Σε νέα ιστορικά υψηλά εκτινάχθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ΕΦΚΑ, φτάνοντας τα 51,3 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025. Η αύξηση μέσα σε ένα τρίμηνο (Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2025) άγγιξε τα 633 εκατ. ευρώ, ωστόσο η ουσία των στοιχείων αποκαλύπτει ότι το μεγαλύτερο μέρος της διόγκωσης δεν προέρχεται από νέους οφειλέτες, αλλά από προσαυξήσεις και πρόσθετα τέλη που συνεχίζουν να «φουσκώνουν» τα παλαιότερα χρέη.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Καθημερινή, από την τελευταία αύξηση, μόλις 185 εκατ. ευρώ αφορούν νέες οφειλές, ενώ περίπου 448 εκατ. ευρώ προκύπτουν από επιβαρύνσεις σε ήδη υφιστάμενα χρέη. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα δεν είναι τόσο η δημιουργία νέου χρέους, όσο η αδυναμία διαχείρισης και απομείωσης των παλαιών υποχρεώσεων.
Από το συνολικό ποσό, περίπου 10,5 δισ. ευρώ χαρακτηρίζονται ως ανεπίδεκτα είσπραξης, καθώς αφορούν πτωχευμένες επιχειρήσεις, εταιρείες υπό εκκαθάριση ή ασφαλισμένους που έχουν αποβιώσει. Έτσι, το πραγματικό «εισπράξιμο» υπόλοιπο περιορίζεται περίπου στα 40,8 δισ. ευρώ, χωρίς ωστόσο να υπάρχουν υψηλές προσδοκίες για ουσιαστική ανάκτηση των ποσών.
Η ανάλυση της σύνθεσης των οφειλών δείχνει ότι η πλειονότητα των χρεών είναι παλαιά. Περισσότερο από το 63% έχει δημιουργηθεί πριν από το 2009, ενώ περίπου το 36% αφορά οφειλές που προέκυψαν μετά το 2010. Το στοιχείο αυτό καταδεικνύει ότι το πρόβλημα έχει βαθιές ρίζες και δεν σχετίζεται μόνο με τις πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις.
Την ίδια ώρα, οι υφιστάμενες ρυθμίσεις δεν φαίνεται να επαρκούν για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Οι επιλογές που προσφέρονται σήμερα –όπως οι πάγιες ρυθμίσεις έως 24 δόσεων ή ο εξωδικαστικός μηχανισμός που φτάνει έως και τις 400 δόσεις για μεγάλα χρέη– δεν καταφέρνουν να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς. Για τον λόγο αυτό, επαγγελματικοί φορείς και επιχειρήσεις εντείνουν τις πιέσεις για μια νέα, πιο ευέλικτη ρύθμιση με περισσότερες δόσεις.
Παράλληλα, οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους εντείνουν τη δραστηριότητά τους. Χιλιάδες ειδοποιήσεις αποστέλλονται προς οφειλέτες, δίνοντας περιορισμένο χρονικό περιθώριο πριν την ενεργοποίηση μέτρων αναγκαστικής είσπραξης, γεγονός που αυξάνει την πίεση σε επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.
Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται αποτυπώνει ένα σύστημα που δυσκολεύεται να ελέγξει τη δυναμική του χρέους, με τις προσαυξήσεις να λειτουργούν ως βασικός μηχανισμός διόγκωσης και την ανάγκη για μια πιο αποτελεσματική στρατηγική ρύθμισης να καθίσταται ολοένα και πιο επιτακτική.