Σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, ο κ. Πεκέρ ανέφερε πως θα υπάρξει ένα παράθυρο ευκαιρίας το επόμενο φθινόπωρο στις σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ, «όταν ο Μπάιντεν ίσως προσπαθήσει να αποκαταστήσει τις σχέσεις με την Άγκυρα. Αλλά, το τανγκό χρειάζεται δύο. Και ο πρόεδρος Ερντογάν θα πρέπει να ανταποκριθεί με μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, ειδικά για τους S400».

Σε ερώτηση αν η Τουρκία ενδέχεται να βρει ευκαιρία να κλιμακώσει στην Αν. Μεσόγειο για να είναι σε καλύτερη διαπραγματευτική θέση, ο κ. Πεκέρ εκφράζει την άποψη ότι οι σχέσεις μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας, οι εξελίξεις στην Κύπρο και οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ε.Ε. θα είναι οδηγοί των εξελίξεων, παρά οι στρατηγικές επιδιώξεις μιας προεδρίας Μπάιντεν.

«Εκτιμώ ότι ο πρόεδρος Ερντογάν θα ήταν πολύ πιο χαρούμενος με μια δεύτερη θητεία Τραμπ, αλλά την ίδια ώρα οι τουρκικές αρχές είχαν ξεκινήσει να προετοιμάζουν το έδαφος για να δουλέψουν με μια διακυβέρνηση Μπάιντεν εδώ και αρκετό καιρό», πρόσθεσε.

Συνολικά, εκτίμησε ο κ. Πεκέρ, πως «θα δούμε στην αμερικανική εξωτερική πολιτική μια επιστροφή στην κανονικότητα. Περισσότερη σιγουριά, μεγαλύτερη δέσμευση στους διεθνείς οργανισμούς, επαναβεβαίωση της ηγεσίας στο ΝΑΤΟ και των διατλαντικών δεσμών, αποκατάσταση εμπορικών δεσμών με την Ε.Ε., πιθανώς με απαλοιφή ορισμένων δασμών, επιστροφή στη συμφωνία των Παρισίων για το κλίμα και ίσως μια προσπάθεια για επανεκκίνηση των επαφών με το Ιράν για τη Συμφωνία για τα Πυρηνικά».

Επιπλέον ο κ. Πεκέρ παρατήρησε πως η Τουρκία μπορεί να χαμηλώσει τον βαθμό της έντασης για να στείλει ένα μήνυμα καλής θέλησης στην Ουάσιγκτον.

«Ένα από αυτά που θα δούμε είναι μια προθυμία της Τουρκίας να αφήσει στο περιθώριο τους S400 ή να τους βάλει σε μια αποθήκη ή να δεσμευτεί να μην τους χρησιμοποιήσει ποτέ», σημείωσε, για να προσθέσει: «Η προοπτική κυρώσεων στην Τουρκία με βάση τον νόμο CAATCHA είναι πολύ πιο ρεαλιστική σε σχέση με την περίοδο Τραμπ, ο οποίος προστάτευε τον Ερντογάν από τέτοια μέτρα».

Όπως εξήγησε ο κ. Πεκέρ αυτό οφείλεται σε δύο λόγους. «Αφενός, ο Μπάιντεν τείνει περισσότερο στην τήρηση του νόμου και να μην κάνει προσωπικές χάρες, τις οποίες ο πρόεδρος Τραμπ έκανε στον πρόεδρο Ερντογάν. Επίσης, για τη συνοχή του ΝΑΤΟ και την ασφάλεια, οι ΗΠΑ θα θέλει να χρησιμοποιήσει την Τουρκία ως παράδειγμα και να στείλει το μήνυμα σε άλλους συμμάχους και πιθανούς πελάτες της Ρωσίας για την προμήθεια όπλων και πυραύλων, όπως η Ινδία, ότι υπάρχει τίμημα, αν ακολουθήσεις αυτή την οδό».

Όπως αναφέρει στην ανάλυση της, η Νέα Δημοκρατία αναμένεται να κερδίσει τις εκλογές της 7ης Ιουλίου και πιθανότατα να έχει αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο, σημειώνοντας πως η νέα κυβέρνηση αναμένεται να τηρήσει τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν συμφωνηθεί με τους πιστωτές ενώ θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε δημοσιονομικό περιθώριο για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης. Επιπλεόν εκτιμά πως οι προοπτικές για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις θα βελτιωθούν.

Με βάση τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η ΝΔ είναι πιθανό να κερδίσει πάνω από 151 έδρες στο κοινοβούλιο που απαιτούνται για να σχηματιστεί κυβέρνηση, όπως σημειώνει η Eurasia.

Το εκλογικό σύστημα, το οποίο σκοπίμως έχει σχεδιαστεί για να ευνοήσει το μεγαλύτερο κόμμα, αποτελεί μείζονα παράγοντα και θα βοηθήσει την ΝΔ να αποκτήσει πλειοψηφία με διάφορους τρόπους.

Πρώτον, το μεγαλύτερο κόμμα λαμβάνει ένα μπόνους 50 θέσεων. Δεύτερον, το ελάχιστο όριο του 3% θα ευνοήσει τα μεγαλύτερα κόμματα αναλογικά με το μέγεθός τους, δεδομένου του αριθμού των πολιτικών κομμάτων που ενδέχεται να μείνουν εκτός Βουλής.

Τέλος, οι υπόλοιπες 250 έδρες έχουν αναλογικό σύστημα, αλλά περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό περιφερειών (56), πολλές από τις οποίες είναι πολύ μικρές (37 εκλέγουν 4 θέσεις ή λιγότερο και 17 μόνο 1), προς όφελος επίσης των μεγαλύτερων κομμάτων .

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση σε μικρότερες εκλογικές περιφέρειες στα Βόρεια της χώρας, όπου το κόμμα έχει χάσει πολύ έδαφος, λόγω της συμφωνίας των Πρεσπών. Πάντως σε περίπτωση – που δεν είναι το βασικό σενάριο ης Eurasia – που η ΝΔ δεν πετύχει αυτοδυναμία, το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι μία κυβέρνηση συνασπισμού με το ΚΙΝΑΛ.

Κανένα από τα οικονομικά προγράμματα των κομμάτων δεν έχει ανακοινωθεί λεπτομερώς. Παρά την επιτυχή έξοδο από το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης το 2018, η Ελλάδα παραμένει υπό αυστηρή εποπτεία από τους πιστωτές της ΕΕ, στο πλαίσιο της μεταμνημονιακής συμφωνίας καθώς και της συμφωνίας για την ελάφρυνση του χρέους.

Η ΝΔ έχει μια ευνοϊκή στάση απέναντι στους πιστωτές και όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απίθανο να αμφισβητήσει ανοιχτά τα συμφωνηθέντα. Επιπλέον, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει υπογραμμίσει την φιλοδοξία του για την επιστροφή της πλήρης πρόσβασης της Ελλάδα στις αγορές καθώς και για την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.

Ενώ έχει διαμηνύσει πως θα προσπαθήσει να επαναδιαπραγματευτεί με τους πιστωτές τους αυστηρούς στόχους για το πρωτογενές πλεόνασμα της, είναι απίθανο να παραβιάσει τους στόχους μονομερώς.

Σε αντίθεση με το ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, η ΝΔ έχει καταστήσει σαφές ότι θα χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε δημοσιονομικό περιθώριο πάνω από το στόχο του 3,5% για το πρωτογενή πλεόνασμα της κυβέρνησης για τη σταδιακή μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης, σε αντίθεση με την αύξηση των κοινωνικών δαπανών, πράγμα που θα προτιμούσε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αν η δημοσιονομική υπεραπόδοση της Ελλάδας συνεχιστεί, είναι πιθανό να υπάρξει μια μέτρια χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής (συμβατή με τους στόχους που έχουν τεθεί στην ΕΕ) και μια μέτρια μείωση των φόρων τόσο για τα νοικοκυριά όσο και για τις επιχειρήσεις.

Ορισμένες από τις προτάσεις της ΝΔ περιλαμβάνουν την μείωση του ΕΝΦΙΑ, την μείωση του εταιρικού φόρου από 28% σε 20% και περικοπές στον ΦΠΑ, παράλληλα με ένα (μη καθορισμένο ακόμη) πρόγραμμα διαρθρωτικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων.

Όσον αφορά τον χρηματοπιστωτικό τομέα, η ΝΔ αν και ήταν πολύ επικριτική, στήριξε τελικά τα μέτρα που έλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ για την προστασία της πρώτης κατοικίας καθώς και για την ρύθμιση των 120 δόσεων, τα οποίο είναι απίθανο να πάρει πίσω όταν έλθει στην εξουσία.

Ακόμα, το Eurasia Group εκτιμά ότι ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας,  θα καταφέρει να «επιβιώσει» της ονομαστικής ψηφοφορίας για την Ψήφο Εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.

Σύμφωνα με έκθεση της δεξαμενής σκέψης, εφόσον η κυβέρνηση ανανεώσει την Ψήφο Εμπιστοσύνης της Βουλής (στο συγκεκριμένο ενδεχόμενο δίνει πιθανότητες της τάξεως του 60%), ο Έλληνας πρωθυπουργός θα προχωρήσει άμεσα σε κυβερνητικό ανασχηματισμό, με σκοπό να διευρύνει την επιρροή του σε περισσότερο μετριοπαθείς και κεντρώους ψηφοφόρους ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών.

Εντούτοις, όπως αναφέρει η έκθεση του Eurasia Group, νικήτρια της εκλογικής αναμέτρησης θα είναι η Νέα Δημοκρατία, η οποία, σύμφωνα με το think tank, θα καταφέρει να κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή.

Ως προς τις βουλευτικές εκλογές του 2019, η δεξαμενή σκέψης εκτιμά ότι ανεξαρτήτως της ψήφου εμπιστοσύνης και της έγκρισης ή μη της Συμφωνίας των Πρεσπών από το ελληνικό κοινοβούλιο, ο Αλέξης Τσίπρας δύσκολα θα περιμένει μέχρι τον Οκτώβριο για τη διεξαγωγή τους, αναφέροντας τα τέλη Μαΐου ως την πιθανότερη χρονική στιγμή που αυτές θα λάβουν χώρα.

Σύμφωνα με τους αναλυτές του Eurasia Group, με μία διεξαγωγή των εκλογών τον Μάιο, το κυβερνών κόμμα θα επιδιώξει να μετριάσει τις απώλειες στα ποσοστά του, δίνοντας στους ψηφοφόρους την επιλογή να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους προς την κυβέρνηση στις ευρωεκλογές και τις δημοτικές εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν την ίδια χρονική περίοδο.

H έκθεση του Eurasia Group, προειδοποιεί μάλιστα ότι το 2019 μπορεί να είναι η χρονιά γεωπολιτικής κατάρρευσης του κόσμου, όπως τον ζήσαμε μέχρι τώρα. Ειδικά για την Ευρώπη, εκτιμά ότι οι ευρωσκεπτικιστικές- ακροδεξιές λαϊκιστικές δυνάμεις θα κερδίσουν το 37% των εδρών στο Ευρωκοινοβούλιο τον επόμενο Μάιο, σημειώνοντας σημαντική άνοδο από το 28% του Μαίου του 2014. Αποτέλεσμα; Το νέο Ευρωκοινοβούλιο που θα διαμορφωθεί θα εισέλθει σε κρίση προτού καν αρχίσει το έργο του.

Σύμφωνα με το Eurasia Group στις ευρωεκλογές του Μαίου οι ευρωσκεπτικιστές θα κερδίσουν περισσότερες έδρες από ποτέ. Οι προηγούμενες εκλογές, το 2014, διεξήχθησαν λίγο μετά την κρίση της ευρωζώνης, όταν κάποιες χώρες εξακολουθούσαν να πηγαίνουν από διάσωση σε διάσωση. «Τώρα, το επίσημο μήνυμα είναι ότι η Ευρώπη είναι ισχυρότερη. Αλλά η παρακμή ορισμένων από τα κυριότερα κόμματα που ανήκουν στους τρεις μεγάλους συνασπισμούς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανοίγει μια ευκαιρία στα ακροδεξιά ευρωσκεπτιστικά κόμματα να αποτελέσουν μια επιβλητική δύναμη στο κοινοβούλιο - ίσως τη δεύτερη μεγαλύτερη ομάδα...Οι τέσσερις λαϊκιστικές κυβερνήσεις της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Πολωνίας και της Ουγγαρίας θα θέλουν όλοι να διασφαλίσουν ότι εκπροσωπούνται κατάλληλα από έναν Επίτροπο της ιδεολογικής τους γλώσσας, φέρνοντας τους ευρωσκεπτικιστές πιο κοντά στην πραγματική εξουσία λήψης αποφάσεων ,στην Ευρωπαικη Επιτροπή οπής. Εν ολίγοις, εφέτος οι ευρωσκεπτικιστές θα έχουν μεγαλύτερη επιρροή από ποτέ στο ευρωκοινοβούλιο και την Κομισιόν» εκτιμά το Eurasia Group και προσθέτει:

«Αυτή η πρωτοφανής επιρροή θα υπονομεύσει την ικανότητα της Ευρώπης να λειτουργεί. Η παρουσία των ευρωσκεπτικιστών στις τάξεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα υπονομεύσει τη συνοχή και την ικανότητά της να διαχειρίζεται τις καθημερινές υποθέσεις της ΕΕ, καθώς και τη σαφήνεια του μηνύματός της μεταξύ του ευρωπαϊκού πληθυσμου, των επενδυτών και του ευρύτερου κόσμου. Ο ιστορικά συλλογικός θεσμός θα γίνει πεδίο μάχης. Στη συνέχεια, με τους λαϊκιστές στο ευρωκοινοβούλιο και στο Ευρωπαικό Συμβούλιο, θα είναι πιο δύσκολο να επιτευχθεί συναίνεση σε βασικά θέματα πολιτικής, όπως η μετανάστευση, το εμπόριο και το κράτος δικαίου. Επίσης, οι εσωτερικές διαφωνίες θα διαταράξουν την ικανότητα της ΕΕ να αντιδρά γρήγορα σε κρίσεις. Το 2019 θα είναι η χρονιά που οι ακροδεξιοί λαϊκιστές θα κερδίσουν πραγματική δύναμη στην Ευρώπης, διαβρώνοντας την ΕΕ από μέσα».

Aλλαγή του κλίματος, αλλά στον γεωπολιτικό τομέα

Σύμφωνα με το Eurasia Group , η συντριπτική πλειοψηφία των γεωπολιτικών δυνάμεων, κατευθύνονται σήμερα σε λάθος κατεύθυνση. «Δείτε τις τροχιές όλων των σημερινών σημαντικών γεωπολιτικών δυνάμεων. Ξεκινήστε με τους μεγάλους. Η ισχύς των πολιτικών θεσμών στις ΗΠΑ και σε άλλες προηγμένες βιομηχανικές οικονομίες. Η διατλαντική σχέση. Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας. Η κατάσταση της ΕΕ. Το ΝΑΤΟ. Οι G20. Οι G7. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου. Η Ρωσία και οι γείτονές της. Περιφερειακή πολιτική εξουσίας στη Μέση Ανατολή και στην Ασία. Η τάση σε κάθε έναν από αυτούς τους τομείς είναι αρνητική. Και στους περισσότερους με έναν τρόπο που δεν έχει εμφανιστεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συντριπτική πλειοψηφία των σημαντικών γεωπολιτικών εξελίξεων που παρακολουθούμε - πάνω από το 90% αυτών – σήμερα πηγαίνει σε λάθος κατεύθυνση. Αυτές οι σχέσεις και οι θεσμοί δεν θα καταρρεύσουν αύριο, αλλά οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν είναι νάρκες ξηράς. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή είναι όλα κομμάτια της διεθνούς αρχιτεκτονικής, κάποια από τα οποία είναι θεμελιώδη. Τελικά, οι άνθρωποι πρόκειται να πληγούν. Σκεφτείτε την αλλαγή του κλίματος, αλλά στον γεωπολιτικό τομέα», σημειώνει το Eurasia Group.

«Οι ΗΠΑ παραμένουν κρίσιμος σύμμαχος για τα περισσότερα αναπτυγμένα έθνη του κόσμου, αλλά οι συμμαχίες της Ουάσιγκτον αποδυναμώνονται. Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι δεν είναι δουλειά της Αμερικής να αποτελεί τον παγκόσμιο χωροφύλακα, καθώς και άλλα έθνη πρέπει να πληρώσουν για την ασφάλειά τους. Η διοίκηση Τραμπ βλέπει τις συμμαχίες ως κορσέδες που περιορίζουν την ικανότητα των ΗΠΑ να διασφαλίζουν τα συμφέροντά τους. Αυτό σημαίνει ότι οι συμμαχίες διαβρώνονται και η διάβρωση θα συνεχιστεί. Οι διατλαντικές σχέσεις βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση δεδομένου ότι υπάρχουν προκλήσεις και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Συγκεκριμένα, τόσο οι αμερικανο-γερμανικές όσο και οι αμερικανο-γαλλικές σχέσεις επιδεινώνονται. Αυτό υπονομεύει το ΝΑΤΟ και την ευρύτερη διεθνή τάξη», αναφέρει το Eurasia Group.

Οι σχέσεις ΗΠΑ-Κίνας έχουν ήδη επιδεινωθεί ανεπιστρεπτί

«Τόσο o Τραμπ όσο και το αμερικανικό πολιτικό σύστημα παραμένουν αφοσιωμένοι στην περιοχή της Ασίας, σε μεγάλο βαθμό λόγω της ανόδου της Κίνας. Η συμμαχία ΗΠΑ-Ιαπωνίας παραμένει ισχυρή. Αλλά ακόμα και εδώ, ο Τραμπ θα προτιμούσε να μειώσει για παράδειγμα την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Νότια Κορέα, συνεχίζοντας παράλληλα να δημιουργεί αβεβαιότητα για το εμπόριο. Οι αμφιβολίες του Τραμπ για τις συμμαχίες δημιουργούν ευκαιρίες για τον κινέζο ηγέτη Σι Τζιπίνγκ, τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, τους ακροδεξιούς λαϊκιστές στην Ευρώπη και άλλους, που εκμεταλλεύονται την απογοήτευση για τη στάση της Ουάσινγκτον.

Επιπλέον το Eurasia Group αναφέρεται στον κίνδυνο κατάληξης μιας αναμέτρησης μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ σε οικονομική ύφεση, τονίζοντας ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών έχουν ήδη επιδεινωθεί ανεπιστρεπτί, ενώ δεν υπάρχει κοινό έδαφος συμβιβασμού. Διακυβεύεται, έτσι, και η τεχνολογική κυριαρχία του 21ου αιώνα και όχι μόνο το εμπόριο», καταλήγει το Eurasia Group.

Ακόμα, υπάρχουν εντάσεις στην προσπάθεια της κυβέρνησης να επιλύσει το ονοματολογικό ενώ υπάρχει διαμάχη με την Τουρκία για τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων.

Πρόσφατα ήρθε η σύλληψη  δύο Ελλήνων αξιωματικών στα σύνορα του Εβρου, οι οποίοι παραμένουν φυλακισμένοι στην Τουρκία εν αναμονή της δίκης τους, με την Ελλάδα να ζητά την άμεση απελευθέρωσή τους.

Την ίδια στιγμή, προσθέτει η Eurasia,  η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να ελπίζει στην «καθαρή» έξοδο από το πρόγραμμα τον Αύγουστο, χωρίς προληπτική πιστωτική γραμμή, αντίθετα με την άποψη του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ), Γιάννη Στουρνάρα.

Επίσης, υπάρχει υποψία ότι το ΔΝΤ (σωστά) και η ΕΚΤ (εσφαλμένα) θα προτιμούσαν η Ελλάδα να «μπει» σε ενισχυμένη πιστωτική γραμμή υπό όρους (ECCL).

Σε συνδυασμό με μια δύσκολη τέταρτη αξιολόγηση, τα stress tests των ελληνικών τραπεζών, τις αμφισβητούμενες διαπραγματεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους και τον κίνδυνο μεγαλύτερης λιτότητας σε περίπτωση νέων διαφορών με το ΔΝΤ, η ανησυχία ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να περάσει ένα ακόμα «θερμό» καλοκαίρι έχει πλέον αυξηθεί.

Η ενισχυμένη επιτήρηση εξακολουθεί να είναι το βασικό σενάριο

Ωστόσο, σύμφωνα με την Eurasia, κάτι τέτοιο είναι απίθανο. Το βασικό της σενάριο παραμένει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ολοκληρώσει με επιτυχία το πρόγραμμα και θα ακολουθήσει μια πιο ήπια συμφωνία, γνωστή ως «ενισχυμένη επιτήρηση».

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι για αυτό. Πρώτον, παρά τον θόρυβο, οι δύο σημαντικότεροι παίκτες -η Ελλάδα και το Eurogroup (δηλ. η Γερμανία)- δεν έχουν αλλάξει. Δεν θέλουν ECCL. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί την προληπτική πιστωτική γραμμή ως de facto τέταρτο πρόγραμμα. Ο νέος Μεγάλος Συνασπισμός στο Βερολίνο δεν θα θέλει επίσης να δαπανήσει πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο για να εξασφαλίσει στήριξη σε μία ECCL, δεδομένου ότι η ισχυρή επιτροπή προϋπολογισμού προεδρεύεται τώρα από το λαϊκιστικό Alternative für Deutschland (AfD).

Δεύτερον, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ζητήσει ECCL, είναι πολύ απίθανο να το επιβάλει το Eurogroup.

Τρίτον, η ελληνική κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η ΕΚΤ εκτιμούν ότι η προληπτική πιστωτική γραμμή μπορεί να αναβάλει και να αφαιρέσει από την ελάφρυνση του χρέους. Καθώς το Eurogroup έχει δεσμευτεί να εφαρμόσει κάποια ελάφρυνση του χρέους στο τέλος του προγράμματος, υπάρχει κίνδυνος τα βόρεια κράτη να ισχυριστούν ότι αυτό θα πρέπει να καθυστερήσει μέχρι την ολοκλήρωση του ECCL.

Επιπλέον, εάν συμφωνηθεί μία πιστωτική γραμμή είναι πιθανό το Eurogroup να προσπαθήσει να επανατοποθετήσει τα υπόλοιπα € 27,4 δισ. που έμειναν στον ESM στην ECCL. Αλλά αυτό θα αφαιρέσει από άλλα σχέδια που συζητούνται, για παράδειγμα, η χρησιμοποίηση μέρους αυτών των κεφαλαίων για την αποπληρωμή του ΔΝΤ και άλλων ομολόγων με μικρότερο χρόνο λήξης και υψηλότερα επιτόκια, τα οποία ωριμάζουν αμέσως μετά την έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα.

Τέταρτον, ο ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί ένα εντυπωσιακό cash buffer (το οποίο σύντομα θα διαμορφωθεί στα 6,3 δισ. ευρώ) και αυτό θα ενισχυθεί περαιτέρω κατά περίπου 9 δισ. ευρώ κατά την τελική εκταμίευση του ESM στην Ελλάδα – αφήνοντας το συνολικό αποθεματικό στα € 15,3 δισ. Αυτό πιθανότατα θα ενισχυθεί περαιτέρω κατά € 2 δισ., καθώς η κυβέρνηση θα εκδίδει νέα ομόλογα.

Η κυβέρνηση κατάφερε επίσης να υπερβεί τους δημοσιονομικούς στόχους. Ο συνδυασμός του δημοσιονομικού αποτελέσματος, του cash buffer και της αναδιάρθρωσης του χρέους του ΔΝΤ δεν θα επιτρέψει την πλήρη έξοδο της Ελλάδας από τις αγορές, αλλά θα προστατεύσει πιθανώς την Ελλάδα από την αστάθεια της αγοράς, μειώνοντας την ανάγκη της κυβέρνησης να βγει στις αγορές.

Πέμπτον, από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρξει πιο ιδανικός οικονομικός (και φυσικά, πολιτικός) χρόνος για να βγει από το μνημόνιο. από τη διάσωση. Κατά την άποψή του, οι τρέχουσες συνθήκες της αγοράς είναι εξαιρετικά ευνοϊκές, δεδομένης της οικονομικής ανάκαμψης σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με δεδομένη τη νομισματική σύσφιξη στην οποία προχωρούν οι Fed και ΕΚΤ καθώς και τις ανησυχίες σχετικά με την εμπορική πολιτική των ΗΠΑ, η ρευστότητα και οι οικονομικές συνθήκες ενδέχεται να είναι πιο δύσκολες σε ένα χρόνο, όταν θα λήξει η προληπτική πιστωτική γραμμή. Η έξοδος από το πρόγραμμα τον Αύγουστο θα δώσει επίσης στον ΣΥΡΙΖΑ την ιδανική πλατφόρμα για προεκλογική εκστρατεία ενόψει των πρόωρων εκλογών είτε προς το τέλος του έτους είτε μαζί με τις ευρωπαϊκές εκλογές τον προσεχή Μάιο.

Τέλος, τα ευρέως διαδεδομένα οφέλη της γραμμής ECCL είναι μικρά σε σύγκριση με αυτά τα κόστη. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ECCL θα παράσχει στην Ελλάδα το πολύ σημαντικό «waiver» -επιτρέποντας στις ελληνικές τράπεζες να χρησιμοποιήσουν τα ελληνικά κρατικά ομόλογα ως εγγύηση για τη χρηματοδότηση της ΕΚΤ, παρόλο που τα ελληνικά ομόλογα έχουν βαθμολογία χαμηλότερη του επενδυτικού βαθμού. Ωστόσο, οι τράπεζες θα εξακολουθήσουν να είναι σε θέση να δεσμεύσουν αυτά τα ομόλογα για να έχουν πρόσβαση στον ELA.

“Υπάρχουν κίνδυνοι αλλά τα stress tests δεν είναι ένας από αυτούς”

Οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη διαδικασία των stress tests όπως σημειώνει η Eurasia, και τα τελικά αποτελέσματα αναμένονται στις αρχές Μαΐου. Όπως επισημαίνει, αν και υπάρχουν αρκετές ανησυχίες ότι θα προκύψουν σημαντικές κεφαλαιακές ανάγκες για τις τράπεζες, η ίδια το θεωρεί απίθανο.

Το 2015 διενεργήθηκαν τόσο stress tests όσο και AQR στις ελληνικές τράπεζες οι οποίες ανακεφαλαιοποιήθηκαν βάσει των δυσμενών σεναρίων. Ωστόσο, το μακροοικονομικό περιβάλλον έχει τελικά αποδειχθεί καλύτερο από ό,τι προβλεπόταν – τόσο στα δυσμενή όσο και στα βασικά σενάρια. Κατά συνέπεια, είναι εξαιρετικά απίθανο τα τεστ αυτά να οδηγήσουν σε σημαντικά κεφαλαιακά ελλείμματα. Αν το έκαναν, αυτό θα υπονόμευαν εντελώς την αξιοπιστία της ΕΚΤ.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι το ΔΝΤ

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι το ΔΝΤ, σύμφωνα με την Eurasia. Υπενθυμίζει ότι το ΔΝΤ βρίσκεται επί του παρόντος σε μια » stand-by» συμφωνία (SBA) που δεν έχει ακόμη ενεργοποιήσει, αλλά η οποία θα λήξει τον Αύγουστο (οι δύο προϋποθέσεις που θέλει το ΔΝΤ να εκπληρώσει είναι τα δικά του μεταρρυθμιστικά στάδια και η ελάφρυνση του χρέους) . Η Eurasia εκτιμά ότι το ΔΝΤ δύσκολα θα ενεργοποιήσει αυτό το πρόγραμμα.

Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση έχει μείνει πίσω στις μεταρρυθμίσεις του ΔΝΤ (υπάρχουν 27 benchmarks του ΔΝΤ, 8 είναι πλήρη και 19 εκκρεμή). Αυτή τη φορά, οι εκκρεμείς μεταρρυθμίσεις δεν θα είναι τόσο εύκολο απλά να περάσουν στην επόμενη αξιολόγηση, καθώς το πρόγραμμα τελειώνει.

Το επόμενο μέτωπο διαφωνίας είναι η δημοσιονομική πολιτική και η ελάφρυνση του χρέους – και η τροχιά του πρωτογενούς πλεονάσματος της χώρας μετά το πρόγραμμα. Η Ελλάδα αναμένεται να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% για τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του προγράμματος, έως το 2022. Μετά ο στόχος θα είναι στο 2%, αλλά δεν έχει ακόμη συμφωνηθεί η μεταβατική πορεία προς το 2%.

Εδώ είναι το πρόβλημα, σημειώνει η Eurasia. Παρά τις ισχυρές δημοσιονομικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ, το ΔΝΤ συνεχίζει να αμφισβητεί πόσο βιώσιμοι είναι αυτοί οι στόχοι. Συγκεκριμένα, το ΔΝΤ που πιέζει η μείωση του αφορολόγητου – που έχει προγραμματιστεί για το 2020- να έρθει το 2019, για να βεβαιωθεί ότι μπορούν να πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι της Ελλάδας. Ωστόσο, χωρίς αντισταθμιστικά μέτρα, αυτή η μείωση αγγίζει το 2% του ΑΕΠ και αυτή η απαίτηση του ΔΝΤ αυξάνει τον κίνδυνο μιας εσωτερικής πολιτικής κρίσης.

Επίσης, το ΔΝΤ πιέζει για την ελάφρυνση του χρέους ώστε να είναι αυτόματη, εμπροσθοβαρής και διαφανής. Θέλει επίσης να μην υπόκειται σε μεταρρυθμίσεις. Ορισμένα από αυτά τα επιχειρήματα είναι πιθανό να κερδηθούν, άλλα όχι.

Για παράδειγμα, είναι πολύ πιθανό ότι κάποια εμπροσθοβαρής και άνευ όρων ελάφρυνση θα εφαρμοστεί όταν η Ελλάδα βγει από το πρόγραμμα. Αυτό θα συνεπάγεται με την παράταση των ωριμάνσεων των δανείων του EFSF, γνωστό ως «σταθμισμένη μέση διάρκεια λήξης», αν και δεν έχει επιτευχθεί ακόμη συμφωνία (το Eurogroup έχει συμφωνήσει για ένα διάστημα μεταξύ 0 και 15 ετών).

Είναι επίσης πιθανό ότι κάποια χρήματα που απομένουν στον ESM θα χρησιμοποιηθούν για την αναδιάρθρωση δανείων του ΔΝΤ και των διμερών δανείων (GLF). Επιπλέον, συζητείται η γαλλική πρόταση για σύνδεση του χρέους με την οικονομική ανάπτυξη, με το ακριβές ποσό όμως είναι έντονα αμφισβητήσιμο. Ο γενικός στόχος θα ήταν να διατηρηθούν οι ακαθάριστες ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας κάτω από το 15% του ΑΕΠ.

Το σίγουρο είναι πως κάποια ελάφρυνση του χρέους θα είναι συνδεδεμένη με την πολιτική και θα είναι στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να μην ανατρέψει τις μεταρρυθμίσεις που έχει προηγουμένως νομοθετήσει και εφαρμόσει. Αυτό το κομμάτι θα αφορά τα κέρδη των SMP και των ANFA  που θα μπορούσαν να καταβληθούν σταδιακά στην Ελλάδα.

Συνεπώς, καταλήγει η Eurasia, είναι αλήθεια ότι μια δύσκολη τέταρτη αξιολόγηση, τα stress tests των τραπεζών, οι δύσκολες συζητήσεις για την ελάφρυνση του χρέους και το ζήτημα της συμμετοχής του ΔΝΤ αποτελούν προκλήσεις που θα καθορίσουν το μέλλον της Ελλάδας μετά το πρόγραμμα. Και είναι επίσης αλήθεια ότι η εγχώρια πολιτική σκηνή είναι πλέον πιο ασταθής.

Ο θόρυβος γύρω από την Ελλάδα, παρά την ολοκλήρωση της β' αξιολόγησης, θα παραμείνει. Παρόλο που η ελληνική κυβέρνηση και η οικονομία θα επωφεληθούν από την εκταμίευση της δόσης του ESM τον Ιούλιο, πολλά επίμαχα ζητήματα θα εξακολουθήσουν να χρειάζονται επίλυση φέτος, αναφέρει το ependisinews.
Το πρώτο είναι το κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα προχωρήσει στην ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης του προγράμματος διάσωσης, δεδομένου ότι η κατάσταση ρευστότητας της χώρας φαίνεται τώρα πιο ευνοϊκή (και θα μπορούσε να παραμείνει μέχρι το 2019).

Δεύτερον, η επανεξέταση της συζήτησης σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους και τη συμμετοχή του ΔΝΤ φαίνεται επίσης πιθανή, δεδομένου ότι το Ταμείο παραμένει κατηγορηματικό στο ότι η συμφωνία του Eurogroup της 15ης Ιουνίου δεν είναι μία "όπως-όπως" συμφωνία, ότι οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους και ότι η Ελλάδα θα πρέπει να ανταποκριθεί στις μεταρρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στην ενδεχόμενη προληπτική Standby συμφωνία.

Το τρίτο πράγμα που θα βρίσκεται στο ραντάρ σε ότι αφορά την Ελλάδα, θα είναι η επιτυχία των πρώτων προσπαθειών της κυβέρνησης να βγει στις αγορές.
Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες, όπως τονίζει η Eurasia, θα διαδραματίσει ρόλο στον προσδιορισμό του πόσο προβληματικό θα αποδειχθεί το 2018 για την Ελλάδα και εάν ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να σχεδιάσει μια "καθαρή έξοδο" από το πρόγραμμα διάσωσης. Το αποτέλεσμα θα οδηγήσει τόσο στο χρονοδιάγραμμα όσο και στην έκβαση των εκλογών.