Η βρετανική οικονομία στέλνει όλο και πιο καθαρά μηνύματα επιβράδυνσης από το μέτωπο της εργασίας. Η ανεργία κινείται πλέον στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας πενταετίας, ενώ οι μισθολογικές αυξήσεις χάνουν δυναμική, ενισχύοντας τις εκτιμήσεις ότι η Τράπεζα της Αγγλίας ενδέχεται να προχωρήσει σε νέα μείωση επιτοκίων μέσα στην άνοιξη.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 5,2% το τελευταίο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, ελαφρώς υψηλότερα από το 5,1% που ανέμεναν οι οικονομολόγοι.
Παράλληλα, η τακτική αύξηση μισθών στον ιδιωτικό τομέα — βασικός δείκτης για την Τράπεζα της Αγγλίας — υποχώρησε στο 3,4%, το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων πέντε και πλέον ετών.
Ξεχωριστά φορολογικά δεδομένα κατέδειξαν ότι οι εργαζόμενοι στις μισθοδοσίες μειώθηκαν κατά 11.000 τον Ιανουάριο, ενισχύοντας την εικόνα σταδιακής αποδυνάμωσης της αγοράς εργασίας.
Πίεση για μείωση επιτοκίων
Τα νέα στοιχεία ενδέχεται να καθησυχάσουν τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής ότι οι πληθωριστικές πιέσεις από την αγορά εργασίας υποχωρούν με ρυθμό που επιτρέπει χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής.
Η Επιτροπή Νομισματικής Πολιτικής (MPC) διατήρησε νωρίτερα μέσα στον μήνα τα επιτόκια στο 3,75%, με οριακή ψηφοφορία 5-4. Ο διοικητής Άντριου Μπέιλι τάχθηκε κατά περαιτέρω μείωσης, ενώ οι αγορές πλέον σχεδόν προεξοφλούν πλήρως μια νέα μείωση κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες έως τον Απρίλιο — άποψη που έχει εκφράσει και η υποδιοικήτρια Sarah Breeden.
Στον αντίποδα, ο επικεφαλής οικονομολόγος Huw Pill, που θεωρείται από τους πιο «σκληρούς» της επιτροπής, υποστηρίζει ότι τα επιτόκια είναι ήδη αρκετά χαμηλά και πρέπει να διατηρηθούν στα τρέχοντα επίπεδα.
Ασθενής ανάπτυξη και προειδοποιήσεις
Στις πρόσφατες προβλέψεις της, η Τράπεζα της Αγγλίας εκτίμησε ότι η ανεργία θα αυξηθεί περαιτέρω στο 5,3% έως την άνοιξη, ενώ αναθεώρησε προς τα κάτω την πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2026 στο 0,9% από 1,2%.
Η οικονομία αναπτύχθηκε μόλις κατά 0,1% το τέταρτο τρίμηνο, επίδοση χαμηλότερη των προσδοκιών. Ο Μπέιλι έχει δηλώσει ότι ανησυχεί περισσότερο για την αδύναμη ζήτηση και τη χαλάρωση της αγοράς εργασίας, παρά για τον επίμονο πληθωρισμό.
Η συνολική αύξηση αποδοχών χωρίς τα μπόνους επιβραδύνθηκε στο 4,2%, ενώ η μείωση των τακτικών μισθών του ιδιωτικού τομέα φέρνει τον δείκτη κοντά στο 3,25% — επίπεδο που η κεντρική τράπεζα θεωρεί συμβατό με στόχο πληθωρισμού 2%.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι εκείνη μιας οικονομίας που κινείται οριακά, με την αγορά εργασίας να χάνει σταδιακά τη δυναμική της και τη νομισματική πολιτική να ετοιμάζεται για το επόμενο βήμα.