Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat, τον Ιούλιο ο πληθωρισμός των τροφίμων στην Ελλάδα κινήθηκε σε αρνητικό έδαφος καθώς διαμορφώθηκε σε -0,3 έναντι 2,2 τον Ιούνιο, την ίδια στιγμή όπου στη ζώνη του ευρώ διαμορφωνόταν σε 1,2 και 1,5 αντίστοιχα. Η αποκλιμάκωση είναι σημαντική αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα στην Ελλάδα τον Μάρτιο ήταν 3,7, τον Απρίλιο 3,8, ενώ τον Μάιο υποχώρησε στο 2,6. Στη ζώνη του ευρώ τους ίδιους μήνες είχε κινηθεί αρκετά χαμηλότερα καθώς τον Μάρτιο και τον Απρίλιο διαμορφώθηκε στο 2,4 και στο 1,9 τον Μάιο.

Με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή να εξακολουθούν να πυροδοτούν το ανατιμητικό κλίμα σε όλη την εφοδιαστική αλυσίδα, ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος ανέλαβε, αμέσως μετά τη λήξη ισχύος του πλαφόν σε σειρά βασικών καταναλωτικών προϊόντων και τροφίμων, εθνική πρωτοβουλία, όπως την χαρακτήρισε, που αφορά σε εθελοντικές μειώσεις τιμών από τις 31 Αυγούστου και σε βάθος τουλάχιστον δύο μηνών.

Βασικός στόχος είναι το εύρος των μειώσεων να κινηθεί από 5% έως 20% ανά κωδικό, σε βασικά προϊόντα που συνθέτουν το «καλάθι του νοικοκυριού», και επί των κανονικών τιμών, ενώ οποιαδήποτε επιπλέον προσφορά θα υπολογίζεται πάνω στη νέα χαμηλότερη τιμή.

Με τη διαδικασία υποβολή των τελικών προτάσεων από τις επιχειρήσεις προς την Ανεξάρτητη Αρχή Εποπτείας της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή να «κλείνει» σε ελάχιστες ημέρες – 3 Αυγούστου – πληροφορίες του ΟΤ αναφέρουν ότι έχουν φθάσει ήδη στα χέρια οι προθέσεις των εταιρειών τόσο για τους κωδικούς προϊόντων όσο και για το ύψος των μειώσεων.

Έως τώρα αναφέρεται ότι προτάσεις έχουν υποβάλει περί τις 30 επιχειρήσεις, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι ο αριθμός των εταιρειών που θα συμμετάσχουν στο νέο πρόγραμμα μείωσης των τιμών θα είναι περισσότερες από 100, ενώ οι κωδικοί των οποίων οι τιμές θα μειωθούν υπερβαίνουν τους 1.000.

Στο επίκεντρο βρίσκονται νωπό κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά, ζυμαρικά, όσπρια, άλευρα, έλαια, βρεφικό γάλα, πάνες, είδη πρωινού, αναψυκτικά, απορρυπαντικά, προϊόντα προσωπικής υγιεινής και σχολικά είδη, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η προσπάθεια γίνεται σε περίοδο αυξημένου κόστους για τη βιομηχανία και αβεβαιότητας γύρω από ενέργεια, μεταφορές και πρώτες ύλες.

Μειωμένο κατά 9,4 μονάδες μέσα σε έναν χρόνο εμφανίζεται το ελληνικό δημόσιο χρέος, με τη χώρα μας να πετυχαίνει τον υψηλότερο ρυθμό μείωσης του χρέους στην ΕΕ και στον ΟΟΣΑ κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία, τo δημόσιο χρέος στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 9,4 ποσοστιαίες μονάδες το πρώτο τρίμηνο του 2026, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2025, που συνιστά την καλύτερη επίδοση μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το χρέος υποχώρησε στο 143,5% του ΑΕΠ, που σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει καταφέρει να βελτιώσει την αναλογία του χρέους προς το ΑΕΠ κατά 69,4 μονάδες σε διάστημα μόλις πέντε ετών, σε σύγκριση με το υψηλό που καταγράφηκε στο απόγειο της πανδημίας, το πρώτο τρίμηνο του 2021, όταν οι οφειλές της χώρας μας ισοδυναμούσαν με το 212,9% της ελληνικής οικονομίας.

Πρόκειται για τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης του χρέους τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο στην ιστορία των χωρών μελών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Μετά την εξέλιξη αυτή, η Ελλάδα έχει καλύψει σημαντικό μέρος της διαφοράς που τη χωρίζει από τα υπόλοιπα κράτη μέλη. Μολονότι παραμένει η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ΕΕ, ως συνέπεια των δανείων στήριξης που έλαβε την εποχή των μνημονίων, πλέον απέχει λιγότερες από πέντε μονάδες από την Ιταλία, όπου το χρέος αντιστοιχεί σήμερα στο 138,9% του ΑΕΠ.

Ακολουθούν η Γαλλία με 117,6%, το Βέλγιο (109,1%) και η Ισπανία (101,6%).

Το οικονομικό επιτελείο εκτιμά ότι σύντομα η χώρα μας δεν θα έχει το υψηλότερο χρέος στην ΕΕ.

Επισημαίνεται μάλιστα ότι η μείωση του δημοσίου χρέους στη χώρα μας δεν επιτυγχάνεται μόνο ως προς ποσοστό του ΑΕΠ αλλά και σε απόλυτα μεγέθη, αφού στο α’ τρίμηνο του έτους μειώθηκε κατά περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ευρώ, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί στα 360 δισεκατομμύρια ευρώ, έναντι 366 δισ. τον περσινό Μάρτιο.

Η μείωση του ελληνικού χρέους έρχεται σε μία περίοδο που οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δυσκολεύονται να θέσουν υπό έλεγχο τα δημοσιονομικά τους. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat, σε 19 κράτη μέλη καταγράφηκε αύξηση του λόγου χρέος-ΑΕΠ, με αποτέλεσμα ο μέσος όρος να είναι αυξημένος κατά 1,5 μονάδες στο επίπεδο των «27».

Η Ελλάδα, στον αντίποδα, ανήκει στα μόλις οκτώ κράτη όπου υπήρξε μείωση χρέους, έχοντας μάλιστα την καλύτερη επίδοση. Όπως σημείωναν κυβερνητικά στελέχη, η μείωση του χρέους έχει πολλαπλά οφέλη για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, πρωτίστως διότι περιορίζει το κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου δανεισμού και ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας στη διεθνή επενδυτική κοινότητα.

Όπως έχει τονίσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, η μείωση του χρέους αποτελεί τη σημαντικότερη επιτυχία της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, διότι πλέον δεν μεταφέρονται στην επόμενη γενιά νέα δυσθεώρητα βάρη, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε τις προηγούμενες δεκαετίες.

«Μικρότερο δημόσιο χρέος, σημαίνει λιγότεροι τόκοι για την εξυπηρέτησή του και λιγότερες επιβαρύνσεις για τις επόμενες γενιές», σημείωσε χαρακτηριστικά πηγή με γνώση του κυβερνητικού οικονομικού σχεδιασμού.

Αυτό το βάρος είναι ιδιαίτερα μεγάλο για τους ενοικιαστές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου οι τιμές των ενοικίων παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με την Eurostat, μεταξύ 40 ευρωπαϊκών πόλεων σε 38 χώρες, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κυμαίνεται από 470 ευρώ στα Σκόπια έως 3.350 ευρώ στη Γενεύη.

Το Λονδίνο είναι η μόνη πρωτεύουσα όπου το ενοίκιο υπερβαίνει τα 3.000 ευρώ, αφού κατατάσσεται δεύτερη στη συνολική λίστα των 40 πόλεων. Κατά μέσο όρο, οι ενοικιαστές πληρώνουν 3.050 ευρώ για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων.

Το μέσο ενοίκιο υπερβαίνει επίσης τα 2.500 ευρώ στο Δουβλίνο (2.650 ευρώ), τη Στοκχόλμη (2.650 ευρώ) και το Όσλο (2.550 ευρώ).

Το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη μοιράζονται τον τίτλο των πιο ακριβών πρωτευουσών της ΕΕ όσον αφορά το κόστος ενοικίασης.

«Ο κύριος λόγος για τον οποίο οι τιμές ενοικίασης διαφέρουν τόσο πολύ σε όλη την Ευρώπη είναι ότι οι αγορές κατοικιών παραμένουν περιορισμένες. Σε πόλεις όπως η Γενεύη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο ή η Στοκχόλμη, υπάρχει υψηλή ζήτηση από επαγγελματίες με υψηλές αποδοχές, διεθνείς εταιρείες, φοιτητές και νεοαφιχθέντες, ενώ η προσφορά κατοικιών δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα», δήλωσε ο Μικ Κάλμετ, αναλυτής ακινήτων της Global Property.

Αυτό σημαίνει ότι όταν ο αριθμός των ατόμων που επιθυμούν να ζήσουν σε μια πόλη υπερβαίνει τις διαθέσιμες κατοικίες και οι τιμές των ενοικίων γενικά αυξάνονται.

Το μέσο κόστος ενοικίου στο Παρίσι είναι 2.500 ευρώ. Αυτό τοποθετεί τη γαλλική πρωτεύουσα στην πρώτη θέση μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ. Στο Βερολίνο, ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κοστίζει 1.750 ευρώ, στη Μαδρίτη και στη Ρώμη περίπου 1.650 ευρώ.

Πάνω από 2.000 ευρώ καταβάλλονται επίσης κατά μέσο όρο για ενοίκιο στην Κοπεγχάγη (2.350 ευρώ), το Λουξεμβούργο (2.350 ευρώ), το Ρέικιαβικ (2.350 ευρώ), τη Χάγη (2.150 ευρώ), τη Βέρνη (2.150 ευρώ) και το Μόναχο (2.050 ευρώ).

Η Λισαβόνα (1.750 ευρώ), η Πράγα (1.650 ευρώ), η Βιέννη (1.600 ευρώ), το Ζάγκρεμπ (1.550 ευρώ), το Ελσίνκι (1.550 ευρώ) και η Αθήνα (1.500 ευρώ) κυμαίνονται μεταξύ 1.500 και 1.750 ευρώ. Στο κάτω μέρος της λίστας, αμέσως μετά τα Σκόπια (470 €), βρίσκεται η Πρίστινα με 520 €.

Στη Σόφια, οι ενοικιαστές πληρώνουν κατά μέσο όρο 900 €, με 910 € στη Λευκωσία. Έτσι, η Βουλγαρία και η Κύπρος έχουν τις φθηνότερες πρωτεύουσες για ενοικίαση κατοικίας στην ΕΕ.

Το μέσο ενοίκιο παραμένει κάτω από τα 1.000 € στα Τίρανα (920 €) και στο Βουκουρέστι (930 €). Ορισμένες πόλεις συγκεντρώνονται γύρω στα 1.200 ευρώ: το Βελιγράδι (1.100 ευρώ), το Σαράγεβο (1.150 ευρώ), η Ρίγα (1.150 ευρώ), το Ταλίν (1.150 ευρώ), το Βίλνιους (1.200 ευρώ), καθώς και η Βαρσοβία και η Βουδαπέστη (και οι δύο στα 1.300 ευρώ).

Ο Κάλμετ σημείωσε επίσης ότι τα επίπεδα εισοδήματος είναι σημαντικά. «Οι χώρες με υψηλότερους μισθούς μπορούν γενικά να αντέξουν υψηλότερα ενοίκια, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλές από τις πιο ακριβές πόλεις βρίσκονται στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη», εξήγησε.

«Ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα ενοίκια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η στέγαση είναι πιο προσιτή εκεί, καθώς και οι τοπικοί μισθοί είναι συνήθως χαμηλότεροι. Επομένως, η σύγκριση μόνο των τιμών ενοικίου χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα μπορεί να είναι αρκετά παραπλανητική», προσέθεσε.

Περίπου στη μέση της κατάταξης βρίσκονται Βρυξέλλες. Το μέσο ενοίκιο στη βελγική πρωτεύουσα ανέρχεται σε 1.450 €, κατατάσσοντάς την στην 22η θέση από τις 40.

Ο Κάλμετ σημείωσε ότι τα ενοίκια έχουν αυξηθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια. Κατά την εκτίμησή του, αυτή η αύξηση οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων: την ανάκαμψη της ζήτησης για κατοικίες στις πόλεις μετά την πανδημία, την αύξηση του πληθυσμού, τη μετανάστευση, την άνοδο των επιτοκίων και το αυξημένο κόστος κατασκευής ακινήτων.

Τόνισε ότι τα υψηλότερα επιτόκια έχουν καταστήσει την αγορά κατοικίας πιο δύσκολη για πολλές οικογένειες, αναγκάζοντας περισσότερους ανθρώπους να ενοικιάσουν και, ως εκ τούτου, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη ζήτηση. «Σε πολλές μεγάλες πόλεις και πρωτεύουσες, η προσφορά απλώς δεν μπορεί να συμβαδίσει με αυτές τις αλλαγές», σημείωσε ο αναλυτής.

Τα στοιχεία της Eurostat δεν περιλαμβάνουν τα λειτουργικά έξοδα και τις παροχές κοινής ωφέλειας και αφορούν μη επιπλωμένες κατοικίες. Θεωρείται ότι τα διαμερίσματα αυτά είναι καλής ή πολύ καλής ποιότητας, αλλά όχι πολυτελή.

Τα στοιχεία αυτά βασίζονται στην τελευταία έρευνα της Eurostat για τα ενοίκια, η οποία καλύπτει το β’ εξάμηνο του 2025. Η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ συλλέγει δεδομένα χρησιμοποιώντας μια τυποποιημένη μεθοδολογία και τα επαληθεύει μέσω ερευνών σε μεσίτες ακινήτων σε κάθε χώρα. Για τη μετατροπή των τιμών ενοικίου σε ευρώ χρησιμοποιήθηκαν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες του Ιουλίου του 2025.

Ειδικότερα, τον Απρίλιο του 2026 σε σύγκριση με τον Μάρτιο του 2026, ο εποχικά διορθωμένος όγκος λιανικού εμπορίου υποχώρησε κατά 0,4% στην ευρωζώνη και κατά 0,5% στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πτώση αυτή έρχεται σε συνέχεια ενός ιδιαίτερα ισχυρού Μαρτίου, κατά τον οποίο το λιανεμπόριο είχε καταγράψει σημαντική ανάπτυξη 0,8% και 1,1% αντίστοιχα.

Σε επίπεδο κρατών-μελών για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, οι μεγαλύτερες μηνιαίες μειώσεις εντοπίζονται στις εξής χώρες: Δανία -4,5%, Ρουμανία -2,6%, Βέλγιο & Σλοβακία -1,8%. Στον αντίποδα, τη μεγαλύτερη μηνιαία άνοδο σημείωσαν η Λιθουανία (+1,9%), η Μάλτα (+1%) και η Γαλλία (+0,3%).

Παρά τη μηνιαία κάμψη, η σύγκριση με το προηγούμενο έτος δείχνει ότι η αγορά διατηρεί τη δυναμική της. Ο ημερολογιακά διορθωμένος δείκτης λιανικών πωλήσεων τον Απρίλιο του 2026, σε σύγκριση με τον Απρίλιο του 2025, παρουσίασε αύξηση 1% στην ευρωζώνη και 0,9% στην Ε.Ε.

Οι πρωταθλητές της ετήσιας ανόδου ήταν η Λιθουανία (+8,9%), η Βουλγαρία (+7,4%) και το Λουξεμβούργο (+6,6%). Αντίθετα, οι πιο αξιοσημείωτες ετήσιες υποχωρήσεις καταγράφηκαν στη Ρουμανία (-5,7%), στο Βέλγιο (-2,1%) και στην Αυστρία (-0,6%).

Το ποσοστό των νέων εκτός απασχόλησης, εκπαίδευσης ή κατάρτισης διαφοροποιείται σημαντικά ανά ηλικιακή ομάδα. Στους νεότερους, ηλικίας 15-19 ετών, μόλις το 5,3% καταγράφηκε ως NEET, ενώ το ποσοστό υπερδιπλασιάστηκε στις ηλικίες 20-24 ετών, φτάνοντας το 12,8%, και αυξήθηκε περαιτέρω στο 14,7% για τις ηλικίες 25-29 ετών.

Τα χαμηλότερα ποσοστά NEET στην ΕΕ καταγράφηκαν στην Ολλανδία (5,3%), στη Σουηδία (5,9%) και στη Σλοβενία (7,6%). Αντίθετα, τα υψηλότερα ποσοστά σημειώθηκαν στη Ρουμανία (19,2%), στη Βουλγαρία (13,8%) και στην Ελλάδα (13,6%).

Την περίοδο 2015-2025, το ποσοστό των νέων NEET μειώθηκε σε 22 από τις 27 χώρες της ΕΕ. Οι μεγαλύτερες μειώσεις καταγράφηκαν στην Ιταλία, όπου το ποσοστό υποχώρησε κατά 12,4 ποσοστιαίες μονάδες, από 25,7% σε 13,3%, στην Ελλάδα με πτώση 10,5 μονάδων, από 24,1% σε 13,6%, και στην Κροατία, όπου μειώθηκε κατά 9 μονάδες, από 19,8% σε 10,8%.

Παράλληλα, το 21,3% των απασχολούμενων στην ΕΕ ηλικίας 15–64 ετών εργαζόταν συνήθως τα Σαββατοκύριακα. Η εργασία τα Σαββατοκύριακα ήταν πιο συχνή στους εργαζόμενους στις υπηρεσίες και στις πωλήσεις (47,6%), στους ειδικευμένους εργαζόμενους στη γεωργία, δασοκομία και αλιεία (47,2%) και σε όσους απασχολούνται σε στοιχειώδη επαγγέλματα (25,7%).

Σχετικά με τους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται τα Σαββατοκύριακα, η Ελλάδα βρέθηκε και πάλι στην κορυφή με ποσοστό 75,0%. Ακολούθησαν το Βέλγιο με 65,9% και η Γαλλία με 61,0%. Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Ουγγαρία με 9,9%, στη Σλοβακία με 15,0% και στην Πολωνία με 15,1%.

Ειδικότερα, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, το εποχικά διορθωμένο ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,1% τόσο στην ευρωζώνη όσο και στην ΕΕ, σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο, σύμφωνα με την προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat. Το τέταρτο τρίμηνο του 2025, το ΑΕΠ είχε αυξηθεί κατά 0,2%.

Σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, το εποχικά διορθωμένο ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,8% στην ευρωζώνη και κατά 1% στην ΕΕ το πρώτο τρίμηνο του 2026, μετά από αύξηση 1,3% και 1,4% αντίστοιχα το προηγούμενο τρίμηνο.

Μεταξύ των κρατών-μελών για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, η Φινλανδία (+0,9%) κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση, ακολουθούμενη από την Ουγγαρία (+0,8%), την Εσθονία και την Ισπανία (αμφότερες με +0,6%). Μειώσεις καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (-2%), τη Λιθουανία (-0,4%) και τη Σουηδία (-0,2%). Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν θετικός για 14 χώρες και αρνητικός για μία.

Τα άτομα αυτά ζούσαν σε νοικοκυριά που βίωναν τουλάχιστον έναν από τους τρεις σχετικούς κινδύνους: φτώχεια, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση ή διαβίωση σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.

Σε σύγκριση με το 2024, ο αριθμός των ατόμων σε κίνδυνο μειώθηκε κατά 600.000 (από 93,3 εκατομμύρια ή 21,% του πληθυσμού).

Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από τα στοιχεία για το ποσοστό κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού που δημοσίευσε σήμερα η Eurostat.

Το υψηλότερο ποσοστό ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκε στη Βουλγαρία (29%), ακολουθούμενη από την Ελλάδα (27,5%) και τη Ρουμανία (27,4%).

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά σημειώθηκαν στην Τσεχία (11,5%), την Πολωνία (15%) και τη Σλοβενία (15,5%).

Σε μηνιαία βάση, οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν κατά 0,2%. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο ετήσιος πληθωρισμός στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε σε 1,9% τον Φεβρουάριο του 2026, από 1,7% τον Ιανουάριο. Σε μηνιαία βάση ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 0,7%.

Πληθωρισμός: Πώς διαμορφώθηκε σε ετήσια και μηνιαία βάση στην Ευρωζώνη

Εξετάζοντας τις κύριες συνιστώσες του πληθωρισμού στην ευρωζώνη, ο τομέας των υπηρεσιών αναμένεται να έχει τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Φεβρουάριο (3,4%, σε σύγκριση με 3,2% τον Ιανουάριο), ακολουθούμενος από τα τρόφιμα, τα αλκοολούχα ποτά και τον καπνό (2,6%, σταθερό σε σύγκριση με τον Ιανουάριο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (0,7%, σε σύγκριση με 0,4% τον Ιανουάριο) και την ενέργεια (-3,2%, σε σύγκριση με -4,0% τον Ιανουάριο).

Ο δομικός πληθωρισμός -χωρίς ενέργεια, φαγητό, αλκοόλ και καπνό- στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 2,4% σε ετήσια βάση τον Φεβρουάριο, από 2,2% τον Ιανουάριο, ενώ σε μηνιαία βάση αυξήθηκε κατά 0,8%.