Η εποχή των «ανέξοδων» καθυστερήσεων φαίνεται να τελειώνει για τον ελληνικό σιδηρόδρομο. Η νέα σύμβαση που υπεγράφη μεταξύ της Hellenic Train και του υπουργείου Μεταφορών εισάγει σαφώς αυστηρότερο πλαίσιο, με αυξημένες αποζημιώσεις τόσο προς τους επιβάτες όσο και προς το ελληνικό Δημόσιο σε περιπτώσεις ακυρώσεων και πολύωρων καθυστερήσεων.
Μετά από περιστατικά έντονης ταλαιπωρίας – όπως εκείνο στον Οδοντωτό – το νέο καθεστώς βάζει συγκεκριμένο οικονομικό κόστος σε κάθε δυσλειτουργία.
Πλήρης επιστροφή εισιτηρίου για καθυστερήσεις άνω των 2 ωρών
Η βασική αλλαγή αφορά τους επιβάτες. Σε περίπτωση καθυστέρησης που υπερβαίνει τις δύο ώρες ή ακύρωσης δρομολογίου, προβλέπεται επιστροφή του 100% του αντιτίμου του εισιτηρίου για όλους.
Παράλληλα, εάν απαιτηθεί η συνδρομή της ΕΜΑΚ, το σχετικό κόστος καλύπτεται εξ ολοκλήρου από την εταιρεία.
Οικονομικές επιβαρύνσεις υπέρ του Δημοσίου
Το νέο πλαίσιο δεν περιορίζεται στις αποζημιώσεις επιβατών. Προβλέπει και άμεσες οικονομικές συνέπειες υπέρ του ελληνικού Δημοσίου.
Σε περίπτωση μη εκτέλεσης δρομολογίου, η Hellenic Train χάνει την κρατική επιδότηση για το συγκεκριμένο δρομολόγιο και επιπλέον καταβάλλει στο Δημόσιο ποσό ίσο με το 100% του κόστους εκτέλεσής του.
Εάν το δρομολόγιο πραγματοποιηθεί αλλά με καθυστέρηση, ενεργοποιείται κλιμακωτό σύστημα αποζημιώσεων:
- Καθυστέρηση έως 180 λεπτά: καταβολή 50% του κόστους εκτέλεσης.
- Καθυστέρηση άνω των 3 ωρών: καταβολή 100% του κόστους.
- Για κάθε επιπλέον ώρα πέραν των 3 ωρών, προστίθεται επιπλέον ποσό ίσο με 100% του κόστους εκτέλεσης.
- Ενδεικτικά, καθυστέρηση δύο ωρών επιφέρει επιβάρυνση 50%, τριών ωρών 100%, τεσσάρων ωρών 200% και πέντε ωρών 300% του κόστους εκτέλεσης.
Ρήτρα για επαναλαμβανόμενες βλάβες
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην αξιοπιστία του τροχαίου υλικού. Αν οι ακινητοποιήσεις λόγω βλαβών υπερβούν το 10% των ετήσιων δρομολογίων, η εταιρεία υποχρεούται να καταβάλει αποζημίωση 1 εκατ. ευρώ στο ελληνικό Δημόσιο.
Η νέα σύμβαση επιχειρεί να ενισχύσει τη λογοδοσία και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη του επιβατικού κοινού, μετατρέποντας τις καθυστερήσεις από «λειτουργικό πρόβλημα» σε μετρήσιμο οικονομικό ρίσκο για την εταιρεία.