«Tον κρίσιμο ρόλο της διύλισης για την ενεργειακή ασφάλεια, τη σταθερότητα των αγορών και την οικονομική ανθεκτικότητα αναδεικνύει με σαφήνεια η δήλωση των ηγετών της G7, ενώ παράλληλα αποτυπώνει την αυξανόμενη αναγνώριση, σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, ότι η δυναμικότητα διύλισης αποτελεί στρατηγικό κεφάλαιο σε ένα ολοένα πιο ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον και ότι η ανάγκη για άμεση δράση είναι σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ», σημειώνει η ένωση FuelsEurope, που εκπροσωπεί την ευρωπαϊκή βιομηχανία παραγωγής καυσίμων.
Οι επισημάνσεις της G7 αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την ευρωπαϊκή βιομηχανία διύλισης, προσθέτει σχετική ανακοίνωση. Η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί σημαντική συρρίκνωση της δυναμικότητας διύλισης, καθώς 35 διυλιστήρια έχουν κλείσει από το 2009 και η συνολική δυναμικότητα έχει μειωθεί κατά 20%.
Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη εξακολουθεί να βασίζεται στον κλάδο διύλισης για τη διασφάλιση της επάρκειας καυσίμων και προϊόντων που είναι απαραίτητα για τις μεταφορές, τη βιομηχανία –και ιδιαίτερα τη χημική βιομηχανία–, την άμυνα, τη γεωργία και, συνολικά, την καθημερινή οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα.
Η δήλωση των ηγετών της G7 αποτελεί, επομένως, σημαντικό μήνυμα, σημειώνει η ένωση των διυλιστηρίων: η ασφάλεια εφοδιασμού δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη και η διατήρηση μιας ισχυρής και ανταγωνιστικής ευρωπαϊκής βιομηχανίας διύλισης παραμένει απαραίτητη.
Η Liana Gouta, γενική διευθύντρια της FuelsEurope, δήλωσε: «Η δήλωση των ηγετών της G7 στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα: η διύλιση αποτελεί στρατηγικό κλάδο και βασικό πυλώνα της ενεργειακής ασφάλειας. Η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύσει την ανθεκτικότητά της, να διασφαλίσει την ενεργειακή της αυτονομία ή να εξασφαλίσει τα καύσιμα και τα προϊόντα από τα οποία εξαρτάται η οικονομία της, χωρίς έναν ανταγωνιστικό και ανθεκτικό κλάδο διύλισης. Η πρόκληση τώρα είναι να μετατραπεί αυτή η αναγνώριση σε μια μακροπρόθεσμη βιομηχανική στρατηγική. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζει σήμερα ο κλάδος διύλισης στην ασφάλεια εφοδιασμού, ούτε μόνο την ανάγκη αντιμετώπισης της τρέχουσας γεωπολιτικής κρίσης. Αφορά και το μέλλον».
«Τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια», υπογράμμισε η ίδια, «θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ενεργειακή μετάβαση των επόμενων δεκαετιών. Αποτελούν τις βιομηχανικές πλατφόρμες που, εφόσον διαμορφωθεί το κατάλληλο υποστηρικτικό πλαίσιο, θα μπορούν να παράγουν τα ανανεώσιμα καύσιμα και τα καύσιμα χαμηλών εκπομπών άνθρακα που απαιτούνται για την ενεργειακή μετάβαση. Ο κλάδος είναι απαραίτητος για την κοινωνικοοικονομική σταθερότητα και την ευημερία, όχι μόνο σήμερα, αλλά και στο μέλλον».
Μόνιμος στρατηγικός διάλογος
Η FuelsEurope έχει επανειλημμένα ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη δημιουργία μόνιμου Στρατηγικού Διαλόγου με τον κλάδο διύλισης και παραγωγής καυσίμων.
Παράλληλα, θα μπορούσε να συμβάλει στον προσδιορισμό των κατάλληλων ρυθμιστικών και αγοραίων συνθηκών που απαιτούνται για την επιτάχυνση του βιομηχανικού μετασχηματισμού.
Η διατήρηση ενός ισχυρού ευρωπαϊκού κλάδου διύλισης δεν αποτελεί μόνο προϋπόθεση για την ενεργειακή ασφάλεια. Ο μετασχηματισμός του κλάδου αποτελεί επίσης βασική προϋπόθεση για την επίτευξη των ευρωπαϊκών κλιματικών στόχων με τον πλέον οικονομικά αποδοτικό τρόπο, τη διατήρηση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας και τη μείωση των στρατηγικών εξαρτήσεων.
Η ευρωπαϊκή βιομηχανία διύλισης δηλώνει έτοιμη να συνεχίσει να επενδύει σε ανανεώσιμα καύσιμα και καύσιμα χαμηλών εκπομπών άνθρακα, υπό την προϋπόθεση ότι θα διαμορφωθούν πολιτικές που στηρίζουν τις επενδύσεις, την καινοτομία και τη βιομηχανική ανθεκτικότητα.
Η Liana Gouta κατέληξε: «Μετά τη συζήτηση που άνοιξε με πρωτοβουλία της G7, η Ευρώπη θα πρέπει επίσης να ξεκινήσει τη δική της στρατηγική συζήτηση, στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, για το πώς θα ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια και τη στρατηγική αυτονομία της ηπείρου, τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον».
Η FuelsEurope εκπροσωπεί στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα συμφέροντα 40 εταιρειών που παράγουν και διανέμουν συμβατικά και ανανεώσιμα καύσιμα, καθώς και προϊόντα για τις μεταφορές, την ενέργεια και την τροφοδοσία βιομηχανικών αλυσίδων αξίας.
Ένα τέτοιο πλαίσιο θα επέτρεπε στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τη βιομηχανία να αξιολογούν από κοινού τους κινδύνους που αφορούν την ασφάλεια εφοδιασμού, την ανταγωνιστικότητα και το επενδυτικό περιβάλλον της Ευρώπης, τόσο σε περιόδους ομαλότητας όσο και σε συνθήκες γεωπολιτικής κρίσης.