Η συνεχής αύξηση των τιμών στα βασικά προϊόντα διατροφής αποτελεί πλέον καθημερινή πρόκληση για τα ελληνικά νοικοκυριά. Οι ανατιμήσεις σε είδη πρώτης ανάγκης έχουν μετατρέψει τα ψώνια σε πηγή άγχους, καθώς οι οικογένειες αναγκάζονται να αναθεωρούν διαρκώς τον προϋπολογισμό τους. Η μεγάλη απόκλιση ανάμεσα στην τιμή παραγωγού και στην τελική τιμή στο ράφι του σούπερ μάρκετ αποκαλύπτει μια ανησυχητική πραγματικότητα που επηρεάζει άμεσα την καθημερινότητα των καταναλωτών.
Πώς διαμορφώνονται οι τιμές από τον παραγωγό στο σούπερ μάρκετ
Η διαδρομή των αγροτικών προϊόντων από το χωράφι έως το τελικό σημείο πώλησης συνοδεύεται από εντυπωσιακές αυξήσεις στο κόστος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα τοματίνια δεύτερης διαλογής, τα οποία ο παραγωγός διαθέτει στα 0,25 ευρώ, φτάνουν στη λαϊκή αγορά περίπου στο 1 ευρώ, ενώ στο σούπερ μάρκετ αγγίζουν ακόμη και τα 3 ευρώ.
Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζουν και οι τομάτες, οι οποίες από 0,60 ευρώ στον παραγωγό φτάνουν τα 1,80 ευρώ στο ράφι, ενώ τα λεμόνια ακολουθούν παρόμοια πορεία, από 0,60 ευρώ σε 1,60 έως 1,80 ευρώ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1.
Η εικόνα δεν διαφοροποιείται ούτε στα χλωρά λαχανικά. Τα μαρούλια, που κοστίζουν 0,40 ευρώ στον παραγωγό, πωλούνται έως και 1 ευρώ στο σούπερ μάρκετ, ενώ τα αγγούρια από 0,30–0,40 ευρώ εκτινάσσονται επίσης στο 1 ευρώ.
Σημαντικές αυξήσεις και στα φρούτα
Ιδιαίτερα αισθητές είναι οι αυξήσεις και στα φρούτα, με τα αχλάδια κρυστάλλια να ανεβαίνουν από 0,80 ευρώ στα 2,30 ευρώ, τα ακτινίδια από 1,70 ευρώ στα 3 ευρώ, τα μήλα στάρκιν από 0,60 ευρώ στα 2 ευρώ και τα πορτοκάλια από 0,40 ευρώ στο 1,20 ευρώ.
Οι διαφορές αυτές καταδεικνύουν το μέγεθος της επιβάρυνσης που υφίσταται ο τελικός καταναλωτής, καθώς η τιμή συχνά διπλασιάζεται ή και τριπλασιάζεται μέχρι να φτάσει στο ράφι.
Τα κρυφά κόστη που επιβαρύνουν τους αγρότες
Καθοριστικό ρόλο στις τελικές ανατιμήσεις παίζει το αυξημένο κόστος παραγωγής, το οποίο πιέζει έντονα τους αγρότες. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, περίπου το 60% του συνολικού κόστους κατευθύνεται σε τέσσερις βασικούς τομείς: τα καύσιμα για τη λειτουργία των γεωργικών μηχανημάτων, τις μεταφορές των προϊόντων, την αποθήκευση για τη διατήρηση της φρεσκάδας και την ενέργεια που απαιτείται για άρδευση και εγκαταστάσεις.
Τα έξοδα αυτά μετακυλίονται αναπόφευκτα στην τελική τιμή, δημιουργώντας μια αλυσίδα ανατιμήσεων που επιβαρύνει τόσο τους παραγωγούς όσο και τους καταναλωτές, εντείνοντας το πρόβλημα της ακρίβειας στην αγορά τροφίμων.