Με σημείο αναφοράς τις 2.688 μονάδες, ο στόχος της Goldman Sachs συνεπάγεται δυνητική άνοδο περίπου 8% σε ευρώ. Εάν συνυπολογιστεί η εκτιμώμενη μερισματική απόδοση της τάξης του 4%, αλλά και η αρνητική επίδραση περίπου 3% από τις συναλλαγματικές ισοτιμίες για έναν επενδυτή σε δολάρια, ο οίκος υπολογίζει τη συνολική δυνητική απόδοση σε περίπου 9% σε δολάρια σε ορίζοντα 12 μηνών.

Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις αγορές στις οποίες η Goldman Sachs διατηρεί αυξημένη στάθμιση, μαζί με την Ταϊβάν, τη Νότια Κορέα, τη Βραζιλία, τη Νότια Αφρική και την Ουγγαρία.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι ο οίκος αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Ουγγαρία ως αγορές με ισχυρούς εγχώριους καταλύτες, οι οποίοι μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα από τις γενικότερες τάσεις στις αναδυόμενες αγορές. Πρόκειται για διαφορετικό επενδυτικό αφήγημα σε σχέση με τις μεγάλες ασιατικές αγορές, όπου η τεχνολογία εξακολουθεί να αποτελεί τον κυρίαρχο παράγοντα.

Ισχυρή αύξηση κερδών

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Goldman Sachs παραμένει θετική είναι η πορεία της εταιρικής κερδοφορίας.

Ο οίκος προβλέπει αύξηση των κερδών ανά μετοχή του ελληνικού δείκτη κατά περίπου 13% το 2026 και κατά 9% το 2027, επιδόσεις που προσφέρουν στήριξη στις αποτιμήσεις και στην επενδυτική περίπτωση της Αθήνας.

Η ελληνική αγορά έχει βάρος μόλις 0,6% στον ευρύτερο δείκτη αναδυόμενων αγορών της MSCI. Παρά το περιορισμένο μέγεθός της, ωστόσο, βρίσκεται στην ίδια κατηγορία προτίμησης της Goldman Sachs με πολύ μεγαλύτερες αγορές, καθώς ο οίκος εκτιμά ότι οι εγχώριοι καταλύτες μπορούν να συνεχίσουν να προσελκύουν επιλεκτικές διεθνείς ροές.

Το στοίχημα στις ελληνικές τράπεζες

Κομβική θέση στο ελληνικό story εξακολουθούν να κατέχουν οι τράπεζες.

Στη σύγκριση των χρηματοοικονομικών κλάδων Ελλάδας, Ουγγαρίας και Πολωνίας, η Goldman Sachs καταγράφει αισθητή υπεραπόδοση των ελληνικών τραπεζικών μετοχών έναντι των πολωνικών από τις αρχές του 2026.

Ο σχετικός δείκτης των ελληνικών χρηματοοικονομικών μετοχών κινείται στην περιοχή των 135-140 μονάδων, με βάση το 100 στην αρχή του έτους, έναντι περίπου 125-130 μονάδων για τις πολωνικές τράπεζες.

Η εικόνα αυτή αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς η Goldman Sachs χρησιμοποιεί την Ελλάδα και την Ουγγαρία ως τις βασικές τραπεζικές τοποθετήσεις στην περιοχή έναντι της Πολωνίας.

Συνολικότερα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, ο οίκος προτείνει θέση αγοράς με ίση στάθμιση σε Ελλάδα και Ουγγαρία, έναντι θέσης πώλησης στην Τσεχία, αποτυπώνοντας τη διαφορετική εκτίμησή του για τις προοπτικές των επιμέρους αγορών.

Τα funds έχουν ήδη αυξημένη έκθεση

Η Ελλάδα εμφανίζεται ευνοημένη και από την υφιστάμενη διάρθρωση των διεθνών χαρτοφυλακίων. Σύμφωνα με τα στοιχεία για τα funds αναδυόμενων αγορών, οι διαχειριστές διατηρούν ήδη μεγαλύτερη έκθεση στην Ελλάδα σε σχέση με τη στάθμισή της στον δείκτη.

Ανάλογη εικόνα καταγράφεται στη Βραζιλία, στο Μεξικό και στην Ουγγαρία, ενώ στον αντίποδα μεγαλύτερες μειωμένες θέσεις εμφανίζονται στην Ταϊβάν, τη Νότια Κορέα και την Ινδία.

Το γεγονός ότι οι διεθνείς διαχειριστές έχουν ήδη αυξημένες θέσεις στην ελληνική αγορά δείχνει ότι το ελληνικό story έχει αποκτήσει θέση στα χαρτοφυλάκια των αναδυόμενων αγορών, παρά το μικρό σχετικά βάρος της χώρας στους διεθνείς δείκτες.

Οι κίνδυνοι από επιτόκια και ενέργεια

Το διεθνές περιβάλλον παραμένει πάντως απαιτητικό. Οι αναδυόμενες αγορές έχουν επιδείξει αντοχές παρά την άνοδο των αμερικανικών αποδόσεων και των τιμών ενέργειας, με την Goldman Sachs να εξακολουθεί να βλέπει περιθώρια περαιτέρω ανόδου για τον MSCI Emerging Markets έως το τέλος του έτους.

Βασική παραδοχή του οίκου είναι ότι η παγκόσμια ανάπτυξη θα παραμείνει ανθεκτική και ότι η κερδοφορία στις αναδυόμενες αγορές θα διατηρηθεί ισχυρή. Οι μεταβολές στις αποδόσεις των ομολόγων και στις τιμές της ενέργειας αποτελούν, ωστόσο, βασικούς βραχυπρόθεσμους παράγοντες κινδύνου.

Για την Αθήνα, το μήνυμα της Goldman Sachs παραμένει θετικό: στόχος οι 2.900 μονάδες, προσδοκίες για διψήφια αύξηση κερδών το 2026 και ισχυρή προτίμηση στις ελληνικές τράπεζες, στοιχεία που διατηρούν την Ελλάδα μεταξύ των αγορών στις οποίες ο διεθνής οίκος επιλέγει αυξημένη έκθεση.

Ο Daan Struyven, συν-επικεφαλής της παγκόσμιας έρευνας εμπορευμάτων της Goldman Sachs, επισήμανε ότι οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών έχουν αυξήσει αισθητά τον κίνδυνο διεύρυνσης των προβλημάτων στις βασικές ενεργειακές οδούς της περιοχής.

Το ενδιαφέρον των αγορών παραμένει στραμμένο στα Στενά του Ορμούζ, καθώς ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται σε παρατεταμένη αντιπαράθεση, με την ένταση να μεταφέρεται όλο και περισσότερο στις θαλάσσιες μεταφορές πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι τελευταίες εξελίξεις έχουν ήδη οδηγήσει το αργό στα υψηλότερα επίπεδα από τον Ιούλιο, ενώ το Brent κινείται κοντά στα 97 δολάρια το βαρέλι.

Η Goldman Sachs θεωρεί ότι, σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης και σοβαρότερης διαταραχής των ενεργειακών ροών από τη Μέση Ανατολή, το Brent θα μπορούσε να κινηθεί προς τα 120 δολάρια.

Το ανοδικό αυτό σενάριο, ωστόσο, δεν αποτελεί τη μοναδική εκτίμηση της αμερικανικής τράπεζας. Εφόσον οι εξαγωγές από την περιοχή ομαλοποιηθούν και περιοριστούν οι κίνδυνοι για τη ναυσιπλοΐα, η Goldman βλέπει περιθώριο υποχώρησης της τιμής προς τα 80 δολάρια το βαρέλι.

Το μεγαλύτερο ρίσκο σε φυσικό αέριο και ντίζελ

Παρά την εντυπωσιακή άνοδο του αργού, η Goldman Sachs θεωρεί ότι οι μεγαλύτερες επιπτώσεις από ένα νέο σοκ προσφοράς μπορεί να εμφανιστούν σε άλλες αγορές ενέργειας.

Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει ήδη οδηγήσει σε ισχυρές ανατιμήσεις στο φυσικό αέριο και στα διυλισμένα πετρελαϊκά προϊόντα, με τις αυξήσεις σε αρκετές περιπτώσεις να ξεπερνούν εκείνες του αργού.

Χαρακτηριστική είναι η εικόνα στο ντίζελ, η τιμή του οποίου έχει υπερδιπλασιαστεί από την αρχή του έτους, αποτυπώνοντας τις αυξανόμενες ανησυχίες για την επάρκεια της προσφοράς και τις δυσκολίες στη μεταφορά ενεργειακών προϊόντων.

Για τον λόγο αυτό, η Goldman Sachs θεωρεί ότι οι επενδυτές που επιδιώκουν να αντισταθμίσουν τον γεωπολιτικό κίνδυνο θα πρέπει να εξετάζουν κυρίως long θέσεις στο φυσικό αέριο και στα προϊόντα διύλισης, αντί να περιορίζονται αποκλειστικά στο αργό πετρέλαιο.

Όπως επισημαίνει ο Struyven, τα πιθανά σοκ στην προσφορά είναι μεγαλύτερα σε αυτές τις αγορές από ό,τι στο ίδιο το αργό, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε εντονότερες μεταβολές των τιμών σε περίπτωση νέας κλιμάκωσης.

Ο ρόλος της Κίνας

Ένας από τους παράγοντες που μπορεί να συγκρατήσει την άνοδο του πετρελαίου είναι η Κίνα.

Σύμφωνα με την Goldman Sachs, το Πεκίνο εξακολουθεί να λειτουργεί ως μια μορφή «σταθεροποιητικής δύναμης» στην παγκόσμια αγορά αργού, καθώς σε περιόδους απότομης ανόδου των τιμών μπορεί να περιορίζει τις εισαγωγές του, μειώνοντας αντίστοιχα τη διεθνή ζήτηση.

Η δυνατότητα αυτή λειτουργεί ως ένας έμμεσος μηχανισμός περιορισμού των ακραίων διακυμάνσεων στις τιμές του πετρελαίου.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο στην αγορά φυσικού αερίου και στα προϊόντα πετρελαίου, όπου, σύμφωνα με την Goldman, η Κίνα δεν μπορεί να διαδραματίσει αντίστοιχο εξισορροπητικό ρόλο.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η αμερικανική επενδυτική τράπεζα θεωρεί ότι, σε περίπτωση νέας επιδείνωσης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή, οι ισχυρότερες ανατιμητικές πιέσεις ενδέχεται τελικά να καταγραφούν στο φυσικό αέριο, στο ντίζελ και στα υπόλοιπα προϊόντα διύλισης, ακόμη περισσότερο από ό,τι στο ίδιο το Brent.

Οι καταθέσεις αυξάνονται κατά 9,1% σε ετήσια βάση, επίδοση που είναι από τις υψηλότερες μεταξύ των ευρωπαϊκών αγορών, ενώ τα δάνεια ενισχύονται κατά 6,2%, τοποθετώντας την Ελλάδα επίσης στις πρώτες θέσεις της Ευρωζώνης.

Η εικόνα αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τις ελληνικές τράπεζες, καθώς η ταχεία αύξηση της καταθετικής βάσης συνδυάζεται με χαμηλό κόστος χρηματοδότησης και ισχυρή ζήτηση για επιχειρηματικά δάνεια.

Στην Ευρωζώνη, το συνολικό ύψος των καταθέσεων έχει διαμορφωθεί στα 13,75 τρισ. ευρώ, καταγράφοντας ετήσια αύξηση 4,1%. Η Ελλάδα, ωστόσο, κινείται με υπερδιπλάσιο ρυθμό.

Μετά την Ελλάδα ακολουθούν η Ολλανδία με 7,1%, η Πορτογαλία με 6,3%, η Ιρλανδία με 5,3% και η Ισπανία με 5%.

Στην ελληνική αγορά, οι συνολικές καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων έχουν κινηθεί πλέον στην περιοχή των 220 δισ. ευρώ, ενισχύοντας σημαντικά τη ρευστότητα των τραπεζών.

Το πλεονέκτημα του χαμηλού deposit beta

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ανάλυσης της Goldman Sachs αφορά το κόστος των καταθέσεων.

Στην Ευρωζώνη, το μέσο σταθμισμένο επιτόκιο καταθέσεων διαμορφωνόταν τον Ιούλιο του 2026 περίπου στο 0,95%, ενώ το through-cycle deposit beta βρίσκεται κοντά στο 30%.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, το deposit beta εκτιμάται μόλις στο 13%, επίπεδο αισθητά χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν μετακυλίσει στους καταθέτες πολύ μικρότερο μέρος της αύξησης των επιτοκίων, διατηρώντας χαμηλότερο κόστος χρηματοδότησης και στηρίζοντας τα καθαρά έσοδα από τόκους.

Το πλεονέκτημα ενισχύεται και από τη σύνθεση της καταθετικής βάσης. Περίπου 76% των ελληνικών καταθέσεων παραμένει σε overnight λογαριασμούς, οι οποίοι έχουν εξαιρετικά χαμηλό επιτόκιο.

Τον Ιούλιο, το μέσο επιτόκιο των overnight καταθέσεων διαμορφωνόταν μόλις στο 0,06%, έναντι 1,52% στις καταθέσεις μεγαλύτερης διάρκειας, με το συνολικό κόστος καταθέσεων να παραμένει κοντά στο 0,39%.

Η συγκεκριμένη δομή αποτελεί σημαντικό στήριγμα για την κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών, καθώς τους επιτρέπει να διατηρούν ευνοϊκότερο κόστος χρήματος σε σχέση με αρκετές ευρωπαϊκές αγορές.

Η Ελλάδα στις πρώτες θέσεις και στα δάνεια

Θετική είναι η εικόνα και στο μέτωπο των χορηγήσεων.

Στην Ευρωζώνη, τα συνολικά δάνεια -εξαιρουμένων των χορηγήσεων προς χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις- αυξήθηκαν τον Ιούλιο κατά 3,7% σε ετήσια βάση, από 3,5% τον Ιούνιο και 2,7% τον Ιανουάριο.

Η χρηματοδότηση των νοικοκυριών αυξήθηκε κατά 3,1%, ενώ τα επιχειρηματικά δάνεια παρουσίασαν ταχύτερη άνοδο, στο 4,5%, από μόλις 2,3% στις αρχές του έτους.

Η Ελλάδα υπεραποδίδει και σε αυτό το μέτωπο, με αύξηση δανείων 6,2%.

Υψηλότερη πιστωτική επέκταση καταγράφουν μόνο η Πορτογαλία, με 8,5%, και η Ολλανδία, με 7,6%, ενώ ακολουθούν η Ιρλανδία με 5,8% και το Βέλγιο με 5,7%.

Επιχειρήσεις ο βασικός μοχλός

Το συνολικό ύψος των δανείων στην Ελλάδα έχει πλέον φθάσει περίπου στα 120 δισ. ευρώ, με την πιστωτική ανάπτυξη να στηρίζεται κυρίως στη χρηματοδότηση επιχειρήσεων.

Η σύνθεση του τραπεζικού χαρτοφυλακίου έχει αλλάξει αισθητά τα τελευταία χρόνια.

Το μερίδιο των δανείων προς μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις έχει αυξηθεί από περίπου 55% το 2023 σε 63%, ενώ το ποσοστό που αφορά τα νοικοκυριά έχει περιοριστεί από 37% σε περίπου 28%.

Η εξέλιξη δείχνει ότι η εταιρική πίστη αποτελεί πλέον τον κύριο μοχλό ανάπτυξης των ελληνικών τραπεζών, ενισχύοντας παράλληλα τις προοπτικές για περαιτέρω αύξηση των εσόδων από τόκους.

Πλεονάζουσα ρευστότητα 1,27 τρισ. ευρώ στην Ευρωζώνη

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Goldman Sachs υπολογίζει ότι η πλεονάζουσα τραπεζική ρευστότητα -η διαφορά δηλαδή μεταξύ καταθέσεων και δανείων, εξαιρουμένων των χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων- έχει αυξηθεί κατά 8% σε ετήσια βάση, φθάνοντας τα 1,27 τρισ. ευρώ.

Οι συνολικές καταθέσεις ανέρχονται σε 13,75 τρισ. ευρώ, έναντι δανείων 12,48 τρισ. ευρώ.

Παρά την ισχυρή ετήσια αύξηση, η πλεονάζουσα ρευστότητα έχει αρχίσει να υποχωρεί σε μηνιαία βάση, ένδειξη ότι μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων κεφαλαίων διοχετεύεται σταδιακά στην πραγματική οικονομία μέσω νέων χορηγήσεων.

Για τις ελληνικές τράπεζες, ο συνδυασμός ταχύτερης αύξησης καταθέσεων, χαμηλού deposit beta και ισχυρής πιστωτικής επέκτασης διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα ευνοϊκό περιβάλλον, ενισχύοντας τόσο τη ρευστότητα όσο και τις προοπτικές κερδοφορίας του κλάδου.

Το πλεονέκτημα των ελληνικών τραπεζών

Η Goldman Sachs διατηρεί θετική εικόνα για τον ελληνικό τραπεζικό κλάδο, καθώς θεωρεί ότι η ανάπτυξη των δανείων μπορεί να αποτελέσει έναν από τους σημαντικότερους μοχλούς αύξησης των εσόδων τα επόμενα χρόνια.

Οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζουν υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στα επιχειρηματικά δάνεια, ο οποίος κινείται περίπου στο 7%-9%, διατηρώντας ισχυρή ανταγωνιστική θέση απέναντι στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες.

Η διαφορά αποκτά μεγαλύτερη σημασία καθώς το επενδυτικό αφήγημα του κλάδου μετακινείται σταδιακά από τα υψηλά επιτόκια προς την πραγματική ανάπτυξη των εργασιών.

Γιατί η Ελλάδα έχει πλεονέκτημα έναντι της Ισπανίας

Η σύγκριση με την Ισπανία είναι χαρακτηριστική. Η ισπανική τραπεζική αγορά έχει ήδη περάσει από έναν ισχυρό κύκλο πιστωτικής ανάπτυξης, ενώ στην Ελλάδα η συνολική διείσδυση των δανείων στην οικονομία παραμένει χαμηλότερη.

Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερο περιθώριο για νέα χρηματοδότηση επιχειρήσεων και επενδυτικών σχεδίων. Η αύξηση των επενδύσεων, η αξιοποίηση ευρωπαϊκών κεφαλαίων και η ισχυρότερη ζήτηση για επιχειρηματική πίστη μπορούν να διατηρήσουν υψηλούς ρυθμούς πιστωτικής επέκτασης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Η εικόνα αυτή συνδέεται με την ανθεκτική πιστωτική ζήτηση και την αυξημένη κεφαλαιακή ευελιξία των ελληνικών τραπεζών, δύο παράγοντες που βρίσκονται στο επίκεντρο των εκτιμήσεων της Goldman Sachs.

Κέρδη ανά μετοχή με ανάπτυξη 10%-13%

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι προβλέψεις για την κερδοφορία. Η Goldman Sachs εκτιμά ότι τα κέρδη ανά μετοχή των ελληνικών τραπεζών μπορούν να αυξηθούν με ρυθμούς περίπου 10%-13% την περίοδο 2026-2028.

Αυτό σημαίνει ότι το επενδυτικό story δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τη διατήρηση υψηλών επιτοκίων. Οι τράπεζες μπορούν να στηρίξουν τα αποτελέσματά τους μέσω της πιστωτικής επέκτασης, της αύξησης των προμηθειών, της συγκράτησης του λειτουργικού κόστους και της αποτελεσματικότερης αξιοποίησης των κεφαλαίων τους.

Η εικόνα επιβεβαιώνεται και από τις αξιολογήσεις άλλων διεθνών οίκων. Η UBS ξεχωρίζει τις ελληνικές τράπεζες μετά τα αποτελέσματα του δεύτερου τριμήνου, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην πιστωτική επέκταση, στα καθαρά έσοδα από τόκους και στην αξιοποίηση των πλεοναζόντων κεφαλαίων.

Το «όπλο» των καταθέσεων

Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα αφορά τη δομή των καταθέσεων. Οι ελληνικές τράπεζες εμφανίζονται λιγότερο ευάλωτες σε ενδεχόμενη αύξηση του ανταγωνισμού για τις καταθέσεις σε σχέση με αρκετές ευρωπαϊκές τράπεζες.

Σε σχετική ανάλυση, η Goldman Sachs είχε υπολογίσει ότι μια αύξηση του κόστους των τοκοφόρων καταθέσεων λιανικής κατά 25 μονάδες βάσης θα είχε σχεδόν μηδενική επίδραση στα προ φόρων κέρδη των ελληνικών τραπεζών, ενώ η επίπτωση στο ROTE θα περιοριζόταν περίπου στο 0,1%.

Για το σύνολο των ευρωπαϊκών τραπεζών που καλύπτει η Goldman, η αντίστοιχη αρνητική επίδραση στα προ φόρων κέρδη εκτιμάται περίπου στο 3%.

Alpha Bank: Ανεβαίνουν οι εκτιμήσεις

Η Alpha Bank βρίσκεται μεταξύ των τραπεζών για τις οποίες η Goldman Sachs έχει αναθεωρήσει ανοδικά τις προβλέψεις της.

Οι εκτιμήσεις για τα κέρδη ανά μετοχή της περιόδου 2026-2028 έχουν ενισχυθεί, κυρίως λόγω υψηλότερων προβλέψεων για τα καθαρά έσοδα από τόκους. Η εξέλιξη των επιτοκίων και η πιστωτική επέκταση δημιουργούν περιθώρια καλύτερων επιδόσεων από εκείνες που είχαν αρχικά ενσωματωθεί στα επιχειρηματικά σχέδια.

Εθνική Τράπεζα: Ισχυρή κερδοφορία και κεφάλαια

Η Εθνική Τράπεζα παραμένει μία από τις ισχυρότερες κεφαλαιακά τράπεζες της ελληνικής αγοράς, στοιχείο που της προσφέρει σημαντική ευελιξία ως προς τις επενδύσεις, τη διανομή κεφαλαίων και την ανάπτυξη του χαρτοφυλακίου χορηγήσεων.

Η Goldman Sachs έχει εντοπίσει περιθώρια καλύτερης πορείας των καθαρών εσόδων από τόκους, ενώ η υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα σε ένα περιβάλλον όπου οι ευρωπαϊκές τράπεζες αναζητούν τρόπους αποτελεσματικότερης αξιοποίησης των κεφαλαίων τους.

Eurobank: Η διεθνής διάσταση

Η Eurobank διαφοροποιείται λόγω της σημαντικής διεθνούς παρουσίας της, ιδιαίτερα μετά την ενίσχυση της θέσης της στην Κύπρο.

Η γεωγραφική διαφοροποίηση των εσόδων μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετος μοχλός ανάπτυξης, ενώ η τράπεζα συνδυάζει την ελληνική πιστωτική επέκταση με δραστηριότητες σε άλλες αγορές της περιοχής.

Πειραιώς: Από την εξυγίανση στην ανάπτυξη

Η Τράπεζα Πειραιώς έχει επίσης περάσει σε διαφορετική φάση μετά την ολοκλήρωση της μεγάλης εξυγίανσης του ισολογισμού της.

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στην οργανική ανάπτυξη, στην αύξηση των δανείων και στην απόδοση κεφαλαίων. Η ενίσχυση της κερδοφορίας επιτρέπει στην τράπεζα να συνδυάζει την ανάπτυξη με μεγαλύτερες διανομές προς τους μετόχους.

Μερίσματα και επιστροφές κεφαλαίων

Η δυνατότητα μεγαλύτερων διανομών αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα που ενισχύει το επενδυτικό ενδιαφέρον. Μετά από μια μακρά περίοδο κατά την οποία η προτεραιότητα ήταν η εξυγίανση των ισολογισμών και η δημιουργία κεφαλαίων, οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται πλέον σε θέση να επιστρέφουν μεγαλύτερο μέρος των κερδών στους μετόχους.

Η θετική στάση της Goldman Sachs απέναντι στις ελληνικές τράπεζες στηρίζεται ακριβώς στον συνδυασμό κερδοφορίας, κεφαλαιακής ισχύος, πιστωτικής ανάπτυξης και αυξανόμενων αποδόσεων για τους επενδυτές.

Από το story της εξυγίανσης στο story της ανάπτυξης

Η μεγαλύτερη αλλαγή στον ελληνικό τραπεζικό κλάδο είναι ότι το επενδυτικό αφήγημα δεν βασίζεται πλέον στη μείωση των κόκκινων δανείων και στην επιστροφή στην κανονικότητα.

Αυτός ο κύκλος έχει σε μεγάλο βαθμό ολοκληρωθεί. Το νέο στοίχημα είναι η ανάπτυξη: περισσότερα δάνεια, υψηλότερα έσοδα από προμήθειες, νέες ψηφιακές υπηρεσίες, αξιοποίηση κεφαλαίων και μεγαλύτερες διανομές στους μετόχους.

Η χαμηλότερη πιστωτική διείσδυση της ελληνικής οικονομίας σε σχέση με πιο ώριμες αγορές, όπως η Ισπανία, δημιουργεί ακριβώς το περιθώριο που εντοπίζει η Goldman Sachs.

Για τους επενδυτές, αυτό σημαίνει ότι οι ελληνικές τράπεζες μπορούν να συνεχίσουν να εμφανίζουν υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης ακόμη και όταν η ώθηση από τα επιτόκια εξασθενήσει. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που τις διαφοροποιεί σήμερα μέσα στον ευρωπαϊκό τραπεζικό χάρτη.

Όπως αναφέρει ο επενδυτικός οίκος σε σημείωμά του, σύμφωνα με το Bloomberg, τα αυξανόμενα πλήγματα σε διυλιστήρια στη Μέση Ανατολή και τη Ρωσία έχουν επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ήδη περιορισμένη παγκόσμια δυναμικότητα διύλισης, οδηγώντας τα περιθώρια των προϊόντων πετρελαίου σε νέα υψηλά επίπεδα.

Στο επίκεντρο του ράλι βρίσκεται το ντίζελ, με την Goldman Sachs να επισημαίνει ότι οι διακοπές λειτουργίας των διυλιστηρίων κινούνται περίπου 60% υψηλότερα από τα συνηθισμένα εποχικά επίπεδα, την ώρα που τα αποθέματα διυλισμένων προϊόντων συνεχίζουν να υποχωρούν παρά την ελαφρώς ασθενέστερη ζήτηση.

Θεαματική αναθεώρηση των προβλέψεων

Η αλλαγή στις εκτιμήσεις της Goldman είναι εντυπωσιακή.

Ο οίκος προβλέπει πλέον ότι το κέρδος από την παραγωγή ενός βαρελιού ντίζελ σε σχέση με το Brent θα διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στα 63 δολάρια το βαρέλι στις ΗΠΑ και στα 49 δολάρια στην Ευρωπαϊκή Ένωση το επόμενο έτος.

Οι προηγούμενες προβλέψεις ήταν μόλις 27 δολάρια και 19 δολάρια αντίστοιχα.

Πρόκειται ουσιαστικά για υπερδιπλασιασμό των εκτιμήσεων, που αποτυπώνει το μέγεθος της ανατροπής στην αγορά διύλισης και τις προσδοκίες ότι η προσφορά καυσίμων θα παραμείνει περιορισμένη για σημαντικό χρονικό διάστημα.

Το ντίζελ ακριβότερο πολύ ταχύτερα από το πετρέλαιο

Η βασική ανησυχία είναι ότι η παγκόσμια αγορά βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με ακριβό αργό πετρέλαιο, αλλά και με μια κρίση στα διυλισμένα προϊόντα.

Οι τιμές της βενζίνης, του ντίζελ και άλλων καυσίμων έχουν αυξηθεί με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από το ίδιο το πετρέλαιο, καθώς το πρόβλημα μετατοπίζεται από την επάρκεια αργού στη δυνατότητα των διυλιστηρίων να το μετατρέψουν σε προϊόντα έτοιμα προς κατανάλωση.

Στις αγορές συμβολαίων, το Brent έχει ενισχυθεί σχεδόν 50% μέσα στο έτος και κινείται κοντά στα 91 δολάρια το βαρέλι, ενώ τα ευρωπαϊκά futures του ντίζελ έχουν ήδη υπερδιπλασιαστεί.

Ρωσία, Βραζιλία και χειμώνας αυξάνουν την πίεση

Οι πιέσεις στην αγορά αναμένεται να ενταθούν περαιτέρω.

Η Ρωσία έχει επεκτείνει την απαγόρευση εξαγωγών ντίζελ έως τον Σεπτέμβριο, περιορίζοντας πρόσθετες ποσότητες από τη διεθνή αγορά, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνεται η ζήτηση από τη Βραζιλία, η οποία αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο εισαγωγέα ντίζελ παγκοσμίως.

Στην εξίσωση προστίθεται και ο επερχόμενος χειμώνας στο Βόρειο Ημισφαίριο, ο οποίος παραδοσιακά ενισχύει τη ζήτηση για πετρέλαιο θέρμανσης και συναφή προϊόντα.

Η μεγάλη «τρύπα» στη Μέση Ανατολή

Ιδιαίτερα προβληματική παραμένει η εικόνα στη Μέση Ανατολή.

Σύμφωνα με τους αναλυτές της Goldman Sachs, οι εξαγωγές αργού πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο εκτιμάται ότι έχουν ανακάμψει περίπου στο 70%-80% των επιπέδων πριν από τον πόλεμο.

Η εικόνα στα διυλισμένα προϊόντα, όμως, είναι πολύ χειρότερη.

Οι σχετικές αποστολές βρίσκονται μόλις στο 40% των προπολεμικών επιπέδων, γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό γιατί το ντίζελ και τα υπόλοιπα προϊόντα διύλισης εμφανίζουν πολύ μεγαλύτερες ανατιμήσεις από το αργό.

Η Goldman Sachs εκτιμά ότι για να υπάρξει πλήρης εξομάλυνση της αγοράς απαιτείται ουσιαστική γεωπολιτική αποκλιμάκωση σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η «τριπλή απειλή» για τα καύσιμα

Την ένταση του προβλήματος έχει επισημάνει και η ίδια η πετρελαϊκή βιομηχανία.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Shell, Wael Sawan, έχει κάνει λόγο για μια «τριπλή απειλή» που πλήττει την αγορά διυλισμένων προϊόντων: τις επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια, τους κινδύνους για τη ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο και τις δυσκολίες στις μεταφορές μέσω της Ερυθράς Θάλασσας.

Αντίστοιχα, ο επικεφαλής της TotalEnergies, Patrick Pouyanne, έχει επισημάνει ότι, παρά το γεγονός ότι ορισμένα φορτία αργού εξακολουθούν να περνούν από το Στενό του Ορμούζ, η διακίνηση διυλισμένων προϊόντων παραμένει ουσιαστικά παγωμένη.

Η εικόνα αυτή ενισχύει την εκτίμηση ότι το επόμενο μεγάλο πρόβλημα της ενεργειακής κρίσης δεν θα είναι μόνο η τιμή του πετρελαίου, αλλά κυρίως το κόστος και η διαθεσιμότητα των καυσίμων που φτάνουν τελικά στις επιχειρήσεις και στους καταναλωτές.

«Η απόδοση στην Ευρώπη ήταν πολύ πιο ανάμεικτη από ό,τι υποδηλώνει το αφήγημα της αγοράς ή από ό,τι συνειδητοποιούν οι περισσότεροι επενδυτές», έγραψαν οι αναλυτές της Goldman Sachs σε πρόσφατο σημείωμα της. «Από το 2022, οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν σημειώσει σημαντικά καλύτερες επιδόσεις από τις Magnificent 7. Από τις αρχές του 2025 — και παρά το σοκ των δασμών και την ενεργειακή κρίση — ο ευρωπαϊκός δείκτης Stoxx έχει ξεπεράσει τον S&P 500».

Ένας άλλος «μύθος» που επικαλείται η Goldman είναι η αντίληψη ότι ο κινεζικός ανταγωνισμός αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για τις ευρωπαϊκές εταιρείες.

«Η χρηματιστηριακή αγορά δεν είναι η οικονομία και οι μεγαλύτεροι κλάδοι — χρηματοοικονομικά, φαρμακευτικά, τεχνολογία, ενέργεια, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, τηλεπικοινωνίες, αεροδιαστημική και άμυνα — δεν είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις εισαγωγές χαμηλού κόστους από την Κίνα. Ο κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας αντιπροσωπεύει μόλις το 1% της κεφαλαιοποίησης της Ευρώπης», τόνισαν οι αναλυτές.

Ο ευρωπαϊκός κλάδος της αυτοκινητοβιομηχανίας έχει δεχτεί σφοδρή κριτική, καθώς ο κλάδος βρίσκεται βυθισμένος σε μια διαρκή διαρθρωτική κρίση. Η επιβράδυνση της ζήτησης για ηλεκτρικά οχήματα, η απώλεια μεριδίου αγοράς έναντι των κινεζικών ανταγωνιστών και το υψηλότερο κόστος δανεισμού έχουν δημιουργήσει την τέλεια καταιγίδα τα τελευταία πέντε χρόνια, καθώς ο όγκος των πωλήσεων συνεχίζει να παραμένει σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από αυτά πριν από την πανδημία.

Επιπλέον, ο δείκτης Stoxx Autos έχει σημειώσει πτώση 16% από την αρχή του έτους. Η Volkswagen AG και η Stellantis συγκαταλέγονται μεταξύ των εταιρειών με τις χειρότερες επιδόσεις, σημειώνοντας πτώση 27,6% και 51,9%, αντίστοιχα.

Η BNP Paribas πιστεύει ότι η Ευρώπη είναι πιο πιθανό να αποτελέσει δικαιούχο της τεχνητής νοημοσύνης παρά δημιουργό της, με τον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας να συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που αναμένεται να ωφεληθούν.

«Αυτή τη στιγμή ο κλάδος είναι τόσο φθηνός που κανείς δεν σκέφτεται πραγματικά την πιθανή ανοδική δυναμική που υπάρχει», δήλωσε η Σόφι Χούιν, διαχειριστής χαρτοφυλακίου και στρατηγική αναλυτής της BNP Paribas Asset Management, στο CNBC.

Η ίδια προσέθεσε ότι πολλά καλά νέα σχετικά με την κατανάλωση στις ΗΠΑ έχουν ήδη αποτιμηθεί, «οπότε η δυναμική της αμερικανικής οικονομίας επιβραδύνεται, ενώ η Ευρώπη μόλις άρχισε να ανακάμπτει».

Η Goldman Sachs αναγνώρισε ότι η Ευρώπη υστερεί σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης κέντρων δεδομένων, καθώς και των πρωτοποριακών τεχνολογιών, «όλα τα οποία θα μπορούσαν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια ή στη μακροπρόθεσμη παραγωγικότητα και ανάπτυξη».

Ωστόσο, οι στρατηγικοί αναλυτές της τράπεζας ανέφεραν ότι το γεγονός ότι η Ευρώπη υστερεί στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να μην είναι και τόσο κακό.

Η αγορά παρέχει αντιστάθμιση κινδύνου για τους επενδυτές που ανησυχούν για ορισμένους κινδύνους γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, ειδικά όσον αφορά τον ανταγωνισμό από την Κίνα, όπως τόνισαν.

Σύμφωνα με έρευνα του World Gold Council, το 57% των κεντρικών τραπεζών που συμμετείχαν σ' αυτή, διατηρούν μέρος των αποθεμάτων χρυσού τους στην Τράπεζα της Αγγλίας, γεγονός που την καθιστά τον δημοφιλέστερο ξένο θεματοφύλακα χρυσού. Η Fed της Νέας Υόρκης κατέλαβε τη δεύτερη θέση με 14%.

Άλλες επιλογές, περιλαμβάνουν την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών στην Ελβετία και την Τράπεζα της Γαλλίας, ενώ και η Κίνα επιδιώκει επίσης να εξελιχθεί ένα εναλλακτικό κέντρο φύλαξης.

Το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη παραμένουν δημοφιλείς προορισμοί κυρίως λόγω της υψηλής ρευστότητας που προσφέρουν. Ο χρυσός που φυλάσσεται εκεί βρίσκεται εντός μεγάλων δικτύων διακανονισμού, δίνοντας στους διαχειριστές αποθεματικών άμεση πρόσβαση στην αγορά χωρίς να απαιτείται η επαναπιστοποίηση των ράβδων.

Αυτά τα δύο κέντρα επιτρέπουν επίσης στις κεντρικές τράπεζες να έχουν πρόσβαση σε ρευστότητα σε δολάρια μέσω swaps και να κερδίζουν έσοδα εκμισθώνοντας τα αποθέματά τους.

Η φύλαξη χρυσού στο εξωτερικό ενέχει τον κίνδυνο δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων ή περιορισμού της πρόσβασης σε αυτά. Η Goldman υπενθυμίζει τη διαμάχη του 2018 που αφορούσε τον χρυσό της Βενεζουέλας που φυλάσσονταν στην Τράπεζα της Αγγλίας.

Η Goldman εκτιμά ότι οι κεντρικές τράπεζες αγόρασαν 57 τόνους τον Ιούνιο, σε σύγκριση με τον μηνιαίο μέσο όρο των 17 τόνων. Η Κίνα ήταν ο μεγαλύτερος αναγνωρίσιμος αγοραστής, αγοράζοντας 40 τόνους.

Η τράπεζα κατέγραψε επίσης την εισαγωγή 32 τόνων χρυσού στο Λονδίνο. Ερμήνευσε την κίνηση ως μεταφορά αποθεματικών για φύλαξη και όχι ως προγραμματισμένη πώληση, καθώς τα αποθέματα χρυσού ξένων επίσημων φορέων στην Τράπεζα της Αγγλίας αυξήθηκαν κατά 98 τόνους μέσα στον μήνα.

Η Goldman εκτιμά ότι η διαφοροποίηση των αποθεματικών θα παραμείνει πολυετής τάση μετά το πάγωμα των αποθεματικών της Ρωσίας το 2022. Παράλληλα, διατήρησε την πρόβλεψή της για τον χρυσό στα τέλη του 2026 στα 4.900 δολάρια ανά ουγγιά, στηριζόμενη στην εκτίμηση ότι οι κεντρικές τράπεζες θα αγοράζουν κατά μέσο όρο 50 τόνους ανά μήνα φέτος.

Η αμερικανική επενδυτική τράπεζα προβλέπει πλέον ότι ο Stoxx 600 θα φτάσει στις 695 μονάδες, έναντι προηγούμενης εκτίμησης για 660 μονάδες. Ο νέος στόχος συνεπάγεται περιθώριο ανόδου περίπου 5,5% από τα τρέχοντα επίπεδα.

Σημειωτέον ότι στη συνεδρίαση της Παρασκευής, ο δείκτης έκλεισε στις 657,86 μονάδες, ήτοι πολύ κοντά στα υψηλά που είχε καταγράψει την περασμένη Τρίτη, στις 660.51 μονάδες.

Η Ευρώπη βρίσκεται σε τροχιά για μία από τις ισχυρότερες περιόδους εταιρικών αποτελεσμάτων των τελευταίων ετών, καθώς η εκτόξευση των κερδών στους κλάδους της ενέργειας και των πρώτων υλών αντισταθμίζει τις ενδείξεις εξασθένησης της ζήτησης σε άλλους τομείς της οικονομίας.

«Οι πρόσφατες σχετικές επιδόσεις της Ευρώπης είναι ισχυρότερες από ό,τι υποδηλώνει η φήμη της», ανέφεραν οι αναλυτές στρατηγικής της Goldman Sachs σε σημείωμά τους.

Σύμφωνα με την τράπεζα, οι ευρωπαϊκές μετοχές εξακολουθούν να διαπραγματεύονται σε χαμηλότερες αποτιμήσεις σε σχέση με τις αντίστοιχες αμερικανικές, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν σχετικά υψηλές αποδόσεις προς τους μετόχους μέσω μερισμάτων και προγραμμάτων επαναγοράς ιδίων μετοχών.

Ισχυρή περίοδος εταιρικών αποτελεσμάτων

Οι εταιρείες που απαρτίζουν τον Stoxx 600 αναμένεται πλέον να εμφανίσουν μέσο όρο αύξησης κερδών σε ποσοστό 23,4%, σύμφωνα με στοιχεία της LSEG I/B/E/S.

Η εκτίμηση βασίζεται στα αποτελέσματα τριμήνου που έχουν ήδη ανακοινώσει 268 εταιρείες του δείκτη, καθώς και στις προβλέψεις για τις επιχειρήσεις που δεν έχουν ακόμη δημοσιεύσει τα οικονομικά τους μεγέθη.

Παρά τις ανησυχίες για τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης, ο πανευρωπαϊκός δείκτης έχει ενισχυθεί κατά 11,3% από τις αρχές του 2026. Συγκριτικά, ο αμερικανικός S&P 500 έχει καταγράψει άνοδο 13,9% κατά την ίδια περίοδο.

Η Goldman Sachs θεωρεί ότι οι ελκυστικότερες αποτιμήσεις των ευρωπαϊκών εταιρειών σε σχέση με τη Wall Street, σε συνδυασμό με την ισχυρή αύξηση των κερδών και τις επιστροφές κεφαλαίου προς τους μετόχους, μπορούν να προσφέρουν περαιτέρω στήριξη στις ευρωπαϊκές αγορές.

Ο μεγάλος κίνδυνος από την ενέργεια

Παρά την αναβάθμιση των εκτιμήσεών της, η Goldman Sachs επισημαίνει ότι ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κινδύνους για την Ευρώπη.

Η μεγάλη εξάρτηση της περιοχής από εισαγόμενες ενεργειακές πρώτες ύλες έχει περιορίσει τη διάθεση των επενδυτών να αναλάβουν μεγαλύτερο ρίσκο, ιδιαίτερα σε μια περίοδο αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας και ανησυχιών για την ενεργειακή ασφάλεια.

Μια παρατεταμένη διαταραχή στις ενεργειακές προμήθειες θα μπορούσε να αυξήσει το κόστος για επιχειρήσεις και νοικοκυριά και να ασκήσει νέες πιέσεις στον πληθωρισμό και στην οικονομική ανάπτυξη, περιορίζοντας παράλληλα τα περιθώρια περαιτέρω ανόδου των μετοχών.

Ανεβάζει τον πήχη και για τον FTSE 100

Η Goldman Sachs εμφανίζεται περισσότερο αισιόδοξη και για τη βρετανική χρηματιστηριακή αγορά.

Η τράπεζα αύξησε τον στόχο 12 μηνών για τον FTSE 100 στις 11.400 μονάδες, επίπεδο που αντιστοιχεί σε περιθώριο ανόδου περίπου 5,8% από τα τρέχοντα επίπεδα.

Στη συνεδρίαση της Παρασκευής, ο δείκτης «έκλεισε» στις 10.750 μονάδες

Η αναβάθμιση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές αγορές έχουν καταγράψει σημαντικά κέρδη, αλλά οι επενδυτές καλούνται να σταθμίσουν τις ισχυρές εταιρικές επιδόσεις απέναντι στους κινδύνους που δημιουργούν οι υψηλές ενεργειακές τιμές και η γεωπολιτική αβεβαιότητα.

Το deal, που περιλαμβάνει μετρητά και μετοχές, θα προσθέσει έναν ταχέως αναπτυσσόμενο εκδότη ETF στις προσφερόμενες υπηρεσίες του αμερικανικού επενδυτικού κολοσσού, σύμφωνα με τον Μαρκ Νάχμαν, επικεφαλής του τομέα διαχείρισης κεφαλαίων της Goldman. Η σχετικώς νεοσύστατη εταιρεία διαχειρίζεται σχεδόν δύο ντουζίνες ETFs εισοδήματος που βασίζονται σε δικαιώματα προαίρεσης (options-based), με υπό διαχείριση ενεργητικό ύψους περίπου 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Bloomberg.

Αυτού του είδους τα κεφάλαια έχουν αποκτήσει μεγάλη δημοφιλία σε ποικίλους επενδυτές τα τελευταία χρόνια χάρη στις υψηλές αποδόσεις τους. Η πλατφόρμα της Neos πακετάρει και καθιστά διαθέσιμες σε ευρύτερο επενδυτικό κοινό σύνθετες στρατηγικές θεσμικού επιπέδου.

«Η Neos καταγράφει μια θεαματική τροχιά ανάπτυξης», δήλωσε ο Νάχμαν σε συνέντευξή του. «Τα ενεργά ETFs αποτελούν έναν ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα στη βιομηχανία διαχείρισης ενεργητικού».

Η Goldman Sachs ενισχύει συστηματικά την παρουσία της στον κόσμο των ETFs τους τελευταίους μήνες, έχοντας συνάψει συμφωνία στα τέλη του περασμένου έτους για την εξαγορά της Innovator Capital Management έναντι 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Με την εξαγορά της Innovator, ο βραχίονας διαχείρισης κεφαλαίων της τράπεζας απέκτησε μια εταιρεία γνωστή για τα ETFs καθορισμένου αποτελέσματος (defined-outcome ETFs), ενώ με τη συμφωνία της Neos επεκτείνει τις προσφορές της σε ETFs που βασίζονται σε δικαιώματα προαίρεσης.

Η τελευταία αυτή εξαγορά θα εκτινάξει τα υπό διαχείριση στοιχεία ενεργητικού της Goldman στον τομέα των ETFs στα 130 δισεκατομμύρια δολάρια.

Από την ίδρυσή της το 2022, η Neos, με έδρα το Γουέστπορτ του Κονέκτικατ, προσελκύει σημαντικές κεφαλαιακές εισροές χάρη σε ορισμένα από τα κορυφαία funds της που προσφέρουν ελκυστικές διψήφιες αποδόσεις με μηνιαία καταβολή εισοδήματος στους επενδυτές. Παράλληλα, η εταιρεία έχει προβάλει την ικανότητά της να αξιοποιεί ευνοϊκές φορολογικές ρυθμίσεις για τα προϊόντα της, ενισχύοντας τις αποδόσεις μετά τη φορολογία.

Οι Τρόι Κέιτς και Γκάρετ Παολέλα, συνιδρυτές της Neos, θα αναλάβουν ρόλο συνεταίρου (partners) στην Goldman Sachs Asset Management μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Παράλληλα, το σύνολο της ομάδας της Neos αναμένεται να ενταχθεί στο δυναμικό της τράπεζας.

Ο τομέας διαχείρισης ενεργητικού και πλούτου της Goldman, υπό την ηγεσία του Νάχμαν, διέθετε περισσότερα από 4 τρισεκατομμύρια δολάρια υπό εποπτεία στο τέλος του δευτέρου τριμήνου, αυξημένα κατά 700 δισεκατομμύρια δολάρια σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, με τα έσοδα της μονάδας να σημειώνουν αύξηση 20%.

Ανώτατα στελέχη της τράπεζας έχουν δηλώσει τους τελευταίους μήνες ότι η Goldman παραμένει ανοιχτή σε περαιτέρω εξαγορές, ιδίως για την ενίσχυση της παρουσίας της στις ιδιωτικές αγορές, στον ανταγωνισμό της απέναντι σε μεγαλύτερους παίκτες όπως η Blackstone και η KKR & Co.

Eνώ αυτή η ραγδαία αύξηση έχει προκαλέσει ανησυχίες για τη δημιουργία φούσκας στην αγορά, η Goldman Sachs χαρακτηρίζει την αυξημένη δραστηριότητα ως ομαλοποίηση της αγοράς.

Με περίπου 60 IPO στις ΗΠΑ φέτος, η δραστηριότητα παραμένει κοντά στον μέσο όρο των τελευταίων 25 ετών, που είναι περίπου 100 συναλλαγές ετησίως, πολύ χαμηλότερα από τις σχεδόν 400 εισαγωγές που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της φούσκας των dot-com το 1999 ή όταν πάνω από 250 εταιρείες εισήχθησαν στο χρηματιστήριο το 2021.

«Η τρέχουσα ανάκαμψη μοιάζει περισσότερο με ομαλοποίηση της δραστηριότητας των IPO παρά με την ευρεία άνοδο που οι επενδυτές συνήθως συνδέουν με μια έκρηξη των IPO», δήλωσε ο Μπεν Σνάιντερ, επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής μετοχών για τις ΗΠΑ στη Goldman Sachs.

Ο Όουεν Λαμόντ, ανώτερος αντιπρόεδρος και διαχειριστής χαρτοφυλακίου στην Acadian Asset Management, ωστόσο, χαρακτήρισε την αύξηση των εκδόσεων μετοχών ως «έναν από τους τέσσερις ιππείς της Αποκάλυψης» μιας φούσκας της αγοράς, προσθέτοντας ότι οι εταιρείες προτιμούν φυσικά να πωλούν μετοχές όταν πιστεύουν ότι η αξία τους είναι υπερτιμημένη.

Υπάρχουν επίσης ανησυχίες σχετικά με το αν οι επενδυτές μπορούν να απορροφήσουν τη νέα προσφορά, ειδικά καθώς οι περίοδοι απαγόρευσης πώλησης μετά την αρχική δημόσια προσφορά (lock-up) λήγουν το 2027.

Ο Τζέι Ρίτερ, διευθυντής του IPO Initiative στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, συμφωνεί με τον Σνάιντερ και θεωρεί τις ανησυχίες για την απορρόφηση υπερβολικές. Ανέφερε ότι οι αμερικανικές εισηγμένες εταιρείες επιστρέφουν περίπου 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια στους επενδυτές ετησίως μέσω μερισμάτων και επαναγοράς μετοχών.

Αυτή η τεράστια ποσότητα μετρητών πρέπει να ανακυκλωθεί πίσω στην αγορά, παρέχοντας άφθονη ρευστότητα για την απορρόφηση των νέων εισαγωγών.

Οι ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν συγκεντρώσει πάνω από 200 δισεκατομμύρια ευρώ σε μετοχικό κεφάλαιο τους τελευταίους 12 μήνες, αλλά η καθαρή έκδοση μετοχικού κεφαλαίου, αφού ληφθούν υπόψη οι εξαγορές και οι επαναγορές, παραμένει ελαφρώς αρνητική στο -0,2% της κεφαλαιοποίησης της αγοράς.

Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των ευρωπαϊκών IPO παραμένει περιορισμένος σε περίπου 40 κατά το τελευταίο έτος, σε σύγκριση με τον ιστορικό μέσο όρο των περίπου 100.

Σε έντονη αντίθεση με την Ευρώπη, η αγορά IPO του Χονγκ Κονγκ σημείωσε μια ισχυρή ανάκαμψη πέρυσι, μετά από μια πολυετή επιβράδυνση, και αυτή η δυναμική συνεχίστηκε και φέτος. Μετά από μέσο όρο μόλις 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως μεταξύ 2022 και 2024, οι εισαγωγές στο Χονγκ Κονγκ συγκέντρωσαν 37 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025 και αναμένεται να φτάσουν τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια το 2026, σύμφωνα με την έκθεση της Goldman. Η συνολική προσφορά μετοχικού κεφαλαίου στο Χονγκ Κονγκ, συμπεριλαμβανομένης της δευτερογενούς χρηματοδότησης, προβλέπεται να φτάσει τα 110 δισεκατομμύρια δολάρια φέτος.

Επιπλέον, η απόδοση μετά τις IPO στο Χονγκ Κονγκ έχει ξεπεράσει τους ιστορικούς μέσους όρους, με τις εισηγμένες εταιρείες να αποφέρουν μέση απόδοση 60% κατά τους πρώτους τρεις μήνες. Σύμφωνα με το CNBC, η Goldman αναμένει ετήσια ζήτηση αξίας άνω των 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία θα τροφοδοτείται από εταιρικές επαναγορές μετοχών, ροές κεφαλαίων προς τη Νότια Ασία και παγκόσμια κρατικά επενδυτικά ταμεία.