Παράλληλα, το 21,3% των απασχολούμενων στην ΕΕ ηλικίας 15–64 ετών εργαζόταν συνήθως τα Σαββατοκύριακα. Η εργασία τα Σαββατοκύριακα ήταν πιο συχνή στους εργαζόμενους στις υπηρεσίες και στις πωλήσεις (47,6%), στους ειδικευμένους εργαζόμενους στη γεωργία, δασοκομία και αλιεία (47,2%) και σε όσους απασχολούνται σε στοιχειώδη επαγγέλματα (25,7%).

Σχετικά με τους αυτοαπασχολούμενους που εργάζονται τα Σαββατοκύριακα, η Ελλάδα βρέθηκε και πάλι στην κορυφή με ποσοστό 75,0%. Ακολούθησαν το Βέλγιο με 65,9% και η Γαλλία με 61,0%. Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Ουγγαρία με 9,9%, στη Σλοβακία με 15,0% και στην Πολωνία με 15,1%.

Ειδικότερα, κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026, το εποχικά διορθωμένο ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,1% τόσο στην ευρωζώνη όσο και στην ΕΕ, σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο, σύμφωνα με την προκαταρκτική εκτίμηση της Eurostat. Το τέταρτο τρίμηνο του 2025, το ΑΕΠ είχε αυξηθεί κατά 0,2%.

Σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, το εποχικά διορθωμένο ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 0,8% στην ευρωζώνη και κατά 1% στην ΕΕ το πρώτο τρίμηνο του 2026, μετά από αύξηση 1,3% και 1,4% αντίστοιχα το προηγούμενο τρίμηνο.

Μεταξύ των κρατών-μελών για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, η Φινλανδία (+0,9%) κατέγραψε τη μεγαλύτερη αύξηση, ακολουθούμενη από την Ουγγαρία (+0,8%), την Εσθονία και την Ισπανία (αμφότερες με +0,6%). Μειώσεις καταγράφηκαν στην Ιρλανδία (-2%), τη Λιθουανία (-0,4%) και τη Σουηδία (-0,2%). Ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης ήταν θετικός για 14 χώρες και αρνητικός για μία.

Τα άτομα αυτά ζούσαν σε νοικοκυριά που βίωναν τουλάχιστον έναν από τους τρεις σχετικούς κινδύνους: φτώχεια, σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση ή διαβίωση σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.

Σε σύγκριση με το 2024, ο αριθμός των ατόμων σε κίνδυνο μειώθηκε κατά 600.000 (από 93,3 εκατομμύρια ή 21,% του πληθυσμού).

Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από τα στοιχεία για το ποσοστό κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού που δημοσίευσε σήμερα η Eurostat.

Το υψηλότερο ποσοστό ατόμων σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού καταγράφηκε στη Βουλγαρία (29%), ακολουθούμενη από την Ελλάδα (27,5%) και τη Ρουμανία (27,4%).

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά σημειώθηκαν στην Τσεχία (11,5%), την Πολωνία (15%) και τη Σλοβενία (15,5%).

Σε μηνιαία βάση, οι τιμές καταναλωτή αυξήθηκαν κατά 0,2%. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, ο ετήσιος πληθωρισμός στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε σε 1,9% τον Φεβρουάριο του 2026, από 1,7% τον Ιανουάριο. Σε μηνιαία βάση ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 0,7%.

Πληθωρισμός: Πώς διαμορφώθηκε σε ετήσια και μηνιαία βάση στην Ευρωζώνη

Εξετάζοντας τις κύριες συνιστώσες του πληθωρισμού στην ευρωζώνη, ο τομέας των υπηρεσιών αναμένεται να έχει τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Φεβρουάριο (3,4%, σε σύγκριση με 3,2% τον Ιανουάριο), ακολουθούμενος από τα τρόφιμα, τα αλκοολούχα ποτά και τον καπνό (2,6%, σταθερό σε σύγκριση με τον Ιανουάριο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (0,7%, σε σύγκριση με 0,4% τον Ιανουάριο) και την ενέργεια (-3,2%, σε σύγκριση με -4,0% τον Ιανουάριο).

Ο δομικός πληθωρισμός -χωρίς ενέργεια, φαγητό, αλκοόλ και καπνό- στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 2,4% σε ετήσια βάση τον Φεβρουάριο, από 2,2% τον Ιανουάριο, ενώ σε μηνιαία βάση αυξήθηκε κατά 0,8%.

Αν η Ελλάδα ήταν άνθρωπος, θα βάδιζε ολοταχώς για τα πρώτα –ήντα, αφού η διάμεση ηλικία στη χώρα μας είναι τα 47,2 έτη, όταν στην ΕΕ είναι τα 44,9.

Αυτό σημαίνει ότι ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας είναι νεότερος από αυτή την ηλικία και ο άλλος μισός μεγαλύτερος.

Είμαστε δηλαδή 2,3 χρόνια μεγαλύτεροι από τον «διάμεσο» Ευρωπαίο, ενώ ο ρυθμός με τον οποίο γερνάμε σαν χώρα είναι ο τρίτος υψηλότερος στην ΕΕ.

Στην πρώτη θέση των πιο «γερασμένων» χωρών βρίσκεται η Ιταλία, με διάμεση ηλικία τα 49,1 έτη, και στη δεύτερη ισοβαθμούν, μια ανάσα πάνω από εμάς, η Πορτογαλία και η Βουλγαρία.

Οι παραπάνω ηλικιακοί δείκτες αναφέρονται αποκλειστικά σε όσους έχουν γεννηθεί εντός της χώρας, και δεν περιλαμβάνουν τους μετανάστες πρώτης γενιάς και τους πρόσφυγες, που κατά κανόνα προέρχονται από χώρες με πιο νεανικό πληθυσμό.

Γηραιά ήπειρος

Σε βάθος δεκαετίας η διάμεση ηλικία των Ευρωπαίων έχει αυξηθεί κατά 2,1 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι το 2015, οι μισοί Ευρωπαίοι ήταν νεότεροι από 42,8 ετών και οι άλλοι μισοί μεγαλύτεροι.

Η πιο «νεανική» χώρα της ΕΕ είναι η Ιρλανδία, με διάμεση ηλικία τα 39,6 έτη. Οι πιο γερασμένη είναι η Ιταλία, με διάμεση ηλικία τα 49,1.

Η διάμεση ηλικία αυξήθηκε σε όλες σχεδόν τις χώρες της ΕΕ, με τη μεγαλύτερη αύξηση να καταγράφεται στη Σλοβακία και την Κύπρο κατά 4 έτη. Οι μόνες χώρες που «μίκρυναν» ηλικιακά είναι η Γερμανία (από 45,9 έτη το 2015 σε 45,5 έτη το 2025) και η Μάλτα (από 40,4 έτη το 2015 σε 40,0 έτη το 2025)

Μεταξύ 2024 και 2025, η μέση ηλικία αυξήθηκε σε 25 χώρες της ΕΕ, ενώ παρέμεινε σταθερή στη Γερμανία και τη Δανία.

Αυξάνονται οι ηλικιωμένοι

Ο πληθυσμός της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2025 εκτιμάται σε 450,6 εκατομμύρια άτομα. Τα παιδιά ηλικίας 0-14 ετών αντιπροσώπευαν το 14,4% του πληθυσμού της ΕΕ, ενώ τα άτομα που θεωρούνται σε ηλικία εργασίας (15-64 ετών) αντιπροσώπευαν το 63,6% του πληθυσμού.

Οι ηλικιωμένοι (ηλικίας 65 ετών και άνω) αντιπροσώπευαν το 22% του πληθυσμού, με αύξηση 0,4 ποσοστιαίων μονάδων (π.μ.) σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και αύξηση 2,9 π.μ. σε σύγκριση με 10 χρόνια νωρίτερα).

Στην Ελλάδα ο αριθμός των ηλικιωμένων, άνω των 65 ετών, αποτελεί το 23,7% του πληθυσμού και είναι το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό, μετά την Ιταλία (24,7 %), την Πορτογαλία (24,3%) και η Βουλγαρία (24%).

Οι χώρες με το χαμηλότερο ποσοστό ηλικιωμένων είναι το Λουξεμβούργο (15,2 %), η Ιρλανδία (15,7 %) και η Κύπρος (18,3 %). Το 2025, σε σύγκριση με το 2024, το ποσοστό των ηλικιωμένων αυξήθηκε σε 26 χώρες της ΕΕ, ενώ η Μάλτα είχε σταθερό ποσοστό.

Τα παιδιά μειώνονται

Σε σύγκριση με το 2024, μόνο δύο χώρες της ΕΕ (Λουξεμβούργο και Γερμανία) είχαν σταθερό ποσοστό παιδιών στον πληθυσμό το 2025, ενώ στις άλλες χώρες το ποσοστό αυτό μειώθηκε.

Σε όλες τις χώρες της ΕΕ, τα υψηλότερα ποσοστά παιδιών στον συνολικό πληθυσμό το 2025 παρατηρήθηκαν στην Ιρλανδία (18,5 %), τη Σουηδία (16,8 %) και τη Γαλλία (16,6 %), ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Ιταλία (11,9 %), τη Μάλτα (12,1 %) και την Πορτογαλία (12,6 %).

Στην Ελλάδα έχουμε επίσης πολύ χαμηλή αναλογία παιδιών στο σύνολο του πληθυσμού, μόλις 12,8%. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι τα ποσοστά του παιδικού πληθυσμού έχουν συρρικνωθεί αισθητά την τελευταία δεκαετία, καθώς το 2015 αποτελούσαν το 14,5% του ελληνικού πληθυσμού.

Λίγο περισσότερο από τρία άτομα σε ηλικία εργασίας για κάθε άτομο 65 ετών και άνω

Οι δείκτες εξάρτησης από την ηλικία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μελέτη του επιπέδου στήριξης που παρέχεται στους νεότερους και/ή τους ηλικιωμένους από τον πληθυσμό εργάσιμης ηλικίας.

Οι δείκτες αυτοί εκφράζονται σε όρους σχετικού μεγέθους των νεότερων και/ή των ηλικιωμένων πληθυσμών σε σύγκριση με τον πληθυσμό σε ηλικία εργασίας. Ο δείκτης εξάρτησης των ηλικιωμένων για την ΕΕ ήταν 34,5 % την 1η Ιανουαρίου 2025, με λίγο περισσότερα από τρία άτομα σε ηλικία εργασίας για κάθε άτομο ηλικίας 65 ετών και άνω.

Ο δείκτης εξάρτησης των ηλικιωμένων στις χώρες της ΕΕ κυμάνθηκε από το χαμηλό 22% στο Λουξεμβούργο, 23,8% στην Ιρλανδία και 26,6 % στη Μάλτα, με σχεδόν 5 άτομα σε ηλικία εργασίας για κάθε άτομο ηλικίας 65 ετών και άνω,.

Τα  υψηλότερα επίπεδα εξάρτησης είναι στην Ιταλία (39%), στη Βουλγαρία (38,7%) και  38,6 % στην Πορτογαλία, όπου υπήρχαν λιγότερα από 3 άτομα σε ηλικία εργασίας για κάθε άτομο ηλικίας 65 ετών και άνω. Εξίσου υψηλός είναι ο και ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων στην Ελλάδα, με 37,4%.

Μεταξύ 2024 και 2025, ο δείκτης εξάρτησης των ηλικιωμένων αυξήθηκε στην ΕΕ κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες, από 33,9 % το 2024 σε 34,5 % το 2025. Αύξηση σημειώθηκε σε όλες τις χώρες της ΕΕ.

Τα εν λόγω στοιχεία δημοσιεύτηκαν στα τέλη Ιανουαρίου, όμως από περαιτέρω ανάλυση των χρονοσειρών των δύο στατιστικών υπηρεσιών προκύπτει ότι είναι η πρώτη φορά από τότε που άρχισε η συλλογή δεδομένων τον Ιανουάριο του 2000, δηλαδή τα τελευταία 26 χρόνια, που η Ελλάδα πετυχαίνει καλύτερη επίδοση από τον μέσο όρο των 27 κρατών μελών της ενωμένης Ευρώπης.

Μέιωση της νεανικής ανεργίας

Πρόκειται για γεγονός που ουσιαστικά πιστοποιεί την ταχεία ανάκαμψη της απασχόλησης στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και την απορρόφηση νέων στην αγορά εργασίας, μολονότι την περίοδο της οικονομικής κρίσης το χάσμα σε βάρος της χώρας μας ανήλθε ακόμα και στις 37,5 μονάδες. Η μεγάλη πρόοδος αποτυπώνεται και στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, καθώς μεταξύ 2019 και 2025 οι ιδιωτικοί υπάλληλοι έως 24 ετών αυξήθηκαν κατά 64.900 άτομα. Αν αναλογιστεί κανείς ότι το ίδιο διάστημα δημιουργήθηκαν 563.000 νέες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, αυτό σημαίνει ότι το 11,5% των προσληφθέντων ήταν νέοι εργαζόμενοι.

Το ναδίρ καταγράφηκε τον Μάιο του 2013, όταν η νεανική ανεργία στην Ελλάδα έφτασε στο 62,5%, έναντι 25% στην ΕΕ. Ο δείκτης για τη χώρα μας παρέμεινε πάνω από το 40% έως τα μέσα του 2018, απότοκο της παρατεταμένης αβεβαιότητας και του χαμηλού ρυθμού ανάπτυξης, με την Ελλάδα να κατατάσσεται συνεχώς είτε τελευταία είτε προτελευταία μεταξύ των μελών της ΕΕ, με μόνο «ανταγωνιστή» την Ισπανία. Από το καλοκαίρι του 2019, όταν το ποσοστό της ανεργίας των νέων κυμαινόταν μεταξύ 37% και 38%, άρχισε μία αισθητή βελτίωση, όμως το ξέσπασμα της πανδημίας «πάγωσε» την οικονομική δραστηριότητα.

Από τα τέλη του 2022 ωστόσο, όταν οι συνέπειες της υγειονομικής κρίσης άρχισαν να αποκλιμακώνονται, η νεανική ανεργία πήρε και πάλι την κατιούσα. Με την οικονομία να ανακάμπτει και τις επενδύσεις να έχουν σημαντικό μερίδιο στο μείγμα, το ποσοστό των ανέργων 15 μέχρι 24 ετών έπεσε κάτω από το «φράγμα» του 20% το 2024. Η δυναμική αυτή συνεχίστηκε το 2025, ειδικά στα τέλη του έτους, καθώς τους τελευταίους μόλις τρεις μήνες ο δείκτης υποχώρησε κατά σχεδόν οκτώ μονάδες. Παρά τις εποχικές διακυμάνσεις που υπάρχουν στην αγορά εργασίας, είναι σαφές ότι η συρρίκνωση της ανεργίας στις ηλικίες έως 24 ετών ήταν βαθιά και συστηματική.

Τι αντιμετωπίζουν οι νέοι εργαζόμενοι

Μελετητές και παράγοντες της αγοράς επισήμαναν ότι, πέραν της αναπτυξιακής δυναμικής της οικονομίας, ένα πλέγμα πολιτικών έχει συνδράμει στην τόνωση της απασχόλησης των νέων, ιδιαίτερα η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 5,4 μονάδες σωρευτικά από το 2019 και η ευρεία εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, μέσω της οποίας δηλώνονται εργατοώρες που μέχρι πρότινος ήταν «μαύρες».

Οι ίδιες πηγές τόνισαν πως οι νέοι εργαζόμενοι είναι συχνά οι πιο ευάλωτοι σε κακές εργοδοτικές πρακτικές, όπως οι αδήλωτες υπερωρίες. Δύο πηγές προσέθεσαν ότι στα τέλη του περασμένου έτους θετική επίδραση στις προσλήψεις είχαν και οι φοροελαφρύνσεις που εξαγγέλθηκαν στη ΔΕΘ, οι οποίες είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές για απασχολούμενους έως 25 ετών, καθώς εγγυώνται μηδενική φορολόγηση για εισοδήματα έως 20.000 ευρώ. Ανώτερο στέλεχος στον κλάδο του λιανεμπορίου στάθηκε επίσης στην ταχύτητα με την οποία αποκλιμακώθηκε η νεανική ανεργία στην Ελλάδα, προσθέτοντας ότι οι «ουλές» στην αγορά εργασίας συνήθως απαιτούν περισσότερο χρόνο ώστε να θεραπευτούν. Η ραγδαία μείωση των νέων ανέργων στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια αντικατοπτρίζεται στη σύγκριση με την Ισπανία.

Μολονότι οι δύο χώρες ήταν «συνοδοιπόροι» την περίοδο της οικονομικής κρίσης, από το 2023 η Ελλάδα «προσπέρασε» καθαρά τους Ίβηρες. Ενδεικτικό είναι πως τον περασμένο Δεκέμβριο η νεανική ανεργία στην Ισπανία μετρήθηκε στο 23,4%, δηλαδή περισσότερες από 10 μονάδες χειρότερα από ό,τι στη χώρα μας.

Το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης καταγράφηκε στη Ρουμανία (94%), ακολουθούμενη από τη Σλοβακία (93%) και την Ουγγαρία (92%).

Η ιδιοκατοίκηση ήταν πιο διαδεδομένη σε όλες τις χώρες της ΕΕ, με εξαίρεση τη Γερμανία, όπου κυριάρχησε η ενοικίαση, καθώς το 53% του πληθυσμού ήταν ενοικιαστές. Ακολούθησαν η Αυστρία (46%) και η Δανία (39%).

Στη χώρα μας το ποσοστό ιδιοκατοίκησης διαμορφώνεται σε 69,7%, ελαφρώς πιο αυξημένο από 69,6% του 2023.

Γεωγραφικές αντιθέσεις και η θέση της Ελλάδας

Η κουλτούρα της παράλληλης εργασίας φαίνεται να ριζώνει κυρίως στις χώρες με ευέλικτες εργασιακές δομές.

Η πρωτιά του Βορρά: Στην Ολλανδία, το εντυπωσιακό 74,3% των σπουδαστών εργάζεται, ενώ υψηλά ποσοστά καταγράφουν η Δανία (56,4%) και η Γερμανία (45,8%).

Η υστέρηση του Νότου και της Ανατολής: Στον αντίποδα, η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις με μόλις 6%, ακολουθώντας τη Ρουμανία (2,4%) και την Κροατία (6,4%).

Παρά την τάση αυτή, το 70% των Ευρωπαίων φοιτητών παραμένει προσηλωμένο αποκλειστικά στις σπουδές του, ενώ ένα μικρό ποσοστό (3,2%) αναζητά ενεργά εργασία χωρίς αποτέλεσμα, με τη Σουηδία να παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας σε αυτή την κατηγορία.

Το  έμφυλο χάσμα και η ηλικιακή εξέλιξη

Τα δεδομένα αποκαλύπτουν ενδιαφέρουσες διαφορές μεταξύ των φύλων. Στις μικρότερες ηλικίες (15-19), οι γυναίκες απέχουν περισσότερο από την αγορά εργασίας συγκριτικά με τους άνδρες. Ωστόσο, στην ομάδα 25-29, η απασχόληση εκτοξεύεται, με τους άνδρες να προηγούνται (71,9% έναντι 62%). Οι γυναίκες φαίνεται να παραμένουν περισσότερο χρόνο εντός του εκπαιδευτικού συστήματος, αλλά αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες ένταξης στην εργασία όταν δεν σπουδάζουν.

Οι λόγοι πίσω από αυτή τη διπλή ζωή είναι διττοί. Σύμφωνα με την ερευνήτρια Madeline Nightingale (RAND Europe):

Οικονομική Πίεση: Για πολλούς, ειδικά από ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, η εργασία είναι βιοποριστική ανάγκη.
Στρατηγική Καριέρας: Σε κλάδους όπως τα χρηματοοικονομικά και η νομική, η απασχόληση λειτουργεί ως «διαβατήριο» προϋπηρεσίας για την αγορά εργασίας.

Το παραπάνω ποσοστό παρουσιάζει βελτίωση κατά 1,4 ποσοστιαίες μονάδες, σε σύγκριση με το 2023, σύμφωνα με τη Eurostat.

Το υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού που αδυνατεί να διατηρήσει το σπίτι του επαρκώς ζεστό καταγράφεται στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία (και οι δύο 19%) και ακολουθούν η Λιθουανία (18%) και η Ισπανία (17,5%).

Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στη Φινλανδία (2,7%), στην Πολωνία και τη Σλοβενία (και οι δύο 3,3%), και στην Εσθονία και το Λουξεμβούργο (και οι δύο 3,6%).