Υποστηρικτές της θεωρία υποστηρίζουν ότι το «μυστικό» αποκαλύφθηκε σε ένα έγγραφο της NASA με τίτλο «Project Anchor», που διέρρευσε τον Νοέμβριο του 2024. Και η καταστροφή θα μπορούσε να οδηγήσει σε τουλάχιστον «40 εκατομμύρια θανάτους από πτώσεις».

Η παραπάνω θεωρία όπως ήταν λογικό προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στα κοινωνικά δίκτυα. «Αν αυτή η πληροφορία είναι ψεύτικη, γιατί έχει ημερομηνία, όνομα έργου και προϋπολογισμό;» ρώτησε ένας χρήστης στο X. Ένας άλλος ανήσυχος σχολιαστής πρόσθεσε: «Θα υπάρξουν πολλοί τραυματισμοί όταν όλοι θα προσγειωθούν πάλι αν αυτό συνέβαινε».

Έπειτα την αναστάτωση, ειδικοί της NASA θελήσουν να βάλουν τέλος, επισημαίνοντας ότι η τρελή θεωρία κατανοεί βασικά λάθος τον τρόπο λειτουργίας της βαρύτητας.

Παρά τους ισχυρισμούς των θεωρητικών συνωμοσίας, δεν υπάρχει καμία ένδειξη για οποιοδήποτε έγγραφο που διέρρευσε ή αναφορά του Project Anchor στο διαδίκτυο πριν από τον Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους.

Ένας εκπρόσωπος της NASA δήλωσε στον ιστότοπο επαλήθευσης γεγονότων Snopes: «Η Γη δεν θα χάσει τη βαρύτητα στις 12 Αυγούστου 2026. Η βαρύτητα της Γης, ή η συνολική βαρυτική της δύναμη, καθορίζεται από τη μάζα της. Ο μόνος τρόπος για να χάσει η Γη τη βαρύτητα θα ήταν το σύστημα της Γης, η συνδυασμένη μάζα του πυρήνα, του μανδύα, του φλοιού, των ωκεανών, των υδάτων και της ατμόσφαιρας, να χάσουν μάζα».

Πώς αναπτύχθηκε η θεωρία

Αν και η ακριβής προέλευση της συνωμοσίας είναι άγνωστη, μία από τις πρώτες αναφορές προέρχεται από έναν χρήστη του Instagram με όνομα @mr_danya_of. Σε μια εκτενή ανάρτηση, ο χρήστης έγραψε: «Στις 12 Αυγούστου 2026, ο κόσμος θα χάσει τη βαρύτητα για επτά δευτερόλεπτα. Η NASA το ξέρει. Προετοιμάζονται αλλά δεν θα μας πουν γιατί».

Ισχυρίστηκε ότι αυτό θα προκαλούσε «40 εκατομμύρια θανάτους από πτώσεις. Καταστροφή υποδομών. Οικονομική κατάρρευση που θα διαρκέσει πάνω από δέκα χρόνια. Μαζικό πανικό».

Ακόμα, στην ανάρτηση περιλαμβάνονταν κάποιες υποτιθέμενες λεπτομέρειες για το Project Anchor, ισχυριζόμενος ότι είχε προϋπολογισμό «89 δισεκατομμυρίων δολαρίων» και ήταν υπεύθυνο για «την κατασκευή υπόγειων καταφυγίων».

Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία βάση στην πραγματικότητα για κανέναν από αυτούς τους εκτεταμένους ισχυρισμούς. Αν και τα βαρυτικά κύματα είναι πραγματικά και δημιουργούνται από συγκρούσεις μαύρων τρυπών, δεν μπορούν να κάνουν τη Γη να «χάσει» τη βαρύτητα.

Ο Dr William Alston, ειδικός σε μαύρες τρύπες από το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire, ανέφερε στη «Daily Mail»: «Αυτά τα κύματα είναι τόσο αδύναμα που χρειάστηκε να κατασκευάσουμε τον πιο ευαίσθητο εξοπλισμό ανίχνευσης, γνωστό ως παρατηρητήρια LIGO και Virgo. Αυτά τα κύματα περνούν τακτικά μέσα από τη Γη και τον εαυτό μας, συμπιέζοντάς μας και τεντώνοντάς μας πολύ διακριτικά. Ωστόσο, αυτό είναι τόσο μικρό που περνάει εντελώς απαρατήρητο».

«Η NASA προχωρά σε περιορισμούς για υπηκόους Κίνας, περιλαμβάνοντας την απομάκρυνσή τους από φυσικές εγκαταστάσεις, ελεγχόμενη πρόσβαση σε ευαίσθητο υλικό, αλλά και ψηφιακά συστήματα», ανέφερε η Στίβενς. Παρότι οι Κινέζοι δεν μπορούσαν να εργάζονται ως υπάλληλοι της NASA, παλαιότερα συμμετείχαν ως εργολάβοι ή ακαδημαϊκοί συνεργάτες, κυρίως σε ερευνητικά έργα.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Bloomberg, στις 5 Σεπτεμβρίου, αρκετοί Κινέζοι φοιτητές και συνεργάτες είδαν ξαφνικά την πρόσβασή τους να τερματίζεται και αποκλείστηκαν από φυσικές συναντήσεις. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται σε κλίμα αυξανόμενης γεωπολιτικής αντιπαλότητας, καθώς ΗΠΑ και Κίνα επιδιώκουν να επιστρέψουν στο φεγγάρι. Η κυβέρνηση Τραμπ είχε κλιμακώσει τη ρητορική κατά του Πεκίνου, ειδικά σε θέματα τεχνολογίας και άμυνας.

Το πρόγραμμα Artemis των ΗΠΑ, διάδοχο του ιστορικού Apollo, στοχεύει να στείλει πλήρωμα στη Σελήνη έως το 2027. Ωστόσο, παρουσιάζει καθυστερήσεις και αυξημένο κόστος. Αντίθετα, η Κίνα αναπτύσσει το δικό της πρόγραμμα εξερεύνησης, με στόχο την επανδρωμένη αποστολή μέχρι το 2030. Σύμφωνα με ειδικούς, φαίνεται να προχωρά σταθερότερα βάσει χρονοδιαγράμματος.

«Ζούμε μια νέα εποχή διαστημικής κούρσας», τόνισε ο Σον Ντάφι, προσωρινός επικεφαλής της NASA. «Η Κίνα επιδιώκει να φτάσει πρώτη στο φεγγάρι. Δεν θα το επιτρέψουμε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ηγήθηκαν στο διάστημα και θα το πράξουν ξανά».

Η απόφαση αυτή αντανακλά τις περικοπές στον προϋπολογισμό της NASA που πρότεινε ο Πρόεδρος Τραμπ, οι οποίες προκαλούν ανησυχία στους ερευνητές. Οι περικοπές αφορούν την επιστημονική έρευνα για το κλίμα και τη μετεωρολογική παρακολούθηση, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε κενά στην παρακολούθηση του κλίματος και να επηρεάσει τις μετεωρολογικές προβλέψεις.

Μιλώντας στο Fox Business, ο Ντάφι δήλωσε ότι η NASA θα συνεχίσει να επικεντρώνεται στον πρωταρχικό της στόχο: την εξερεύνηση του Διαστήματος και όχι στη μελέτη του κλίματος της Γης. Η επιστημονική κατεύθυνση της NASA θα αφορά πλέον τις αποστολές στον Άρη, τη Σελήνη, και άλλους προορισμούς στο διάστημα, όπως οι προσεγγίσεις σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Ο Ντάφι ανέφερε ότι η NASA δημιούργησε μία «σαλάτα προτεραιοτήτων» στο παρελθόν, και ότι η μελλοντική της επιστημονική κατεύθυνση θα είναι πιο συγκεντρωμένη στην εξερεύνηση του Διαστήματος. Αυτό περιλαμβάνει την αποστολή αστροναυτών στη Σελήνη, μέσω προγραμμάτων όπως το Artemis, με στόχο την επιστροφή των Αμερικανών στο φεγγάρι. Η εξερεύνηση αυτή, σύμφωνα με τον Ντάφι, είναι η «έμπνευση» πίσω από τη δημιουργία της NASA.

Ο Ντάφι ανέφερε ότι υπάρχουν άλλοι οργανισμοί και υπηρεσίες, πέρα από τη NASA, που έχουν την ικανότητα να ηγηθούν της κλιματικής επιστήμης, αφήνοντας την NASA να επικεντρωθεί στις αποστολές Διαστήματος. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι «η NASA είναι η μόνη υπηρεσία ικανή να υποστηρίξει την επανδρωμένη διαστημική πτήση». Ωστόσο, επιβεβαίωσε ότι η NASA θα συνεχίσει να τηρεί τις κατευθύνσεις του προϋπολογισμού του Κογκρέσου.

Η αποστολή, που προετοιμάζεται από τη NASA εδώ και πάνω από μια δεκαετία, κόστισε συνολικά 5,2 δισ. δολάρια, σύμφωνα με το Bloomberg. Η επένδυση είναι σημαντική καθώς, αν και πολλοί επιστήμονες είχαν επικεντρώσει μέχρι τώρα την έρευνα τους για εξωγήινη ζωή στον πλανήτη Άρη, η NASA έχει υψηλές προσδοκίες για την έρευνα στην παγωμένη Ευρώπη.

Ο δορυφόρος διαθέτει έναν τεράστιο ωκεανό κάτω από την παγωμένη επιφάνεια του, τον οποίο η NASA ελπίζει να ερευνήσει πιο προσεκτικά θεωρώντας πως υπάρχουν ελπίδες για ύπαρξη κάποιου είδους ζωής.

Πέρα από την ύπαρξη νερού, η περιέργεια και το ενδιαφέρον των επιστημόνων έχει διεγερθεί και από άλλα ευρήματα, όπως τα σημεία σύγκλισης του θαλασσινού νερού με ζεστούς βράχους, που μπορεί να προσφέρουν θερμότητα και ενέργεια που μπορούν να παράγουν ζωή.

Το διαστημικό σκάφος εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα στις 12:06 (τοπική ώρα, 19:06 στην Ελλάδα) τη Δευτέρα. Το αρχικό πλάνο ήταν να εκτοξευτεί την Πέμπτη αλλά η αποστολή αναβλήθηκε λόγω του τυφώνα Μίλτον. Το ταξίδι μέχρι την Ευρώπη έχει απόσταση 3,6 δισ. χιλιομέτρων, με αποτέλεσμα να χρειαστούν έξι χρόνια για το σκάφος να φτάσει τον προορισμό του.

Σύμφωνα με το Bloomberg, η επιστροφή των ΗΠΑ στο φεγγάρι παρέχει περισσότερες συναρπαστικές ευκαιρίες για αποστολές αστροναυτών, ενώ η επιτυχία εκπομπών όπως το «For All Mankind» στο Apple TV+ αντικατοπτρίζει το νέο ενδιαφέρον που δείχνουν οι Αμερικανοί για το Διάστημα.

Όπως αναφέρεται στην αναγγελία της NASA για τη θέση εργασίας, οι υποψήφιοι αστροναύτες πρέπει να πληρούν τις βασικές απαιτήσεις εκπαίδευσης και εξειδικευμένης εμπειρίας, όπως εργασία ως πιλότος, γιατρός ή μηχανικός. Οι υποψήφιοι αστροναύτες θα περάσουν περίπου δύο χρόνια εκπαίδευσης σε βασικές δεξιότητες, όπως διαστημικός περίπατος, ρομποτική και ομαδική εργασία.

Η θέση εργασίας είναι για το Χιούστον, ο μισθός κυμαίνεται στα 152.000 δολάρια ετησίως και ανάμεσα στις προϋποθέσεις αναφέρονται τα «εκτεταμένα ταξίδια». Σύμφωνα με το FederalPay.org, που χρησιμοποιείται από τους δημοσίους υπαλλήλους, ο αρχικός μισθός για τους υποψήφιους αστροναύτες βρίσκεται ανάμεσα στα δύο υψηλότερα μισθολογικά επίπεδα για ομοσπονδιακές θέσεις εργασίας στην περιοχή του Χιούστον.

Το 2020 η NASA δημοσίευσε ένα εύρος μισθών για τους υποψήφιους αστροναύτες, που κυμαινόταν από περίπου 105.000 έως 161.000 δολάρια. Η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για τη νέα θέση αστροναύτη λήγει στις 2 Απριλίου.

Μεταξύ άλλων, τα πειράματα αφορούσαν την ανάπτυξη φυτών. Τα επιστημονικά δείγματα θα μεταφερθούν στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντιστη Φλόριντα, όπου οι επιστήμονες θα πραγματοποιήσουν πρόσθετες αναλύσεις πριν από την πλήρη επίδραση της βαρύτητας.

Το Veg-05 καλλιέργησε ντομάτες στις εγκαταστάσεις Veggie του σταθμού για να εξετάσει τις επιπτώσεις της ποιότητας του φωτός και του λιπάσματος στην παραγωγή φρούτων, την ασφάλεια από μικρόβια και τη θρεπτική αξία.

Όπως υπογραμμίζει η αμερικανική διαστημική υπηρεσία, η δυνατότητα καλλιέργειας φυτών στο διάστημα για φρέσκα τρόφιμα και για τη βελτίωση της συνολικής εμπειρίας διαβίωσης των μελών του πληρώματος, είναι το «κλειδί» για μελλοντικές αποστολές μακράς διάρκειας.

Το πλήρωμα πραγματοποίησε τρεις συγκομιδές την 90η, 97η και την 104η ημέρα καταψύχοντας τις ντομάτες μαζί με δείγματα νερού και επιχρίσματα του υλικού ανάπτυξης.

Η NASA προσπαθεί να φτάσει όσο πιο κοντά γίνεται στην πολυπόθητη απάντηση και σε αυτό το πλαίσιο αποκάλυψε το φιλόδοξο σχέδιό της για την εκτόξευση ενός νέου τηλεσκοπίου στο διάστημα που θα επιχειρήσει να ρίξει φως στο μυστήριο.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο θα ξεκινήσει το ταξίδι του κάποια στιγμή ανάμεσα στον Ιούνιο του 2024 και τον Απρίλιο του 2025 (αν όλα πάνε βάσει σχεδίου), και θα αναζητήσει ενδείξεις για το «Big Bang», καθώς και σημάδια ζωής πέρα ​​από τον πλανήτη μας.

Η NASA ενέκρινε προκαταρκτικά σχέδια ανάπτυξης του τηλεσκοπίου, που ονομάζεται «Spectro-Photometer for the History of the Universe, Epoch of Reionization και Ices Explorer» (SphereX) και έχει περίπου το ίδιο μέγεθος με ένα subcompact αυτοκίνητο.

Είναι εξοπλισμένο με όργανα για την ανίχνευση υπέρυθρου φωτός που δεν είναι ορατό στο ανθρώπινο μάτι, ενώ το δεδομένο αυτό μπορεί να αποκαλύψει την ύλη από την οποία είναι κατασκευασμένα διάφορα αντικείμενα στο διάστημα, καθώς και ποια είναι η απόστασή τους από τη Γη.

Κατά τη διάρκεια της διετούς αποστολής του, το SphereX θα χαρτογραφήσει ολόκληρο τον ουρανό τέσσερις φορές, δημιουργώντας μια τεράστια βάση δεδομένων με αστέρια, γαλαξίες, νεφελώματα και άλλα ουράνια αντικείμενα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο θα είναι το πρώτο της NASA που θα δημιουργήσει έναν πλήρη φασματοσκοπικό χάρτη και θα παρατηρήσει συνολικά 102 σχεδόν υπέρυθρα χρώματα.

Ο Allen Farrington, διευθυντής του έργου SphereX στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA στην Καλιφόρνια, είπε: «Είναι σαν να πηγαίνουμε από ασπρόμαυρες σε έγχρωμες εικόνες».

Αν και η ύπαρξη νερού στη Σελήνη είναι γνωστή εδώ και 11 χρόνια, τα νέα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι υδατικοί πόροι του φεγγαριού είναι μεγάλοι και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από μελλοντικές αποστολές για την παραγωγή οξυγόνου και καυσίμων.

Η πρώτη από τις δύο μελέτες που δημοσιεύονται στο Nature Astronomy επιβεβαιώνει την ύπαρξη μορίων νερού στην ερημική επιφάνεια της Σελήνης. Προηγούμενες παρατηρήσεις είχαν δημιουργήσει υποψίες για νερό στη σεληνιακή επιφάνεια, δεν ήταν όμως απόλυτα πειστικές επειδή δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν το νερό (H2O) από έναν μοριακό του ξάδελφο, τις υδροξυλομάδες (-ΟΗ).

Η νέα μελέτη βασίστηκε σε δεδομένα από το παρατηρητήριο Sophia –ένα Boeing 747 τροποποιημένο ώστε να μεταφέρει ένα τηλεσκόπιο- και χρησιμοποιεί νέα μέθοδο ανίχνευσης η οποία εκτιμάται ότι δίνει οριστικά αποτελέσματα.

Τα μόρια νερού εκτιμάται ότι κρύβονται παγιδευμένα μέσα στα πετρώματα, προστατευμένα από την κοσμική και ηλιακή ακτινοβολία που βομβαρδίζει αδιάκοπα το φεγγάρι.

«Πολλοί φαντάζονται ότι αυτό που ανιχνεύσαμε είναι πάγος νερού, κάτι που δεν ευσταθεί» ξεκαθάρισε σύμφωνα με το Reuters η Κέισι Χόνιμπαλ του Κέντρου Διαστημικής Πτήσης Goddard της NASA, επικεφαλής της μελέτης. «Ανιχνεύσαμε μόνο μόρια νερού. Επειδή είναι διάσπαρτα δεν αλληλεπιδρούν το ένα με το άλλο για να σχηματίσουν πάγο ή υγρό νερό» εξήγησε στη συνέντευξη Τύπου.

Αιώνιο σκοτάδι

Η δεύτερη μελέτη εστιάζει στους πυθμένες κρατήρων όπου το φως του Ήλιου δεν φτάνει ποτέ. Κρυμμένο στη σκιά εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια, το νερό εδώ μένει πάντα κατεψυγμένο στους -163 βαθμούς Κελσίου.

Οι κρατήρες που παραμένουν αιώνια βυθισμένοι στο σκοτάδι βρίσκονται κυρίως κοντά στους πόλους, εκεί όπου το φως του Ήλιου πέφτει υπό μικρή γωνία και δημιουργεί βαθιές σκιές. Ωστόσο η νέα μελέτη ανίχνευσε δισεκατομμύρια μικρές σκιές, ορισμένες σε μέγεθος νομίσματος, που κρύβονταν ακόμα και σε περιοχές σχετικά μακριά από τους πολους.

Οι μόνιμα σκιασμένες περιοχές αποδεικνύονται πολύ πιο εκτεταμένες από ό,τι νομίζαμε, καθώς εκτιμάται ότι καλύπτουν συνολική έκταση 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, περίπου το ένα τρίτο της έκτασης της Ελλάδας.

«Η έρευνά μας δείχνει ότι μια πληθώρα άγνωστων μέχρι σήμερα περιοχών θα μπορούσε να περιέχει πάγο νερού» ανέφερε ο Πολ Χέιν του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ, επικεφαλής της δημοσίευσης.

«Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι το νερό ίσως είναι πολύ πιο άφθονο από ό,τι νομίζαμε στις πολικές περιοχές της Σελήνης, κάτι που θα διευκόλυνε την πρόσβαση, απομόνωση και ανάλυσή του» πρόσθεσε.

Το πρόγραμμα «Άρτεμις» της κυβέρνησης Τραμπ προβλέπει ότι Αμερικανοί αστροναύτες θα ξαναπατήσουν στη Σελήνη το 2024 με στόχο τη δημιουργία μόνιμης σεληνιακής βάσης έως τα τέλη της δεκαετίας.

Στο μέλλον, η διάσπαση του νερού με ηλεκτρόλυση θα μπορούσε να προσφέρει καύσιμο υδρογόνο για διαστημικά σκάφη και οξυγόνο για τη συντήρηση των αστροναυτών.

Μυστήριο συνεχίζει ωστόσο να καλύπτει την προέλευση του νερού της Σελήνης. Η επικρατέστερη θεωρία θέλει το μόριο της ζωής να μεταφέρθηκε από αστεροειδείς που προσέκρουσαν στον δορυφόρο, αν και δεν έχει αποκλειστεί η απελευθέρωσή του από πετρώματα στο εσωτερικό του φεγγαριού.

Από την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στη Σελήνη, όπου οι σκαπανείς του Διαστήματος ουρούσαν μέσα σε κάτι που θύμιζε προφυλακτικό και αφόδευαν σε σακουλάκια, έως τα τελευταία εγχειρήματα, το πρόβλημα παρέμενε πλημμελώς και ανεπαρκώς λελυμένο. Οι τουαλέτες της NASA ήταν παροιμιωδώς άβολες για τους χρήστες, παράξενες σε σχήμα και αναξιόπιστες: εμφάνιζαν διαρροές ακαθαρσιών, ενώ δεν διευκόλυναν καθόλου τη συντήρηση και την επισκευή τους από τους αστροναύτες.

Στην ταλαιπωρία των επιλέκτων ατόμων που εξερευνούν το Διάστημα φιλοδοξεί να θέσει τέρμα η νέα τουαλέτα της NASA. Η ομάδα των ειδικών είχε καταπιαστεί επί έξι χρόνια με την τελειοποίησή της, ξοδεύοντας πάνω από 23 εκατ. δολάρια, μέχρι να καταλήξουν στην τελική της μορφή. Παρ' όλα αυτά, η NASA με υπερηφάνεια ανακοίνωσε ότι η νέα διαστημική τουαλέτα θα αποσταλεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό τον Σεπτέμβριο. Από την στιγμή της εγκατάστασής της, η τουαλέτα θα τελεί υπό δοκιμή σε πραγματικές συνθήκες για τα επόμενα τρία χρόνια.

Κατά την Αμερικανική Υπηρεσία Διαστήματος, το ουρητήριο και αφοδευτήριο των 23 εκατ. δολαρίων δεν είναι μια απλή τουαλέτα. Είναι το «Universal Waste Management System» (Σύστημα Διαχείρισης Αποβλήτων Γενικής Χρήσης). Αποτελείται από έναν συμπαγή λευκό κύλινδρο, ο οποίος με υποπίεση απορροφά τα ούρα και τα κόπρανα. Διαθέτει σύστημα προ-επεξεργασίας και απολύμανσης των αποβλήτων, ώστε να παραλαμβάνονται καθαρά από το σύστημα ανακύκλωσης του εκάστοτε διαστημοπλοίου. Υπενθυμίζεται ότι στο Διάστημα τίποτα δεν πηγαίνει χαμένο και στην πράξη, μέρος της ενυδάτωσης των αστροναυτών γίνεται με τα ίδια τους τα ούρα.

Στη σχεδίαση της νέας διαστημικής τουαλέτας, σύμφωνα με τους σχεδιαστές της, έχει δοθεί ιδιαίτερη μέριμνα για την εξυπηρέτηση της γυναικείας ανατομίας. Όχι μόνο λόγω των επιρροών από το κίνημα #MeToo, αλλά και επειδή αυξάνονται οι γυναίκες στο Διάστημα. Έως τώρα, οι τουαλέτες της NASA ήταν φτιαγμένες με τους άντρες κατά νου. Εις το εξής όμως αυτή η διάκριση φύλου εις βάρος των γυναικών καταργείται και επιβάλλεται ισότητα στα απεκκρίμματα.

Πάντως, ένα από τα μεγάλα και δυσεπίλυτα προβλήματα της επίσκεψης στην τουαλέτα υπό συνθήκες μηδενικής βαρύτητας, ήταν το... σημάδι. Η NASA είχε δοκιμάσει πολλών ειδών εναλλακτικές λύσεις, προκειμένου να βοηθήσει τους αστροναύτες να βρίσκουν στόχο. Ήταν όμως όλες περίπλοκες, με αποκορύφωμα τη μικροκάμερα, η οποία μετέδιδε εικόνα από τον πάτο της «λεκάνης» σε ένα μόνιτορ. Ο αστροναύτης, κρατώντας μόνιτορ (και όχι περιοδικό ή εφημερίδα) προσπαθούσε να προσγειώσει τα μαλακά του μόρια στο υποτιθέμενο κάθισμα με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια. Πιθανώς για τους περισσότερους εξ αυτών, πιο εύκολα θα προσελήνωναν διαστημάκατο από το να βρουν την ιδανική θέση στην τουαλέτα και να εκκενώσουν το παχύ τους έντερο.

Τουλάχιστον στο τελευταίο μοντέλο διαστημικής τουαλέτας, η NASA έχει προσθέσει ένα ανάγλυφο «χείλος» στην εμπρός άκρη του σωλήνα, κάνοντας τη ζωή αρκετά πιο εύκολη για τους/τις αστροναύτες.

Μάλιστα, αναφέρει πως η σεισμική δραστηριότητα του «κόκκινου πλανήτη» βρίσκεται σε ένα ενδιάμεσο επίπεδο ανάμεσα σε αυτό της Γης και εκείνο της Σελήνης, υποστηρίζουν δημοσιεύσεις στα περιοδικά Nature Geoscience και Nature Communications!

Ο σεισμογράφος του InSight με την ονομασία SEIS (Seismic Experiment for Interior Structure), ο οποίος τοποθετήθηκε στο έδαφος με τη βοήθεια του ρομποτικού βραχίονα του εργαστηρίου, είναι αρκετά ευαίσθητος για να διακρίνει πολύ αχνές δονήσεις, οι οποίες στον 'Αρη μπορεί να είναι 500 φορές πιο ήσυχες από ότι στη Γη.

Το ίδιο σεισμογραφικό όργανο έχει έως τώρα αξιοποιηθεί επίσης για να δώσει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με τον Αρειανό καιρό, καθώς τα χαμηλά βαρομετρικά και οι στροβιλιζόμενοι άνεμοι σκόνης στον γειτονικό πλανήτη αφήνουν διακριτή σεισμική υπογραφή, η οποία σε συνδυασμό με τα δεδομένα από τα μετεωρολογικά όργανα του InSight μπορεί να δώσει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τους ημερήσιους κύκλους του καιρού στον Άρη.

Ακόμα, βρέθηκε ότι οι άνεμοι δυναμώνουν από τα μεσάνυχτα έως νωρίς το πρωί, καθώς ψυχρότερος αέρας κατεβαίνει από τα υψίπεδα του νοτίου ημισφαιρίου προς την πεδιάδα του βορείου ημισφαιρίου όπου βρίσκεται το ρομποτικό γεωλογικό εργαστήριο.

Άλλα όργανα του InSight έχουν ανιχνεύσει υπόηχους στον πλανήτη, ενώ το τοπικό μαγνητικό πεδίο στην περιοχή προσεδάφισης του ρομποτικού εργαστηρίου φαίνεται να είναι δέκα φορές πιο ισχυρό του αναμενομένου, με τις μετρήσεις του InSight να αναμένεται να συνεχισθούν για τουλάχιστον άλλο ένα (γήινο) έτος.