Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι σε συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι «ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αποσπά την προσοχή» από την κατάσταση στην Ουκρανία, εκφράζοντας ωστόσο την ελπίδα ότι η στάση του Κιέβου στο ζήτημα του Ιράν θα ενισχύσει την αμερικανική βοήθεια προς την χώρα του.
Αναλυτικότερα, ο Ουκρανός πρόεδρος, αναγνωρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, με την οικονομική βοήθεια των Ευρωπαίων, υπήρξαν ως τώρα ο βασικός προμηθευτής όπλων της Ουκρανίας, εκφράζει τον φόβο ότι λόγω της πολεμικής κρίσης στην Μέση Ανατολή οι προτεραιότητες της Ουάσινγκτον έχουν αλλάξει, ενώ οι παραγωγικές δυνατότητες των ΗΠΑ παραμένουν σταθερές. Ο Ζελένσκι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο επιβράδυνσης της παράδοσης οπλικών συστημάτων στην Ουκρανία, λεγοντας ότι η χώρα του θα πρέπει να προετοιμαστεί κατάλληλα.
Ερωτηθείς ποια είναι η βοήθεια που προσφέρει η Ουκρανία στις χώρες του Κόλπου, στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ σε σχέση με την αναχαίτιση των drones που χρησιμοποιεί το Ιράν, ο Ζελένσκι αναφέρει:
«Έχουμε λάβει αιτήματα από τις ΗΠΑ για τις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή. Η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Μπαχρέιν, η Ιορδανία και το Κουβέιτ έχουν, επίσης, εκδηλώσει ενδιαφέρον. Οι ομάδες μας βρίσκονται ήδη σε ορισμένες από αυτές τις χώρες, αξιολογούν την κατάσταση και μοιράζονται την τεχνογνωσία τους, κάτι που είναι ανεκτίμητο, διότι - ακόμη και αν η Μέση Ανατολή διαθέτει πολλά συστήματα τύπου Patriot ή άλλα- αυτά δεν επαρκούν για πλήρη λειτουργία. Απαιτείται εμπειρία και σύγχρονοι αναχαιτιστές για να αντέξουν σε επιθέσεις τέτοιας έντασης».
Ερωτώμενος στη συνέχεια αν περιμένει κάποιο αντάλλαγμα για την μεταφορά της ουκρανικής τεχνογνωσίας ο ουκρανός πρόεδρος λέει:
«Όταν η Ουάσιγκτον ζήτησε βοήθεια, δεν περιμέναμε τίποτα ως αντάλλαγμα, διότι, σας το λέω ανοιχτά, είμαστε εταίροι. Ελπίζουμε ότι, ως απάντηση στη στήριξή μας, οι ΗΠΑ δεν θα μπλοκάρουν ποτέ την βοήθειά τους, καθώς κι αυτές μας θεωρούν εταίρους. Όσο για τις χώρες της Μέσης Ανατολής, συμμάχους των ΗΠΑ, μας έχουν στείλει σήμα για συνεργασία. Συζητάμε ήδη τρόπους μελλοντικής συνεργασίας και παράδοσης ορισμένου υλικού που διαθέτουμε. Φυσικά, θέλουμε και οι χώρες της Μέσης Ανατολής να μας επιτρέψουν να ενισχύσουμε τις δυνατότητές μας, διότι διαθέτουν ορισμένους πυραύλους που μας λείπουν για την αεράμυνά μας».
Απαντώντας στο ερώτημα ποιες είναι οι σχέσεις του με τον αμερικανό πρόεδρο ο Ζελένσκι αναφέρει: «Ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ έχουμε μία επαγγελματική σχέση. Θέλουμε να τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Όλοι γνωρίζουν ότι θέλει να τερματιστεί ο πόλεμος της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Το ίδιο θέλουμε κι εμείς. Όσον αφορά την κατάσταση στο μέτωπο, θα θέλαμε οι ΗΠΑ να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στη Ρωσία. Θεωρώ ότι αυτή η πίεση είναι ανεπαρκής, όχι μόνο από τις ΗΠΑ, αλλά και από την Ευρώπη - ακόμα κι αν η Μόσχα, σήμερα, δυστυχώς, δεν λαμβάνει ουσιαστικά υπόψη την Ευρώπη. Πάντως, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να ασκήσει ισχυρότερη πίεση. Η πολιτική της άρσης κυρώσεων, όποια μορφή κι αν έχει, δεν συμβάλλει σε αυτό».
Κληθείς, τέλος, να σχολιάσει την δήλωση του ρώσου προέδρου ότι θα μπορούσε να τερματιστεί ο πόλεμος αν η ουκρανικές δυνάμεις έφευγαν από το Ντόνμπας ο Ζελενσκι ανέφερε τα εξής:
«Δεν θέλουμε να καταληφθεί ξανά το έδαφός μας, ούτε να μπλοκαριστεί η πρωτεύουσά μας με σκοπό την πλήρη κατάληψη της χώρας μας. Αυτό μπορεί να συμβεί αν αποσυρθούμε από το Ντονμπάς, διότι εκεί υπάρχουν σημαντικές γραμμές άμυνας και ισχυρά οχυρωματικά έργα που έχουν χτιστεί με τα χρόνια. Αν εγκαταλείψει κανείς αυτές τις αστικές περιοχές, ανοίγει το δρόμο για ταχεία κατάληψη από τη Ρωσία, αν το επιθυμεί. Και, φυσικά, θα το επιθυμήσει. Το ζήτημα είναι το «πότε»; Αν η κατοχή ή η πρόθεση [να καταλάβει] συμβεί σε δύο ή τρία χρόνια, τι θα κάνουμε; Αυτό θα σήμαινε προδοσία των μελλοντικών γενεών. Σήμερα, οι ΗΠΑ λένε: «Αποσυρθείτε από το Ντονμπάς, διότι αυτό θέλουν οι Ρώσοι, και θα σας δώσουμε εγγυήσεις ασφαλείας». Αλλά τα οχυρωματικά μας έργα αποτελούν μέρος των εγγυήσεών μας. Δεν πρέπει να ανταλλάξουμε αυτές τις εγγυήσεις ασφαλείας, χτισμένες με τα χέρια μας και τον στρατό μας, με άλλες εγγυήσεις. Αυτό θα ήταν άδικο. Στη συνέχεια, υπάρχει ο στρατός μας. Οι Ρώσοι δεν τον έχουν νικήσει ούτε καταστρέψει και τώρα θέλουν να αποσυρθούμε; Τι συνέπειες θα είχε αυτό στο ηθικό των στρατιωτών μας; Όπως έδειξε ο πόλεμος, οι πολίτες και οι μαχητές μας είναι οι πιο ουσιαστικές εγγυήσεις ασφαλείας μας».