Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Η Ευρώπη αναζητεί νέο πλαίσιο οργάνωσης και αντίδρασης απέναντι στον Τραμπ, την ίδια στιγμή που ο σχηματισμός κυβέρνησης υπό τον Φρίντριχ Μερτς στη Γερμανία, θα αποτελέσει τη βάση για να αναγεννηθεί ο Γερμανο-Γαλλικός άξονας, ο οποίος αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο για τη θωράκιση της οικονομίας, αλλά και της άμυνας της Ευρώπης. Ο Τραμπ δήλωσε χαρούμενος από το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γερμανία, ενώ περιμένει τον Ζελένσκι στην Ουάσιγκτον για να υπογράψει τη συμφωνία εκχώρησης μέρους του ορυκτού πλούτου της Ουκρανίας ως αντάλλαγμα στη βοήθεια που παρείχαν οι ΗΠΑ επί Μπάιντεν! Χθες, ο Τραμπ συναντήθηκε στην Ουάσιγκτον με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν, όπου έγινε μια πρώτη προσπάθεια ανίχνευσης του εδάφους, μετά τις "βόμβες" που έριξε ο πρόεδρος των ΗΠΑ μέσα στις πρώτες 30 ημέρες διακυβέρνησης. Τις επόμενες ημέρες θα φανεί αν και κατά πόσο η συνάντηση αυτή μπορεί να εκτονώσει την κρίση στις ευρω-ατλαντικές σχέσεις, λόγω των απειλών του Τραμπ για εμπορικό πόλεμο.

Την ίδια στιγμή, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει αναγορεύσει τον Πούτιν σε ισότιμο συνομιλητή βγάζοντας τον από τον απομονωτισμό, στον οποίο τον είχε βάλει σύσσωμη η Δύση. Ταυτόχρονα, οι Ευρωπαίοι αναζητούν τον τον "μαγικό" συνδυασμό για μια ισχυρή Ευρώπη, η οποία θα έχει αποτρεπτική ισχύ προκειμένου η Ρωσία να μην συνεχίσει την επεκτατική πολιτική της. Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία και ο Τραμπ με τον Πούτιν, αποτελούν επικίνδυνα και αναξιόπιστα πρόσωπα για τους Ευρωπαίους, οι οποίοι αναζητούν τα κατάλληλα... αντίδοτα.

Η δήλωση του φιλοαμερικανού Φρίντριχ Μερτς ότι προτεραιότητα του αποτελεί η απεξάρτηση της Γερμανίας και της Ευρώπης από τις ΗΠΑ, τα λέει όλα. Οι Γερμανοί είναι αναγκασμένοι να "τρέξουν" τις διαδικασίες συγκρότησης της νέας κυβέρνησης, γιατί ο χρόνος κυλάει εις βάρος τους, όπως και για ολόκληρη την Ευρώπη. Η Γηραιά Ήπειρος παίρνει βαθιές ανάσες από την περιθωριοποίηση της Λεπέν και του κόμματος "Εναλλακτική για τη Γερμανία". Και στις δύο περιπτώσεις δεν έγινε πραγματικότητα οι επιθυμίες του Πούτιν και του Μασκ! Μπορεί να ενίσχυσαν τις δυνάμεις τους, αλλά το τείχος προστασίας απέναντι στον φασισμό είναι ισχυρό. Βέβαια, το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για την... άλλη πλευρά, καθώς όσο επικίνδυνοι για τα συμφέροντα της Ευρώπης είναι οι ακροδεξιοί "πουτινόφιλοι", άλλο τόσο επικίνδυνοι είναι και οι ακροαριστεροί.

Μεγάλο... πρόβλημα για τα κόμματα της αντιπολίτευσης οι επιτυχίες της Ελλάδας!

Μέσα στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται στον άξονα ΗΠΑ-Ευρώπη-Ρωσία, η Ελλάδα έχει καταφέρει να ενισχύσει το διεθνές προφίλ της, καθώς το success story στην οικονομία (με όρους διεθνούς αναγνώρισης) και η αξιοπιστία της κυβέρνησης, έχουν ανεβάσει στα ύψη τις "μετοχές" της χώρας μας.

Σήμερα, η Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, σε αντιδιαστολή με ό,τι είχε συμβεί στις αρχές της μνημονιακής περιόδου, αλλά και την περίοδο διακυβέρνησης από τους Τσίπρα-Καμμένο το 2015-2019. Οι επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας αποτελούν το "διαβατήριο" της χώρας μας για να έχουμε πρόσωπο στις αγορές, κάτι που επιτεύχθηκε χάρη στην πολιτική σταθερότητα και στην αξιοπιστία της παρούσας κυβέρνησης.

Οι συνεχείς αναβαθμίσεις του ελληνικού αξιόχρεου, η κατάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, το πλεόνασμα του προϋπολογισμού, οι αυξήσεις μισθών, η μείωση φόρων, η μείωση της ανεργίας, η τεράστια έλλειψη εργατικών χεριών, τα μέτρα στήριξης της κοινωνίας εν μέσω διεθνούς κύματος ακρίβειας και ενεργειακής κρίσης λόγω Ρωσίας, η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων, η ψηφιοποίηση του κράτους και η ενίσχυση της ανάπτυξης μέσα από τους πόρους του Ταμείου Ανάπτυξης και του ΕΣΠΑ, αποτελούν μερικά από τα πολύ... φτωχά αποτελέσματα της σημερινής κυβέρνησης στην οικονομία. Επιπλέον, η σημερινή κυβέρνηση διαχειρίστηκε το ζήτημα της πανδημίας με τέτοιο τρόπο, ώστε η Ελλάδα να κερδίσει τον θαυμασμό ολόκληρου του πλανήτη. Βεβαίως, στη δεύτερη φάση της πανδημίας, με τις πορείες για τον... Κουφοντίνα, την απειθαρχία και τη νεοελληνική... μαγκιά, τα πράγματα ξέφυγαν. Έτσι, ήταν... φυσικό και επόμενο τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κατηγορήσουν την κυβέρνηση για τις αλλεπάλληλες... ηλιθιότητες ενός σημαντικού τμήματος της κοινωνίας, που δεν θέλει με τίποτα να αποκτήσει χαρακτηριστικά κανονικών ανθρώπων!

Όλα τα γεγονότα επί των ημερών της πρώτης θητείας Μητσοτάκη, αντιμετωπίστηκαν με ικανοποιητικό έως και υποδειγματικό τρόπο. Η πανδημία του κορωνοϊού, η εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία, η ενεργειακή κρίση και η έκρηξη του πληθωρισμού,  για την οποία έκαναν... τουμπεκί ψιλοκομμένο όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ενίσχυσαν τη Νέα Δημοκρατία, η οποία το 2023 κέρδισε σε δύο αναμετρήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ και έστειλε στην... αποστρατεία τον Τσίπρα! Προς το τέλος της πρώτης θητείας της κυβέρνησης είχαμε το τρομακτικό δυστύχημα στα Τέμπη, λόγω εγκληματικών λαθών από μια δράκα βολεμένων κρατικοδίαιτων που αντί να ρυθμίσουν τις σιδηροδρομικές μεταφορές, κοιμόντουσαν τον... ύπνο του δικαίου, στέλνοντας τόσους ανθρώπους στον θάνατο.

Η κυβέρνηση μπορεί να έχει υποστεί σημαντική φθορά λόγω της υπόθεσης των Τεμπών, ωστόσο, διατηρεί μεγάλη διαφορά από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ, ενώ περίπου 15% του εκλογικού σώματος, αυτή τη στιγμή δεν τοποθετείται. Επί της ουσίας, η Νέα Δημοκρατία απευθύνεται σε ένα ποσοστό της τάξης του 38%, όσο ακριβώς ήταν τον Ιούνιο του 2015, όταν διενεργήθηκε το δημοψήφισμα του Τσίπρα! Αυτή είναι η Ελλάδα, άλλωστε... Η αλήθεια είναι ότι η ακρίβεια, η επέκταση των POS σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας, οι εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών και μερικά ακόμη ζητήματα, έχουν δυσαρεστήσει πολλούς, οι οποίοι ψάχνουν τρόπους έκφρασης της δυσαρέσκειας σε έναν νεκρό εκλογικό χρόνο, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα προς την κυβέρνηση, έστω και μέσα από την τραγωδία των Τεμπών.

Ποιοι θέλουν την πτώση Μητσοτάκη και γιατί

        Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι μετά τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη επικρατεί ένα... χάος, καθώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να αρθρώσουν αξιόπιστο πολιτικό λόγο και ως εκ τούτου, υφίστανται απώλεια δυνάμεων.

Η τραγωδία των Τεμπών αποτελεί ένα καλό "ξεκάρφωμα" για όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ώστε να αμφισβητήσουν την κυβέρνηση, παρά την εντυπωσιακή αλλαγή της εικόνας της χώρας στο διεθνές στερέωμα. Οι επιτυχίες της οικονομικής πολιτικής,  αγνοούνται επιδεικτικά από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, γιατί πολύ απλά δεν έχουν τα ψυχικά αποθέματα για να αναγνωρίσουν τι κάνει μεγάλη μια χώρα. Το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται ικανό για να αποτελέσει εναλλακτική επιλογή, ενώ αν αθροίσει δυνάμεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, δεν θα μπορεί να πιάσει ούτε 100 έδρες. Από την άλλη πλευρά, κόμματα όπως η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας, η Νίκη και το Κίνημα Δημοκρατίας κινούνται στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Όσο για το ΚΚΕ, αν κάποιος έχει την όρεξη να... χαλάσει τα νεύρα του, μπορεί να το πράξει άνετα, αλλιώς, ας το διασκεδάσει!

Ποιοι είναι άραγε όλοι αυτοί που θέλουν την πτώση Μητσοτάκη, όταν η χώρα βρίσκεται στον σωστό δρόμο, αλλά όλα τείνουν να ακυρωθούν με αφορμή την υπόθεση των Τεμπών και τις προφανείς εγκληματικές ευθύνες των άμεσα εμπλεκόμενων εκείνης της μοιραίας βραδιάς; Γιατί επιμένει ο ΣΥΡΙΖΑ στην πτώση Μητσοτάκη και το ΠΑΣΟΚ το... μισολέει με... βαριά καρδιά; Γιατί τα υπόλοιπα κόμματα υποδαυλίζουν το κλίμα, χωρίς να ζητούν εκλογές, καθώς γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να κυβερνήσουν, αλλά, θα μπορούν να παραμείνουν ζωντανά, όσο περισσότερο καθυστερεί η διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης για την τραγωδία; Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που μπορεί να θέσει κάθε λογικός άνθρωπος, αλλά οι απαντήσεις δεν είναι βέβαιο ότι μπορούν να τον ικανοποιήσουν...

Η αναμπουμπούλα που έφερε ο Τραμπ και τα... θελήματα των εν Ελλάδι "πουτινόφιλων" αποτελούν την τελευταία... ζαριά για κάποιους, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι αν δεν επέλθει η πτώση Μητσοτάκη, τότε οι ίδιοι μπορεί να οδηγηθούν στον πολιτικό αφανισμό. Εφόσον κατατεθεί πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή, τότε είναι σίγουρο ότι ο Μητσοτάκης θα τη μετατρέψει σε πρόταση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. Κάποιοι πιστεύουν ότι τώρα είναι η στιγμή, με αφορμή τα Τέμπη, ώστε να τρίξει η καρέκλα του Μητσοτάκη, πιστεύοντας ότι ο Σαμαράς μπορεί να παρασύρει κάποιους δικούς του για να τον ρίξουν. Όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε τι σημαίνει κάτι τέτοιο. Η χώρα θα πάει σε ακυβερνησία για αρκετό διάστημα, αλλά πρώτο κόμμα θα είναι και πάλι η Νέα Δημοκρατία.

Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα των κομμάτων της αντιπολίτευσης; Δεν μπορούν να πολεμήσουν τον Μητσοτάκη, ο οποίος... εξαφάνισε τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, η πτώση του Μητσοτάκη, την οποία επιθυμεί το... μισό ΠΑΣΟΚ, αν συνέβαινε, θα οδηγούσε σε εκλογές και την επόμενη μέρα, το μεγάλο πρόβλημα θα το είχε ο Ανδρουλάκης. Ο Μητσοτάκης αποτελεί έναν ισχυρό "παίκτη" στο ευρωπαϊκό στερέωμα και ουδείς από τους μεγάλους της Ευρώπης θα άφηνε την... παιδική χαρά των κομμάτων της αντιπολίτευσης να καταστρέψουν ότι έχει χτιστεί τα τελευταία 5,5 χρόνια, μέσα από πρωτοφανή διεθνή γεγονότα. Όποιος καταλαβαίνει, κατάλαβε...

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης που θέλουν την πτώση του Μητσοτάκη, ευθυγραμμίζονται επί της ουσίας με τα συμφέροντα της Ρωσίας. Δεν του... κάθισε καλά του Πούτιν η περιθωριοποίηση της Λεπέν και στενοχωρήθηκε που η "Εναλλακτική για τη Γερμανία" δεν μπορεί να είναι ρυθμιστής των εξελίξεων. Άρα, στις δύο χώρες-σηματωρούς της Ευρώπης, τα πράγματα δεν πήγαν όπως θα ήθελε ο δικτάτορας της Μόσχας. Οπότε, θα ήταν... ευπρόσδεκτη μια πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αλλά πώς να γίνει κάτι τέτοιο όταν τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι... πάρε το ένα και χτύπα το άλλο; Η απάντηση είναι ότι κάποιοι ίσως πιστεύουν σε ένα... ατύχημα, ικανό να οδηγήσει σε πτώση της κυβέρνησης και τη διενέργεια εκλογών, όπου όμως πάλι ο Μητσοτάκης θα κέρδιζε την παρτίδα. Παντού αδιέξοδο για τα "κοράκια" των Τεμπών...

Πηγαίνοντας λίγο παραπέρα, την πτώση Μητσοτάκη θα την ήθελαν κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία δεν έχουν τα προσόντα για να κερδίσουν μεγάλο μέρος από την "πίτα" των αδιάθετων 15 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης, καθώς και άλλων τόσων του ΕΣΠΑ. Σε αυτά τα συμφέροντα εντάσσονται και όσοι έχουν ανοικτές υποθέσεις με τη δικαιοσύνη. Αρκεί και μόνο να διαβάσει κάποιος σωστά πώς διαμορφώνεται ο χάρτης των media, ποιες... φάτσες "καίγονται" για να αντιπολιτευτούν τον Μητσοτάκη και ποιοι αγράμματοι διασκεδαστές έχουν πιάσει στασίδι, πουλώντας ηθική, ενώ αποτελούν τους καλύτερους υπαλληλάκους ενός βραχίονα της διαπλοκής.

Στο τέλος της ημέρας, υπάρχουν πολιτικοί "ναυαγοί", οι οποίοι ζητούν εκλογές, με πιθανότερο σενάριο να δουν τα ποσοστά τους να διολισθαίνουν σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα. Κάποιοι άλλοι, μπορεί να πιστεύουν ότι ο Μητσοτάκης είναι το μεγάλο εμπόδιο στη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας και την πρόκληση πολιτικού χάους στη χώρα. Αν είχαν τα κότσια οι αμφισβητίες της κυβέρνησης θα τολμούσαν με προγραμματικό λόγο, ρεαλισμό και κοστολόγηση να βγουν δυναμικά μπροστά και όχι να κρύβονται σαν "κοράκια" πίσω από μια τραγωδία, η οποία μόνο απώλεια ψήφων τους φέρνει! Δεν τους ενδιαφέρουν οι νεκροί, δεν τους ενδιαφέρει η επόμενη μέρα της χώρας, σε ένα νέο κόσμο, εξαιρετικά πολύπλοκο και ταραγμένο. Απλά πρέπει να γνωρίζουν ότι όσοι επιθυμούν την πτώση Μητσοτάκη, στο τέλος θα πέσουν οι ίδιοι...

Η ανικανότητα και η ανεπάρκεια όσων ζητούν εκλογές καλύπτεται από το σύνθημα να πέσει ο Μητσοτάκης. Όταν πριν από δύο χρόνια κυκλοφορούσε το σλόγκαν "Μητσοτάκη... μαδιέσαι", είδαν ποια ήταν η τύχη τους. Επειδή το παιχνίδι στο διεθνές περιβάλλον έχει ανοίξει επικίνδυνα και η Ευρώπη φέρεται αποφασισμένη να προασπίσει τη δύναμη της, καλό θα ήταν οι πολιτικοί "μπαχαλάκηδες" να μαζευτούν, αν θέλουν να διασώσουν ό,τι σώζεται από τη σχεδόν μηδενική αξιοπιστία τους. Ας περιοριστούν στον ρόλο της αντιπολίτευσης και ας αφήσουν αυτόν που ξέρει τη δουλειά για να τη φέρει εις πέρας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει πισωγυρίσματα και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να επιστρέψει σε εποχές... Τσιπροκαμμένων. Επιπλέον, όσοι έχουν επιλεκτική μνήμη φτιάχνοντας αφηγήματα με τους "δικούς τους" νεκρούς, πρέπει να ξέρουν ότι θα πληρώνουν το τίμημα για τους νεκρούς που είχαν επί των ημερών τους, αλλά τους αγνοούν επιδεικτικά.

Η υπόθεση της διακυβέρνησης της Ελλάδας μέσα σε ένα περιβάλλον απίστευτων ανατροπών, αποτελεί μια πάρα πολύ σοβαρή υπόθεση, η οποία, δεν μπορεί να αφεθεί στα χέρια τυχοδιωκτών, καιροσκόπων, "κορακιών" και άχρηστων. Οι πολιτικές επιλογές των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι δικός τους λογαριασμός. Ωστόσο, οι οι επικίνδυνες επιλογές τους και ο κίνδυνος πρόκλησης πολιτικού αδιεξόδου, πρέπει να απασχολεί τους πολίτες, γιατί αυτοί ψηφίζουν. Εν τέλει αυτοί θα πληρώσουν στο τέλος τον λογαριασμό και θα είναι πολύ τσουχτερός, αναλόγως του μεγέθους της... βλακείας. Το δικαίωμα στη διαμαρτυρία είναι ιερό, γιατί αυτός είναι ο πλούτος της δημοκρατίας. Όμως, το... δικαίωμα στο συνειδητό λάθος δεν επιτρέπεται, γιατί τότε συνιστά ηλιθιότητα και έχει ολέθριες συνέπειες για όλους...

Ως συνέπεια, τα βλέμματα όλων να επικεντρώνονται στην πολιτική αναταραχή στο Παρίσι. Μάλιστα, η υποχώρηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας στα επίπεδα της Γαλλίας δείχνει την αξία που έχουν οι σταθερές μεταρρυθμίσεις στην «περιφέρεια» της ευρωζώνης, όπως σημειώνει ο αρθρογράφος Chris Giles.

«Οταν το κόστος δανεισμού της Ελλάδας έπεσε κάτω από αυτό της Γαλλίας τον προηγούμενο μήνα, η προσοχή στράφηκε στην πολιτική αναταραχή. Χωρίς αμφιβολία η πτώση της γαλλικής κυβέρνησης μετά την αποτυχημένη προσπάθεια της να περάσει έναν προυπολογισμό δείχνει δυσλειτουργία στο Παρίσι. Ομως το πραγματικό στόρυ βρίσκεται αλλού και δεν είναι άλλο από την εκπληκτική επιτυχία των χωρών που αποκαλούσαμε υποτιμητικά ‘περιφέρεια’ της ευρωζώνης, μια δεκαετία μετά την κρίση χρέους.» σημειώνει.

Από την παραμονή της πανδημικής κρίση το 2019 μέχρι το 2024 τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δείχνουν οτι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ αυξήθηκε πάνω από 11 % στην Ελλάδα, γύρω στο 7% στην Ιταλία και την Πορτογαλία και σχεδόν 4% στην Ισπανία. Η Γαλλία δείχνει ανάπτυξη χαμηλότερη του 2% και στη Γερμανία είναι αρνητική.

«Καθώς ατενίζουμε στο δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 2020, το μάθημα που δίδαξε η κρίση πριν ααπό μια δεκαετία είναι η αξία της αλληλεγγύης στην Ευρώπη, που δίνει τη δυνατότητα να τεθεί το δημόσιο χρέος χωρών σε βιώσιμη τροχιά με τη στήριξη των δημοσιονομικά πιό εύρωστων κρατών. Οι δύσκολες επιτυχίες που έφεραν οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις έκτοτε τείνουν να περνούν κάπως απαρατήρητες. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία στην ‘περιφέρεια’ της Ευρώπης και είναι καιρός η Γαλλία και η Γερμανία να εφαρμόσουν τη θεραπεία που σύστηναν πριν από μια δεκαετία.»

Στην κορυφή της λίστας φέτος βρίσκεται η Ισπανία, ενώ τη δεύτερη θέση κατέχει η Ιρλανδία. Σύμφωνα με τον Economist, η άνοδος των οικονομιών της Μεσογείου συνεχίζεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι η Ελλάδα η αλλοτε εμβληματική των δεινών της ευρωζώνης, συνεχίζουν την ισχυρή ανάκαμψή τους. Ακόμη, η ανεργία στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία έχει μειωθεί στο χαμηλότερο επίπεδο εδώ και περισσότερο από μια δεκαετία.

Υπενθυμίζεται ότι σε άρθρο του Bloomberg, προ ημερών, έκανε λόγο ότι οι επενδυτές αποφεύγουν τα γαλλικά περιουσιακά στοιχεία μετά την ξαφνική αναζωπύρωση της πολιτικής έντασης τον προηγούμενο μήνα, στοιχηματίζοντας ότι η ασταθής περίοδος απέχει πολύ από το τέλος της. Το επιτόκιο των 10ετών γαλλικών ομολόγων, τα οποία παραδοσιακά θεωρούνται από τα ασφαλέστερα στη ζώνη του ευρώ και αξιολογούνται με ΑΑ- από την S&P Global Ratings, αυξήθηκε έως και 3,03% – προσομοιάζοντας στα ελληνικά ομόλογα, τα οποία μόλις πέρυσι εξακολουθούσαν να κατατάσσονται ως «σκουπίδια» από μεγάλους οίκους αξιολόγησης.

Είναι ενδεικτικό, ότι στο αποκορύφωμα των προβλημάτων της Ελλάδας το 2012, τα 10ετή ομόλογά της απέδιδαν πάνω από 30 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερο από το γαλλικό χρέος. Βρίσκονται σε ανοδική τροχιά καθώς η χώρα ανακάμπτει από την κρίση, ενώ πέρυσι ανέκτησαν την επενδυτική βαθμίδα.

Σίγουρα, το μικρό μέγεθος της ελληνικής αγοράς ομολόγων καθιστά δύσκολες τις ουσιαστικές συγκρίσεις. Το ελληνικό δημόσιο χρέος που είναι αποδεκτό σε έναν βασικό δείκτη ανέρχεται σε λίγο πάνω από 80 δισεκατομμύρια ευρώ, σε σύγκριση με πάνω από 1,8 τρισεκατομμύρια ευρώ για τη Γαλλία.

Ωστόσο, το γεγονός ότι οι αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων φτάνουν ή ξεπερνούν πλέον τις αποδόσεις τριών από τις τέσσερις λεγόμενες PIGS – το παρατσούκλι που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις πληγείσες από την κρίση οικονομίες της περιοχής, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας και της Ισπανίας – είναι μια συμβολική προειδοποιητική βολή προς τον Μακρόν. Ορισμένοι στην αγορά, όπως η Allianz Global Investors, βλέπουν τον κίνδυνο τα γαλλικά ομόλογα να έχουν σύντομα ακόμη και την ίδια απόδοση με την Ιταλία, όπου το 10ετές χρέος έχει πλέον μόλις 39 μονάδες βάσης πριμ έναντι της γείτονος.

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Καταλυτικό στοιχείο για την αναστάτωση στις αγορές αποτελεί η υποβάθμιση της οικονομίας των ΗΠΑ από τον οίκο Fitch, από την ανώτατη βαθμίδα "ΑΑΑ", στην αμέσως χαμηλότερη. Ένα από τα επιχειρήματα για την υποβάθμιση, εκτός των κλασσικών οικονομικών στοιχείων είναι και η επιδείνωση του πολιτικού κλίματος και ο κίνδυνος μελλοντικού... εμφυλίου, με αφορμή τις δικαστικές εκκρεμότητες του πρώην προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ. Οι ΗΠΑ από παράγοντας παγκόσμιας ηγεμονίας, κινδυνεύουν να εμπλακούν σε μια διελκυστίνδα εσωστρέφειας και μάλιστα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, λόγω του πολέμου των Ρώσων στην Ουκρανία.

Επιπλέον, ο οίκος Moody's υποβάθμισε το αξιόχρεο 10 μικρομεσαίων τραπεζών και τις προοπτικές άλΛων 11, ενώ έχουν πυκνώσει οι εκθέσεις που βλέπουν... σκούρα τα πράγματα στον τραπεζικό κλάδο σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Στα χρηματιστήρια παρατηρούνται κινήσεις μείωσης των θέσεων κυρίως στις τραπεζικές μετοχές, καθώς φαίνεται ότι η επενδυτική στρατηγική πρέπει να προσαρμοστεί με βάση τα νέα δεδομένα. Και βέβαια, όπως λέει ο θυμόσοφος λαός, ενός κακού μύρια (μπορεί να) έπονται...

"Φουντώνουν" οι τιμές της ενέργειας

Οι αμφιβολίες σχετικά με την επάρκεια ποσοτήτων υγροποιημένου αερίου στις εγκαταστάσεις αποθήκευσης στην Ευρώπη, αλλά και ο φόβος απεργιών από εργαζομένους σε κρίσιμες εγκαταστάσεις, όπως για παράδειγμα στην Αυστραλία, ξαναφέρνουν στο προσκήνιο των εφιάλτη της εκτόξευσης των τιμών του φυσικού αερίου, ενόψει του χειμώνα.

Μετά την κατάρρευση της τιμής του από τα 350 ευρώ ανά μεγαβατώρα πέρυσι, στα 25 ευρώ πριν από μερικές εβδομάδες, έχουν επανέλθει στο προσκήνιο

τα "μαύρα" σενάρια. Η τιμή του πολύτιμου καυσίμου έχει ενισχυθεί πάνω από 50% την τελευταία περίοδο, ενώ τα συμβόλαια Νοεμβρίου δείχνουν ότι θα ξεπεράσει ακόμη και τα 50 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Η άνοδος της τιμής του φυσικού αερίου, εφόσον διατηρηθεί ή ενισχυθεί, επιφυλάσσει πιθανόν νέες οδυνηρές εκπλήξεις μέσα στο προσεχές διάστημα.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, η μείωση της ημερήσιας παραγωγής πετρελαίου από τις χώρες του ΟΠΕΚ, διατηρεί τις τιμές των καυσίμων σε υψηλά επίπεδα και αναζωπυρώνει τις πληθωριστικές τάσεις, μετά την επιβράδυνση που σημείωσε ο πληθωρισμός τους τελευταίους μήνες. Πλέον, έχει ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για την άνοδο του πληθωρισμού, καθώς θα αρχίσει η σύγκριση των νέων υψηλότερων τιμών της τρέχουσας συγκυρίας με τις αντίστοιχες του περυσινού φθινοπώρου, όπου σημειώθηκε ραγδαία αποκλιμάκωση, κυρίως στο φυσικό αέριο και το ρεύμα.

Κρίση στα τρόφιμα, άνοδος πληθωρισμού και υψηλά επιτόκια

Το μπλόκο των Ρώσων στα ουκρανικά σιτηρά σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις των ακραίων καιρικών συνθηκών στην παραγωγή, έχουν οδηγήσει σε απογείωση των τιμών τους, γεγονός που θα φέρει και νέες ανατιμήσεις στα άλευρα.

Ο τιμάριθμος των τροφίμων εξακολουθεί να κινείται σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον γενικό δείκτη του πληθωρισμού, σχεδόν σε όλες τις αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες. Συνεπώς, η παγκόσμια οικονομία κινδυνεύει να βρεθεί στη δίνη μια νέας κρίσης στην αλυσίδα των τροφίμων και στον ομαλό εφοδιασμό των αγορών, με προφανείς αρνητικές προεκτάσεις για τις φτωχές χώρες του πλανήτη. Ταυτόχρονα, παρατηρούνται εντυπωσιακές αυξήσεις στο ρύζι, λόγω καταστροφών στην Ασία, ενώ οι επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων θα πλήξουν και τη φετινή παραγωγή ελαιόλαδου, η τιμή του οποίου κινείται σε πρωτοφανή ιστορικά υψηλά.

Τα μηνύματα από το διεθνές περιβάλλον δεν είναι ευοίωνα, ενώ οι κυβερνήσεις αναμένεται να βρεθούν αντιμέτωπες με νέες κοινωνικές εκρήξεις, από τη στιγμή που ο μέσος πολίτης, δεν θα μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις

ανάγκες του για έξοδα στέγασης, διατροφή και ενέργεια. Το σκηνικό αυτό δεν εξυπηρετεί την αντιπληθωριστική πολιτική και μάλιστα πολλοί οικονομικοί αναλυτές αναμένουν ότι κατά τη διετία 2024-2025, δεν θα αποφευχθεί ο στασιμοπληθωρισμός, δηλαδή, η διατήρηση του δείκτη τιμών σε σχετικά υψηλά επίπεδα με ταυτόχρονα υψηλά επίπεδα του δείκτη της ανεργίας. Προς το παρόν το δεύτερο δεν επιβεβαιώνεται.

Μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό, ορθώνονται σοβαρά εμπόδια στην πολιτική των επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες, οι οποίες, μπορεί να μην έχουν πει την... τελευταία τους λέξη, σε σχέση με το... ταβάνι τους. Οι δυσάρεστες αυτές εξελίξεις, θα καταστήσουν ακριβότερο το χρήμα, πλήττοντας τις επενδύσεις και αναγκάζοντας τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν σε αναθεωρήσεις προϋπολογισμών, καθώς θα αναγκαστούν να δαπανήσουν περισσότερο δημόσιο χρήμα. Μην ξεχνάμε ότι η Ευρωζώνη υποχρεώνει τις χώρες για να επιστρέψουν στους σφιχτούς δημοσιονομικούς κανόνες από το 2024, μετά τη σχεδόν τετραετή χαλάρωση λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, αλλά και της ενεργειακής κρίσης, ως αποτέλεσμα της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Επιπλέον, αν οι τιμές της ενέργειας ξεφύγουν, τότε είναι σίγουρο ότι θα ενεργοποιηθεί και πάλι το μοντέλο κρατικών επιδοτήσεων, προκειμένου να περιοριστεί το βάρος προς τα νοικοκυριά και να αποφευχθούν κοινωνικές εκρήξεις. Πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι σε πολλές χώρες η άνοδος των τροφίμων, η έξαρση της ακρίβειας και του πληθωρισμού και η διατήρηση των επιτοκίων σε υψηλά επίπεδα θα οδηγήσουν σε νέα σημαντική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, οι οποίοι δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν μεταξύ άλλων και στην πληρωμή των φόρων τους. Μπορεί να μην υπάρχουν ενδείξεις για επικείμενη "τέλεια καταιγίδα", ωστόσο, το τοπίο είναι πολύ... νεφελώδες!

Η ανθεκτικότητα της Ελληνικής οικονομίας, τα πλεονεκτήματα και οι αβεβαιότητες

Τα... σύννεφα στο διεθνές περιβάλλον έρχονται σε μια περίοδο, όπου η Ελλάδα παίζει δυνατά το "χαρτί" της οικονομίας, περιμένοντας να το...

εξαργυρώσει μέσω της αναβάθμισης στην επενδυτική βαθμίδα από τους διεθνείς οίκους.

Τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας συνθέτουν ένα περιβάλλον... αισιόδοξης αβεβαιότητας! H οικονομία διατηρεί την κεκτημένη ταχύτητα του success story και αναμένει έως το τέλος του έτους, τουλάχιστον τρεις νέες αναβαθμίσεις από αναγνωρισμένους οίκους αξιολόγησης (DBRS, Standard & Poor's, Fitch), ενώ ήδη έχει πα΄ρει επενδυτική βαθμίδα από τον Γερμανικό οίκο Skope Ratings και τον Ιαπωνικό R&I. Επιπλέον, διατηρεί την ισχυρή αναπτυξιακή δυναμική, διαθέτει υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα πολύ πάνω από τους στόχους, δεν πιέζεται για πληρωμές τοκοχρεολυσίων για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, πάει για ιστορικό ρεκόρ στις αφίξεις και στις εισπράξεις τουριστικών εσόδων και διατηρεί πολύ υψηλούς ρυθμούς προσέλκυσης επενδύσεων. Επίσης, έχει να παίξει με τα ισχυρά "χαρτιά" των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και του ΕΣΠΑ.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν παράγοντες αβεβαιότητας που μπορεί να ανακόψουν τη θετική πορεία της οικονομίας, όπως ο υψηλός πληθωρισμός στα τρόφιμα, καθώς "χτυπάει" το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και μπορεί να προκαλέσει ντόμινο αρνητικών εξελίξεων στην οικονομική δραστηριότητα και στα δημοσιονομικά. Επιπλέον, στοιχείο προβληματισμού αποτελεί η σημαντική κάμψη των εξαγωγών τον Ιούνιο κατά 24%, σε σχέση με τον αντίστοιχο περυσινό μήνα ενώ είναι σίγουρο ότι πολλές επιχειρήσεις θα προχωρήσουν από τον Σεπτέμβριο σε προληπτικές απολύσεις προσωπικού, απομακρύνοντας τον δείκτη της ανεργίας από το ποσοστό-ορόσημο του 10%, το οποίο, υπό τις καλύτερες προϋποθέσεις μπορεί να επιτευχθεί κάποιον μήνα του 2024.

Γενικά, η οικονομία αντέχει και η πολιτική σταθερότητα υπάρχει έστω και με κάποιες... σκιές στην εικόνα της κυβέρνησης, λόγω των πυρκαγιών ή θευμάτων δημόσιας τάξης, Οι προσεχείς 4 μήνες έως το κλείσιμο του έτους, θα αποτελέσουν τον οδηγό για τις οικονομικές εξελίξεις του 2024. Το θετικό momentum της οικονομίας αντανακλάται στις τιμές των ομολόγων, τις μετοχές και τα ακίνητα, ενώ, σύμφωνα με τους διεθνείς οίκους, η Ελλάδα μπορεί να αντέξει ακόμη και το πλέον ακραίο σενάριο, έχοντας ισχυροποιήσει και το τραπεζικό της σύστημα. Τα θετικά είναι περισσότερα από τα αρνητικά, ωστόσο, μια... απρόβλεπτη εξέλιξη ή κάποιες δυσμενείς ανατροπές, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντική

αναθεώρηση δεδομένων και στόχων...

* Η στήλη θα επανέλθει τη Δευτέρα 28 Αυγούστο

Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης

Οι υπερβολικοί φόβοι για την αύξηση των επιτοκίων στις ΗΠΑ βρίσκουν... αντίδοτο στις διαβεβαιώσεις της FED, ότι αυτή θα είναι αργή, ενώ από την άλλη πλευρά, όταν οι αγορές είναι αισιόδοξες, παρεμβαίνουν οι επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας και βάζουν... φρένο, εκφράζοντας άγριες διαθέσεις για τα επιτόκια. Η αμερικανική οικονομία θυμίζει... προεόρτια Lehman Brothers, κάτι που επιβεβαιώνεται από την πορεία των αμερικανικών κρατικών ομολόγων. Το 10ετές αμερικανικό βρίσκεται αυτή τη στιγμή λίγο χαμηλότερα από το ελληνικό!

Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ φαίνεται ότι κινούνται σε αχαρτογράφητα ύδατα, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται και οι ευρωπαϊκές κεφαλαιαγορές, οι οποίες άλλωστε τρώνε και το περισσότερο "ξύλο", λόγω του πολέμου στην Ουκρανία. Ο Πούτιν φοβάται ότι αν χρησιμοποιήσει τα πυραυλικά του συστήματα σε πιο ευρεία κλίμακα, θα τύχει της... ανάλογης απάντησης του Ζελένσκι. Μάλιστα, στη Μόσχα φοβούνται ότι οι Ουκρανοί ετοιμάζουν "βρώμικες βόμβες",΄οι οποίες θα μετατρέψουν την Ουκρανία σε επιτιθέμενη χώρα και οι Ρώσοι θα βρεθούν σε άμυνα. Το σκληρό πολεμικό πόκερ μπορεί να κλιμακωθεί επικίνδυνα και να προκαλέσει νέα επεισόδια.

Η κορυφαία γερμανική οικονομική εφημερίδα Handellsblatt προειδοποιεί ότι η τιμή του φυσικού αερίου μπορεί ακόμη και να δεκαπλασιαστεί! Από την άλλη πλευρά, οι Αμερικανοί επισημαίνουν προς τους Ευρωπαίους ότι οι κυρώσεις προς τη Ρωσία, μπορεί να προκαλέσουν ένα εκρηκτικό ντόμινο στην εφοδιαστική αλυσίδα της προμήθειας πετρελαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις τιμές. Τα πράγματα δείχνουν ότι είτε με κινήσεις του Πούτιν είτε με τις απαντήσεις των δυτικών, η έκρηξη των τιμών θα δοκιμάσει τις αντοχές των κοινωνιών τον προσεχή χειμώνα. Ταυτόχρονα, ο Πούτιν απειλεί την Ουκρανία με... ισοπέδωση, θέλοντας να εντείνει την πίεση προς τη Δύση και κυρίως προς την Ευρώπη, καθώς τα νέα κύματα προσφύγων, αναπόφευκτα θα μετακινηθούν προς ασφαλέστερες χώρες της Εσπερίας.

Το αντι-παράδειγμα της Βρετανίας

Μέσα σε όλα αυτά, βλέπουμε τους οίκους αξιολόγησης να ρίχνουν... σφαλιάρες στη Μεγάλη Βρετανία.

Μετά τους οίκους S&P και Fitch, έρχεται και ο τρίτος μεγάλος αμερικανικός οίκος, η Moody's, για να υποβαθμίσει το αξιόχρεο των Βρετανών, λόγω των.... γελοιοτήτων που λαμβάνουν χώρα στη Μητρόπολη του καπιταλισμού και μία από τις πάλαι ποτέ κορυφαίες αυτοκρατορίες στον κόσμο. Η τραγική Λιζ Τρας (ο... Τσίπρας της Μεγάλης Βρετανίας), έφυγε, στο παιχνίδι προσπάθησε να (ξανα)μπει ο... Καμμένος της χώρας (Μπόρις Τζόνσον), αλλά είναι πολύ πιθανό να τους προκύψει ο ινδικής καταγωγής υποψήφιος των Συντηρητικών Σούνακ! Οι αγορές παρακολουθούν αυτές τις γελοιότητες και αντιστοίχως στέλνουν τα ομόλογα και τη στερλίνα, εκεί που πρέπει, δηλαδή στον... πάτο!

Η κατάσταση στη Μεγάλη Βρετανία λειτουργεί παιδευτικά και εκπέμπει ένα μήνυμα-SOS προς την Ελλάδα, ενόψει των εκλογών του 2023. Την περασμένη Παρασκευή το βράδυ, ο οίκος S&P 500 διατήρησε αμετάβλητη την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας στην κατηγορία ΒΒ+, με σταθερές προοπτικές. Προβλέπει ανάπτυξη 5,8% φέτος και 1,7% το 2023, επισημαίνει τις προκλήσεις για την Ελληνική οικονομία λόγω της ενεργειακής κρίσης και του πληθωρισμού, αλλά ταυτόχρονα, η διατήρηση της βαθμίδας στα ίδια επίπεδα είναι και ένα μήνυμα προς την Ελλάδα και ειδικότερα τους Έλληνες πολίτες. Η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας εκτός από τη βελτίωση του γενικότερου κλίματος, η οποία άπτεται των εξελίξεων στην Ουκρανία, έχει να κάνει και με τις επιλογές στο... παραβάν, στις προσεχείς εκλογές. Οποιαδήποτε τερατογέννεση με πάσης φύσεως... Τσίπρες θα πλήξει ευθέως τη χώρα.

Η πραγματική ανάγνωση της έκθεσης της S&P όπως και των άλλων οίκων αξιολόγησης αλλά και των διεθνών τραπεζικών και επενδυτικών ομίλων, ταυτίζονται με τις προ ημερών δηλώσεις του επικεφαλής του Fairfax Fund και κύριου μετόχου της Eurobank, Πρεμ Γουάτσα. Να θυμίσουμε ότι ο δισεκατομμυριούχος γκουρού, ανέφερε ότι η επανεκλογή Μητσοτάκη θα προσφέρει ασφάλεια επενδύσεων στη χώρα μας. Σε πιο ελεύθερη μετάφραση, αν τα κάνουμε όπως το 2015, τότε θα είστε για πολλές... σφαλιάρες! Αυτό μας λένε οι απέξω.

Ένας ανύπαρκτος Τσίπρας που... ονειρεύεται ότι παραλάβει... χάος από τη Νέα Δημοκρατία (η Ελλάδα κινείται πάνω από τους στόχους σε όλα τα επίπεδα, αν εξαιρέσουμε τον πληθωρισμό), μας... συστήνεται ως σωτήρας, αντί να έχει αποσυρθεί από το πολιτικό σκηνικό ως αποτυχημένος και ολετήρας! Αλλά αυτά συμβαίνουν στη χώρα της "φαιδράς πορτοκαλέας", η οποία αντί να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή για τους υπολοίπους λαούς, δυστυχώς, διαπιστώνουμε ότι εξελίσσεται σε παράδειγμα προς μίμηση.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί κάποιοι να μιλούσαν για τις... ανατροπές που θα επιφέρει η νέα πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, αλλά πριν αναλάβει τα καθήκοντα της ξεκαθάρισε ότι όποιος έχει πάρε-δώσε με τον Πούτιν και κινείται εκτός ευρωπαϊκής και νατοϊκής τροχιάς, δεν έχει καμία θέση στο κυβερνητικό σχήμα της και στον κυβερνητικό συνασπισμό. Βεβαίως, πολλά μπορεί να αλλάξουν στη συνέχεια, από τη στιγμή που έχει ως εταίρους τον Σαλβίνι και τον Μπερλουσκόνι. Ωστόσο, οι όποιες αλλαγές θα τεθούν στο στόχαστρο των αγορών και πολύ γρήγορα, όποιος γραφικός Ιταλός πολιτικός θελήσει να κάνει την... επανάσταση του, θα το πληρώσει. Δυστυχώς όμως, πριν από αυτόν, την πληρώνει ο λαός...

Το success story της ΔΕΠΑ Εμπορίας

Η ΔΕΠΑ Εμπορίας εξελίσσεται σε ένα σπουδαίο success story για το εγχώριο επιχειρείν, αλλά και για τη χώρα, καθώς αποτελεί μια ισχυρή και ολοκληρωμένη ενεργειακή επιχείρηση.

Ο πρόεδρος της εταιρείας, Ιωάννης Παπαδόπουλος, μιλώντας την Παρασκευή στο 4ο συνέδριο Renewable & Storage Forum, ξεδίπλωσε τα επιτεύγματα της εταιρείας, κάνοντας ειδική αναφορά στις "πράσινες" επενδύσεις. Όπως υπογράμμισε, το επιχειρηματικό πλάνο της ΔΕΠΑ Εμπορίας προ κρίσης, έθεσε τις βάσεις ώστε να διαδραματίζει σήμερα πρωταγωνιστικό ρόλο στο μέτωπο των ενεργειακών εξελίξεων, μετατρέποντας τη χώρα σε ενεργειακό κόμβο, στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Έτσι, η εταιρεία αποτελεί σήμερα ένα εθνικό κεφάλαιο, ενώ οι επενδύσεις που έχουν γίνει θα τη μετατρέψουν σε έναν πρωταγωνιστή των εξελίξεων.

Σύμφωνα με τον κ. Παπαδόπουλο, "το φυσικό αέριο μαζί με τις ΑΠΕ συνθέτουν το μέλλον στο ενεργειακό τοπίο της χώρας για τα επόμενα χρόνια". Όπως πρόσθεσε "ο συνδυασμός φυσικού αερίου και ΑΠΕ διασφαλίζει σήμερα την ενεργειακή επάρκεια και την ομαλή μετάβαση στην πράσινη ενέργεια και η ΔΕΠΑ Εμπορίας με τις επενδύσεις που πραγματοποιεί υπηρετεί την επίτευξη και των δύο στόχων". Σήμερα η ΔΕΠΑ Εμπορίας πρωταγωνιστεί στην ανάπτυξη νέων υποδομών υποδοχής, αποθήκευσης και διανομής φυσικού αερίου, συμμετέχει στα σπουδαία projects του αγωγού IGB και του συστήματος FSRU, που διασφαλίζουν, ειδικά υπό τις παρούσες συνθήκες, την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Μάλιστα, ο κ. Παπαδόπουλος, επεσήμανε ότι τερματικός σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG στην Αλεξανδρούπολη διπλασιάζει τη δυναμικότητα αεριοποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για την Ελλάδα αλλά και τις χώρες της ΝΑ Ευρώπης. "Κερασάκι στην τούρτα" αποτελούν η ένταξη της ΔΕΠΑ στη συμμαχία για το υδρογόνο, αλλά και το γεγονός ότι έχει αναπτύξει ένα "πράσινο" χαρτοφυλάκιο έργων ΑΠΕ, ισχύος 600 Μεγαβάτ. Και τα καλύτερα έρχονται...