Η υλοποίηση της ψηφιακής κάρτας στο Δημόσιο εξελίσσεται βάσει του προγραμματισμού του υπουργείου Εσωτερικών, ωστόσο δεν προχωρά χωρίς προκλήσεις, καθώς καλείται να υπερβεί ένα κρίσιμο εμπόδιο: την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Ο λόγος είναι ότι το υπουργείο δεν επιλέγει την απλή εκδοχή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, αλλά ένα πιο σύνθετο σύστημα ταυτοποίησης που βασίζεται σε βιομετρικά δεδομένα. Αντί δηλαδή για ένα απλό «χτύπημα» κάρτας, σχεδιάζεται η έναρξη εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων να προϋποθέτει βιομετρική επιβεβαίωση, όπως δακτυλικό αποτύπωμα ή ακόμη και αναγνώριση προσώπου.
Στόχος είναι η καθολική εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας στο Δημόσιο – ένα από τα δέκα βασικά μεταρρυθμιστικά ορόσημα της κυβέρνησης – να έχει ολοκληρωθεί έως τα τέλη του 2026. Το τελικό μοντέλο (απλό ή βιομετρικό) θα εξαρτηθεί από την έκβαση των συζητήσεων με την Ανεξάρτητη Αρχή. Σε κάθε περίπτωση, επιδιώκεται η ακριβής αποτύπωση των πραγματικών ωραρίων εργασίας, καθώς και η αποτελεσματικότερη διαχείριση αδειών, αναρρωτικών απουσιών και υπερωριών, με στόχο τον περιορισμό των αδικαιολόγητων απουσιών. Το σύστημα προβλέπεται να επιτρέπει έλεγχο σε πραγματικό χρόνο και αυτοπρόσωπη επιβεβαίωση κατά την προσέλευση και αποχώρηση.
Υπενθυμίζεται ότι η ψηφιακή κάρτα εργασίας εφαρμόζεται ήδη σε πολλούς κλάδους του ιδιωτικού τομέα – όπως η βιομηχανία, ο τουρισμός, το λιανεμπόριο και οι τράπεζες – με περισσότερους από 1,5 εκατομμύριο εργαζομένους να τη χρησιμοποιούν καθημερινά.
Ψηφιακή κάρτα εργασίας: Πώς θα λειτουργεί
Ωστόσο, ανακύπτουν οι βασικές δυσκολίες του εγχειρήματος. Η προηγμένη μορφή της ψηφιακής κάρτας που προωθείται προσκρούει στις επιφυλάξεις της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, λόγω της επεξεργασίας ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, η επεξεργασία βιομετρικών στοιχείων απαγορεύεται, εκτός εάν υπάρχει ρητή νομοθετική πρόβλεψη και τεκμηριωμένος λόγος δημοσίου συμφέροντος που δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί με ηπιότερα μέσα.
Οι διαβουλεύσεις μεταξύ του υπουργείου και της Ανεξάρτητης Αρχής βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς η έγκρισή της αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρμογή του μέτρου. Θεωρείται επίσης δεδομένο ότι θα απαιτηθεί εκτίμηση αντικτύπου για την προστασία των προσωπικών δεδομένων, δηλαδή ειδική έκθεση που συντάσσεται όταν η σχεδιαζόμενη επεξεργασία ενδέχεται να επιφέρει υψηλό κίνδυνο για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των φυσικών προσώπων.
Ένα ακόμη κρίσιμο ζήτημα είναι η ανάγκη ρητής και καθολικής συγκατάθεσης των δημοσίων υπαλλήλων για την επεξεργασία των βιομετρικών τους δεδομένων, κάτι που δεν θεωρείται αυτονόητο ότι θα επιτευχθεί. Παράλληλα, τίθενται ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο και τον τόπο αποθήκευσης των δεδομένων, καθώς και με το ποιος θα έχει την ευθύνη διαχείρισής τους. Ειδικά στην περίπτωση εμπλοκής ιδιωτικού φορέα στο σύστημα, ανακύπτουν επιπλέον ζητήματα ασφάλειας.