Παρόλο που οι ανεμοστρόβιλοι πρωταγωνιστούν συχνά στις ειδήσεις, οι σημαντικότερες ζημιές από ακραία φαινόμενα αναφέρονται στις χαλαζοπτώσεις, οι οποίες εκτιμάται ότι ευθύνονται για το 50%-80% των συνολικών ζημιών από φυσικές καταστροφές. Και πάλι, οι ΗΠΑ αποτελούν το επίκεντρο αυτών των φαινομένων παγκόσμια, καθώς και την περιοχή με τις μεγαλύτερες αποζημιώσεις από χαλάζι, αν και η ανάλυση της Allianz Commercial δείχνει ότι και άλλες περιοχές έχουν υποστεί σημαντικές ζημιές. Το να είναι διασφαλισμένη μια επιχείρηση έναντι του κινδύνου αυτού δεν είναι πλέον προαιρετικό, αλλά απαραίτητο, ειδικά εάν διαθέτει εκτεθειμένα περιουσιακά στοιχεία σε περιοχές υψηλού ρίσκου. Ωστόσο, η αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου απαιτεί κάτι περισσότερο από παραδοσιακό σχεδιασμό σεναρίων – μια νέα προσέγγιση που αξιοποιεί την Τεχνητή Νοημοσύνη και μπορεί να εντοπίσει εκ των προτέρων τα ευπαθή σημεία, ενεργοποιώντας μηχανισμούς προληπτικής διαχείρισης κινδύνου.

Όπως σχολίασε ο Thomas Lillelund, Διευθύνων Σύμβουλος της Allianz Commercial: «Οι ισχυρές καταιγίδες μεταφοράς εξακολουθούν συχνά να θεωρούνται ‘δευτερεύων κίνδυνος’, ωστόσο οι ζημιές που προκαλούν σωρευτικά ανταγωνίζονται πλέον -και ορισμένες φορές ξεπερνούν- εκείνες των βασικών κινδύνων, όπως για παράδειγμα των τυφώνων. Αυτή η πραγματικότητα αναδεικνύει την ανάγκη οι επιχειρήσεις να επανεξετάσουν το ποσοστό έκθεσής τους στον κίνδυνο και να ενισχύσουν την ανθεκτικότητά τους, μέσα από προληπτικά και τοπικά προσαρμοσμένα μέτρα που περιορίζουν τόσο τις υλικές όσο και τις λειτουργικές ζημιές».

Οι ζημιές ενισχύονται από τον πληθωρισμό και την ταχεία αστικοποίηση

Η πληθυσμιακή αύξηση και η ανάπτυξη σε περιοχές υψηλού κινδύνου έχουν εντείνει την έκθεση σε κινδύνους καιρικών φαινομένων, ενώ παράγοντες όπως ταχεία αστικοποίηση, παλαιές υποδομές και κανονισμοί δόμησης που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες συνθήκες διαβίωσης αυξάνουν τον κίνδυνο και το ύψος των ζημιών. Παρά το μικρό γεωγραφικό αποτύπωμα και τη σύντομη διάρκεια, τα φαινόμενα SCS έχουν ιδιαίτερα έντονη καταστροφική δυναμική, ειδικά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Οι ισχυροί άνεμοι αποτελούν τον δεύτερο βασικό παράγοντα ζημιών μετά το χαλάζι, κυρίως λόγω ανεμοστρόβιλων και μεγάλων καταιγίδων. Οι χαλαζοπτώσεις επηρεάζουν κυρίως κτίρια -ιδιαίτερα στέγες- και οχήματα, που αποτελούν βασικά αίτια κοστοβόρων ασφαλιστικών αποζημιώσεων και οι ζημιές μπορεί να είναι εκτεταμένες, αφού ένας χαλαζόκοκκος στο μέγεθος μπάλας μπέιζμπολ μπορεί να έχει κινητική ενέργεια αντίστοιχη μιας «γρήγορης ρίψης» (fastball), φτάνοντας ταχύτητες έως και 160 χλμ/ώρα ή και περισσότερο. Αυτό που κάποτε αποτελούσε συνηθισμένη περιουσιακή φθορά, αποτελεί πλέον καταστροφή περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας, από στόλους αεροσκαφών μέχρι εγκαταστάσεις ηλιακής ενέργειας, οδηγώντας τη σοβαρότητα των αποζημιώσεων σε επίπεδα που απαιτούν μια θεμελιωδώς διαφορετική ανταπόκριση, όπως δείχνει η ανάλυση της Allianz Commercial.

Παράλληλα, ο πληθωρισμός έχει αυξήσει σημαντικά το κόστος επισκευών και ανακατασκευών, το οποίο επιβαρύνεται περαιτέρω από δυσκολίες στην εφοδιαστική αλυσίδα, όπως ελλείψεις σε εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και σε οικοδομικά υλικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κόστος αντικατάστασης στέγης, το οποίο σε ορισμένες περιοχές έχει αυξηθεί κατά 250% από το 2000 και κατά 45% τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με τη Willis Re.

Η μείωση κινδύνου ως άμεση επιχειρηματική προτεραιότητα

Οι επιχειρήσεις οφείλουν να λαμβάνουν μέτρα προστασίας και διαχείρισης κινδύνου από σφοδρά καιρικά φαινόμενα ανάλογα με τη δραστηριότητά τους και τις τοπικές καιρικές συνθήκες. Για παράδειγμα, ένα data center στις κεντρικές ΗΠΑ, στην περιοχή που ονομάζεται Tornado Alley, απαιτεί διαφορετική στρατηγική από μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων στην επιρρεπή στο χαλάζι περιοχή της βόρειας Ισπανίας.

Η ανάλυση σεναρίων είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση του ποσοστού έκθεσης σε πιθανούς κινδύνους και την ενίσχυση της ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ώστε, αντί να αντιδρούν σε απώλειες μετά από μια μεγάλη καταιγίδα, να μπορούν πλέον να λειτουργούν προληπτικά, χρησιμοποιώντας την Τεχνητή Νοημοσύνη για να εντοπίζουν αδύναμα σημεία σε στέγες, προσόψεις ή κρίσιμο εξοπλισμό και ιεραρχώντας ενέργειες αναβάθμισης που ελαχιστοποιούν τις μελλοντικές ζημιές. Η ανάλυση μπορεί ακόμη να αποκαλύψει κρυμμένα τρωτά σημεία, να εντοπίσει πιθανά σημεία καμπής και να δείξει πώς οι κίνδυνοι μπορούν να μετατοπιστούν με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η προσέγγιση που εξετάζει το μέλλον ενισχύει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να δοκιμάζουν επιλογές, να εστιάζουν στις επενδύσεις και να σχεδιάζουν στρατηγικές που παραμένουν αποτελεσματικές ακόμα και αν επηρεάζονται από πολλαπλούς παράγοντες.

Ο Michael Bruch, Global Head of Risk Advisory Consulting Services της Allianz Commercial, σημειώνει: «Τα παραδοσιακά μοντέλα καταστροφών δυσκολεύονται εδώ και καιρό να καταγράψουν τους παράγοντες κινδύνου που αφορούν σε ακίνητα (όπως για παράδειγμα τύπος οροφής και αξία) ή στις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που επιφέρει στα κτίρια η έκθεση σε κινδύνους όπως το χαλάζι. Καθώς η Τεχνητή Νοημοσύνη ενσωματώνεται στη χάραξη στρατηγικής πρόβλεψης κινδύνου, αναδεικνύεται και το πιο σημαντικό της όφελος προς τους πελάτες, που είναι η ικανότητά της να υποστηρίζει πιο έξυπνες στρατηγικές, οι οποίες προκύπτουν από αποδεδειγμένα στοιχεία που προσαρμόζονται συνεχώς στις μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες, χωρίς να βασίζονται αποκλειστικά στα ιστορικά πρότυπα. Προσεγγίζοντας τη διαχείριση του κινδύνου με έναν συνδυασμό ανάλυσης δεδομένων και τεχνητής νοημοσύνης αποτελεί το μέλλον και θα είναι καθοριστικής σημασίας για τους οργανισμούς εκείνους που επιδιώκουν να ευημερήσουν σε ένα ολοένα και πιο ασταθές κλιματικό περιβάλλον».

Κύριος μοχλός αυτής της ανάπτυξης ήταν τα χρεόγραφα και οι μετοχικοί τίτλοι (μερίδιο χαρτοφυλακίου στο 38%), οι οποίοι αυξήθηκαν κατά 23,9%.

Η αύξηση αυτή αντιστάθμισε τη μείωση της μεγαλύτερης κατηγορίας περιουσιακών στοιχείων στο χαρτοφυλάκιο των ελληνικών νοικοκυριών, δηλαδή των τραπεζικών καταθέσεων (μερίδιο 53%), οι οποίες μειώθηκαν κατά 1,1%. Οι ασφαλίσεις/συντάξεις επίσης παρουσίασαν σημαντική αύξηση 6,8%, αν και το μερίδιό τους στο χαρτοφυλάκιο παραμένει μικρό (6%).

Η μείωση των τραπεζικών καταθέσεων οφείλεται στην αλλαγή της αποταμιευτικής συμπεριφοράς. Αντίθετα με την παγκόσμια τάση, οι νέες αποταμιεύσεις αυξήθηκαν κατά 36%, φτάνοντας τα 5,4 δισ. ευρώ. Ωστόσο, οι Έλληνες αποταμιευτές απέσυραν 2,2 δισ. ευρώ από τραπεζικές καταθέσεις και τα κατηύθυναν σε χρεόγραφα και μετοχικούς τίτλους (7,6 δισ. ευρώ), με τα ομόλογα να είναι οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι. Οι ασφαλίσεις/συντάξεις έλαβαν 0,5 δισ. ευρώ από νέες αποταμιεύσεις. Συνολικά, οι Έλληνες αποταμιευτές αντέδρασαν έντονα στην αλλαγή πορείας των επιτοκίων.

Αύξηση της αγοραστικής δύναμης

Ακόμα και σε πραγματικούς όρους, η εικόνα δεν αλλάζει σημαντικά: Προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό, τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά 3,1% το 2023, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη πραγματική αύξηση στην περιοχή, ακόμη και μπροστά από τη Σουηδία. Σε σύγκριση με τα προ πανδημίας επίπεδα του 2019, η αγοραστική δύναμη των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ήταν 7,2% υψηλότερη.

Οι υποχρεώσεις μειώθηκαν κατά 1,6%, οδηγώντας τον δείκτη χρέους στο 49% στο τέλος του 2023, δηλαδή για πρώτη φορά κάτω από το αντίστοιχο επίπεδο των γερμανικών νοικοκυριών. Τέλος, τα καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά ένα πολύ ισχυρό 12,4%. Με καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ανά κάτοικο 21.140 ευρώ, η Ελλάδα ανέβηκε μία θέση στην κατάταξη των 20 πλουσιότερων χωρών, φτάνοντας στην 29η θέση (παρακάτω σχετικός πίνακας).

Τα στοιχεία της έκθεσης

Στα βασικά στοιχεία της έκθεσης της Allianz επισημαίνονται :

• Τα παγκόσμια χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία των ιδιωτικών νοικοκυριών αυξήθηκαν κατά 7,6% το 2023, καλύπτοντας πλήρως και τις απώλειες του προηγούμενου έτους.
• Οι νέες αποταμιεύσεις επανήλθαν στα φυσιολογικά επίπεδα μετά τα χρόνια άνθησης λόγω της πανδημίας, καθώς οι αποταμιευτές άρχισαν να «περιφρονούν» τις τράπεζες.
•  Με την αύξηση των επιτοκίων, η ανάπτυξη του ιδιωτικού χρέους επιβραδύνθηκε περαιτέρω, φθάνοντας το 4,1% παγκοσμίως, το χαμηλότερο ποσοστό ανάπτυξης των τελευταίων εννέα ετών.
•  Τα αυξημένα επιτόκια επιβάρυναν επίσης τα περιουσιακά στοιχεία των ακινήτων, τα οποία κατέγραψαν τη χαμηλότερη αύξηση των τελευταίων 10 ετών, με πενιχρή αύξηση 1,8%

Καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ανα κάτοικο το 2023 

Ειδικότερα, όπως υπογραμμίζεται στην έκθεση «Global Wealth Report», το 2023 χαρακτηρίστηκε από έντονη νομισματική σύσφιξη. Ωστόσο, οι οικονομίες αποδείχθηκαν ανθεκτικές και οι αγορές άνθισαν. Παρά την νομισματική σύσφιξη που επικράτησε, τα παγκόσμια χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία των ιδιωτικών νοικοκυριών κατέγραψαν ισχυρή ανάπτυξη: Με αύξηση 7,6%, οι απώλειες της προηγούμενης χρονιάς (-3,5%) υπερκαλύφθηκαν.

Γενικά, τα συνολικά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ανήλθαν στα 239 τρισ. ευρώ στο τέλος του 2023. Η ανάπτυξη στις τρεις κύριες κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων ήταν αρκετά άνιση. Τα χρεόγραφα και οι μετοχικοί τίτλοι (11,0%) και οι ασφαλίσεις/συντάξεις (6,2%) ωφελήθηκαν από την άνθιση των χρηματιστηρίων και τα υψηλότερα επιτόκια και αναπτύχθηκαν ταχύτερα από τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας.

Αντίθετα, η αύξηση των τραπεζικών καταθέσεων μειώθηκε στο 4,6% μετά τα χρόνια της άνθησης την περίοδο της πανδημίας, καταγράφοντας μία από τις χαμηλότερες αυξήσεις των τελευταίων 20 ετών.

Ανάκαμψη για τις περισσότερες χώρες

Η ανάκαμψη το 2023 ήταν ευρεία. Συγκεκριμένα, μόνο δύο χώρες, η Νέα Ζηλανδία και η Ταϊλάνδη, κατέγραψαν αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Επιπλέον, η ανάπτυξη ήταν σχετικά ομοιόμορφη σε όλες τις περιοχές, κυρίως στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική, όπου και οι δύο αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 8% – με τις ΗΠΑ (8,6%) να καταγράφουν ακόμα πιο ισχυρή ανάπτυξη από την Κίνα (8,2%). Ως αποτέλεσμα, το πλεονέκτημα ανάπτυξης των αναδυόμενων οικονομιών έναντι των προηγμένων οικονομιών συρρικνώθηκε και πάλι σημαντικά, φτάνοντας μόλις στις 2 ποσοστιαίες μονάδες το περασμένο έτος.

Τα τελευταία έξι από τα επτά χρόνια, οι αναδυόμενες οικονομίες έχουν κατά κύριο λόγο χάσει το προβάδισμα στην ανάπτυξη. «Η συγκριτικά ασθενέστερη ανάπτυξη των φτωχότερων χωρών αντικατοπτρίζει τη νέα πραγματικότητα ενός κατακερματισμένου κόσμου», δήλωσε ο Ludovic Subran, επικεφαλής οικονομολόγος της Allianz. «Μέχρι το 2017, το έτος που ξεκίνησαν οι εμπορικές διαφορές μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας, οι φτωχότερες χώρες εξακολουθούσαν να έχουν πλεονέκτημα ανάπτυξης 10 ποσοστιαίων μονάδων ή και περισσότερο έναντι των πλουσιότερων χωρών. Όλοι θα πληρώσουμε το τίμημα για την αποσύνδεση, αλλά οι αναδυόμενες οικονομίες είναι εκείνες που θα επηρεαστούν περισσότερο. Ένας λιγότερο συνδεδεμένος κόσμος είναι ένας πιο άνισος κόσμος».

Δεν υπάρχει χώρος για τραπεζικές καταθέσεις

Το 2023, η εξομάλυνση των νέων αποταμιεύσεων συνεχίστηκε μετά τα χρόνια άνθησης λόγω πανδημίας με τις εξαναγκαστικές αποταμιεύσεις: Οι αποταμιεύσεις μειώθηκαν κατά 19,3%, φτάνοντας τα 3,0 τρισ. ευρώ. Αυτή η μείωση οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά στις τραπεζικές καταθέσεις. Συνολικά, οι τράπεζες παγκοσμίως έλαβαν μόλις 19 δισ. ευρώ, σημειώνοντας πτώση της τάξης του 97,7%.

Ο κύριος υπαίτιος: Τα νοικοκυριά στις ΗΠΑ, τα οποία εκκαθάρισαν καταθέσεις αξίας 650 δισ. ευρώ. Οι άλλες δύο κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων, από την άλλη, παρέμειναν δημοφιλείς στους αποταμιευτές. Οι εισροές σε τίτλους αυξήθηκαν μάλιστα ξανά κατά 10,0%. Ωστόσο, υπήρξε μια αξιοσημείωτη αλλαγή προτιμήσεων σε αυτή την κατηγορία περιουσιακών στοιχείων: ενώ οι μετοχές πουλήθηκαν συνολικά σε πολλές αγορές, οι αποταμιευτές σημείωσαν σημαντικά κέρδη στα ομόλογα, χάρη στην αλλαγή των επιτοκίων. Και οι ασφαλίσεις/συντάξεις αποδείχθηκαν σχετικά ανθεκτικές, με τη μείωση των νέων αποταμιεύσεων παγκοσμίως να ανέρχεται μόλις στο 4,9%.

Αναμενόμενη συγκράτηση

Παρά το γεγονός ότι τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία δεν επηρεάστηκαν από την αλλαγή της πορείας των επιτοκίων, ο αντίκτυπος των υποχρεώσεων των ισολογισμών των νοικοκυριών ήταν εμφανής το 2023. Η ανάπτυξη του ιδιωτικού χρέους επιβραδύνθηκε περαιτέρω, φθάνοντας το 4,1% παγκοσμίως – το χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης εδώ και εννέα έτη. Συνολικά, οι παγκόσμιες υποχρεώσεις των ιδιωτικών νοικοκυριών ανήλθαν σε 57 τρισ. ευρώ στο τέλος του 2023. Η μείωση του ρυθμού ανάπτυξης του χρέους καταγράφηκε σχεδόν σε όλες τις περιοχές παγκοσμίως το 2023.

Η τάση ήταν ιδιαίτερα έντονη στη Δυτική Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, όπου η ανάπτυξη μειώθηκε περισσότερο από το μισό, αγγίζοντας το 1,1% και 2,9% αντίστοιχα. Καθώς η ονομαστική ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας παρέμεινε υψηλή λόγω του πληθωρισμού, ο παγκόσμιος δείκτης χρέους (οι υποχρεώσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ) έπεσε για τρίτη συνεχή χρονιά, υποχωρώντας κατά 1,5 ποσοστιαίες μονάδες στο 65,4%. Πρόκειται για πτώση άνω των 3 ποσοστιαίων μονάδων σε σχέση με πριν από 20 χρόνια.

Η σχετικά ισχυρή ανάπτυξη των περιουσιακών στοιχείων και η σχετικά αδύναμη αύξηση των υποχρεώσεων, οδήγησαν σε σημαντική αύξηση των καθαρών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων κατά 8,8% (τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία μείον των υποχρεώσεων). Συνολικά, τα παγκόσμια καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ανήλθαν σε 182 τρισ. ευρώ στο τέλος του 2023, το οποίο παρουσίασε αύξηση σχεδόν 15 τρισ. ευρώ σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και υπερβαίνοντας, όμως, κατά 4 τρισ. ευρώ το προηγούμενο ρεκόρ του 2021.

Ανατροπή

Ένας ακόμη τομέας που υπέστη πλήγμα από την αύξηση των επιτοκίων είναι αυτός των ακινήτων, ο οποίος κατέγραψε τη χαμηλότερη ανάπτυξη της τελευταίας δεκαετίας, με αύξηση μόλις 1,8%.

Στη Δυτική Ευρώπη, μάλιστα, σημείωσε πτώση κατά 2,2%. Στο παρελθόν, οι ρυθμοί ανάπτυξης της αγοράς ακινήτων υστερούσαν σε σύγκριση με τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία στις περισσότερες αγορές.

Στη Βόρεια Αμερική, για παράδειγμα, η ετήσια διαφορά ξεπερνούσε σχεδόν τη 1 ποσοστιαία μονάδα τα τελευταία 20 χρόνια, αντικατοπτρίζοντας το γεγονός ότι τα μακροπρόθεσμα κεφαλαιακά κέρδη στα ακίνητα είναι χαμηλότερα από εκείνα των μετοχών.

Το μέλλον για τον τομέα ακινήτων προβλέπεται ακόμα πιο απαιτητικό, δεδομένου του αυξανόμενου αντίκτυπου της κλιματικής αλλαγής στα περιουσιακά στοιχεία των ακινήτων. Παρόλο που οι φυσικές καταστροφές κυριαρχούν στα πρωτοσέλιδα, το κόστος της μετάβασης σε φιλικά προς το περιβάλλον κτίρια (οι λεγόμενοι κίνδυνοι μετάβασης) θα έχει μακροπρόθεσμα τη μεγαλύτερη επίδραση.

Προβλέψεις για τον Δείκτη Τιμών Οικιστικών Ακινήτων υπό διαφορετικά κλιματικά σενάρια έως το 2050 δείχνουν μειώσεις άνω του 20% σε πολλές αγορές. Για όλες τις αγορές που εξετάστηκαν, η αξία των ακινήτων θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη κατά 30 τρισ. ευρώ. «Στο μέλλον, οι τιμές των ακινήτων θα καθορίζονται εξίσου από την τοποθεσία και την ενεργειακή τους αποδοτικότητα», δήλωσε ο Hazem Krichene, συγγραφέας της έκθεσης. «Ενώ οι φυσικοί κίνδυνοι είναι αναπόφευκτοι, οι κίνδυνοι μετάβασης δεν είναι: είναι, ουσιαστικά το αποτέλεσμα πολιτικών αποφάσεων.

Η Αυστραλία δείχνει τον δρόμο. Φιλόδοξες κλιματικές πολιτικές μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, ελαχιστοποιώντας τις επιπτώσεις στις τιμές των ακινήτων. Οι πιθανές μεγάλες απώλειες σε άλλες αγορές αποτελούν σαφή έκκληση για αποδοτικές και αποτελεσματικές κλιματικές πολιτικές. Ακόμη δεν είναι αργά».

Η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Πίστης ΑΕΓΑ

Η Εταιρία Ευρωπαϊκή Πίστη ΑΕΓΑ (η Εταιρία) σε εφαρμογή των διατάξεων του Ν. 3556/2007 και σύμφωνα με την από 16/02/2022 TR-1 γνωστοποίηση, που έλαβε την ως άνω ημερομηνία από την εταιρία Allianz S.E. με έδρα το Μόναχο Γερμανίας, ενημερώνει το επενδυτικό κοινό ότι στις 14/02/2022 έλαβε χώρα η ακόλουθη σημαντική μεταβολή στο ποσοστά συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο και στα δικαιώματα ψήφου επί των μετοχών της Εταιρίας:

Η εταιρία Allianz S.E., αγόρασε 2.504.091 κοινές ονομαστικές μετοχές μετά δικαιωμάτων ψήφου της Εταιρίας, άμεσης ιδιοκτησίας. Μετά την ως άνω μεταβίβαση το ποσοστό της άμεσης συμμετοχής της εταιρίας Allianz S.E. επί του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου και των δικαιωμάτων ψήφου της Εταιρίας ανήλθε από 0,000% σε 9,435%.

Σημειώνεται ότι στις 15/02/2022 η εταιρία Allianz S.E., αγόρασε επιπλέον 123.359 κοινές ονομαστικές μετοχές μετά δικαιωμάτων ψήφου της Εταιρίας, άμεσης ιδιοκτησίας.

Με βάση τις παραπάνω συναλλαγές, η εταιρία Allianz S.E., κατέχει πλέον 2.627.450 μετοχές που αντιστοιχούν σε 9,900% του συνόλου του μετοχικού κεφαλαίου και των δικαιωμάτων ψήφου της Εταιρίας.

Κρίση; Ποια κρίση;

Η ίδια ιστορία πρόκειται να επαναληφθεί το 2020 – αλλά σε ακραία μορφή. Καθώς ο Covid-19 βύθισε την παγκόσμια οικονομία στη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων 100 χρόνων, οι κεντρικές τράπεζες και οι δημοσιονομικές αρχές σε όλο τον κόσμο πυροδότησαν πρωτοφανή νομισματικά και δημοσιονομικά «υπερ-όπλα», προστατεύοντας τα νοικοκυριά και τα χρηματοοικονομικά τους περιουσιακά στοιχεία από τις συνέπειες ενός κόσμου σε σύγχυση. Εκτιμούμε ότι τα νοικοκυριά μπόρεσαν να αντισταθμίσουν τις απώλειες του πρώτου τρίμηνου και κατέγραψαν μια ελαφρά αύξηση 1,5% στα παγκόσμια χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία στο τέλος του δεύτερου τριμήνου του 2020, καθώς οι τραπεζικές καταθέσεις, τροφοδοτούμενες από γενναιόδωρα δημόσια προγράμματα στήριξης και προληπτική αποταμίευση, αυξήθηκαν κατά 7,0%. Είναι πολύ πιθανό, τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία των νοικοκυριών να έχουν θετικό πρόσημο στο τέλος του 2020, δηλαδή του έτους της πανδημίας.

«Προς το παρόν, η νομισματική πολιτική «εμβολιάζει» τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία εναντίον του Covid-19», δήλωσε ο Λούντοβιρς Σούρμαν, επικεφαλής οικονομολόγος της Allianz. «Αλλά δεν πρέπει να γελιόμαστε. Τα μηδενικά και αρνητικά επιτόκια είναι “ένα γλυκό δηλητήριο”. Υπονομεύουν τη συσσώρευση πλούτου και επιδεινώνουν την κοινωνική ανισότητα, καθώς οι ιδιοκτήτες περιουσιακών στοιχείων μπορούν να αποκτήσουν απροσδόκητα κέρδη. Αυτό δεν είναι βιώσιμο. Το να σώζεις μία κατάσταση δεν είναι το ίδιο με το να κερδίζεις το μέλλον. Για το λόγο αυτό, χρειαζόμαστε τώρα, περισσότερο από ποτέ διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στη μετά-Covid-19 εποχή, για να θέσουμε τα θεμέλια για μια ανάπτυξη, χωρίς αποκλεισμούς».

Αντιστροφή τάσεων

Το χάσμα πλούτου μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών έχει διευρυνθεί ξανά. Το 2000, τα καθαρά κατά κεφαλήν χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία ήταν κατά 87 φορές υψηλότερα, κατά μέσο όρο, στις προηγμένες οικονομίες από ό, τι στις αναδυόμενες αγορές; έως το 2016 η αναλογία αυτή είχε μειωθεί στο 19. Από τότε, αυξήθηκε ξανά στο 22 (το 2019). Αυτή η αναστροφή της τάσης σύγκλισης είναι εκτεταμένη: για πρώτη φορά, ο αριθμός των μελών της παγκόσμιας μεσαίας τάξης πλούτου έχει μειωθεί σημαντικά, από πάνω από 1 δισεκατομμύριο άτομα το 2018 σε μόλις 800 εκατομμύρια άτομα το 2019. Ωστόσο, εξετάζοντας τις εξελίξεις από την αρχή του αιώνα, η άνοδος των αναδυόμενων αγορών παραμένει εντυπωσιακή. Λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση του πληθυσμού, η παγκόσμια τάξη μεσαίου πλούτου αυξήθηκε σχεδόν κατά 50% και η τάξη υψηλού πλούτου κατά 30% – ενώ η τάξη χαμηλού πλούτου μειώθηκε σχεδόν κατά 10%. Παρά αυτήν την πρόοδο, ο κόσμος παραμένει εξαιρετικά άνισος. Το πλουσιότερο 10% παγκοσμίως – 52 εκατομμύρια άτομα με μέσα καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία €240.000, στις χώρες που εξετάζουμε – κατέχουν από κοινού περίπου το 84% του συνόλου των καθαρών χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων το 2019. Μεταξύ αυτών, το πλουσιότερο 1% – με μέσο καθαρό χρηματοοικονομικό ενεργητικό άνω του €1,2 εκατ. – κατέχει σχεδόν το 44%. Η εξέλιξη από την αλλαγή της χιλιετίας είναι εντυπωσιακή. Ενώ το μερίδιο του πλουσιότερου 10% μειώθηκε κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες, αυτό του πλουσιότερου 1% αυξήθηκε κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες. Με βάση αυτό, οι υπερ-πλούσιοι φαίνεται ότι απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την υπόλοιπη κοινωνία.

«Είναι πολύ ανησυχητικό το ότι το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών άρχισε να διευρύνεται και πάλι, ακόμη και πριν έρθει ο Covid-19», σχολίασε η Πατρίσια Πελάγιο Ρομέρο, εκ των συντακτών της έκθεσης. «Καθώς η πανδημία πιθανότατα θα αυξήσει περαιτέρω την ανισότητα, θα αποτελέσει ένα παράγοντα υποτροπής όχι μόνο στην παγκοσμιοποίηση, αλλά και στη διαταραχή της εκπαίδευσης και των υπηρεσιών υγείας, ιδίως σε χώρες με χαμηλό εισόδημα. Εάν όλο και περισσότερες οικονομίες γίνονται εσωστρεφείς, ο κόσμος στο σύνολό του θα είναι φτωχότερος».

Ελλάδα: Ισχυρή ανάκαμψη

Τα ακαθάριστα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία των ελληνικών νοικοκυριών αυξήθηκαν κατά 8,8% το 2019, έχοντας μειωθεί κατά 6,9% το προηγούμενο έτος, καταγράφοντας έτσι την ταχύτερη αύξηση σε έξι χρόνια. Η κύρια αιτία αυτής της ισχυρής απόδοσης βρίσκεται στην κατηγορία περιουσιακών στοιχείων των τίτλων που σημείωσαν άνοδο της τάξης του 33,4%, χάρη στην άνθηση των χρηματιστηρίων. Ένα άλλο φωτεινό σημείο ήταν η ασφάλιση και οι συντάξεις που αυξήθηκαν κατά 13,5%, σημειώνοντας την υψηλότερη ανάπτυξη από την Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση. Οι τραπεζικές καταθέσεις, από την άλλη πλευρά, μειώθηκαν κατά 1,9%, για πέμπτο συνεχές έτος. Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στο δείγμα μας, όπου οι τραπεζικές καταθέσεις έχουν μειωθεί την τελευταία δεκαετία, όχι οριακά αλλά κατά 26%, αποκαλύπτοντας τη σοβαρότητα της κρίσης και τις δυσκολίες των ελληνικών νοικοκυριών να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Ωστόσο, η κατηγορία αυτή περιουσιακών στοιχείων παραμένει η πιο δημοφιλής μεταξύ των Ελλήνων αποταμιευτών με μερίδιο χαρτοφυλακίου 58,2%, συγκριτικά με τους τίτλους, ιδιαίτερα των ασφαλίσεων και των συντάξεων με ποσοστά της τάξης του 34,0% και του 4,7%, αντίστοιχα.

Μετά από ένα χρόνο ανάπτυξης (+ 2,0% το 2018), οι υποχρεώσεις συνέχισαν να μειώνονται το 2019, κατά 5,2%. Το συνολικό χρέος έχει μειωθεί κατά 29% μετά το ανώτατο επίπεδό του το 2010 – στην πραγματικότητα, η Ελλάδα, είναι μια από τις λίγες χώρες στην Ευρώπη (μαζί με την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ιρλανδία) που μείωσε το συνολικό χρέος – το κατά κεφαλήν χρέος μειώθηκε κατά περίπου €3.800 και ο δείκτης χρέους (υποχρεώσεις ως % του ΑΕΠ) μειώθηκε κατά 18 ποσοστιαίες μονάδες. Με 58% στο τέλος του 2019, είναι τώρα πολύ κάτω από τον περιφερειακό μέσο όρο του 75% και σχεδόν ισοδύναμος με τον δείκτη χρέους των φειδωλών γερμανικών νοικοκυριών.

Τέλος, τα καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία αυξήθηκαν κατά 20,9%. Με καθαρά χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία κατά κεφαλήν της τάξης των 15.360 ευρώ, η Ελλάδα παρέμεινε στην 30η θέση στην κατάταξη των 20 πλουσιότερων χωρών, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Ένα άλλο μοναδικό, αλλά λυπηρό ρεκόρ για την Ελλάδα: Είναι η μόνη χώρα, όπου τα καθαρά κατά κεφαλήν χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία σήμερα είναι, σε ονομαστικούς όρους, κάτω από το επίπεδο που κατεγράφετο πριν από τη Παγκόσμια Χρηματοπιστωτική Κρίση (GFC): κατά μέσο όρο, τα ελληνικά νοικοκυριά έχουν χάσει το 21% του πλούτου τους, ή διαφορετικά €4.100.