ζωή με ένα σκυλί παρέχει μετρήσιμα οφέλη για τη σωματική και ψυχική υγεία. Η κατοχή ενός σκύλου μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ενός ατόμου, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της αρτηριακής πίεσης, της μείωσης της χοληστερόλης και της βελτίωσης της υγείας της καρδιάς. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η αλληλεπίδραση με σκύλους βοηθά στην απελευθέρωση της ωκυτοκίνης, μιας ορμόνης που μειώνει το στρες και την αρτηριακή πίεση. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η κατοχή ενός σκύλου μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης.

Πώς τα σκυλιά μειώνουν το άγχος

Εκτός από τα σωματικά οφέλη, πολλές μελέτες συνδέουν την ιδιοκτησία σκύλου με καλύτερη ψυχική υγεία, συμπεριλαμβανομένων μειωμένων ποσοστών κατάθλιψης, άγχους και μοναξιάς. Η συντροφιά ενός πιστού σκύλου μπορεί να μειώσει τα συναισθήματα απομόνωσης. Οι σκύλοι θεραπείας χρησιμοποιούνται επίσης όλο και περισσότερο για να παρέχουν άνεση και συναισθηματική υποστήριξη. Για παράδειγμα η ωκυτοκίνη είναι γνωστή ως η «ορμόνη της αγάπης» και απελευθερώνεται όταν χαϊδεύετε, αγκαλιάζετε ή αλληλεπιδράτε με το σκυλί σας. Αυτή η απελευθέρωση ωκυτοκίνης ενεργοποιεί αυτόματα ένα ηρεμιστικό αποτέλεσμα και μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης, “διώχνοντας” τα συναισθήματα του στρες. Τα σκυλιά αποτελούν μια πηγή άνευ όρων αγάπης, παρέχοντας συνεχή συντροφιά. Η στοργική φύση και η αφοσίωσή τους βοηθούν στην ελάττωση του στρες.

Αυξημένα κίνητρα & υπευθυνότητα

Η κατοχή ενός σκύλου απαιτεί αφοσίωση. Τα σκυλιά χρειάζονται τροφή, βόλτες και παιχνίδι. Οι ευθύνες, που συνεπάγεται η φροντίδα ενός σκύλου, ενθαρρύνουν την ανάπτυξη θετικών καθημερινών συνηθειών. Η παρουσία ενός εξαρτώμενου κατοικίδιου, που στηρίζεται σε εσάς, μπορεί να προσδώσει μια αίσθηση σκοπού και ικανοποίησης που δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο.

Κοινωνικές αλληλεπιδράσεις

Η κατοχή ενός σκύλου μπορεί να αποτελέσει έναν εξαιρετικό τρόπο για να γνωρίσετε νέα άτομα. Οι άνθρωποι έλκονται από τα κατοικίδια ζώα και αλληλοεπιδρούν με τα σκυλιά, καθιστώντας τους φυσικούς κοινωνικούς καταλύτες. Η έναρξη συνομιλιών είναι εύκολη όταν έχετε μαζί σας έναν αξιολάτρευτο σκύλο. Υπάρχει μια κοινή κατανόηση μεταξύ όλων όσων εκτιμούν τη συντροφιά των σκύλων. Η τακτική βόλτα του σκύλου σάς παρέχει περισσότερες ευκαιρίες για περιστασιακές συνομιλίες με γείτονες και άλλους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων. Ο σκύλος σάς συνδέει με την κοινότητά σας.

Ψυχική τόνωση και χαρά

Η υιοθεσία ενός σκύλου προσφέρει ατελείωτη ψυχική διέγερση, καθώς μαθαίνετε να μεγαλώνετε μαζί. Η εκπαίδευση του σκύλου σας σε νέα κόλπα και εντολές αποτελεί μια συναρπαστική διαδικασία μάθησης για εσάς και τον σκύλο. Οι βόλτες ενδυναμώνουν τη σχέση σας και διατηρούν το μυαλό σας δραστήριο. Η απλή παρατήρηση των χαριτωμένων συμπεριφορών και των ιδιαιτεροτήτων του σκύλου σας μπορεί να φωτίσει τη διάθεσή σας. Ο ενθουσιασμός τους για τα μικρά πράγματα στη ζωή σάς υπενθυμίζει να βρείτε χαρά στην κάθε στιγμή.

Η συναισθηματική υποστήριξη ενός σκύλου συντρόφου

Τα σκυλιά παρέχουν μια απίστευτη πηγή συναισθηματικής υποστήριξης που είναι απαράμιλλη. Η άνευ όρων αγάπη και στοργή τους μπορεί να έχει βαθιές επιδράσεις στην ψυχική υγεία. Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, τα σκυλιά δεν κρίνουν. Μπορείτε να μοιραστείτε τις βαθύτερες σκέψεις και τα συναισθήματά σας με ένα σκυλί και θα ανταποκριθεί με συμπόνια. Τα θεραπευτικά οφέλη της συντροφιάς των σκύλων είναι καλά τεκμηριωμένα. Μελέτες δείχνουν ότι η αλληλεπίδραση με σκύλους απελευθερώνει ωκυτοκίνη, σεροτονίνη, προλακτίνη και ντοπαμίνη – ορμόνες που σχετίζονται με το δέσιμο, την ευχαρίστηση και την ευημερία. Η ηρεμιστική παρουσία ενός σκύλου μπορεί να ανακουφίσει το άγχος, την κατάθλιψη, τη διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) και άλλες καταστάσεις. Τα σκυλιά είναι πάντα έτοιμα να χαρούν στη χαρά σας και να σας παρηγορήσουν σε δύσκολες στιγμές. Η συνεχής αισιοδοξία και ο ενθουσιασμός τους ανεβάζουν το ηθικό. Δεν υπάρχει καλύτερος σύντροφος για να ενισχύσετε την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή σας.

O σκύλος μου με διασκεδάζει

Τα σκυλιά είναι φυσικοί κωμικοί που ξέρουν πώς να μας κάνουν να γελάμε. Οι συμπεριφορές τους και τα  κόλπα τους δεν αποτυγχάνουν ποτέ να μας διασκεδάσουν. Το παιχνίδι και η αγκαλιά με τον “γούνινο” φίλο σας είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ανακουφίσετε το άγχος.  Ο ενθουσιασμός τους είναι μεταδοτικός. Πηγαίνοντας για πεζοπορία ή στην παραλία μαζί, ο σκύλος δημιουργεί αναμνήσεις που θα διαρκέσουν. Τα σκυλιά σκορπίζουν χαρά όπου κι αν πάνε.

Ισόβιος δεσμός και σκοπός

Η υιοθεσία ενός σκύλου από καταφύγιο δημιουργεί έναν αδιάσπαστο δεσμό που ενδυναμώνεται με τον καιρό. Ο σκύλος σας θα σας ανταποδώσει την αγάπη που του δείχνετε στο… εκατονταπλάσιο. Πολλά σκυλιά από καταφύγια έχουν βιώσει την εγκατάλειψη ή την κακοποίηση. Η συμπόνια σας θα σας ανταμείψει με απαράμιλλη αφοσίωση. Ένας υιοθετημένος σκύλος από καταφύγιο θα αναδείξει τις καλύτερες πτυχές της προσωπικότητάς σας.