Για χρόνια, ο κόσμος των cryptoassets μεγάλωνε με ρυθμούς που δεν άφηναν χώρο για δεύτερες σκέψεις. Η δημιουργία νέων ψηφιακών νομισμάτων είχε μετατραπεί σε καθημερινή πρακτική, με χιλιάδες νέα tokens να εμφανίζονται σχεδόν αυτόματα, χωρίς φίλτρα, χωρίς ουσιαστικό σχέδιο, χωρίς αντοχές στον χρόνο. Το τελευταίο διάστημα, όμως, η πραγματικότητα ήρθε απότομα. Και ήρθε με τρόπο βίαιο.
Μέσα σε λίγους μήνες, η αγορά βρέθηκε αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κύμα εξαφάνισής τους. Περισσότερα από τα μισά cryptoassets που είχαν καταγραφεί έως τις αρχές της χρονιάς έπαψαν να παρουσιάζουν οποιαδήποτε δραστηριότητα, είτε επειδή εγκαταλείφθηκαν από τους δημιουργούς τους είτε επειδή απλώς έμειναν χωρίς συναλλαγές και ενδιαφέρον.
Από την έκρηξη των tokens στην καθίζηση
Η εικόνα αυτή δεν προέκυψε τυχαία. Τα προηγούμενα χρόνια, η εκρηκτική άνοδος των cryptos συνοδεύτηκε από μια άνευ προηγουμένου πληθώρα έργων, πολλά εκ των οποίων βασίζονταν περισσότερο στο αφήγημα και λιγότερο στην ουσία. Memecoins, πειραματικά tokens και πρόχειρα projects πολλαπλασιάστηκαν, δημιουργώντας μια αγορά φαινομενικά δυναμική αλλά βαθιά ανισόρροπη.
Το 2025 λειτούργησε ως σημείο καμπής. Η μείωση της ρευστότητας, η κόπωση των επενδυτών και η αυξημένη επιφυλακτικότητα απέναντι σε έργα χωρίς σαφές επιχειρηματικό μοντέλο οδήγησαν σε μαζικές αποχωρήσεις. Έργα που δεν είχαν καταφέρει να αποκτήσουν κοινότητα, χρήση ή πραγματικό λόγο ύπαρξης, απλώς εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο.
Αν και ο χώρος των cryptos είχε βιώσει και στο παρελθόν περιόδους διόρθωσης, η κλίμακα ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Η απώλεια εκατομμυρίων tokens μέσα σε μία μόνο χρονιά αποκαλύπτει πόσο εύθραυστο ήταν το οικοσύστημα που χτίστηκε με ταχύτητα αλλά χωρίς θεμέλια. Η τάση αυτή ανέδειξε ένα βασικό πρόβλημα: η χαμηλή ποιότητα μεγάλου μέρους των projects. Πολλά δημιουργήθηκαν με στόχο το γρήγορο κέρδος, χωρίς τεχνική και οικονομική βιωσιμότητα. Όταν οι συνθήκες έγιναν πιο απαιτητικές, δεν άντεξαν.
Κρίση ή αναγκαία κάθαρση;
Παρά το σοκ, η μαζική εξαφάνιση cryptoassets δεν αντιμετωπίζεται από όλους ως αρνητική εξέλιξη. Αντίθετα, ενισχύεται η άποψη ότι πρόκειται για μια αναγκαία διαδικασία ωρίμανσης. Η απομάκρυνση των πιο αδύναμων και ευκαιριακών έργων ενδέχεται να δημιουργήσει χώρο για πιο σοβαρές, ανθεκτικές και τεχνολογικά ουσιαστικές πρωτοβουλίες.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι πόσα νέα tokens θα εμφανιστούν, αλλά ποια από όσα απέμειναν μπορούν να επιβιώσουν και να αποδείξουν την αξία τους σε βάθος χρόνου. Το 2025 ίσως καταγραφεί τελικά όχι μόνο ως χρονιά κατάρρευσης, αλλά και ως το σημείο όπου η αγορά αναγκάστηκε να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της.