Νέα παράταση της αναστολής του ΦΠΑ 24% στα νεόδμητα ακίνητα σχεδιάζει η κυβέρνηση. Οι οριστικές αποφάσεις αναμένεται να «κλειδώσουν» ενόψει της κατάρτισης του πακέτου φορολογικών παρεμβάσεων που θα ανακοινώσει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.
Τα ακίνητα και ο ΦΠΑ
Η αναστολή της επιβολής ΦΠΑ 24% στις πωλήσεις νεόδμητων κατοικιών θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση της οικοδομικής δραστηριότητας και την ενίσχυση της προσφοράς νέων κατοικιών.
Η επαναφορά του ΦΠΑ θα αύξανε το κόστος των νεόδμητων ακινήτων σε μια περίοδο κατά την οποία οι τιμές βρίσκονται ήδη σε υψηλά επίπεδα. Με το ισχύον καθεστώς, οι αγοραστές καταβάλλουν φόρο μεταβίβασης 3%, γεγονός που περιορίζει σημαντικά το συνολικό κόστος απόκτησης ενός ακινήτου.
Για παράδειγμα, σε μια νεόδμητη κατοικία αξίας 300.000 ευρώ, η επιβολή ΦΠΑ 24% ανεβάζει το τελικό τίμημα στα 372.000 ευρώ, ενώ με την εφαρμογή μόνο του φόρου μεταβίβασης 3% περιορίζεται σε 309.000 ευρώ. Ο αγοραστής δηλαδή κερδίζει 63.000 ευρώ.
Ο ΦΠΑ στα νεόδμητα εφαρμόστηκε πρώτη φορά το 2006 με συντελεστή 19% και εξαιρέθηκε η πρώτη κατοικία. Στα χρόνια των μνημονίων ο φόρος εκτοξεύτηκε στο 24%.
Το μέτρο διατηρήθηκε σε ισχύ για 13 χρόνια, δημιουργώντας στρεβλώσεις στην αγορά. Το 2019 αποφασίστηκε η τριετής αναστολή (από την 1η Ιανουαρίου 2020 έως 31 Δεκεμβρίου 2022), η οποία παρατάθηκε επανειλημμένα με την τελευταία παράταση να λήγει στο τέλος του 2026.
Το μέτρο αφορά οικοδομικές άδειες που έχουν εκδοθεί από το 2006 και μετά. Για να μην έχει ΦΠΑ το ακίνητο, ο κατασκευαστής πρέπει να υποβάλλει σχετική αίτηση αναστολής στην ΑΑΔΕ. Η αναστολή καταλαμβάνει υποχρεωτικά το σύνολο των αδιάθετων ακινήτων του από τις εκδοθείσες άδειες.
Σημειώνεται ότι παρά τη μικρή αποκλιμάκωση του δείκτη υπερβολικής επιβάρυνσης από το 28,9% στο 26,4% μέσα σε έναν χρόνο, η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει τη χειρότερη επίδοση μεταξύ όλων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με το τριμηνιαίο Δελτίο για το Ιδιωτικό Χρέος στην Ελληνική Οικονομία του ΙΟΒΕ περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά από οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ δαπανούν υπερβολικά μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματός τους για να καλύψουν το κόστος κατοικίας.