Η στέγαση αποτελεί τη μεγαλύτερη δαπάνη για τα νοικοκυριά. Συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τέταρτο (23,6%) των καταναλωτικών δαπανών στην ΕΕ, σύμφωνα με την Eurostat.
Αυτό το βάρος είναι ιδιαίτερα μεγάλο για τους ενοικιαστές στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπου οι τιμές των ενοικίων παρουσιάζουν σημαντικές διακυμάνσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Σύμφωνα με την Eurostat, μεταξύ 40 ευρωπαϊκών πόλεων σε 38 χώρες, το μέσο μηνιαίο ενοίκιο για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κυμαίνεται από 470 ευρώ στα Σκόπια έως 3.350 ευρώ στη Γενεύη.
Το Λονδίνο είναι η μόνη πρωτεύουσα όπου το ενοίκιο υπερβαίνει τα 3.000 ευρώ, αφού κατατάσσεται δεύτερη στη συνολική λίστα των 40 πόλεων. Κατά μέσο όρο, οι ενοικιαστές πληρώνουν 3.050 ευρώ για ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων.
Το μέσο ενοίκιο υπερβαίνει επίσης τα 2.500 ευρώ στο Δουβλίνο (2.650 ευρώ), τη Στοκχόλμη (2.650 ευρώ) και το Όσλο (2.550 ευρώ).
Το Δουβλίνο και η Στοκχόλμη μοιράζονται τον τίτλο των πιο ακριβών πρωτευουσών της ΕΕ όσον αφορά το κόστος ενοικίασης.
«Ο κύριος λόγος για τον οποίο οι τιμές ενοικίασης διαφέρουν τόσο πολύ σε όλη την Ευρώπη είναι ότι οι αγορές κατοικιών παραμένουν περιορισμένες. Σε πόλεις όπως η Γενεύη, το Λονδίνο, το Δουβλίνο ή η Στοκχόλμη, υπάρχει υψηλή ζήτηση από επαγγελματίες με υψηλές αποδοχές, διεθνείς εταιρείες, φοιτητές και νεοαφιχθέντες, ενώ η προσφορά κατοικιών δεν αυξάνεται αρκετά γρήγορα», δήλωσε ο Μικ Κάλμετ, αναλυτής ακινήτων της Global Property.
Αυτό σημαίνει ότι όταν ο αριθμός των ατόμων που επιθυμούν να ζήσουν σε μια πόλη υπερβαίνει τις διαθέσιμες κατοικίες και οι τιμές των ενοικίων γενικά αυξάνονται.
Το μέσο κόστος ενοικίου στο Παρίσι είναι 2.500 ευρώ. Αυτό τοποθετεί τη γαλλική πρωτεύουσα στην πρώτη θέση μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ. Στο Βερολίνο, ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων κοστίζει 1.750 ευρώ, στη Μαδρίτη και στη Ρώμη περίπου 1.650 ευρώ.
Πάνω από 2.000 ευρώ καταβάλλονται επίσης κατά μέσο όρο για ενοίκιο στην Κοπεγχάγη (2.350 ευρώ), το Λουξεμβούργο (2.350 ευρώ), το Ρέικιαβικ (2.350 ευρώ), τη Χάγη (2.150 ευρώ), τη Βέρνη (2.150 ευρώ) και το Μόναχο (2.050 ευρώ).
Η Λισαβόνα (1.750 ευρώ), η Πράγα (1.650 ευρώ), η Βιέννη (1.600 ευρώ), το Ζάγκρεμπ (1.550 ευρώ), το Ελσίνκι (1.550 ευρώ) και η Αθήνα (1.500 ευρώ) κυμαίνονται μεταξύ 1.500 και 1.750 ευρώ. Στο κάτω μέρος της λίστας, αμέσως μετά τα Σκόπια (470 €), βρίσκεται η Πρίστινα με 520 €.
Στη Σόφια, οι ενοικιαστές πληρώνουν κατά μέσο όρο 900 €, με 910 € στη Λευκωσία. Έτσι, η Βουλγαρία και η Κύπρος έχουν τις φθηνότερες πρωτεύουσες για ενοικίαση κατοικίας στην ΕΕ.
Το μέσο ενοίκιο παραμένει κάτω από τα 1.000 € στα Τίρανα (920 €) και στο Βουκουρέστι (930 €). Ορισμένες πόλεις συγκεντρώνονται γύρω στα 1.200 ευρώ: το Βελιγράδι (1.100 ευρώ), το Σαράγεβο (1.150 ευρώ), η Ρίγα (1.150 ευρώ), το Ταλίν (1.150 ευρώ), το Βίλνιους (1.200 ευρώ), καθώς και η Βαρσοβία και η Βουδαπέστη (και οι δύο στα 1.300 ευρώ).
Ο Κάλμετ σημείωσε επίσης ότι τα επίπεδα εισοδήματος είναι σημαντικά. «Οι χώρες με υψηλότερους μισθούς μπορούν γενικά να αντέξουν υψηλότερα ενοίκια, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους πολλές από τις πιο ακριβές πόλεις βρίσκονται στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη», εξήγησε.
«Ταυτόχρονα, τα χαμηλότερα ενοίκια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι η στέγαση είναι πιο προσιτή εκεί, καθώς και οι τοπικοί μισθοί είναι συνήθως χαμηλότεροι. Επομένως, η σύγκριση μόνο των τιμών ενοικίου χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα μπορεί να είναι αρκετά παραπλανητική», προσέθεσε.
Περίπου στη μέση της κατάταξης βρίσκονται Βρυξέλλες. Το μέσο ενοίκιο στη βελγική πρωτεύουσα ανέρχεται σε 1.450 €, κατατάσσοντάς την στην 22η θέση από τις 40.
Ο Κάλμετ σημείωσε ότι τα ενοίκια έχουν αυξηθεί στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες τα τελευταία χρόνια. Κατά την εκτίμησή του, αυτή η αύξηση οφείλεται σε ένα συνδυασμό παραγόντων: την ανάκαμψη της ζήτησης για κατοικίες στις πόλεις μετά την πανδημία, την αύξηση του πληθυσμού, τη μετανάστευση, την άνοδο των επιτοκίων και το αυξημένο κόστος κατασκευής ακινήτων.
Τόνισε ότι τα υψηλότερα επιτόκια έχουν καταστήσει την αγορά κατοικίας πιο δύσκολη για πολλές οικογένειες, αναγκάζοντας περισσότερους ανθρώπους να ενοικιάσουν και, ως εκ τούτου, τροφοδοτώντας περαιτέρω τη ζήτηση. «Σε πολλές μεγάλες πόλεις και πρωτεύουσες, η προσφορά απλώς δεν μπορεί να συμβαδίσει με αυτές τις αλλαγές», σημείωσε ο αναλυτής.
Τα στοιχεία της Eurostat δεν περιλαμβάνουν τα λειτουργικά έξοδα και τις παροχές κοινής ωφέλειας και αφορούν μη επιπλωμένες κατοικίες. Θεωρείται ότι τα διαμερίσματα αυτά είναι καλής ή πολύ καλής ποιότητας, αλλά όχι πολυτελή.
Τα στοιχεία αυτά βασίζονται στην τελευταία έρευνα της Eurostat για τα ενοίκια, η οποία καλύπτει το β’ εξάμηνο του 2025. Η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ συλλέγει δεδομένα χρησιμοποιώντας μια τυποποιημένη μεθοδολογία και τα επαληθεύει μέσω ερευνών σε μεσίτες ακινήτων σε κάθε χώρα. Για τη μετατροπή των τιμών ενοικίου σε ευρώ χρησιμοποιήθηκαν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες του Ιουλίου του 2025.