Χθες, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μια σειρά προσεκτικών και στοχευμένων μέτρων στήριξης, με βάση τις δυνατότητες του προϋπολογισμού και με γνώμονα τη συντήρηση των διαθέσιμων "πυρομαχικών" αν έρθουν δυσκολότερες καταστάσεις λόγω της πολεμικής κρίσης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης εξακολουθούν να πατάνε συστηματικά την "μπανανόφλουδα" της πλειοδοσίας των παροχών, αδυνατώντας να συλλάβουν ότι το κάθε ένα ευρώ που δίνεται στην κοινωνία, είναι ιερό και μπορεί να εκληφθεί ως... αθέτηση συμφωνιών από τις αγορές σε σχέση με τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη συνεχή μείωση του υψηλού δημοσίου χρέους. Η ανάγκη για συνεχείς αναβαθμίσεις του ελληνικού αξιόχρεου, καθιστά εκ των πραγμάτων προσεκτική την κυβέρνηση, αναδεικνύοντας την ανευθυνότητα της αντιπολίτευσης.
Ο πρώτος που θα ήθελε να δώσει τα πάντα στην κοινωνία για να εξασφαλίσει ψήφους, είναι ο ίδιος ο Μητσοτάκης! Δεν θα είχε ανάγκη από τις... φανφάρες των πολιτικών αντιπάλων του, οι οποίοι έχουν επιλέξει τον δρόμο των... ανέξοδων κραυγών, αντί των υπεύθυνων και μετρήσιμων πολιτικών. Ο Μητσοτάκης ασκεί υπεύθυνη διακυβέρνηση σε μια χώρα που πλήττεται από τις συνέπειες του πολέμου, όπως και ολόκληρος ο πλανήτης, οπότε οφείλει να είναι μετρημένος και ρεαλιστής. Το πάθημα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της δεκαετίας του ΄80, που δεν μπόρεσε να ελεγχθεί από κανέναν, θα έπρεπε να μας έχει κάνει πιο συνετούς και πιο προσεκτικούς.
Η στρατηγική της κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη και είναι δομημένη πάνω στη δημοσιονομική υπευθυνότητα, γιατί οι αγορές μας... βλέπουν. Αναμφίβολα, η κρίση λόγω του πολέμου θα αναγκάσει σε έκτακτα προγράμματα στήριξης, αλλά αυτό πρέπει να γίνει συντεταγμένα σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πρέπει να γίνει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, μακριά από τις αντιπολιτευτικές... υστερίες!
Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι τα κόμματα, χωρίς καν να μπουν στη βάσανο της επεξεργασίας των αριθμητικών δεδομένων, λαϊκίζουν και μάλιστα θεωρούν τα μέτρα ότι είναι... ψίχουλα. Είτε δεν έχουν κάποιους οικονομολόγους να τους εξηγήσουν πώς τιμωρείται η δημοσιονομική ανευθυνότητα από τις αγορές, είτε πιστεύουν -εσφαλμένα- ότι μπορούν να κερδίσουν πόντους, εκμαυλίζοντας την κοινωνία και εθίζοντας την να ακούει αυτά που θέλει και όχι αυτά που πρέπει.
Επικίνδυνες ισορροπίες
Οι χθεσινές παρεμβάσεις της κυβέρνησης για να συγκρατηθούν οι αυξήσεις στην αντλία του πρατηρίου, στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια και στο κόστος παραγωγής του πρωτογενούς τομέα, έρχονται σε μια χρονική στιγμή, όπου η ελληνική οικονομία καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην ανάπτυξη και τις επίμονες πληθωριστικές πιέσεις.
Η κυβέρνηση ανακοινώνει μέτρα που είναι ποσοτικοποιημένα και κοστολογημένα, γιατί κάθε ευρώ που δίνει είναι ιερό. Τα χρήματα που δίνονται, προέρχονται από το πλεόνασμα της ανάπτυξης και μόνο, χωρίς να υποθηκεύεται και άλλο το μέλλον της χώρας με πρόσθετα δανεικά που οδηγούν σε αδιέξοδα. Αυτή η στάση αποτελεί το ισχυρότερο χαρτί του Πρωθυπουργού στη διεθνή σκηνή και στις αγορές, γιατί από πίσω υπάρχει ένα ισχυρό "δια ταύτα": η διατήρηση της επενδυτικής βαθμίδας και η μείωση του χρέους απαιτούν πειθαρχία, κάτι που δεν έχει αντιληφθεί ούτε ένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Τα μέτρα κινούνται εντός των ορίων του προϋπολογισμού και των αντοχών της οικονομίας, χωρίς να γνωρίζουμε τι άλλο μας περιμένει στη συνέχεια, αφού όσα διαδραματίζονται στον Περσικό Κόλπο, μπορεί από τη μία μέρα στην άλλη να μετατρέψουν τον φόβο σε τρόμο, τον τρόμο σε εφιάλτη και τον εφιάλτη σε... κόλαση! Η υπευθυνότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη, μεταφράζεται ως η άρνηση να υποθηκευτεί το μέλλον της χώρας για χάρη πρόσκαιρου εκλογικού οφέλους.
Παγίδα η ανέξοδη πλειοδοσία για τα κόμματα της αντιπολίτευσης
Χωρίς κοστολογημένα μέτρα και με λόγια του... αέρα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης ακολουθούν την προσφιλή τους τακτική να πλειοδοτούν σε παροχές, ενώ την ίδια στιγμή, δεν είναι σε θέση να πληρώσουν ούτε τους... κλητήρες τους!
Οι προτάσεις για μαζικές μειώσεις ΦΠΑ και Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και αυξήσεις μισθών πέραν από κάθε λογική, δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά... προτροπή προς την κυβέρνηση να τα διαλύσει όλα και να ξαναγυρίσει η χώρα σε εποχές που θέλουμε να ξεχάσουμε. Στερούνται κοστολόγησης και ως εκ τούτου είναι εκτός... γραμμής. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης με τον τρόπο που πολιτεύονται αποδεικνύουν ότι είτε δεν έχουν οικονομολόγους που να αντιλαμβάνονται τη διεθνή πραγματικότητα και τους μηχανισμούς λειτουργίας των αγορών, είτε έχουν, αλλά τους αγνοούν, θέλοντας να εξαπατήσουν τους πολίτες συνειδητά. Τόσο απλά είναι τα πράγματα...
Η πλειοδοσία παροχών καλλιεργεί κλίμα προσδοκιών, οι οποίες δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Σκεφτείτε μόνο, ότι επί Τσίπρα ακούγαμε για "σκίσιμο" των μνημονίων, κατάργηση των πάντων "με ένα νόμο και ένα άρθρο" και στο τέλος είδαμε όλοι μαζί τη... γλύκα! Και μετά αναρωτιούνται τα κόμματα της αντιπολίτευσης γιατί είναι πρώτος ο Μητσοτάκης ή έχουν... λυσσάξει να φύγει ο Μητσοτάκης, χωρίς να λένε πώς και με ποιους θα κυβερνήσουν, αλλά και αν θα είναι σε θέση να ασκήσουν σοβαρή διακυβέρνηση, μέσα σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν αντιλαμβάνονται ότι η Νέα Δημοκρατία είναι μακράν το πρώτο κόμμα, με δεύτερο τους... αναποφάσιστους! Εκεί, κυριαρχούν οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι που δεν ασπάζονται τις κραυγές και τις... ανοησίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Όταν η αντιπολίτευση ζητά πολλαπλάσιου κόστους παροχές από αυτές της κυβέρνησης, είναι προφανές ότι φαίνεται εξόχως αναξιόπιστη στα μάτια των μετριοπαθών ψηφοφόρων του κεντρώου χώρου.
Η πρόσφατη ιστορική εμπειρία της Ελλάδας έχει δείξει ότι οι υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα οδηγούν σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό, με τα γνωστά αποτελέσματα από την εποχή των μνημονίων. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πάντοτε μπορούν να ζητούν περισσότερα από αυτά που δίνει η κυβέρνηση, αρκεί να παρουσιάζουν ρεαλιστικό εναλλακτικό προϋπολογισμό, με αναλυτική κοστολόγηση. Ωστόσο, προτιμούν τις πολιτικές κραυγές και μετά αναρωτιούνται στο ΠΑΣΟΚ και στους άλλους σχηματισμούς, γιατί "ρουφάνε" τη... σκόνη του Μητσοτάκη!
Το "μπόνους" υπευθυνότητας στον Μητσοτάκη εν μέσω ασφυκτικής πίεσης λόγω ακρίβειας
Η στρατιωτική υποστήριξη της Ελλάδας προς την Κύπρο, αλλά και η ανακοίνωση μετρημένων παροχών ενισχύουν το ηγετικό προφίλ του Μητσοτάκη, ασχέτως αν τα κόμματα και η κοινωνία διαμαρτύρονται.
Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι... λεβέντες του αντι-Μητσοτακικού μπλοκ είναι ότι αποτελεί προσόν να είσαι σοβαρός και να μη διολισθαίνεις σε συμπεριφορές και πρακτικές του... Καραγκιόζη! Αλλά, εδώ που τα λέμε, πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη από τον Καραγκιόζη, γιατί πιστεύουμε ότι τον αδικούμε! Σε ένα περιβάλλον διεθνούς αβεβαιότητας, ο ψηφοφόρος τείνει να επιλέγει τη δοκιμασμένη διαχείριση από τον ηγέτη, παρά τους πειραματισμούς που του "πασάρουν" διάφοροι ανεπαρκείς και άχρηστοι πολιτικοί τύποι.
Όσο η αντιπολίτευση αναλώνεται σε πρακτικές εσωστρέφειας ή σε μη ρεαλιστικές παροχές, ο Μητσοτάκης θα είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος του ορθολογισμού και του ρεαλισμού. Τα μέτρα δεν είναι απλώς οικονομικά εργαλεία, είναι πολιτικά μηνύματα. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ενισχύει συνεχώς την εικόνα του νοικοκύρη, σε αντίθεση με την αντιπολίτευση που παλεύει να αποδείξει ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ο οποίος ωστόσο, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι φοβίζει τις αγορές. Γιατί όσοι αγνοούν τις αγορές, πρέπει να ξέρουν ότι στο τέλος το τίμημα της... λοξοδρόμησης το πληρώνει ο λαός για τον οποίο κόπτονται!
Το πολιτικό bonus για τον Κυριάκο Μητσοτάκη έγκειται στην ικανότητα του να παρουσιάζει το αυτονόητο ως αποτέλεσμα μιας επιτυχημένης οικονομικής πολιτικής και όχι ως απότοκο μιας ευκαιριακής πίεσης. Η επιτυχία της κυβέρνησης θα κριθεί από το αν ο πολίτης θα νιώσει την αύξηση στην τσέπη του ή αν αυτή θα... χαθεί στο ράφι του σούπερ μάρκετ. Ακόμη και έτσι να είναι όμως, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν χάσει προ πολλού το momentum, προκειμένου να αποδείξουν ότι μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα. Και μετά όλοι τους κλαίνε πάνω από το... χυμένο γάλα και τους φταίνε οι δημοσκοπήσεις! Η ανευθυνότητα τους και μόνο είναι το πρόβλημα, το οποίο όμως, εξελίσσεται σε πολιτική πριμοδότηση στον Μητσοτάκη. Όσο δεν το καταλαβαίνουν, τόσο θα τρώνε τα... μούτρα τους και θα γίνονται οι καλύτεροι χορηγοί του!