Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στην πρωθυπουργία... 2.429 ημέρες και οδεύει προς τις εκλογές, με τις ενδείξεις να συνηγορούν σε μια νέα νίκη, έστω και χωρίς αυτοδυναμία.
Ο πρωθυπουργός της χώρας μέχρι στιγμής έχει επιτύχει ένα μεγάλο κατόρθωμα, το οποίο μοιάζει με πολιτικό παράδοξο. Οδεύει προς τρίτη εκλογική νίκη, θεωρείται σχεδόν "φρέσκο" πρόσωπο, αλλά από την άλλη πλευρά έχει να αντιμετωπίσει και τη φθορά της εξουσίας. Τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος στις δημοσκοπήσεις και το σημαντικό μερίδιο που δείχνει να έχει στους αναποφάσιστους, αποδεικνύουν ότι ένα ποσοστό ανάλογο του "ΝΑΙ" στο δημοψήφισμα του 2015 (συνολικά 38,69%) είτε τον ψηφίζει, είτε θα ήθελε να τον ψηφίσει.
Ο σημερινός πρωθυπουργός αποτελεί σταθερή αξία και μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί απέναντι του κάποιος που να διαθέτει στοιχειώδη σοβαρότητα και ρεαλισμό. Δεν υπάρχει ο "παίκτης" που μπορεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να συζητήσει με τους δυτικούς εταίρους και συμμάχους μας για το πώς θα ενισχύσει τη θέση της Ελλάδας μέσα σε ένα γεωπολιτικό χάρτη που έχει αλλάξει ριζικά. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει το πρόσωπο που μπορεί να εμπνεύσει το εκλογικό σώμα δημιουργικά, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει ηγετικά χαρακτηριστικά.
Αναμφίβολα, δεν ξέρουμε ποιο θα είναι το κλίμα την άνοιξη του 2027 και αν θα χρειαστεί και δεύτερη ή τρίτη εκλογική αναμέτρηση. Αυτό που φαίνεται αυτή τη στιγμή στον ορίζοντα είναι ότι η λεγόμενη "γκρίζα ζώνη" αποτελεί τον ρυθμιστή της επόμενης μέρας για την Ελλάδα σε έναν κόσμο ταραχώδη και με έντονο το στοιχείο της αβεβαιότητας.
Τι κρίνεται στις εκλογές
Στις επόμενες εκλογές, κρίνεται αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι μια σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα ή αν θα επιστρέψει στον βούρκο του λαϊκισμού.
Από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι μόνο ο καταλληλότερος για την πρωθυπουργία, αλλά και ο μοναδικός! Στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα δεν αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση κερδίζει λόγω της δικής τους ανικανότητας. Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι δεν κάνουν απολύτως τίποτα για να αποδείξουν το αντίθετο. Όσο για τους ισχυρισμούς περί καθεστώτος, να επισημάνουμε ότι βλέποντας πώς διαμορφώνεται ο επιχειρηματικός και μιντιακός χάρτης, αντιλαμβανόμαστε ποιοι... μοναχοφάηδες "σπρώχνουν" μπροστά τον Ανδρουλάκη, τον Τσίπρα και τον Σαμαρά, ποντάροντας ταυτόχρονα και στους χρήσιμους λαϊκιστές των υπολοίπων κομμάτων!
Ο Μητσοτάκης δεν διαθέτει κανένα μιντιακό σύστημα και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει όποιος έχει μάτια και αυτιά! Βλέπουμε δε, ότι με αφορμή διάφορες περιπέτειες ή... πικρίες, κάποιοι μεγαλοσχήμονες, που λειτουργούν και ως "μαφία", δεν διστάζουν να παίξουν τα ρέστα τους, για να αλλάξουν τα πράγματα. Βλέπουν κοντόφθαλμα το συμφέρον τους και μέσα στο χρήμα και τη δύναμη που διαθέτουν, δεν διστάζουν να προβούν σε κινήσεις, οι οποίες μπορεί να είναι επιζήμιες για την πολιτική σταθερότητα και τα συμφέροντα της χώρας, σε μια περίοδο, η οποία παρουσιάζει μοναδικά ιστορικά χαρακτηριστικά.
Όσοι δηλώνουν αναποφάσιστοι αλλά ταυτίζονται με τον μεσαίο χώρο, είναι προφανές ότι στο δίλημμα "Μητσοτάκης ή άλλος", επιλέγουν τον πρώτο. Στην αντιπολίτευση δεν αντιλαμβάνονται ότι τα κόμματα διαμαρτυρίας δεν προσφέρουν εγγυήσεις διακυβέρνησης. Συνεπώς, οι λογικοί πολίτες δεν μπορούν να τους δουν σοβαρά, ενώ η ανυπαρξία σοβαρής εναλλακτικής τους "δένει" ως υποστηρικτές της σταθερότητας. Η κυβέρνηση διατηρεί μια αδιαμφισβήτητη πολιτική κυριαρχία, έστω και αν αυτή δοκιμάζεται από διάφορα γεγονότα, ενώ η αντιπολίτευση χαρακτηρίζεται από αστάθεια, αδυνατώντας να παράγει έργο και κυρίως να δημιουργήσει βάσιμες προσδοκίες και ελπίδες.
Η κυβέρνηση έχει το πάνω χέρι γιατί έχει απέναντι της το... χάος. Κάθε μονάδα που χάνει η κυβέρνηση δεν πάει στην αντιπολίτευση, αλλά στην "γκρίζα ζώνη" της αναμονής. Οι περισσότεροι ψηφοφόροι αυτής της δεξαμενής στέλνουν το μήνυμα προς τον Μητσοτάκη να διορθώσει τα λάθη, για να μην έρθει η στιγμή και πέσει η χώρα σε... ερασιτέχνες! Όσο ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, αλλά και οι υπόλοιποι, αδυνατούν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη και όσο τα νέα κόμματα λειτουργούν ως αναχώματα οργής, τόσο ο Μητσοτάκης θα παίζει χωρίς αντίπαλο. Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια για πειράματα και η σταθερότητα είναι η μόνη οδός για να μην γίνουμε ξανά ο μεγάλος "ασθενής" της Ευρώπης, που θα δώσει χαρά στον Πούτιν, τον Ερντογάν και τους εγχώριους υποστηρικτές τους...
Ενοχλεί η υπεροχή Μητσοτάκη...
Η υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ερώτημα για τον "καταλληλότερο πρωθυπουργό" παραμένει χαοτική έναντι των αντιπάλων του.
Οι πολίτες μπορούν να έχουν... χίλια παράπονα, αλλά κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι τα τελευταία 6 χρόνια έχουμε περάσει "δια πυρός και σιδήρου". Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η ενεργειακή κρίση, η ένταση με την Τουρκία και τώρα ο πόλεμος έξω από την... πόρτα μας, δείχνουν ότι υπάρχει τιμονιέρης που ξέρει να διαβάζει τις εξελίξεις και να τάσσεται με τη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Η σταθερότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά αποτελεί το συστατικό στοιχείο για να συνεχίσει να υπάρχει ένα δίχτυ ασφαλείας πάνω από τη χώρα. Το δίχτυ αυτό αποτελεί το απαραίτητο ανάχωμα ώστε να μην επιστρέψει η χώρα στις μαύρες περιόδους της διεθνούς απαξίωσης και περιθωριοποίησης.
Οι δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν μια αντιπολίτευση που δεν μπορεί να πείσει ούτε τους δικούς της ψηφοφόρους. Το ΠΑΣΟΚ δεν είναι Παναθηναϊκός, ΑΕΚ ή ΠΑΟΚ, αλλά... Λεβαδειακός! Ο αρχηγός του δεν θυμίζει εν αναμονή πρωθυπουργό, αλλά το... παιδί που τρώει... σφαλιάρες! Η ανικανότητα της αντιπολίτευσης να παρουσιάσει μια κοστολογημένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης είναι χαρακτηριστική. Με συνθήματα και λαϊκισμό παλαιάς κοπής δεν προωθούνται λύσεις, οι οποίες θα περιλαμβάνουν πηγές χρηματοδότησης, κόστος και όφελος.
Η "ψαλίδα" στην πρόθεση ψήφου δεν κλείνει, ακριβώς επειδή ο κόσμος φοβάται ότι μια αλλαγή φρουράς με αυτά τα δεδομένα θα σήμαινε επιστροφή σε σκηνικά καταστροφής. Η υπεροχή Μητσοτάκη είναι ιδιαιτέρως... ενοχλητική για το αντι-Μητσοτακικό μπλοκ, το οποίο πιστεύει ότι με άναρθρες κραυγές και παιδικούς εγωισμούς... αλά Σαμαρά, θα τον ανατρέψει. Δεν αντιλαμβάνονται όλοι αυτοί οι καιροσκόποι τι διακυβεύεται για τη χώρα και πόσο μεγάλη ανάγκη υπάρχει για πολιτική σταθερότητα με πρωταγωνιστές τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οι τύποι είναι άκρως επικίνδυνοι για τα συμφέροντα της χώρας και αυτό πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας την ώρα της κάλπης...
Rebranding πολιτικού κυνισμού και λαϊκισμού από τον Τσίπρα!
Η χθεσινοβραδινή τηλεοπτική εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου "Ενώπιος Ενωπίω", παραπέμπει σε μια προσπάθεια "αγιοποίησης" ενός αποτυχημένου πολιτικού τυχοδιώκτη, τον οποίο η διαπλοκή θέλει να ρίξει στην... αρένα της πολιτικής, για να κερδίσει όσο γίνεται περισσότερες... φέτες από την επιχειρηματική "πίτα".
Η παρουσία του Τσίπρα στον ΑΝΤ1 ήταν μια πρώτη προσπάθεια να "προμοτάρει" το κόμμα... ιδιωτικής χρήσεως που δημιουργεί, μπας και μπορέσει να αποτελέσει εναλλακτικό πόλο διακυβέρνησης, όταν ο Μητσοτάκης... γεράσει και εγκαταλείψει την πολιτική σκηνή της χώρας! Δεν ήταν μια απλή συνέντευξη ενός πρώην πρωθυπουργού, αλλά η επίσημη πρεμιέρα μιας επιχείρησης πολιτικού "rebranding", το οποίο υπό τον μανδύα μιας συγκεκαλυμμένης αυτοκριτικής, έκρυβε τον γνώριμο, βαθύ κυνισμό και τις λαϊκίστικες συνταγές ενός τύπου που αποτελεί πληγή για τη χώρα.
Ο "άχαστος" Τσίπρας εμφανίστηκε ως ένα ήρεμος και αποστασιοποιημένος παρατηρητής των εξελίξεων, χωρίς να απαρνηθεί τον παλιό κακό εαυτό του. Μετά από τόσα δεινά που προκάλεσε στη χώρα, βγήκε για να μας "τεντώσει" ακόμη περισσότερο τα... νεύρα, λέγοντας ότι έπρεπε να κλείσει τις τράπεζες από την επομένη των εκλογών του Ιανουαρίου 2015!!! Μάλιστα, ήταν και ακραία κυνικός λέγοντας ότι η σημερινή κυβέρνηση ξεπούλησε στα funds τα σπίτια του κόσμου, για τα οποία, αυτός και ο Τσακαλώτος είχαν φροντίσει να υπογράψουν σχετικά, έχοντας βάλει την ουρά στα σκέλια μετά τα εγκλήματα που διέπραξαν κατά την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τον ανεκδιήγητο Υπουργό Οικονομικών Βαρουφάκη. Προκάλεσαν ζημία άνω των 200 δισ. ευρώ στη χώρα, βάση της επίσημης, ρητής και κατηγορηματικής εκτίμησης που διατύπωσε ο πρώην αρχιλογιστής του Euro Working Group, Τόμας Βίζερ, στο 3ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, την Παρασκευή 2 Μαρτίου 2018.
Η ρητορική του Τσίπρα, για ακόμη μία φορά, παρέμεινε εγκλωβισμένη στη λογική των εύκολων υποσχέσεων χωρίς κοστολόγηση και με γενικόλογες μπαρούφες ή διακηρύξεις. Με φόντο την ακρίβεια που πιέζει τα νοικοκυριά, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να "ψαρέψει" στα θολά νερά της κοινωνικής δυσαρέσκειας, προτείνοντας λύσεις που η ίδια η οικονομική πραγματικότητα και η δική του κυβερνητική θητεία έχουν αποδείξει ότι οδηγούν σε αδιέξοδα.
Το οξύμωρο της παρουσίας του ήταν η προσπάθεια του να εμφανιστεί ως εγγυητής της σταθερότητας, την ίδια στιγμή που οι κινήσεις του για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα τροφοδοτούν τον κατακερματισμό και την πολιτική αβεβαιότητα. Πρόκειται για έναν πολιτικό κυνισμό που αγνοεί το βασικό εύρημα των δημοσκοπήσεων, ότι οι πολίτες φοβούνται την ακυβερνησία και τον ερασιτεχνισμό, ιδίως τώρα που στην ευρύτερη γειτονιά γίνεται του... Περσικού!
Ο Τσίπρας μίλησε για νέο ξεκίνημα, προκαλώντας... γέλια. Μάλιστα, είπε ότι το κόμμα του θα είναι ανοικτό σε όλους, αλλά όποιος μπει σε αυτό, πρέπει να το βουλώσει. Βλέπετε έζησε πολλά με όλους αυτούς τους απίθανους τύπους που τον περιστοίχιζαν και είπε να αλλάξει... τροπάριο! Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσα λέει, ηχούν ως επανάληψη ενός έργου που οι ψηφοφόροι έχουν απορρίψει επανειλημμένα, ενώ η προσπάθεια του να αποστασιοποιηθεί από τα σημερινά χάλια της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, την οποία ο ίδιος κληροδότησε, αποτελεί την επιτομή της πολιτικής ανευθυνότητας.
Το rebranding Τσίπρα είναι επί της ουσίας ένα βιβλίο, το οποίο έχει... λευκές σελίδες και καθόλου περιεχόμενο. Συνιστά ένα λαϊκισμό του αισχίστου είδους, ο οποίος επί της ουσίας αποτελεί το "συντηρητικό" της τοξικότητας που τον διέκρινε όταν ήταν αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ. Η Ελλάδα του 2026 παλεύει να μείνει όρθια σε μια διεθνή καταιγίδα και δεν έχει ανάγκη από παλιούς πρωταγωνιστές σε νέους ρόλους, αλλά από σοβαρότητα και ρεαλισμό. Αυτές τις δύο έννοιες εξακολουθεί να αγνοεί ο μεγαλύτερος και πιο επικίνδυνος πολιτικός τυχοδιώκτης που γνώρισε η χώρα στη νεότερη ιστορία της! Όμως, ακόμη και έτσι όπως είναι, ίσως αποτελεί έναν από τους πιο βολικούς... πελάτες για τον Μητσοτάκη, τον οποίο δεν πρέπει να... χάσει!