Αλλαγές στα δημοσιονομικά όρια

Εξηγώντας, υπογράμμισε ότι λόγω των χαμηλών επιτοκίων, τα επίπεδα του χρέους μπορεί να είναι υψηλότερα από ό,τι πιστεύαμε την εποχή των διαπραγματεύσεων του Μάαστριχτ πριν από 30 χρόνια.

Ο κ. Ρέγκλινγκ, είπε μάλιστα, ότι εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεχίσει να απαιτεί από ορισμένες κυβερνήσεις να στοχεύουν στο 60%, αυτό δεν είναι μόνο πολιτικά δύσκολο, αλλά θα μπορούσε επίσης να πνίξει την ανάπτυξη: «Η απαίτηση για κάτι επώδυνο που είναι οικονομικά περιττό δεν θα πετύχει τελικά. Το αν ο νέος στόχος θα πρέπει να είναι ακριβώς 90 ή 100 ή 105% δεν μπορεί να εξαχθεί επιστημονικά. Αυτή είναι μια πολιτική απόφαση» τόνισε.

Η ελληνική κρίση

Ο Κ. Ρέγκλινγκ έκανε εκτενή αναφορά στις κρίσεις που καταγράφηκαν όλα τα χρόνια από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά και μετά την κυκλοφορία του ευρώ, ενώ ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η επιμονή του δημοσιογράφου να τον ρωτά για την Ελλάδα και τα σχέδια για το Grexit.

«Ήταν απογοητευτικό το γεγονός ότι μετά την κυκλοφορία του ευρώ, το 1999, οι χώρες χαλάρωσαν τις πολιτικές τους. Τα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα της Ελλάδας είναι γνωστά. Κατέστη επίσης προβληματικό το γεγονός ότι αρκετές χώρες έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους. Τα εισοδήματα αυξήθηκαν πάρα πολύ την πρώτη δεκαετία του ευρώ σε σχέση με την παραγωγή των χωρών. Αυτός ήταν ο λόγος της κρίσης του ευρώ από το 2010 και μετά. Υπήρχαν μακροοικονομικές ανισορροπίες που έπρεπε να διορθωθούν. Ακόμα κι αν αυτό σήμαινε επώδυνες περικοπές» περιέγραψε, σπεύδοντας ωστόσο να προσθέσει ότι δεν σκέφτηκε ούτε μία φορά πως το ευρώ απέτυχε: «Υπήρξε όμως μια στιγμή που φαινόταν ότι μεμονωμένες χώρες θα έπρεπε να εγκαταλείψουν τη ζώνη του ευρώ, όπως η Ελλάδα. Στην αρχή, ακόμη περισσότερες χώρες κινδύνευαν».

Γιατί διαφώνησε με τον Σόιμπλε

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου γιατί το 2015 εναντιώθηκε στην απόφαση του τότε Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να «πεταχτεί η Ελλάδας έξω από το ευρώ» τόνισε χαρακτηριστικά:

«Δεν μαλώσαμε ποτέ προσωπικά. Σέβομαι τους λόγους του. Ήθελε να αναγκάσει τις χώρες του ευρώ να λάβουν σοβαρά υπόψη την πειθαρχία της οικονομικής πολιτικής, κάτι που απαιτεί η συμμετοχή στη νομισματική ένωση. Αλλά νόμιζα ότι το κόστος για τους Έλληνες ήταν πολύ υψηλό. Τα εισοδήματά τους είχαν ήδη μειωθεί κατά ένα τέταρτο. Αυτό ήταν σε μεγάλο βαθμό απαραίτητο για τη μείωση των ανισορροπιών. Υπήρχαν όμως υπολογισμοί ότι μια έξοδος από το ευρώ θα μείωνε τα εισοδήματά τους κατά ένα άλλο τρίμηνο. Αυτό θα είχε οδηγήσει σε ακόμη πιο σοβαρά κοινωνικά προβλήματα. Επιπλέον, μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα είχε αλλάξει τη φύση της νομισματικής ένωσης».

Σχολιάζοντας το Σύμφωνο Σταθερότητας γενικότερα, ο επικεφαλής του ESM είπε ότι λειτούργησε καλύτερα από ό,τι φανταζόμαστε: «Το 2019, μόνο μία χώρα της ζώνης του ευρώ είχε έλλειμμα λίγο περισσότερο από 3%. Στο τέλος της οικονομικής άνθησης, οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν πολύ υψηλότερα ελλείμματα από τη ζώνη του ευρώ».

Το χρέος

Και υπογράμμισε ότι το χρέος διογκώθηκε ως αποτέλεσμα της κρίσης του κορωνοϊού και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι υψηλότερο από ό,τι πριν από την έκρηξη της κρίσης του ευρώ πριν από δέκα χρόνια.

Αλλά -σύμφωνα πάντα με τον ίδιον- υπάρχει μια κεντρική διαφορά: τώρα, καμία χώρα δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα για να αποτρέψει την πανδημία. Πριν από δέκα χρόνια, αντίθετα, οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν εμπιστεύονταν ορισμένες χώρες της ζώνης του ευρώ επειδή είχαν μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Ο ESM χορήγησε δάνεια μόνο για μεταρρυθμίσεις και οι χώρες τα πραγματοποίησαν, προσθέτοντας ότι η Ελλάδα από το 2016 βρίσκεται σε τροχιά δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Και επέμεινε ο ο γερμανός δημοσιογράφος… «…η Ελλάδα πλέον έχει χρέη 200% της οικονομικής της παραγωγής» για να λάβει την απάντηση από τον Ρέγκλινγκ:

«Αλλά μόνο επειδή, όπως και άλλες χώρες, ξόδεψε χρήματα για τον έλεγχο της πανδημίας. Αυτό ήταν απολύτως το σωστό, διαφορετικά η οικονομική κατάρρευση το 2020 θα ήταν πολύ πιο σοβαρή. Οι οικονομολόγοι, που συνήθως δεν συμφωνούν σε πολλά, συμφωνούν σε αυτό. Το ευρώ τα πάει καλά παρά το αυξημένο χρέος. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές βλέπουν ότι οι σωροί χρέους στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιαπωνία έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από ό,τι στη ζώνη του ευρώ», είπε.

Αύξηση επιτοκίων

Ερωτηθείς για το αν η αύξηση των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα πλήξει τις υπερχρεωμένες χώρες της ζώνης του ευρώ ο επικεφαλής του ESM, υπογράμμισε ότι «μια χώρα ή ένα άτομο δεν απειλείται με χρεοκοπία επειδή τα χρέη του φτάνουν σε ένα ορισμένο επίπεδο, αλλά επειδή δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στο επιβάρυνση των τόκων»: «Πριν από τριάντα χρόνια, η Ιταλία ξόδεψε σχεδόν το 12% της οικονομικής παραγωγής της σε πληρωμές τόκων. Σήμερα είναι λιγότερο από 3,5% λόγω της πτώσης των επιτοκίων. Τα επιτόκια θα αυξηθούν, αλλά όχι τόσο πολύ που θα δυσκολέψει την Ιταλία ή άλλους στο άμεσο μέλλον» συμπλήρωσε.

Γιατί είναι χαμηλά τα επιτόκια

Σύμφωνα με τον κ. Ρέκλινγκ, το οικονομικό περιβάλλον έχει αλλάξει. Ο κύριος λόγος για τα σημερινά χαμηλά επιτόκια δεν είναι οι κεντρικές τράπεζες. Οφείλεται στο ότι οι γηράσκουσες κοινωνίες αποταμιεύουν περισσότερα, και ταυτόχρονα έχουν επενδυθεί λιγότερα τα τελευταία χρόνια. Τα πολλά χρήματα που προσφέρονται και η λιγότερη ζήτηση προκαλούν πτώση των επιτοκίων. Το υψηλό ποσοστό αποταμίευσης, το οποίο έχει επίσης αυξηθεί λόγω της αυξανόμενης ανισότητας στην κατανομή του πλούτου, δεν θα μειωθεί σύντομα. Παρεμπιπτόντως, αυτό δεν είναι ευρωπαϊκό φαινόμενο: το παγκόσμιο επιτόκιο είναι χαμηλότερο από ό,τι πριν από είκοσι ή τριάντα χρόνια, επιτρέποντας υψηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους χωρίς να απειλείται η χώρα με αφερεγγυότητα.

Σε πιθανές δυσκολίες στο ελληνικό ζήτημα αναφέρεται και η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt.

Υπενθυμίζει ότι τα τελευταία χρόνια οι Βαυαροί Χριστιανοκοινωνιστές- παραδοσιακός εταίρος της Μέρκελ- είχαν εκφράσει αντιρρήσεις αναφορικά με το τρίο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα και τον κοινό προϋπολογισμό της ευρωζώνης, αλλά «στον μεγάλο συνασπισμό αυτές οι αντιρρήσεις δεν γίνονταν ιδιαίτερα αισθητές, καθώς το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD) εξασφάλιζε μία ικανή πλειοψηφία, για παράδειγμα στη διάσωση της Ελλάδας.

Σε έναν συνασπισμό τύπου Τζαμάικα οι σκεπτικιστές της χριστιανικής ένωσης, και ιδιαίτερα των Χριστιανοκοινωνιστών, θα είχαν περαιέρω υποστήριξη από το FDP.

O πρόεδρος των Φιλελευθέρων Λίντνερ ξεκαθάρισε το βράδυ των εκλογών, ότι με το κόμμα του δεν θα υπάρξει κοινός προϋπολογισμός της ευρωζώνης, κάνοντας λόγο για «κόκκινη γραμμή».

Επιπλέον, έθεσε εκ νέου το ζήτημα της αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ. Αλλά αυτό δεν πρόκειται να γίνει με τη Μερκελ καγκελάριο».

Όλα δείχνουν ότι η Άνγκελα Μέρκελ θα επιδιώξει τον σχηματισμό κυβέρνησης με τους Φιλελεύθερους και τους Πράσινους. Πρόκειται για το αποκαλούμενο «μοντέλο Τζαμάικα» που πήρε το όνομά του από τα κομματικά χρώματα των τριών μελλοντικών εταίρων.

Στο μεταξύ, σε εκτενή ανάλυσή της. η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine παραθέτει τις δυσκολίες για τον σχηματισμό τρικομματικής κυβέρνησης, ιδιαίτερα στην οικονομική και ευρωπαϊκή πολιτική.

Όπως επισημαίνει ο αρθρογράφος «όλοι θέλουν μία ισχυρή Ευρώπη, όλοι επιθυμούν να επιτύχει ο Εμανουέλ Μακρόν. Και οι τρεις πιθανοί εταίροι μπορούν να φανταστούν έναν μελλοντικό υπουργό Οικονομικών της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Το ερώτημα είναι όμως ποιές θα είναι οι αρμοδιότητές του: να μοιράζει ακόμη περισσότερα χρήματα στην Ευρώπη; Ή να φροντίζει ώστε τα κράτη-μέλη να μην δαπανούν περισσότερα χρήματα από όσα προβλέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες για την προστασία του κοινού νομίσματος;

Κι ένα ακόμη σημείο (διαφωνίας): οι Πράσινοι ζητούν μία «επενδυτική αντεπίθεση» στην Ευρώπη. Χριστιανοδημοκράτες και Φιλελεύθεροι δεν έχουν αντίρρηση- κατ΄αρχήν- αρκεί να μην απαιτείται χρηματοδότηση με νέα δάνεια…»

Τέλος, η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου συνομιλεί με τον Αλεξάντερ Λάμπσντορφ, αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ηγετικό στέλεχος των Γερμανών Φιλελευθέρων (FDP), που διεκδικούν το υπουργείο Οικονομικών στην επόμενη κυβέρνηση Μέρκελ.

Οι παλαιότεροι θα θυμούνται ότι ο εν λόγω πολιτικός είναι ανηψιός του δημοφιλούς πρώην υπουργού Οικονομικών Ότο Λάμπσντορφ.

Θεωρείται πλέον και ο ίδιος ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στελέχη του κόμματος και η εφημερίδα εκτιμά ότι πολύ γρήγορα θα μετακομίσει από τις Βρυξέλλες στο Βερολίνο, αναλαμβάνοντας μία ευαίσθητη αποστολή: να πείσει, πιθανότατα ως υπουργός, τους Ευρωπαίους εταίρους της Γερμανίας, ότι οι Φιλελεύθεροι παραμένουν φιλοευρωπαίκό κόμμα και δεν επιθυμούν τη συρρίκνωση της ευρωζώνης.

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα του Μονάχου o Αλεξάντερ Λάμπσντορφ «καλείται να διασκεδάσει τους φόβους των ευρωπαίων γειτόνων, ότι το FDP αποστρέφει το βλέμμα του από την Ευρώπη και το ευρώ.

Η ανησυχία αυτή απορρέει από το προεκλογικό πρόγραμμα του FDP, που θέλει την Ελλάδα έξω από το ευρώ και προβλέπει την κατάργηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM).

«Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να μας τρέμουν» δηλώνει ο Λάμπσντορφ στη Süddeutsche Zeitung, για να συμπληρώσει ότι «το FDP είναι ένα ευρωπαϊκό κόμμα και επιθυμεί επιτυχή εξέλιξη της ΕΕ». Δεν πρέπει κανείς να θεωρεί το FDP επιθυμεί την κατάργηση του ESM, τονίζει ο ευρωβουλευτής των Φιλελευθέρων. Για να συμπληρώσει ότι «αυτή η υπόσχεση στο προεκλογικό πρόγραμμα ισχύει σε έναν ιδεατό κόσμο, στον οποίο δεν υφίσταται η ανάγκη για μηχανισμούς στήριξης».

Eντελώς διαφορετική περίπτωση, επισημαίνει ο Αλεξάντερ Λάμπσντορφ, είναι ο κοινός προϋπολογισμός της ευρωζώνης, τον οποίο προτείνει ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν.

Με το FDP (στην κυβέρνηση) δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο, λέει ο Λάμπστνορφ. Και επαναλαμβάνει ουσιαστικά τη θέση που έχει εκφράσει όχι μόνο ο πρόεδρος του κόμματος, (Κρίστιαν) Λίντνερ, αλλά και η καγκελάριος.

ΠΗΓΗ: Deutsche Welle

Το δε κόμμα Η Αριστερά, όπου επικρατούν σοβαροί ενδοιασμοί για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που συνδέονται με τα δάνεια προς την Ελλάδα, αποφεύγει τη δημόσια συζήτηση επειδή δεν θέλει να έρθει ανοιχτά σε αντιπαράθεση με το αδελφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Μετά όμως από τις τις εκλογές το ζήτημα του ελληνικού χρέους αλλά και το Grexit θα επιστρέψουν στο προσκήνιο της γερμανικής πολιτικής επικαιρότητας. Το αργότερο όταν η γερμανική βουλή θα πρέπει να αποφασίσει για την τρίτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος το ζήτημα της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ θα βρεθεί και πάλι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Αιτία για την αναβίωση της συζήτησης για το Grexit θα είναι η επιστροφή στη βουλή των Φιλελευθέρων (FDP) καιη είσοδος του λαϊκίστικου δεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Και τα δύο κόμματα εκφράζονται υπέρ του Grexit. Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί θα συγκεντρώσουν μαζί 20% με 25% των ψήφων και συνεπώς και αντίστοιχου αριθμού βουλευτών.

Από την αρχή της ίδρυσης του το 2013 το AfD απέρριπτε τη χορήγηση βοήθειας προς την Ελλάδα. Μάλιστα, την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του το θέμα αυτό είχε την ίδια σημασία όπως και προσφυγικό αργότερα. Όπως παραδέχτηκε την Πέμπτη το βράδυ στη γερμανική τηλεόραση ο επικεφαλής του προεκλογικού αγώνα του AfD, Αλεξάντερ Γκάουλαντ, «η διάσωση της Ελλάδας μας ανέδειξε».

Εξηγώντας τη θέση του κόμματος της στην Deutsche Welle η αναπληρώτρια πρόεδρος της Εναλλακτικής για τη Γερμανία και ευρωβουλευτής Μπέατριξ φον Στορχ επισημαίνει πως «για την Ελλάδα το ευρώ είναι ένα ΄σκληρό’ νόμισμα. Αυτό καταστρέφει την ελληνική οικονομία.

Για να αντισταθμίζονται τα ανταγωνιστικά της μειονεκτήματα θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα της υποτίμησης του νομίσματος». Πράγμα που επιτυγχάνεται μόνο με ένα εθνικό νόμισμα. Η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη «βλάπτει», σύμφωνα με την κ. φον Στόρχ, «τον έλληνα πολίτη και την ελληνική οικονομία.» Η έξοδος από το ευρώ δεν ενδεικνύεται όμως μόνο για την Ελλάδα, αλλά για όλα τα κράτη της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας τους. Σύμφωνα με το AfD το όλο εγχείρημα Ευρωζώνη έχει αποτύχει και θα πρέπει να καταργηθεί.

Τι γίνεται όμως με το χρέος που έχει συσσωρευτεί σε περίπτωση ενός Grexit. «Θα πρέπει να το ξεγράψουμε», απαντά κοφτά η υποψήφια βουλευτής του AfD στην Deutsche Welle. «Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς – ουδέποτε η Ελλάδα θα αποπληρώσει το χρέος της. Κάθε επιπλέον δάνειο προς τη χώρα συνιστά δώρο και δεν θα επιστραφεί ποτέ.» Το καλύτερο για την Ελλάδα είναι να κηρύξει πτώχευση. Και αυτό σημαίνει «πως ο δανειζόμενος απελευθερώνεται από τα χρέη του και ο δανειστής παραιτείται από την αξίωση επιστροφής του δανείου».

Ο λόγος που δεν διαγράφονται τα χρέη σχετίζεται με το πολιτικό κόστος αυτού του μέτρου το οποίο δεν θέλουν, σύμφωνα με την Μπέατριξ φον Στορχ, να επωμιστούν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωζώνης. Η πολιτικός του AfD, είναι σίγουρη πως τα δάνεια θα εξακολουθούν να παρέχονται, παρ΄ ότι δεν επιφέρουν κανένα αποτέλεσμα.

Οι Φιλελεύθεροι και το Grexit

Αν και στο εκλογικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων (FDP) δεν τίθεται ρητά θέμα Grexit, το πλαίσιο όμως που περιγράφεται για το πως και με ποια κριτήρια θα πρέπει να λειτουργεί η Ευρωζώνη, θέτει την Ελλάδα εκτός. Σε σχέση με το τρίτο πακέτο βοήθειας ασκείται στο πρόγραμμα κριτική στη γερμανική κυβέρνηση που το αποδέχτηκε παρ’ ότι δεν είναι εξασφαλισμένη η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Με αυτό τον τρόπο τίθεται σύμφωνα με τους Φιλελεύθερους σοβαρά σε αμφισβήτηση η ρήτρα «της μη διασώσεως» (no-bail-out).

Στόχος του FDP είναι η ενίσχυση της αξιοπιστίας αυτής της ρήτρας επειδή «διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να αναλάβουν τις συνέπειες της οικονομικής και δημοσιονομικής τους πολιτικής».

Δεν υπάρχουν όμως μόνον έμμεσες αναφορές στο Grexit. Το ζήτημα το έθεσε ο ίδιος πρόεδρος του κόμματος Κρίστιαν Λίντνερ πριν μερικούς μήνες σε σχέση με τη συζήτηση για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο δανειακό πρόγραμμα και την περικοπή του χρέους: «Δεν μπορείς να περιμένεις ούτε από την Ελλάδα και ούτε από τους (γερμανούς) φορολογούμενους να ζουν με ακόμη μια αβεβαιότητα.

Γι αυτό το λόγο θα πρέπει τώρα να ξεκινήσει το Grexit έτσι ώστε να απελευθερωθεί η χώρα, εκτός ευρώ, από τα χρέη της, παραμένοντας ωστόσο στην ΕΕ.» Σύμφωνα με τον κ. Λίντνερ, η έξοδος της Ελλάδας θα επέτρεπε «στην ευρωζώνη να κάνει μια νέα αρχή, επειδή θα τηρούνταν αυστηρά το δίκαιο και οι κανόνες.»

Οι Πράσινοι προεδοποιούν για επιστροφή της ευρωκρίσης

Το FDP όχι μόνο θα μπει στην επόμενη βουλή αλλά έχει μεγάλες πιθανότητες να συμμετέχει σε μια νέα κυβέρνηση Μέρκελ. Ο Κρίστιαν Λίντνερ έχει ήδη εκφράσει το ενδιαφέρον του να διαδεχθεί τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών. Αναφερόμενος σε αυτή την περίπτωση στο σημερινό φύλο της Neue Osnabrucker Zeitung o εκπρόσωπος των Πρασίνων για δημοσιονομικά θέματα στην ευρωβουλή, Σβεν Γκίγκολντ, προειδοποιεί πως «η πολιτική του FDP θα οδηγούσε στην επιστροφή της ευρωκρίσης.» Όπως επισημαίνει στη συνέχεια, «δεν μας χρειάζεται μια συζήτηση για την έξοδο της Ελλάδας. Αυτό είναι ανεύθυνο. Μια τέτοια πολιτική δεν πρόκειται να εφαρμοστεί με τους Πράσινους.»

Η αναφορά του κ. Γκίγκολτ αφορά την περίπτωση της συμμετοχής των Πρασίνων σε έναν κυβερνητικό συνασπισμό με Χριστιανοδημοκράτες και Φιλελεύθερους. Δεδομένου ότι η Άνγκελα Μέρκελ απορρίπτει ένα Grexit, το FDP αναγκαστικά θα πειθαρχήσει και θα παραιτηθεί από το αίτημα του αν θέλει να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Διαφορετική είναι η κατάσταση αν οι Φιλελεύθεροι βρεθούν στην αντιπολίτευση. Σε αυτή την περίπτωση το πιθανότερο είναι FDP, δεξιοί λαϊκιστές του AfD και ένας σεβαστός αριθμός Χριστιανοδημοκρατών βουλευτών να ψηφίζουν από κοινού ενάντια στην οικονομική στήριξη της Ελλάδας.

Πηγή: Deutsche Welle

Μια στάση που είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη με την πολιτική και ρητορική που είχε χαράξει στο ελληνικό ζήτημα κατά τη διάρκεια της τελευταίας συγκυβέρνησης CDU/CSU-FDP μεταξύ 2009 και 2013 ο πρώην πρόεδρος του κόμματος και πρώην υπουργός Οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, σχολιάζει πολιτικός αναλυτής στη Deutsche Welle.

Όπως τονίζει σε συνέντευξή του προς την Tagesspiegel o ευρωβουλευτής του FDP, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και πλέον υποψήφιος βουλευτής στις επικείμενες ομοσπονδιακές εκλογές Αλεξάντερ Λάμπσντορφ: «Κανείς δεν θέλει ένα Grexit. Το καλύτερο για όλους θα ήταν εάν η Ελλάδα ήταν οικονομικά και δημοσιονομικά υγιής. Εάν όμως δεν υλοποιηθούν οι μεταρρυθμίσεις και η χώρα δεν ξανασταθεί στα πόδια της, τότε είναι καλύτερα η Ελλάδα να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της εκτός Ευρωζώνης».

Σε κάθε περίπτωση, όπως σημειώνει το μέλος του προεδρείου των Φιλελευθέρων, σε πολλές χώρες της Ευρωζώνης, όπως την Ολλανδία, την Εσθονία, τη Σλοβακία, τη Φινλανδία αλλά και τη Γερμανία, οι πολιτικές ηγεσίες «(…) δεν θα μπορούσαν να εξηγήσουν στους πολίτες τους ένα τέταρτο ή πέμπτο πακέτο στήριξης».
Όχι σε κούρεμα χρέους

Όσον αφορά τη συζήτηση που αναμένεται να ξεκινήσει το ερχόμενο καλοκαίρι για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ο Αλεξάντερ Λάμπσντορφ είναι κατηγορηματικός: «Το FDP είναι κατά ενός κουρέματος εντός της Ευρωζώνης διότι θα ήταν ένα εντελώς λάθος κίνητρο για τη δημοσιονομική πολιτική των υπολοίπων χωρών. Εάν το κούρεμα είναι αναπόφευκτο, τότε θα πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα του Grexit. Εναλλακτικά υπάρχει η δυνατότητα να υπάρξει για την Ελλάδα στο πλαίσιο μιας διαδικασίας πτώχευσης για χώρες του ευρώ, μια συντεταγμένη διαδικασία».

Την ίδια ώρα ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απορρίπτει την πρόταση Μακρόν για τη σύνταξη ενός προϋπολογισμού των χωρών της Ευρωζώνης -η καγκελάριος δεν διαφωνεί επί της αρχής- συμφωνεί όμως με τις ιδέες των Μέρκελ-Σόιμπλε για τη μετεξέλιξη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ESM σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο.

Όπως σημειώνουν αναλυτές στη γερμανική πρωτεύουσα, ενδεχόμενη «συγκατοίκηση» των χριστιανικών κομμάτων με τους Φιλελεύθερους του Κρίστιαν Λίντνερ θα είναι κάθε άλλο παρά «περίπατος» μολονότι τα δυο κόμματα είναι παραδοσιακοί κυβερνητικοί εταίροι. Και αυτό, όπως σημειώνουν οι ίδιοι, διότι σε μια σειρά βασικών ζητημάτων, όπως αυτά που άπτονται της μεταρρύθμισης της Ευρωζώνης, δεν συμφωνούν οι θέσεις των δυο στρατοπέδων. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που η ίδια η καγκελάριος Α. Μέρκελ προφανώς προκρίνει τη συνέχιση της συγκυβέρνησης με τους Σοσιαλδημοκράτες.

Μιλώντας στο Bloomberg ο Γερμανός πολιτικός ξεκαθαρίζει ότι τυχόν ελάφρυνση χρέους για την Ελλάδα θα πρέπει να ακολουθηθεί από μια έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέρει το protothema.

«Αν ήταν να υπάρξει μια μείωση χρέους για την Ελλάδα, όπως προτείνει το ΔΝΤ, τότε θα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στο ενδεχόμενο οριστικής λύσης του προβλήματος. Η Ελλάδα λαμβάνει τότε μια ελάφρυνση χρέους, τα χρήματα εξαφανίζονται, αλλά γι' αυτό η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την Ευρωζώνη, να αποκτήσει δικό της νόμισμα το οποίο θα μπορεί να υποτιμήσει και να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της στον τομέα του τουρισμού» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Λίντνερ.

Παρόμοια ήταν η στάση του ηγέτη των Γερμανών Φιλελευθέρων και για τη Γαλλία. Όπως είπε θα πρέπει η Γερμανία να τραβήξει μια γραμμή με τον Εμμανουέλ Μακρόν. «Η Γαλλία και η Γερμανία δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα της ΕΕ με το να εξαντλήσουν το θέμα του χρέους» προσθέτει. «Οι χώρες του ευρώ θα πρέπει να είναι υπεύθυνες για τις δημοσιονομικές πολιτικές τους» ξεκαθαρίζει.

To FDP στις εκλογές του 2009 είχε συγκεντρώσει ποσοστό 14,6% και είχε συμμαχήσει με το κόμμα της Άνγκελα Μέρκελ για τον σχηματισμό κυβέρνησης αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα καταποντίστηκε καθώς δεν εφάρμοσε την ατζέντα του για φοροελαφρύνσεις και μάχη κατά των πακέτων διάσωσης για την Ελλάδα.

Ο Γερμανός οικονομολόγος, σε δηλώσεις του στο Wirtschaftswoche καλεί τους πολιτικούς να εντάξουν στις ευρωπαϊκές συνθήκες τη δυνατότητα προσωρινής εξόδου από τη νομισματική ένωση.

«Σε κράτη όπως η Ελλάδα θα έκανε καλό ένα διάλειμμα από την ευρωζώνη. Ωστόσο, αυτό θα πρέπει να συνοδευτεί από μαζικές βοήθειες εκ μέρους των υπόλοιπων χωρών και από μια οικονομική πολιτική προσανατολισμένη στην ανάπτυξη.

Ακόμη θα πρέπει η επανένταξη στην ευρωζώνη να εξαρτηθεί από τον όρο της εφαρμογής ριζικών μεταρρυθμίσεων», τόνισε ο Ισινγκ μιλώντας στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό.

Στις ίδιες δηλώσεις του, ο Γερμανός οικονομολόγος άσκησε σφοδρή κριτική στην Αθήνα, λέγοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση «εξακολουθεί να εφαρμόζει μια εχθρική προς την ανάπτυξη πολιτική».

Σύμφωνα με την Deutsche Welle, λιγότερο από δύο μήνες πριν τις γερμανικές εκλογές (24 Σεπτεμβρίου) όλα δείχνουν ότι θα υπάρξει «συγκατοίκηση» των συντηρητικών της Angela Merkel (CDU/CSU) και των παραδοσιακών τους εταίρων, των Φιλελευθέρων (FDP) του Christian Lindner.

Σε συνέντευξή του στο Reuters ο ευρωβουλευτής Alexander Graf Lambsdorff και μέλος του προεδρείου του κόμματος δήλωσε ότι «σε ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης θα ταχθούμε υπέρ αυστηρότερων κανόνων στην Ευρωζώνη. Διότι όπως ζητάμε από τους πολίτες να τηρούν τους νόμους, έτσι και οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να εφαρμόζουν τους ισχύοντες κανόνες».

Πιο συγκεκριμένα, αναφερόμενος στην Ελλάδα ο Alexander Graf Lambsdorff ζήτησε την έξοδο της χώρας από το ευρώ, τονίζοντας ότι «χώρες όπως η Ιρλανδία και η Ισπανία εφήρμοσαν με συνέπεια δύσκολα προγράμματα μεταρρυθμίσεων και έχουν να επιδείξουν σημαντικές επιτυχίες.

Αντίθετα στην Ελλάδα δεν σημειώνεται καμία πρόοδος την τελευταία εξαετία. Κατά συνέπεια η χώρα θα έπρεπε να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητά της εκτός Ευρωζώνης με τη βοήθεια της ΕΕ». Ο ευρωβουλευτής του FPD εμφανίστηκε πεπεισμένος ότι η έξοδος από το ευρώ «θα βοηθήσει την ελληνική οικονομία να ξανασταθεί στα πόδια της και θα ενισχύσει τη διεθνή εμπιστοσύνη στο ευρώ».

Εκρηκτικό μείγμα για την τέταρτη θητεία της Angela Merkel

Στο προεκλογικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων προβλέπεται μια συντεταγμένη έξοδος χωρών από τη ζώνη του ευρώ, χωρίς ωστόσο ταυτόχρονη αποχώρηση από την ΕΕ. Παράλληλα, οι Φιλελεύθεροι ζητούν μια διαδικασία συντεταγμένης πτώχευσης κρατών εντός Ευρωζώνης. «Σε αντίθεση με μια άτακτη χρεοκοπία, οι δανειστές αποκτούν με τον τρόπο αυτό δυνατότητα καλύτερου σχεδιασμού, ενώ ταυτόχρονα δεν στέλνονται λανθασμένα μηνύματα στις αγορές».

Σε περίπτωση μετεκλογικής συνεργασίας συντηρητικών και Φιλελευθέρων, η θέση του «μικρού κυβερνητικού εταίρου» υπέρ μιας αποπομπής της Ελλάδας από την Ευρωζώνη από κοινού με το ισχυρό μέτωπο συντηρητικών βουλευτών, που τάσσονται εδώ και χρόνια υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα για την τέταρτη θητεία της A. Merkel.

Ας μην ξεχνάμε ωστόσο ότι η Γερμανία εισέρχεται πλέον στην τελική ευθεία του προεκλογικού αγώνα και οι Φιλελεύθεροι επιδιώκουν να αυξήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο το εκλογικό τους ποσοστό, αναζητώντας ίσως ακόμα και την πόλωση με αφορμή το ελληνικό ζήτημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το FDP θέλει να αποφύγει πάση θυσία το φιάσκο των εκλογών του 2013, όταν για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας απέτυχε να υπερπηδήσει το όριο του 5% και έμεινε εκτός ομοσπονδιακού κοινοβουλίου.