Φορτωμένη με χρέη που δεν μπορούσε να αποπληρώσει, η Ελλάδα παραλίγο να διασπάσει την ευρωζώνη πριν από μια δεκαετία. Σήμερα, είναι μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ευρώπης. Σε μια σημαντική αναγνώριση της ανάκαμψης της χώρας, οι οίκοι αξιολόγησης αναβαθμίζουν την εκτίμησή τους για το χρέος της Ελλάδας και ανοίγουν την πόρτα για μεγάλους ξένους επενδυτές, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα.

Ο Πάρης Σκούρος δείχνει την θέα έξω από το γραφείο του στην Αθήνα. Τους τελευταίους έξι μήνες, κτίστηκαν τέσσερις πολυκατοικίες από Έλληνες και διεθνείς κατασκευαστές για να χρησιμοποιηθούν ως ξένες επενδύσεις σε ακίνητα και γραφεία εταιρειών. «Η οικονομική κρίση της Ελλάδας σχεδόν κατέστρεψε την εταιρεία του, Skouros & Sons, μια εταιρεία ανελκυστήρων. Τα χρόνια σκληρών μέτρων λιτότητας που επιβλήθηκαν από τα μνημόνια ήταν απογοητευτικά», θυμάται ο Πάρης Σκούρος. «Κατά τη διάρκεια της κρίσης θέλαμε απλώς να επιβιώσουμε. Τώρα είμαστε κερδοφόροι και οι επιχειρήσεις είναι τόσο δυνατές που δεν μπορούμε να βρούμε αρκετούς εργάτες για να ανταποκριθούμε στη ζήτηση», επισημαίνει, όπως αναφέρουν οι «NYT».

Η οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμό διπλάσιο από τον μέσο όρο της ευρωζώνης και η ανεργία, αν και εξακολουθεί να είναι υψηλή, στο 11%, είναι η χαμηλότερη εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Οι τουρίστες έχουν επιστρέψει μαζικά, τροφοδοτώντας μια κατασκευαστική φρενίτιδα και νέες θέσεις εργασίας. Πολυεθνικές εταιρείες, όπως η Microsoft και η Pfizer, επενδύουν. Και οι τράπεζες που παραλίγο να καταρρεύσουν έχουν εξυγιανθεί και δανείζουν ξανά, ωφελώντας την ευρύτερη οικονομία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επανεξελέγη πρωθυπουργός με συντριπτική πλειοψηφία τον Ιούνιο, αφού πιστώθηκε την τόνωση της ανάκαμψης μειώνοντας τους φόρους και το χρέος, σύμφωνα με τους New York Times. Η κυβέρνηση μείωσε τη γραφειοκρατία για τις επιχειρήσεις και αύξησε τον κατώτατο μισθό, ενώ η χώρα αποπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις νωρίτερα από το χρονοδιάγραμμα.

Η Ελλάδα βγήκε από τους αυστηρούς δημοσιονομικούς ελέγχους των προγραμμάτων διάσωσης το 2018 και οι ενέργειες της κυβέρνησης από τότε έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2021, οι Βρυξέλλες ενέκριναν άλλα 30 δισεκατομμύρια ευρώ για επενδύσεις στην Ελλάδα, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας για την ενίσχυση των οικονομιών της Ε.Ε. μετά τα lockdown του Covid-19.

Αυτόν τον μήνα, ο DBRS Morningstar, ένας παγκόσμιος οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αναγνωρισμένος από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αύξησε την αξιολόγηση του ελληνικού χρέους σε επενδυτική βαθμίδα, μια κίνηση που ανοίγει την πόρτα για τις συντάξεις και άλλους μεγάλους επενδυτές να αγοράσουν ομόλογα που εκδίδει η κυβέρνηση. Και αυτό θα μειώσει το κόστος δανεισμού για τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την κυβέρνηση, αφού η Ε.Κ.Τ. αυξάνει τα επιτόκια για να καταπολεμήσει τον πληθωρισμό.

Ο Moody's, ένας από τους μεγαλύτερους οίκους αξιολόγησης, αύξησε την αξιολόγηση του χρέους της Ελλάδας στις 15 Σεπτεμβρίου κατά δύο βαθμίδες, λίγο πριν από την επενδυτική βαθμίδα, επικαλούμενος «βαθιά διαρθρωτική αλλαγή» στην οικονομία, τα οικονομικά και το τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Το δημοσίευμα των New York Times κάνει ιδιαίτερη αναφορά σε εταιρείες-κολοσσούς που επενδύουν στην Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι οι επενδυτές έχουν ήδη μπει στο παιχνίδι. Η Microsoft κατασκευάζει ένα data center αξίας 1 δισεκατομμυρίου ευρώ ανατολικά της Αθήνας. Πιο βόρεια, η Pfizer εδραιώνει ένα ερευνητικό κέντρο αξίας 650 εκατ. ευρώ. Αμερικανικές, κινεζικές και ευρωπαϊκές εταιρείες προωθούν συμφωνίες για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Και οι επενδύσεις της Cisco, της JPMorgan, της Meta και άλλων πολυεθνικών προβλέπεται να έχουν οικονομικό αντίκτυπο δισεκατομμυρίων ευρώ τα επόμενα χρόνια.

Τέλος, στο δημοσίευμα επισημαίνεται ότι πάνω από 10 εκατομμύρια τουρίστες συνέρρευσαν στην Ελλάδα αυτό το καλοκαίρι, παρά την έξαρση των πυρκαγιών, αποφέροντας εκτιμώμενα έσοδα άνω των 21 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ η δραστηριότητα των κατασκευαστικών εταιρειών έχει αυξηθεί στην ηπειρωτική χώρα και στα νησιά, λόγω της αυξημένης ζήτησης για τουριστικά καταλύματα.

Γιατί ταξιδεύουμε θα αναρωτηθείτε… Μα φυσικά, για να δούμε νέες κουλτούρες, να δοκιμάσουμε καινούριες γεύσεις και να αντικρίσουμε αστείρευτης ομορφιάς φυσικά τοπία.

Η φετινή λίστα των New York Times προτείνει 52 προορισμούς, που έχουν όλα αυτά τα στοιχεία και πολλά ακόμη.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πόλη συνεχίζει να αντιπαραθέτει παλιές παραδόσεις και νέες δυνατότητες, προσφέροντας κάτι για όλους όσους αγαπούν τον πολιτισμό, την ιστορία, την τέχνη και τη νυχτερινή ζωή», αναφέρει το αφιέρωμα.

Όσον αφορά την χώρα μας για τους New York Times, τα Μέθανα είναι ένα από τα μέρη που θα έπρεπε να επισκεφθεί κανείς το 2023, τα οποία κατατάσσει στην 39η θέση στη λίστα.

«Για πεζοπορία, βόλτα ή τζόκινγκ στην εποχή του Χαλκού και μετά μια βουτιά σε αρχαία ιαματική πηγή», γράφουν οι New York Times εξηγώντας τους λόγους που θα έπρεπε να επισκεφθεί κανείς τη συγκεκριμένη περιοχή.

«Τα τελευταία χρόνια, ομάδες ντόπιων έχουν καταφέρει να ξανανοίξουν και να χαρτογραφήσουν παλιές διαδρομές, κάποιες από τις οποίες χρονολογούνται από τη μυκηναϊκή εποχή, δημιουργώντας μονοπάτια πεζοπορίας που προσελκύουν τουρίστες από όλο τον κόσμο.

«Οι επισκέπτες σε αυτή την ηφαιστειακή χερσόνησο μπορούν επίσης να απολαύσουν πολλές ιαματικές πηγές, η πιο ενδιαφέρουσα από τις οποίες είναι μια αρχαία και πρόσφατα ανακαινισμένη, γνωστή ως Λουτρά Παυσανία, κοντά στο χωριό Άγιος Νικόλαος», αναφέρει η εφημερίδα στο αφιέρωμά της σχετικά με τα Μέθανα και τον ελληνικό προορισμό που προτείνει.

Δημοσίευμα των New York Times αναφέρει ότι πρόκειται για ένα μέτρο το οποίο η ΕΕ εξετάζει εδώ και καιρό ωστόσο λόγω της εξάρτησης πολλών χωρών από τις ενεργειακές πηγές της Ρωσίας, δεν έχει προχωρήσει.

Χρειάστηκαν εβδομάδες για την Ε.Ε. προκειμένου οι χώρες να συμφωνήσουν για τα περιγράμματα του μέτρου και οι εντατικές συνομιλίες θα συνεχιστούν το Σαββατοκύριακο προτού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, βάλει μια οριστική πρόταση στο τραπέζι προκειμένου αυτή να εγκριθεί. Η σχετική συνάντηση αναμένεται να γίνει την Τετάρτη και αναμένουν να δοθεί η τελική έγκριση μέχρι το τέλος της εβδομάδας, σύμφωνα με τους New York Times, οι οποίοι επικαλούνται Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Το εμπάργκο πετρελαίου θα είναι το μεγαλύτερο και πιο σημαντικό νέο βήμα στο έκτο πακέτο κυρώσεων της ΕΕ από τότε που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο. Το πακέτο θα περιλαμβάνει επίσης κυρώσεις κατά της μεγαλύτερης ρωσικής τράπεζας, της Sberbank, η οποία μέχρι στιγμής έχει απαλειφθεί, καθώς και πρόσθετα μέτρα κατά Ρώσων υψηλού προφίλ, δήλωσαν αξιωματούχοι.

Εκτός από μια απίθανη απαίτηση της τελευταίας στιγμής από την Ουγγαρία, η διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί χωρίς να απαιτείται συνάντηση από τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφεύγοντας έτσι τη χρονοβόρα διαδικασία μίας Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες, λένε οι New York Times.

Το εμπάργκο είναι πιθανό να επηρεάσει πιο γρήγορα το ρωσικό πετρέλαιο που μεταφέρεται με δεξαμενόπλοια από το πετρέλαιο που προέρχεται από αγωγούς, το οποίο θα επηρεαστεί σε μερικούς μήνες. Και στις δύο περιπτώσεις, ωστόσο, είναι πιθανό ότι το μπλοκ της ΕΕ θα επιτρέψει στα μέλη του να τερματίσουν τις υφιστάμενες συμβάσεις με ρωσικές εταιρείες πετρελαίου, όπως έκανε με την απαγόρευση του άνθρακα, η οποία είχε προθεσμία τεσσάρων μηνών για να εφαρμοστεί πλήρως.

«Το πρόβλημα που φαινόταν πολύ μεγάλο για τη Γερμανία μόλις πριν από λίγες εβδομάδες έχει γίνει πολύ μικρότερο». Ο Χάμπεκ είπε στα μέσα ενημέρωσης κατά τη διάρκεια επίσκεψης στη Βαρσοβία την Τρίτη. Πρόσθεσε ότι «η Γερμανία έχει φτάσει πολύ, πολύ κοντά στην ανεξαρτησία από τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου». Αλλά δεν εξήγησε πώς μπόρεσε να το πετύχει τόσο γρήγορα.

Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής πετρελαίου της Ευρώπης, παρέχοντας περίπου το ένα τέταρτο των ετήσιων αναγκών του μπλοκ, σύμφωνα με στοιχεία του 2020, περίπου το ήμισυ των συνολικών εξαγωγών της Ρωσίας. Καθώς το εμπάργκο πετρελαίου τίθεται σταδιακά, αξιωματούχοι δήλωσαν ότι το μπλοκ θα επιδιώξει να αναπληρώσει το έλλειμμα αυξάνοντας τις εισαγωγές από άλλες πηγές, όπως χώρες του Περσικού Κόλπου, Νιγηρία, Καζακστάν και Αζερμπαϊτζάν.

Μάλιστα, σύμφωνα με τους New York Times, έκθεση δυτικών μυστικών υπηρεσιών δείχνει ότι Κινέζοι αξιωματούχοι γνώριζαν για τα σχέδια ή τις προθέσεις της Ρωσίας να εισβάλει στην Ουκρανία.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι ο Πούτιν συναντήθηκε με τον Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο στις 4 Φεβρουαρίου πριν από την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων και εν συνεχεία εξέδωσαν μια ανακοίνωσε 5.000 λέξεων δηλώνοντας ότι η συνεργασία τους «δεν έχει όρια», καταγγέλλοντας τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και βεβαιώνοντας ότι θα εγκαθιδρύσουν μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων με αληθινή «Δημοκρατία».

Οι πληροφορίες για τη συνεννόηση μεταξύ Κινέζων και Ρώσων αξιωματούχων ήταν απόρρητες. Συλλέχτηκε από μια δυτική υπηρεσία πληροφοριών και θεωρήθηκε αξιόπιστη από τους αξιωματούχους που την εξέτασαν. Ανώτεροι αξιωματούχοι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις συμμαχικές κυβερνήσεις μοιράστηκαν την συγκεκριμένη πληροφορία καθώς συζητούσαν για το πότε ο κ. Πούτιν θα μπορούσε να επιτεθεί στην Ουκρανία.

Ωστόσο, διαφορετικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν διαφορετικές ερμηνείες και δεν είναι σαφές πόσο ευρέως κοινοποιήθηκαν οι πληροφορίες.

Ένας αξιωματούχος που γνωρίζει τις μυστικές υπηρεσίες, αναφέρεται στο δημοσίευμα είπε ότι το υλικό δεν υποδεικνύει απαραιτήτως ότι οι συνομιλίες για εισβολή έγιναν στο επίπεδο του κ. Σι και του Πούτιν.

Όταν ρωτήθηκε ο εκπρόσωπος της κινεζικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον μέσω email την Τετάρτη εάν Κινέζοι αξιωματούχοι είχαν προτρέψει τους Ρώσους αξιωματούχους να καθυστερήσουν μια εισβολή στην Ουκρανία μέχρι μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Liu Pengyu, είπε: «Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι εικασίες χωρίς καμία βάση και προορίζονται να καταγγελθούν».

Στο δημοσίευμα υπενθυμίζεται ότι η Κίνα πραγματοποίησε την τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων στις 20 Φεβρουαρίου και την την επόμενη μέρα, ο κ. Πούτιν διέταξε περισσότερα ρωσικά στρατεύματα να εισέλθουν σε μια ελεγχόμενη από τους αντάρτες περιοχή της ανατολικής Ουκρανίας, αφού η κρατική τηλεόραση μετέδωσε μια συνάντηση μεταξύ του ίδιου και του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και εν συνεχεία υπήρξε το διάγγελμά του ότι η Ουκρανία πρέπει να είναι μέρος της Ρωσίας αντί να υπάρχει ως χώρα.

Στις 24 Φεβρουαρίου, ο ρωσικός στρατός άρχισε μια πλήρους κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της πραγματοποίησης επιθέσεων σε ουκρανικές πόλεις με βαλλιστικούς πυραύλους, οβίδες πυροβολικού και μονάδες αρμάτων μάχης. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είπαν ότι δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι είναι απλή σύμπτωση ότι η εισβολή του κ. Πούτιν ξεκίνησε αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, η Ρωσία μετέφερε στρατιωτικές μονάδες από τα σύνορά της με την Κίνα και άλλα μέρη της ανατολής στα σύνορα με την Ουκρανία και τη Λευκορωσία για να προετοιμαστεί για την εισβολή. Οι κινήσεις έδειχναν υψηλό επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ Ρώσων και Κινέζων αξιωματούχων, σημειώνουν οι New York Times.

Όπως επισημαίνει η αμερικανική εφημερίδα, οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πανδημία έχει ωθήσει τους πολίτες στην αναζήτηση επενδύσεων που είναι πιο ασφαλείς. 

«Υπάρχει τεράστια ζήτηση για βραχυχρόνιες μισθώσεις, επομένως οι αποδόσεις που μπορούν να βγάλουν οι επενδυτές είναι εξαιρετικά υψηλές», ανέφερε στους New York Times ο Αντώνης Μαρκόπουλος, συνιδρυτής και CEO της startup «Prosperty». 

Σε ό,τι αφορά τον λόγο για τον οποίο αυξάνονται οι πωλήσεις στα ακίνητα, ο Αντώνης Μαρκόπουλος είπε ότι κατά τη διάρκεια των lockdown οι άνθρωποι δεν ξόδεψαν πολλά χρήματα, και ότι «ο κόσμος κοιτάζει να βάλει τα χρήματά του σε μία ασφαλή επένδυση, όπως είναι το real estate».  

Εξήγησε δε ότι αναλόγως την περιοχή, τα διαμερίσματα πωλούνται από 1.500 έως 3.500 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, με ιδιαιτέρως μεγάλη ζήτηση να παρατηρείται σε διαμερίσματα που βρίσκονται στο κέντρο της Αθήνας και μάλιστα όχι μόνο από τους εγχώριους αγοραστές, αλλά και από επενδυτές ανά τον κόσμο.

«Ο κόσμος αγοράζει σαν να μην υπάρχει αύριο», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ επισήμανε ότι για τη Sotheby’s International Realty, το 2021 αποδεικνύεται η καλύτερη χρονιά από το 2016, χρονιά που άρχισε να λειτουργεί στην Ελλάδα. 

Καθώς η οικονομία ανακάμπτει, αρκετοί που συσσώρευσαν αποταμιεύσεις στην πανδημία βλέπουν τα ακίνητα σαν μια ασφαλέστερη επένδυση από τα νομίσματα ή τα εμπορεύματα.

Μάλιστα, όπως αναφέρουν παράγοντες του real estate που μίλησαν στην εφημερίδα, ειδικά τα διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας εμφανίζουν μεγάλη ζήτηση τόσο ανάμεσα στους εγχώριους αγοραστές όσο και μεταξύ των ξένων επενδυτών.

Αγοράζουν σαν να μην υπάρχει αύριο

«Ο κόσμος αγοράζει σαν να μην υπάρχει αύριο» τονίζει ο Γιώργος Κασίμης, επικεφαλής πωλήσεων στο Αιγαίο της Sotheby’s International Realty.

Όπως σημειώνουν οι «New York Times», η Ελλάδα είναι εδώ και καιρό δημοφιλής ανάμεσα στους ξένους αγοραστές, με τους περισσότερους να προέρχονται από τις χώρες της ΕΕ.

Σημαντικό είναι το αγοραστικό ενδιαφέρον και στα νότια προάστια, εν μέρει λόγω της επένδυσης στο Ελληνικό. Ως παράδειγμα της γενικότερης ανόδου της αγοράς η εφημερίδα, η οποία μίλησε με πολλούς μεσίτες, αναφέρει την πώληση ακινήτου αξίας 1,8 εκατ. ευρώ στην Τήνο.

Ολόκληρο το κείμενο με τίτλο: «Η Τουρκία και η Ελλάδα ΜΠΟΡΟΥΝ και ΠΡΕΠΕΙ να ζήσουν μαζί»:

«Η Τουρκία κατά τους τελευταίους μήνες έχει γίνει παράγοντας αποσταθεροποίησης σε μια ευρύτερη περιοχή που περιλαμβάνει την Νοτιοανατολική Ευρώπη και την Μέση Ανατολή, και έχει ξεκινήσει μια σειρά από γεωπολιτικές κινήσεις που προκαλούν ένταση και πιθανές συγκρούσεις κάτι που δεν αντιπροσωπεύει τις σχέσεις που ο τουρκικός λαός έχει με τους γείτονές του και με τον υπόλοιπο Κόσμο.

Οι τουρκικές κινήσεις λαμβάνουν χώρα σε πολλαπλά μέτωπα: η μετατροπή τού πιο αντιπροσωπευτικού συμβόλου της συνύπαρξης του χριστιανισμού με το Ισλάμ, η Αγιά Σοφιά, σε τέμενος, παράνομες δραστηριότητες, υποστηριζόμενες από στρατιωτική δύναμη στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, προκλητικές κινήσεις στην Αμμόχωστο, που παραβιάζουν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ και τελευταία εμπλοκή ακόμα και στη σύρραξη μεταξύ Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας στο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Η επιχειρούμενη αποσταθεροποίηση μιας ευρύτερης περιοχής βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος χωρών όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος και χρήζει της επείγουσας προσοχής των ΗΠΑ.

Η επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας επηρεάζει αρνητικά και υπονομεύει τις θετικές σχέσεις και τις διασυνοριακές επαφές μεταξύ των λαών της Τουρκίας και της Ελλάδας που έχουν μεγάλες προοπτικές.

ΖΗΤΟΥΜΕ:

– Οι Ηνωμένες Πολιτείες να κάνουν χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων για να εμποδίσουν την κλιμάκωση της έντασης που επιχειρείται από την Τουρκία.

– Οι Ηνωμένες Πολιτείες να στηρίξουν τη θέση της Ελλάδας υπέρ της τήρησης του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου της Θαλάσσης, και υπέρ της βελτίωσης των σχέσεων μέσω του διαλόγου, ενώ παράλληλα να συμβάλλουν στο να αποφεύγονται οι απειλές βίας, η στρατιωτική δραστηριότητα και η φιλοπόλεμη ρητορική.

– Η Τουρκία και η Ελλάδα μπορούν και πρέπει να ζήσουν μαζί. Οι λαοί τους αξίζουν ένα ειρηνικό μέλλον με οικονομικές και πολιτιστικές σχέσεις και συνεργασία ως πολίτες σύγχρονων δυτικών δημοκρατιών. Κάτι τέτοιο στο κάτω κάτω θα είναι προς όφελος των γειτόνων και της ευρύτερης περιοχής.

Με εκτίμηση,

Τζον Κατσιματίδης (John A. Catsimatidis), Άντριου Λιβέρης (Andrew Liveris), Ντένις Μεχίελ (Denis Mehiel), Μάικλ Ψαρός (Michael Psaros) και Τζορτζ Στάμας (George P. Stamas)».

«Σήμερα που οι Ευρωπαίοι αγωνίζονται με τις κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις που προκαλούνται από τη μετανάστευση. από τα φτωχά και ρημαγμένα από τον πόλεμο κράτη, ορισμένοι φωνάζουν για να διατηρήσουν αυτό που αισθάνονται ότι ποτέ δεν συμφώνησαν να παραδώσουν, το δικαίωμα στο εθνικό κράτος» αναφέρει ο αρθρογράφος και συνεχίζει:

«Ένας αυξανόμενος αριθμός ευρωπαίων ψηφοφόρων θέλει να περιορίσει αισθητά την άφιξη των προσφύγων στις χώρες τους, πράγμα που θα απαιτούσε το κλείσιμο των συνόρων. Υπάρχει, όμως, ένας λόγος που έφερε την Ευρώπη σε αυτή την κατάσταση. Το ερώτημα που προκύπτει από το ζήτημα των συνόρων είναι εάν η Ευρώπη μπορεί να κινηθεί πραγματικά πέρα από τις παραδοσιακές έννοιες του εθνικού κράτους».

«Το 2015, στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης η Μέρκελ προειδοποίησε ότι εάν οι ευρωπαϊκές χώρες δεν μοιράζονταν «δίκαια» το βάρος, τότε ορισμένοι λαϊκιστές ηγέτες θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν το ζήτημα για να καταργήσουν την ελευθερία στην εσωτερική κυκλοφορία στην ΕΕ. Τρία χρόνια αργότερα, η Mέρκελ έγινε ηγέτης σαν αυτούς για τους οποίους προειδοποίησε.

Για να σώσει τον κυβερνητικό συνασπισμό στο Βερολίνο πρότεινε να επιβληθούν έλεγχοι στα αυστριακά σύνορα για να εμποδίσουν τους πρόσφυγες.

Οι περισσότεροι πρόσφυγες φτάνουν στην Ιταλία, την Ελλάδα ή την Ισπανία και πρέπει να παραμείνουν εκεί ενώ περιμένουν να τους χορηγηθεί άσυλο. Στην πράξη, όμως, πολλοί κατευθύνονται προς το βορρά της ΕΕ. Εάν σκληρύνουν πολύ τα σύνορα, οι πρόσφυγες θα μπορούσαν να καταλήξουν «κολλημένοι» στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία – μια έκβαση για την οποία η κα Mέρκελ έχει προειδοποιήσει ότι θα μπορούσε να καταδικάσει την ΕΕ ενθαρρύνοντας τις χώρες αυτές να αποχωρήσουν.

Αν και η αντίδραση επικεντρώνεται κυρίως στους πρόσφυγες, οι μελέτες δείχνουν ότι υφίσταται επίσης δυσαρέσκεια και προς τους μετανάστες από άλλες ευρωπαϊκές χώρες» αναφέρει το άρθρο και συνεχίζει:

«Δεν είναι εύκολο για τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν την εθνική ταυτότητα παλαιού τύπου, με ρίζες στη φυλή και τη γλώσσα, που μοιάζει σήμερα να προκαλεί τέτοια προβλήματα. Οι ευρωπαίοι ηγέτες ήλπιζαν ότι θα μπορούσαν να αντισταθούν σε αυτές τις παρορμήσεις αρκετά καιρό για να μεταμορφώσουν την Ευρώπη από την κορυφή προς τα κάτω, αλλά η οικονομική κρίση του 2008 προέκυψε όταν το έργο τους είχε ολοκληρωθεί μόνο κατά το ήμισυ. Αυτό οδήγησε στην κρίση του ευρώ, η οποία αποκάλυψε τις πολιτικές ρωγμές του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Επίσης προέκυψε και η έκρηξη της ισλαμικής τρομοκρατίας, που αποτελούσε επίσης απειλή. Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι απειλούνται, σύμφωνα με την έρευνα, επιδιώκουν μια ισχυρή ταυτότητα που θα τους κάνει να αισθάνονται μέρος μιας ισχυρής ομάδας. Για το λόγο αυτό, πολλοί Ευρωπαίοι στράφηκαν στην εθνική τους ταυτότητα. Όμως όσο περισσότεροι άνθρωποι αγκάλιασαν την εθνική ταυτότητά τους, τόσο περισσότερο έφταναν να δυσπιστούν απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και απέναντι σε όποιον εντός των συνόρων τους αντιλαμβάνονται ως ξένο».

«Ο Αυστριακός καγκελάριος Kουρτς ζητά όλο και πιο σκληρά «εξωτερικά» σύνορα, αυτά δηλαδή που χωρίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση από τον έξω κόσμο, προκειμένου να διατηρηθούν ανοικτά τα εσωτερικά σύνορα. Αυτό θα μπορούσε να λειτουργήσει εάν οι αφίξεις προσφύγων ήταν το βασικό ζήτημα.

Δεν θα λύσει όμως την αντίφαση ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως ένα πείραμα για την υπερνίκηση του εθνικισμού σε σχέση με την πολιτική συγκυρία της εποχής που διανύουμε, κατά την οποία οι πολίτες απαιτούν περισσότερο εθνικισμό», καταλήγει το άρθρο των New York Times.

«Η κατάσταση δεν βελτιώνεται. Όταν συνειδητοποιείς ότι η χώρα σου έχει γίνει νεκροταφείο ονείρων, προσπαθείς να βρεις όνειρα αλλού», τόνισε χαρακτηριστικά στην αμερικανική εφημερίδα ο Κωνσταντίνος Κακογιάννης, ένας από τους πολλούς Έλληνες μηχανικούς που έφυγαν για το Ντίσελντορφ τα τελευταία χρόνια.

«Ενώ η Ευρώπη βγαίνει τελικά από την οικονομική κρίση, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ακόμη προκλήσεις. Σχεδόν μισό εκατομμύριο Ελληνες έχουν γίνει οικονομικοί μετανάστες από τη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, μια από τις μεγαλύτερες εξόδους από χώρα της ευρωζώνης. Και ακόμη φεύγουν», αναφέρουν οι New York Times, επισημαίνοντας ότι ανάμεσά τους είναι γιατροί, τεχνικοί, αρχιτέκτονες και άλλοι ικανοί επαγγελματίες, όπως και άνθρωποι που αποφοίτησαν πρόσφατα και αναζητούν δουλειές στη βόρεια Ευρώπη.

«Πρόσφατα, ο Αλέξης Τσίπρας αποκάλυψε ένα νέο οικονομικό σχέδιο για την Ελλάδα και κάλεσε τους Έλληνες να επιστρέψουν για να βοηθήσουν να ξαναχτιστεί η χώρα», συνεχίζει το δημοσίευμα. «Παρόλα αυτά, για πολλούς Ελληνες που διέφυγαν, η αισιοδοξία φαίνεται πρόωρη. Το ένα πέμπτο των Ελλήνων παραμένει στην ανεργία και το μέγεθος της οικονομίας είναι ακόμη μικρότερο σε σύγκριση με πριν από μία δεκαετία», τονίζει ακόμη, σημειώνοντας ότι η πολιτική αβεβαιότητα στην Ιταλία που σκιάζει το μέλλον το ευρώ, μπορεί να υπονομεύσει την πρόοδο που έχει επιτύχει η Ελλάδα.

«Όταν μια οικονομία έχει καταστραφεί, χρειάζονται πολλά χρόνια για να ξαναχτιστεί», πογραμμίζει ο Βασίλης Καπόγλου, ο οποίος ίδρυσε την ένωση Ελλήνων μηχανικών της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, αφότου έφυγε από την Ελλάδα το 2013. «Το πρόγραμμα μπορεί να τελειώνει, αλλά δεν τελειώνουν τα προβλήματα που έδιωξαν τους ανθρώπους», συμπληρώνει.

Σήμερα, στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία εκτιμάται ότι 130.000 Έλληνες καλύπτουν θέσεις εργασίας στην τεχνολογία, τις τηλεπικοινωνίες, τις κατασκευαστικές εταιρείες όπως και σε τράπεζες, νοσοκομεία και φαρμακεία. Τόσοι πολλοί Έλληνες έχουν εγκατασταθεί στο Ντίσελντορφ τα τελευταία χρόνια, που ευδοκιμεί μια μικρή Αθήνα εκεί, περιγράφει το δημοσίευμα. «Κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό υπάρχουν ελληνικές ταβέρνες και καφέ, γεμάτα με νέους Έλληνες που πίνουν φραπέ και καπνίζουν στριφτά τσιγάρα, μια σκηνή που θυμίζει οποιαδήποτε αθηναϊκή πλατεία».

«Καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα»
«Οι μηχανικοί συνδέονται με την ανάπτυξη μιας χώρας», δηλώνει η Μάρθα Ουζουνίδου, χημικός μηχανικός από τη Θεσσαλονίκη, που πήγε στο Ντίσελντορφ τον περασμένο Οκτώβριο. «Όμως, δεν συμβαίνει καμία ανάπτυξη στην Ελλάδα», συμπληρώνει.

Οι μηχανικοί που μένουν πίσω συνήθως υποστηρίζονται από τους γονείς τους, ή βρίσκουν δουλειές με λιγότερα χρήματα, αναφέρει ο κ. Καπόγλου. Σε ένα καφέ, το προηγούμενο Σάββατο, καλωσόρισαν πολλούς «νεοφερμένους» Έλληνες στο Ντίσελντορφ. Ανάμεσά τους ήταν τουλάχιστον 5 μηχανικοί που μετακόμισαν εκείνους τους τελευταίους μήνες και γρήγορα βρήκαν δουλειά. Το «κλαμπ» πλέον αριθμεί σχεδόν 900 άτομα. «Οι Γερμανοί μας καλωσόρισαν. Θέλουν ανθρώπους με υψηλή ειδίκευση», αναφέρει ο κ. Καπόγλου.

Αυτό είναι ειρωνικό για τις οικογένειές τους, πίσω στην Ελλάδα. Πολλοί Ελληνες κατηγορούν την Άνγκελα Μέρκελ για τα δεινά τους, επισημαίνουν οι New York Times. Όμως, οι Έλληνες που έφυγαν είναι περισσότερο θυμωμένοι με τη δική τους κυβέρνηση, η οποία, λένε, επί χρόνια διαχειρίστηκε λάθος την οικονομία, αποτυγχάνοντας να βάλει τέλος στη διαφθορά, να περιορίσει το Δημόσιο ή να «ζωντανέψει» τις επενδύσεις, επισημαίνει η αμερικανική εφημερίδα.

Ο κ. Κακογιάννης, μηχανικός που έφυγε μαζί με την σύντροφό του από την Ελλάδα, αντιστάθηκε σε αυτή την απόφαση έως το 2016. Πριν από αυτό, έκανε τρεις ερευνητικές δουλειές με τις οποίες μετά βίας πλήρωνε το νοίκι. Παρά τις αντιδράσεις της οικογένειάς του, έστειλε βιογραφικά στο εξωτερικό και σύντομα του πρόσφεραν δύο δουλειές στη Silicon Valley. Προτίμησε μια θέση στο Ντίσελντορφ, για να είναι πιο κοντά στην Ελλάδα.

Η σύντροφός του, Καλλιόπη Ράπτη, είχε εταιρεία διαδικτυακής εκμάθησης γλωσσών στην Ελλάδα. «Παρά τις κυβερνητικές υποσχέσεις για την παροχή βοήθειας σε μικρότερες επιχειρήσεις, περνούσε τον μισό χρόνο της με τη γραφειοκρατία και τους φόρους που άλλαζαν. Για να γίνει η καταχώρηση της εταιρείας της στη Γερμανία, όταν εγκαταστάθηκε εκεί, χρειάστηκε πέντε λεπτά σε μια διαδικασία που έγινε διαδικτυακά», αναφέρει το δημοσίευμα. «Στην Ελλάδα, ήταν ένα χάλι. Στη Γερμανία, η προσέγγισή τους είναι «Αν σε βοηθήσουμε να βγάλεις λεφτά, θα πληρώσεις φόρους»», περιγράφει η ίδια.