Φαίνεται ωστόσο ότι οι Φιλελεύθεροι έχουν διαφορετική άποψη από τους διεθνείς δανειστές. Ο επικεφαλής της Κ.Ο. του FDP Κρίστιαν Ντυρ δηλώνει ότι "μόνο στα χαρτιά εκπληρώνει η Αθήνα τις δεσμεύσεις προς τους διεθνείς πιστωτές, παρά τις διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου. Σημαντικά μεταρρυθμιστικά μέτρα καθυστερούν ή αναβάλλονται". Για παράδειγμα, αναφέρει ο Κρίστιαν Ντυρ, η υπεσχημένη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση θα εφαρμοστεί το 2019, εάν ποτέ εφαρμοστεί. Η μεταρρύθμιση του ΦΠΑ καθυστερεί συνεχώς λόγω της συζήτησης για το καθεστώς ΦΠΑ σε πέντε νησιά, προσθέτει. "Δεν μπορεί κανείς να διώξει την υποψία ότι ο Τσίπρας προσπαθεί απλώς να κερδίσει χρόνο" αναφέρεται στην αίτηση των Φιλελευθέρων, οι οποίοι, με αυτό το σκεπτικό ζητούν από τη γερμανική κυβέρνηση να μην εγκρίνει την εκταμίευση της επόμενης δόσης πρός την Ελλάδα. "Αντιθέτως", επισημαίνει η Handelsblatt, "οι κοινοβουλευτικές ομάδες των χριστιανικών κομμάτων και του SPD θέλουν να συμμορφωθούν με την απόφαση του Γιούρογκρουπ και των άλλων θεσμών, οι οποίοι είχαν πιστοποιήσει ότι η Ελλάδα βίσκεται σε καλό δρόμο".

Νέα καταδίκη Τουρκίας από το Στρασβούργο

Ο γερμανικός τύπος αναφέρεται και στη νέα καταδίκη της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την κράτηση δημοσιογράφων- στην προκειμένη περίπτωση των Σαχίν Αλπάυ και Μεχμέτ Αλτάν, που είχαν συμπληρώσει 20 μήνες προφυλακισμένοι, χωρίς να τους έχει απαγγελθεί κατηγορία. Όπως επισημαίνει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine "στο Δικαστήριο εκκρεμούν 1.500 παρεμφερείς υποθέσεις μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, το οποίο η τουρκική ηγεσία είχε εκλάβει ως πρόσχημα, για να προβεί σε διωγμούς των επικριτών της. Η απόφαση του Στρασβούργου δεν πρόκειται να την πτοήσει, όπως δεν την είχε πτοήσει η έκθεση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύθηκε την Τρίτη και καταγράφει στην Τουρκία περισσότερα από 100.000 κρούσματα παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι η Τουρκία έχει μεθύσει από την κατάληψη της συριακής-κουρδικής περιφέρειας Αφρίν, την οποία λεηλατούν τα στρατεύματά της, μία κατάληψη που παραβιάζει το διεθνές δίκαιο. Το ότι η διεθνής κοινότητα σιωπά, αποτελεί σκάνδαλο".

Στο ίδιο θέμα αναφέρεται και η Tageszeitung του Βερολίνου, εκφράζοντας επικριτική διάθεση προς τους δικαστές του Στρασβούργου: "Η ετυμηγορία καθεαυτή δεν αποτελεί έκπληξη, άλλωστε παρόμοια απόφαση είχε λάβει πρόσφατα και το τουρκικό Συνταγματικό Δικαστήριο. Σκανδαλώδες είναι ωστόσο ότι οι ευρωπαίοι δικαστές χρειάστηκαν πάνω από ενάμιση χρόνο για να αντιδράσουν στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και στην καταστολή που άρχισε στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα το καλοκαίρι του 2016. Εκατοντάδες προσφυγές τούρκων δημοσιογράφων, εκπαιδευτικών, ακαδημαϊκών και άλλων συλληφθέντων ή απολυθέντων δημοσίων λειτουργών από την Τουρκία συσσωρεύονται στο Στρασβούργο επί μήνες. Αν και θα έπρεπε να γνωρίζουν οι δικαστές ότι η τουρκική δικαιοσύνη σε καιρούς έκτακτης ανάγκης δεν προσφέρει παρά το πολύ μία επίφαση δικαίου, παρέπεμπαν (τους ενάγοντες) στην εξάντληση των ένδικων μέσων στην ίδια την Τουρκία, αφήνοντας αβοήθητα τα θύματα της καταστολής. Ας ελπίσουμε ότι η απόφαση της Τρίτης σηματοδοτεί μία αλλαγή πορείας".

Πηγή: DW

Το ενδεχόμενο συμμετοχής του γερμανικού φιλελεύθερου κόμματος (FDP) στην κυβέρνηση προκάλεσε ανάμικτα συναισθήματα στην Ε.Ε. Τουλάχιστον στην Αθήνα και στο Παρίσι επικρατεί ανησυχία για τη μελλοντική επιρροή του FDP στην εξωτερική πολιτική της Γερμανίας όσον αφορά τα ευρωπαϊκά θέματα, αναφέρει το newmoney.

Στην Ελλάδα οι ανησυχίες σχετίζονται με τη σκληρή στάση που έχουν ανακοινώσει οι Φιλελεύθεροι στο θέμα των προγραμμάτων βοήθειας και του χρέους. Στη δε Γαλλία επικρατεί η αντίληψη ότι το FDP θα πιέσει την Καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ για μια σκληρή πολιτική λιτότητας. Επικαλούμενη πηγές του Γάλλου πρόεδρου η εφημερίδα Le Monde έγραφε πρόσφατα πως ο Εμανουέλ Μακρόν έχει δηλώσει στο στενό του περιβάλλον πως «σε περίπτωση που η Μέρκελ συμμαχήσει με τους Φιλελεύθερους είμαι νεκρός».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη Deutsche Welle στο Βερολίνο ο νέος βουλευτής και μέλος του προεδρείου του FDP Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ χαρακτηρίζει τους φόβους «αδικαιολόγητους». Αντιθέτως, σημειώνει πως οι Φιλελεύθεροι συμφωνούν με τις περισσότερες προτάσεις που έχει καταθέσει ο Γάλλος πρόεδρος. Είτε αυτές αφορούν την ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική, την ψηφιοποίηση, είτε την ανάπτυξη μιας εταιρικής σχέσης με την Αφρική για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης. Όπως όμως τονίζει ο κ. Λάμπσντορφ, υπάρχουν και «ορισμένες λεπτομέρειες» στις οποίες το FDP διατυπώνει μια διαφορετική άποψη. Ειδικά σε ό,τι αφορά την αύξηση του προϋπολογισμού της Ε.Ε. και φορολογικές τροποποιήσεις. «Με άλλα λόγια», συμπεραίνει ο κ. Λάμπσντορφ, «ένα 80% με 90% όσων έχει προτείνει ο Εμανουέλ Μακρόν μπορούμε να τα στηρίξουμε, ορισμένα ζητήματα χρειάζονται συζήτηση. Στο ζήτημα του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού λέμε όμως ξεκάθαρα ότι είναι ο λάθος δρόμος». Ο κ. Λάμπσντορφ επισημαίνει ότι και η πρώτη αντίδραση της καγκελαρίου Μέρκελ στις προτάσεις Μακρόν ήταν μεν θετική αλλά «με έναν προσεκτικό τρόπο».

«Nein» στο Grexit αλλά...

Στο παρελθόν ο Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ είχε ασκήσει σκληρή κριτική απέναντι στην Ελλάδα και είχε ζητήσει ακόμη και την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη. Στην ερώτηση της Deutsche Welle αν το FDP θα θέσει θέμα εξόδου απαντά με ένα κατηγορηματικό «Nein». Όπως διευκρινίζει «κανείς δεν θέλει ένα Grexit. Ούτε εμείς το θέλουμε. Όμως προϋπόθεση για την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη είναι η συνέχιση της πολιτικής των μεταρρυθμίσεων. Πράγματι, η εξέλιξη της πραγματικής οικονομίας είναι θετική».

Προηγουμένως, σε συζήτηση στην Ένωση Ξένων Ανταποκριτών (VAP) ο Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ είχε δηλώσει πως θα πρέπει να δημιουργηθεί η δυνατότητα της εξόδου από την ευρωζώνη χωρίς ένα κράτος να χάνει την ιδιότητα του κράτους μέλους της Ε.Ε. Όπως ακόμη είχε τονίσει, «η σταθερότητα της ευρωζώνης είναι σημαντικότερη από τον αριθμό των μελών της».

Στο προσεχές μέλλον η γερμανική βουλή θα κληθεί να αποφασίσει για την εκταμίευση των επόμενων δόσεων προς την Ελλάδα. Ποια στάση θα τηρήσουν οι Φιλελεύθεροι; Σύμφωνα με τον κ. Λάμπσντορφ τα κριτήρια με τα οποία θα ψηφίσουν εξαρτώνται από το κατά πόσο η εκταμίευση «είναι νόμιμη, είναι οικονομικά αποτελεσματική και θα επιφέρει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα εκείνα τα αποτελέσματα που θα καθιστούν την Ελλάδα οικονομικά δυναμική και δημοσιονομικά σταθερή. Αυτά είναι τα καθοριστικά κριτήρια».
Ελάφρυνση του χρέους

Το Μάιο του 2016 το Eurogroup είχε συμφωνήσει να εξετάσει με την επιτυχή ολοκλήρωση του τρίτου δανειακού προγράμματος το ελληνικό χρέος και εφόσον κριθούν αναγκαία να ληφθούν μέτρα που θα το καθιστούν βιώσιμο. Κατά πόσο είναι διατεθειμένοι οι Φιλελεύθεροι να σεβαστούν αυτή τη δέσμευση; Ο κ. Λάμπσντορφ καθιστά σαφές ότι η απόφαση δεν μπορεί να σημαίνει περικοπή του χρέους επειδή θα έστελνε το «λάθος μήνυμα» σε άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης. Αν υπήρχε η δυνατότητα για κούρεμα δεν θα έδιναν σημασία στη δημοσιονομική σταθερότητα. Σε ό,τι αφορά τις ελαφρύνσεις δηλώνει πως «σαφώς και είμαστε διατεθειμένοι να το συζητήσουμε. Πάντα όμως θα δίνουμε έμφαση σε μια βασική αρχή: κάθε κράτος θα πρέπει να αναλάβει το ίδιο την ευθύνη για τη δημοσιονομική του σταθερότητα». Με άλλα λόγια, προϋπόθεση της όποιας συμφωνία για ελαφρύνσεις θα πρέπει να είναι ένας, τουλάχιστον, ισοσκελισμένος κρατικός προϋπολογισμός.

Αναφορικά με τη συζήτηση για την αναγκαιότητα ενός τέταρτου δανειακού προγράμματος ο πολιτικός του FDP δηλώνει στη Deutsche Welle πως «προς το παρόν δεν μπορεί να δοθεί απάντηση. Πιστεύω όμως ότι θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Εσθονία, η Λετονία αλλά και ακόμη και η Γερμανία να κερδίσεις την υποστήριξη για ένα 4ο, 5ο ή 6ο πρόγραμμα βοήθειας. Κάποτε θα πρέπει να φτάσουμε στο σημείο όπου η Ελλάδα θα είναι, με τις δικές της δυνάμεις, οικονομικά και δημοσιονομικά υγιής».

Διαφωνίες στο FDP για το ΕΜΣ

Σε σχέση με τα προγράμματα βοήθειας σε κράτη μέλη της ευρωζώνης - τόσο ο απερχόμενος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε όσο και η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ θα ήθελαν να αντικατασταθεί το ΔΝΤ από ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο. Στον ρόλο αυτό βλέπουν τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ). Με αυτή την άποψη συμφωνεί και ο κ. Λάμπσντορφ, όχι όμως το κόμμα του: «Προσωπικά πιστεύω πως ο ΕΜΣ είναι ασφαλώς ένας χρήσιμος μηχανισμός. Η πλειοψηφία του FDP έχει μια διαφορετική άποψη, ότι δηλαδή θα πρέπει μεσοπρόθεσμα να καταργηθεί. Επιμένω όμως ότι η βασική ιδέα για την μετατροπή του σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο είναι σωστή. Σε περίπτωση που υπάρξουν προγράμματα τότε θα πρέπει η υλοποίηση τους να ελέγχεται με αντικειμενικά κριτήρια και με όσο το δυνατόν μικρότερη πολιτική ανάμιξη. Αυτά τα κριτήρια τηρούνται από το ΔΝΤ για το οποίο τρέφω μεγάλη συμπάθεια». Τέλος, όπως τονίζει ο Αλεξάντερ Γκραφ Λάμπσντορφ, η πολιτική της επόμενης γερμανικής κυβέρνησης θα είναι αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων των κομμάτων που θα συνεργαστούν.

Το διαπίστωνε κανείς βλέποντας τις προεκλογικές αφίσσες του Κόμματος των Δημοκρατών Φιλελευθέρων της Γερμανίας (FDP). Έδειχναν περισσότερο να διαφημίζουν ένα ανδρικό άρωμα παρά μία πολιτική παράταξη.

Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Αλλά και η διαφημιστική ρητορική του κόμματος ήταν παράξενη. Έδιναν την αίσθηση μίας πολιτικής ανανέωσης, σε κάθε περίπτωση πολύ καλά μελετημένης. Δεν είχε δε καμμία σχέση με το παρελθόν. Συνθήματα όπως «και η ανυπομονησία μπορεί να είναι αρετή» πλαισίωναν την ασπρόμαυρη φωτογραφία ενός αξύριστου άνδρα με ανοιχτό πουκάμισο, που προσκαλούσε τους νέους να μάθουν να επιχειρούν.

«Στην γερμανική κοινωνία δεν θέλουμε υπηκόους, αλλά δημιουργικούς πολίτες που σκέπτονται, πράττουν και αναλαμβάνουν την ευθύνη του εαυτού τους», μάς είπε ανώτερο στέλεχος της ομάδας επικοινωνίας του FDP.

Με αφετηρία την εποχή του Χανς-Ντήτριχ Γκένσερ, επί δεκαετίες τρίτη δύναμη στην γερμανική πολιτική σκηνή, το FDP είχε πιάσει ρεκόρ ψήφων το 2009 πλησιάζοντας το 15% στις τότε βουλευτικές εκλογές. Όμως, τέσσερα χρόνια κυβέρνηση συνεργασίας με τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) της Άνγκελα Μέρκελ απέδωσαν λίγα.

Οι υποσχέσεις για μειώσεις φόρων δεν εκπληρώθηκαν. Έτσι στις εκλογές τού 2013 το FDP έλαβε μόλις 4,8% –γεγονός που σήμαινε ότι εξωπετάχτηκε από την Bundestag, την γερμανική Βουλή, καθώς δεν είχε πιάσει την απαιτούμενη οροφή τού 5%.

Ο Κρίστιαν Λίντνερ, που τότε ήταν 34 ετών, κληρονόμησε ένα κόμμα που βρισκόταν στα πρόθυρα της διάλυσης. Τέσσερα χρόνια αργότερα βρέθηκε πάλι στα πρόθυρα της εξουσίας. Πώς το κατόρθωσε;

Ξεκίνησε με το ξεκαθάρισμα της ταυτότητας του κόμματος, με το σύνθημα Γερμανία, κουράγιο!, με έναν φρικτό χρωματικό συνδυασμό ροζ-μπλε-κίτρινου και με μετακίνηση θέσεων μακρύτερα από τον παραδοσιακό σύμμαχο των Φιλελευθέρων, το CDU.

Στην συνέχεια, ο νεαρός και με νεανική εμφάνιση Κρ. Λίντνερ έκανε τον ίδιο τον εαυτό του το πρόσωπο του κόμματος, με ενεργητικές και κοφτερές παρουσίες στην τηλεόραση και με σποτάκια που γέμιζαν από σκηνές της δικής του καθημερινότητας. Τέλος, υιοθέτησε μία σειρά από σαφείς και συχνά πολωτικές πολιτικές τοποθετήσεις.

«Στην ουσία», μάς λέει ο συνάδελφος Γκέρχαρντ Χέτζελ, «ο επικεφαλής του κόμματος χρησιμοποίησε μιαν άλλη γλώσσα η οποία, επειδή ξεφεύγει από τα γνωστά καλούπια της πολιτικής συνθηματολογίας, προκαλεί τον άλλο να τείνει ευήκοον ους.

Το ίδιο ισχύει βέβαια και για κάποιες τοποθετήσεις του κόμματος στο θέμα της Ευρώπης, οι οποίες επίσης άφηναν πίσω τους το παρελθόν». Αυτή η αναζήτηση του διαφορετικού αναζωογόνησε το FDP, ενώ την ίδια στιγμή εξισορρόπησε τις δύο πτέρυγές του.

Τώρα το κόμμα πάει καλά τόσο στα συντηρητικά προάστια των εύπορων πόλεων όσο και στην νεολαία των αστικών κέντρων. Στους φοιτητές του πανεπιστημίου Γκαίτε της Φρανκφούρτης ο Κρ. Λίντνερ μίλησε σε ένα ασφυκτικά γεμάτο αμφιθέατρο, καταγγέλλοντας τους οπαδούς του Brexit και τον πρόεδρο Τραμπ για «μίσος, αποκλεισμούς και αγανάκτηση».

Η ελευθερία, εξήγησε, απειλείται τόσο από την εμμονικότητα της αριστεράς για οικονομική ισότητα, όσο και από της δεξιάς για πολιτιστική ομοιογένεια.

Στο Βερολίνο το FDP πέρασε από μηδέν σε 12 έδρες. Στην Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, το πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας, πέτυχε ρεκόρ ψήφων τον Μάϊο και βρέθηκε να συγκυβερνά.

Έφθασε στις κάλπες των εθνικών εκλογών του Σεπτεμβρίου με δημοσκοπική παρουσία 9%, έναντι 6% τον Ιανουάριο, οπότε αναφερόταν πλέον ως πιθανός εταίρος κυβέρνησης συνασπισμού με την Άνγκελα Μέρκελ, είτε σε σχήμα CDU/FDP είτε σε συνεργασία με τους Πράσινους. Όπερ και εγένετο.

Το ερώτημα που προβάλλει είναι αυτό των «απαιτήσεων» του FDP για να πάρει μέρος σε μία κυβέρνηση συνασπισμού με Χριστιανοδημοκράτες και Πράσινους. Με άλλα λόγια, πόσο νερό στο κρασί του θα βάλει ο Κρίστιαν Λίντνερ για να πάρει κάποια υπουργεία;

Ας μην ξεχνάμε ότι το κόμμα του έχει κατακρίνει τις προτάσεις Μακρόν για την εμβάθυνση της Ευρώπης και, κυρίως, της ευρωζώνης, δέχεται την προσάρτηση της Ουκρανίας από την Ρωσία ως γεγονός και θα επιθυμούσε μία πραγματική συμφωνία με το Λονδίνο για το Brexit.

Η άποψη του Λίντνερ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη θα έχει ιδιαίτερη σημασία το ερχόμενο καλοκαίρι, δηλαδή όταν θα λήγει το σημερινό πρόγραμμα διάσωσης. Εν τω μεταξύ, στο εσωτερικό, το FDP τάσσεται υπέρ σημαντικής μείωσης των φόρων, μεταρρυθμίσεων στην παιδεία και επιτάχυνσης της ψηφιοποίησης.

Πάντως, έγκυροι παρατηρητές της γερμανικής πολιτικής σκηνής υπογραμμίζουν ότι οι ριζοσπαστικές τοποθετήσεις του κόμματος μάλλον υπερτονίζονται. Ο Κρ. Λίντνερ ίσως επιλέξει να ηγηθεί τού κόμματός του στην Bundestag αφήνοντας την θέση του υπουργού Εξωτερικών (που παραδοσιακά περιέρχεται στον μικρότερο εταίρο ενός κυβερνητικού συνασπισμού) σε μία πιο φιλοευρωπαϊκή προσωπικότητα.

Σημαντικότερο, όμως, από τις πολιτικές θέσεις είναι το κλίμα που θα έφερνε μία συμμετοχή του FDP στην κυβέρνηση. Κάποιοι στο περιβάλλον της Μέρκελ θεωρούν ότι το FDP αποτελεί σήμερα «one-man-show»: μετά από χρόνια διάβασης της ερήμου στην κεντρική και την περιφερειακή πολιτική σκηνή, έχουν μείνει λιγοστά πεπειραμένα στελέχη που να μπορούν να «τρέξουν» υπουργεία.

Για τον Κρ. Λίντνερ αυτό είναι πλεονέκτημα: «Τώρα μπορούμε να φέρουμε στην σκηνή νέες προσωπικότητες από τις επιχειρήσεις, τον επιστημονικό, πολιτιστικό και μιντιακό κόσμο», εξηγεί. Κάτι τέτοιο θα βρισκόταν αντίθετο με την κάπως υπναλέα διαχείριση Μέρκελ.

Αυτό δεν θα ήταν κακό. Κυρίως για την τόνωση της επιχειρηματικότητας στην Ευρώπη, ένα πεδίο όπου ο πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν και οι Γερμανοί Φιλελεύθεροι Δημοκράτες θα μπορούσαν άνετα να τα βρουν.