Αυτό, ενδεχομένως να συμβαίνει επειδή οι νέοι άνθρωποι είναι πολύ περισσότερο καιρό στο διαδίκτυο και αισθάνονται ότι λαμβάνουν συνεχώς «κακές ειδήσεις».

«Αυτοί οι νέοι μετατρέπουν στη συνέχεια αυτά τα άσχημα συναισθήματα σε κακές καταναλωτικές συνήθειες», δήλωσε στο CNBC Make It η Ίλβα Μπέκστρομ, ανώτερη λέκτορας στα χρηματοοικονομικά στο King’s Business School και πρώην τραπεζίτης.

Η Στεφάνια Τρονκόσο Φερνάντες, μια 28χρονη δημοσιογράφος με έδρα την Κολομβία, η οποία ζει με τους γονείς της, δήλωσε στο CNBC Make It ότι έχει σταματήσει τις άσκοπες δαπάνες, αλλά ότι τα υψηλά επίπεδα πληθωρισμού και η πολιτική αβεβαιότητα καθιστούν πολύ δύσκολο να συνεχίζει να εξοικονομεί χρήματα.

«Γνωρίζω με βεβαιότητα ότι το κόστος των τροφίμων αυξάνεται κάθε μέρα και στο σπίτι μου δεν μπορούμε να τρώμε με τον ίδιο τρόπο που τρώγαμε ίσως πριν από ένα χρόνο, επειδή τα πράγματα γίνονται όλο και πιο ακριβά», δήλωσε η Φερνάντες.

Πριν από δύο χρόνια, η Φερνάντες δήλωσε ότι ξόδευε «τεράστια ποσά σε ρούχα και ταξίδια», παρά το γεγονός ότι κέρδιζε λιγότερα χρήματα από ό,τι τώρα. Αυτό συνέβαινε σε μεγάλο βαθμό επειδή ένιωθε ότι δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά να αγοράσει σπίτι.

«Υπήρχε ένα πρόγραμμα από την κυβέρνηση που μας δάνειζε χρήματα για να επενδύσουμε σε ακίνητα και μάλιστα με πολύ χαμηλό επιτόκιο, αλλά με την αλλαγή της κυβέρνησης, αυτό δεν είναι πλέον διαθέσιμο για εμάς, οπότε θα πρέπει να πληρώνουμε περισσότερα», είπε.

Η Φερνάντες δήλωσε ότι δεν είναι η μόνη που έχει σταματήσει τις δαπάνες. «Δεν είμαι μόνο εγώ. Είναι κάτι που συμβαίνει στον κύκλο μου».

Μόνο το 36,5% των ενηλίκων παγκοσμίως αισθάνεται ότι τα πηγαίνει καλύτερα από τους γονείς του οικονομικά, ενώ το 42,8% πιστεύει ότι στην πραγματικότητα είναι χειρότερα από τους γονείς του, σύμφωνα με τη διεθνή έρευνα του CNBC «Your Money Financial Security Survey», που διεξήχθη από την Survey Monkey και στην οποία ερωτήθηκαν 4.342 ενήλικες παγκοσμίως.

«Η γενιά που μεγαλώνει τώρα είναι η πρώτη γενιά που θα είναι φτωχότερη από τους γονείς της για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα», δήλωσε ο Μπέκστρομ. «Πολλοί νέοι ενήλικες έχουν την αίσθηση ότι μπορεί να μην μπορέσετε ποτέ να πετύχετε αυτό που πέτυχαν οι γονείς τους».

«Ως αποτέλεσμα, οι μεγάλες δαπάνες δημιουργούν την ψευδαίσθηση του ελέγχου σε έναν κόσμο που μοιάζει εκτός ελέγχου», σύμφωνα με τον Μπέκστρομ.

Ο Ντέιβικ Γκοέλ, ένας 25χρονος ιδρυτής νεοφυούς επιχείρησης που ζει στη Silicon Valley, δήλωσε ότι ήταν ένας «χαρισματικός καταναλωτής» όταν εργαζόταν ως υπεύθυνος προϊόντων σε μια βιοτεχνολογική νεοφυή επιχείρηση.

Με τον καιρό, ήταν όλο και λιγότερο ευχαριστημένος από τη δουλειά του, καθώς και του ασκούνταν μεγάλη πίεση από συνομήλικούς του. «Είχα απλά την αίσθηση ότι προσπαθούσα να ξεφύγω».

«Συνήθιζα να ξοδεύω μεγάλα ποσά σε ρούχα σχεδιαστών, στα πιο καινούρια προϊόντα τεχνολογίας και σε εξόδους για ποτό. «Οι μεγάλες δαπάνες είναι πολύ συνηθισμένες στη Silicon Valley», λέει ο Γκοέλ.

«Οι άνθρωποι εδώ θα αγοράσουν δύο ή τρία ολοκαίνουργια αυτοκίνητα για τον λόγο ότι η αποταμίευση για ένα σπίτι θα πάρει πολύ καιρό … έτσι θα ξοδέψουν σε άλλα αντικείμενα αντ’ αυτού», είπε.

Ο Γκοέλ λέει ότι από τότε που ξεκίνησε την εταιρεία fintech Intrepid το 2023, η συνήθεια του να ξοδεύει μεγάλα ποσά έχει «εξαφανιστεί εντελώς», επειδή βρήκε την ευτυχία στη δουλειά του. «Ολόκληρη η νοοτροπία μου άλλαξε».

Γνωρίστε τη σχέση σας με τα χρήματα

Η καθηγήτρια οικονομικών Μπέκστρομ, τονίζει ότι «πρέπει να μάθετε ποια είναι η σχέση σας με τα χρήματα, αν θέλετε να ξεπεράσετε τις άσκοπες δαπάνες».

Είπε ότι η σχέση με τα χρήματα «είναι όπως η σχέση με τους ανθρώπους: ξεκινάει κατά την παιδική ηλικία και στη συνέχεια μπορούν να δημιουργηθούν διαφορετικοί τύποι δεσμών».

«Αν αισθάνεστε ότι έχετε άνεση με τα χρήματα, μπορείτε να κάνετε μια σωστή αξιολόγηση για κάτι. Συλλέγετε γνώσεις και μπορείτε να αξιολογήσετε αυτό που σας ενδιαφέρει … Αλλά αν είσαι ανασφαλής, τότε είναι πιο πιθανό να παρασυρθείτε σε αυτή την ανθυγιεινή συνήθεια δαπανών».

«Αυτές οι συμπεριφορές πηγάζουν από την ανατροφή ενός ατόμου: αν ήταν πλούσιος ή φτωχός, για παράδειγμα, ή το πώς η οικογένειά του διαχειριζόταν τα χρήματα», δήλωσε η Μπέκστρομ.

Η Φερνάντες δήλωσε ότι μέρος του λόγου για τον οποίο αισθανόταν αναγκασμένη να κάνει πολλές δαπάνες ήταν η «έλλειψη οικονομικής παιδείας». Είπε ότι ο πατέρας της μεγάλωσε φτωχός και κανείς δεν την είχε ενθαρρύνει ποτέ να αποταμιεύει.

Ο Ρόζενμπεργκ εξήγησε ότι οι ηλεκτρονικές αγορές επιδεινώνουν το πρόβλημα των υπερβολικών δαπανών, αλλά η κριτική σκέψη για το αν τα αντικείμενα αυτά είναι πραγματικά χρήσιμα, μπορεί να αποτρέψει τις παρορμητικές αγορές.

Επιπλέον, το να ενεργοποιείτε τις ειδοποιήσεις του mobile banking για βλέπετε τις εγκρίσεις των συναλλαγών δημιουργεί επίσης ένα αίσθημα «ενοχής» και μπορεί να σας βοηθήσει να σκεφτείτε πιο καθαρά αν η συναλλαγή άξιζε πραγματικά.

«Αυτό που συστήνω είναι να χρησιμοποιείτε πιο πολύ μετρητά», δήλωσε ο Ρόζενμπεργκ. «Είναι πιο πιθανόν να κάνει κανείς άσκοπες δαπάνες όταν πρόκειται να πληρώσει με Apple Pay και το Google Pay», είπε, «επειδή είναι γρήγορες και εύκολες».

«Απαλλάσσουν τον καταναλωτή από το στάδιο που πρέπει να αξιολογήσει καλά το προϊόν που θέλει να αγοράσει. Εξαλείφουν επίσης την ενοχή της παράδοσης των χρημάτων», πρόσθεσε ο Ρόζενμπεργκ.

Το γεγονός ότι η Gen Z (δηλαδή όσοι είναι έως 26 ετών) θα αντιπροσωπεύει το 27% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού μέχρι το 2025, κάνει πολλούς να ανησυχούν για το πώς η νεότερη γενιά θα προσαρμοστεί στον εργασιακό χώρο.

Μάλιστα μία νέα έκθεση του LSE διαπίστωσε ότι ορισμένες από αυτές τις ανησυχίες θα μπορούσαν αποδειχθούν πραγματικές. Η Gen Z και οι millennials (όσοι έχουν γεννηθεί από το 1981 και μέχρι το 1996) ανέφεραν χαμηλή παραγωγικότητα περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη γενιά στον εργασιακό χώρο, σε ποσοστό 37 και 30 τοις εκατό αντίστοιχα. Αυτό συνέβη σε σύγκριση με μόλις 22 και 14 τοις εκατό της Gen X (όσοι έχουν γεννηθεί από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και μέχρι το 1980) και των Baby Boomers γνωστοί και ως boomers (όσοι έχουν γεννηθεί από το 1946 μέχρι και το 1964).

Ωστόσο, στην έκθεση υπήρχε ένας βασικός παράγοντας που συνέβαλε στο να είναι πιο πιθανό ένας εργαζόμενος να αναφέρει χαμηλή παραγωγικότητα και αφορούσε την ηλικία των ανθρώπων με τους οποίους συνεργαζόταν.

«Όλες οι γενιές πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια να κατανοήσουν και να σεβαστούν ο ένας τον τρόπο εργασίας και τις προοπτικές του άλλου»

Συνολικά, οι εργαζόμενοι με μεγάλες ηλικιακές διαφορές με τους εργοδότες τους ανέφεραν πολύ χειρότερη παραγωγικότητα, με εκείνους που είχαν διευθυντές με διαφορά ηλικίας 12 χρόνια ή μεγαλύτερους να έχουν 1,5 φορά περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν χαμηλή παραγωγικότητα.

Η μελέτη βασίστηκε στις απαντήσεις σχεδόν 1.500 εργαζομένων στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.

«Δεν φταίνε μόνο οι νεότερες γενιές»

Παρόλα αυτά, δεν πιστεύουν όλοι ότι για αυτό που συμβαίνει είναι πλήρως υπεύθυνη μόνο αυτή γενιά. «Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, υποστηρίζω ότι δεν είναι μόνο οι νεότερες γενιές που δυσκολεύονται να συνεργαστούν με τους μεγαλύτερους σε ηλικία», δήλωσε στο Newsweek ο σύμβουλος ανθρώπινου δυναμικού, Μπράιαν Ντρίσκολ. «Το πρόβλημα εντοπίζεται και προς τις δύο κατευθύνσεις», προσέθεσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η έκθεση απλώς αναδεικνύει ένα πρόβλημα, αλλά όχι την αιτία, της δυσλειτουργίας που παρατηρείται σε πολλούς χώρους εργασίας, καθώς η Gen Z, οι millennials, η Gen X και οι Baby Boomers προσπαθούν να συνεργαστούν.

«Δεν πρόκειται μόνο για ηλικιακά ή γενεαλογικά χάσματα», είπε χαρακτηριστικά ο Ντρίσκολ. «Έχει να κάνει με τις μεταβαλλόμενες στάσεις απέναντι στην εργασία, τις εξελισσόμενες τεχνολογίες και τα διαφορετικά στυλ επικοινωνίας. Τελικά, οι παλιοί τρόποι εργασίας απλώς δεν λειτουργούν για τις νεότερες γενιές», κατέληξε.

Η career coach, Κρίστεν Ζάβο, δήλωσε ότι οι Baby Boomers μεγάλωσαν με περισσότερη ασφάλεια, πίστη και υπερηφάνεια σε αυτό που κάνουν για τη δουλειά τους – κάνοντάς το βασικό μέρος της ταυτότητάς τους. Για τη Gen Z και τους millennials, αυτό σπάνια συμβαίνει.

«Η Gen Z βλέπει την εργασία ως έναν τρόπο για να βγάλει κανείς χρήματα»

«Η Gen Z δεν έχει την πολυτέλεια της εργασιακής ασφάλειας», δήλωσε η Ζάβο στο Newsweek. «Οι συντάξεις αποτελούν παρελθόν και έχουν δει τα τελευταία χρόνια πώς μπορεί κανείς να θυσιάσει την ευημερία του σε μία δουλειά μόνο και μόνο για να απολυθεί χωρίς λόγο».

«Η Gen Z μεγάλωσε επίσης βλέποντας την εργασία ως ένα μόνο κομμάτι μίας ολοκληρωμένης ζωής και ουσιαστικά ως έναν τρόπο για να βγάλει κανείς χρήματα», είπε η ίδια.

«Αυτό μεταφράζεται στο ότι αυτή η γενιά δεν αισθάνεται την ανάγκη να παράγει πέρα από την περιγραφή της εργασίας της ή τις ώρες εργασίας της», δήλωσε ακόμα η Ζάβο. Παρόλο που οι εταιρείες ανησυχούν για το πώς η χαμηλή παραγωγικότητα μεταφράζεται σε χαμένες προθεσμίες, συγκρούσεις στην ομάδα και οικονομικές απώλειες, ο Ντρίσκολ προειδοποιεί να μην παίζουν το παιχνίδι της ευθύνης, αλλά αντ’ αυτού, να επικεντρωθούν στην κατανόηση και την επικοινωνία. Αυτό περιλαμβάνει την προσπάθεια κατανόησης των νέων αξιών της νεότερης γενιάς.

Για τους Baby Boomers και τη Gen X, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι πρέπει να αγκαλιάσουν τη νέα τεχνολογία και να αποδεχτούν την αλλαγή, συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι οι νεότερες γενιές τείνουν να έχουν διαφορετικές προτεραιότητες.

«Για τη Gen Z και τους millennials, αυτό σημαίνει να εκτιμούν την εμπειρία και τη σοφία που φέρνουν οι μεγαλύτερες γενιές στο τραπέζι, να μπορούν να αποδέχονται μια διαφορετική προοπτική χωρίς να προσκολλώνται σε αυτήν», δήλωσε ακόμα ο Ντρίσκολ.

Το «κλειδί»

«Στην ουσία, η δημιουργία μιας κουλτούρας αμοιβαίου σεβασμού και μάθησης είναι το ‘κλειδί’ και απαιτεί τη συμμετοχή κάθε εργαζομένου, ανεξαρτήτως γενιάς», προσέθεσε.

Παρόλο που οι Baby Boomers μπορεί να επιμείνουν σε έναν τρόπο δουλειάς ακολουθώντας εντολές από πάνω προς τα κάτω, οι Gen Zers συχνά αποζητούν αυτονομία και σκοπό, δήλωσε ο Φιλ Βαμ, ιδιοκτήτης μίας εταιρείας startup.

«Ψάχνουν για μια ατμόσφαιρα όπου η φωνή τους θα ακούγεται και θα αισθάνονται μέρος σε κάτι μεγαλύτερο, όχι απλώς να τους λένε τι να κάνουν», δήλωσε ο Βαμ στο Newsweek. «Αυτή η αναντιστοιχία μπορεί να οδηγήσει τους νεότερους εργαζόμενους να αισθάνονται λιγότερο συνδεδεμένοι με τη δουλειά τους, γεγονός που στη συνέχεια εμφανίζεται ως πτώση της παραγωγικότητας. Δεν είναι ότι χρειάζονται συνεχή έπαινο, αλλά ένα νεύμα για τις προσπάθειές τους είναι πολύ σημαντικό», συμπλήρωσε.

Οι Baby Boomers και οι Gen Xers μεγάλωσαν επίσης με το ταχυδρομείο, τα τηλέφωνα στο σπίτι και τα φαξ, τα οποία είναι όλα ξένα για τις νεότερες γενιές, οι οποίες θεωρούν τα ηλεκτρονικά μηνύματα και ακόμη και τα γραπτά μηνύματα ως τον κανόνα στον εργασιακό χώρο.

Ενώ οι νεότεροι εργαζόμενοι μπορεί να προτιμούν την ψηφιακή επικοινωνία, οι παλαιότεροι συνάδελφοι μπορεί να τη θεωρήσουν απρόσωπη, δήλωσε η Μίριαμ Γκρουμ, σύμβουλος σταδιοδρομίας και ανώτερη διευθύντρια διαχείρισης ταλέντων στην KPMG.

«Ομοίως, η προσέγγιση της παλαιότερης γενιάς στην επίλυση προβλημάτων και τη λήψη αποφάσεων, η οποία μπορεί να θεωρείται μεθοδική και διεξοδική, μπορεί να θεωρηθεί αργή ή ανθεκτική στην αλλαγή από τους νεότερους εργαζόμενους», είπε ακόμα η Γκρουμ στο Newsweek.