Οι τιμές καυσίμων σε όλη την Ευρώπη εκτοξεύονται, με τους φόρους να αποτελούν πάνω από το μισό της τιμής στην αντλία σε πολλές χώρες. Το Euronews εξετάζει πώς οι διαφορές στη φορολογία οδηγούν σε μεγάλες αποκλίσεις, με τους οδηγούς σε ορισμένες χώρες να πληρώνουν σημαντικά περισσότερα από άλλους.
Οι τιμές βενζίνης και ντίζελ αυξάνονται παράλληλα με το παγκόσμιο κόστος πετρελαίου, λόγω του πολέμου με το Ιράν και των διαταραχών στην προσφορά από τις χώρες του Κόλπου. Το Brent ξεπέρασε προσωρινά τα 119 δολάρια το βαρέλι δύο φορές μετά τα πρώτα κοινά πλήγματα ΗΠΑ–Ισραήλ στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου. Οι διακυμάνσεις αυτές μεταφέρονται πλέον στα νοικοκυριά σε όλη την Ευρώπη, όπου οι φόροι αποτελούν μεγάλο μέρος της τελικής τιμής.
Τι ποσοστό από την τιμή είναι φόρος
Πού πληρώνουν οι καταναλωτές τους υψηλότερους φόρους καυσίμων στην Ευρώπη; Πόσο από την τιμή της βενζίνης και του ντίζελ καταλήγει σε φόρους; Και ποιες χώρες είναι οι ακριβότερες και οι φθηνότερες; Ο βασικός δείκτης είναι το ποσοστό των συνολικών φόρων — συμπεριλαμβανομένων των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ — στην τελική τιμή.
Σύμφωνα με υπολογισμούς του Euronews Business, με βάση στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έως τις 16 Μαρτίου 2026, οι φόροι ξεπερνούν το 50% της τιμής της βενζίνης (Euro-super 95) στην ΕΕ.
Το ποσοστό κυμαίνεται από 43,9% στη Βουλγαρία έως 57,8% στη Σλοβενία, ενώ σε 20 κράτη-μέλη οι φόροι υπερβαίνουν το 50% της τιμής.
Ο μέσος όρος στην ΕΕ διαμορφώνεται στο 52,1%.
Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, η Ιταλία καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό (55%), ακολουθούμενη από τη Γερμανία (54,5%), τη Γαλλία (53%) και την Ισπανία (45%).
Στο ντίζελ, η φορολογική επιβάρυνση είναι χαμηλότερη, με μέσο όρο 44,6% στην ΕΕ. Μόνο τέσσερις χώρες ξεπερνούν το 50%: Μάλτα (54,3%), Ιταλία (51,1%), Ιρλανδία (50,6%) και Σλοβενία (50,1%).
Κάτω από το 40% βρίσκονται η Εσθονία (37,6%), η Ισπανία (38%), η Σουηδία (38,5%) και η Βουλγαρία (39,7%).
Η κατάταξη αλλάζει μεταξύ βενζίνης και ντίζελ: η Ελλάδα είναι τέταρτη στη φορολογία της βενζίνης αλλά 20ή στο ντίζελ. Φινλανδία και Ολλανδία βρίσκονται περίπου δέκα θέσεις υψηλότερα στη βενζίνη, ενώ η Λιθουανία είναι 18η στη βενζίνη αλλά όγδοη στο ντίζελ.
Ποσοστά και πραγματικά ποσά
Το συνολικό ποσό φόρου σε ευρώ ανά λίτρο μπορεί να διαφέρει από το ποσοστό, καθώς οι προ φόρων τιμές ποικίλλουν σημαντικά. Για παράδειγμα, η Σλοβενία έχει το υψηλότερο ποσοστό (57,8%), αλλά οι καταναλωτές πληρώνουν 0,83 ευρώ ανά λίτρο, κατατάσσοντάς τη μόλις 17η στην ΕΕ σε απόλυτους όρους.
Οι φόροι κυμαίνονται από 0,58 ευρώ ανά λίτρο στη Βουλγαρία έως 1,24 ευρώ στην Ολλανδία. Ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 0,96 ευρώ, ενώ ξεπερνά το 1 ευρώ σε Δανία, Γερμανία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ιρλανδία και Γαλλία.
Η μέση τιμή της βενζίνης Euro-super 95 με φόρους στην ΕΕ διαμορφώνεται στα 1,84 ευρώ ανά λίτρο. Οι ακριβότερες χώρες είναι η Ολλανδία (2,26 ευρώ), η Δανία (2,18 ευρώ), η Γερμανία (2,09 ευρώ), η Φινλανδία (1,96 ευρώ) και η Ελλάδα (1,92 ευρώ).
Αντίθετα, οι χαμηλότερες τιμές καταγράφονται στη Βουλγαρία (1,33 ευρώ), τη Μάλτα (1,34 ευρώ), την Κύπρο (1,42 ευρώ), τη Σλοβενία (1,44 ευρώ) και τη Σλοβακία (1,52 ευρώ). Στην Τουρκία, η τιμή διαμορφώνεται περίπου στα 1,22 ευρώ.
Στο ντίζελ, οι φόροι φτάνουν κατά μέσο όρο τα 0,87 ευρώ ανά λίτρο, ξεπερνώντας το 1 ευρώ μόνο στην Ιταλία (1,04 ευρώ) και τη Δανία (1,01 ευρώ).
Τα χαμηλότερα ποσά φόρων καταγράφονται στη Βουλγαρία (0,57 ευρώ), τη Μάλτα (0,66 ευρώ) και την Κύπρο (0,66 ευρώ).
Οι υψηλότερες τιμές ντίζελ εντοπίζονται στην Ολλανδία (2,26 ευρώ), τη Δανία (2,21 ευρώ), τη Γερμανία (2,15 ευρώ), τη Φινλανδία (2,11 ευρώ) και την Ιταλία (2,03 ευρώ).
Αντίθετα, οι χαμηλότερες τιμές εμφανίζονται στη Μάλτα (1,21 ευρώ), τη Βουλγαρία (1,44 ευρώ), τη Σλοβενία (1,48 ευρώ), τη Σλοβακία (1,53 ευρώ) και την Κύπρο (1,59 ευρώ).
Δημοσιονομικές και περιβαλλοντικές πολιτικές
Σύμφωνα με το Tax Foundation, οι φόροι καυσίμων περιλαμβάνουν συχνά περιβαλλοντικές επιβαρύνσεις, που εφαρμόζονται ανά λίτρο. Τουλάχιστον οκτώ χώρες της ΕΕ ενσωματώνουν φόρους άνθρακα, ενέργειας ή άλλους περιβαλλοντικούς φόρους στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.
Η ΕΕ θέτει ένα ελάχιστο επίπεδο φορολόγησης, όμως τα κράτη-μέλη μπορούν να επιβάλουν υψηλότερους συντελεστές για να εξυπηρετήσουν δημοσιονομικούς, περιβαλλοντικούς και οικονομικούς στόχους. Παράλληλα, το κόστος διύλισης και διανομής επηρεάζει επίσης τις τελικές τιμές για τους καταναλωτές.