Η UBS σκιαγραφεί τρία πιθανά σενάρια για την πορεία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, με βασικό παράγοντα τη διάρκεια και την έκταση των διαταραχών στα Στενά του Ορμούζ, κρίσιμης σημασίας για τις παγκόσμιες ροές ενέργειας. Το εύρος των πιθανών εξελίξεων είναι ασυνήθιστα μεγάλο: από γρήγορη αποκλιμάκωση με Brent στα μέσα των 70 δολαρίων ανά βαρέλι, έως ένα πολύ ακραίο σενάριο με τιμές πετρελαίου έως 150 δολάρια ή και παραπάνω μέσα στο δεύτερο τρίμηνο.
Στο βασικό σενάριο, η κρίση αποκλιμακώνεται γρήγορα εντός Μαρτίου χωρίς σοβαρές ζημιές σε κρίσιμες υποδομές. Το Brent αναμένεται κατά μέσο όρο στα 71 δολάρια/βαρέλι το α΄ τρίμηνο και στα 72 δολάρια κατά μέσο όρο για το 2026, ενώ ο δείκτης TTF για το φυσικό αέριο προβλέπεται στα 34,99 ευρώ/MWh για το σύνολο του 2026.
Το δεύτερο σενάριο υποθέτει διαταραχές περίπου ενός μήνα, με περιορισμένη προσφορά από χώρες του Κόλπου και αυξημένη απορρόφηση αποθεμάτων. Οι τιμές του Brent θα μπορούσαν να κινηθούν πάνω από 100 δολάρια/βαρέλι στο δεύτερο μισό του Μαρτίου, με μέσο όρο 82 δολάρια για το 2026, ενώ ο TTF θα μπορούσε να φθάσει μέσο όρο 45,25 ευρώ/MWh για τη χρονιά, με πιθανή επέκταση των επιπτώσεων μέχρι και το 2027.
Το τρίτο και πλέον ακραίο σενάριο προβλέπει παρατεταμένες διαταραχές με ζημιές σε μεγάλα πετρελαϊκά και αεριοφόρα έργα. Εδώ, το Brent μπορεί να φθάσει μέσο όρο 132,75 δολάρια/βαρέλι για το 2026, ενώ ο TTF για το φυσικό αέριο θα διαμορφωθεί στα 64,75 ευρώ/MWh. Η UBS παρομοιάζει αυτό το σενάριο με την ενεργειακή ασφυξία της Ευρώπης το 2022, υπογραμμίζοντας την περιορισμένη δυνατότητα υποκατάστασης της προσφοράς.
Η ανάλυση τονίζει ότι τα Στενά του Ορμούζ δεν αναπληρώνονται εύκολα, με ροές 20,5 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Ακόμη και με εναλλακτικές διαδρομές, αγωγούς από Σαουδική Αραβία και ΗΑΕ και στρατηγικά αποθέματα, παραμένει έλλειμμα 10,3 εκατ. βαρελιών ημερησίως. Στο φυσικό αέριο, η αναστολή εξαγωγών LNG από τη Μέση Ανατολή, περιλαμβανομένου του Κατάρ, θα επιβάρυνε επίσης την αγορά αν η διακοπή διαρκούσε πάνω από λίγες ημέρες.
Η UBS καταλήγει ότι το πετρέλαιο παραμένει ο πιο άμεσος δείκτης γεωπολιτικού ρίσκου, με τις αγορές να παραμένουν ευάλωτες σε διαταραχές που επηρεάζουν την προσφορά και τις παγκόσμιες τιμές.