Μήπως η Δύση δεν μπορεί πλέον να κυβερνηθεί; Και το πρόβλημα μπορεί να μην είναι οι πολιτικές ηγεσίες και τα όποια λάθη τους παρά το ίδιο το εκλογικό σώμα που είναι πλέον ανικανοποίητο και συναισθηματικά ευμετάβλητο; Ας κοιτάξουμε τι γίνεται γύρω μας.
Στις ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τράμπ που κέρδισε τις εκλογές με τρομερή άνεση, εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις σαν ο λιγότερο δημοφιλής Πρόεδρος στην ιστορία. Το ίδιο όμως είχε συμβεί και με τον προκάτοχό του Τζό Μπάιντεν!
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Στην Βρετανία, ο Στάρμερ κέρδισε σχεδόν περπατώντας τις εκλογές από τον ελάχιστα δημοφιλή προκάτοχό του Σούμακ. Εν τούτοις, σήμερα το εκλογικό σώμα τον αποστρέφεται ευνοώντας το καινούργιο Reform Party του πρ. ευρωβουλευτή Φάραζ.
Κι αυτόν όμως η πλειονότητα δεν δείχνει να τον συμπαθεί. Περίπου το 60% σε δημοσκοπήσεις τον καταδικάζει. Στη Γαλλία είναι ακόμη χειρότερα. Ο Μακρόν θεωρείται ο πιό αντιπαθής Πρόεδρος που βρέθηκε πότε στην εξουσία. Ενώ και ο προκατοχός του Ολάντ τελείωσε την θητεία του γκρεμισμένος στις δημοσκοπήσεις.
Στην Γερμανία, ο καγκελάριος Φρίντριχ Μέρτς δεν έχει προλάβει να κλείσει κάποιο σοβαρό διάστημα στην εξουσία και οι εκλογείς δείχνουν να μην θέλουν ούτε να τον βλέπουν. Για τον προκάτοχό του Όλαφ Σόλτς δεν μπορεί να γίνει καν συζήτηση. Δεν τόλμησε καν να διεκδικήσει και πάλι την εξουσία!
Στην Ελλάδα γνωρίζουμε όλοι τι συμβαίνει. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε πραγματικό περίπατο στις εκλογές αλλά τώρα συνεχώς καταβυθίζεται στις δημοσκοπήσεις. Δεν συζητάμε βέβαια για τις ανύπαρκτες συμπάθειες των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Μονάχα η Ζωή Κωνσταντοπούλου κάπως διασώζεται, αλλά μάλλον επειδή η παρουσία και ο λόγος της εκνευρίζει όλους τους άλλους. Δεν δείχνει να την προτιμά ο κόσμος λόγω των θέσεων και του όποιου πολιτικού οράματός της. Το αδιέξοδο φαντάζει και εδώ πλήρες..
Η αλήθεια φαίνεται να είναι πως έχουμε, εδώ στην υποτιθέμενη δημοκρατική Δύση, γίνει ουσιαστικά δύσκολο να κυβερνηθούμε. Μαθημένοι από δεκαετίες ειρήνης καθ΄ αυξανόμενης ευημερίας, οι εκλογείς φαίνεται να πιστεύουν πως είναι φυσικό τους δικαίωμα το ρόδινο μέλλον με συνεχώς καλύτερο επίπεδο ζωής. Και θεωρούν πως το μόνο που κάνουν οι πολιτικοί είναι να τα θαλασσώνουν. Μπορεί να αντιπαθούν την λεγόμενη νέα τάξη πραγμάτων.
Η ουσία όμως είναι, σύμφωνα με τον Spectator, πως δεν επιθυμούν καθόλου τάξη. Αυτό είναι προφανώς αποτέλεσμα του 24ωρου βομβαρδισμού με ειδήσεις και πληροφόρηση από τα κοινωνικά δίκτυα.
Όπου κάθε πολιτικό λάθος υπερμεγενθύνεται εκτός κάθε ορίου και υπερπροβάλλεται η χαμηλή ποιότητα των σημερινών πολιτικών. Η ουσία όμως είναι οι χαμηλές πνευματικές συλλήψεις των απλών ανθρώπων που δεν αντιμετώπισαν ποτέ πραγματικές δυσπραγίες και συνθήκες καθημερινού τρόμου.