Πρόκειται για μια αγορά στην οποία η εβδομαδιαία ναύλωση μπορεί να ξεπεράσει τα 2,5 ή ακόμη και τα 3 εκατ. ευρώ, πριν προστεθούν καύσιμα, τρόφιμα, λιμενικά τέλη και οι υπόλοιπες δαπάνες.

Η «BLUE» των 600 εκατ. δολαρίων

Στην κορυφή της φετινής λίστας βρίσκεται η εντυπωσιακή BLUE, μήκους 160 μέτρων.Κατασκευάστηκε από τη Lürssen και παραδόθηκε το 2022, ενώ η αξία της υπολογίζεται περίπου στα 600 εκατ. δολάρια.Μπορεί να φιλοξενήσει έως 48 επισκέπτες, ενώ το πλήρωμά της φτάνει περίπου τα 80 άτομα. Διαθέτει δύο ελικοδρόμια, πισίνες, beach club και χώρους ευεξίας.Τα μεγέθη είναι ενδεικτικά του πόσο έχει αλλάξει η κορυφή της παγκόσμιας αγοράς yachting.

Από 275 έως 360 εκατ. δολάρια

Στην Ελλάδα βρέθηκε επίσης το Multiverse, μήκους 116 μέτρων, του Yuri Milner, με εκτιμώμενη αξία περίπου 275 εκατ. δολάρια.Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η περίπτωση της Ahpo, μήκους 115,1 μέτρων. Η θαλαμηγός φέρεται να άλλαξε ιδιοκτήτη στα τέλη του 2025 έναντι ποσού που προσέγγισε τα 360 εκατ. δολάρια.Η τιμή ναύλωσής της μπορεί να φτάσει περίπου τα 2,6 εκατ. ευρώ την εβδομάδα.Και αυτά είναι μόνο τα βασικά ναύλα.

Τι σημαίνουν πραγματικά τα 2,6 εκατ. ευρώ

Στα superyachts το ποσό που αναγράφεται ως εβδομαδιαία ναύλωση δεν αποτελεί απαραίτητα τον τελικό λογαριασμό.Συνήθως προστίθενται καύσιμα, ελλιμενισμός, τροφοδοσία, ποτά, μετακινήσεις και άλλες υπηρεσίες.Έτσι, μια εβδομάδα διακοπών σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάφη μπορεί να απαιτήσει συνολικό προϋπολογισμό πολλών εκατομμυρίων ευρώ.

Ακόμη και σε μικρότερες θαλαμηγούς της φετινής λίστας, τα ποσά παραμένουν εντυπωσιακά: η Air φτάνει περίπου τις 925.000 ευρώ την εβδομάδα, ενώ η Solandge μπορεί να αγγίξει το 1,15 εκατ. ευρώ.

Από τα 3 εκατ. μέχρι τα... 126.000 ευρώ

Στην κορυφή της διεθνούς αγοράς υπάρχουν πλέον superyachts όπως το Kismet, μήκους 122 μέτρων, του οποίου η ναύλωση ξεκινά περίπου από 3 εκατ. ευρώ την εβδομάδα.Στην άλλη άκρη της φετινής ελληνικής λίστας βρίσκεται το –συγκριτικά μικρότερο– Destiny, μήκους 42,2 μέτρων.Η ναύλωσή του ξεκινά περίπου από 126.000 ευρώ και μπορεί να φτάσει τις 140.000 ευρώ την εβδομάδα, πριν από τα επιπλέον έξοδα.

Με άλλα λόγια, ακόμη και η «οικονομικότερη» επιλογή αυτής της κατηγορίας αντιστοιχεί σε ποσό που ξεπερνά το ετήσιο εισόδημα πολλών νοικοκυριών.

Τι αφήνουν στην ελληνική οικονομία

Η σημασία αυτών των αφίξεων δεν περιορίζεται στις εντυπωσιακές φωτογραφίες από τα νησιά.Ένα μεγάλο yacht χρειάζεται καύσιμα, τροφοδοσία, λιμενικές υπηρεσίες, τεχνική υποστήριξη, μεταφορές και δεκάδες άλλες υπηρεσίες.

Παράλληλα, οι επιβάτες του καταναλώνουν σε εστιατόρια, καταστήματα και υπηρεσίες υψηλής κατηγορίας στους προορισμούς που επισκέπτονται.Έτσι δημιουργείται οικονομική δραστηριότητα γύρω από μαρίνες, προμηθευτές, τεχνικές εταιρείες, τουριστικές επιχειρήσεις και επαγγελματίες της εστίασης.

Το πρόβλημα των υποδομών

Η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα που μπορεί να ζητήσει η συγκεκριμένη αγορά: χιλιάδες νησιά, μεγάλο μήκος ακτογραμμής και διεθνώς αναγνωρίσιμους τουριστικούς προορισμούς.Ωστόσο, η αυξανόμενη παρουσία megayachts έχει αναδείξει και το πρόβλημα των υποδομών.Τα πολύ μεγάλα σκάφη απαιτούν ειδικές θέσεις ελλιμενισμού, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και δυνατότητα γρήγορου ανεφοδιασμού και τεχνικής υποστήριξης.

Η προσέλκυση περισσότερων τέτοιων σκαφών επομένως δεν εξαρτάται μόνο από τη Μύκονο, τη Σαντορίνη ή το Ιόνιο. Εξαρτάται και από το κατά πόσο η χώρα μπορεί να μετατρέψει το φυσικό της πλεονέκτημα σε οργανωμένη αγορά υψηλών προδιαγραφών.

Μια διαφορετική πλευρά του ελληνικού τουρισμού

Η φετινή παρουσία των superyachts δείχνει τη διαφορετική κλίμακα στην οποία μπορεί να κινηθεί ο τουρισμός πολυτελείας.Ένα σκάφος αξίας 600 εκατ. δολαρίων ή μια ναύλωση 2,6 εκατ. ευρώ την εβδομάδα δεν αφορά φυσικά τη μαζική τουριστική αγορά.Αφορά όμως επισκέπτες εξαιρετικά υψηλής οικονομικής επιφάνειας και έναν κλάδο στον οποίο κάθε άφιξη μπορεί να δημιουργήσει σημαντική κατανάλωση γύρω από το ίδιο το σκάφος.

Για την Ελλάδα το στοίχημα είναι επομένως μεγαλύτερο από το να βλέπει τα «πλωτά παλάτια» να περνούν από τα νησιά της: να καταφέρει να κρατήσει μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής αξίας που ταξιδεύει μαζί τους.

Πρόκειται για την εφαρμογή "e-CharterPermission" στον ιστότοπο https://echarter.yna.gov.gr, που σηματοδοτεί ένα ακόμα βήμα μετάβασης του yachting στη ψηφιακή εποχή και το άνοιγμα της αγοράς.

Η εν λόγω εφαρμογή είναι μια απλοποιημένη διαδικασία, μέσω υπηρεσίας μιας στάσης, που θα διευκολύνει την δραστηριοποίηση του yachting στην Ελλάδα.

Παράλληλα, μέσω της λειτουργίας της θα καταστεί εφικτή η καταγραφή, η παρακολούθηση και ο έλεγχος της πραγματικής δραστηριοποίησης των πλοίων που αφορά η συγκεκριμένη υπηρεσία.

Σύμφωνα με το υπουργείο Ναυτιλίας η απελευθέρωση των δυνάμεων του θαλάσσιου τουρισμού θα συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη του εγχώριου Cluster του yachting, στον πολλαπλασιασμό των θέσεων εργασίας, στην κινητροδότηση των commercial yachts για home porting σε ελληνικούς λιμένες και γενικότερα στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Οπως αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση αυτό αποτελεί και πρωταρχικό στόχο του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής μέσω της Γενικής Γραμματείας Ναυτιλίας και Λιμένων, ως μέρος της εθνικής θαλάσσιας αναπτυξιακής στρατηγικής.

Επισημαίνεται ότι με αυτό τον τρόπο διασφαλίζεται ένα σύγχρονο και σαφές πλαίσιο δραστηριοποίησης των commercial yachts στη χώρα μας, που θα ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις σύγχρονες απαιτήσεις και προκλήσεις του διεθνοποιημένου θαλάσσιου τουρισμού.

Οι δύο κατηγορίες της 'Αδειας είναι η τύπου "Charter Permission", για σύμβαση ολικής ναύλωσης που εκτελείται, εξ' ολοκλήρου, εντός της ελληνικής επικράτειας και η τύπου "Charter Permission Plus", για εκτέλεση σύμβασης ολικής ναύλωσης, με τόπο έναρξης ή λήξης εντός Ελλάδας. Η διάρκεια της 'Αδειας ορίζεται, καταρχάς, στις είκοσι οκτώ (28) ημέρες, στοιχείο δυναμικό, με πρόβλεψη τροποποίησης.

Λαβύρινθο οικονομικό, ψυχολογικό, επιλογών επιβίωσης και προοπτικών. Διλήμματα, τριλήμματα και πάει λέγοντας. Και πώς να βρεθεί η διέξοδος από αυτόν τον λαβύρινθο όταν η λογική του κοινού νου δεν υφίσταται και το ΑΒ δεν είναι πια ίσο με το ΒΑ…

Του Γιώργου Παρίση

«Πώς θα βγουν οι επιχειρηματίες αλλά και οι εργαζόμενοι του χώρου αυτού απ’ τον λαβύρινθο του COVID -19;» Για να βρεθεί η έξοδος πρέπει να υπάρξει ένα νέο όραμα, συγκροτημένη σκέψη, δομημένο σχέδιο, οργάνωση και πειθαρχία από όλους (Πλοιοκτήτες, Πράκτορες, εργαζόμενους, σωματεία, πολιτική ηγεσία).

Το μυαλό όλων των εμπλεκομένων πρέπει να είναι συνεχώς στον στόχο και χρειάζεται εγρήγορση ώστε να βρεθεί το φως, σε κάποια άκρη του πολυδαίδαλου οικοδομήματος που έχτισε και συνεχίζει να χτίζει ο COVID-19 σε παγκόσμια κλίμακα .

Οι περυσινές διαδρομές αποδείχτηκε πως είναι αδιέξοδες. Οι νέες, αλλάζουν οριστικά και αμετάκλητα τις παγκόσμιες ισορροπίες πέρα από κάθε πρόβλεψη.

Ο λαβύρινθος που έφερε την προηγούμενη σεζόν στο Ελληνικό Υachting ο COVID-19 δεν πρέπει την ερχόμενη τουριστική περίοδο να γίνει λαβύρινθος του μυαλού για όσους εμπλέκονται και μπορούν να λειτουργήσουν δημιουργικά στον τόσο σημαντικό αυτό τομέα της Ελληνικής οικονομίας. Σε όσους μπορούν να κοιτάξουν με καθαρή ματιά γίνεται εύκολα αντιληπτό πως το καλοκαίρι του 2021 τα μπερδεμένα μυαλά θα οδηγήσουν σε αδιέξοδα και σε καταστροφικές συνέπειες.

Στην παρούσα φάση δεν πρέπει να κυριαρχήσουν τα προσωπικά συμφέροντα. Τι θα κάνω; Τι θα διαλέξω; Ποια είναι η καλύτερη επιλογή; Ποια η σωστότερη απόφαση; Να ζυγίσω τα υπέρ και τα κατά. Να φτιάξω λίστα. Να σκεφτώ, να σκεφτώ, να σκεφτώ… ΣΤΟΠ!

Σε ένα πρόβλημα που μας αφορά όλους, ο καλύτερος εκπρόσωπος του ατομικού συμφέροντος είναι το συλλογικό. Επίσης, κανείς δεν ευνοήθηκε προσπαθώντας να ανακαλύψει την έξοδο σε έναν νέο λαβύρινθο χρησιμοποιώντας όσα είχε φορτώσει στην διάνοια του από πρακτικές του παρελθόντος. Αντιθέτως, μπερδεύτηκε περισσότερο.

“Όταν σταμάτησα να ψάχνω, άρχισα να βρίσκω”, έγραψε εύστοχα ο Νίτσε.

Όταν είσαι μέσα σε έναν λαβύρινθο δεν ψάχνεις, αν θες να βγεις γρήγορα… Απλά περπατάς και παίρνεις τον χρόνο που σου δίνει η διαδρομή για να οικοδομήσεις παραπάνω από μία επιλογές και σχέδιο. Οι εμπλεκόμενοι στον Ελληνικό θαλάσσιο τουρισμό, χρειάζεται και πρέπει να λειτουργήσουν διαφορετικά από το καλοκαίρι του 2020 με την υπομονή που απαιτείται, με φρέσκιες ιδέες και με καθαρό μυαλό ώστε να αποκτήσουν το δικαίωμα στην ανεύρεση της σωστής εξόδου τον λαβύρινθο αυτό .

Οι απαντήσεις σχεδόν πάντα έρχονται από μόνες τους, όταν σταματήσεις να το σκέφτεσαι πάρα πολύ και απλά δεν
φοβηθείς να περπατήσεις προς τα εμπρός. Η έμπνευση στην περίοδο της πανδημίας δεν μπορεί να έρθει από το παρελθόν και δυστυχώς από την έναρξη αυτής της κρίσης είχαμε τα μάτια μας στην πλάτη…
Καιρός είναι να τα βάλουμε στην θέση τους.

Οι φάροι δεν τρέχουν στις ακτές ψάχνοντας ποιο καράβι να σώσουν, απλά στέκονται και φωτίζουν.

*O Γιώργος Παρίσης, είναι Cpt. MMa MSc,M.D καθηγητής του Μητροπολιτικού Κολλεγίου στο παράρτημα στην Ελλάδα της Ναυτικής ακαδημίας του Southampton Warsash και στην Super Yacht Academy, μέλος της Γραμματείας του Τομέα Τουρισμού του ΚΙΝ.ΑΛ και μέλος της κεντρικής επιτροπής της Ε.Δ.Ε.Μ