Η 6η Σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας χθες στην Άγκυρα, επιβεβαίωσε την εκτίμηση των σοβαρών και ψύχραιμων φωνών, ότι οι σχέσεις των δύο χωρών έχουν εισέλθει σε φάση παγίωσης της ηρεμίας στις δύο πλευρές του Αιγαίου, αλλά με την πρωτοβουλία των κινήσεων να ανήκει στην Αθήνα.
Η αποτίμηση των νέων δεδομένων είναι με το μέρος της χώρας μας, η οποία φαίνεται να κεφαλαιοποιεί τη στρατηγική της υπεροχή και τη δημοσιονομική της σταθερότητα έναντι της Τουρκίας, η οποία παλεύει με τις εσωτερικές της αντιφάσεις της. Η συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν ήταν απλώς μια διπλωματική τυπικότητα, αλλά μια επιβεβαίωση της ελληνικής υπεροχής στο πεδίο της "ήπιας ισχύος".
Ο Ερντογάν ήταν σαν... αρνάκι ή και... γατάκι, καθώς ούτε τόλμησε να προβεί σε κάποιες από τις γνωστές... ακρότητες του παρελθόντος, ούτε είχε τη... διάθεση να τα πει εκτός κειμένου. Υπ΄ αυτήν την έννοια, φαίνεται ότι είναι στριμωγμένος και αν λάβουμε και υπόψιν το... ξύλο που έπεσε στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση με αφορμή την ορκωμοσία του νέου Υπουργού Δικαιοσύνης, οι μπελάδες για τον... Σουλτάνο με τα... κομμένα φτερά, είναι πάρα πολλοί!
Ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να έχει "χωνέψει" τις εντολές που έχει πάρει από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, αλλά και τα... μηνύματα που του έχει στείλει το Ισραήλ. Έχει αφήσει τις... μαγκιές, έχει εγκαταλείψει τη ρητορική της "Γαλάζιας Πατρίδας" και δείχνει πρόθυμος να συνεργαστεί, καθώς στη γειτονιά μας υπάρχουν ανοικτά μέτωπα και δεν μπορεί να συνεχιστεί "το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι" στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Μάλλον έφτασε η στιγμή όπου η Τουρκία έχει συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να κερδίσει πολλά περισσότερα αν συνεργαστεί με την Ελλάδα και τη Δύση, αφήνοντας κατά μέρος τους.... τσαμπουκάδες!
Το ελληνικό success story, που ξεκινάει από την οικονομία και καταλήγει στην εξωτερική πολιτική και άμυνα, έχει δημιουργήσει μια νέα κατάσταση, η οποία συνοψίζεται στην έννοια του σεβασμού από τον... ενοχλητικό γείτονα. Η προώθηση των διμερών διπλωματικών, οικονομικών, εμπορικών και επενδυτικών σχέσεων αποτελεί πεδίο δόξης λαμπρό, ώστε η κινητικότητα του χρήματος να είναι ταχύτερη στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Συμφέρει και την Ελλάδα, συμφέρει και την Τουρκία.
Το κλίμα έντασης δεν οδηγεί πουθενά και αυτό είναι κάτι που επιδιώκει η Ελλάδα, αλλά από την άλλη πλευρά, το έχει επιβάλλει και η Δύση στην ηγεσία της Άγκυρας. Ο Μητσοτάκης έχει καταφέρει να εγκλωβίσει τον Ερντογάν και από το "Mitsotakis yiok" φτάσαμε στον... φίλο Κυριάκο! Πολλοί μπορεί να υποθέσουν ότι κάνει ελιγμούς και κάποια στιγμή θα ξαναγίνει ο... γνωστός Ερντογάν! Όμως, αυτή τη φορά τα πράγματα δεν φαίνεται να είναι έτσι όπως ξέραμε...
Η επιτυχία της Ελλάδας
Η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη αποτελεί πλέον μια νέα συνθήκη για τις διμερείς σχέσεις, η οποία έχει αντίκτυπο σε περιφερειακό επίπεδο, αλλά και σε σχέση με τους στόχους που έχουν θέσει η Ευρώπη και οι ΗΠΑ.
Τα... ήρεμα νερά στο Αιγαίο, συμβάλλουν στη διατήρηση του κλίματος μη έντασης μεταξύ των δύο χωρών, κάτι που βολεύει την Ελλάδα. Άλλωστε, η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με υπερ-σύγχρονα εξοπλιστικά συστήματα, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για... ζαβολιές από τον... εφέντη Ταγίπ! Όλα αυτά είναι πολύ καλά νέα για την ελληνική οικονομία και η κυβέρνηση έχει την ευκαιρία, μέσα από το ήρεμο κλίμα να προωθήσει ακόμη πιο δυναμικά τους στόχους του οικονομικού success story.
Επιπλέον, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, θέτοντας ευθέως το ζήτημα της άρσης του casus belli από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση με το ερώτημα "αν όχι τώρα, πότε;" διατύπωσε μια άποψη, μιλώντας από θέση ισχύος. Άλλωστε, στη χθεσινή συνάντηση η Ελλάδα μπήκε... επιθετικά, ενώ ο Ερντογάν το έχει γυρίσει στο... κατενάτσιο! Μάλιστα, από τα λεγόμενα του Τούρκου Προέδρου φάνηκε ξεκάθαρα ότι υιοθετεί πλέον τις αρχές της διεθνούς νομιμότητας ως τη μοναδική οδό για τη διαμόρφωση ενός ειρηνικού μέλλοντος.
Οι πιέσεις της Ελλάδας για τη διαχείριση του Μεταναστευτικού, έχουν αναγκάσει τον Ερντογάν να ξεχάσει τα... κόλπα του 2020 με την υβριδική επίθεση στον Έβρο εις βάρος της χώρας μας. Οι ροές έχουν μειωθεί κατά 60%, ανακουφίζοντας τα ελληνικά νησιά και ενισχύοντας την ασφάλεια των συνόρων των δύο χωρών. Άλλωστε, βλέπουμε την Ευρώπη να βρίσκεται σε "κόκκινο συναγερμό" λόγω των μεταναστευτικών ροών, γνωρίζοντας τι συμβαίνει και ποιοι φταίνε. Και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Ερντογάν...
Ο Ταγίπ έχει... μπλέξει!
Η εικόνα του Τούρκου Προέδρου στη χθεσινή συνάντηση παρέπεμπε σε έναν ηγέτη που αναζητά διέξοδο από μια πολυμέτωπη κρίση.
Ο Ερντογάν, εμφανώς ταλαιπωρημένος, κουρασμένος και... άκεφος, εκπέμπει μηνύματα για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος αλλά και η χώρα του. Καταρχάς σε οικονομικό επίπεδο, με τον πληθωρισμό να κινείται στο 30% και την κεντρική τράπεζα να αναθεωρεί επί τα χείρω τις προβλέψεις της, η Άγκυρα έχει απόλυτη ανάγκη από ξένες επενδύσεις και σταθερές εμπορικές σχέσεις για να αποφύγει την κατάρρευση.
Με όρους εσωτερικής ανάλυσης στην Τουρκία, ο "Σουλτάνος" παρουσιάζει μια εμφανή πολιτική κόπωση, ενώ την ίδια στιγμή, στο κόμμα του, το ΑΚΡ, βρίσκεται σε εξέλιξη μια μάχη παρασκηνίου για το ποιος θα τον διαδεχθεί. Η εσωτερική πίεση και οι συζητήσεις για την επόμενη μέρα στο προεδρικό σύστημα μειώνουν τα περιθώρια ελιγμών του, καθιστώντας την ηρεμία σε διπλωματικό επίπεδο ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση του πανίσχυρου συστήματος του.
Από την άλλη πλευρά, η Άγκυρα νιώθει απομονωμένη και η ανάγκη επαναπροσέγγισης με τη Δύση περνάει αναγκαστικά μέσα από την Αθήνα. Ο Μητσοτάκης αποδεικνύεται πολύ ισχυρός παίκτης με διεθνή ερείσματα. Ως εκ τούτου, θα ήταν... αυτοκτονικό για τον Ερντογάν να ρισκάρει μια νέα κρίση στο Αιγαίο, από τη στιγμή που έχει μεγάλη ανάγκη να ρίξει γέφυρες προς τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η απόσυρση του casus belli που ζήτησε ρητά και ξεκάθαρα ο Μητσοτάκης στις δημόσιες δηλώσεις του, δεν ήρθε τυχαία. Αποτελεί προϊόν μακροχρόνιας διπλωματικής προσπάθειας, η οποία ήρθε να "κουμπώσει" στο ελληνικό success story, αλλά και στη νέα θέση που έχει η Ελλάδα στην ευρωπαϊκή και νατοϊκή αρχιτεκτονική. Επιπλέον, ο Ερντογάν ψάχνει να ξαναβρεί... φίλους, καθώς τα... κόλπα με τον Πούτιν, τον έχουν οδηγήσει σε απομόνωση.
Η Τουρκία θέλει να μπει στο πρόγραμμα SAFE (Security Action for Europe), το οποίο προέκυψε ως αποτέλεσμα της ρωσικής απειλής και του θράσους του Πούτιν, με τον οποίο ο Τούρκος πρόεδρος έχει έρθει πολύ κοντά. Η Ευρώπη νιώθει την απειλή της Ρωσίας και ως εκ τούτου, μετράει φίλους και συμμάχους. Η τακτική του Ερντογάν να πατάει σε δύο... βάρκες, δεν απέδωσε, οπότε πρέπει να αλλάξει... βιολί! Προφανώς, έχει λάβει τα μηνύματα ότι χωρίς αποστάσεις από τη Μόσχα και χωρίς άρση του casus belli κατά της Ελλάδας, ούτε πρόγραμμα SAFE πρόκειται να δει, αλλά ούτε και αμερικανικά μαχητικά F-35, τα οποία η Ελλάδα θα προμηθευτεί πολύ νωρίτερα. Όλα στραβά και ανάποδα για τον "Σουλτάνο", όλα στραβά και ανάποδα και για τον... Σαμαρά!
Πώς οι κινήσεις Μητσοτάκη βάζουν στο περιθώριο τους εγχώριους "προφήτες" της... καταστροφής!
Ο Μητσοτάκης, κατά γενική ομολογία, παρέδωσε χθες μαθήματα ρεαλισμού, γεωπολιτικής και στρατηγικής.
Η συνάντηση με τον Ερντογάν λειτούργησε ως το απόλυτο εργαλείο επιβεβαίωσης της κυριαρχίας του. Ούτε... παραγγελία να είχε κάνει! Απέναντι του ο Τούρκος πρόεδρος δεν είχε το αντίπαλο δέος της Ελλάδας, αλλά τον εκπρόσωπο του ευρωπαϊκού ορθολογισμού που έχει επιβάλλει τη δική του ατζέντα. Δηλαδή, την ενίσχυση των οικονομικών, εμπορικών και επενδυτικών σχέσεων και την προώθηση θεμάτων χαμηλής πολιτικής, με επιμονή όμως στα ζητήματα υψηλής πολιτικής που απαιτούν θεσμική αντιμετώπιση στα διεθνή φόρα.
Ο Μητσοτάκης ανέδειξε την Ελλάδα ως σταθερό πυλώνα στον... ταραγμένο κόσμο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, αποδεικνύοντας ότι επειδή νιώθει ισχυρός, δεν... διανοείται να εμφανίζεται φοβισμένος και να συνομιλεί, διατυπώνοντας λόγια του... αέρα! Μπήκε άνετος στην αίθουσα απ΄ όπου έγιναν οι δηλώσεις, έχοντας τον αέρα του νικητή. Άνετος και με αυτοπεποίθηση φανέρωσε ποιος είναι ο παίκτης που έχει το πλεονέκτημα, αφήνοντας τον Ερντογάν να... ψελλίζει!
Όμως, με όρους ανάλυσης της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, ο... ταλαιπωρημένος Ρετζέπ Ταγίπ αντανακλούσε την... απελπισία των κομμάτων της εγχώριας αντιπολίτευσης. Στην ουσία μιλάμε για ένα "Βατερλό" των αρνητών της ελληνοτουρκικής προσέγγισης, γεγονός που καθιστά τον Μητσοτάκη... μοναχικό παίκτη σε ένα γεμάτο γήπεδο, όπου οι... αντίπαλοι είναι στα αποδυτήρια, αλλά αισθάνονται... χαμένοι και δεν βγαίνουν στο γήπεδο για να παίξουν μπάλα!
Ο Ερντογάν με σκυμμένο κεφάλι, απομονωμένος και εγκλωβισμένος στα εσωτερικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα της χώρας του, αποτελεί την καλύτερη... διαφήμιση για τον Μητσοτάκη, ενώ από την άλλη, οδηγεί στον... κουβά, όσους... εύχονταν την ήττα του στην... αρένα του Λευκού Παλατιού! Ο Έλληνας Πρωθυπουργός είναι ο ενσαρκωτής του success story και αυτό του δίνει πάρα πολλούς πόντους σε όλα τα επίπεδα.
Αντιθέτως, η αντιπολίτευση "ρουφάει" το... αυγό της και καταπίνει τη... σίελο της! Ο Μητσοτάκης κατέρριψε πλήρως τα περί υποχώρησης, ενώ με τον ρεαλισμό και την επιμονή στον ορθολογισμό, έχει απομονώσει την Τουρκία και έχει αναγκάσει τον Ερντογάν να... ξεχάσει τις απειλές. Γι αυτό και τον βλέπουμε να είναι σαν... αρνάκι! Πηγαίνοντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα, η Αθήνα αποτελεί πλέον τον απαραίτητο διαμεσολαβητή της Δύσης στην περιοχή, ενώ ο Τούρκος πρόεδρος παρακαλεί για να αποσπάσει έστω μια καλή κουβέντα από την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες. Μιλάμε για κατάντημα...
Τα παραπάνω αποτελούν ένα πολύ καλό μάθημα για τους εγχώριους "Τουρκοφάγους", οι οποίοι, δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους, παρά την πτώση Μητσοτάκη. Πρώτος και καλύτερος ο Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος, λόγω του ψευτοεγωισμού του και του τυφλού μίσους, δεν καταλαβαίνει ούτε από success story, ούτε από την τεράστια στήριξη που έχει κερδίσει δίκαια και... σπαθάτα η Ελλάδα από τους εταίρους και συμμάχους της. Δεν έχει βρει να πει έστω μια καλή κουβέντα για τα επιτεύγματα των τελευταίων ετών, για τα οποία μιλούν όλοι.
Ο Σαμαράς, δυστυχώς έχει εγκλωβιστεί σε ρητορική περασμένων δεκαετιών, γιατί δεν θέλει να αποδεχθεί ότι ο Μητσοτάκης τον έχει κάνει... σκόνη και ταυτόχρονα έχουν αλλάξει θεαματικά οι διεθνείς συσχετισμοί. Μέσα από το "αντάρτικο" και τον πατριωτισμό του... καναπέ, ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας "ομολογεί" την φοβικότητα του και αναδεικνύει την απομόνωση του. Μιλάει με όρους Δεξιάς της δεκαετίας του ΄50 και δεν αντιλαμβάνεται ότι το "προϊόν" που... λανσάρει, απλά δεν "πουλάει"!
Όσο για τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, αυτά πρέπει να καταλάβουν ότι δεν έχουν καμία τύχη όσο ο Μητσοτάκης θα είναι στα πράγματα. Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζει μια αποκαρδιωτική εικόνα, ενώ ο αρχηγός του... ονειρεύεται να γίνει πρωθυπουργός! Ο Σαμαράς θέλει να κάνει κόμμα ή να μπει σε κάποιο κόμμα για να "κάψει" την αυτοδυναμία του Μητσοτάκη, η Καρυστιανού βρίσκεται σε ένα παράλληλο σύμπαν φαντασιώσεων και ο Τσίπρας, υπολογίζει ότι από τις... καραμπόλες που θα υπάρξουν, μπορεί να είναι αρχηγός κόμματος που θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό 12%-13%! Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, την Ελληνική Λύση, την Πλεύση Ελευθερίας και τους λοιπούς... περίεργους της πολιτικής σκηνής, απλά υπάρχουν για να μας ψυχαγωγούν!
Κανείς από τους παραπάνω δεν έχει πραγματιστικό όραμα και ρεαλιστικό αφήγημα για το μέλλον της χώρας και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ο Μητσοτάκης τους αφήνει πίσω, όχι γιατί έχει τον έλεγχο των μέσων, αλλά γιατί έχει τον έλεγχο της λογικής. Σε 14 μήνες θα έχουμε εκλογές και η... παρέα των αντι-Μητσοτακικών θα βρεθεί μπροστά σε ένα δίλημμα, που θα θέσει η κοινωνία των προβληματισμένων πολιτών και όχι αυτή των "ψεκασμένων" και των... νταήδων του καναπέ! Το δίλημμα είναι πολύ απλό: Είστε με αυτόν που έβαλε τις βάσεις για το ελληνικό success story και μιλάει με τον Ερντογάν από θέση ισχύος ή με εκείνους που κάνουν θόρυβο σαν τους άδειους... τενεκέδες;
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης πρέπει να καταλάβουν ότι χθες ο Μητσοτάκης κέρδισε μια πολύ δύσκολη παρτίδα σκάκι για το καλό του Έθνους. Ανέδειξε την Ελλάδα της σοβαρότητας, της μεθοδικότητας και της αποτελεσματικότητας, απέναντι στην Ελλάδα της μιζέριας, της ανεπάρκειας και της οπισθοδρόμησης...