Το ΟΕΕ, ως αρμόδιος Φορέας για την παροχή των ψηφιακών υπογραφών, προχωρά σε αυτή την κίνηση, σε συνεργασία με την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων Ελλάδος (ΚΕΕΕ).

Πρόκειται για ψηφιακά πιστοποιητικά τριετούς διάρκειας, η χορήγηση των οποίων αρχίζει από αύριο, Πέμπτη 9 Ιουνίου και ώρα 10:00 π.μ..

Ασφάλεια στις ψηφιακές συναλλαγές

Η ψηφιακή υπογραφή συμβάλλει σημαντικά στην ασφάλεια των ψηφιακών συναλλαγών και στην εμπέδωση της θεσμικής εμπιστοσύνης μεταξύ των φορολογουμένων, των επιχειρήσεων, των λογιστών - φοροτεχνικών και των φορολογικών αρχών.

Η πιστοποίηση των υποβεβλημένων ηλεκτρονικά εγγράφων κάνοντας χρήση της ψηφιακής υπογραφής, διασφαλίζει στο ακέραιο την πράξη και την αρχική της προέλευση.

Η διαδικασία

Οι δικαιούχοι εισέρχονται με κωδικούς taxisnet στην εφαρμογή «Υποβολή Αιτήματος Χορήγησης Ψηφιακού Πιστοποιητικού (ΨΠ)», από την ιστοσελίδα του ΟΕΕ.

Μετά την επιβεβαίωση του προσωπικού τους email, επιλέγουν την υποβολή νέου αιτήματος.

Συμπληρώνουν τη φόρμα με τα προσωπικά τους στοιχεία ή τα επικαιροποιούν, σε περίπτωση, που αυτά δεν είναι ακριβή.

Με την υποβολή της αίτησής τους, το ΟΕΕ, αφού πιστοποιήσει την πληρότητα των κριτηρίων, αποστέλλει το αίτημα στην ΚΕΕΕ για την ολοκλήρωση της διαδικασίας έκδοσης.

Στη συνέχεια, οι δικαιούχοι λαμβάνουν στο email τους το εναρκτήριο μήνυμα από το ΟΕΕ και την ΚΕΕΕ, με τις σχετικές οδηγίες για συνέχιση και ολοκλήρωση της έκδοσης Ψηφιακού Πιστοποιητικού.

Ο Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, Κωνσταντίνος Κόλλιας, δήλωσε: «Η χορήγηση δωρεάν ψηφιακής υπογραφής αποτελεί ένα ακόμα κερδισμένο στοίχημα για το ΟΕΕ, στην κατεύθυνση της ψηφιακής αναβάθμισης της λειτουργίας των μελών μας και των λογιστών - φοροτεχνικών. Το Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδος, συμβαδίζοντας πάντα με τις εξελίξεις, είναι αρωγός στην προσπάθεια, που κάνουν τα μέλη του και οι λογιστές - φοροτεχνικοί για να είναι ανταγωνιστικοί στο νέο επιχειρηματικό περιβάλλον».

Με επιστολή του προς την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ο κ. Κόλλιας ζητά να επανεξεταστεί το συγκεκριμένο αίτημα, τονίζοντας ότι η ύπαρξη ενός Οικονομικού μαθήματος μόνο στη Γ’ λυκείου και μόνο στην Κατεύθυνση Οικονομίας & Πληροφορικής δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Μάλιστα, όπως τονίζει ο κ. Κόλλιας, το αίτημα για ενίσχυση της Οικονομικής εκπαίδευσης δεν είναι στενά κλαδικό, όπως κάποιος μπορεί να συμπεράνει από μία πρώτη ανάγνωση, αλλά ενισχύεται από τρία βασικά στοιχεία:

1. «Η Ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μιας Εθνικής Στρατηγικής για τον χρηματοοικονομικό αλφαβητισμό είναι ένας από τους αποτελεσματικότερους τρόπους για την αύξηση των χρηματοοικονομικών γνώσεων των πολιτών στη χώρα μας» (με βάση και το δελτίο τύπου που αναρτήθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών στις 4 Δεκεμβρίου 2021).
2. Ο αριθμός των μαθητών, που φοιτούν στο Ελληνικό Γενικό Λύκειο και έρχονται σε επαφή με τα οικονομικά είναι ένας στους τρεις, δηλαδή μόνο όσοι ακολουθούν την κατεύθυνση «Οικονομίας & Πληροφορικής». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δύο στους τρεις απόφοιτους δεν έρχονται ποτέ σε επαφή με την οικονομική επιστήμη, γεγονός που συνεπάγεται δυσμενείς επιπτώσεις τόσο για την προσωπική τους οικονομική συμπεριφορά, όσο και την κοινωνική ευημερία.
3. Οι μαθητές, που λαμβάνουν μέρος στις Πανελλαδικές εξετάσεις δεν εξετάζονται επί ίσοις όροις. Συγκεκριμένα, το μόνο επιστημονικό αντικείμενο που δεν έχει συνέχεια από την Β’ προς την Γ’ λυκείου είναι τα οικονομικά. Το γεγονός αυτό δεν βοηθά τους μαθητές ούτε να επιλέξουν ορθολογικότερα κατεύθυνση σπουδών, αλλά ούτε τους δίνεται η δυνατότητα να εμβαθύνουν στην Οικονομική Επιστήμη και να σημειώσουν υψηλότερες επιδόσεις στις εξετάσεις.

Αναλυτικά στην τοποθέτηση του ο κ. Κόλλιας επεσήμανε τα εξής σημεία:

«Το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, πιστό στο θεσμικό του ρόλο ως σύμβουλος της Πολιτείας, καταθέτει με το παρόν κείμενο τις προτάσεις του για το εργασιακό νομοσχέδιο.

Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο εμπεριέχει διατάξεις που κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά και πληθώρα διατάξεων που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και επαναδιατύπωσης ή απόσυρσης, καθώς κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση.

Η πρόσφατη υγειονομική κρίση αλλά πολύ περισσότερο η χρηματοπιστωτική, έχουν αφήσει ανεξίτηλα τα αποτυπώματά τους, στην αγορά εργασίας της χώρας μας. Οι οικονομικές αναταράξεις εκτόξευσαν την ανεργία σε πολύ υψηλά επίπεδα (άνω του 27%), ενώ ακόμα και σήμερα κατέχουμε τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας (16%), με την πραγματική ανεργία να υπολογίζεται πολύ μεγαλύτερη. Στους νέους και στους μακροχρόνια άνεργους τα ποσοστά είναι πολύ μεγαλύτερα, οξύνοντας τις δομικές αδυναμίες του εργασιακού. Οι συνθήκες στη χώρα μας έκαναν πολλούς συνανθρώπους μας να αναζητήσουν ευκαιρίες στο εξωτερικό και ιδιαίτερα το υψηλά καταρτισμένο προσωπικό (Brain drain), ενώ αυτοί που παρέμειναν ήρθαν αντιμέτωποι με χαμηλούς μισθούς και παροδική απασχόληση σε τομείς εκτός της εξειδίκευσής τους. Αναπόφευκτα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι οι αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας, με την εισροή των ευρωπαϊκών κονδυλίων, επιβάλουν την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με προσανατολισμό τη δημιουργία νέων και καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας.

Αναμφίβολα, το εργασιακό νομοσχέδιο που εισήλθε στη διαβούλευση περιλαμβάνει θετικές διατάξεις που υλοποιούνται στη χώρα μας με καθυστέρηση. Χαρακτηριστικά, στα άρθρα 1 - 23 επισημαίνονται οι διατάξεις που αφορούν στην κύρωση της σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και της παρενόχλησης στο χώρο της εργασίας, όπως και η ενσωμάτωση της οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019, σχετικά με την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής για τους γονείς και τους φροντιστές, την κατάργηση της οδηγίας 2010/18/ΕΕ του Συμβουλίου και Ρυθμίσεις για Άδειες σχετικές με την προστασία της οικογένειας (Άρθρα 24 - 45). Άρθρα τα οποία περιλαμβάνουν θετικές διατάξεις, τόσο για την εξάλειψη της βίας και της παρενόχλησης στο εργασιακό περιβάλλον όσο και άρθρα που αναφέρονται στον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας με ποιοτικότερα χαρακτηριστικά και ισορροπίας επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής. Εξίσου σημαντική είναι και η καθιέρωση των διαλειμμάτων στην ημερήσια εργασία, που θα αποφέρει αυτόματα αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων.

Επίσης, χαιρετίζουμε στο άρθρο 64 την εξομοίωση των εργατοτεχνικών με τους υπαλλήλους ως προς τις προϋποθέσεις και την αποζημίωση απόλυσης.

Στη σωστή κατεύθυνση κινείται και η θεσμοθέτηση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας (άρθρο 74), που θα αποτελέσει ένα καινοτόμο εργαλείο στους ελέγχους. Η άμεση υιοθέτησή της θα οδηγήσει αυτόματα σε μείωση της παραβατικότητας των εργοδοτών, ενώ οι εργαζόμενοι θα αποκτήσουν μεγαλύτερη ασφάλεια. Συνεπώς, κρίνεται επιτακτική η καθιέρωση κινήτρων σε επιχειρήσεις που θα την υιοθετήσουν άμεσα, όπως μειώσεις ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων.

Τέλος, οι μεταβολές που προκλήθηκαν στον εργασιακό χώρο από την πανδημία αλλά και αυτές που θα επιφέρει η 4η Βιομηχανική Επανάσταση, καθιστά επιτακτική την ανάγκη ενός ισχυρού θεσμικού πλαισίου για την τηλεργασία. Κάποιες από τις διατάξεις (δικαίωμα αποσύνδεσης, προστασία προσωπικών δεδομένων και άλλα) είναι αναμφισβήτητα προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, οι εξελίξεις και το περιβάλλον είναι συνεχώς μεταβαλλόμενο και για αυτό είναι επιτακτική η σύσταση μιας τριμερούς ομάδας εργασίας (εργαζομένων, εργοδοτών και Πολιτείας) για την παρακολούθηση των εξελίξεων.

Από την άλλη πλευρά υπάρχουν διατάξεις που χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων ή ακόμα και κατάργησής τους, καθώς κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση.

Χαρακτηριστικά, το άρθρο 57, αναφέρεται στην πρόσθετη εργασία των απασχολούμενων μερικής απασχόλησης. Θα πρέπει να καταργηθεί η εν λόγω διάταξη για δυνατότητα υπερωριών, σε διακεκομμένο μάλιστα ωράριο με προσαύξηση μόνο 12%. Στη χώρα μας, όπου η υποδηλωμένη εργασία, ιδιαίτερα σε παραγωγικούς κλάδους είναι σύνηθες φαινόμενο, ιδιαίτερα στους νέους. Η συγκεκριμένη διάταξη μπορεί να έχει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, με εξοντωτικά διακεκομμένα ωράρια για τους εργαζομένους με χαμηλούς μισθούς.

Η αύξηση του ανώτατου ορίου υπερωριών σε 150/έτος, από 120 ώρες/έτος για τις υπηρεσίες και 96 ώρες/έτος για τη βιομηχανία δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν βοηθάει στη μείωση της ανεργίας αλλά παρακινεί τις επιχειρήσεις με το υπάρχον προσωπικό να ανταπεξέλθουν στην αυξημένη ζήτηση. Αυτό θα οδηγήσει στην εξουθένωση του υφιστάμενου προσωπικού, με υπερωριακή εργασία και κινδύνους ασφάλειας και υγείας. Εξίσου ανησυχητική είναι και η παράγραφος 6 του συγκεκριμένου άρθρου που δίνει τη δυνατότητα σε αρμόδιο όργανο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων να χορηγήσει άδεια στην επιχείρηση για υπερωριακή απασχόληση των μισθωτών, επιπλέον των επιτρεπόμενων ανωτάτων ορίων υπερωριακής απασχόλησης (150 ώρες). Μάλιστα, η αμοιβή προσαυξημένη μόνο κατά 60%, έρχεται σε αντιδιαστολή με την παράγραφο 5 που αναφέρει προσαύξηση παράνομης υπερωρίας κατά 120%. Κατά την άποψή μας, θα πρέπει να αποσυρθεί το άρθρο 58.

Το άρθρο 59 αναφέρεται στη δυνατότητα διευθέτησης του χρόνου εργασίας με ατομικές συμβάσεις. Η συγκεκριμένη διάταξη πρέπει να ανακληθεί, αφού μπορεί να υποκρύψει φαινόμενα εξαπάτησης των εργαζομένων, όπως προσαρμογή της εργασίας με βάση τις δραστηριότητες της επιχείρησης, αντισταθμική ανάπαυση και χορήγηση μειωμένης απασχόλησης σε περιόδους αναιμικής δραστηριότητας. Στην ουσία, η έλλειψη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, μπορεί να αποτελέσει εργαλείο στα χέρια των εργοδοτών για καταπάτηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Στο άρθρο 61 ρυθμίζεται το θέμα των αδειών. Το μισό της άδειας αναψυχής, θα χορηγείται υποχρεωτικά από 1/5 έως 30/09. Η δικαιούμενη κατ’ έτος άδεια πρέπει να εξαντλείται μέχρι τις 31/3 του επόμενου έτους. Αυτό θα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου.

Στο άρθρο 62, προτείνουμε η δυνατότητα άδειας άνευ αποδοχών να μειωθεί στο εξάμηνο (6 μήνες). Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις, η ιδιομορφία των ελληνικών επιχειρήσεων που κατά κύριο λόγο είναι οικογενειακές ή ΜμΕ, καθώς και η ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Η άδεια ενός έτους άνευ αποδοχών ίσως να αποτελεί λύση για τις μεγάλες επιχειρήσεις όπου οι εργασιακές σχέσεις είναι πιο απρόσωπες.

Στο άρθρο 63 υπάρχει μια διεύρυνση της λίστας επιχειρήσεων που λειτουργούν Κυριακές. Δεν είμαστε αντίθετοι σε αυτήν την πρόταση, αλλά θα πρέπει να γίνει με κάποιους όρους, όπως ο συνεχής έλεγχος από τον κρατικό μηχανισμό των εργασιακών σχέσεων.

Ειδικής μνείας χρήζει το άρθρο 66 που αναφέρεται στην προστασία από τις απολύσεις. Η παράγραφος 2 αναφέρει ότι «Αν απολυθείς εργαζόμενος αποδείξει ενώπιον δικαστηρίου πραγματικά περιστατικά ικανά να στηρίξουν την πεποίθηση ότι η απόλυσή του είναι άκυρη σύμφωνα με την παρ. 1, εναπόκειται στον εργοδότη να αποδείξει ότι η απόλυση δεν έγινε για τον προβαλλόμενο λόγο». Έχουμε δηλαδή αντιστροφή απόδειξης και ο εργοδότης οφείλει να αποδείξει τους λόγους απόλυσης ενώ υστερούν και τα οικονομοτεχνικά κριτήρια που ίσχυαν μέχρι σήμερα. Επίσης, με την προωθούμενη ρύθμιση ο εργοδότης απαλλάσσεται από την υποχρέωση πληρωμής μισθών υπερημερίας, που υποκαθίσταται από την πληρωμή πρόσθετης αποζημίωσης (η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη από τις αποδοχές 3 μηνών, ούτε μεγαλύτερη από αποδοχές 24ων μηνών). Δηλαδή, ενώ μέχρι σήμερα συνέπεια της άκυρης απόλυσης ήταν η επαναπρόσληψη του εργαζομένου, πλέον δίνεται η δυνατότητα για μη επαναπρόσληψη με μια επιπλέον αποζημίωση από τον εργοδότη. Η επιλογή επαναπρόσληψης ή της λήψης πρόσθετης αποζημίωσης οφείλει να είναι αποκλειστικό προνόμιο των εργαζομένων και όχι των εργοδοτών.

Ορθά αποσύρθηκε η διάταξη που έδινε τη δυνατότητα στον εργοδότη να καταβάλλει την αποζημίωση στον μισθωτό έως και 4 μήνες μετά την απόλυση χωρίς η απόλυση να καθίσταται άκυρη, ενώ προέβλεπε ότι η καταβολή μειωμένης έως και 10% αποζημίωσης οφείλονταν αυτόματα σε λάθος και δεν ακύρωνε την απόλυση. Η τελική διάταξη στο κατατεθειμένο νομοσχέδιο αποσαφηνίζει αφενός ότι η καταβολή της αποζημίωσης πρέπει να είναι σύγχρονη με την απόλυση και αφετέρου νομοθετείται η παγιωμένη θέση της νομολογίας, ότι η υπολειπόμενη καταβληθείσα αποζημίωση δεν συνιστά λόγο ακύρωσης αλλά συμπλήρωσης αυτής.

Στα άρθρα 68 και 69, καταγράφεται το πλαίσιο λειτουργίας των Συνεργατικών Ψηφιακών Πλατφορμών. Μια εξέλιξη θετική, που ακολουθεί τις εξελίξεις στις Ευρωπαϊκές χώρες, αλλά θέλει εκσυγχρονισμό. Ήδη τα Δικαστήρια της Βαρκελώνης, της Μπολόνιας, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Άμστερνταμ προσφάτως αποφάνθηκαν αμετακλήτως ότι οι εργαζόμενοι στις ψηφιακές πλατφόρμες είναι εργαζόμενοι και όχι «αυτοαπασχολούμενοι» ή «εργολάβοι». Αναγνώρισαν ότι οι εργαζόμενοι στις ψηφιακές πλατφόρμες, βρίσκονται σε σχέση εξαρτημένης εργασίας από τη διασύνδεσή τους με την πλατφόρμα μέχρι και την αποσύνδεσή τους. Επίσης, στους εργαζομένους αυτούς αναγνωρίστηκαν πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, όπως κατώτατος μισθός, επιδόματα, διαλείμματα, επιδόματα ασθένειας, άδειες με αποδοχές κ.λπ.

Εν κατακλείδι, το παρόν νομοσχέδιο καλύπτει ένα πλήθος αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στα πεδία της βίας και της παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, στην ισορρόπηση επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής αλλά και στον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας. Υπάρχουν, όμως, και διατάξεις που χρήζουν περαιτέρω εξέτασης και απόσυρσης, αφού δεν συνάδουν με τους στόχους της ελληνικής οικονομίας και θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της αγοράς εργασίας. Για άλλη μια φορά τονίζουμε την ανάγκη αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου. Η αύξηση της κατανάλωσης, που αποτελεί το εφαλτήριο για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, θα πραγματοποιηθεί μόνο με την αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων. Η μείωση της ανεργίας και ιδιαίτερα των νέων, η δημιουργία νέων καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας, που θα αντιστρέψει το Brain Drain, αλλά και η αύξηση του κατώτατου μισθού μόνο θετικό αντίκτυπο μπορεί να έχουν για την οικονομία και τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας», κατέληξε ο πρόεδρος του ΟΕΕ.

Αναφέρεται, επίσης, ως προϋπόθεση για το άνοιγμα της εφαρμογής, η έκδοση όλων των σχετικών εγκυκλίων και οδηγιών, ενώ προτείνεται ακόμα η προσαρμογή των δόσεων, μέχρι τη λήξη του δημοσιονομικού έτους. Δεδομένου ότι, για να εφαρμοσθούν οι ρυθμίσεις, που έχουν ψηφιστεί, για τη φορολογική αντιμετώπιση των οικονομικών ενισχύσεων της πανδημίας, και των φοροελαφρύνσεων, απαιτείται χρόνος, που θα καθυστερήσει και την υποβολή των δηλώσεων, ο κ. Κόλλιας προτείνει να εκδοθούν αναλυτικές οδηγίες με τη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων διευθύνσεων της ΑΑΔΕ και του Υπουργείου Οικονομικών, ώστε να αποφευχθούν λάθη και παραλείψεις.

Στην επιστολή επισημαίνεται και ότι είναι αδύνατη η καταβολή της επιδότησης πάγιων δαπανών, χωρίς την υποβολή του Ε3 (Κατάσταση οικονομικών στοιχείων από επιχειρηματική δραστηριότητα). Επίσης, η υποβολή των οικονομικών στοιχείων του Ε3 είναι προαπαιτούμενο για τις προσκλήσεις που θα προκηρυχθούν για την οικονομική ενίσχυση των επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων. Υπενθυμίζεται ότι το ΟΕΕ, με επιστολή του Προέδρου του πριν από ένα μήνα, είχε επισημάνει επτά εκκρεμότητες αναφορικά με την υποβολή των δηλώσεων – όπως η εγκύκλιος για τους λογιστές - φοροτεχνικούς που έχουν νοσήσει από κορωνοϊό –, χωρίς όμως κάποια εξ αυτών να έχει τακτοποιηθεί.

Όπως δήλωσε ο κ. Κόλλιας, «Η πρότασή μας θεωρούμε ότι είναι ορθολογική και προς όφελος όλων των φορολογουμένων και ιδιαίτερα των λογιστών – φοροτεχνικών, του κλάδου, που στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει τα οικονομικά μέτρα της Κυβέρνησης και τις επιχειρήσεις. Εάν λάβουμε υπόψη ότι τα προηγούμενα έτη το χρονικό διάστημα υποβολής των φορολογικών δηλώσεων ήταν τουλάχιστον τρεισήμισι μήνες, οι τέσσερις μήνες, που προτείνουμε εν μέσω των καλοκαιρινών διακοπών, είναι ένας λογικός χρόνος».

Αναλυτικά προτείνει τα εξής:

1. Τη χρονική μετάθεση του μέτρου ηλεκτρονικής πληρωμής του 30% των ετήσιων δαπανών των φορολογουμένων (που συνεπάγεται και φόρος 22% αν δεν επιτευχθεί) και την εφαρμογή χαμηλότερου συντελεστή για φέτος.
2. Την αναστολή της ισχύος ή μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης (κατ΄ αντιστοιχία με τη μείωση του εισοδήματος), με βάση τα οποία υπολογίζεται ο φόρος στα εισοδήματα του 2020, λόγω της μεγάλης μείωσης των εισοδημάτων των φορολογουμένων, που προκάλεσαν τα περιοριστικά μέτρα και το μεγάλης διάρκειας lockdown. Αλλιώς, θα υπάρξουν φορολογικές επιβαρύνσεις σε φορολογούμενους, οι οποίοι θα βρεθούν σε δυσμενή κατάσταση χωρίς τη δυνατότητα της πληρωμής των βεβαιωμένων οφειλών τους.
3. Τη διατήρηση και για το φορολογικό έτος 2020 της μείωσης της προκαταβολής φόρου για τις επιχειρήσεις. Για όσες έκλεισαν με κρατική εντολή, το ποσοστό να είναι 30% και για τις πληττόμενες επιχειρήσεις στο 50%.
4. Την απαλλαγή του τέλους επιτηδεύματος σε όλες τις δραστηριότητες για το φορολογικό έτος 2020.
5. Τον σαφή προσδιορισμό των χαρακτηριστικών αποτύπωσης (λογιστικά και φορολογικά) των οικονομικών ενισχύσεων, που έχουν δοθεί λόγω της πανδημίας. Δηλαδή, να νομοθετηθεί η κατάταξή τους στη φορολογία εισοδήματος, αν π.χ. αποτελούν εισόδημα, δάνειο κ.λ.π. και επίσης να καθοριστεί η καταληκτική ημερομηνία καταχώρησής τους. Ειδικά, οι επιχορηγήσεις, που έχουν λάβει τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, να δηλωθούν στο έτος, στο οποίο θα οριστικοποιηθεί το ποσό της οικονομικής ενίσχυσης ή επιστροφής.
6. Τη λήψη μέτρων προστασίας των λογιστών - φοροτεχνικών, που θα δεχθούν πελάτες στα γραφεία τους, ενόψει των φορολογικών δηλώσεων, όπως ο εμβολιασμός και η δωρεάν χορήγηση selftest.
7. Την παράταση της καταληκτικής ημερομηνίας υποβολής των φορολογικών δηλώσεων στις 30 Σεπτεμβρίου, λόγω της παράτασης των ΜΥΦ μέχρι 17 Μαΐου, και της καθυστέρησης ανοίγματος της ηλεκτρονικής πλατφόρμας λόγω έλλειψης οριστικής νομοθέτησης εκκρεμοτήτων. Η παράταση να γίνει με οριστική εκ των προτέρων ανακοίνωση και με αντίστοιχη προσαρμογή των δόσεων μέχρι τη λήξη του δημοσιονομικού έτους.

Όπως αναφέρει ο Πρόεδρος του ΟΕΕ, «η ενίσχυση της οικονομικής παιδείας στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας μας μπορεί να συμβάλει στην καλλιέργεια της οικονομικής σκέψης των πολιτών της και θεωρείται απαραίτητο στοιχείο για την οικονομική της ανάπτυξη. Σήμερα σε μια περίοδο ύφεσης και συνεχούς ανάγκης για τη λήψη κρίσιμων οικονομικών αποφάσεων από τις κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και της υφηλίου, οι μαθητές μας δεν γνωρίζουν βασικές έννοιες των Αρχών της Οικονομίας».

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους:

- Το 50% των τελειόφοιτων των λυκείων της χώρας μας έγραψε κάτω από τη βάση στον μεγάλο πανελλαδικό οικονομικό διαγωνισμό, που διοργανώθηκε φέτος από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών σε συνεργασία με το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας.

- Το 68,62% του πλήθους των υποψηφίων για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της Οικονομικής Επιστήμης, αφού αυτή διδάσκεται μόνο στους μαθητές της Γ΄ Λυκείου, που ακολουθούν τον Προσανατολισμό Οικονομίας και Πληροφορικής.

Δεδομένου, λοιπόν, ότι η οικονομική γνώση καθίσταται, ιδιαίτερα σήμερα, επιτακτική ανάγκη, είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη η αναβάθμιση της οικονομικής εκπαίδευσης, που οι Έλληνες μαθητές σήμερα λαμβάνουν.

Με επιστολή του Προέδρου του ΟΕΕ, Κωνσταντίνου Κόλλια, προς τους συναρμόδιους Υπουργούς, το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδος προτείνει την προώθηση προς ψήφιση της παρακάτω τροπολογίας:

"Σε περίπτωση, που λογιστής - φοροτεχνικός βεβαιωμένα πάσχει από COVID- 19, μετατίθενται για χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός μηνός οι προθεσμίες υποβολής των πάσης φύσεως δηλώσεών του και των εντολέων - πελατών του, για τις οποίες έχει εξουσιοδοτηθεί μέσω των αντίστοιχων πληροφοριακών συστημάτων του δημοσίου, καθώς και η εκπλήρωση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων του γραφείου του και των πελατών του. Ειδικά για την περίπτωση θανάτου λογιστή – φοροτεχνικού, η παραπάνω παράταση ισχύει μέχρι την εξουσιοδότηση του πελάτη του σε άλλο λογιστή – φοροτεχνικό".              Παράλληλα, με άλλη επιστολή του, ο κ. Κόλλιας ζητά να συμπεριληφθούν ως δικαιούχοι της Επιτρεπτέας Προκαταβολής 4 και οι λογιστές - φοροτεχνικοί, που, λόγω της φύσης του επαγγέλματός τους, δεν είχαν μείωση τζίρου.