Ο Τραμπ, πριν συμπληρώσει ένα χρόνο στην προεδρία των ΗΠΑ, έχει "καθαρίσει" με τους μικρούς "δαίμονες" του πλανήτη, που όλως τυχαίως συνδέονταν με τη Ρωσία και την Κίνα.
Ο Πούτιν, εγκλωβισμένος σε έναν πόλεμο με την Ουκρανία που δεν περίμενε ότι θα διαρκέσει τέσσερα χρόνια, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο και ας διαθέτει πυρηνικό οπλοστάσιο. Τα "ορφανά" του σε Ευρώπη και Ελλάδα πρέπει να περνούν δύσκολες ώρες, γιατί το "αφεντικό" του "ξανθού γένους", δεν μπορεί να βάλει... πλάτη. Πιάστηκε με... κατεβασμένα χέρια στην περίπτωση της Συρίας και της Βενεζουέλας, ενώ προς τα εκεί δείχνουν τα πράγματα και στο Ιράν.
Ο Τραμπ, σταθερά προσηλωμένος στις αξίες του προσωπικού επιχειρηματικού κέρδους, έχει ξεκινήσει να κάνει τη "βρώμικη" δουλειά, που άλλοι ούτε καν είχαν τολμήσει να σκεφτούν στο παρελθόν. "Χτυπάει στο ψαχνό" τους τελευταίους θύλακες του ISIS, διέλυσε μαζί με το Ισραήλ τη Χαμάς και τη Χεσμπολάχ, άλλαξε με ειρηνικό τρόπο το πολιτικό status quo του δικτάτορα Άσαντ στη Συρία και στην αυγή της νέας χρονιάς, είπε να τελειώσει και με τον Μαδούρο, σε μια εντυπωσιακή επιχείρηση, που ούτε ο πιο τρελός σεναριογράφος και σκηνοθέτης δεν θα μπορούσαν να συλλάβουν. Τώρα ήρθε η σειρά του Ιράν, γιατί πριν από 3-4 μήνες έγινε η... μισή δουλειά!
Μέσα σε όλο αυτό το πρωτοφανές σκηνικό, η Ευρώπη περιμένει να... κατακάτσει ο κουρνιαχτός για να δει και αυτή πώς θα οργανωθεί απέναντι στον ρωσικό κίνδυνο, ο οποίος εσχάτως έχει αναβαθμιστεί και για τις ΗΠΑ. Το ρεσάλτο των Αμερικανών κομάντος σε πλοίο στον βόρειο αρκτικό κύκλο συνιστά ηχηρό μήνυμα προς τον Πούτιν, για τον οποίο ο Τραμπ λέει ότι τον κορόιδεψε, όταν ισχυρίστηκε ψευδώς ότι ουκρανικά drones πήγαν να πλήξουν ένα από τα πολλά σπίτια που διαθέτει ως γνήσιος... δικτάτορας σε μια χώρα όπου μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Οι ΗΠΑ τελειώνουν με τους... μικρούς "δαίμονες" του πλανήτη και θα ρίξουν το βάρος στην αντιμετώπιση του άξονα Κίνας-Ρωσίας. Ελπίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει με στρατιωτικά μέσα, αλλά με οικονομικές κινήσεις, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα μιλάμε για την αρχή του τέλους του κόσμου! Οι απίστευτες κινήσεις του Τραμπ είναι προφανές ότι έχουν μουδιάσει κυρίως το αριστερό "στρατόπεδο", αλλά έχουν αγγίξει και το ακροδεξιό. Κομμουνιστές και ισλαμομουλάδες βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο, οπότε, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό είναι ένα πολύ κακό νέο για τους "αγωνιστές" και όσους είναι "με τον άνθρωπο".
Ο ιδιόρρυθμος "πλανητάρχης" κάνει επίδειξη ισχύος και δεν καταλαβαίνει τίποτα. Έχει μπροστά του άλλα τρία χρόνια και ένας θεός ξέρει τι θα δουν τα μάτια μας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσοι δεν υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα θα βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα. Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία σε μια νέα περίοδο αβεβαιότητας και κυνικότητας, το αριστερό αφήγημα πάει... περίπατο. Αυτό είναι προφανές ότι θα επηρεάσει όλες τις χώρες όπου γίνεται ανεκτή η αριστερή ασυδοσία. Προφανώς, οι εξελίξεις αυτές αφορούν και την Ελλάδα, την οποία ο Μητσοτάκης έχει καταφέρει να φέρει τόσο κοντά στις ΗΠΑ. Η συμμαχία Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου είναι μια κοσμογονική και ιστορική εξέλιξη, η οποία έχει τις ευλογίες των ΗΠΑ. Όσο, για τους εγχώριους υποστηρικτές του αριστερού αφηγήματος, σε λίγο θα παρακαλούν να είναι καλά ο Πούτιν και ο Ερντογάν! Ούτε καν ο Σι Τζιπινγκ, γιατί εκπροσωπεί τη Μαοϊκή Κίνα...
Πώς και γιατί το αντι-μητσοτακικό μέτωπο "προμοτάρει" τον... Μητσοτάκη!
Οι διεθνείς εξελίξεις είναι ραγδαίες και ταυτόχρονα η Ελλάδα έχει απέναντι της την Τουρκία, η οποία φαίνεται ότι "έχει κάτσει στα αυγά της", προφανώς γιατί δεν την παίρνει να κάνει... μαγκιές, ούτε απέναντι στο Ισραήλ, αλλά ούτε και απέναντι στις ΗΠΑ.
Τα ανοικτά μέτωπα που υπάρχουν στο εσωτερικό της χώρας, δεν αλλάζουν τη θετική μεγάλη εικόνα που έχει στο εξωτερικό. Ο Μητσοτάκης ως βασικός πρωταγωνιστής του ελληνικού success story, αποτελεί τον μοναδικό αξιόπιστο συνομιλητή της Ευρώπης και της Δύσης, την ίδια ώρα, που διάφοροι λαϊκιστές, τυχοδιώκτες, ανεπαρκείς και πολιτικοί απατεώνες θέλουν να τον "κοντύνουν". Κάθε προσπάθεια του αντι-μητσοτακικού μπλοκ, στο οποίο ανήκουν και πολλοί πρώην νεοδημοκράτες φαίνεται να πέφτει στο κενό. Η κυβέρνηση μπορεί να πιέζεται δημοσκοπικά, αλλά δεν υπάρχει κανένας ικανός που να μπορεί να συγκριθεί με τον Μητσοτάκη. Το μόνο που έχει απομείνει στους αντιπάλους του είναι το σύνθημα "να φύγει ο Μητσοτάκης" και τίποτα άλλο. Ούτε αφήγημα υπάρχει, ούτε πειστικότητα, ούτε αξιοπιστία.
Όλα τα παλαιά, αλλά και τα υπό διαμόρφωση νέα κόμματα αποτελούν δώρο για τον Πρωθυπουργό και το κυβερνών κόμμα. Όσο ο δημόσιος λόγος θα "πλημμυρίζει" από λαϊκίστικο λόγο, τόσο θα ξεχωρίζει η σοβαρότητα του Μητσοτάκη και κάθε εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης θα φαντάζει με ανέκδοτο. Η δημιουργία κόμματος από μια παιδίατρο που εμπορεύεται τον χαμό του παιδιού της δεν θα προκαλέσει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία, αλλά θα ανακατέψει την τράπουλα στο αντι-μητσοτακικό μπλοκ.
Αυτοί που αβαντάριζαν την κυρία "τζογάροντας" στον πόνο της, θα μπουν στη βάσανο της αμφισβήτησης της, εάν θέλουν να επιβιώσουν πολιτικά. Έδωσαν τα ρέστα τους και τώρα είναι υποχρεωμένοι να την αντιμετωπίσουν πολιτικά, για να μην τους κάνει ζημιά. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΜεΡΑ 25, Κίνημα Δημοκρατίας και "Κόμμα Τσίπρα" θα φαγωθούν μεταξύ τους για να επιβιώσουν.
Το ΠΑΣΟΚ θα δώσει μάχη για να είναι δεύτερο κόμμα με κάποια υποτυπώδη διαφορά από τον τρίτο, ενώ η "Ιθάκη" του Τσίπρα κινδυνεύει να μείνει στα... αζήτητα! Ανδρουλάκης, Φάμελλος, Κωνσταντοπούλου, Χαρίτσης, Βαρουφάκης, Τσίπρας, Κασσελάκης και Καρυστιανού θα φάνε τα... μουστάκια τους! Από την άλλη πλευρά, ας σκεφτούμε τι θα συνέβαινε αν όλοι αυτοί συγκροτούσαν κυβέρνηση μόνο και μόνο για να φύγει ο Μητσοτάκης. Διόλου εύκολο το εγχείρημα, αν λάβουμε υπόψιν ότι οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και η επόμενη μέρα των εκλογών του 2027, παρουσιάζουν εντονότατο διεθνές ενδιαφέρον.
Ο κίνδυνος ακυβερνησίας και ο συνωστισμός άχρηστων πολιτικών υποκειμένων απέναντι στον Μητσοτάκη, μπορεί να λειτουργήσει θετικά για τον ίδιο. Μια εξαιρετικά κρίσιμη μάζα του εκλογικού σώματος αρκεί για να σκεφτεί λογικά και να δώσει ένα πολύ υψηλό ποσοστό στη Νέα Δημοκρατία. Ακόμη και αν δεν κερδίσει την αυτοδυναμία, είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν εξελίξεις και ίσως να μη χρειαστεί και η διεξαγωγή επαναληπτικών εκλογών. Άλλωστε, ο χρόνος που θα γίνουν οι εκλογές δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για παρατεταμένη αβεβαιότητα, καθώς από την 1η Ιουλίου 2027, η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λέτε οι εταίροι και σύμμαχοι μας να είναι τόσο αφελείς και να αφήσουν τα πράγματα στη... μοίρα τους; Φανταζόμαστε ότι η απάντηση είναι προφανής...
Με τους λαϊκιστές του αντι-μητσοτακικού μετώπου από τη μία και με την Ευρώπη από την άλλη να έχει επενδύσει πολλά στην Ελλάδα δεν θα είναι και τόσο... εύκολο να υπάρξει πολιτική αλλαγή. Το πιθανότερο είναι ότι ο Μητσοτάκης γελάει με όλα όσα γίνονται στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και έχει τους δικούς του "άσους" στο μανίκι, που κάποια στιγμή θα εμφανίσει. Προηγουμένως θα έχει αφήσει τους αντιπάλους του να "τρώγονται" και να θυμίζουν περιφερόμενο τσίρκο...