Στο ρευστό πολιτικό σκηνικό που υπάρχει στη χώρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξακολουθεί να διατηρεί την πρωτοκαθεδρία, αλλά ταυτόχρονα, σχεδιάζει τη στρατηγική του έναντι των αντιπάλων του, ώστε να τους... εκθέσει στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.
Αναμφίβολα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δοκιμάζεται, αλλά την ίδια στιγμή, με τις εξαγγελίες οικονομικών μέτρων στήριξης, μπορεί να βάζει αναχώματα στη φθορά της. Επιπλέον, ο Μητσοτάκης δείχνει να ξετυλίγει σιγά σιγά μια στρατηγική “ελεγχόμενου χάους” στην αντιπολίτευση. Έχει αναδείξει ήδη ως αντίπαλο του το ΠΑΣΟΚ, ενώ περιμένει στη... γωνία τον Τσίπρα, ο οποίος αποτελεί τον καλύτερο... πελάτη του! Ιδίως, όταν ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι επιστρέφει στην πολιτική σκηνή για να φέρει την κανονικότητα!
Στόχος του Μητσοτάκη δεν είναι απλώς η διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας, αλλά η εμπέδωση της πεποίθησης ότι η Νέα Δημοκρατία αποτελεί τον μοναδικό σοβαρό πυλώνα σταθερότητας. Αργά ή γρήγορα θα ξεδιπλωθεί σε όλη την έκταση της, η στρατηγική για την πρόκληση... αλληλοφαγώματος, μεταξύ ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ, ποντάροντας και στο ανακάτεμα της... τράπουλας από το “κόμμα Καρυστιανού”. Επιπλέον, αποτελεί χρήσιμο “χορηγό” του, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία απευθύνεται στην αριστερή “δεξαμενή”. Εκεί δηλαδή που στοχεύουν οι Ανδρουλάκης, Τσίπρας, Φάμελλος και Καρυστιανού. Ο πρωθυπουργός, κυρίως μέσα από τις εμφανίσεις του στη Βουλή, θέτει ως κορυφαίο στόχο να τους καταστήσει αναξιόπιστους για τη διακυβέρνηση της χώρας, προκαλώντας τον φόβο στο εκλογικό σώμα περί πολιτικής αστάθειας. Και μόνο η σκέψη για μια συνεργασία κάποιων εξ αυτών, είναι αρκετή για να κάνει ιδίως το κεντρώο ακροατήριο να... ανατριχιάζει! Είναι ξεκάθαρο, ότι η πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη τα τελευταία χρόνια δεν βασίστηκε μόνο στις επιδόσεις της κυβέρνησης του, αλλά και στην πρωτοφανή αποσύνθεση των αντιπάλων του.
Ο Τσίπρας κατατροπώθηκε το 2023 και πολύ δύσκολα θα επιστρέψει σε ποσοστά άνω του 20%, ο Ανδρουλάκης ηγείται ενός μικρομεσαίου κόμματος που θα δώσει μάχη για να είναι δεύτερο, ο Φάμελλος θα προσπαθήσει να σταματήσει την “αιμορραγία” του ΣΥΡΙΖΑ, η Καρυστιανού στοχεύει σε απολιτίκ και αντισυστημικούς ψηφοφόρος, ενώ και η Κωνσταντοπούλου έχει κάθε συμφέρον να “πυροβολήσει” όλους αυτούς! Όσο οι άδειοι... τενεκέδες θα κάνουν θόρυβο, τόσο ο Μητσοτάκης θα διευκολύνει αυτόν τον “εμφύλιο” μεταξύ Σοσιαλδημοκρατίας, Κεντροαριστεράς και Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ο οποίος θα κλιμακώνεται όσο θα πλησιάζουμε στις εκλογές της άνοιξης του 2027.
Διαίρει και βασίλευε...
Ο “κολλημένος” Ανδρουλάκης, ο... κουτοφαντασμένος Τσίπρας, ο κατακερματισμένος ΣΥΡΙΖΑ, η ανώριμη Καρυστιανού και η... παραγινομένη Κωνσταντοπούλου, αποτελούν χρήσιμα “εργαλεία” για τον πρωθυπουργό, ώστε να διαιωνίσει το “διαίρει και βασίλευε”.
Η στόχευση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι στους προαναφερόμενους θα εδράζεται στην τοξικότητα, τη διοικητική ανεπάρκεια και τη διαχειριστική ανικανότητα τους. Ο Μητσοτάκης, παράλληλα με το ανέβασμα των τόνων, θα εστιάζει στην υποδαύλιση του “εμφυλίου” μεταξύ Ανδρουλάκη, Τσίπρα, Φάμελλου, Κωνσταντοπούλου και Καρυστιανού. Έχει του... χεριού του τον Ανδρυολάκη και έχει κατατροπώσει τον Τσίπρα, ο οποίος, συμπεριφέρεται σαν τον... Ζήκο (Κώστα Χατζηχρήστο) στην ταινία “Ο Μπακαλόγατος”! Ο Τσίπρας αποτελεί “θείο δώρο” για τον Μητσοτάκη, καθώς έχει υποστεί συντριπτικές ήττες, ενώ επιζητεί την επιστροφή του στοχεύοντας στη δεύτερη θέση με μία ψήφο διαφορά από το ΠΑΣΟΚ. Και από δω αρχίζει το... σόου!
Την ίδια στιγμή που ο Ανδρουλάκης θα πασχίζει να βγάλει το ΠΑΣΟΚ δεύτερο κόμμα, θα βλέπει να έρχεται με... φόρα ο Τσίπρας, που με τη σειρά του, μπορεί να νιώσει την “καυτή”... ανάσα της κυρίας Καρυστιανού, αλλά και την... ασυγκράτητη Ζωή Κωνσταντοπούλου.. Ως... τσόντα σε αυτόν τον εμφύλιο μπορεί να παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ του Φάμελλου, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Και οι 5 μπορούν να πιστεύουν βάσιμα ότι θα περιορίσουν δυνάμεις από τον Μητσοτάκη, ωστόσο, η αναπόφευκτη... φαγωμάρα τους, θα δημιουργήσει φόβο στο εκλογικό σώμα και θα στρέψει περισσότερους προς τη λύση της πολιτικής σταθερότητας. Δηλαδή, προς τη ΝΔ και τον Μητσοτάκη.
Ο πρωθυπουργός “ποντάρει” στο... μαλλιοτράβηγμα Ανδρουλάκη-Τσίπρα για το ποιος είναι ο... αυθεντικός εκπρόσωπος της προοδευτικής παράταξης. Με αυτήν την τακτική θα στρέψει κόσμο προς τα αντισυστημικά κόμματα ή προς την αποχή. Όσο όλοι αυτοί θα “τρώγονται”, τόσο θα απομακρύνονται από τα προβλήματα της κοινωνίας. Η κυβερνητική ρητορική θα αναδεικνύει διαρκώς τις αντιφάσεις τους, παρουσιάζοντας τους ως μια “Βαβέλ” που αδυνατεί να συμφωνήσει ακόμα και στα βασικά. Ακόμη και αν “κόψουν” την αυτοδυναμία της ΝΔ, η παρουσία τους στην πολιτική σκηνή δεν θα εμπνέει σιγουριά και εμπιστοσύνη. Θα θυμίζουν ένα... γιουσουρούμ που δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με τη διακυβέρνηση της χώρας.
Το πιο ισχυρό “όπλο” του Μητσοτάκη
Ένα από τα ισχυρότερα όπλα του πρωθυπουργού είναι η ανάδειξη της αδυναμίας συνεργασίας μεταξύ ΠΑΣΟΚ, “κόμματος Τσίπρα” και ΣΥΡΙΖΑ.
Κάθε φορά που θα γίνεται λόγος για “προοδευτική διακυβέρνηση”, η ΝΔ θα υπενθυμίζει στο εκλογικό σώμα την εμπειρία της απλής αναλογικής και το χάος που θα προκαλέσει μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας των ηττημένων Ανδρουλάκη-Τσίπρα-Φάμελλου, η οποία μάλλον θα έχει ανάγκη και τις ψήφους της Καρυστιανού. Εξυπακούεται ότι η Κωνσταντοπούλου αποτελεί “κόκκινο πανί” για όλους αυτούς, οπότε, η παρουσία της είναι... χρήσιμη, μόνο ως προς την προσπάθεια πρόκλησης και ρήγματος στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Όσο θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, ο Μητσοτάκης θα τους αναγκάζει να ανταλλάσσουν “πυρά”, υπονομεύοντας την αξιοπιστία τους ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας. “Αν δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους, πώς θα κυβερνήσουν τη χώρα;”, θα είναι το διαρκές ερώτημα που θα θέτει.
Ειδικά ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει για το Μαξίμου ο “ιδανικός” στόχος. Από τη μία, η ΝΔ θα συντηρεί τη μνήμη της περιόδου 2015-2019 με τις ανοησίες των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και από την άλλη πλευρά, θα χρησιμοποιεί την παρουσία του Τσίπρα για να διχάσει το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Η Νέα Δημοκρατία και ο Μητσοτάκης θα τροφοδοτούν τη συζήτηση για το αν ο Τσίπρας θα μπορεί να ηγηθεί μιας ευρύτερης συμμαχίας, γνωρίζοντας ότι αυτό προκαλεί νευρικότητα στον Νίκο Ανδρουλάκη και εσωτερικές τριβές στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η παρουσία του Τσίπρα είναι ιδιαιτέρως... βολική για τον Μητσοτάκη, καθώς θα χρησιμοποιείται ως φόβητρο για τους κεντρώους ψηφοφόρους, οι οποίοι, μπροστά στο ενδεχόμενο μιας νέας αριστερής “περιπέτειας”, επιλέγουν κυρίως την ασφάλεια Μητσοτάκη. Οι ψηφοφόροι καλούνται να λάβουν σοβαρά υπόψιν τους, τι θα σημάνει για τη χώρα μια αδύναμη νίκη της Νέας Δημοκρατίας, απέναντι σε όλους αυτούς τους... προβληματικούς σχηματισμούς. Τα... πειράματα στην πολιτική αποτελούν μια εξαιρετικά κακή συνήθεια, που μπορεί να βλάψει ή να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία. Η... περιέργεια σκότωσε τη γάτα και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνά το εκλογικό σώμα. Όποιος νομίζει ότι με την ψήφο διαμαρτυρίας θα βελτιωθεί η οικογενειακή κατάσταση του και θα γίνει πιο ισχυρή η οικονομία και η χώρα, τότε, ας πάει να κάνει ένα κρύο ντους...