Ο αριθμός τους αναμένεται να μειωθεί κατά 2 εκατ. σε σχέση με το 2021 για να φθάσει τα 73 εκατ. φέτος, όπως ανακοίνωσε ο διεθνής οργανισμός σε έκθεση που δημοσιεύθηκε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας.

Ο αριθμός αυτός παραμένει κατά 6 εκατ. πάνω από το επίπεδο του 2019, πριν από την πανδημία.

«Η ανάκαμψη της απασχόλησης των νέων καθυστερεί σε σχέση με αυτή των ενηλίκων» σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με την ILO, που σημειώνει ότι ήδη κατά τη διάρκεια της πανδημίας οι πολίτες ηλικίας 15-24 ετών γνώρισαν απώλεια θέσεων εργασίας σε ποσοστό πολύ μεγαλύτερο από αυτό των ενηλίκων.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι νέες γυναίκες είναι λιγότερο ευνοημένες σε σχέση με τους νεαρούς άνδρες: το 2022, η ILO προβλέπει ότι το 27,4% εξ αυτών θα έχει απασχόληση, συγκριτικά με το 40,3% των νεαρών ανδρών.

Αυτή η διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών εμφανίζει λίγες ενδείξεις μείωσης κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών και είναι πιο σημαντική στις χώρες μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος.

Αποκλίσεις

Η ανάκαμψη της αγοράς εργασίας των νέων αναμένεται επίσης να έχει αποκλίσεις μεταξύ των χωρών με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα και των χωρών με υψηλό εισόδημα.

Οι χώρες υψηλού εισοδήματος είναι οι μόνες που αναμένεται να έχουν ποσοστά ανεργίας μεταξύ των νέων κοντά σε εκείνα του 2019 έως τα τέλη του 2022, ενώ σε άλλες χώρες αναμένεται να παραμείνουν υψηλότερα σε σχέση με τα ποσοστά πριν από την κρίση.

Στην Ευρώπη και την κεντρική Ασία, το ποσοστό της ανεργίας μεταξύ των νέων αναμένεται να είναι κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα υψηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο το 2022 –16,4% συγκριτικά με 14,9%, αντίστοιχα.

Σύμφωνα με την ILO, «σημαντική πρόοδος έχει σημειωθεί στη μείωση της ανεργίας των νέων –τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες– αλλά τα πραγματικά και τα δυνητικά σοκ από τον πόλεμο στην Ουκρανία πιθανόν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα».

Τα αραβικά κράτη καταγράφουν το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας των νέων και αυτό που αυξάνεται με τον ταχύτερο ρυθμό, με πρόβλεψη 24,8%. Στην Αφρική, το ποσοστό της ανεργίας των νέων του 12,7% αποκρύβει, σύμφωνα με την ILO, το γεγονός ότι πολλοί νέοι έχουν επιλέξει να αποχωρήσουν εντελώς από την αγορά εργασίας.

Η πανδημία του κοροναϊού μπορεί να πυροδοτήσει παγκόσμια οικονομική κρίση και να καταστρέψει έως και 25 εκατ. θέσεις εργασίας σε όλον τον κόσμο εάν οι κυβερνήσεις δεν ενεργήσουν τάχιστα για να προστατεύσουν τους εργαζόμενους από τις συνέπειες της νόσου, προειδοποιεί ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας (ILO).

Αναγκαία η συντονισμένη απάντηση

«Μολαταύτα, εάν δούμε μία διεθνώς συντονισμένη απάντηση με μέτρα, όπως συνέβη και στη χρηματοοικονομική κρίση του 2008/9, τότε ο αντίκτυπος στην παγκόσμια ανεργία θα είναι σημαντικά μικρότερος»,επισημαίνει ο ILO.

O Oργανισμός κάνει έκκληση για έκτακτα, μεγάλης κλίμακας και συντονισμένα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων στους χώρους εργασίας, την αναθέρμανση της οικονομίας και την στήριξη των θέσεων εργασίας και των εισοδημάτων.

Το ποσοστό της ανεργίας σταθεροποιήθηκε μετά τη μείωσή του για εννιά χρόνια έπειτα από την κρίση του 2008, τονίζει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) του ΟΗΕ, προειδοποιώντας πως ενδέχεται η καμπύλη της να αρχίσει να ανεβαίνει από την επόμενη χρονιά, καθώς η παγκόσμια οικονομία επιβραδύνει, αναφέρει το in.gr.

Κώδωνα κινδύνου κρούει ο ILO και για το «εξαιρετικά ανησυχητικό» με βαθιές επιπτώσεις στη κοινωνική συνοχή φαινόμενο των φτωχών εργαζομένων, με 470 εκατ. να εργάζονται χωρίς επαρκή αμοιβή.

188 εκατομμυρια οι άνεργοι, πιθανή αύξηση το 2021

Το ποσοστό της ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο στο 5,4% το 2019, πλήττοντας 188 εκατομμύρια ανθρώπους.

Αναμένεται να παραμείνει αμετάβλητο φέτος και να αυξηθεί στο 5,5% το 2021, ανέφερε η ΔΟΕ στην ετήσια έκθεσή της.

«Αυτό σημαίνει ότι η σταδιακή μείωση του δείκτη της ανεργίας που παρατηρήθηκε από το 2009 ως το 2018 φαίνεται πως σταμάτησε», σύμφωνα με το κείμενο, που εξηγεί το στοιχείο αυτό με την επίκληση της επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας, ειδικά στον τομέα της βιομηχανίας.

Εξαιρετικά ανησυχητικό το φαινόμενο των φτωχών εργαζομένων

Ακόμη και για όσους έχουν δουλειές, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να ζήσουν καλύτερα ή να βγουν από τη φτώχεια, στοιχείο που ο Γενικός Διευθυντής της ΔΟΕ Γκάι Ράιντερ χαρακτηρίζει «εξαιρετικά ανησυχητικό» γεγονός, που θα έχει «βαθιές και ανησυχητικές επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή».

«Οι επίμονες και σημαντικές ανισότητες ως προς την εργασία και τον αποκλεισμό έχουν εμποδίσει» εκατομμύρια ανθρώπους να βρουν «αξιοπρεπή δουλειά» και να εξασφαλίσουν «καλύτερο μέλλον», υπογράμμισε ο Ράιντερ στους δημοσιογράφους.

470 εκατ. άνθρωποι εργάζονται χωρίς επαρκή αμοιβή

Κατά τα στοιχεία της ΔΟΕ, περίπου 470 εκατομμύρια άνθρωποι εργάζονται, αλλά χωρίς επαρκή αμοιβή.

Ένα νέο πακέτο δεδομένων της Οργάνωσης καλύπτει όχι μόνο τους ανέργους, αλλά και τους υποαπασχολούμενους και τους ανθρώπους που στερούνται την πρόσβαση στην αγορά εργασίας.

Η έκθεση υπογραμμίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι να βρουν απασχόληση, με το 22% των νέων 15-24 ετών να μην έχει θέση εργασίας, θέση στο σύστημα παιδείας ή θέση εκπαιδευόμενου.

Παραμένει το χάσμα των φύλων στην αγορά εργασίας

Επιπλέον, υπογράμμισε ότι το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό παραμένει στο 47%, δηλαδή είναι 27 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερο από αυτό των ανδρών.

«Δεν κατευθυνόμαστε εκεί που θέλουμε να πάμε», υπογράμμισε ο Ράιντερ, παραπέμποντας στη δέσμευση των ηγετών της Ομάδας των Είκοσι (G20) το 2014 για τη μείωση των χάσματος των φύλων στο εργατικό δυναμικό.

Ένας στους πέντε ανθρώπους βιώνει ακραία φτώχεια

Παγκοσμίως η φτώχεια των εργαζόμενων υποχωρεί, σύμφωνα με την έκθεση, αλλά αυτό κρύβει το γεγονός ότι η πρόοδος στις χώρες με χαμηλά εισοδήματα, ειδικά στην υποσαχάρια Αφρική, είναι πολύ περιορισμένη.

Πάνω από 630 εκατομμύρια εργαζόμενοι σε διεθνές επίπεδο, ο ένας στους πέντε ανθρώπους στον ενεργό πληθυσμό, βιώνει ακραία ή λιγότερο ακραία φτώχεια (έσοδα κάτω από 3,20 δολάρια την ημέρα).

«Απαράδεκτα επίπεδα ανισότητας στις κοινωνίες μας»

Το φαινόμενο αναμένεται να επιδεινωθεί το 2020 και το 2021, προειδοποιεί η ΔΟΕ, που καλεί σε κοινωνικό διάλογο καθώς σε πολλές περιοχές του κόσμου ξεσπούν διαδηλώσεις που εκφράζουν τη «δυσαρέσκεια για την κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση».

Για τον Γενικό Γραμματέα της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, «έχουμε επίπεδα ανισότητας στις κοινωνίες μας τα οπόια είναι απαράδεκτα, πολιτικά απαράδεκτα, πολιτικά αδύνατο να τα υπερασπιστεί κανείς».